အခန်း ၃၈၄

အခန်း ၃၈၄ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကို ရှင်းလင်းခြင်းနှင့် အမှန်အတိုင်း ဖွင့်ပြောလိုက်ခြင်း

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၈ ယောက်၏ စကားများက စုဝေးလာကြသော အစွမ်းထက်သူများ အားလုံးကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေပြီး လုံးဝ မတွန့်ဆုတ်ရဲတော့ဘဲ အသက်လု၍ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ သူတို့၏ ခြေလှမ်းများ နောက်ကျသွားမည်ကိုပင် စိုးရိမ်နေကြသည်။

"သေနာကောင်တွေ..."

"ဒီ သေနာကောင် ၈ ယောက်..."

အစွမ်းထက်သူများ အားလုံး ဒေါသထွက်နေသလို ကြောက်လန့်လည်း ကြောက်လန့်နေကြသည်။ သူတို့က အဝေးကြီး ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို လုယူရန်လည်း လက်လျှော့လိုက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၈ ယောက်က သူတို့ကို အလွတ်မပေးချင်သေးပေ။ တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းလှသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ညည်းညူနေ၍ အပိုသာဖြစ်သည်။ သူတို့ လုပ်နိုင်သည်မှာ အသက်လု၍ ထွက်ပြေးပြီး ဤနေရာမှ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ထွက်ခွာကာ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ရပ်များက ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၈ ယောက်၏ လက်ထဲမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် ဆိုသည်မှာ ငရဲပြည်တွင် အလုပ်လုပ်ရသကဲ့သို့ ခက်ခဲကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၈ ယောက်လုံးက ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က အစွမ်းအထက်ဆုံး မှော်ပညာများကို အသုံးပြုခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း..."

နတ်ဘုရားနယ်ပယ်များက လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကီလိုမီတာ သန်းဆယ်ချီ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံသွားကာ ထွက်ပြေးနေကြသော အစွမ်းထက်သူများ အားလုံးကို ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

ထို့နောက် အစွမ်းထက်သူများ အားလုံး လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ နေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။ သူတို့ မည်မျှပင် ရုန်းကန်စေကာမူ အစွမ်းအထက်ဆုံး မှော်ပညာများကို အသုံးပြုစေကာမူ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်များ၏ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ထဲတွင် သူတို့ အားလုံးမှာ သားကောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ စွမ်းအား ကွာခြားချက်က အရမ်းကို ကြီးမားလွန်းလှသည်။

"အရှင်တို့... သနားပါဦး..."

"ချမ်းသာပေးပါ အရှင်တို့..."

"ကျွန်တော်တို့ကို လွှတ်ပေးပါ..."

အစွမ်းထက်သူများ အားလုံး အသနားခံကြသည်။ သူတို့အထဲတွင် နတ်သမီးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၊ ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၊ တိုက်တန်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု စသည့် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကြီး ၁၀ ခုမှ အစွမ်းထက်သူများပင် ပါဝင်သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

တူညီတဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်နေတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ

ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး

သူတို့သာ ပင်မနတ်ဘုရား ဖြစ်သွားရင် မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားရင်တောင် ကိစ္စမရှိဘူး... သူတို့ကိုယ်တိုင် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု အသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လို့ ရတာပဲ

"သေစမ်း..."

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၈ ယောက်က လုံးဝ မညှာတာဘဲ စိတ်ထဲမှ အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ဖမ်းဆီးခံထားရသော အစွမ်းထက်သူများ အားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သွေးမြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အစွမ်းထက်သူ သောင်းချီ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

အံ့ဩစရာ အကောင်းဆုံးမှာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်သူ အားလုံးမှာ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရား နောက်ဆုံးအဆင့်နှင့် ထိုထက်ပိုမို အစွမ်းထက်သော ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်သူများချည်း ဖြစ်ကြသည်။ ဤမျှများပြားသော အစွမ်းထက်သူများ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သေဆုံးသွားခြင်းမှာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။

"အရမ်း ရက်စက်လွန်းတယ်... ကိုယ့်လူတွေတောင် မချန်ဘူး..."

အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော မုန်လဲ့ပင် အံ့ဩသွားမိပြီး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၈ ယောက်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားမိသည်။ တကယ့်ကို ရူးသွပ်လွန်းလှသည်။

"သူတို့ အားလုံးက ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်တွေလေ... တကယ့်ကို ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နေတဲ့ တည်ရှိမှုတွေဆိုတော့ ဘာကိုမှ ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး... ကိုယ့်မျိုးနွယ်စုဝင် နတ်ဘုရား နည်းနည်းပါးပါး သတ်တာက သူတို့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး..."

မိုလော့က ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ မျိုးနွယ်စုက ပင်မနတ်ဘုရားတွေက အပြစ်မပေးဘူးလား..."

မုန်လဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ သေဆုံးသွားသော အစွမ်းထက်သူများထဲတွင် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကြီး ၁၀ ခုမှ လူများ အများအပြား ပါဝင်သည်။ သူတို့က အကြီးအကဲအဆင့် အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြရာ ကိုယ့်မျိုးနွယ်စုမှ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်က သတ်လိုက်သည်ကို ပင်မနတ်ဘုရားက ဒေါသမထွက်ဘူးလား။

"ကောင်လေး... အမြင့်ဆုံးမှာ ရှိနေတဲ့ ပင်မနတ်ဘုရားတွေက ဒီလို ကိစ္စလေးတွေကို ဝင်ပါမယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

မိုလော့က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ပင်မနတ်ဘုရားတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်တွေပဲ အရေးပါတယ်... အဲဒီ အကြီးအကဲ ဆိုတဲ့ ကောင်တွေက ပင်မနတ်ဘုရားရဲ့ အမြင်မှာ ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေလောက်တောင် အရေးမပါဘူး..."

"ကောင်းပြီလေ..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို တိတ်တဆိတ် ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အသတ်ခံလိုက်ရသော ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်သူများ၏ အလောင်းများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သူတို့ကို မုန်လဲ့က အချိန်ကာလမျှော်စင်ထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသူများမှာ ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်သူ သောင်းချီ ဖြစ်ကြရာ သူတို့၏ အသက်များနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများက ကြီးမားလှသော စည်းစိမ်ချမ်းသာများ ဖြစ်ပေသည်။ ဤအတိုင်း အလကား ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဘယ်သူလဲ..."

အလောင်းများ အားလုံး သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၈ ယောက်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားခဲ့သည်။

သူတို့က ထိုအလောင်းများကို ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်သော်လည်း တကယ့် အရေးကြီးသည်မှာ သူတို့ မသိလိုက်ဘဲ အလောင်းများစွာကို သိမ်းဆည်းသွားနိုင်သူက မည်မျှတောင် အစွမ်းထက်မည်လဲ ဆိုသည်ကို သတိထားမိသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို လုယူသွားနိုင်မလား

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၈ ယောက်လုံး အလေးထားဆုံး အရာမှာ ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေသာ ဖြစ်သည်။

"ဂူလာ လား... နိုအာ လား... ရောက်နေပြီဆိုရင်လည်း ပုန်းမနေနဲ့တော့..."

ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် အမန် နိဟော့ခ် က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောကကြီးတွင် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၁၀ ယောက် ရှိပြီး နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကြီး ၁၀ ခုမှ တစ်ယောက်စီ ဖြစ်သည်။ ယခု ၈ ယောက် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထာဝရနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှ နိုအာ နှင့် ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှ ဂူလာ သာ ကျန်တော့သည်။

ထို့ကြောင့် အမန် က ရောက်လာသူမှာ ထို ၂ ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက် ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။

"ဘာလဲ... ထွက်မလာရဲဘူးလား... ဒါမှမဟုတ် နောက်ကွယ်ကနေ အကျိုးအမြတ် လာယူချင်လို့လား..."

အမန် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

"မင်းကို နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး ပေးမယ်... အခုချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ငါတို့ အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး မင်းကို တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ်..."

"ဝုန်း..."

လေဟာနယ်က အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး လူတစ်ယောက် တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၈ ယောက်လုံး၏ အကြည့်များက လျှပ်စီးအလား ထိုလူဆီသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့ အံ့ဩသွားသည်မှာ ထိုလူက ဂူလာ လည်း မဟုတ်သလို နိုအာ လည်း မဟုတ်ဘဲ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော သူစိမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

နတ်သမီးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ဂျာဂါ ရဖေးလ် က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူ၏ ကျောဘက်တွင် တောက်ပသော အလင်းတောင်ပံ ၁၆ စုံ ရှိပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ ငြိမ်းချမ်းသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အားလုံးပဲ... အနှောင့်အယှက် ပေးမိသွားပြီ..."

ရောက်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ မုန်လဲ့ပင် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်က ဒီအတိုင်း လမ်းကြုံလို့ ဝင်ကြည့်တာပါ... ခင်ဗျားတို့ တိုက်စရာရှိတာ ဆက်တိုက်ကြပါ... ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုပါဘူး..."

"သေစမ်း..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် အမန် က ဘာစကားမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ မုန်လဲ့ကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ရန် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်၍ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

'ပွဲလာကြည့်တာ ဟုတ်လား’

'ဒီမှာ ပွဲကြည့်ပရိသတ် မလိုဘူး’

'ဒါကြောင့် သွားသေလိုက်တော့’

"ဟဲဟဲ... ဒေါသကလည်း ကြီးလိုက်တာ... စကားလေး နည်းနည်း ပြောတာနဲ့ကို တိုက်ခိုက်တော့တာပဲ..."

မုန်လဲ့က ပြုံး၍ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ဝါးဖြင့် ပြန်လည် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"သေချင်နေတာပဲ..."

မုန်လဲ့က သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အမန် ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အမျက်ဒေါသများ လက်ဖြာသွားသည်။ ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောကကြီး တစ်ခုလုံးတွင် အမြင့်ဆုံးမှာ ရှိနေသော ပင်မနတ်ဘုရားများမှလွဲလျှင် သူ့ကို ဤကဲ့သို့ အထင်သေးရဲသူ မရှိခဲ့ပေ။ မုန်လဲ့က ပထမဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

"သေလိုက်တော့..."

အမန် က စွမ်းအားများကို ပိုမို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မုန်လဲ့ကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ အသားစိမ်းငါးစိမ်းဖြစ်အောင် ရိုက်သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် လက်ဝါးနှစ်ခု ထိတွေ့သွားချိန်တွင် အမန် က သူ၏ လက်ဝါးက ရှေးဟောင်းတောင်တန်းကြီး တစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ညာဘက်လက်ဝါးမှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြီးကို ခံစားလိုက်ရကာ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်း တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

"အာ..."

အမန် က စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အမြောက်ဆန်တစ်ခုအလား နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ကျန် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၇ ယောက်လုံး အမန် ၏ ညာဘက်လက်မောင်းမှာ အရိုးများသာ ကျန်တော့ပြီး အသားများ အားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်ကာ သွေးမြူများ ဖြစ်သွားသည်ကို အလန့်တကြား မြင်လိုက်ရသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"သူက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ..."

"နတ်ဘုရားလောကမှာ ဘယ်တုန်းကများ ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့သူ ပေါ်လာတာလဲ..."

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၇ ယောက်လုံး မုန်လဲ့ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေမိကြသည်။ အမန် က နိဟော့ခ် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ဖြစ်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန် ခိုင်မာလှသည်။ သို့သော် ရှေ့ရှိ ဤလူနှင့် ယှဉ်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဘာမှမဟုတ်သလို ဖြစ်သွားရသည်။

"လေလုံးကတော့ ကြီးလိုက်တာ... အရမ်း အစွမ်းထက်မယ် ထင်နေတာ... တကယ်တမ်းကျတော့လည်း ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အနည်းငယ် အထင်သေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း... မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ..."

အမန် က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး မုန်လဲ့ကို ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"လမ်းကြုံလို့ ဝင်ကြည့်တဲ့ ပွဲကြည့်ပရိသတ် တစ်ယောက်ပါ လို့..."

မုန်လဲ့က ထပ်ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဆက်မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ တိုက်မှာလား မတိုက်ဘူးလား... မတိုက်ရင် ကျွန်တော် သွားတော့မယ်..."

'မင်း သွားတာနဲ့ ငါတို့ တိုက်တာနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ’

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၈ ယောက်လုံး စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသော်လည်း မည်သူကမျှ ပြန်မဖြေကြပေ။ မုန်လဲ့က ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မတိုက်ဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် သွားပြီ..."

ထို့နောက် မုန်လဲ့က ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေ အနီးသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားပြီး ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို ယူကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။ ဤလုပ်ရပ်က ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၈ ယောက်လုံးကို အလွန် ဒေါသထွက်သွားစေသည်။

"သွားချင်ရင် သွားလို့ရတယ်... ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို ထားခဲ့..."

"ရွှမ်း... ရွှမ်း... ရွှမ်း..."

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၈ ယောက်လုံး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူစုခွဲလိုက်ကြပြီး မုန်လဲ့ကို ထွက်မသွားနိုင်အောင် ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

"ဘာလဲ..."

မုန်လဲ့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ... မင်း သွားချင်ရင် သွားလို့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကိုတော့ ထားခဲ့ရမယ်..."

မီးဖီးနစ်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် မိုင်းစ် ဒိုတီ က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ငါတို့ရဲ့ ပစ္စည်းပဲ..."

"ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို ချထားခဲ့..."

တိုက်တန်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ချက်စတာ ဒေါ်ဆင် ကလည်း ဩရှသောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပစ္စည်း ဟုတ်လား..."

မုန်လဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီအရာက ငါးမျှားဖို့အတွက် ကျွန်တော် ချထားတဲ့ ငါးစာလေ... ဘယ်လိုလုပ် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်သွားရတာလဲ... တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ..."

"မင်း ချထားတာ ဟုတ်လား..."

"ငါးမျှားဖို့ ငါးစာ တဲ့လား..."

"ဒါဆိုရင်..."

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ၈ ယောက်လုံး မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ဟန်မဆောင်တော့ဘူး... ခင်ဗျားတို့ကို အမှန်အတိုင်း ဖွင့်ပြောလိုက်ပါတော့မယ်…”