အခန်း ၄၁၄

အခန်း ၄၁၄ ကောင်းကင်ဘုံ၏စွမ်းအားနှင့် အသေအပျောက်

ဧရာမ လောကပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုထင်ရှားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အစစ်အမှန်နီးပါး ဖြစ်တည်လာကာ ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောက၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်အလား ကန့်လန့်ဖြတ် နေရာယူလိုက်သည်။

ဤအရာက ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောကရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားစေ၏။ ဤအချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောကရှိ သက်ရှိအားလုံးမှာ မြေကြီးပေါ်သို့ ဖိချခံလိုက်ရပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။

အထက်တွင် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်များနှင့် အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားများမှစ၍ အောက်တွင် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ၊ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းနှင့် အဆင့်နိမ့်နတ်ဘုရားများအထိ ပါဝင်လေသည်။

မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ချွင်းချက်မရှိဘဲ အားလုံးမှာ မြေကြီးပေါ်တွင် ဝပ်တွားနေရပြီး အသက်ရှူရ ကြပ်တည်းလာကာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြ၏။ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဆိုက်ရောက်လာပြီဟု ထင်မှတ်မှားလောက်အောင် ထိတ်လန့်နေကြလေသည်။

"ဘုရားရေ... အဲဒါကြီးက ဘာကြီးလဲ..."

"ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ လောကစွမ်းအားကြီးပဲ... ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောကထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းနေတယ်..."

"ဒါမှမဟုတ် အဲဒါက..."

သတ္တဝါအပေါင်း၏ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများကို ခဏထားလိုက်လျှင် ယခုအချိန်၌ ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့က မုန်လဲ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အဆုံးအစမရှိသော လူသတ်ချင်စိတ်များ ကိန်းအောင်းနေလေသည်။

"ပိုးကောင်စုတ်... ဒီနေ့ မင်း သေကိုသေရမယ်..."

"ဟုတ်လား... ဒါဆိုလည်း စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့..."

မုန်လဲ့က ကောင်းကင်ယံတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေသည်။ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသဖြင့် သူ၏ ဝတ်ရုံမှာ တဖျပ်ဖျပ် လွင့်လူးနေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာမူ အလွန် တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးကို အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုစိုက်ပုံမပေါ်ချေ။

"ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအား... ဖိနှိပ်စမ်း..."

အုပ်စိုးသူနှစ်ပါးက အသံကုန်ဟစ်ကြွေးလိုက်သည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လောကစွမ်းအားများက ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကျဆင်းလာပြီး ကီလိုမီတာ သန်းချီ ကျယ်ဝန်းသော နေရာတစ်ဝိုက်ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လွှမ်းခြုံသွားကာ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးကို ချုပ်နှောင်လိုက်လေသည်။

"အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား... ဆုတ်ခွာစမ်း..."

နောက်ထပ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ ဤလေဟာနယ်အတွင်းရှိ အထွတ်အထိပ် နိယာမတရားများမှာ ဒီရေများအလား အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

အလိုအလျောက် ဆုတ်ခွာသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဖိအားပေး ဆုတ်ခွာခိုင်းခံရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနယ်မြေအတွင်းရှိ အထွတ်အထိပ် နိယာမတရားများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအား၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် အတင်းအကျပ် ဆုတ်ခွာသွားရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အခြား အပြောင်းအလဲ မရှိပါက စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ဤလေဟာနယ်ထဲ၌ အခြေခံ နိယာမတရား ဆယ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့မည်ဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ် နိယာမတရားများ လုံးဝ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

"အထွတ်အထိပ် နိယာမတရားတွေကိုတောင် အတင်းအကျပ် ဆုတ်ခွာခိုင်းနိုင်တယ်... ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအား ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ..."

မုန်လဲ့၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။

"ကောင်လေး... မြန်မြန်ဆုတ်..."

မိုလော့က အလျင်အမြန် သတိပေးလာသည်။

"အထွတ်အထိပ် နိယာမတရားတွေ မရှိတော့ရင် မင်းရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး လှည့်ကွက်တွေကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်... အစွယ်ကျိုးနေတဲ့ ကျားတစ်ကောင်လို ဖြစ်သွားပြီး သူတို့ကို ဘယ်လိုမှ ယှဉ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဒါ အမှန်ပဲ..."

မုန်လဲ့က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

"ထွက်ပြေးချင်တာလား... အိပ်မက်မက်နေလိုက်..."

ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအားများက လှိုင်းလုံးကြီးများအလား မုန်လဲ့ထံသို့ အလျင်အမြန် ဖိဆင်းလာ၏။

ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအား၏ ပျံ့နှံ့မှု အမြန်နှုန်းမှာ လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိအောင် မြန်ဆန်လှရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မုန်လဲ့၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး မုန်လဲ့ကို လွှမ်းခြုံတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်နေလေသည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသော အုပ်စိုးသူနှစ်ပါး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု အလိုလို ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအား၏ လွှမ်းခြုံမှုကို ခံလိုက်ရသည်နှင့် မုန်လဲ့ကို သေချာပေါက် ဖိနှိပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် အုပ်စိုးသူနှစ်ပါးက မုန်လဲ့ကို မည်သို့ နှိပ်စက်ရမည်နည်းဟု စိတ်ကူးယဉ်နေချိန်မှာပင် မုန်လဲ့မှာ ရုတ်တရက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။ နေရာ၌ပင် ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘာအခြေအနေလဲ..."

အုပ်စိုးသူနှစ်ပါးမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။ လေဟာနယ်ထဲကနေ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်ရာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်းဟု တွေးတောနေကြ၏။

"အရမ်း စိတ်ပျက်သွားပြီလား..."

မုန်လဲ့၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် အုပ်စိုးသူနှစ်ပါး အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကီလိုမီတာ သန်းပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့မှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြတော့၏။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"မင်းတို့ကို ပြောပြဖို့ မေ့နေတာ... ငါက အချိန်ကာလ နိယာမတရား အသက် နိယာမတရား ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမတရားနဲ့ သေခြင်း နိယာမတရားတွေ အပြင်... အာကာသ နိယာမတရားကိုပါ နားလည်ထားသေးတယ်..."

မုန်လဲ့က ပြုံး၍ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ပဲ မြန်မြန်... ငါ့ကိုတော့ ဖိနှိပ်လို့ မရနိုင်ပါဘူး..."

အုပ်စိုးသူနှစ်ပါးမှာ ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆိတ်သွားကြသော်လည်း သူတို့၏ ရင်တွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ် လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်နေလေသည်။

အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် မုန်လဲ့သည် အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား လေးခုကိုပင် နားလည်ထားပြီးဖြစ်ရာ အာကာသ နိယာမတရားကိုပါ ထပ်မံ နားလည်သွားခြင်းက သိပ်ပြီး ထူးဆန်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ၎င်းက အာကာသ နိယာမတရား ဖြစ်နေလေသည်။

အချိန်ကာလ။ အာကာသ။ ဖျက်ဆီးခြင်း။ အသက်။ သေခြင်း။ အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား ငါးခုလုံးကို သူက အပြည့်အဝ နားလည်ထားသည် ဆိုတော့ ဤလောကတွင် ဤမျှလောက် ထူးကဲလွန်းသော လူမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်မည်နည်း။

"သူ့ကို သတ်ရမယ်... သေချာပေါက် သတ်ပစ်ရမယ်..."

ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူမှာ အနည်းငယ် ရူးသွပ်နေပုံပေါ်သည်။

"ဒီနေ့ သူ မသေရင် နောက်နေ့ကြရင် ငါတို့တွေ မြေမြှုပ်စရာ အုတ်ဂူတောင် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး... ဒီနေ့ သူ သေကိုသေရမယ်..."

သေခြင်းအုပ်စိုးသူက တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး အသက်အုပ်စိုးသူနဲ့ တခြား ပင်မနတ်ဘုရားတွေကို ကယ်ထုတ်ရအောင်..."

"ကောင်းပြီ..."

ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအားများက အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် ပင်မနတ်ဘုရား ၁၃၃ ပါးထံသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူတို့ ရှိနေသော လေဟာနယ်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ထို့နောက် အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား ငါးခုကို အတင်းအကျပ် ဆုတ်ခွာစေလိုက်ရာ အချိန်ကာလ နိယာမတရား မရှိတော့သဖြင့် အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် ပင်မနတ်ဘုရား ၁၃၃ ပါးမှာ အကျဉ်းချခံထားရခြင်းမှ ပြန်လည် လွတ်မြောက်လာကြသည်။

"အားလုံး အတူတူ လှုပ်ရှားပြီး အဲဒီလူယုတ်မာကို သတ်ကြ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

အုပ်စိုးသူသုံးပါးနှင့် ပင်မနတ်ဘုရား ၁၃၃ ပါးလုံး မုန်လဲ့ကို ပြိုင်တူ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲရှိ လူသတ်ချင်စိတ်များမှာ အစစ်အမှန်နီးပါး ဖြစ်တည်နေ၏။

ဤတိုက်ပွဲက မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်ကြဉ်းနေကြောင်း လူတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ မုန်လဲ့သည် အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား ငါးခုလုံးကို နားလည်ထားပြီး သူ၏ အစွမ်းအစမှာ အုပ်စိုးသူများကိုပင် အများကြီး ကျော်လွန်နေလေပြီ။ သူ့ကို မသတ်နိုင်ပါက မည်သူမျှ စိတ်အေးချမ်းသာစွာ နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် မုန်လဲ့က အနာဂတ်တွင် လောကဖန်တီးခြင်း နိယာမတရားကို နားလည်သွားမည် မဟုတ်ဟု မည်သူက အာမခံနိုင်မည်နည်း။ အကယ်၍ သူသာ လောကဖန်တီးခြင်း နိယာမတရားကို တကယ် နားလည်သွားပါက လူတိုင်းအတွက် အသက်ရှင်ရန် လမ်းစ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် သူ သေကိုသေရမည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံက ပင်မနတ်ဘုရားတွေ ငါတို့နဲ့အတူ ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအားတွေကို ထုတ်ယူကြ..."

ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားလောကက ပင်မနတ်ဘုရားတွေ အဲဒီလူယုတ်မာကို ဝိုင်းထားပြီး ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေး..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပင်မနတ်ဘုရား ၁၃၃ ပါးမှာ ချက်ချင်းပင် အုပ်စုနှစ်စု ကွဲသွားကြသည်။

ထိုအထဲမှ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံမှ လာသော ပင်မနတ်ဘုရား ၄၃ ပါးက အုပ်စိုးသူသုံးပါးထံသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအားများကို ထုတ်ယူရာတွင် ကူညီပေးကြသည်။

သူတို့ ပါဝင်လာမှုကြောင့် အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာ ပိုမို ပီပြင်လာပြီး ထုတ်ယူလိုက်သော ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအားများမှာလည်း ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာတော့၏။

နတ်ဘုရားလောက ကိုးခုမှ လာသော ပင်မနတ်ဘုရား ၉၀ ကမူ မုန်လဲ့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားကြသည်။ ဤလုပ်ရပ်က သေတွင်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း ပင်မနတ်ဘုရား ၉၀ ၏ မျက်နှာများမှာ လုံးဝ ပြတ်သားနေလေသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ၏ အမိန့်ကို မလွန်ဆန်ရဲသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မုန်လဲ့ မသေပါက သူတို့လည်း သေရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရမည့်အတူတူ အစွမ်းကုန် ရင်ဆိုင်ကြည့်လိုက်လျှင် မကောင်းဘူးလား။ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အသိဉာဏ်မဲ့တဲ့ လူမိုက်တွေ... မင်းတို့က ငါ့ကို အချိန်ဆွဲထားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာသော ပင်မနတ်ဘုရား ၉၀ ကို ကြည့်ရင်း မုန်လဲ့က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

"မင်းတို့ဘာသာ လာသေမှတော့... ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့..."

စကားအဆုံးတွင် မုန်လဲ့သည် ပင်မနတ်ဘုရား ၉၀ ၏ ရှေ့သို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ ရောက်ရှိသွားပြီး အာကာသ အကျဉ်းထောင် တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ပင်မနတ်ဘုရား ၉၀ လုံး တိုက်ရိုက် ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အုပ်စိုးသူသုံးပါးက ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအားများကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူပြီး မုန်လဲ့ထံသို့ ဖိချလိုက်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအားများ အနားမရောက်မီမှာပင် ပင်မနတ်ဘုရား ၉၀ လုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။ မုန်လဲ့လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ကျစ်..."

"ခွေးကောင်..."

"ကောက်ကျစ်တဲ့ ပိုးကောင်စုတ်..."

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အုပ်စိုးသူသုံးပါးမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ အော်ဟစ် ဆဲရေးနေကြတော့သည်။

"မင်းတို့ကို ထပ်ပြီး စိတ်ပျက်စေပြန်ပြီ..."

မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ အကွာမှ မုန်လဲ့၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် ပင်မနတ်ဘုရား ၉၀ လည်း ရှိနေသေး၏။ ယခု ခုနက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ပင်မနတ်ဘုရား ၉၀ ကို ခေါ်ဆောင်ကာ မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျစ်..."

"အာကာသ နိယာမတရားက အရမ်း စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ..."

"အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ..."

အုပ်စိုးသူသုံးပါး၏ မျက်နှာများမှာ ရေညှစ်ချလိုက်၍ ရနိုင်လောက်အောင် မှောင်မိုက်နေလေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူတို့သည် အာကာသအုပ်စိုးသူကို အလွန်အမင်း သတိရနေမိကြ၏။ အကယ်၍သာ အာကာသအုပ်စိုးသူ ရှိနေပြီး သူ၏ အာကာသ နိယာမတရားကို အသုံးပြုနိုင်မည် ဆိုပါက အရာအားလုံးက အလွန် ရိုးရှင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့...

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူကား မုန်လဲ့သည် အုပ်စိုးသူသုံးပါးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ချုပ်နှောင်ခံထားရသော ပင်မနတ်ဘုရား ၉၀ ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့က ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာလား..."

ပင်မနတ်ဘုရား ၉၀ မှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေပြီး မျက်နှာများမှာ ဖြူရော်နေကြသည်။ သူတို့က မုန်လဲ့ကို သတ်ချင်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။ မုန်လဲ့ကို အပိုင်းပိုင်း အတစ်တစ် ခုတ်ထစ်ပစ်ချင်နေသော်လည်း...

"မင်းတို့က ပုရွက်ဆိတ်တွေပဲ ရှိသေးတာ... ငါ့ကို လာမနှောင့်ယှက်ရင် မင်းတို့ကို ငါ ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က သေလမ်းကို ရွေးချယ်မှတော့ မင်းတို့ကို ခြေတစ်ဖက်တည်းနဲ့ နင်းချေပစ်ရတာကို ငါ ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

မုန်လဲ့က ပင်မနတ်ဘုရား ၉၀ ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ညှိုးထိပ်မှ ခရမ်းရင့်ရောင် စွမ်းအင်လုံး တစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာပြီး ညင်သာစွာ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အာကာသ အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့၏။

"မလုပ်ပါနဲ့..."

"အသက်ချမ်းသာပေးပါ..."

မိမိတို့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာသော ခရမ်းရင့်ရောင် စွမ်းအင်လုံးကို ကြည့်ရင်း ပင်မနတ်ဘုရား ၉၀ မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

၎င်းမှာ ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမတရား စွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်လုံး ဖြစ်ရာ အနည်းငယ်မျှ ထိမိရုံဖြင့်ပင် သူတို့ကို လုံးဝ အမှုန့်ဖြစ်သွားအောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"အရှင်အုပ်စိုးသူ... ကယ်ပါဦး... ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပေးပါဦး..."

"အား..."

ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်လုံးက ကြိတ်ခြေ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ပင်မနတ်ဘုရား ၉၀ လုံးကို လုံးဝ မျိုချသွားတော့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေ ၉၀ သာ ကျန်ရစ်နေခဲ့တော့၏။