အခန်း ၄၂၅

အခန်း ၄၂၅ မီးခိုးရောင်အရိုးစု ၊ သူ သေကိုသေရမည်

စကြဝဠာ၏ မူလအရင်းအမြစ်ကို ပေါင်းစပ်ပြီး စကြဝဠာသခင် ဖြစ်လာခြင်း။ စကြဝဠာသခင်သည် ဟုန်မုန် လောကဖန်တီးခြင်း နတ်ဘုရားနှင့် တန်းတူ ဖြစ်သွားခြင်း။

မုန်လဲ့သည် ထိုစကားစုနှစ်ခွန်းကို အဆက်မပြတ် ရေရွတ်နေမိပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားလေသည်။

"ခေတ်ကာလတစ်ခု အဆုံးသတ်သွားပြီး သံသရာ ပျက်သုဉ်းမှုကြီး ရောက်လာတဲ့အခါ နိယာမတရားတွေ ကွယ်ဝှက်သွားပြီး စကြဝဠာရဲ့ မူလအရင်းအမြစ် ထွက်ပေါ်လာတတ်တယ်... အဲဒါက စကြဝဠာ အရင်းအမြစ်ကို ပေါင်းစပ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ..."

မိုလော့က ဆက်လက် ရှင်းပြနေသည်။

"အဲဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ သူတွေ ထွက်လာပြီး စကြဝဠာရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို လုယူဖို့ ကြိုးစားကြတယ်... စကြဝဠာသခင် ဖြစ်လာဖို့ပေါ့... ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူလည်း အဲဒီအထဲက တစ်ယောက်ပဲ... ဟိုးအရင်တုန်းက သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရဖူးလို့ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ငါ သေတောင် မေ့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဆိုလိုတာက ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ ခေတ်ကာလ နှစ်ဆက်တုန်းက မိစ္ဆာအိုကြီးပေါ့..."

မုန်လဲ့က ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အသက်ပိုရှည်လေလေ ပိုပြီး သိနားလည်လေလေပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါ အမှန်ပဲ..."

မိုလော့က သတိပေးလိုက်သည်။

"မင်း သတိထားဦး... ပြီးခဲ့တဲ့ ခေတ်ကာလတုန်းက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာချိန်မှာတင် ဒီကောင်က ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းအားကို ပြသနိုင်ခဲ့တယ်... မင်း လုံးဝ ပေါ့ဆလို့ မရဘူး... အမှားတစ်ချက်လေး လုပ်မိတာနဲ့ အသက်ပါ သွားနိုင်တယ်..."

"ငါ သိပါတယ်..."

မုန်လဲ့က နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူကို လောဘတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက ပြီးခဲ့တဲ့ ခေတ်ကာလ နှစ်ဆက်တုန်းက မိစ္ဆာအိုကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး... ပြီးတော့ ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကိုပါ ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မယ်လို့ ပိုပြီးတောင် မထင်ထားမိဘူး... ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ... ငါ မင်းကို တကယ် ကျေးဇူးတင်ရမယ်..."

ထိုစကား၏ ရှေ့ပိုင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်းက ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ... မင်းလည်း အရင် ခေတ်ကာလ နှစ်ဆက်တုန်းက အသက်ရှင်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာအိုကြီးပဲလား... ဟင့်အင်း... မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါက အရမ်း စိမ်းသက်နေတယ်... ငါ မင်းကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး... မင်း တကယ် ဘယ်သူလဲ..."

"ငါ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး..."

မုန်လဲ့က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အရေးကြီးတာက ငါ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမယ် ဆိုတာပဲ..."

"ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်..."

ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူမှာ ကြောင်အမ်းသွားသည်။

"ဟုတ်တယ်... ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကို ယူဆောင်လာပေးလို့ ကျေးဇူးတင်တာပါ..."

မုန်လဲ့က ပြုံးလျက် လုယူရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"စနစ်... အလုပ်လုပ်ရအောင်... ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူရဲ့ ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကို အခုချက်ချင်း လုယူမယ်..."

စနစ်၏ အေးစက်စက် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒင်... လုယူမည့် ပစ်မှတ်... ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ... ပစ်မှတ် ရုပ်ဝတ္ထု... ကံကြမ္မာ နိယာမတရား... ခန့်မှန်း လုယူမှု တန်ဖိုး... အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ငါးဆယ်... လုယူမည်လားဟု မေးပါရစေ..."

"အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ငါးဆယ်... မဈေးကြီးပါဘူး..."

မုန်လဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်သွားသည်။

"ဒါ မေးနေစရာ လိုသေးလို့လား... လုယူမယ်..."

ဤအချိန်တွင် ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံလာကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် စိတ်အာရုံများ ဝေဝါးသွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ဟာတာတာ ခံစားချက်ကြီးက ရင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရာတစ်ခုခု ပျောက်ဆုံးသွားကြောင်း သေချာပေါက် သိနေသော်လည်း တိတိကျကျ မည်သည့်အရာ ဖြစ်သည်ကိုမူ သူ မပြောပြတတ်ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားတစ်ဖက်ရှိ မုန်လဲ့သည် အလွန် ပြင်းထန်လှသော အချက်အလက် လှိုင်းလုံးကြီးများ သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်လာပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မီးတောက်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ မုန်လဲ့သည် စိတ်ကို အလျင်အမြန် စုစည်းကာ လေ့လာမှတ်သားတော့သည်။

ကံကြမ္မာ။

သက်ရှိတိုင်းတွင် ကံကြမ္မာ ရှိကြသည်။

ကံကြမ္မာ။

ကံကြမ္မာ နိယာမတရားနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များက ရုပ်ရှင်ပြသနေသကဲ့သို့ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အဆက်မပြတ် ဖြတ်ပြေးနေသည်။ မုန်လဲ့သည် လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူပြီး ဖတ်ရှု လေ့လာနေတော့သည်။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားမှန်း မသိရချေ။ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှလည်း ဖြစ်နိုင်သလို အချိန်အကြာကြီးလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မုန်လဲ့သည် ဤကံကြမ္မာ နိယာမတရား အစအနလေးကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားလေပြီ။

သူ၏ အချက်အလက် ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ နိယာမတရား အသိအမြင် ကဏ္ဍတွင် ကံကြမ္မာ နိယာမတရား တိုးလာကြောင်း အမှန်တကယ် တွေ့လိုက်ရသည်။

နိယာမတရား အသိအမြင် အချိန်ကာလ နိယာမတရား ရာခိုင်နှုန်း အပြည့် သုည နေရာဒေသ နိယာမတရား ရာခိုင်နှုန်း အပြည့် အသက် နိယာမတရား ရာခိုင်နှုန်း အပြည့် ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမတရား ရာခိုင်နှုန်း အပြည့် သေခြင်း နိယာမတရား ရာခိုင်နှုန်း အပြည့်။

ကံကြမ္မာ နိယာမတရား သုည ဒသမ တစ် ရာခိုင်နှုန်း။

"စနစ်... ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ဘယ်လောက် လိုအပ်လဲ..."

မုန်လဲ့က စနစ်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။ စနစ်က အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ တိုက်ရိုက် ပြန်ဖြေလာသည်။

"ဒင်... ကံကြမ္မာ နိယာမတရား တစ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ရန်အတွက် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် တစ်ထောင် လိုအပ်ပါသည်..."

"တစ်... တစ်ထောင် ဟုတ်လား..."

မုန်လဲ့မှာ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။

"တစ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးဖို့တောင် တစ်ထောင် လိုအပ်နေတာ... ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကို အပြည့်အဝ နားလည်အောင် လုပ်ဖို့ဆိုရင် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် တစ်သိန်းတောင် လိုအပ်မှာပေါ့..."

မုန်လဲ့မှာ ခေါင်းများပင် မူးနောက်သွားရသည်။ နတ်ဘုရားလောက ဆယ်ခုနှင့် အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု တစ်ရာ့လေးဆယ့်ရှစ်ခုကို မွှေနှောက် လုယူခဲ့မှ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် တစ်ထောင်ကို ခဲရာခဲဆစ် စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတော့ ဒုက္ခရောက်လေပြီ။

ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် တစ်သိန်းတောင် လိုအပ်နေသည်။ ဤသည်မှာ တကယ်ကို ချဲ့ကားလွန်းလှပေသည်။ ဤမျှလောက် များပြားသော သလင်းကျောက်များကို သူ ဘယ်သွားရှာရမည်နည်း။

"ခေါင်းကိုက်စရာပဲ..."

မုန်လဲ့က နားထင်ကို ပွတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းရှုပ်သွားသည်။

"ဒီအခြေအနေထိ ရောက်နေပြီဆိုတော့... မိစ္ဆာစခန်းတွေကို သွားပြီး မွှေနှောက်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မုန်လဲ့က ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ဆီကို ကံကြမ္မာ နိယာမတရား ယူဆောင်လာပေးတဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကောင်းပကတိ ကျန်ရစ်အောင် ထားပေးမယ်လို့ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ..."

ပြောရင်းနှင့် မုန်လဲ့က ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူထံသို့ တိုက်ရိုက် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

"ငါ့ကို သတ်မယ်... မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ မရပါဘူး..."

ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အဝေးသို့ ချက်ချင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။

မုန်လဲ့က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ညင်သာစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါ အခုလေးတင် ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကို နားလည်ထားတာဆိုတော့... မင်းနဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်ရတာပေါ့..."

ထို့နောက် မုန်လဲ့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် ကံကြမ္မာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ၏ ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေကာ ညင်သာစွာ ခုတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ၏ ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းမှာ ချက်ချင်းပင် အများစု ပြတ်တောက်သွားပြီး သေးငယ်သော ကြိုးမျှင်လေး တစ်ခုသာ ကပ်လျက် ကျန်ရစ်တော့သည်။

ဤအချိန်တွင် အဝေးသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားသော ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူသည် ပြင်းထန်သော အားနည်းမှုကြီး တစ်ခု ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်မှာ အခေါင်းပေါက် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အလွန်အမင်း အားနည်းသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခေါင်းစိုက်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ..."

ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူမှာ အလွန်အမင်း အံ့ဩထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းသွားခြင်း မရှိသလို နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှာလည်း အားနည်းသွားခြင်း မရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ၏ ခံစားချက်တွင် ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးလောက်အောင် အားနည်းနေပြီး အားအင်အနည်းဆုံး အချိန်ကာလသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရလေသည်။

"ကံကြမ္မာ နိယာမတရား... ဒါ ကံကြမ္မာရဲ့ စွမ်းအားပဲ..."

ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျစ်... ငါ ကံကြမ္မာ နိယာမတရားရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရတာပဲ..."

သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ကံကြမ္မာ လေဟာနယ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းကို စစ်ဆေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ကံကြမ္မာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း အံ့ဩဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ... ငါ ဘာလို့ ကံကြမ္မာ လေဟာနယ်ထဲကို ဝင်လို့ မရတော့တာလဲ..."

ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူမှာ ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် ရူးသွပ်စွာ ထပ်မံ ကြိုးစားကြည့်သည်။ သို့သော် ပို၍ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ ကံကြမ္မာ နိယာမတရားနှင့် ပတ်သက်သော အသိပညာများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ... ငါ နားလည်ထားတဲ့ ကံကြမ္မာ နိယာမတရားတွေ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ..."

ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

မုန်လဲ့သည် အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူက မုန်လဲ့ကို ရူးသွပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်း... မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ..."

"ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး... မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာ နိယာမတရား အသိပညာတွေကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရုံလေးပါ..."

မုန်လဲ့က အရေးမပါသော ကိစ္စတစ်ခုကို ပြောနေသည့်အလား ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုစကားက ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ ၎င်းအပြင် အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အုပ်စိုးသူ သုံးပါးလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကာ မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားကြသည်။

"ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်တယ်..."

"အရှင်သခင်က ဒီလို စွမ်းရည်မျိုးတောင် ရှိနေတာလား..."

အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ယောက်စလုံး၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် ယုံကြည်နိုင်စွမ်း မရှိမှုများကို မြင်တွေ့နေရလေသည်။

"မင်း... မင်း ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာ နိယာမတရား အသိပညာတွေကို ရုပ်သိမ်းလိုက်တယ် ဟုတ်လား..."

ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူမှာ ရူးသွပ်လုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

"ဟင့်အင်း... မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"အပိုစကားတွေ ပြောမနေနဲ့တော့... ငရဲကိုသာ သွားလိုက်ပါ..."

မုန်လဲ့က လက်တစ်ချက် လှမ်းဆွဲလိုက်ရာ ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆုပ်မိသွားသည်။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် စွမ်းအားများက အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို လွှမ်းခြုံကာ အတင်းအဓမ္မ ဝိညာဉ်စစ်ဆေးခြင်း ပြုလုပ်တော့၏။

"အား... အား... အား..."

ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူက စူးရှစွာ အော်ဟစ်နေပြီး ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန် ခုခံနေသော်လည်း အရာအားလုံးက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ သူက အလွန် အားနည်းနေပြီ ဖြစ်ရာ မုန်လဲ့ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်တော့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် မုန်လဲ့သည် ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို အပြည့်အဝ ဖတ်ရှုနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ အားလုံးကို သိရှိသွားခဲ့သည်။ မုန်လဲ့၏ မျက်ဝန်းများ လင်းလက်သွားပြီး နေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားရာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မြေအောက် လေဟာနယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လေဟာနယ်၏ အလယ်တွင် ခေါင်းတလား တစ်လုံး တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် ခေါင်းတလား အဖုံးမှာ ပွင့်နေပြီး အတွင်းတွင် ဘာမျှ မရှိတော့ချေ။ မီးခိုးရောင် အရိုးစုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။

"ကျစ်... သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့် ပေးလိုက်ရပြီ..."

မုန်လဲ့က ရင်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ မီးခိုးရောင် အရိုးစုမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို သူ သိရှိထားလေသည်။ ထိုအရိုးစုမှာ အခြား ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ တစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူမှာ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုတည်း အသက် တစ်ခုတည်း ဖြစ်ပြီး မူလကတည်းက လူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်လေသည်။

မီးခိုးရောင် အရိုးစုသည် တကယ့်ကို ပြီးခဲ့သည့် ခေတ်ကာလ နှစ်ဆက်တုန်းက မိစ္ဆာအိုကြီး ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း မုန်လဲ့ သိရှိထားသည်။ သူသည် ပြီးခဲ့သည့် ခေတ်ကာလ နှစ်ဆက်တုန်းက သက်ရှိ ဖြစ်နေသဖြင့် ခေတ်ကာလ အသစ် စတင်ချိန်တွင် စည်းမျဉ်း နိယာမတရားများ၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရပြီး ကျင့်ကြံ၍ မရ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူ၍ မရ အဆင့်မြှင့်တင်၍လည်း မရနိုင်တော့ချေ။

ခေတ်သစ် ကာလက ခေတ်ဟောင်းမှ သက်ရှိများအပေါ် အလွန်တရာ ရက်စက်လှသည်။ ဤအခြေအနေကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် မီးခိုးရောင် အရိုးစုသည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ် အသိစိတ် တွေးခေါ်မှုနှင့် နတ်ဘုရား ဝိသေသများ လုံးဝ မပါဝင်သော သန့်စင်သည့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အရင်းအမြစ် တစ်ခုကို ခွဲထုတ်ကာ ခေတ်သစ် ကာလထဲသို့ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။

ဤလုပ်ရပ်မှာ ခိုးဝင်ခြင်းနှင့် တူသော်လည်း စည်းမျဉ်း နိယာမတရားများကို အောင်မြင်စွာ လှည့်စားနိုင်ခဲ့သည်။ ဤနတ်ဘုရားဝိညာဉ် အရင်းအမြစ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ အဖြစ်သို့ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ မီးခိုးရောင် အရိုးစု၏ အကြံအစည်မှာ အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်။ သူက ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းကာ စည်းမျဉ်း နိယာမတရားများကို လေ့လာပြီး ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူက အပြင်လောကတွင် အတားအဆီးများကို ရှင်းလင်းပေးမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်း၍ ဤခေတ်ကာလ အဆုံးသတ်ကာ စည်းမျဉ်း နိယာမတရားများ ကွယ်ဝှက်သွားချိန်တွင် စကြဝဠာ၏ မူလအရင်းအမြစ်ကို ပေါင်းစပ်ပြီး စကြဝဠာကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ကြိုးစားကြမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူက မုန်လဲ့ဆိုသော မတည်ငြိမ်သည့် အကြောင်းရင်းကို တွေ့ရှိသွားသောအခါ မုန်လဲ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ အကြံအစည်များမှာ အရာထင်မလာခဲ့ချေ။ တွက်ချက်မှုပေါင်း များစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း မုန်လဲ့က ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မတွက်ဆမိခဲ့ပေ။ ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူသည် ကံကြမ္မာ နိယာမတရား အနည်းငယ်ကို နားလည်ထားသော်လည်း မုန်လဲ့၏ လက်ချက်ဖြင့် ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။

ပို၍ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ကံကြမ္မာ နိယာမတရားပင် မုန်လဲ့၏ လုယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ကြက်ကို ခိုးချင်သော်လည်း ဆန်ပါ အဆုံးခံလိုက်ရသည့်အပြင် မိန်းမလည်း ဆုံး တပ်ပါ ပျက်သွားရသည့် အဖြစ်မျိုးနှင့် ကြုံတွေ့သွားရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"စောင့်နေလိုက်ဦး..."

မုန်လဲ့က တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့လက်ထဲကနေ ထွက်ပြေးလို့ မလွတ်ပါဘူး..."

မုန်လဲ့က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး ထိုလေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ခွာကာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

"အရှင်သခင်..."

အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့က အလျင်အမြန် ခရီးဦးကြို ပြုကြသည်။

"သွားမယ်... အထွတ်အထိပ် သရဲလောကကို သွားကြစို့..."

မုန်လဲ့က ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်သခင်..."

သူတို့နှစ်ဦးမှာ မေးခွန်းပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင် ရှိနေသော်လည်း မမေးရဲကြသဖြင့် ရိုသေစွာဖြင့်သာ နာခံလိုက်ကြရသည်။

"ငြိမ်ငြိမ်နေ... ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့..."

မုန်လဲ့က ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဖြန့်ကျက်ကာ အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့ကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားရာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာ လေဟာနယ်ကြီးထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အလွန် ဝေးကွာလှသော စကြဝဠာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ လူသူမနီးသော ချောင်ကြိုချောင်ကြား တစ်နေရာတွင် အာကာသ အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ ပွင့်လာပြီး မီးခိုးရောင် အရိုးစု တစ်ခု ထိုအထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရိုးစုမှာ လွတ်မြောက်သွားသော မီးခိုးရောင် အရိုးစုပင် ဖြစ်လေသည်။

"ကျစ်... သေနာကောင်... ခွေးယုတ်..."

ဦးခေါင်းခွံထဲရှိ မီးခိုးရောင် သရဲမီးတောက်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး သူ မည်မျှ ဒေါသထွက်နေကြောင်းကို ပြသနေလေသည်။

"ခွေးမသား... စောင့်နေလိုက်... မင်းကို ငါ အလွတ်မပေးဘူး..."

"ငါ့ဟာ..."

"ဒီခေတ်ကာလက ငါ့ဟာပဲ..."

"စကြဝဠာရဲ့ အရင်းအမြစ်ကလည်း ငါ့ဟာပဲ..."

"စကြဝဠာကြီး တစ်ခုလုံးက ငါ့ဟာပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

"ငါ့ကို တားဆီးတဲ့ ဘယ်သူမဆို သေကိုသေရမယ်..."

အေးစက်စက် ဟိန်းဟောက်သံများက ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ဝိုက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် မီးခိုးရောင် အရိုးစုမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသည်။

"ဒီခေတ်ကာလမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်မျိုး ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... နိယာမတရားတွေကို လုယူနိုင်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည် ရှိရုံသာမက ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းကလည်း ဒီလောက်အထိ တုတ်ခိုင်နေသေးတယ်... ဒုက္ခပဲ..."

"သူ့ကို သတ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာမှ ဖြစ်မယ်..."

"သူ မသေရင် ငါ့မှာ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး..."

"သူ သေကိုသေရမယ်…”