အခန်း ၄၁၃
Vol. 42 Ch. 413
အခန်း ၄၁၃ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း
ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမတရားနှင့် သေခြင်း နိယာမတရားတို့ကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မရှိမီကဆိုလျှင် မုန်လဲ့သည် ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်လုံးနှင့် သေခြင်း အရိုးလက်ဝါးကြီးတို့ကို လက်ချည်းသက်သက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။ သူလုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ၎င်းတို့ကို ရှောင်ရှားရန်သာ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုနိယာမတရား နှစ်ခုက သူ့ကို အမှန်တကယ် ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုသဘောတရားအတိုင်းပင်။
မုန်လဲ့၏ အချိန်ကာလ နိယာမတရားကလည်း ဖျက်ဆီးခြင်း အုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်း အုပ်စိုးသူတို့ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ သူတို့သည် နေရာ၌ပင် ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရပြီး အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ရှား၍ မရတော့ချေ။
"တိုက်ခိုက်လာတာကို ပြန်မတုံ့ပြန်ရင် ရိုင်းရာကျမှာပေါ့... မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တိုက်ခိုက်မှု အရသာကို ပြန်ပြီး မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ကြပါဦး..."
မုန်လဲ့က အုပ်စိုးသူ နှစ်ပါး၏ ရှေ့သို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ခရမ်းရင့်ရောင် ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်လုံးနှင့် ဖြူဖျော့ဖျော့ သေခြင်း အရိုးလက်ဝါးကြီးတို့က အုပ်စိုးသူ နှစ်ပါးထံသို့ ပြန်လည် ဦးတည်သွားတော့သည်။
'ဝုန်း...'
ဖျက်ဆီးခြင်း အုပ်စိုးသူက ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်လုံး၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။
'ဘုန်း...'
သေခြင်း အုပ်စိုးသူကလည်း အရိုးလက်ဝါးကြီး၏ ရိုက်ခတ်မှုကို အပြည့်အဝ ခံလိုက်ရသည်။
ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်လုံးက တိတ်တဆိတ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း အုပ်စိုးသူကို မျိုချသွားသည်။ အရိုးလက်ဝါးကြီး၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသော သေခြင်း အုပ်စိုးသူမှာလည်း သွေးများ အန်ထုတ်ကာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားတော့၏။
တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်းဖြင့်ပင် အနိုင်အရှုံးက သိသာထင်ရှားသွားလေပြီ။
အချိန်ကာလ အကျဉ်းထောင်ထဲမှ ပင်မနတ်ဘုရား ၁၃၃ ပါးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အုပ်စိုးသူ နှစ်ပါးက အနည်းငယ်မျှပင် ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်ကို သူတို့ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။
"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."
"ဒါက အုပ်စိုးသူ နှစ်ပါးနော်... ဘယ်လိုလုပ်... ဘယ်လိုလုပ်..."
"မဆိုးဘူး ကောင်လေး... မင်းက အသက် နိယာမတရား၊ ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမတရားနဲ့ သေခြင်း နိယာမတရားတို့ကိုပါ နားလည်ထားတာပဲ... တကယ်ကို... ဘာပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး..."
မိုလော့လည်း အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားရသည်။ ယခု ခဏတာ တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း မုန်လဲ့သည် သူနားလည်ထားသော အသက်၊ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် သေခြင်း နိယာမတရားတို့ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ယခင်က နားလည်ထားပြီးဖြစ်သော အချိန်ကာလနှင့် အာကာသ နိယာမတရားတို့ကိုပါ ထည့်တွက်လိုက်လျှင် ၎င်းတို့မှာ အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား ငါးခုလုံး ဖြစ်လေသည်။
မုန်လဲ့က အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား ငါးခုလုံးကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားသည် ဟုတ်လား။ ဤအကြောင်းကိုသာ ထုတ်ပြောလိုက်ပါက လူများကို သေလုမတတ် လန့်သွားစေနိုင်သည်။
မုန်လဲ့က တည်ငြိမ်အေးချမ်းစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အခု ငါ လေလုံးထွားသေးလား..."
"လေလုံးထွားရမှာလား..."
မိုလော့က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"မင်းက အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား ငါးခုလုံးကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားတာဆိုတော့ မင်းရဲ့ အစွမ်းအစက အုပ်စိုးသူတွေကို အများကြီး ကျော်လွန်သွားပြီ... အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား တစ်ပိုင်းအဆင့်လို့တောင် ခေါ်လို့ရတယ်... အုပ်စိုးသူ လေးပါးလောက်က မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ..."
"အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား တစ်ပိုင်းလား... ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား အစစ်မှ မဟုတ်သေးတာ..."
မုန်လဲ့က ခေါင်းခါကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မျှော်လင့်တောင့်တမှုများ လင်းလက်သွားသည်။
အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားဆိုတာ ဘာလဲ။ လောကဖန်တီးခြင်း နိယာမတရားကို နားလည်ထားသူပင် ဖြစ်သည်။ လောကဖန်တီးခြင်း နိယာမတရားကို နားလည်ရန်အတွက် အထွတ်အထိပ် နိယာမတရားများကို ပေါင်းစပ်ရမည် ဖြစ်သည်။
အချိန်ကာလ နိယာမတရားနှင့် အာကာသ နိယာမတရား ပေါင်းစပ်လျှင် အချိန်နှင့် အာကာသ နိယာမတရား ဖြစ်လာသည်။
အသက် နိယာမတရားနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမတရား ပေါင်းစပ်လျှင် ကံကြမ္မာ နိယာမတရား ဖြစ်လာသည်။
ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမတရားနှင့် သေခြင်း နိယာမတရား ပေါင်းစပ်လျှင် စည်းမျဉ်း နိယာမတရား ဖြစ်လာသည်။
အချိန်နှင့် အာကာသ။ ကံကြမ္မာ။ စည်းမျဉ်း။
ဤသည်မှာ လောကဖန်တီးခြင်း နိယာမတရား သုံးပါးပင် ဖြစ်လေသည်။
မုန်လဲ့သည် အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား ငါးခုလုံးကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားသဖြင့် ၎င်းတို့ကို နှစ်ခုစီ ပေါင်းစပ်ကာ လောကဖန်တီးခြင်း နိယာမတရားကို နားလည်ပြီး စကြဝဠာ၏ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ချက် အပြည့်အဝ ရှိနေလေသည်။
သို့သော် ပြဿနာမှာ အထွတ်အထိပ် နိယာမတရားများကို မည်သို့ ပေါင်းစပ်ရမည်နည်း။ အခြေခံ နိယာမတရားများကို ပေါင်းစပ်ရသည်မှာပင် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလော။ အထွတ်အထိပ် နိယာမတရားများ ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ခက်ခဲမည်မှာ သေချာလှသည်။ ၎င်း၏ အခက်အခဲ အတိုင်းအတာမှာ မည်မျှ ကြီးမားမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် ရနိုင်ပေသည်။
စနစ်ကို အားကိုးရမလား။ သို့သော် လောကဖန်တီးခြင်း နိယာမတရား အပိုင်းအစများကို ဘယ်နေရာမှာ သွားကောက်ရမည်နည်း။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူကား။
မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ထိမှန်ပြီးနောက် ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်လုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဖျက်ဆီးခြင်း အုပ်စိုးသူမှာ အလွန်အမင်း ဒဏ်ရာရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ခန့်မှာ ပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထာဝရစွမ်းအင်၏ အကူအညီဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပြုပြင်နေရသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ သွေးရောင် လွှမ်းနေပြီး မုန်လဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေကာ မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးအစမရှိသော လူသတ်ချင်စိတ်များနှင့် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေ၏။
သေခြင်း အုပ်စိုးသူ၏ အခြေအနေမှာလည်း မကောင်းလှချေ။ အရိုးလက်ဝါးကြီး၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အပေါ်ယံ ကြည့်လျှင် ဖျက်ဆီးခြင်း အုပ်စိုးသူထက် ပိုကောင်းနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူလည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိထားပြီး အခြေအနေမှာ သိပ်မကွာလှချေ။
"ကျစ်... သောက်ကောင်လေး..."
သေခြင်း အုပ်စိုးသူက တိုးတိတ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ နှစ်ပေါင်းမည်မျှ ကြာခဲ့ပြီနည်း။ သူ ဒဏ်ရာမရခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းမည်မျှ ကြာခဲ့ပြီနည်း။ သို့သော် ယနေ့တွင်တော့ ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိခဲ့လေပြီ။
မုန်လဲ့။ အားလုံးက မုန်လဲ့ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
"ဒီဆာရေး... ခဏနေရင် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပြီး သူ့ကို သေချာပေါက် သတ်ရမယ်..."
သေခြင်း အုပ်စိုးသူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ငါလည်း သူ့ကို အရိုးထဲကနေ နာကြည်းနေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ သူ့ကို သတ်ဖို့က အရမ်း ခက်တယ်..."
ဖျက်ဆီးခြင်း အုပ်စိုးသူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"မင်းလည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲလေ... သူက မင်းရဲ့ သေခြင်း နိယာမတရားကိုရော ငါ့ရဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမတရားကိုပါ အပြည့်အဝ နားလည်ထားတယ်... အဲဒီအပြင် အသက် နိယာမတရားနဲ့ အချိန်ကာလ နိယာမတရားပါ ရှိသေးတယ်... အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား လေးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သူ့ကို ငါတို့ ဘယ်လိုမှ သတ်လို့ မရနိုင်ဘူး..."
"အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်သေးဘူး..."
သေခြင်း အုပ်စိုးသူ၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေသည်။
"အထွတ်အထိပ် နိယာမတရားတွေက အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆိုပေမယ့် ယှဉ်ပြိုင်လို့ မရတာတော့ မဟုတ်ဘူး... မင်း မမေ့နဲ့... ငါတို့ဆီမှာ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံ ရှိသေးတယ်..."
"အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံ..."
ဖျက်ဆီးခြင်း အုပ်စိုးသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။
"မှန်တယ်... အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံပဲ..."
သေခြင်း အုပ်စိုးသူက တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံ ဆိုတာ ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ စကြဝဠာကြီးမှာ ရှိတဲ့ အထွတ်အထိပ် လောက နှစ်ခုထဲက တစ်ခုပဲ... အဲဒီမှာ ပါဝင်နေတဲ့ အထွတ်အထိပ် လောကစွမ်းအားက အထွတ်အထိပ် နိယာမတရားကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ လုံလောက်တယ်... ငါတို့ နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထုတ်ယူနိုင်ရင် သူ့ကို သေချာပေါက် ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မယ်..."
"မှန်တယ်..."
ဖျက်ဆီးခြင်း အုပ်စိုးသူက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ရင်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။
"ဒီတစ်ခါ ငါတို့ ပေါ့ဆသွားတာပဲ... အကယ်၍ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံမှာသာ ဆိုရင် သူက ငါတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ..."
"အခုချိန်မှာ အဲဒါတွေ ပြောနေလို့ အသုံးမဝင်တော့ဘူး..."
သေခြင်း အုပ်စိုးသူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"စကြစို့..."
"ကောင်းပြီ..."
အုပ်စိုးသူ နှစ်ပါးက အလွန် ဝေးကွာလှသော အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံကို အလျင်အမြန် အာရုံခံလိုက်ပြီး အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။
ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံတွင် ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်ဟလာပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများအလား လောကစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကြီးမားလှသော လောက ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။
ထိုလောက ပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောက၏ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံး ဖုံးလွှမ်းခံလိုက်ရကာ နေရောင်ခြည်ပင် မမြင်ရတော့ချေ။
ဆက်တိုက် ထုတ်ယူနေမှုကြောင့် လောက ပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပီပြင်လာသည်။ လောက အကာအကွယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ပုံရိပ်ယောင်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့နေရ၏။
ငှက်များ၊ သားရဲများ၊ အင်းဆက်များ၊ ငါးများ၊ တောင်တန်းများ၊ မြစ်များ၊ သစ်တောများ၊ သမုဒ္ဒရာကြီးများ စသည်ဖြင့် အရာအားလုံး အသေးစိတ်ကအစ ထင်ရှားပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။
ဤသည်မှာ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံပင် ဖြစ်လေသည်။
"တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လောကစွမ်းအားတွေပဲ..."
မုန်လဲ့၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ဒါက ဘယ်လို လောကမျိုးလဲ... ဒီလောက်တောင် သိပ်သည်းလှတဲ့ လောကစွမ်းအားတွေ ထုတ်လွှတ်နေတာ..."
"ဒါ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံပဲ..."
မိုလော့က တဖြည်းဖြည်း ပီပြင်လာသော လောက ပုံရိပ်ယောင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဖျက်ဆီးခြင်း အုပ်စိုးသူနဲ့ သေခြင်း အုပ်စိုးသူတို့က မင်းကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့လို့ အဝေးကနေ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လောကစွမ်းအားတွေကို ထုတ်ယူပြီး မင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ သေချာတယ်..."
"အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံလား..."
မုန်လဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
"ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောကနဲ့ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံက အရမ်း ဝေးကွာတာကို... ဒီလောက် အဝေးကြီးကနေတောင် ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လောကစွမ်းအားတွေကို ထုတ်ယူနိုင်တယ် ဆိုတော့... အကယ်၍ သူတို့သာ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံမှာ ရှိနေမယ် ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်မလဲ..."
"ဒါကြောင့် ပြောတာပေါ့... မင်း တော်တော် ကံကောင်းတယ်လို့..."
မိုလော့က ပြုံး၍ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"အုပ်စိုးသူ လေးပါးက အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံမှာ ရှိနေမှသာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအား ရာခိုင်နှုန်း အပြည့်ကို ထုတ်သုံးနိုင်တာ... အဲဒီအချိန်မှသာ တကယ့် အုပ်စိုးသူ အစစ် ဖြစ်လာတာပဲ... ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက ဒီကောင် လေးယောက်က အရမ်း ပေါ့ဆသွားတယ်... မင်းကို လာသတ်ဖို့ ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောကကို ရောက်လာတာ ဆိုတော့... ဒါက တကယ်ကို..."
မိုလော့ပင် ဘာဆက်ပြောရမှန်း မသိတော့ချေ။ စွမ်းအား ရာခိုင်နှုန်း အပြည့်ကို ထုတ်သုံးနိုင်သော အုပ်စိုးသူများမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ပြီး အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား တစ်ပိုင်းဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်လေသည်။
သို့သော် အုပ်စိုးသူ လေးပါးက ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးကာ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံမှ ထွက်လာခဲ့ကြလေပြီ။ ကိုယ်ပြုသောကံ ကိုယ်သာ ခံရမည်ဟုသာ ဆိုရတော့မည်။
မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"မိုလော့... တကယ်လို့ ငါက အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လောကနှလုံးသားနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ရင်... ဘယ်လောက် အဆင့်အထိ ရောက်သွားနိုင်မလဲ..."
မိုလော့က အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အကယ်၍ အဲဒီလို လုပ်နိုင်ခဲ့ရင်... မင်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ ဘယ်အဆင့်အထိ ရောက်သွားမလဲ ဆိုတာတော့... ငါလည်း အတိအကျ မပြောနိုင်ဘူး..."
အဆင့်မြင့် လောကတစ်ခု၏ လောကနှလုံးသားကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်နိုင်ပါက အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား တစ်ပါးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံ၏ လောကနှလုံးသားကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်နိုင်ပါက မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည်နည်း။
ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် မိုလော့လည်း သေချာ မသိပေ။ အကြောင်းမှာ ယခင် ခေတ်ကာလကလည်း မည်သူမျှ ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း စမ်းကြည့်ရတာပေါ့..."
မုန်လဲ့က နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး အုပ်စိုးသူ သုံးပါးနှင့် ပင်မနတ်ဘုရား ၁၃၃ ပါးကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
"သူတို့ကို သတ်ပြီး ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေတွေကို ယူလိုက်ရင်... အဖြေကို သိရမှာပေါ့..."
မိုလော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း မျှော်လင့်တောင့်တမှုများ လင်းလက်သွားသည်။
ပြီးပြည့်စုံသော အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံ၏ လောကနှလုံးသားနှင့် အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား ငါးခုတို့ ပေါင်းစပ်သွားပါက မုန်လဲ့၏ စွမ်းအား မည်သည့်အဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားမည်ကို မိုလော့လည်း အလွန် သိချင်နေမိသည်။