အခန်း ၄၁၉

အခန်း ၄၁၉ ဟုန်မုန် ကွန်ငါးကြီးနှင့် ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲ ဆင်းသက်လာခြင်း

မိုလော့၏ စကားများက မုန်လဲ့၏ ရင်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာမြေကြီးကို ဥပမာပေးရလျှင် ရှေးခေတ်က ကမ္ဘာသူကမ္ဘာသားများသည် သူတို့ ခြေချနေသော မြေကြီးမှာ လုံးဝန်းနေကြောင်းနှင့် သူတို့သည် စက်လုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် နေထိုင်နေရကြောင်းကိုပင် မသိရှိခဲ့ကြချေ။

ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် ပတ်သက်၍မူ လုံးဝ အကန်းများသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ နေအဖွဲ့အစည်း၊ နဂါးငွေ့တန်း ဂလက်ဆီနှင့် စကြဝဠာကြီး တစ်ခုလုံး အကြောင်းကို ခေတ်သစ် အချိန်အခါသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်ပင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမျှသာ သိရှိနားလည်ကြသေးသည်။

ဤသည်မှာ အသိပညာ၏ အကန့်အသတ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤအချက်ကို ထောက်ရှုလျှင် အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ရပ်တည်နေသော အုပ်စိုးသူများမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီးထဲတွင်သာ အသက်ရှင် နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး စကြဝဠာ၏ အပြင်ဘက်သို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရောက်ရှိခဲ့ဖူးချေ။

သို့မဟုတ် စကြဝဠာ ပြင်ပနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို တစ်ကြိမ်မျှ မသိရှိခဲ့ဖူးကြပေ။ ထို့ကြောင့် အုပ်စိုးသူများ၏ အသိပညာမှာလည်း ကြီးမားလှသော အကန့်အသတ်များ ရှိနေလေသည်။

စကြဝဠာ၏ အပြင်ဘက်တွင် ဘာရှိသနည်း။

မည်သူမျှ မသိကြချေ။

ဗလာနတ္ထိ နယ်ပယ်ကြီး တစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ပိုမို ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

တိတိကျကျ ဘာဖြစ်မည်နည်း။

ဘယ်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ မိုလော့၏ ခန့်မှန်းချက်ကို မည်သူမျှ ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်ချေ။ အထူးသဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော တိုင်လုံးကြီးကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင် ထိုခန့်မှန်းချက်မှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်တရာ မြင့်မားနေလေပြီ။

"စနစ်... ဒီတိုင်လုံးကြီးထဲမှာ ပါဝင်နေတဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို လုယူမယ်..."

မုန်လဲ့က ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒင်... လုယူမည့် ပစ်မှတ်... ဟုန်မုန် ကွန်ငါးကြီး၏ လက်တံ... ပစ်မှတ် ရုပ်ဝတ္ထု... ဟုန်မုန် ကွန်ငါးကြီး၏ သွေးမျိုးဆက်... ခန့်မှန်း လုယူမှု တန်ဖိုး... အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၅၀၀... လုယူမည်လားဟု မေးပါရစေ..."

စနစ်၏ အေးစက်စက် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟုန်မုန် ကွန်ငါးကြီး..."

မုန်လဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"စနစ်... ဟုန်မုန် ကွန်ငါးကြီး ဆိုတာ ဘယ်လို သက်ရှိမျိုးလဲ..."

စနစ်က ဘာမျှ ပြန်လည် ဖြေကြားခြင်း မရှိချေ။

"ကျစ်... အသေကောင်လို ဟန်ဆောင်နေပြန်ပြီ..."

မုန်လဲ့က ရင်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသော်လည်း စနစ်ကို ဘာမျှ လုပ်၍မရသဖြင့် မိုလော့ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မိုလော့... ဟုန်မုန် ကွန်ငါးကြီး ဆိုတဲ့ သက်ရှိမျိုးကို မင်း သိလား..."

"ဟုန်မုန် ကွန်ငါးကြီး..."

မိုလော့က အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး..."

"ထားလိုက်ပါတော့..."

မုန်လဲ့၏ အကြည့်က ဟုန်မုန် ကွန်ငါးကြီး၏ လက်တံဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ ဟုန်မုန် ကွန်ငါးကြီး ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော သက်ရှိမျိုး ဖြစ်ကြောင်း မသိရသော်လည်း မုန်လဲ့၏ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခန့်မှန်းချက်ကိုတော့ မတားဆီးနိုင်ချေ။

၎င်း၏ သွေးမျိုးဆက်ကို လုယူရန်အတွက် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၅၀၀ တောင် လိုအပ်လေသည်။ ဤတန်ဖိုးက တကယ်ကို ချဲ့ကားလွန်းလှပေသည်။

"ဒါက ဘယ်လို သက်ရှိမျိုးမို့လို့... သူ့ရဲ့ လက်တံ တစ်ခုတည်းကနေ သွေးမျိုးဆက်ကို လုယူတာတောင်... ဒီလောက်များပြားတဲ့ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်တွေ လိုအပ်နေရတာလဲ..."

မုန်လဲ့က တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဟုန်မုန် ကွန်ငါးကြီး ဆိုတာ သေချာပေါက် အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သက်ရှိ တစ်မျိုး ဖြစ်ရမယ်..."

သေချာသည်မှာ ကြောက်စရာ ကောင်းသည်က တစ်ပိုင်း ဖြစ်ပြီး မုန်လဲ့ကတော့ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၅၀၀ အကုန်ခံကာ ဟုန်မုန် ကွန်ငါးကြီး၏ သွေးမျိုးဆက်ကို လုယူမည့် လူမိုက်မျိုး မဟုတ်ချေ။ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၅၀၀ ဆိုသည်မှာ သူ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အားလုံးနီးပါး ဖြစ်ရာ သူ လုံးဝ နှမြောနေမိသည်။

မုန်လဲ့က ဤလက်တံကြီးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဟိုက်ဘာ ဧရာမနဂါး နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် တိုက်တန် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၊ ကောင်းကင်တမန် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၊ မီးဖီးနစ် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၊ ရေခဲ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု စသည်ဖြင့် ဆက်တိုက် သွားရောက်ခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မုန်လဲ့သည် သဘာဝ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သဘာဝ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ ဌာနချုပ်မှာ သဘာဝ တောင်တန်းကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ အဝေးမှပင် တောင်တန်းကြီးပေါ်တွင် ဧရာမ သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်ကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ကြီးမားလှသော သစ်ရွက်အုပ်ကြီးက အလင်းနှစ် ရာချီ ကျယ်ဝန်းသော နေရာတစ်ဝိုက်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး တုတ်ခိုင်လှသော သစ်ပင်စည်ကြီးမှာ ကောင်းကင်တိုင်လုံးကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေ၏။

ကြီးမားလှသည်။

ခန့်ညားလှသည်။

မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေ၏။

ကောင်းကင်နှင့် နေရောင်ကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

"ဒါက ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီးလား..."

မုန်လဲ့က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေသော ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးကို အဝေးမှ ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားရသည်။ ဤသည်မှာ ယခုအချိန်အထိ သူ မြင်တွေ့ဖူးသမျှ အကြီးမားဆုံးသော သက်ရှိပင် ဖြစ်လေသည်။

ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောက၏ ကမ္ဘာမြေ မိခင်သစ်ပင်၊ သမုဒ္ဒရာနတ်ဘုရားလောက၏ ရေနက် သန္တာမိုးမခပင်၊ အလင်းနတ်ဘုရားလောက၏ ဖူရှန်း နတ်ဘုရားသစ်ပင်၊ သတ္တုနတ်ဘုရားလောက၏ ရွှေပန်းသီးပင် စသည့် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသစ်ပင် လေးပင်လုံးကပင် ဤသစ်ပင်ကြီးနှင့် မယှဉ်နိုင်ချေ။ အရွယ်အစား သက်သက်ကို ယှဉ်ကြည့်ပါက ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီးက အကြီးမားဆုံး ဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။

ဤမျှ ကြီးမားသော အရွယ်အစား ရှိနေသဖြင့် အသက်စွမ်းအင်မှာလည်း သဘာဝအတိုင်း အလွန်တရာ သိပ်သည်းနေမည် ဖြစ်သည်။ အဝေးမှပင် သိပ်သည်းလှသော အသက်စွမ်းအင်များ လွင့်ပျံ့လာသည်ကို ခံစားနေရပြီး အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရုံဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး လန်းဆန်းတက်ကြွသွားစေသည်။

"အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသစ်ပင် ငါးပင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီး ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ..."

မုန်လဲ့က အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားလေသည်။

'ရွှတ်...'

ထိုအချိန်တွင် မုန်လဲ့ အနားသို့ ရောက်သည်နှင့် ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အပြင်လူ... ခဏလောက် ရပ်ပါဦး..."

"ဟင်... ငါ့ကို သတိထားမိသွားတာလား..."

မုန်လဲ့မှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားရသည်။ သူက နတ်ဘုရားလောက ဆယ်ခုက နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု ကိုးဆယ့်ကိုးခုကို လုယူခဲ့ရာတွင် မည်သူကမျှ သူ၏ ရောက်ရှိလာမှုကို သတိမထားမိခဲ့ကြချေ။ ယခု ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီးက သူ့ကို သတိထားမိသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။

မုန်လဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်၍ မေးလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီး... ငါ့ကို တားတာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ..."

"အပြင်လူ... သဘာဝ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုက တောင်ကို ပိတ်ထားလိုက်ပြီ... ဘယ်သူမှ ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိဘူး... မင်း ပြန်သွားလိုက်ပါတော့..."

ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီးက အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တောင်ကို ပိတ်ထားတယ်... ဘာလို့ ပိတ်ထားရတာလဲ..."

မုန်လဲ့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"အပြင်လူ... ပြန်သွားလိုက်ပါတော့..."

ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီးက ဖြည်းညင်းစွာ ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဒီနေ့ သဘာဝ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကို လာတာ တောင်ကို လာကန်တော့တာ မဟုတ်ဘူး... နာမည်ကျော်လို့ လာလည်တာလည်း မဟုတ်ဘူး... ငါ့ရဲ့ စစ်ပွဲအောင်နိုင်ရာ ပစ္စည်းတွေကို လာယူတာပဲ..."

မုန်လဲ့က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"စစ်ပွဲအောင်နိုင်ရာ ပစ္စည်းတွေ..."

ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီးမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ပင်မနတ်ဘုရားကို ငါ သတ်လိုက်ပြီလေ... သူမရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေနဲ့ သဘာဝ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေက သဘာဝကျကျ ငါ့ရဲ့ စစ်ပွဲအောင်နိုင်ရာ ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်သွားပြီပေါ့... မင်းမှာ ကန့်ကွက်စရာ ရှိလို့လား..."

မုန်လဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်..."

ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကြီးမားလှသော သစ်ပင်စည်ကြီးပေါ်တွင် ဧရာမ မျက်နှာကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုမျက်နှာကြီးပေါ်တွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ချေ။

"ကြီးမြတ်လှတဲ့ ပင်မနတ်ဘုရားကို မင်း သတ်လိုက်တာလား..."

မုန်လဲ့က အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသည်။

"သဘာဝ နတ်သမီး သေသွားတာကို မင်း သိတယ်ပေါ့..."

"သဘာဝ နတ်သမီးက ငါ့ဆီကနေ မွေးဖွားလာတာလေ... ငါနဲ့သူမ ကြားမှာ ထူးခြားတဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိတယ်... လဝက်လောက်ကတည်းက သူမ သေဆုံးသွားပြီ ဆိုတာကို ငါ ခံစားသိရှိခဲ့တယ်..."

ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီးက မုန်လဲ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူမ ဘယ်လို သေသွားလဲ ဆိုတာကိုတော့ ငါ သေချာ မသိဘူး..."

"ဒီလိုကိုး..."

မုန်လဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းကို ပြောပြရတာလည်း ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး... မင်းတို့ရဲ့ သဘာဝ နတ်သမီးကို ငါ သတ်ခဲ့တာပဲ... သူမ အပြင် နတ်ဘုရားလောက ဆယ်ခုက တခြား ပင်မနတ်ဘုရား ကိုးဆယ့်ကိုးပါးလည်း အားလုံး သေသွားကြပြီ..."

"ဒါ..."

ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီးမှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားပြီး မုန်လဲ့ကို ကြည့်နေသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ မုန်လဲ့သည် ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ရာလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟု သူ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ဤသည်မှာ တကယ်ကို လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေလောက်အောင် ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

"အခု မင်း ငါ့ကို တားဦးမှာလား..."

မုန်လဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး ပြုံးစစဖြင့် မေးလိုက်သည်။

တားရမယ်...

တားမယ့်အစား သေလိုက်တာမှ ကောင်းဦးမယ်...

ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီးမှာ သေးထွက်ကျမတတ် လန့်သွားပြီး တုန်ရီသော အသံဖြင့် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်သခင်... ကြွပါခင်ဗျာ..."

"အင်း..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သဘာဝ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုဆီသို့ လှည့်ကာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီးမှာ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ရှိသည့် သက်ရှိ တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ရာ မုန်လဲ့က သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ချေ။

"ဘုရားရေ... ဒီလူက ဘယ်သူများလဲ..."

ရှေးဟောင်း အသက်သစ်ပင်ကြီးမှာ မုန်လဲ့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်တောင့်တင်းနေလေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက သဘာဝ တောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် သဘာဝ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ ရတနာတိုက်နှင့် သဘာဝ နတ်သမီး၏ ကိုယ်ပိုင် ရတနာတိုက်ကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

သို့သော် မုန်လဲ့က အလျင်စလို မလုယူသေးဘဲ လက်တစ်ချက် လှမ်းဆွဲကာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်စက် အလှတရား ရှိသော နတ်သမီး တစ်ပါးကို ဖမ်းဆွဲခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

"ရှင်... ရှင်က ဘယ်သူလဲ..."

အမှောင် နတ်သမီးမှာ မူလက သူမ၏ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ထဲတွင် ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် ဖမ်းဆွဲခေါ်ဆောင်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးတွင် သူမသည် အနည်းငယ်မျှပင် ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

ဤအချက်က အမှောင် နတ်သမီးကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားစေပြီး သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုနှင့် တွေ့ဆုံနေရပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် သိရှိလိုက်လေသည်။

သာမန်အချိန်များတွင် ဆိုလျှင် အမှောင် နတ်သမီးသည် ဤမျှလောက် ကြောက်ရွံ့နေမည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ သဘာဝ နတ်သမီးက နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကို အုပ်စိုးနေသဖြင့် မည်သူက ဤနေရာတွင် လာရောက် ရမ်းကားဝံ့မည်နည်း။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ ထိုသို့ မဟုတ်တော့ချေ။ မိခင်သစ်ပင်ကြီးက ကြီးမြတ်လှသော သဘာဝ နတ်သမီး သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောပြထားသဖြင့် သဘာဝ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုသည် သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ရှိသည့် အချိန်ကာလတွင် အစွမ်းထက်လှသော ရန်သူ တစ်ယောက်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရရာ အမှောင် နတ်သမီး အနေဖြင့် မည်သို့ မကြောက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

"မကြောက်ပါနဲ့... မင်းကို ငါ မသတ်ပါဘူး..."

မုန်လဲ့က နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။

"ရှင်... ရှင် ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ..."

အမှောင် နတ်သမီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးရောင် တစ်စက်မျှ မရှိတော့ချေ။

"မင်းဆီကနေ ပစ္စည်းတစ်ခုလောက် ငှားချင်လို့ပါ..."

မုန်လဲ့က လုယူရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

'ရွှတ်...'

အမှောင် နတ်သမီးမှာ နားလည်၍ မရနိုင်သော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားကြီး တစ်ခုက သူမကို ရစ်ပတ်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရာတစ်ခုခု အလုယူခံလိုက်ရသည့်အလား ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း အားနည်းသွားပြီး နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပြောင်သလင်းခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့၏။

"ရှင်... ရှင် ကျွန်မကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ..."

အမှောင် နတ်သမီး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေလေသည်။

မုန်လဲ့က ဘာမျှ ပြန်မဖြေချေ။ သူ ပြန်မဖြေချင်၍ မဟုတ်ဘဲ အမှောင်ဓာတ် မူလ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်လာသည့် အချိန်မှာပင် မုန်လဲ့ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့သော အဖြစ်အပျက် တစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသောကြောင့်ပင်။