အခန်း ၄၁၀

အခန်း ၄၁၀ အားလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းနှင့် အုပ်စိုးသူ ၃ ပါး ရောက်ရှိလာခြင်း

အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား ၃ ခုကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းက မုန်လဲ့၏ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၅ ကွာဒရီလီယံ ကို ကုန်ကျသွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ရလဒ်ကမူ တကယ်ကို အံ့မခန်း ဖြစ်နေလေသည်။

ယခုအချိန်၌ မုန်လဲ့၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် အဆုံးအစမရှိသော နိယာမတရား သံကြိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမတရားကို ကိုယ်စားပြုသော ခရမ်းရင့်ရောင် သံကြိုးများ။

သေမင်း နိယာမတရားကို ကိုယ်စားပြုသော ဖြူဖျော့ဖျော့ သံကြိုးများ။

အသက် နိယာမတရားကို ကိုယ်စားပြုသော မြစိမ်းရောင် သံကြိုးများ။

ထို့အပြင် အချိန်ကာလ နိယာမတရားကို ကိုယ်စားပြုသော ရွှေရောင် သံကြိုးများနှင့် အာကာသ နိယာမတရားကို ကိုယ်စားပြုသော တောက်ပသည့် ငွေရောင် သံကြိုးများလည်း ရှိနေသေးသည်။

၎င်းတို့အပြင် အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား ၅ ခုမှ ဆင်းသက်လာသော အခြေခံနိယာမတရား သံကြိုး ၁၀ မျိုးလည်း ရှိနေသေး၏။

သို့သော် အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား သံကြိုးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် အခြေခံနိယာမတရား သံကြိုးများမှာ တောက်ပသော နေမင်းကြီးဘေးမှ ပိုးစုန်းကြူးလေးများအလား၊ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးဘေးမှ ရေကန်ငယ်လေးအလားသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးက လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားသော အလွှာများ ဖြစ်ကြသည်။

အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား သံကြိုး ၅ မျိုးက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် တုံ့ပြန်နေကြပြီး အလွန်တရာ လိုက်ဖက်ညီသော ပုံစံဖြင့် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားကာ ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီး၏ နေရာအနှံ့အပြားကို လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

ဤအဆုံးအစမရှိသော စကြဝဠာကြီး တစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးထားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးနက်နဲလွန်းလှပြီး အထွတ်အထိပ် အုပ်စိုးသူများပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူ နားလည်ရန် ခက်ခဲလှသော အထွတ်အထိပ် နိယာမတရားများကို မုန်လဲ့က ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။

သံကြိုး တစ်ပိုင်းစီ၏ အဓိပ္ပာယ်များနှင့် နိယာမတရား သံကြိုး တစ်ချောင်းစီတွင် ပါဝင်နေသော လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ ၁ အပေါင်း ၁ ညီမျှခြင်း ၂ ဆိုသကဲ့သို့ ရှင်းလင်းနေပြီး သူ၏ ရှေ့တွင် မည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်မှ ရှိမနေတော့ချေ။

ချဲ့ကားပြောရမည်ဆိုလျှင် အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား ၅ ခုလုံးကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားသော ယခုအချိန်တွင် မုန်လဲ့၏ မျက်စိထဲ၌ ဤကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီးမှာ အဝတ်အစားများ ချွတ်ချခံထားရသော မိန်းမပျိုလေး တစ်ဦးအလား ဖြစ်နေပြီး မည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်မှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ထို့ထက်ပို၍ပင် မုန်လဲ့သည် အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား စွမ်းအားများကိုပါ မြင်တွေ့နေရလေပြီ။

အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား သံကြိုး ၅ မျိုး၏ အဆုံးသတ် နေရာတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော အခြားသော တိုင်းတာမှု တစ်ခု တည်ရှိနေပြီး ထိုနေရာတွင် အရောင် ၅ မျိုး ကွန့်မြူးနေသော မြူခိုးများ အဆုံးအစမရှိ ပြည့်နှက်နေ၏။

ညင်သာနူးညံ့သော ရွှေရောင် မြူခိုးများ။

တောက်ပလှသော ငွေရောင် မြူခိုးများ။

အသက်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော မြစိမ်းရောင် မြူခိုးများ။

ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသော ခရမ်းရင့်ရောင် မြူခိုးများ။

အဆုံးအစမရှိသော သေမင်း အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသည့် ဖြူဖျော့ဖျော့ မြူခိုးများ။

ဤသည်မှာ အထွတ်အထိပ် နိယာမတရားများနှင့် အချိုးကျ တည်ရှိနေသော အခြား မပျက်စီးနိုင်သည့် ဒြပ်စင် တစ်မျိုး ဖြစ်သော အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား စွမ်းအားပင် ဖြစ်လေသည်။

မုန်လဲ့ အလိုရှိပါက အချိန်မရွေး ထိုအထွတ်အထိပ် နိယာမတရားများနှင့် အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား စွမ်းအားများကို ထုတ်ယူကာ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းများအတွက် အသုံးပြုနိုင်ပေပြီ။

"အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား... အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား စွမ်းအား..."

မုန်လဲ့က သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"ဒါက မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ဒြပ်စင် ၂ မျိုးပဲ... ငါ လုံးဝ ထုတ်ယူ သုံးစွဲနိုင်တဲ့ မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ဒြပ်စင်တွေ..."

မပျက်စီးနိုင်သော ဒြပ်စင်များကို ထုတ်ယူသုံးစွဲနိုင်ခြင်းက မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဆိုလိုကြောင်း မုန်လဲ့ ယခင်က မသိရှိခဲ့လျှင်တောင် ယခု မိုလော့နှင့် စကားတွေ အများကြီး ပြောဆိုခဲ့ပြီးနောက် ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူသည် ဤမပျက်စီးနိုင်သော ဒြပ်စင် ၂ မျိုးကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး မပျက်စီးနိုင်သော ဝိညာဉ်အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမှတစ်ဆင့် မပျက်စီးနိုင်သော နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ကို ပိုင်ဆိုင်ကာ စကြဝဠာကြီး၏ သံသရာ ပျက်သုဉ်းခြင်း ကပ်ဘေးကြီးကို အေးချမ်းစွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

"ကောင်လေး... မင်း ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ..."

ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ နားထဲသို့ မိုလော့၏ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်သံ ဝင်ရောက်လာသည်။

"အုပ်စိုးသူ ၃ ပါး ရောက်လာတော့မယ်... မင်းက ဒီမှာ ငေးကြောင်နေတုန်းပဲ... သေချင်နေတာလား..."

မုန်လဲ့ လန့်ဖြတ်သွားပြီး ကြည့်လိုက်ရာ မိုလော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"မိုလော့... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

မုန်လဲ့က မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျစ်... မင်း သတိဝင်လာပြီပဲ..."

မိုလော့က သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် ဆက်တိုက် ပြောလိုက်သည်။

"သေချာ အာရုံခံကြည့်လိုက်စမ်း... အုပ်စိုးသူ ၃ ပါး ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောကကို ရောက်လာပြီ... မြန်မြန် ထွက်ပြေးရအောင်..."

"ရောက်လာပြီလား..."

မုန်လဲ့က အနည်းငယ် အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ အာကာသအုပ်စိုးသူထက် အနည်းငယ်မျှပင် မလျော့နည်းသော သမုဒ္ဒရာကြီးအလား နက်ရှိုင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါကြီး ၃ ခုကို တကယ်ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအရှိန်အဝါကြီး ၃ ခု၏ ဘေးတွင် အနည်းငယ် အားနည်းသော နောက်ထပ် အရှိန်အဝါ ၁၀၀ ကျော် ရှိနေသေး၏။ ၎င်းတို့မှာ ပင်မနတ်ဘုရား ၁၀၀ ကျော်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဟီးဟီး... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ... ငါ့ကို ဒီလောက်တောင် အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းရတယ်လို့..."

မုန်လဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အပေါ်သို့ ကွေးတက်သွားသည်။

"ဘာ ငေးကြည့်နေတာလဲ... မြန်မြန် ထွက်ပြေးလေ..."

မုန်လဲ့က သစ်တုံးကြီး တစ်တုံးအလား နေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မိုလော့မှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"အုပ်စိုးသူ ၃ ပါးနဲ့ ပင်မနတ်ဘုရား ၁၀၀ ကျော် ပေါင်းထားတာ... မင်း လုံးဝ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မြန်မြန် ထွက်ပြေးစမ်းပါ... မဟုတ်ရင် မင်း သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်..."

"ထွက်ပြေးမယ်..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

"အုပ်စိုးသူ ၃ ပါးလေးနဲ့တော့... ငါက ကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးစရာ မလိုသေးပါဘူး..."

"ကောင်လေး... လူများရင် နိုင်တာ သဘာဝပဲ..."

မိုလော့က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက တစ်ယောက်တည်း နေတဲ့ အုပ်စိုးသူကို သတ်နိုင်ကောင်း သတ်နိုင်လိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ အုပ်စိုးသူ ၃ ပါးနဲ့ ပင်မနတ်ဘုရား ၁၀၀ ကျော် ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းက လုံးဝ ကြောက်စရာကောင်းသွားပြီ... မင်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့ သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ... မြန်မြန် အသက်လုပြီး ထွက်ပြေးစမ်းပါ... တောင်တန်းတွေ ရှိနေသရွေ့ ထင်းမရှိမှာ ပူစရာ မလိုဘူး..."

"မိုလော့... အဲဒီစကားတွေ ပြောနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းခါကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အုပ်စိုးသူ ၃ ပါးပဲ ဖြစ်ဖြစ်... အုပ်စိုးသူ ၁၀၀ ကျော်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်... အားလုံးက မြေအိုးနဲ့ ခွေးတွေလောက်ပဲ ရှိတာပါ... ငါ့ရဲ့ အစွမ်းထက်မြက်မှုက မင်းရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေပြီ..."

မုန်လဲ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ မိုလော့မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ချေ။

"ကောင်လေး... မင်းက တော်တော် လေလုံးထွားနေပြီပဲ... အုပ်စိုးသူ ၃ ပါးကိုတောင် အထင်မကြီးတော့ဘူးပေါ့လေ..."

"လေလုံးထွားတာ ဟုတ်မဟုတ်... ခဏနေရင် သိရမှာပေါ့..."

မုန်လဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး စကားဆက်မပြောတော့ပေ။

"ကောင်းပြီ... ငါ စောင့်ကြည့်နေမယ်..."

အုပ်စိုးသူ ၃ ပါးနှင့် ပင်မနတ်ဘုရား ၁၀၀ ကျော်တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလာကြပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားများမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဖြတ်သန်းသွားသမျှ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားများမှာ ခေါင်းပင် မမော့ရဲလောက်အောင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး အစွမ်းထက်သူ အများအပြားလည်း လန့်နိုးလာကြကာ ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောက တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့၏။

"တကယ်ကို... ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါတွေပဲ..."

"ဒါတွေက ဘယ်လို အစွမ်းထက်သူတွေလဲ..."

"အနည်းဆုံးတော့ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်တွေ ဖြစ်ရမယ်..."

"ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်... ပင်မနတ်ဘုရားတွေတောင် ဒီလောက် အစွမ်းမထက်ဘူး..."

ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောက အတွင်းတွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အသုံးမပြုနိုင်သော်လည်း အုပ်စိုးသူ ၃ ပါးနှင့် ပင်မနတ်ဘုရား ၁၀၀ ကျော်၏ ပျံသန်းမှု အမြန်နှုန်းမှာ အခြား မည်သည့် အစွမ်းထက်သူများထက်မဆို ပိုမို မြန်ဆန်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

နာရီအနည်းငယ် ကြာမြင့်ပြီးနောက် သူတို့သည် နိဟော့ခ် ဧရာမနဂါး တောင်တန်းကြီး၏ ကောင်းကင်ယံသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာကြလေပြီ။

"နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ..."

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရောက်ရှိလာသော အုပ်စိုးသူ ၃ ပါးနှင့် ပင်မနတ်ဘုရား ၁၀၀ ကျော်ကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းများထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ။

ခရမ်းရင့်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခရမ်းရင့်ရောင် ဆံပင်များနှင့် ခရမ်းရင့်ရောင် မျက်ဝန်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်များမှာ အသံတိတ် ပျက်စီးသွားကာ မမြင်ရသော အနက်ရောင် တွင်းပေါက်ကြီးတစ်ခု အသွင် ဖန်တီးနေ၏။

သေမင်းအုပ်စိုးသူ။

အလွန် ပိန်ချုံးနေသော အဘိုးအို တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ခါးကိုင်းကာ တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် လေတိုက်လျှင်ပင် လဲကျသွားမည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

အသက်အုပ်စိုးသူ။

အလွန်တရာ လှပကျော့ရှင်းပြီး ရေတံခွန်အလား မြစိမ်းရောင် ဆံပင်ရှည်များ ရှိကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ သန်စွမ်းလှသော အသက်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး နွေးထွေးသော အသက် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

အုပ်စိုးသူ ၃ ပါး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခမ်းနားထည်ဝါသော အကြည့်များက မုန်လဲ့၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး မုန်လဲ့ကို အကဲခတ်နေကြသည်။ မုန်လဲ့၏ အတွင်းစိတ်အထိ ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလားပင်။

"လူယုတ်မာ... အာကာသအုပ်စိုးသူ ဘယ်မှာလဲ..."

အသက်အုပ်စိုးသူက လူသတ်ချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူမ၏ အသံမှာ နဂိုက နွေဦးရာသီ၏ လေပြေလေးအလား လူတို့၏ စိတ်အစဉ်ကို ကြည်နူးစေနိုင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲသို့ အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်လှသော အအေးဒဏ်ကြီးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာပြီး မသိမသာ တုန်ယင်သွားကြတော့၏။

ထိုအသံက အလွန်တရာ အေးစက်လွန်းလှပေသည်။

"အာကာသအုပ်စိုးသူလား... ငါ သတ်ပစ်လိုက်ပြီ..."

မုန်လဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်..."

"မင်း... မင်း သတ်ပစ်လိုက်ပြီ..."

မုန်လဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ စကားက အဏုမြူဗုံး တစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသည့်အလား အုပ်စိုးသူ ၃ ပါးနှင့် ပင်မနတ်ဘုရား ၁၀၀ ကျော်တို့၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်သွားစေတော့၏။

အာကာသအုပ်စိုးသူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း အားလုံး ကောင်းစွာ သိထားကြသည်။

သူက ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီး၏ အုပ်စိုးသူ ၄ ပါးထဲမှ တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး စကြဝဠာ တစ်ခုလုံး၏ အမြင့်ဆုံး ထိပ်တန်း အဆင့်တွင် ရပ်တည်နေသည့် အကြွင်းမဲ့ ဖြစ်တည်မှုကြီး ဖြစ်သည်။ သူ သေဆုံးသွားနိုင်မည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။

"လူယုတ်မာ... အပိုစကားတွေ လျှောက်ပြောမနေနဲ့..."

အသက်အုပ်စိုးသူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အာကာသအုပ်စိုးသူက ထာဝရ မပျက်စီးနိုင်တဲ့အပြင် အာကာသနိယာမတရားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... မင်းကို မယှဉ်နိုင်ရင်တောင် အေးအေးဆေးဆေး ထွက်သွားလို့ ရသေးတယ်... ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ စကြဝဠာကြီး တစ်ခုလုံးမှာ သူ့ကို သတ်နိုင်မယ့်သူ ဆိုတာ လုံးဝ မရှိဘူး..."

ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ၊ သေမင်းအုပ်စိုးသူနှင့် အခြား ပင်မနတ်ဘုရားများကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြ၏။ အုပ်စိုးသူ ၄ ပါးထဲတွင် မည်သူက သတ်ရန် အခက်ခဲဆုံးလဲ ဆိုလျှင် အာကာသအုပ်စိုးသူသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူက အာကာသနိယာမတရားကို နားလည်ထားသဖြင့် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် အလင်းနှစ်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်ရာ သူ၏ ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်းမှာ စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးတွင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။ သူ့ကို သတ်နိုင်မည် ဆိုခြင်းကို အုပ်စိုးသူ ၃ ပါး ပူးပေါင်းလျှင်တောင် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟု မှတ်ယူထားကြသည်။

"ယုံတာ မယုံတာက အရေးမကြီးပါဘူး... အရေးကြီးတာက... မင်းတို့ အကုန်လုံး သေရတော့မယ် ဆိုတာပဲ…”