အခန်း ၃၉၀

အခန်း ၃၉၀ ပင်မနတ်ဘုရား ကိုယ်တော်တိုင် ဆင်းသက်လာခြင်းနှင့် စကြဝဠာ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး တည်ရှိမှု

"ဒိုင်း..."

ကျယ်လောင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ပင်မနတ်ဘုရား၏ သားဖြစ်သူ ဗီးနပ်စ်၏ လည်ပင်းမှာ အမှုန့်ဖြစ်သွားလေသည်။

ဗီးနပ်စ်၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဒေါသနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

မုန်လဲ့က သူ့ကို တကယ်ကြီး သတ်ပစ်လိုက်သည့်အတွက် သူ အလွန် ဒေါသထွက်သွားရသည်။

မုန်လဲ့က သူ့ကို သတ်ရဲသည့်အတွက် သူ အလွန် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

'ငါက ဘယ်သူလဲ... နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားရဲ့ သား... နိဟော့ခ် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်လေး... နတ်ဘုရားလောကကြီး တစ်ခုလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဒုတိယမျိုးဆက်လေ...'

'ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဘယ်ချောင်ကနေ ထွက်လာမှန်းမသိတဲ့ နာမည်မရှိတဲ့ ကောင်လေး တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေရတော့မယ်ပေါ့လေ...'

'လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ဘူး...'

'လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘူး...'

'မကျေနပ်ဘူး...'

သို့သော်လည်း အဘယ်အရာကို တတ်နိုင်မည်နည်း။

လူသေဆုံးခြင်းသည် ဆီမီးငြိမ်းသွားခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။

သေဆုံးသွားပါက အရာအားလုံး အဆုံးသတ်သွားပြီ ဖြစ်၏။

မုန်လဲ့သည် ဗီးနပ်စ်၏ အလောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားအမြုတေကို ထုတ်ယူကာ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ရှုလိုက်လေသည်။

ဗီးနပ်စ်က နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရား၏ သားဖြစ်ပြီး ဗီးနပ်စ် ဧရာမနဂါးမြို့တော်၏ မြို့တော်ဝန်လည်း ဖြစ်ရာ သူသိထားသည့် အကြောင်းအရာများက သေချာပေါက် နည်းမည်မဟုတ်ချေ။

"မင်း... မင်းက ငါ့ကို တကယ်ကြီး သတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ..."

"မင်းက ငါ့ကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့..."

"သေနာကောင်... ငါ့အဖေက မင်းကို လုံးဝ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... နိဟော့ခ် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကလည်း မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... သူတို့က မင်းကို အရိုးတောင် ရှာမရအောင် လုပ်ပြီး ငါ့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးလိမ့်မယ်..."

ဗီးနပ်စ်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်လှိုင်းများထဲတွင် ကောင်းကင်ကိုပင် လွှမ်းခြုံနိုင်သော အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေ၏။

သူ အလွန်တရာ နာကြည်းမုန်းတီးနေမိသည်။

"ဆူညံလိုက်တာ..."

မုန်လဲ့သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပိုမို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ဗီးနပ်စ်မှာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

'နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရား... အဆင့်နိမ့်အဆင့် ပင်မနတ်ဘုရား...'

'ဗီးနပ်စ် ဧရာမနဂါးမြို့တော်ရဲ့ ရတနာသိုက်...'

သတင်းအချက်အလက်များစွာသည် မုန်လဲ့၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး မုန်လဲ့က ထိုအရာများကို အားလုံး သိရှိသွားလေသည်။

ထိုအထဲတွင် နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များ ပါဝင်သလို နိဟော့ခ် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုနှင့် ဗီးနပ်စ် ဧရာမနဂါးမြို့တော်နှင့် ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများလည်း ပါဝင်သည်။

"သူ... သူက မြို့တော်ဝန်ကြီးကို သတ်လိုက်ပြီ..."

"ဘုရားရေ... သူက မြို့တော်ဝန်ကြီးကို တကယ်ကြီး သတ်လိုက်ပြီပဲ..."

"ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ..."

မုန်လဲ့က ဗီးနပ်စ်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ရှုနေစဉ် နတ်ဘုရားများ အားလုံးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ကြီးမားလှသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာတော့မည့်အလား ဖြစ်နေကြ၏။

မှန်ပါသည်။

ကြီးမားလှသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဗီးနပ်စ်ကား နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရား၏ သားဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

နောက်ထပ် အဘယ်အရာများ ဆက်ဖြစ်လာမည်နည်း။

မည်သူကမျှ တွေးတောင် မတွေးရဲကြတော့ချေ။

သို့သော် သေချာသည်မှာ နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားက ဤအတိုင်း လွယ်လွယ်ကူကူ ပြီးဆုံးသွားစေမည် မဟုတ်သလို နိဟော့ခ် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကလည်း လွယ်လွယ်နှင့် ကျေအေးပေးမည် မဟုတ်ပေ။

သေချာပေါက် သွေးချောင်းစီးမည့် ပွဲကြီးပွဲကောင်း တစ်ပွဲ ဖြစ်လာတော့မည်သာ ဖြစ်သည်။

'ဒီ သွေးချောင်းစီးမယ့် ပွဲကြီးက ငါတို့ကိုပါ ထိခိုက်လာမလား... ဘယ်သူကမှ အာမမခံရဲဘူး... ဒါပေမဲ့ မျက်မြင်သက်သေတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါတို့လည်း ကောင်းကောင်း နေရမှာ မဟုတ်ဘူး...'

"အရူးပဲ... ဒီကောင်က တကယ့် အရူးပဲ..."

"သေနာကောင်... သူ ငါတို့ကို ဒုက္ခပေးတော့မယ်..."

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရားများ အားလုံးက မုန်လဲ့ကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။

အကယ်၍ အကြည့်ဖြင့်သာ လူသတ်၍ ရမည်ဆိုပါက သူတို့သည် မုန်လဲ့ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်ချင်နေကြမည်မှာ သေချာလှသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မုန်လဲ့သည် ဗီးနပ်စ်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို အောင်မြင်စွာ ဖတ်ရှုပြီးနောက် ပြုံးလိုက်မိ၏။

ဗီးနပ်စ်က အလယ်အလတ်အဆင့် အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူက ပင်မနတ်ဘုရား၏ သားဖြစ်ရာ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော စည်းစိမ်ချမ်းသာများနှင့် သူ သိထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များက လုံးဝ မနည်းပါးပေ။

'ဒီတစ်ကြိမ် မှတ်ဉာဏ်ဖတ်ရတာ တကယ်ကို တန်တာပဲ...'

"အရှင်... သူ့ကို ဘာလို့ သတ်လိုက်ရတာလဲ..."

အီမိုရီ ဖီးလ်မိုး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေ၏။

"အခုတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ... နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားက ငါတို့ကို သတ်လိမ့်မယ်... သူ ငါတို့ကို သတ်တော့မှာပဲ..."

ပူဟာမန်နှင့် အခြားသူများလည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေကြလေသည်။

တစ်ဖက်လူက ပင်မနတ်ဘုရား၏ သားဖြစ်သော်လည်း သခင်က သူ့ကို တကယ်ကြီး သတ်ပစ်လိုက်သည်။

'ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... အခု နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားရဲ့ အဆုံးအစမရှိတဲ့ ဒေါသတွေကို ဘယ်လို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် လုပ်ရမလဲ...'

'သခင်က အရမ်း အစွမ်းထက်ပြီး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ထက်တောင် ပိုစွမ်းတယ်ဆိုတာကို ငါတို့ သိထားပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ် ရန်စမိတာက ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးလေ... သခင်က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်တယ် ဆိုဦးတော့ ပင်မနတ်ဘုရားထက် ပိုစွမ်းနိုင်ပါ့မလား...'

"အကယ်၍ နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားက ရောက်လာမယ်ဆိုရင်တော့ အရမ်း ကောင်းတာပေါ့... ငါကလည်း ဒီ ပင်မနတ်ဘုရား ဆိုတာကို တွေ့ချင်နေတာ ကြာပြီ..."

မုန်လဲ့က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လေပြည်လေး တစ်သုတ်အလား အေးဆေးတည်ငြိမ်နေကာ နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပုံရလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... အခု ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ..."

ဖက်တီး၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပုံပျက်နေ၏။

"ဒီနေရာကနေ အရင် ထွက်သွားရအောင်လား... ဒီနေရာက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်..."

"ဟုတ်တယ်... မြန်မြန် ထွက်သွားကြတာပေါ့... အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာမှာ မနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ... ထွက်သွားတာက အကောင်းဆုံး အစီအစဉ်ပဲ..."

"ငါလည်း ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်... ကောင်းကင်ယံ ကုန်းမြေကို တိုက်ရိုက် ပြန်သွားကြတာပေါ့... အဲဒီနေရာက အလုံခြုံဆုံးပဲ..."

အခြားသူများကလည်း အသီးသီး ဝင်ပြောကြပြီး ဤနေရာတွင် တစ်စက္ကန့်လေးမျှပင် ဆက်မနေချင်ကြတော့ချေ။

သူတို့၏ ကျောပြင်များမှာ အေးစက်နေပြီး နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားက ဤနေရာသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာကာ သူတို့၏ အသက်များကို နှုတ်ယူသွားမည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

'ဒါကြောင့် ခြေရာဖျောက်ပြီး ထွက်ပြေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ...'

"သတ္တိကြောင်တဲ့ ကောင်တွေ..."

မုန်လဲ့က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

"ငါက ဗီးနပ်စ်ကို သတ်ခဲ့တာတောင် မကြောက်သေးဘူး... မင်းတို့က ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ... ပြီးတော့ မင်းတို့တွေက ထွက်ပြေးလို့ လွတ်မယ်လို့များ ထင်နေတာလား..."

လူတိုင်းက မုန်လဲ့၏ စကားကြောင့် မျက်နှာများ နီရဲသွားကြသော်လည်း နောက်ဆုံးစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"သခင်... အဲဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."

မုန်လဲ့က ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကွေးညွတ်လိုက်၏။

"သူ ရောက်လာပြီ..."

"ရောက်လာပြီ... ဘယ်သူ ရောက်လာတာလဲ..."

လူတိုင်းက အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားကြလေသည်။

ထို့နောက် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြီးတစ်ခုက ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် စိတ်ကူး၍မရနိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ဤနေရာသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

'မြန်တယ်...'

'တကယ်ကို အရမ်း မြန်လွန်းတယ်... ဒါကို အမြန်နှုန်းလို့တောင် သတ်မှတ်လို့ မရတော့ဘူး... ဒါက နေရာရွှေ့ပြောင်းတာပဲ...'

'မှန်တယ်... နေရာရွှေ့ပြောင်းတာပဲ...'

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြီးက အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေလောက်အောင် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများကို ရက်စက်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်လေသည်။

"ဘုန်း..."

"ဘုန်း..."

"ဘုန်း..."

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် မုန်လဲ့မှလွဲ၍ အခြားသူများ အားလုံး မြေကြီးပေါ်သို့ ဖိချခံလိုက်ရတော့သည်။

တောင်ကြားကို စောင့်ကြပ်နေသော မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၊ စုဝေးလာကြသော နတ်ဘုရားများ၊ ပန်းလုံတောင်တန်းတွင် မှီတင်းနေထိုင်ကြသော နတ်ဘုရားသားရဲများ အားလုံး မြေကြီးပေါ်သို့ ဖိချခံလိုက်ရသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဖိအားကြီးလဲ..."

"ဒါ ပင်မနတ်ဘုရားရဲ့ ဖိအားပဲ..."

"ဘုရားရေ... ဒါက ပင်မနတ်ဘုရားရဲ့ ဖိအားကြီးပဲ..."

"ပင်မနတ်ဘုရား..."

နတ်ဘုရားများ အားလုံး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ရောက်ရှိလာသော ပင်မနတ်ဘုရားမှာ မည်သူနည်းဆိုသည်ကို ခန့်မှန်းမိသွားကြလေသည်။

ယခုလေးတင် သားဖြစ်သူ အသတ်ခံလိုက်ရသော နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားမှလွဲ၍ အခြား မည်သူ ရှိနိုင်မည်နည်း။

'သေပြီ... ဒီကောင်တော့ သေချာပေါက် သေရတော့မယ်... နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားက သူ့ကို အရိုးတောင် ရှာမရအောင် လုပ်ပစ်လိမ့်မယ်...'

'ငါတို့ကို ဒေါသ မလွှဲချပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရတော့မယ်...'

နတ်ဘုရားများ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေကြပြီး တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေကြလေသည်။

"အားလုံးပဲ... အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ..."

"ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ... သေချင်သေ ရှင်ချင်ရှင်ပေါ့..."

"အခုချိန်မှာတော့ သခင့်ကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်..."

"သခင် ကယ်ပါဦး..."

ပူဟာမန်နှင့် အခြားသူများလည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုထက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက ပိုများနေ၏။

သူတို့၏ သခင်က အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ထက်ပင် ပိုစွမ်းကြောင်းကို သူတို့ သိထားကြသည်။

သို့သော် သခင်က မည်မျှတောင် အစွမ်းထက်သနည်း၊ ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးလောက် အစွမ်းထက်သလား ဆိုသည်ကိုတော့ သူတို့ မသိကြပေ။

သူတို့ စိုးရိမ်နေကြသည်မှာ ထိုအချက်ပင် ဖြစ်သည်။

'သခင်က တကယ်ရော ပင်မနတ်ဘုရားလား...'

ပူဟာမန်နှင့် အခြားသူများက စိတ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် မေးခွန်းထုတ်နေကြလေသည်။

"ရောက်လာတာ တော်တော် မြန်တာပဲ... ပင်မနတ်ဘုရား ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ် လိုက်ဖက်ပါတယ်..."

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြီးကို လွတ်လပ်စွာ ထုတ်လွှတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ထွားကြိုင်းသည့် ထိုသူကို ကြည့်ကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေ ဆိုတာက လောကနှလုံးသားရဲ့ အပိုင်းအစ တစ်ခုလေ... ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေကို ပေါင်းစပ်ပြီး နတ်ဘုရား ဖြစ်လာတဲ့ ပင်မနတ်ဘုရားတွေက အဓိပ္ပာယ် တစ်မျိုးနဲ့ ဆိုရင် လောကရဲ့ သခင်တွေလို့ ပြောလို့ရတယ်..."

မိုလော့၏ အသံက မုန်လဲ့၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ပေါ်လာလေသည်။

"ကိုယ့်ရဲ့ လောကထဲမှာတော့ ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးက လောကရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အသုံးပြုပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းလို့ ရတာပေါ့..."

"ဟုတ်တာပေါ့..."

မုန်လဲ့က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

နိဟော့ခ် ဧရာမနဂါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ ဌာနချုပ်က မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဤနေရာနှင့် အလင်းနှစ် သန်းပေါင်းများစွာ ကွာဝေးမည်ဟု သူ ထင်မြင်မိသည်။

သို့သော် နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားက မိနစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့ရာ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ မည်မျှတောင် မြန်ဆန်သနည်းဆိုသည်ကို စဉ်းစားကြည့်နိုင်သည်။

"ဘယ်သူက... ငါ့ရဲ့ သားကို သတ်လိုက်တာလဲ..."

အဆုံးအစမရှိသော အာဏာစက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ဆန့်ကျင်လိုစိတ်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။

ဤသည်မှာ ပင်မနတ်ဘုရား၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။

စကြဝဠာ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး အသံပင် ဖြစ်သည်။