အခန်း ၄၁၈
Vol. 42 Ch. 418
အခန်း ၄၁၈ စကြာဝဠာအပြင်ဖက်
ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောက။
သစ်တောနတ်ဘုရားလောက။
မုန်တိုင်းနတ်ဘုရားလောက။
သမုဒ္ဒရာနတ်ဘုရားလောက။
မီးနတ်ဘုရားလောက။
မုန်လဲ့သည် အလုပ်ကြိုးစားသော ပျားငယ်လေးတစ်ကောင်အလား နတ်ဘုရားလောကအသီးသီးသို့ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သည်။ လဝက်ပင်မပြည့်သေးသော အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သူသည် နတ်ဘုရားလောက ကိုးခုလုံးကို ပတ်ပြီးသွားခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားလောက တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မုန်လဲ့၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုမှာ သမိုင်းတွင် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၅၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။
အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၅၀၀...
နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၅ ကွင်တလီယံနှင့် ညီမျှလေသည်။ တကယ်ကို ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိအောင် များပြားလွန်းလှပေသည်။
ထိုမျှမကသေး မုန်လဲ့သည် အခြား မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အချို့ကိုလည်း လုယူနိုင်ခဲ့သေးသည်။ မီးဓာတ်မူလ၊ ရေခဲဓာတ်မူလနှင့် လေဓာတ်မူလ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်တို့အပြင် ရေဓာတ်မူလ၊ မြေဓာတ်မူလနှင့် အလင်းဓာတ်မူလ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်တို့ကိုပါ ထပ်မံရရှိခဲ့လေသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ မုန်လဲ့သည် မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ကိုးမျိုးကို ပေါင်းစပ်ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတစ်ခုဖြစ်သော အမှောင်ဓာတ်မူလ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
"မင်းက ဒီအသုံးမဝင်တဲ့ မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်တွေကို ဘာလို့ လိုက်ပေါင်းစပ်နေရတာလဲ... ငါ တကယ် နားမလည်နိုင်ဘူး..."
မိုလော့က အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေသည်။
"မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်က အစွမ်းထက်တာ မှန်ပေမယ့် အခုလက်ရှိ မင်းအတွက်တော့ အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်နေပြီလေ... အခုချိန်မှာ မင်းလုပ်ရမှာက အထွတ်အထိပ် နိယာမတရားတွေကို ပေါင်းစပ်ပြီး လောကဖန်တီးခြင်း နိယာမတရားကို နားလည်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားဖို့ပဲ... ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကိစ္စတွေမှာ အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ မဟုတ်ဘူး..."
မုန်လဲ့က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ မိုလော့ ဆိုလိုသည်ကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်ပါသည်။ မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်ပြီး မည်သည့် နတ်ဘုရားမဆို မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ အဓိက ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်သည် မသေဆုံးသရွေ့ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်။
နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု တစ်ခုအတွက် မည်မျှအရေးပါကြောင်း ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။ သို့သော် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သည် လက်ရှိ မုန်လဲ့အတွက်မူ အနည်းငယ်မျှပင် အရေးမပါတော့ပေ။
ယခု မုန်လဲ့ လိုက်စားနေသည်မှာ လောကဖန်တီးခြင်း နိယာမတရား ဖြစ်ပြီး အုပ်စိုးသူများထက်ပင် မြင့်မြတ်သော အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားအဆင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။
ထို့ကြောင့် မုန်လဲ့က မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်များကို လိုက်ရှာနေခြင်းမှာ အရေးကြီးသောအရာကို စွန့်လွှတ်ပြီး အရေးမပါသောအရာကို လိုက်နေခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်ဟု မိုလော့က ထင်မြင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
"ငါ့မှာ အကျင့်ပါနေလို့ပါ..."
မုန်လဲ့က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တချို့ မူလနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်တွေကို ပေါင်းစပ်ထားပြီးပြီဆိုတော့ အကုန်လုံးကို စုပေါင်းလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား... အေးဆေး လုယူရုံပဲဆိုတော့ သိပ်ပြီး အပင်ပန်းခံစရာလည်း မလိုပါဘူး..."
"မင်းသဘောပဲလေ..."
မိုလော့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ထပ်မံ ငြင်းခုံမနေတော့ချေ။
"နောက်တစ်မှတ်တိုင်က မိုးကြိုးနတ်ဘုရားလောက..."
မုန်လဲ့က မိုးကြိုးနတ်ဘုရားလောက၏ တည်နေရာကို အာရုံခံလိုက်ပြီး လောကဖြတ်သန်း နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းပညာကို အသုံးပြုကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။
သူ၏ လက်ရှိ လောကဖြတ်သန်း နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းပညာမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပြီ ဖြစ်ရာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် အလင်းနှစ် သိန်းပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ပါက အလင်းနှစ် သန်းချီ သို့မဟုတ် ဘီလီယံချီအထိပင် ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။ ချဲ့ကားပြောရမည် ဆိုလျှင် ဤကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီးမှာ လက်ရှိ မုန်လဲ့အတွက် တောင်ကုန်းလေး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် တောင်ကုန်းလေး တစ်ခုလုံးကို အနှံ့အပြား သွားလာနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
နာရီအနည်းငယ် ကြာမြင့်ပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားလောကသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။
မိုးကြိုးနတ်ဘုရားလောကသည် မုန်လဲ့ ပထမဆုံး သိရှိခဲ့သော နတ်ဘုရားလောက တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က တိုက်တန်နတ်ဘုရားကြီးမှာ သီအိိုဒို နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ရရှိခဲ့သဖြင့် မုန်လဲ့သည် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားလောက အကြောင်းကို စတင် သိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က မိုးကြိုးနတ်ဘုရားလောကသည် မုန်လဲ့၏ မျက်စိထဲတွင် အလွန်တရာ အလှမ်းဝေးလှပြီး သီအိိုဒို တိုက်တန် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကလည်း အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ရသည်။ တိုက်တန်နတ်ဘုရားကြီးပင်လျှင် အလွန် အစွမ်းထက်နေပြီ မဟုတ်ပါလော။
သို့သော် နှစ်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မူ သီအိိုဒို တိုက်တန် ပင်မနတ်ဘုရားကိုယ်တိုင် မုန်လဲ့၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး တိုက်တန်နတ်ဘုရားကြီးမှာမူ အနည်းငယ်မျှပင် အရေးမပါတော့ချေ။
အချိန်တွေ ပြောင်းလဲသွားသလို လူတွေလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။
ပထမဆုံး မှတ်တိုင်အနေဖြင့် မုန်လဲ့က ဟိုက်ဘာ ဧရာမနဂါး နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောက တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ရာ သေဆုံးသွားသည့် သတင်းမှာ ပျံ့နှံ့ခြင်း မရှိသေးပေ။ ဟိုက်ဘာ ဧရာမနဂါး နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကလည်း ဤမုန်တိုင်းနှင့် မကြုံတွေ့ရသေးသဖြင့် အလွန် အေးချမ်းတိတ်ဆိတ်နေလေသည်။
ကျင့်ကြံသူက ကျင့်ကြံကြပြီး အိပ်သူက အိပ်ဖြင့် လုံးဝ အေးချမ်းသာယာနေ၏။
"မသိနားမလည်ခြင်းကလည်း တစ်ခါတစ်ရံမှာ ပျော်ရွှင်မှု တစ်ခုပဲ..."
မုန်လဲ့က ဟိုက်ဘာ ဧရာမနဂါး နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာပြီး အေးချမ်းသာယာနေသော နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထို့နောက် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ ရတနာတိုက် တည်နေရာကို ရှာဖွေကာ နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ရောက်သွားတော့၏။
တောင်ပုံရာပုံ ရှိနေသော နိယာမတရား မူလသလင်းကျောက်များ။
တောင်ပုံရာပုံ ရှိနေသော နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်များ။
သေချာသည်မှာ နဂါးမျိုးနွယ်စုက ရွှေဒင်္ဂါးပြားများကဲ့သို့ တောက်ပသော အရာများကို နှစ်သက်ကြသဖြင့် ဟိုက်ဘာ ဧရာမနဂါး မျိုးနွယ်စု၏ ရတနာတိုက်ထဲတွင် ရွှေဒင်္ဂါးပြားများ အများအပြားကိုလည်း မုန်လဲ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
သိမ်းမယ်... အကုန်သိမ်းမယ်...
ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများ ထပ်မံ တိုးပွားလာပြန်သည်။
သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ရတနာတိုက်ထဲတွင် အခြား ရတနာများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ တောင်ပုံရာပုံ ရှိနေသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အနှစ်သာရများ၊ ရေတွက်၍ မရနိုင်သော နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာများ စသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဤအရာများက မုန်လဲ့အတွက် အသုံးမဝင်သဖြင့် အချိန်ကာလ ရဲတိုက်ထဲသို့သာ တိုက်ရိုက် ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ပူဟာမန်နှင့် အခြားသူများ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေများကို ပေါင်းစပ်ပြီးသွားမှသာ သူတို့ကို ပေးသနားရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် စဉ်းစားကြည့်ပါက သူတို့ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာချိန်တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပင်မနတ်ဘုရားများ ဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်ရာ ဤသာမန် ရတနာများကို မျက်စိကျချင်မှ ကျတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် မုန်လဲ့သည် ဟိုက်ဘာ ဧရာမနဂါး ပင်မနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပိုင် ရတနာတိုက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။
အခြား ပင်မနတ်ဘုရားများ၏ ကိုယ်ပိုင် ရတနာတိုက်များနှင့် ဆင်တူစွာပင် ဤရတနာတိုက်ထဲတွင် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်များနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာများ ကဲ့သို့သော သာမန် ပစ္စည်းများ မရှိချေ။
ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းများ၊ လေဟာနယ် သားရဲကြီးများ၏ အကြွင်းအကျန်များ၊ မိစ္ဆာဘိုးဘေးများ၏ သွားများ၊ ပင်မနတ်ဘုရား လက်နက်များ စသည်တို့သာ ရှိလေသည်။
ဤအရာများကို မုန်လဲ့က အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ သိမ်းစရာရှိတာ သိမ်း၊ ရွှေရောင် သစ်ပင်ငယ်လေးကို ကျွေးစရာရှိတာ ကျွေးလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ပစ္စည်းတစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့၏။
၎င်းမှာ အချင်း တစ်မီတာခန့်နှင့် အရှည် ဆယ်မီတာခန့် ရှိသော တိုင်လုံးကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော အနက်ရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပုံရသော်လည်း မုန်လဲ့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည်။
အကြောင်းမှာ ထိုထူးဆန်းသော တိုင်လုံးကြီးထဲမှ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ရိုက်ခတ်နေသော အသက်စွမ်းအင်များကို သူ ခံစားနေရသောကြောင့်ပင်။
"သက်ရှိ တစ်ကောင်ကောင်ရဲ့ ချိုကျိုးကြီးနဲ့လည်း တူတယ်... လက်တံကြီးနဲ့လည်း တူတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအသက်စွမ်းအင်က အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်... အာကာသအုပ်စိုးသူထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းနေသေးတယ်..."
မုန်လဲ့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့ဩထိတ်လန့်ခြင်းများကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ချေ။ သူ၏ လက်ရှိ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ့ကို အံ့ဩသွားစေနိုင်သည့် အရာများမှာ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။
သို့သော် ယခု သူ၏ ရှေ့တွင် ရှိနေသော တိုင်လုံးကြီးကတော့ အံ့ဩသွားစေခဲ့လေပြီ။
၎င်းက သာမန် တိုင်လုံးကြီး တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။
"ဒါက ဘယ်သက်ရှိရဲ့ အစိတ်အပိုင်းလဲ..."
"လေဟာနယ် သားရဲကြီးလား... မဖြစ်နိုင်ဘူး..."
အစွမ်းအထက်ဆုံး လေဟာနယ် သားရဲကြီးပင်လျှင် အုပ်စိုးသူ တစ်ပါးနှင့်သာ ညီမျှသည်။ ခန္ဓာကိုယ်က မည်မျှပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေစေကာမူ သူ၏ အသက်စွမ်းအင်မှာ အုပ်စိုးသူထက် အများကြီး သာလွန်နေမည် မဟုတ်ချေ။
ထို့အပြင် ဤတိုင်လုံးကြီး၏ အသက်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အလွန် ထူးဆန်းလှသည်။ ၎င်းသည် စကြဝဠာကြီးထဲရှိ မည်သည့် သက်ရှိနှင့်မျှ မတူညီဘဲ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မည်သည့် နိယာမတရား၏ အငွေ့အသက်မျှ မရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ တကယ်ကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိချေ။
ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီးတွင် မွေးဖွားလာသည့် မည်သည့် သက်ရှိမဆို လေဟာနယ် လောကတွင် မွေးဖွားလာသော လေဟာနယ် သားရဲကြီးပင် ဖြစ်စေကာမူ စကြဝဠာ နိယာမတရား၏ တံဆိပ်တုံး ရိုက်နှိပ်ခြင်း ခံထားရသည်ချည်းသာ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင် မွေးဖွားလာသော သက်ရှိများ အားလုံးမှာ ကာဗွန်အခြေခံ သက်ရှိများ ဖြစ်ကြသကဲ့သို့ပင်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကာဗွန်ဒြပ်စင်ကို အခြေခံ၍ ဖွဲ့စည်းထားသော သက်ရှိ ပုံစံများ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုနည်းတူစွာပင် ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီးတွင် မွေးဖွားလာသော သက်ရှိများ အားလုံးမှာ အခြေခံ နိယာမတရား ဆယ်ခု၊ အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား ငါးခုနှင့် လောကဖန်တီးခြင်း နိယာမတရား သုံးခုတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် မွေးဖွားလာကြခြင်း ဖြစ်ရာ သူတို့၏ အသက်ဖွဲ့စည်းပုံများတွင် စကြဝဠာ နိယာမတရားများ အပြည့်အဝ ရိုက်နှိပ်ခံထားရလေသည်။
သို့သော် ဤတိုင်လုံးကြီးကတော့ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။
စကြဝဠာ နိယာမတရား၏ အရိပ်အယောင်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မတွေ့ရဘဲ လုံးဝ သူစိမ်းဆန်သော အသက်ဖွဲ့စည်းပုံ တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။
ဤသည်မှာ တကယ်ကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိချေ။
"မိုလော့... ဒါ ဘာကြီးလဲ သိလား..."
မုန်လဲ့က မိုလော့ကို မေးလိုက်သည်။
မိုလော့က ထိုတိုင်လုံးကြီးကို ကြည့်နေသည်မှာ အတန်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ တစ်ခါတစ်ရံ ကျုံ့သွားလိုက် တစ်ခါတစ်ရံ ပြေလျော့သွားလိုက် ဖြစ်နေပြီး သိသလိုလို မသိသလိုလို ဖြစ်နေပုံရသည်။ မုန်လဲ့၏ အမေးကို ကြားသောအခါ သူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ငါ ဒီလိုအရာမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရင်ထဲမှာတော့ ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိနေတယ်..."
"ပြောပြပါဦး..."
မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက သက်ရှိ တစ်ကောင်ကောင်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဆိုတာ သေချာတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အသက်ဖွဲ့စည်းပုံထဲမှာ စကြဝဠာ နိယာမတရားရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို နည်းနည်းလေးတောင် မတွေ့ရဘူး... ဒါကြောင့် သူက စကြဝဠာကြီးရဲ့ အပြင်ဘက်က လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ငါ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခန့်မှန်းရဲတယ်..."
မိုလော့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"စကြဝဠာကြီးရဲ့ အပြင်ဘက်..."
မုန်လဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။
"ဟုတ်တယ်... စကြဝဠာကြီးရဲ့ အပြင်ဘက်..."
မိုလော့၏ အသံမှာ နက်ရှိုင်းသွားသည်။
"ငါတို့ရဲ့ စကြဝဠာကြီးက အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ဝန်းတယ်... စကြဝဠာထဲမှာ မွေးဖွားလာတဲ့ သက်ရှိတွေ အနေနဲ့ ငါတို့က စကြဝဠာပြင်ပမှာ ဘာတွေ ရှိနေလဲ မသိနိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခန့်မှန်းကြည့်ခွင့် မရှိဘူးလို့တော့ မဆိုလိုဘူးလေ..."
"ဆက်ပြောပါဦး..."
မုန်လဲ့က ပြောလိုက်သည်။
"အဆင့်နိမ့် ရုပ်ဝတ္ထုလောကရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ နေထိုင်ကြတဲ့ သာမန်လူတွေက အလယ်အလတ်အဆင့် လောက၊ အဆင့်မြင့် လောက ဒါမှမဟုတ် အထွတ်အထိပ် လောကတွေ ရှိနေတယ် ဆိုတာကို လုံးဝ မသိကြဘူးလေ..."
မိုလော့က ဖြည်းညင်းစွာ ဆက်ပြောသည်။
"ဒီလို သဘောတရား အတိုင်းပဲ... ငါတို့ နေထိုင်နေတဲ့ စကြဝဠာကြီးရဲ့ အပြင်ဘက်မှာလည်း ပိုပြီး ကျယ်ပြောပြီး ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခု ရှိမနေနိုင်ဘူးလား..."
"ကောင်းကင် အပြင်ဘက်မှာ ကောင်းကင် ရှိသေးတယ်... တောင်တန်း အပြင်ဘက်မှာ တောင်တန်း ရှိသေးတယ်... ငါတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အစွမ်းထက်လှပြီလို့ ထင်နေကြပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ ငါတို့က ရေကန်သေးသေးလေးထဲက ဖားသူငယ်တွေ ဖြစ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ..."
မုန်လဲ့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ အဓိပ္ပာယ် ရှိပေသည်။