အခန်း ၃၉၄

အခန်း ၃၉၄ ပင်မနတ်ဘုရားကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ပင်မနတ်ဘုရားများ သဘောတူစာချုပ်

ဤနတ်ဘုရားသလင်းကျောက် သတ္တုတွင်းကြီးကို တူးဖော်ပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၂ ကွာဒရီလီယံကို ရရှိခဲ့လေသည်။

ယခင်က ရရှိထားသော ၂၂၀၉ ထရီလီယံနှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက စုစုပေါင်း ၁၄၂၀၉ ထရီလီယံတိတိ ဖြစ်သွား၏။

အမြင့်ဆုံးနိယာမတရား တစ်မျိုးကို အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်ရန်အတွက် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၅၀၀၀ ထရီလီယံ လိုအပ်ပေသည်။

ယခု သူပိုင်ဆိုင်ထားသော ၁၄၂၀၉ ထရီလီယံမှာ အမြင့်ဆုံးနိယာမတရား နှစ်မျိုးကို အပြည့်အဝ မြှင့်တင်ရန်အတွက် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေသေး၏။

မုန်လဲ့သည် အနည်းငယ်မျှ တွေဝေမနေဘဲ အချိန်ကာလ နိယာမတရားနှင့် အာကာသ နိယာမတရားတို့ကို ရွေးချယ်ကာ သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ရာနှုန်းပြည့်အထိ မြှင့်တင်လိုက်တော့သည်။

အမြင့်ဆုံးနိယာမတရား တစ်ခုကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားရသည့် ခံစားမှုမှာ အလွန်တရာ အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

သူ မျက်စိတစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လေဟာနယ် တစ်ခွင်လုံးတွင် ယှက်နွယ်နေသော အချိန်ကာလ နိယာမတရားများနှင့် အာကာသ နိယာမတရား သံကြိုးများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရ၏။

ထိုသံကြိုးများသည် လေဟာနယ်၏ ထောင့်စွန်းတိုင်းကို လွှမ်းခြုံထားပြီး မည်သည့်နေရာတွင်မျှ လွတ်ကင်းနေခြင်း မရှိချေ။

ယခင်ကလည်း ဤနိယာမတရား သံကြိုးများကို မပီဝေဝါသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။ သို့သော် စာမတတ်သူတစ်ဦးက အဘိဓာန်တစ်အုပ်ကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ စာလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို မြင်တွေ့နေရသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သည့် အခြေအနေမျိုးသာ ဖြစ်ခဲ့၏။

ပုံသဏ္ဍာန်ကိုသာ မြင်ရပြီး အနှစ်သာရကို မသိရှိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မုန်လဲ့၏ ယခင် အခြေအနေမှာ ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့၏။

ယခုအခါတွင်မူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသွားခဲ့လေပြီ။

နိယာမတရား သံကြိုး တစ်ခုချင်းစီ၏ အဓိပ္ပာယ်များ... လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် အရေးပါမှုတို့ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအရာများ အားလုံးကို သူ မူလကတည်းက သိရှိနားလည်ထားပြီးသားဖြစ်သည့်အလား ခံစားနေရ၏။

ဤသည်မှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းပြီး နက်နဲလှသော ခံစားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည့်အပြင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသော ခံစားမှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

အစွမ်းထက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အမြင့်ဆုံးနိယာမတရား နှစ်မျိုးက အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လွန်းလှရာ မုန်လဲ့၏ စိတ်အစဉ်၌ သူသည်သာလျှင် ဤကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီးအတွင်း ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းအထက်ဆုံး တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ခံစားနေရလေသည်။

"အပြည့်အစုံ နားလည်ထားတဲ့ အမြင့်ဆုံးနိယာမတရားရဲ့ ရှေ့မှာ အမြင့်ဆုံးနိယာမတရားကိုတောင် နားမလည်သေးတဲ့ မင်းတို့လို ကောင်တွေက ဘာမှမဟုတ်တဲ့ အရှုံးသမားတွေပဲ..."

မုန်လဲ့၏ မျက်ဝန်းအိမ်အတွင်းမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ အကြည့်များ ကျရောက်ရာ နေရာတိုင်းတွင် အချိန်များ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရ၏။ ဤသည်မှာ အချိန်ကာလ နိယာမတရား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော ပင်မနတ်ဘုရား ဖြစ်နေစေကာမူ သူ၏ အချိန်ကာလ ရပ်တန့်ခြင်း စွမ်းအားအောက်တွင်မူ လုံးဝ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ နေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားရတော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်များ ရပ်တန့်သွားရုံသာမက အတွေးအမြင်များပါ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရ၏။

ဤသည်မှာ အချိန်ကာလ နိယာမတရား၏ အစွမ်းပင် ဖြစ်လေသည်။

မုန်လဲ့သည် နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရား၏ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းသုံးချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရား၏ နဖူးတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အရောင်ဆယ်မျိုး ကွန့်မြူးနေသော ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေ တစ်ခုကို သူ ထုတ်ယူလိုက်တော့၏။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားသည် မည်သို့မျှ ရုန်းကန်ခြင်း မရှိဘဲ နာကျင်သော အမူအရာပင် မပြခဲ့ချေ။ မျက်ခုံးများပင် အနည်းငယ်မျှ တွန့်ကွေးသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ မနာကျင်ဘူးလား။

သေချာပေါက် မနာကျင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နာကျင်မှု ဝေဒနာကို အာရုံကြောများမှတစ်ဆင့် ဦးနှောက်သို့ ပို့ဆောင်ရန် အချိန်လိုအပ်သလို စဉ်းစားတွေးတောရန်အတွက်လည်း အချိန်လိုအပ်ပေသည်။ သို့သော် နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရား၏ အချိန်များမှာ လုံးဝ ရပ်တန့်နေသဖြင့် သူသည် နာကျင်မှုကို ခံစားရန်ပင် အချိန်မရခဲ့ချေ။

တိတိကျကျ ဆိုရလျှင် နာကျင်ရန် အချိန်မမီလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက် မုန်လဲ့သည် တိုက်တန် ပင်မနတ်ဘုရားနှင့် နတ်သမီး ပင်မနတ်ဘုရားတို့၏ ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေများကိုပါ အသီးသီး ထုတ်ယူလိုက်တော့၏။ ဤသို့ဖြင့် စကြဝဠာကြီး၏ အမြင့်ဆုံး တည်ရှိမှုများအဖြစ် ရပ်တည်နေသော ပင်မနတ်ဘုရား သုံးပါးလုံး၏ အကြီးမားဆုံးသော အားကိုးရာများကို သူ လုယူလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

“မင်း... မင်းက ပင်မနတ်ဘုရားတွေရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က အချိန်တွေကိုပါ ရပ်တန့်ပစ်နိုင်တယ်ပေါ့…”

မိုလော့၏ အသံက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့ရ၏။

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... မင်းရဲ့ အချိန်ကာလ နိယာမတရားကို နားလည်နိုင်စွမ်းက အဆင့်သစ်တစ်ခုကို ရောက်သွားတာလား…”

ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အချိန်များကို ရပ်တန့်ပစ်နိုင်ခြင်း။

ထို့အပြင် ပင်မနတ်ဘုရား သုံးပါးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရပ်တန့်ပစ်နိုင်ခြင်း။

ဤသည်မှာ အလွန်တရာ မယုံကြည်နိုင်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

ဤပင်မနတ်ဘုရား သုံးပါးသည် အဆင့်နိမ့်အဆင့် မျှသာဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးနိယာမတရားကို လုံးဝ နားမလည်သေးသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် ဝိညာဉ်များက အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေများကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အချိန်နှင့် အာကာသအပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ အချိန်များကို ရပ်တန့်ပစ်ရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော် မုန်လဲ့ကမူ အလွယ်တကူပင် ရပ်တန့်ပစ်နိုင်ခဲ့ရာ မိုလော့အနေဖြင့် အလွန်အမင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရခြင်းမှာ အဆန်းမဟုတ်တော့ချေ။

“ငါက အချိန်ကာလ နိယာမတရားကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားပြီးပြီလေ…”

မုန်လဲ့က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်အတွင်းမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အချိန်များ ပြန်လည် စီးဆင်းလာခဲ့ရသည်။ ပင်မနတ်ဘုရား သုံးပါး၏ အေးခဲနေသော အတွေးအမြင်များလည်း ပြန်လည် အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထိုအခါ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ၊ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးထွက်နေသော ဒဏ်ရာများနှင့် မိမိတို့၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော မုန်လဲ့ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ..."

ပင်မနတ်ဘုရား သုံးပါးလုံး အလွန်အမင်း ကြောင်အမ်းသွားကြရ၏။ ၎င်းတို့သည် အလျင်အမြန်ပင် မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေများမှာ မုန်လဲ့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ..."

"ငါတို့ရဲ့ ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေတွေက ဘာလို့ သူ့လက်ထဲ ရောက်နေရတာလဲ..."

ပင်မနတ်ဘုရား သုံးပါးလုံး လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြရ၏။ ၎င်းတို့သည် မုန်လဲ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့၏ ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေများမှာ မုန်လဲ့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ဤကိစ္စကို ၎င်းတို့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ချေ။

ရှုပ်ထွေးမှုများ၊ ထိတ်လန့်မှုများနှင့် နားမလည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရ၏။ လက်ခံနိုင်ရန်လည်း ခက်ခဲလွန်းလှပေသည်။

"အံ့ဩသွားကြပြီလား..."

မုန်လဲ့က လက်ထဲရှိ ပင်မနတ်ဘုရားအမြုတေများကို ကစားရင်း အေးဆေးစွာ မေးလိုက်လေသည်။

"မင်း ငါတို့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ..."

နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားက အသံတုန်တုန်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"မင်းတို့ကို ပြောပြရတာလည်း ဘာမှ မခက်ပါဘူး..."

မုန်လဲ့က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ငါ ခုနက အချိန်ကာလ ရပ်တန့်ခြင်းကို အသုံးပြုပြီး မင်းတို့ရဲ့ အချိန်တွေကို ရပ်တန့်ပစ်လိုက်တာလေ... ငါ့ရဲ့ အချိန်တွေကတော့ ပုံမှန်အတိုင်း စီးဆင်းနေတာပေါ့... သဘောပေါက်ပြီလား..."

"အချိန်... အချိန်ကာလ ရပ်တန့်ခြင်း..."

ပင်မနတ်ဘုရား သုံးပါးလုံး ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကြရ၏။ နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"မင်း နားလည်ထားတာက အချိန်ကာလ နိယာမတရားကိုး..."

"မှန်တယ်..."

မုန်လဲ့က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ငါတို့ ပင်မနတ်ဘုရား သုံးပါးလုံးရဲ့ အချိန်တွေကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရပ်တန့်ပစ်နိုင်တယ်ဆိုတော့... မင်းရဲ့ အချိန်ကာလ နိယာမတရားကို နားလည်နိုင်စွမ်းက ဘယ်အဆင့်ထိတောင် ရောက်နေပြီလဲ..."

နတ်သမီး ပင်မနတ်ဘုရားက အသံတုန်တုန်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ငါက အချိန်ကာလ နိယာမတရားကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားပြီးပြီလေ..."

မုန်လဲ့က ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်၏။ ဖုံးကွယ်ထားရန်လည်း မလိုအပ်တော့ချေ။

"အပြည့်အဝ... အပြည့်အဝ နားလည်ထားတယ်..."

ပင်မနတ်ဘုရား သုံးပါးလုံး မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြရလေသည်။

အမြင့်ဆုံးနိယာမတရားကို အနည်းငယ်မျှ နားလည်ထားသော ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် တစ်ဦးသည် အဆင့်နိမ့်အဆင့် ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။ တစ်ဝက်ခန့် နားလည်ထားပါက အလယ်အလတ်အဆင့် ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပြီး အပြည့်အဝ နားလည်ထားပါက အဆင့်မြင့် ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးကိုပင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ယခုအခါ မုန်လဲ့က အချိန်ကာလ နိယာမတရားကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားပြီ ဖြစ်ရာ အဆင့်မြင့် ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် အဆင့်နိမ့်အဆင့် ပင်မနတ်ဘုရားများ မျှသာဖြစ်သဖြင့် မုန်လဲ့ကို မည်သို့မျှ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

"နိဟော့ခ်... မင်းလို အရူးကောင်ကြောင့် ငါတို့ ဒုက္ခရောက်ရပြီ..."

တိုက်တန် ပင်မနတ်ဘုရားက နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားကို ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ဆဲဆိုတော့၏။ သူသည် အချိန်ကိုသာ နောက်ပြန်လှည့်၍ ရမည်ဆိုပါက နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရား၏ အဘိုး အသက် ၉ နှစ်အရွယ်တွင် သွားရောက်သတ်ဖြတ်ပစ်ချင်နေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"နိဟော့ခ်... မင်းကို ငါ အသေသတ်မယ်..."

နတ်သမီး ပင်မနတ်ဘုရားကလည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေပြီး နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ချင်နေသည့်အလား ခြိမ်းခြောက်လိုက်၏။

"အခုမှ လာပြီး အပြစ်တင်နေလို့ ဘာထူးမှာလဲ... မြန်မြန် လွတ်လမ်းရှာကြစမ်းပါ..."

နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားမှာလည်း အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်နေခဲ့ရ၏။ သူသည် ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးချေ။ သူက ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးလေ... ဘယ်လိုလုပ် အသေခံလို့ ဖြစ်မှာလဲ။

တိုက်တန် ပင်မနတ်ဘုရားနှင့် နတ်သမီး ပင်မနတ်ဘုရားတို့သည် နိဟော့ခ် ပင်မနတ်ဘုရားကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးနေကြသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အပြစ်တင်နေ၍ အကျိုးမရှိကြောင်းကိုလည်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြ၏။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ကာ အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ပင်မနတ်ဘုရား ဆိုသည့် အဆင့်အတန်းကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဦးမည် ဖြစ်၏။

"အရှင်... လေးစားရပါသော အရှင်..."

နတ်သမီး ပင်မနတ်ဘုရားက ချက်ချင်းပင် လေသံပြောင်းသွားခဲ့ပြီး အလွန်တရာ ရိုသေကျိုးနွံစွာဖြင့် တောင်းပန်လာတော့၏။

"အရင်က ကျွန်မတို့ မျက်စိကန်းပြီး အရှင့်ကို စော်ကားမိသွားတာပါ... အရှင်က သဘောထားကြီးစွာနဲ့ ကျွန်မတို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါလို့ တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မတို့ အသက်လွတ်မယ်ဆိုရင် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ရှိမှာပါ..."

"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်... ကျွန်တော်တို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ... အရှင် ဘာပဲတောင်းဆိုတောင်းဆို ကျွန်တော်တို့ အားလုံး ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်..."

တိုက်တန် ပင်မနတ်ဘုရားကလည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဝင်ရောက်တောင်းပန်လာလေသည်။

"အရှင်... ကျွန်တော့်ဆီမှာ အဖိုးတန် ရတနာတွေနဲ့ လောကနယ်မြေတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... ကျွန်တော့်ကိုသာ အသက်ချမ်းသာပေးမယ်ဆိုရင် အဲဒါတွေ အားလုံးကို အရှင့်ဆီ ဆက်သပါ့မယ်..."

"မင်းတို့ သေသွားရင် မင်းတို့ရဲ့ ရတနာတွေနဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အားလုံးက တခြားသူတွေရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားမယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

မုန်လဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

"အိပ်မက်မက်မနေကြနဲ့..."

"ဟင့်အင်း... မင်း ငါတို့ကို သတ်လို့ မရဘူး... ပင်မနတ်ဘုရားများ သဘောတူစာချုပ် အရ ပင်မနတ်ဘုရား အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းကို တားမြစ်ထားတယ်... အဲဒီလိုလုပ်ရင် ပင်မနတ်ဘုရား အားလုံးရဲ့ ဘုံရန်သူ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်…”