အခန်း ၃၈၁

အခန်း ၃၈၁ ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုနှင့် အစစ်အမှန် ကိုးလွှာငရဲရေခဲ

"ဒီလောက် စွမ်းအားလေးနဲ့များ ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို လိုချင်နေတာလား..."

မုန်လဲ့က ဤ ၃ ဦးကို အထင်သေးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ့နဲ့မတွေ့ဘဲ အခြားသူများနှင့် တွေ့ခဲ့လျှင်ပင် ဤ ၃ ဦးမှာ အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိပေ။ သူတို့၏ အဆုံးသတ်မှာ ယခုထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားသွားနိုင်သေးသည်။

"စကားများမနေနဲ့... ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို ပေးစမ်း..."

မန်လော်ဧကရာဇ်မက တိုးတိတ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေက ငါတို့ ကန္တာရ မန်လော် မြွေလူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပစ္စည်းပဲ... အဲဒါကို မပေးဘူးဆိုရင် ငါတို့က မင်းသေ ငါရှင် တိုက်ခိုက်သွားမယ်..."

စွမ်းအား ကြီးမားနေတော့ကော ဘာဖြစ်မည်နည်း။ ဒါက ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် လှေကားထစ်ကြီးပင် ဖြစ်ရာ သူမကတော့ လုံးဝ လက်လျှော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို ပေးစမ်း..."

မြွေလူသား အကြီးအကဲနှစ်ဦးကလည်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"အကောင်းပြောနေတာကို လက်မခံဘဲ အဆိုးအတင်း လုပ်ချင်နေတာပဲ..."

မုန်လဲ့က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မန်လော်ဧကရာဇ်မ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"အရမ်းမြန်တာပဲ..."

မန်လော်ဧကရာဇ်မ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အလန့်တကြား ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်မီ ဝမ်းဗိုက်ဆီမှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြီးကို ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

မုန်လဲ့မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လှုပ်ရှားသွားပြီး မြွေလူသား အကြီးအကဲနှစ်ဦး၏ ရှေ့သို့ အဆက်မပြတ် ရောက်ရှိသွားကာ သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာကို အားကုန်လွှဲ၍ ကန်ချလိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးလုံး လွင့်စင်သွားကြပြန်သည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းတဲ့ ကောင်တွေ..."

မုန်လဲ့က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် အဝေးဆီမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုက လေထုကို ခွင်း၍ ပြေးဝင်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ခေါင်းတွင် ချိုချွန်နှစ်ချောင်း၊ ကျောဘက်တွင် အမြီးရှည်တစ်ချောင်း၊ အဝိုင်းပုံစံ နားရွက်များ၊ သွေးရောင် မျက်လုံးများ၊ ခရမ်းနက်ရောင် နှုတ်ခမ်းများနှင့် ဖြူဖျော့နေသော အသားအရေ။

ထိုသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မုန်လဲ့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။ ဤကောင်က ယခင်ဘဝက အန်နီမေးရှင်း ဇာတ်ကားတစ်ကားထဲမှ ဖရီဇာ နှင့် အရမ်းကို တူလွန်းနေသည်။ ဤသည်မှာ ဖရီဇာ အပြင်ရောက်လာသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

တကယ်ကို တူလွန်းလှသည်။

ဖရီဇာ ဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ် ဇာတ်ကောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် ပေါ်လာရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤသူမှာ ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ရေခဲနတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်ရမည်။

"ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေရော... ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေ ဘယ်မှာလဲ..."

ဖရီဇာ၏ သွေးရောင် မျက်လုံးများက မုန်လဲ့နှင့် မြွေလူသား ၃ ဦး အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘနှင့် တပ်မက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူက ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤဘဝတွင် အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် တက်လှမ်းနိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေသာ ရှိခဲ့လျှင်တော့ မတူတော့ပေ။ သူသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီးတစ်ခုလုံး၏ ထိပ်တန်းတွင် ရပ်တည်နိုင်မည့်သူ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေ၏ ဆွဲဆောင်မှုက သူ့အတွက် အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသည်။

"ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်..."

မြွေလူသား ၃ ဦးလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားကြသည်။ အစက မုန်လဲ့ကဲ့သို့သော ခန့်မှန်းရခက်သည့် အစွမ်းထက်သူ တစ်ဦး ရှိနေပြီး ယခုတစ်ဖန် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်ရာ သူတို့ ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို ရရှိနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်မှာ ပိုမို မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အဘိုးကြီး... ရှင် ဘာတွေ လုပ်လိုက်လဲ ဆိုတာကို တွေ့ပြီလား..."

မြွေလူသား အဘွားအိုက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေက ငါတို့ လက်ထဲ ရောက်နေပြီကို... ရှင်သာ ငါ့ကို လုမနေရင် အခုလို အခြေအနေမျိုး ဘယ်ရောက်ပါ့မလဲ..."

"ဟွန့်... မင်းကများ ငါ့ကို အပြစ်တင်ရဲသေးတယ်ပေါ့လေ..."

မြွေလူသား အဘိုးအိုက တိုက်ရိုက် ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။

"ငါက မင်းကို တစ်သက်လုံး အလျှော့ပေးလာခဲ့တာ... တစ်သက်လုံး သည်းခံလာခဲ့တာ... နောက်ဆုံးကျတော့ မင်းက ငါ့ကို ဒီလို ပြန်ဆက်ဆံတယ်... ငါ တကယ်ကို မျက်လုံးကန်းခဲ့တာပဲ..."

"ရှင်..."

မြွေလူသား အကြီးအကဲနှစ်ဦး အချင်းချင်း ပြစ်တင်ဝေဖန်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ဖရီဇာမှာ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြီးကို သူတို့အပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

"ပြောစမ်း... ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေ ဘယ်မှာလဲ..."

ဖရီဇာက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို သူ လုယူသွားပြီ..."

မန်လော်ဧကရာဇ်မက သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မုန်လဲ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသည်။ 'ငါ မရရင် နင်လည်း မရစေရဘူး' ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို သူ တကယ်ပဲ လုယူသွားတာ..."

မြွေလူသား အဘိုးအိုကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေက မင်းဆီမှာလား..."

ဖရီဇာက မုန်လဲ့ကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"မြန်မြန်... အဲဒါကို ငါ့ဆီ ပေးစမ်း..."

"ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေက ငါ့ဆီမှာ ရှိတာတော့ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါက ဘာလို့ မင်းကို ပေးရမှာလဲ... မင်းက ငါ့ကို အကြောင်းပြချက် ကောင်းကောင်းလေး တစ်ခုလောက်တော့ ပေးသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

မုန်လဲ့က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အကြောင်းပြချက် ဟုတ်လား... ဟားဟားဟား..."

ဖရီဇာက ပါးစပ်ပြဲကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို ပေးရင် မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမယ်... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် မင်း ဒီနေရာမှာပဲ အရိုးတောင် ရှာမရအောင် သေသွားလိမ့်မယ်..."

"ငါ့ကို သတ်မယ် ဟုတ်လား... မင်းမှာ အဲဒီလောက် စွမ်းအား ရှိပါ့မလား..."

မုန်လဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် ဖရီဇာ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားသောအခါ ဖရီဇာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာသည်။ 'အရမ်းမြန်တာပဲ' ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မုန်လဲ့၏ လက်သီးက သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားတော့သည်။

"ဝုန်း..."

ကြီးမားလှသော ခွန်အားကြီးတစ်ခု ပန်းထွက်လာပြီး ဖရီဇာမှာ အသံတိတ် ညည်းတွားလိုက်ကာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ မုန်လဲ့က တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား သူ၏ အနောက်သို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိသွားပြီး ဖရီဇာ၏ မျက်နှာကို အားကုန်လွှဲ၍ ကန်ချလိုက်ပြန်သည်။

နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသော ဖရီဇာကို ကြည့်ရင်း မုန်လဲ့က ခေါင်းခါကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"လေလုံးထွားတာကိုတော့ လူတိုင်း လုပ်တတ်ကြတာပဲ... ဒါပေမဲ့ အဲဒီ စကားနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ စွမ်းအား မရှိရင်တော့ သနားစရာကောင်းတဲ့ ဟာသတစ်ခုပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

"ရှုး..."

မြွေလူသား ၃ ဦးလုံး အလွန်အမင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြပြီး မုန်လဲ့ကို မိစ္ဆာသရဲ တစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသည့်အလား ကြည့်နေမိကြသည်။ သူက ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် အစွမ်းထက်သူကြီး ဖြစ်သော်လည်း မုန်လဲ့၏ ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ မခုခံနိုင်ပေလော။

"သူက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ..."

မန်လော်ဧကရာဇ်မ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ အလျင်အမြန် ပြေးလွှားနေသည်။ 'ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် အစွမ်းထက်သူကို ဒီလိုမျိုး ဖိနှိပ်နိုင်တာက ပင်မနတ်ဘုရားပဲ ရှိနိုင်တယ်... သူက ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးများလား' ဟု သူမ တွေးတောနေမိသည်။

ပင်မနတ်ဘုရားများ ဆိုသည်မှာ အမြင့်ဆုံးတွင် ရှိနေပြီး မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကိုပင် ခန့်မှန်းရခက်ကာ သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးသူဆိုသည်မှာ အလွန် ရှားပါးလှသည်။ သို့သော် ပင်မနတ်ဘုရားများ ဆိုသည်မှာ ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီး၏ အကြီးမြတ်ဆုံးသော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြရာ သူတို့၏ ရုပ်တုများ၊ ပုံတူပန်းချီကားများနှင့် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်များကတော့ အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့နေတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် အစွမ်းထက်သူ အများအပြားမှာ ပင်မနတ်ဘုရားများကို မြင်ဖူးကြသည်။ သို့သော် မန်လော်ဧကရာဇ်မက မုန်လဲ့ကဲ့သို့သော ပင်မနတ်ဘုရားကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြောင်း ကျိန်တွယ်ရဲသည်။

"သေစမ်း... မင်း သေရမယ်..."

ဖရီဇာက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ သွေးရောင် မျက်လုံးများဖြင့် မုန်လဲ့ကို ရက်စက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ အပြင်သို့ပင် လျှံထွက်လာတော့မတတ် ဖြစ်နေသည်။ ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် အစွမ်းထက်သူကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်သော သူက ဘယ်တုန်းကများ ဒီလိုမျိုး အရှက်ခွဲခံခဲ့ရဖူးလို့လဲ။

လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ပေ။

"သေစမ်း..."

ဖရီဇာက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခရမ်းရောင် ရေခဲလှိုင်းကြီး တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထို ရေခဲလှိုင်းကြီးမှာ အလွန် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ခရမ်းရောင် ရေခဲနဂါးကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မုန်လဲ့ကို အားကုန်လွှဲ၍ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ မွေးရာပါ မှော်ပညာဖြစ်သော ကိုးလွှာငရဲ ရေခဲပင် ဖြစ်သည်။

ကိုးလွှာငရဲ ရေခဲ၏ စွမ်းအားကို ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။ ၎င်းက အလွန်အမင်း အေးခဲသော အပူချိန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက အရာအားလုံးကို အေးခဲသွားစေနိုင်ပြီး လေဟာနယ်ကိုပင် အေးခဲသွားစေနိုင်သည်။

ခရမ်းရောင် ရေခဲနဂါးကြီး ဖြတ်သွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးဓာတ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်များ အားလုံးမှာ အေးခဲသွားကာ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရသည်။

"ဒုက္ခပဲ..."

ခရမ်းရောင် ရေခဲနဂါးကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ မြွေလူသား ၃ ဦးလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး အဝေးသို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ဤ ရေခဲနဂါးကြီးက အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှရာ သူတို့မှာ ဘေးကနေ အလကားနေရင်း အသတ်ခံရမည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

"အခုမှပဲ အစစ်အမှန် ကိုးလွှာငရဲ ရေခဲကို တွေ့ရတော့တယ်..."

မုန်လဲ့က လုံးဝ ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာပဲ..."

မုန်လဲ့က လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရေခဲနဂါးကြီး၏ နှာခေါင်းကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်ရာ ကွဲအက်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခရမ်းရောင် ရေခဲနဂါးကြီးမှာ တူဖြင့် ထုခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။

"ဒီလောက်နဲ့ ပြီးသွားပြီလို့ ထင်နေတာလား... အေးခဲစမ်း..."

ဖရီဇာက ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုသိနေပုံရသည်။ သူက အော်ဟစ်လိုက်ရာ ကွဲအက်သွားသော ရေခဲတုံးငယ်များက မုန်လဲ့ကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် အလျင်အမြန် ပြန်လည် စုစည်းသွားကြသည်။

ခရမ်းရောင် ရေခဲလှောင်အိမ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မုန်လဲ့မှာ ထိုအထဲတွင် အေးခဲသွားတော့သည်။

ဖရီဇာက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ခရမ်းရောင် ရေခဲလှိုင်းများ ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်ကာ ရေခဲလှောင်အိမ်ကြီးကို ပိုမို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ အတန်ကြာသောအခါ ရေခဲလှောင်အိမ်ကြီးမှာ လုံးဝ ခိုင်မာသွားပြီဖြစ်ရာ ဖရီဇာက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ကိုးလွှာငရဲ ရေခဲလှောင်အိမ်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံရပြီဆိုတော့ မင်း ခဏလေးနဲ့တော့ ပြန်ထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... အခု လောလောဆယ် ဒီနေရာကနေ အရင် ထွက်သွားတာ ကောင်းမယ်..."

ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်များက မန်လော်ဧကရာဇ်မနှင့် မြွေလူသား နှစ်ဦးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးအောက်ခြေတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လက်ဖြာသွားသည်။

"ဒုက္ခပဲ..."

"သူ ငါတို့ကို သတ်ပြီး နှုတ်ပိတ်တော့မလို့ပဲ..."

မြွေလူသား ၃ ဦးလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး လှည့်ပြေးရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့တွင် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံးဝ သတ္တိမရှိပေ။ သူတို့ လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသည်မှာ သေချာလှသည်။

"ထွက်ပြေးချင်တာလား... နောက်ကျသွားပြီ..."

ဖရီဇာက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို ခေါက်လိုက်ရာ ခရမ်းရောင် ရေခဲအပ် ၃ ချောင်း ပန်းထွက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မြွေလူသား ၃ ဦး၏ နောက်စေ့ကို ဖောက်ဝင်သွားကာ သူတို့ကို နေရာမှာတင် သတ်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။

မြွေလူသား ၃ ဦးလုံး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် သူတို့၏ မျက်လုံးအောက်ခြေတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။ 'ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို လုယူဖို့ ကြိုးစားရင်းနဲ့ အသက်ပါ ပါသွားရသည်တဲ့လော…’