အခန်း ၃၉၂

အခန်း ၃၉၂ သတ္တုတွင်းကို တူးဖော်ခြင်းနှင့် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခံရခြင်း

ပင်မနတ်ဘုရားကို စော်ကား၍မရချေ။ ဤသည်မှာ ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီးအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားအားလုံး၏ အသိစိတ်ပင် ဖြစ်၏။ ပင်မနတ်ဘုရားများသည် တစ်လောကလုံးတွင် အင်အားအကြီးဆုံး စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အဆင့်အတန်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အမြင့်ဆုံး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်။ ၎င်းတို့သည် ပင်မနတ်ဘုရားများကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် တစ်ဦးတည်းသော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြပြီး အဆင့်အတန်းမှာလည်း ပင်မနတ်ဘုရားများနှင့် တန်းတူ ဖြစ်၏။ နတ်ဘုရားအပေါင်းတို့၏ စိတ်အစဉ်တွင်မူ ၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ ပင်မနတ်ဘုရားများထက်ပင် အနည်းငယ် သာလွန်နေသေးသည်။

အမှန်စင်စစ် ကံကောင်းလွန်းသဖြင့် ပင်မနတ်ဘုရား ဖြစ်လာကြသူများကိုမူ လူအများက တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း မကျေမနပ် ဖြစ်မိကြသည်။ ၎င်းတို့ ယခုကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ခြင်းမှာ ကံကောင်းလွန်းခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်၏။

အမြင့်ဆုံး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်များမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ မွေးရာပါ ပါရမီနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို အခြေခံကာ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် ယခုကဲ့သို့သော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ရာ မလေးစားဘဲ မနေနိုင်ချေ。

ထို့ကြောင့် အမြင့်ဆုံး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်များကိုမူ ပို၍ပင် စော်ကား၍မရနိုင်ချေ။ ပင်မနတ်ဘုရားကို ရန်စလျှင် သေထိုက်ပြီး အမြင့်ဆုံး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်ကို ရန်စလျှင်မူ ပို၍ပင် သေထိုက်လှပေသည်။

နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားသည် ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်ထား၏။ ထို့ကြောင့် မုန်လဲ့သည် အမြင့်ဆုံး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းမိသွားပြီးနောက် သူ၏ သဘောထားမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

"သူက အမြင့်ဆုံး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် တစ်ယောက်ကို ရန်စခဲ့တာပဲ... တကယ်ကို သေသင့်ပါတယ်..."

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် လှည့်ထွက်သွားတော့၏။ မိမိသည် အဆင့်နိမ့်အဆင့် ပင်မနတ်ဘုရား မျှသာဖြစ်သဖြင့် အမြင့်ဆုံး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် တစ်ဦးကို မမည်သို့မျှ မနိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားရာ အရှက်ရမည့်အဖြစ်မှ ကာကွယ်ရန် ဤအတိုင်း ဆုတ်ခွာသွားခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေသည်။

ပင်မနတ်ဘုရားများ ဆိုသည်မှာ သိက္ခာကို အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။

မုန်လဲ့သည် သူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဘာမှ အများကြီး မပြောတော့ချေ။ သူသည် ယခုအခါ နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားကို မကြောက်ရွံ့တော့သော်လည်း တစ်ဖက်လူကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရန်မူ သေချာရေရာခြင်း မရှိသေးချေ။

ထို့အပြင် မိမိ၏ လောကအတွင်း၌ ပင်မနတ်ဘုရားများသည် လောကစွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။ သို့ဖြစ်ရာ သွားချင်လျှင်လည်း သွားပါစေတော့။

"ထွက်သွားပြီ... နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရား ထွက်သွားပြီ..."

"သခင် နိုင်သွားပြီ... သခင် နိုင်သွားပြီ..."

"အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ... သခင်ကြီး အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ..."

"သခင်ကြီး အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ..."

နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရား ဝေးကွာရာသို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ပူဟာမန်နှင့် အခြားသူများသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားကြရပြီး မုန်လဲ့ကို ဝိုင်းရံကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်နေကြတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့သည် အပျော်ဆုံးလူများ ဖြစ်နေကြ၏။ သခင်သည် ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်နေခြင်းက ၎င်းတို့အတွက် အားကိုးအားထားပြုစရာ အလွန်ကြီးမားသော အခွင့်အာဏာကို ရရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ ကြောက်ရွံ့စရာ မလိုတော့ချေ။ မည်သူက ဝမ်းမသာဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။ မည်သူက စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

မုန်လဲ့က တည်ငြိမ်စွာပင် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"သွားကြစို့... ပတ်ဝန်းကျင်က နတ်ဘုရားအမြုတေတွေနဲ့ အလောင်းတွေကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကြ... ငါကတော့ ဒီသတ္တုတွင်းကို တူးဖော်လိုက်မယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်..."

ပူဟာမန်နှင့် အခြားသူများသည် ရိုသေစွာ ပြန်လည်ထူးလိုက်ကြပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဘုရားအမြုတေများနှင့် အလောင်းများကို လိုက်လံသိမ်းဆည်းရန် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

စောစောက တိုက်ပွဲအတွင်း၌ နတ်ဘုရားအားလုံးမှာ ဘေးလွတ်သူမရှိဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ကြရပြီ ဖြစ်၏။ နတ်ဘုရားအများစုမှာ ခန္ဓာကိုယ်များ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်ကာ သွေးမြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရားအမြုတေများနှင့် အာကာသလက်စွပ်များမှာမူ မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ ဤအရာများ အားလုံးမှာ အဖိုးတန် ရတနာများ ဖြစ်ကြပေသည်။

မုန်လဲ့သည် အဆုံးအစမရှိအောင် ရှည်လျားလှသော ပန်းလုံတောင်တန်းကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်အတွင်း၌ စူးရှသောအလင်းတန်းများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။

"နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ ဒီသတ္တုတွင်းပဲ..."

တန်ချိန် ၁ ထရီလီယံ ရှိသော နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် သတ္တုတွင်းကြီး ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းအထဲတွင် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၀ ကွာဒရီလီယံ ခန့် ပါဝင်နေနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

၁၀ ကွာဒရီလီယံ ဆိုသည်မှာ မည်မျှတောင် ကြီးမားလှသော စည်းစိမ်ဥစ္စာကြီး ဖြစ်သနည်း။ ဤနတ်ဘုရားသလင်းကျောက်များကိုသာ တူးဖော်နိုင်ခဲ့လျှင် အမြင့်ဆုံးနိယာမတရား နှစ်မျိုးကို အပြည့်အဝ ဖြည့်တင်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် မုန်လဲ့သည် အဆင့်မြင့် ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ စွမ်းအားနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း တက်လှမ်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။

အဆင့်မြင့် ပင်မနတ်ဘုရားနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ခြင်း။ မုန်လဲ့သည် တွေးမိလေလေ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာလေလေ ဖြစ်ရ၏။ သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံသည် ချက်ချင်းပင် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီး ပန်းလုံတောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ မြေအောက်ထဲသို့ ဆက်လက်၍ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

မီတာသောင်းချီ နက်ရှိုင်းသော မြေအောက်အထိ ထိုးဖောက်သွားပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် နှောင်းပိုင်းတွင် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်များ ရှိနေခြင်းကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိသွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် သူ၏ မွေးရာပါ အစွမ်းဖြစ်သော နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း မှော်ပညာကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်တော့၏။

ချက်ချင်းပင် ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုသည် မြေအောက်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံထက်၌ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အလျား ကီလိုမီတာ ငါးဆယ်ကျော်နှင့် အနံ ကီလိုမီတာ နှစ်ဆယ်ကျော် ရှည်လျားလှသော ထိုအနီရောင် သလင်းကျောက်တုံးကြီးသည် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော မီးနဂါးကြီး တစ်ကောင်အလား ကောင်းကင်ယံထက်၌ မျောလွင့်နေခဲ့၏။ နေရောင်ခြည်အောက်တွင် တောက်ပလှသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် လှပလွန်းလှပေသည်။

"နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် သတ္တုတွင်းကြီးပဲ..."

ပူဟာမန်နှင့် အခြားသူများသည် တညီတညွတ်တည်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းအိမ်အတွင်း၌ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။ ဤမျှ ကြီးမားလှသော သတ္တုတွင်းကြီးတစ်ခုကို သခင်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တူးဖော်လိုက်နိုင်သည်တဲ့လော။ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလွန်းလှပေသည်။

သို့သော် သခင်သည် ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်သည်ဟု တွေးမိလိုက်ချိန်တွင်မူ ၎င်းတို့အားလုံး နားလည်သဘောပေါက်သွားကြရ၏။ ပင်မနတ်ဘုရား ဆိုသည်မှာ မလုပ်နိုင်သောအရာ မရှိချေ။

မုန်လဲ့သည် ရင်ထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်လိုက်ရင်း ပြတ်သားစွာပင် အမိန့်ပေးလိုက်တော့၏။

"စနစ်... သိမ်းဆည်းလိုက်စမ်း..."

ထူးဆန်းလှသော စွမ်းအားကြီးတစ်ခုသည် လေဟာနယ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကြီးမားလှသော သတ္တုတွင်းကြီးတစ်ခုလုံးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ရသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုမျှ ကြီးမားလှသော သတ္တုတွင်းကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ပြဘုတ်ပေါ်ရှိ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု ကဏ္ဍမှ ဂဏန်းများသည် အရူးအမူး တိုးပွားလာခဲ့ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာမှသာ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ သူ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုမှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် များပြားလှသော ပမာဏသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူ၏ ရယ်မောသံမှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သည့်အလား တစ်လောကလုံးကို တုန်ဟည်းသွားစေခဲ့၏။

လူတိုင်းသည် လက်ထဲရှိ အလုပ်များကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီးနောက် မိမိတို့၏ သခင်ကို သံသယဖြစ်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရသည်။

အီမိုရီ ဖီးလ်မိုးသည် ပူဟာမန်၏ အနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီးနောက် တိုးတိတ်သောအသံဖြင့် လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီး ပူဟာမန်... သခင်ကြီးက ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ပူဟာမန်သည် ချောင်းနှစ်ချက်ခန့် ခပ်ဟဟ ဆိုးလိုက်ပြီးနောက် ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်ဖြင့် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဝမ်းသာလို့ပေါ့..."

"ငါတို့ သခင်ကြီးက ဝမ်းသာတဲ့ အခါတိုင်း ဒီလိုပဲ အားရပါးရ ရယ်မောတတ်တာ... မင်းလည်း အချိန်ကြာလာရင် ကျင့်သားရသွားလိမ့်မယ်..."

အီမိုရီ ဖီးလ်မိုးသည် တစ်ကိုယ်လုံး လန်းဆန်းသွားရ၏။

"ကျင့်သားရသွားမယ် ဟုတ်လား..."

သူ၏ စိတ်အစဉ်တွင်မူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ရသည်။

'အစ်ကိုကြီး ပူဟာမန်... ငါ့မှာရော အဲဒီလို ကျင့်သားရသွားခွင့် ရှိပါ့မလား... သခင်ကြီးက ငါ့ကို သဘောမကျဘဲ နေမလား...'

အီမိုရီ ဖီးလ်မိုးသည် ယခုအခါ အလွန်တရာ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရသည်။ မုန်လဲ့သည် ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပြီးနောက် သူသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ကြည်ညိုလေးစားခြင်းများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရ၏။ ယခုအခါ သူသည် ဤအုပ်စုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ မုန်လဲ့၏ လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦး ဖြစ်လာချင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပင်မနတ်ဘုရား၏ လက်အောက်ငယ်သား ဆိုသည်မှာ မည်မျှတောင် ဂုဏ်ယူစရာကောင်းလှသနည်း။ သူသည် သာမန် အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရား မျှသာဖြစ်သဖြင့် ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောကကြီးအတွင်း၌ အာဏာမရှိ၊ အင်အားမရှိ ၊ စွမ်းအားမရှိသော ဘာမှမဟုတ်သည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ မုန်လဲ့၏ လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး မျက်နှာပန်းလှသော လူကြီးလူကောင်း တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း တက်လှမ်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် မုန်လဲ့၏ အုပ်စုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ချင်နေသော်လည်း မုန်လဲ့က သူ့ကို သဘောမကျမည်ကိုသာ အလွန် စိုးရိမ်နေခဲ့ရသည်။

ပူဟာမန်က တည်ငြိမ်လေးနက်သောအမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလာလေသည်။

"အခွင့်အရေးကတော့ ရှိတာပေါ့... မင်း ဘယ်လို ကြိုးစားမလဲ ဆိုတာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်..."

အီမိုရီ ဖီးလ်မိုးသည် နတ်ဘုရားဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သဖြင့် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသူ ဖြစ်၏။

ပူဟာမန်၏ စကားအဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် အလျင်အမြန်ပင် အာကာသလက်စွပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရိုးသားလှသော မျက်နှာထားဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ပူဟာမန်... ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂါရဝပြုလက်ဆောင်လေးပါ..."

ပူဟာမန်သည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားခဲ့ရ၏။

ဤမျှများပြားလှသော နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်များ ပါဝင်နေသည်တဲ့လော။ သူသည် မျက်နှာအမူအရာကို တည်ငြိမ်အောင် ထားရင်း အာကာသလက်စွပ်ကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်သော်လည်း နှုတ်မှမူ ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ငါတို့အားလုံးက သူငယ်ချင်းတွေပဲဥစ္စာ... ဒါကြီးကို ယူရမှာတော့ နည်းနည်း အားနာစရာကြီးပဲ..."

"အစ်ကိုကြီး ပူဟာမန်... ဒါက ဘာမှမဟုတ်တဲ့ ပစ္စည်းအသေးအဖွဲလေးပါ..."

အီမိုရီ ဖီးလ်မိုးက ခပ်ဟဟ ရယ်မောရင်း ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်၏။

သူသည် အခြေအနေကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ပူဟာမန်သည် အလွန် ကျေနပ်သွားခဲ့ရပြီး ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောဆိုလာတော့၏။

"ငါတို့ သခင်ကြီးက စွမ်းအား အရမ်းကြီးမားပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသလို အရည်အချင်းတွေ ပြည့်စုံလွန်းပြီး ပညာဗဟုသုတတွေလည်း အလွန် စုံလင်လှတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက တကယ်တမ်းကျတော့ အလွန် သဘောကောင်းပြီး ပေါင်းသင်းရလွယ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ..."

"မင်းဘက်ကသာ သခင်ကြီးအပေါ်မှာ တကယ်ပဲ သစ္စာရှိရှိနဲ့ စိတ်ရောကိုယ်ပါ အလုပ်အကျွေးပြုမယ် ဆိုရင်တော့ သခင်ကြီးက မင်းကို လက်ခံဖို့ စဉ်းစားပေးမှာ သေချာပါတယ်..."

ပူဟာမန်သည် အတွေ့အကြုံရှိသူတစ်ဦးပီပီ စိတ်ရှည်လက်ရှည်ပင် ဆုံးမသွန်သင်ပေးနေခဲ့ပြီး အီမိုရီ ဖီးလ်မိုးကလည်း ထိုဆုံးမစကားများကို အလွန်တရာ ရိုသေလေးနက်စွာဖြင့် နာခံမှတ်သားနေခဲ့လေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုနေပြီး အခြားတစ်ဦးကလည်း အာရုံစိုက်ကာ နာခံနေစဉ်အတွင်းမှာပင် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။ တောက်ပလှသော မီးလျှံကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွက်လာခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများကို ကွယ်သွားစေလောက်အောင် တောက်ပလွန်းလှပေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော အဟုန်ပြင်းလှိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ရပြီး ပူဟာမန်နှင့် အီမိုရီ ဖီးလ်မိုးတို့သည် မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ဧရာမ လှိုင်းတံပိုးကြီးတစ်ခု၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားကြတော့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ မည်သည့်အရာမျှ မရှိတော့ချေ။