အခန်း ၄၀၈

အခန်း ၄၀၈ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေကို လုယူခြင်း

အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ပင်မနတ်ဘုရားများ၏ အမြုတေများတွင် ထာဝရစွမ်းအင်ဟု ခေါ်သော မပျက်စီးနိုင်သည့် ဒြပ်စင်တစ်မျိုး ပါဝင်နေလိမ့်မည်ဟု မုန်လဲ့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထိုစွမ်းအင်သည် ဘယ်တော့မှ လျော့နည်းမသွား၊ ဘယ်တော့မှ ပျောက်ကွယ်မသွား၊ ဘယ်တော့မှ ပျက်စီးမသွားဘဲ ထာဝရ မပျက်စီးနိုင်သည့် အကြွင်းမဲ့ ထာဝရ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"နည်းနည်းတော့ ရှုပ်ထွေးသွားပြီ... ဒါပေမဲ့ ထာဝရစွမ်းအင် ဆိုတာ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ အရာပဲ..."

မုန်လဲ့၏ အကြည့်များက အာကာသအုပ်စိုးသူထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ကြီးမြတ်လှတဲ့ အာကာသအုပ်စိုးသူ... မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်က ထာဝရစွမ်းအင်ရဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို ခံထားရမယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဒါက ငါ့ကို နည်းနည်းတော့ အံ့ဩသွားစေတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ငါက မင်းကို ဘာမှလုပ်လို့ မရတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား..."

"အောက်တန်းကျတဲ့ကောင်... လေလုံးမထွားစမ်းနဲ့..."

အာကာသအုပ်စိုးသူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ထုတ်သုံးလို့ မရဘူး... မင်းကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်တာ မှန်ပေမယ့် မင်းကို အချိန်ဆွဲထားဖို့ကတော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး... အုပ်စိုးသူ သုံးပါး ရောက်လာတာနဲ့ မင်းရဲ့ သေနေ့ပဲ..."

"ငါ့ကို အချိန်ဆွဲထားမယ် ဟုတ်လား... မင်းက အုပ်စိုးသူ တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီး... တော်တော်လေး ရည်မှန်းချက် နည်းတာပဲ..."

မုန်လဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အစကတည်းက မင်းကို သတ်ဖို့ပဲလေ..."

အာကာသအုပ်စိုးသူက ဆက်တိုက် ရယ်မောလိုက်ပြီး မုန်လဲ့ကို ငတုံးတစ်ယောက်လို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ကို ထာဝရစွမ်းအင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားကြောင်း သိလျက်နှင့်ပင် သူ့ကို သတ်ချင်နေသေးသည်ဆိုတော့... မုန်လဲ့၏ ဦးနှောက်များ ပျက်စီးနေပြီလားဟုပင် သူ တွေးနေမိသည်။

"မင်း မျက်လုံးကို သေချာ ဖွင့်ပြီး ကြည့်ထား... ငါ မင်းကို ဘယ်လို သတ်မလဲ ဆိုတာ..."

မုန်လဲ့က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ နူးညံ့သော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။

"အချိန်ကာလ ရပ်တန့်ခြင်း..."

"ဝုန်း..."

အချိန်ကာလ နိယာမတရား ကျဆင်းလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အာကာသအုပ်စိုးသူကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် အာကာသအုပ်စိုးသူ၏ အချိန်များ အားလုံး ရပ်တန့်သွားတော့၏။

ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။

စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုများလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

မုန်လဲ့က အာကာသအုပ်စိုးသူ၏ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောကမှာ မင်းက လောကကြီးရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထုတ်မသုံးနိုင်ဘူး... မင်းရဲ့ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေကလည်း အလှပြရုံ သက်သက်ပဲ... အခု မင်းရဲ့ အခြေအနေက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာတဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ရှိနေတာကလွဲရင် အာကာသနိယာမတရားကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား တစ်ပါးနဲ့ ဘာမှမကွာတော့ဘူး..."

"အဲဒါက ပင်မနတ်ဘုရားတွေ၊ အုပ်စိုးသူတွေရဲ့ အားနည်းချက်ပဲ..."

မိုလော့၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လောကထဲမှာ နေမှသာ လောကကြီးရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထုတ်သုံးပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလေ... ဒါကြောင့် သာမန်အားဖြင့် ပင်မနတ်ဘုရားတွေက သူတို့ရဲ့ လောကကနေ ထွက်ပြီး တခြား နတ်ဘုရားလောကတွေကို သွားလေ့မရှိကြဘူး... အရမ်း အန္တရာယ်များလို့ပဲ..."

မုန်လဲ့က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ညာလက်မှ တောက်ပသော ငွေရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ အာကာသဓားမြှောင် တစ်လက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် အာကာသအုပ်စိုးသူ၏ နဖူးကို ဖြတ်ခုတ်လိုက်၏။

"ခြစ်..."

အာကာသဓားမြှောင်က အာကာသအုပ်စိုးသူ၏ နဖူးနှင့် ထိတွေ့သွားချိန်တွင် ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော သံမဏိတုံးကြီးနှင့် ရိုက်မိသည့်အလား မီးပွားများ ပွင့်ထွက်သွားသည်။ ထို့အပြင် အာကာသအုပ်စိုးသူကို အနည်းငယ်မျှပင် ဒဏ်ရာမရစေခဲ့ချေ။

"တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကာကွယ်မှုပဲ..."

မုန်လဲ့က မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

"ဒါ အုပ်စိုးသူ လေ..."

မိုလော့က သတိပေးလိုက်သည်။

"ငါ အရင်က မင်းကို ပြောဖူးတယ်လေ... အုပ်စိုးသူရဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်က ထာဝရစွမ်းအင်ရဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို ခံထားရပြီးသားမို့လို့ လုံးဝ ဖျက်ဆီးလို့ မရဘူး ဆိုတာ... သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ သာမန်လောက် ခက်ခဲတာ မဟုတ်ဘူး..."

"ကာကွယ်မှုက တကယ် ကောင်းတာတော့ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့..."

မုန်လဲ့က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ငါ မှတ်မိသလောက် ဆိုရင်... ခုနကပဲ အာကာသအုပ်စိုးသူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အာကာသဓားကြီးနဲ့ အခုတ်ခံလိုက်ရသေးတယ်..."

စကားမဆုံးမီမှာပင် မုန်လဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် တောက်ပသော ငွေရောင် အလင်းတန်းများ လှိုင်းထလာပြီး လေဟာနယ်ထဲမှ အာကာသနိယာမတရား သံကြိုးများ ထွက်ပေါ်လာကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တောက်ပလှသော ငွေရောင် အာကာသဓားကြီး တစ်လက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

"ဖျက်..."

အာကာသဓားကြီး၏ စွမ်းအားကို ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အာကာသအုပ်စိုးသူ၏ ခေါင်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အာကာသအုပ်စိုးသူ၏ ခေါင်းမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး တောက်ပလှသော အရောင်များ လက်နေသည့် ပုံစံမကျသော သလင်းကျောက်တုံးလေး တစ်တုံး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မုန်လဲ့က ထိုတောက်ပလှသော သလင်းကျောက်တုံးလေးကို အလွယ်တကူ နှိုက်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အာကာသအုပ်စိုးသူ၏ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေပင် ဖြစ်လေသည်။

"ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေ မရှိတော့ရင်... မင်းက လုံးဝ သုံးစားမရတော့ဘူး..."

"ထာဝရစွမ်းအင်ရဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို ခံထားရတယ် ဆိုပေမယ့် အာကာသအုပ်စိုးသူရဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်က ထာဝရစွမ်းအင် သက်သက်နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာမှ မဟုတ်တာ... အာကာသဓားကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်မှာလဲ..."

မိုလော့က ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တွေးကြည့်လေ... မင်းရဲ့ အာကာသဓားကြီးက အာကာသနိယာမတရား စွမ်းအားတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာ... ဒါက တကယ့် မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ဒြပ်စင်ပဲလေ..."

"ဒါက အမှန်ပဲ..."

မုန်လဲ့က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အချိန်ကာလ ရပ်တန့်ခြင်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ အာကာသအုပ်စိုးသူ၏ စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုများ ပြန်လည် အသက်ဝင်လာသော်လည်း သူသည် လုံးဝ ဝိညာဉ်လွင့်မတတ် ထိတ်လန့်သွားတော့၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မိမိ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နှစ်ခြမ်းကွဲနေသော ခေါင်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။

မုန်လဲ့၏ လက်ထဲရှိ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ..."

အာကာသအုပ်စိုးသူမှာ အလွန်အမင်း အံ့ဩထိတ်လန့်သွားပြီး ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ကြီးမြတ်လှတဲ့ အာကာသအုပ်စိုးသူ... စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့ဦး... အရင်ဆုံး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပါ..."

မုန်လဲ့က လက်ထဲရှိ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေကို ကြည့်ရင်း ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေပါစေ... မင်း ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေရတော့မယ် ဆိုတဲ့ အမှန်တရားကို ပြောင်းလဲလို့ မရဘူးလေ..."

"လူယုတ်မာ... မင်းက ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေကို လုယူရဲတယ်ပေါ့..."

အာကာသအုပ်စိုးသူမှာ မျက်လုံးများပင် ပြုတ်ကျမတတ် ဒေါသထွက်နေ၏။

"ငါက အထွတ်အထိပ် အုပ်စိုးသူ... ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ စကြဝဠာကြီးမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်တည်မှုပဲ... မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို လုပ်ရဲတာလဲ..."

"အရင်တုန်းကတော့ မင်းက တကယ် မြင့်မြတ်ခဲ့ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အခုတော့... မဟုတ်တော့ဘူးလေ..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေ မရှိတော့တဲ့ မင်းက အလွန်ဆုံး အာကာသနိယာမတရားကို နားလည်ထားတဲ့ အထွတ်အထိပ် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် တစ်ယောက်ပဲ... မဟုတ်ဘူး... မင်းက အခု ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်တောင် မဟုတ်တော့ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေလို့ပဲ..."

"လူယုတ်မာ... မင်းက လုံးဝ သစ္စာဖောက်ပဲ... မင်းရဲ့ အပြစ်တွေက လုံးဝ ခွင့်လွှတ်လို့ မရဘူး... မင်းက လုံးဝ ဆိုးသွမ်းယုတ်မာလွန်းတယ်..."

အာကာသအုပ်စိုးသူမှာ လုံးဝ ရူးသွပ်သွားခဲ့လေပြီ။

သူ မည်သို့မျှ တွေးမရခဲ့ချေ။ ကြီးမြတ်လှသော အာကာသအုပ်စိုးသူ ဖြစ်သည့် သူ၊ စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်တည်မှု ဖြစ်သည့် သူသည် တစ်နေ့တွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဟု လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။

ဘာကြောင့် ဤသို့ ဖြစ်ရသနည်း။ သူက ကြီးမြတ်လှသော အထွတ်အထိပ် အုပ်စိုးသူ တစ်ပါး ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း..."

မုန်လဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်မရှည်တော့ချေ။ သို့သော် အာကာသအုပ်စိုးသူ၏ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေကို လုယူရန် လွယ်ကူသော်လည်း အမြုတေထဲရှိ ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲမည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

အာကာသအုပ်စိုးသူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ထာဝရ မပျက်စီးနိုင်သည်ကို အသာထား... အုပ်စိုးသူအဆင့် ဝိညာဉ် တစ်ခုကိုပင် မုန်လဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် မလွယ်ကူပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မုန်လဲ့၏ ဝိညာဉ်မှာ အဆင့်နိမ့် ပင်မနတ်ဘုရား အဆင့်သာ ရှိသေးပြီး အာကာသအုပ်စိုးသူ၏ ဝိညာဉ်နှင့်ဆိုလျှင် ကျော်လွှား၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သေမင်း မျက်လုံးလား။

မဖြစ်နိုင်လောက်ချေ။

မုန်လဲ့၏ ဝိညာဉ်မှာ အလွန် အားနည်းနေသေးသည်။

"စနစ်... ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေး..."

မုန်လဲ့က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ပိုင်ရှင်ရဲ့ လက်ရှိ ဝိညာဉ်က အဆင့်နိမ့် ပင်မနတ်ဘုရားနဲ့ ညီမျှပါတယ်... အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးရင် အလယ်အလတ်အဆင့် ပင်မနတ်ဘုရားနဲ့ ညီမျှသွားပါမယ်... ခန့်မှန်း ကုန်ကျစရိတ်က နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၀၀ ထရီလီယံ ဖြစ်ပါတယ်..."

စနစ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အဆင့်မြှင့်တင်မှာလား ..."

"အဆင့်မြှင့်တင်မယ်..."

"ဝှစ်..."

"စနစ်... ထပ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ပေး..."

"ပိုင်ရှင်ရဲ့ လက်ရှိ ဝိညာဉ်က အလယ်အလတ်အဆင့် ပင်မနတ်ဘုရားနဲ့ ညီမျှပါတယ်... အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးရင် အဆင့်မြင့် ပင်မနတ်ဘုရားနဲ့ ညီမျှသွားပါမယ်... ခန့်မှန်း ကုန်ကျစရိတ်က နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၅၀၀၀ ထရီလီယံ ဖြစ်ပါတယ်..."

စနစ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အဆင့်မြှင့်တင်မှာလား ..."

"၅၀၀၀ ထရီလီယံ..."

မုန်လဲ့က ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၂၇၀၉ ထရီလီယံ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ထိုအထဲမှ ၁ သောင်း ထရီလီယံကို ဖျက်ဆီးခြင်းနိယာမတရားနှင့် အသက်နိယာမတရားတို့ကို နားလည်ရန် ချန်ထားချင်သေး၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၂၇၀၉ ထရီလီယံသာ ကျန်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

၅၀၀၀ ထရီလီယံ မပြည့်တော့ပေ။

မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ အရောင်လဲ့သွားသည်။

"အာကာသအုပ်စိုးသူကို သတ်ရင် ဘယ်လောက် ရနိုင်မလဲ... ၅၀၀၀ ထရီလီယံလောက်တော့ ပြဿနာ မရှိလောက်ဘူး မဟုတ်လား... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အထွတ်အထိပ် အုပ်စိုးသူလေ..."

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် မုန်လဲ့က မဆိုင်းမတွပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"စနစ်... အဆင့်မြှင့်တင်ပေး..."

"ဝှစ်..."

ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုထဲမှ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၅၀၀၀ ထရီလီယံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

အလွန်တရာ နွေးထွေးလှသော ရေစီးကြောင်း တစ်ခုက သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး မုန်လဲ့၏ ဝိညာဉ်ကို ရူးသွပ်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်ပေးတော့၏။ မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်မှ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မုန်လဲ့သည် သူ၏ ဝိညာဉ်က အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးအလား၊ အဆုံးအစမရှိသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီးအလား အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ အလင်းနှစ် သိန်းပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာကို အလွယ်တကူ လွှမ်းခြုံသွားနိုင်ပြီး လုံးဝ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

"သေမင်း မျက်လုံး... သတ်…”