အခန်း ၃၈၅

အခန်း ၃၈၅ တပ်ပျက်ခြင်းနှင့် ဧရာမနဂါးကုန်းမြေ

"ထားလိုက်ပါတော့... ဟန်မဆောင်တော့ဘူး... ခင်ဗျားတို့ကို အမှန်အတိုင်း ဖွင့်ပြောလိုက်ပါတော့မယ်..."

မုန်လဲ့သည် လက်ထဲရှိ ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို အပေါ်သို့ ပစ်မြှောက်ကစားလိုက်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီ ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို ဒီနေရာမှာ လာထားတာက ခင်ဗျားတို့လို သိုးဆူကြီးတွေကို မြှူဆွယ်ချင်လို့သက်သက်ပဲ..."

"မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ..."

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ရှစ်ယောက်လုံး၏ မျက်နှာများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ခင်ဗျားတို့ကို သတ်ပစ်ချင်လို့ပေါ့..."

မုန်လဲ့က သွားဖြဲကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီတလော လက်ထဲမှာ နည်းနည်း ပြတ်လပ်နေလို့ ခင်ဗျားတို့ကိုပဲ ဓားသွေးကျောက် လုပ်ရတော့မှာပဲ..."

"ငါတို့ကို သတ်မယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ရှစ်ယောက်မှာ စကြဝဠာထဲတွင် ရယ်စရာအကောင်းဆုံး ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား အသံကျယ်ကြီးများဖြင့် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"ငါတို့ကို သတ်မယ်... မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ... အထွတ်အထိပ်မှာရှိတဲ့ ပင်မနတ်ဘုရားလို့များ ထင်နေတာလား..."

"ဒါပေါ့..."

"မင်းက အမန်ကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားအောင် လုပ်နိုင်တာ မှန်ပေမယ့် အဲဒါက ဘာဖြစ်လဲ... ငါတို့ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ရှစ်ယောက် ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ပင်မနတ်ဘုရားကိုတောင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်... မင်းလိုကောင်ကတော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုဘူး..."

"ကောင်လေး... ပါးနပ်မယ်ဆိုရင် ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို အခုချက်ချင်း ချထားခဲ့ပြီး ထွက်သွားလိုက်တော့... အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ကိုပါ ချေမှုန်းပြီး အရိုးတောင်ရှာမရအောင် လုပ်ပစ်မယ်..."

"ဟဲဟဲ..."

မုန်လဲ့က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများကို ဆက်လက် ဖုံးကွယ်မထားတော့ပေ။

"ဝုန်း..."

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖောက်ထွက်သွားမတတ် အလွန်တရာ ကြီးမားခမ်းနားလှသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုသည် မုန်လဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသော မီးခိုးတိုင်ကြီးတစ်ခုအလား၊ တောင်များကို ဖြိုခွင်းပြီး ပင်လယ်ကို မှောက်လှန်ပစ်နိုင်သော ဧရာမ လှိုင်းတံပိုးကြီးတစ်ခုအလား အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ထိုနေရာတွင်ရှိနေသော ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်များကိုပါ လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

"ဝုန်း..."

မြင့်မားလှသော နတ်ဘုရားတောင်တန်းကြီးတစ်ခုက ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ရှစ်ယောက်မှာ ခုခံ၍မရနိုင်သော စွမ်းအားကြီးတစ်ခု သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုဖိအားကြောင့် သူတို့၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များပင် ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါကြီးလဲ..."

"ဒါ ပင်မနတ်ဘုရားရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ..."

"သူက ပင်မနတ်ဘုရားပဲ..."

"ဘုရားရေ... သူက တကယ်ကြီး ပင်မနတ်ဘုရား ဖြစ်နေတာပဲ..."

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ရှစ်ယောက်လုံး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်များဖြစ်ပြီး ပင်မနတ်ဘုရားများအောက်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး တည်ရှိမှုများဟု ဆိုသော်ငြားလည်း ပင်မနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူတို့ရှစ်ယောက် ပူးပေါင်းပါက ပင်မနတ်ဘုရားကို ရင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အထင်ကြီးပြီး လေလုံးထွားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ပင်မနတ်ဘုရား။

၎င်းမှာ သူတို့ လုံးဝ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော အရာ မဟုတ်ပေ။

"အလုပ်လုပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ... လေးစားရပါသော ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် လူကြီးမင်းတို့..."

မုန်လဲ့က ညာဘက်လက်ဝါးကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။

"ကောင်းကောင်း သွားကြပါ... နတ်ပြည်ရဲ့ တံခါးပေါက်က ခင်ဗျားတို့အတွက် ဖွင့်ထားပါတယ်..."

"ဝုန်း..."

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ညာဘက်လက်ဝါးကြီးက ရက်စက်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"ချမ်းသာပေးပါ..."

"ပင်မနတ်ဘုရားမင်းမြတ်... အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

"မလုပ်ပါနဲ့..."

ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော လက်ဝါးကြီးသည် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ရှစ်ယောက်ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး အားကုန်ဖိချကာ နောက်ဆုံးတွင် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ မြေကြီးများ တုန်ခါသွားပြီး တောင်ကုန်းများ လှုပ်ခတ်သွားကာ ဖုန်တောကြီးတစ်ခု လေထဲသို့ လွင့်စင်တက်သွားလေသည်။

မုန်လဲ့က ညာဘက်လက်ဝါးကို ပြန်ရုပ်လိုက်သောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် အလျားမီတာ သောင်းချီရှည်လျားပြီး အနက် မီတာထောင်ချီ နက်ရှိုင်းသော ဧရာမ တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

တွင်းကြီး၏ အောက်ခြေတွင် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ရှစ်ယောက်မှာ သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး အရိုးများ အကြောများ အားလုံး ပြတ်တောက်ကာ ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေကြသည်။ သူတို့မှာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ထပ်မံ၍ အသက်ရှင်လာရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

"သာမန် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်လေးတွေကများ ပင်မနတ်ဘုရားကို ဆန့်ကျင်ချင်နေတာ... ဘာတွေ တွေးနေကြတာလဲ..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အလောင်းရှစ်လောင်းကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာပင် နတ်ဘုရားအမြုတေများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးကာ အလောင်းများကို ရွှေရောင်သစ်ပင်လေးဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ရှစ်ယောက် ဆိုပေမယ့် နှမြောစရာကောင်းတာက ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် နတ်ဘုရားအမြုတေ နှစ်ခုပဲ ပါတယ်..."

မုန်လဲ့သည် နတ်ဘုရားအမြုတေ ရှစ်ခုကို လက်ထဲတွင် ကစားရင်း အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီအထဲက တစ်ခုကတောင် ရှေ့ဆက်ပြီး အဆင့်တက်လို့ မရတော့တဲ့ သာမန် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် နတ်ဘုရားအမြုတေ ဖြစ်နေသေးတယ်..."

ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ရှေ့ဆက်ပြီး အဆင့်တက်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိဆိုသည်မှာ သူတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော အခြေခံနိယာမတရား ငါးမျိုးအပေါ်တွင် မူတည်သည်။

အကယ်၍ ထိုနိယာမတရား ငါးမျိုးက အမြင့်ဆုံးနိယာမတရား တစ်ခုခုအတွက် လိုအပ်သော အခြေခံနိယာမတရား ငါးမျိုးနှင့် ကိုက်ညီနေပါက သဘာဝကျကျပင် ဆက်လက်၍ အဆင့်တက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မကိုက်ညီပါက ဤဘဝတွင် ရှေ့ဆက်လှမ်းရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် တစ်ယောက်အဖြစ်သာ ထာဝရ ရပ်တည်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... အရင် သိမ်းထားလိုက်ဦးမယ်..."

မုန်လဲ့သည် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် နတ်ဘုရားအမြုတေ နှစ်ခုကို လက်အောက်ငယ်သားများအား ချက်ချင်း မခွဲဝေပေးသေးဘဲ အရင်ဆုံး သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။ နောင်တစ်ချိန် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် နတ်ဘုရားအမြုတေများ ပိုမိုရရှိလာသည့်အခါမှသာ ခွဲဝေပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ရှစ်ယောက်က ဒီလိုမျိုး သေဆုံးသွားရတယ်ပေါ့လေ..."

မိုလော့က သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူတို့ ဒီနေရာမှာ ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ထာဝရ အိပ်စက်သွားရလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ တွေးတောင် တွေးကြည့်ဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"လောဘကြောင့် အသိဉာဏ် ကန်းသွားတာကို ဘယ်သူ့ကို သွားအပြစ်တင်လို့ ရမှာလဲ..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သွားကြစို့... ကန္တာရ မန်လော် မြွေလူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရတနာသိုက်ကို အရင်သွားရှင်းလင်းပြီးမှ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားကြတာပေါ့..."

"ဘယ်လိုသွားရမလဲ ဆိုတာ မင်း သိလို့လား..."

မိုလော့က မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သိတာပေါ့..."

မုန်လဲ့က မြွေလူသားမျိုးနွယ်စုရှိရာသို့ ချက်ချင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။ သူက မန်လော်ဧကရာဇ်မ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ရှုထားပြီးဖြစ်ရာ ကန္တာရ မန်လော် မြွေလူသားမျိုးနွယ်စုသို့ မည်သို့သွားရမည်ကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိနေသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် ကန္တာရ မန်လော် မြွေလူသားမျိုးနွယ်စု၏ နန်းတော်အထက် ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရတနာသိုက်ရှိရာ နေရာကို အလွယ်တကူပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

"နေရာရွှေ့ပြောင်း..."

"ရွှမ်း... ရွှမ်း... ရွှမ်း..."

အချိန်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ရတနာသိုက် တစ်ခုလုံး ပြောင်သလင်းခါသွားတော့သည်။

မုန်လဲ့သည် နိယာမတရား မူလသလင်းကျောက်များ၊ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်များနှင့် စနစ်က သိမ်းဆည်းနိုင်သော အရာများကို အားလုံး သိမ်းယူလိုက်ပြီး အခြားအရာများကိုမူ ပူဟာမန်နှင့် အခြားသူများဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု တွက်ချက်ခြင်း။ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၂၁၉၈ ထရီလီယံ။

နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၂၁၉၈ ထရီလီယံ တန်ဖိုးရှိသော စည်းစိမ်ချမ်းသာများ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ နဂါးဆင်မြို့တော်ကို လုယက်ခြင်း၊ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ရှစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ကန္တာရ မန်လော် မြွေလူသားမျိုးနွယ်စု၏ ရတနာသိုက်ကို ရှင်းလင်းခြင်း အစရှိသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များမှ စုဆောင်းရရှိလာသော စုစုပေါင်း ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုပင် ဖြစ်သည်။ အမြင့်ဆုံးနိယာမတရား တစ်မျိုးကို နားလည်ရန် လိုအပ်သော နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၅၀၀၀ ထရီလီယံ ဆိုသည့် ပမာဏနှင့် သိပ်မဝေးတော့ပေ။

"ဆက်ပြီး ကြိုးစားရဦးမယ်..."

မုန်လဲ့က ဦးတည်ရာကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး အနီးဆုံး မြို့တော်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်း မုန်လဲ့သည် ယခင်က ရရှိထားသော နတ်ဘုရားအမြုတေများနှင့် အာကာသလက်စွပ်များကို ရှင်းလင်းနေသည်။ ဤအရာများမှာ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ရှစ်ယောက်က တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကို ရှင်းလင်းစဉ် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသော နတ်ဘုရားများ ချန်ထားရစ်ခဲ့သည့် အရာများ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအမြုတေများထဲတွင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အာကာသလက်စွပ်များထဲတွင် သူတို့၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာများ ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် သူတို့အားလုံးမှာ အနည်းဆုံး အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရား နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိသော ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြရာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးသည်ဖြစ်စေ၊ အာကာသလက်စွပ်များကို လုယက်သည်ဖြစ်စေ အမြတ်ကြီးကြီး ရနိုင်သည်မှာ သေချာလှသည်။

"အသိပေးချက်... တောင်ပံရှစ်စုံ နတ်သမီး တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်သည့်အတွက် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် သန်း ၉၀၀ ရရှိပါတယ်..."

"အသိပေးချက်... ရှေးဟောင်း ဘီမွန်ဘုရင် တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်သည့်အတွက် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁.၂ ဘီလီယံ ရရှိပါတယ်..."

"အသိပေးချက်... ဧရာမဆင် တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်သည့်အတွက် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် သန်း ၉၁၀ ရရှိပါတယ်..."

"အသိပေးချက်..."

နတ်ဘုရားအမြုတေများ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်များ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၁ ထရီလီယံ ရရှိခဲ့သဖြင့် အမြတ်အစွန်းလေး တစ်ခု ရလိုက်သည်။ ထို့နောက် အာကာသလက်စွပ်များကို စတင် ရှင်းလင်းလိုက်တော့သည်။

သုံးရက် ကြာပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် အနီးဆုံး မြို့တော်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မန်လော်ဧကရာဇ်မ၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ ဤမြို့တော်ကို ဗီးနပ်စ် ဧရာမနဂါး နတ်ဘုရားမြို့တော်ဟု ခေါ်ဆိုပြီး နိဟော့ခ် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုက တည်ဆောက်ထားသော တတိယအဆင့် နတ်ဘုရားမြို့တော်တစ်ခု ဖြစ်ကာ နိဟော့ခ် ကုန်းမြေ၏ နယ်စပ်ဒေသတွင် တည်ရှိသည်။

နိဟော့ခ် ကုန်းမြေ။

သူ့ရှေ့တွင် မြင်နေရသော ကုန်းမြေကြီးမှာ နိဟော့ခ် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေဖြစ်သည်။ ကုန်းမြေကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေဖြစ်ပြီး သူတို့က ဤကုန်းမြေကြီး၏ အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော သခင်များ ဖြစ်ကြသည်။

"ကောင်လေး... မင်းက နိဟော့ခ် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ နယ်မြေထဲကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ အရင်ကလို ထင်ရာစိုင်းလို့ မရတော့ဘူးနော်..."

မိုလော့က ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နည်းနည်းလောက် ဆင်ခြင်တာ ပိုကောင်းမယ်... ဒီနေရာမှာ သွားပြီး ပြဿနာရှာရဲရင်တော့ နိဟော့ခ် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုက မင်းကို လုံးဝ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"နိဟော့ခ် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုက ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောကကြီးမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကြီးတွေထဲက တစ်ခုပဲ..."

မုန်လဲ့က အလွန် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အစွမ်းထက်တယ် ဆိုတာက ချမ်းသာကြွယ်ဝတယ် ဆိုတဲ့ သဘောပဲ... နိဟော့ခ် ကုန်းမြေကိုသာ လုယက်လိုက်မယ်ဆိုရင် စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေ အများကြီး ရနိုင်မှာပဲ မဟုတ်လား..."

"မင်းက ဒီလောက် စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေ အများကြီးကို ဘာလုပ်မလို့လဲ ဆိုတာကို ငါ တကယ် နားမလည်နိုင်တော့ဘူး..."

မိုလော့က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို နောက်တစ်ခါ ထပ်သတိပေးလိုက်ဦးမယ်... နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားက ဒီကုန်းမြေကြီးရဲ့ ဗဟိုချက်မှာ နေထိုင်တာ... မင်း နည်းနည်းလောက် ဆင်ခြင်တာ ကောင်းလိမ့်မယ်..."

"ဟဲဟဲ..."

မုန်လဲ့က ဗီးနပ်စ် ဧရာမနဂါး နတ်ဘုရားမြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားပြီး ယခင်ကအတိုင်း အစွမ်းထက်လှသော နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း မှော်ပညာကို အသုံးပြုကာ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်များကို စတင် လုယက်လိုက်တော့သည်။

တတိယအဆင့် နတ်ဘုရားမြို့တော် ဖြစ်သည့်အလျောက် မြို့တော်၏ အရွယ်အစားက ပိုမို ကြီးမားပြီး အစွမ်းထက်သူများလည်း ပိုမို များပြားကာ စီးပွားရေးမှာလည်း ပိုမို တိုးတက်စည်ပင်သည်။ သဘာဝကျကျပင် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်များမှာလည်း ပို၍ များပြားလှသည်။

နံနက်ခင်း အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် မုန်လဲ့ လုယက်ရရှိခဲ့သော နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ပမာဏမှာ နဂါးဆင်မြို့တော်တွင် သုံးရက်ကြာ လုယက်ခဲ့သော ပမာဏနှင့် ညီမျှနေသည်။ ကွာခြားချက်က သာမန်မျှ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဆက်လက် လုယက်နေရင်း နေ့လယ်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ ဗီးနပ်စ် မြို့တော်အတွင်းရှိ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရား အများအပြား ရုတ်တရက် ထွက်ခွာသွားကြသည်ကို မုန်လဲ့ အံ့ဩဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဘာအခြေအနေလဲ..."

မုန်လဲ့ တစ်ယောက် ကြောင်အမ်းသွားသည်။

'ငါ ရောက်လာတာနဲ့ မင်းတို့တွေက ထွက်သွားကြပြီလား…’