အခန်း ၄၂၆
Vol. 43 Ch. 426
အခန်း ၄၂၆ အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားနှင့် သေမင်းဘုရင်
ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာကြီးတွင် အထွတ်အထိပ် လောကနှစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် အထွတ်အထိပ် သရဲလောကတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ပထမတစ်ခုမှာ နတ်ဘုရားများ နေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ခုမှာ မိစ္ဆာများ သိမ်းပိုက်ထားသော နေရာ ဖြစ်သည်။
အထွတ်အထိပ် သရဲလောကသည် အခြေခံအားဖြင့် အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ကွာခြားမှု မရှိချေ။ တူညီသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး နိယာမတရားများ၊ နေရာဒေသ ဖွဲ့စည်းပုံများနှင့် စွမ်းအင် ဖွဲ့စည်းမှုများ ရှိကြသည်။ ကွာခြားချက်မှာ ထိုနေရာများကို သိမ်းပိုက်ထားသည့် သက်ရှိများ မတူညီခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။
အထွတ်အထိပ် သရဲလောကသည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ပင် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှပြီး ထိုနေရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အမှောင်သက်ရှိများ နေထိုင်ကြသည်။ သရဲမျိုးနွယ်စု၊ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု၊ သရဲတစ္ဆေမျိုးနွယ်စု၊ မသေမျိုးနွယ်စု၊ ချောက်နက်မိစ္ဆာများ၊ ကျဆုံးမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၊ အရိုးစုမျိုးနွယ်စု၊ ငရဲဖုတ်ကောင်ဘုရင် စသည်ဖြင့် အများအပြား ရှိလေသည်။
ဤအမှောင်သက်ရှိများမှာ အလွန် အစွမ်းထက်ကြသော်လည်း နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို မကျင့်ကြံကြသလို နိယာမတရားများကိုလည်း မကျင့်ကြံကြချေ။ သူတို့သည် မျိုးတူချင်းကို မျိုချကာ ကြီးထွားလာကြခြင်း ဖြစ်ရာ တကယ့်ကို အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူများမှာ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။
ယခုအချိန်အထိ အမှောင်သက်ရှိများထဲတွင် အုပ်စိုးသူအဆင့် ရှိသူ နှစ်ဦးသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့မှာ အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားနှင့် သေမင်းဘုရင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးက အထွတ်အထိပ် သရဲလောက၏ နယ်မြေ ထက်ဝက်ခန့်ကို ခွဲဝေအုပ်စိုးထားပြီး ကျန်ထက်ဝက်ကို မိစ္ဆာဘိုးဘေးများက အသီးသီး အုပ်စိုးထားကြလေသည်။
အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားသည် သရဲနန်းတော်တွင် နေထိုင်ပြီး သရဲနန်းတော်မှာ အထွတ်အထိပ် သရဲလောကရှိ မြစ်ကြီးငါးစင်း၏ မြစ်ဖျားခံရာ နေရာ ဖြစ်သည်။ ထိုမြစ်ကြီးငါးစင်း၏ အထက်ပိုင်းသို့ ဆန်တက်သွားပါက သရဲနန်းတော်သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။
ဤနေ့တွင် မုန်လဲ့တို့ သုံးယောက်သည် သရဲနန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ မုန်လဲ့၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတို့ သုံးယောက်သည် တစ်နာရီကျော်မျှ အချိန်ယူကာ အလင်းနှစ်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အထွတ်အထိပ် သရဲလောကသို့ ရောက်ရှိလာကာ ထိုမှတစ်ဆင့် သရဲနန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သရဲနန်းတော်သည် တောင်တန်းတစ်ခု၏ ထိပ်တွင် တည်ရှိပြီး ၎င်းမှာ အနက်ရောင် နှင်းတောင်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နှင်းရေများ အရည်ပျော်ကျလာပြီး အရပ်ငါးမျက်နှာသို့ စီးဆင်းကာ မြစ်ငါးစင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့မှာ အထွတ်အထိပ် သရဲလောက၏ မြစ်ကြီးငါးစင်းဖြစ်သော နာကျင်ခြင်းမြစ်၊ သက်ပြင်းချမြစ်၊ ရေကင်းမြစ်၊ မေ့လျော့ခြင်းမြစ်နှင့် မုန်းတီးခြင်းမြစ်တို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။
မုန်လဲ့က သရဲနန်းတော်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။
"သရဲနန်းတော်က ဝင်လို့ရပြီး ထွက်လို့မရဘူး ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ကြားဖူးတယ်... ဒါက စကြဝဠာကြီးထဲမှာ အဆန်းကြယ်ဆုံး တားမြစ်နယ်မြေပဲ... မင်းတို့ရော သရဲနန်းတော်ကို ရောက်ဖူးကြလား"
"အရှင်သခင်... ကျွန်မတော့ မရောက်ဖူးပါဘူး"
အသက်အုပ်စိုးသူက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ငါကတော့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရောက်ဖူးတယ်"
သေခြင်းအုပ်စိုးသူက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဟုတ်လား"
မုန်လဲ့က အံ့ဩသွားသည်။
"မင်းက သရဲနန်းတော်ကို လာရဲတယ်... အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားနဲ့ သေမင်းဘုရင်တို့က မင်းကို သတ်ပစ်မှာ မကြောက်ဘူးလား"
"အရှင်သခင် မသိသေးလို့ပါ... အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားက ငါ့ရဲ့ ညီလေးလေ"
သေခြင်းအုပ်စိုးသူက ရှင်းပြလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ညီ ဟုတ်လား... အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားက မင်းရဲ့ ညီတဲ့လား"
မုန်လဲ့မှာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသည်။
"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်သခင်"
သေခြင်းအုပ်စိုးသူက ဖြည်းညင်းစွာ ရှင်းပြသည်။
"ငါနဲ့ ဟာဒီးစ်က ညီအစ်ကို အရင်းတွေပါ... ဒါပေမဲ့ သူက အထွတ်အထိပ် သရဲလောကရဲ့ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေကို ရသွားပြီး... ငါက အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေကို ရသွားတာပဲ ကွာတယ်... အဲဒီကစပြီး သူက သရဲလောကရဲ့ ပင်မနတ်ဘုရား ဖြစ်သွားပြီး ငါက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ပင်မနတ်ဘုရား ဖြစ်သွားတာပါပဲ"
"ဒီလိုကိုး"
မုန်လဲ့က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ခေါ်လိုက်လေ"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်သခင်"
သေခြင်းအုပ်စိုးသူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် နှင်းတောင်ထိပ်ရှိ သရဲနန်းတော်ကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဟာဒီးစ်... ငါ့ရဲ့ အရှင်သခင် လာလည်တယ်... မြန်မြန်ထွက်လာပြီး အရိုအသေ မပေးသေးဘူးလား"
သရဲနန်းတော်ထဲမှ အံ့ဩသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော တုတ်ခိုင်သည့် ပုံရိပ်တစ်ခု လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက သေခြင်းအုပ်စိုးသူကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။
"ဟာဒီးစ်... မင်း လာချင်လာတာပေါ့... ဘာလို့ ဒီလို အရေးမပါတဲ့ လူတွေကိုပါ ခေါ်လာရတာလဲ"
သူ၏ အကြည့်များက မုန်လဲ့နှင့် အသက်အုပ်စိုးသူတို့အပေါ် ကျရောက်သွားသော်လည်း မုန်လဲ့ကို တိုက်ရိုက် လျစ်လျူရှုကာ အသက်အုပ်စိုးသူကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးများ ကျုံ့သွားတော့သည်။
"အသက်အုပ်စိုးသူ... မင်းက ဒီနေရာကို လာရဲတယ်ပေါ့"
"ဟာဒီးစ်... ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မလုပ်နဲ့"
သေခြင်းအုပ်စိုးသူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အရှင်သခင်ကို မြန်မြန် အရိုအသေ မပေးသေးဘူးလား"
"အရှင်သခင် ဟုတ်လား"
အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
"ဟာဒီးစ်... မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ"
"ငါပဲ ပြောပြလိုက်ပါတော့မယ်"
မုန်လဲ့က ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်သည်။
"ငါနဲ့ မင်းရဲ့ အစ်ကို ဟာဒီးစ်တို့ တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့ကြတယ်... သူ ရှုံးသွားလို့ ငါက သူ့ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာတာပဲ... နားလည်ပြီလား"
"မင်းက ဟာဒီးစ်ကို ကျွန်ပြုရဲတယ်ပေါ့"
အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများအလား သရဲလောက စွမ်းအားများ စုစည်းကာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တောင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ မုန်လဲ့ထံသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်တော့၏။
"ဟာဒီးစ်... ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မလုပ်နဲ့"
သေခြင်းအုပ်စိုးသူက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နဖူးမှ ချွေးစေးများ ပျံကျလာပြီး အလျင်အမြန် တားမြစ်လိုက်သည်။
မုန်လဲ့က လက်ကာပြကာ စိတ်မပူရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။
'ဝုန်း'
လက်သီးနှင့် လက်ဝါး ရိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော လက်ဝါးကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားတော့သည်။ အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားမှာ ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားရပြီး မုန်လဲ့က ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးကာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား သူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် သူ၏ မျက်ခုံးကြားကို ထောက်ထားလိုက်လေသည်။
"ဒီလက်ညှိုးနဲ့ တစ်ချက်လောက် ထိုးလိုက်တာနဲ့ မင်း သေချာပေါက် သေသွားလိမ့်မယ်... ယုံလား"
မုန်လဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း... မင်း တကယ် ဘယ်သူလဲ"
အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားက မုန်လဲ့ကို ကြောက်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ အစပိုင်းတွင် သူက အသက်အုပ်စိုးသူကိုသာ သတိထားမိပြီး မုန်လဲ့ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ မုန်လဲ့သည် သာမန် လူတစ်ယောက်အလား အလွန် ရိုးရှင်းလွန်းနေသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် ရိုးရှင်းလွန်းသော ဤလူငယ်က ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။
လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သရဲလောက စွမ်းအားကို ချိုးဖျက်နိုင်ခြင်းမှာ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။
"ငါ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မင်း သိစရာ မလိုဘူး... မင်းကို အချိန်မရွေး သတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ငါ့မှာ ရှိတယ် ဆိုတာလေး သိထားရင် လုံလောက်ပြီ"
မုန်လဲ့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း..."
အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားမှာ စကားပြန်ပြောရန်ပင် မတတ်နိုင်တော့ချေ။
"မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ"
"ငါ့ဆီမှာ အညံ့ခံပြီး ငါ့ရဲ့ ကျွန် ဖြစ်လာခဲ့"
မုန်လဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး"
အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားသည် အမြီးအနင်းခံလိုက်ရသော ကြောင်တစ်ကောင်အလား စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ငါက အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားကွ... ဘယ်သူ့ဆီမှာမှ အညံ့မခံနိုင်ဘူး"
"အညံ့မခံဘူးလား... အဲဒါဆိုရင် သေဖို့သာ ပြင်ထား"
မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။
"ဟာဒီးစ်... အရှင်သခင်ဆီမှာ အညံ့ခံလိုက်ပါ"
သေခြင်းအုပ်စိုးသူက အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"အရှင်သခင်က အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားတွေထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားတာ... မင်း သူ့ကို ဘယ်လိုမှ မနိုင်နိုင်ဘူး"
"ဟာဒီးစ်... မင်း တကယ်ကို ပျက်စီးသွားပြီပဲ"
အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားက သေခြင်းအုပ်စိုးသူကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ အထွတ်အထိပ် အုပ်စိုးသူ တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီး... သူ့ဆီမှာ အညံ့ခံရတယ်လို့... မင်းလို အစ်ကိုမျိုး ရှိနေတာ ငါ့အတွက် အရှက်ရစရာပဲ"
"ဟာဒီးစ်... မင်းက အရမ်း အသိဉာဏ် နည်းလွန်းတယ်"
သေခြင်းအုပ်စိုးသူ၏ မျက်နှာမှာ ရုပ်ဆိုးသွားသည်။
"အရှင်သခင် ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲ မင်း သိရဲ့လား... ငါက အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေ လေးဆယ့်သုံးခုကို ပေါင်းစပ်ပြီး အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံကြီး တစ်ခုလုံးနီးပါးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တာတောင်... အရှင်သခင်ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး... မင်းက ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးလောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... ဟာသပဲ"
"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"
အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာမှာ ပြင်းထန်စွာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး ယုံကြည်နိုင်စွမ်း မရှိစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"မင်း ပြောတာ တကယ်လား"
"ဟာဒီးစ်... မင်းက ငါ့ရဲ့ ညီအရင်းပါ... ငါ မင်းကို မလိမ်ပါဘူး"
သေခြင်းအုပ်စိုးသူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"တခြားလူဆီမှာ အညံ့ခံရတာက အရှက်ရစရာ မှန်ပေမယ့်... အရှင်သခင်ဆီမှာ အညံ့ခံရတာကတော့ ကံကောင်းခြင်း တစ်ခုပါပဲ... ဟာဒီးစ်... အလကား အပင်ပန်းမခံပါနဲ့တော့... ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဟာဒီးစ်... မင်း ပြောတာ တကယ်လား..."
အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် မေးလိုက်သည်။
"ငါ့ကို မလိမ်နဲ့နော်"
"ငါက မင်းကို ဘာကိစ္စ လိမ်ရမှာလဲ"
သေခြင်းအုပ်စိုးသူကလည်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ငါကလည်း မာနကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက် ဆိုတာ မင်း အသိဆုံးပါ... ဒါပေမဲ့ ခုနက တိုက်ပွဲမှာ အရှင်သခင်က ငါ့ကို လုံးဝ အရှုံးပေးသွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"
အပြန်အလှန် စကားပြောပြီးနောက် အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရား၏ မုန်လဲ့အပေါ် ထားရှိသော အကြည့်များမှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအား ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ထုတ်ယူနိုင်သည့်တိုင်အောင် မုန်လဲ့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုတော့...
မုန်လဲ့က ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေတာလဲ။
"အညံ့ခံလိုက်ပါ ဟာဒီးစ်"
မုန်လဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါ အညံ့ခံပါပြီ"
ဟာဒီးစ်သည် နောက်ဆုံးတွင် မြင့်မားသော မာနများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။ သူက မာနကြီးသော်လည်း အသက်ကို စတေးရလောက်အောင်အထိ မာနမကြီးပေ။ အသက်ရှင်နေရခြင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် မာနဆိုသည်မှာ ဘာမျှ အရေးမပါတော့ချေ။
ထို့နောက် ဟာဒီးစ်က နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အရင်းအမြစ်ကို ပေးအပ်လိုက်ပြီး မုန်လဲ့က ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်လိုက်လေသည်။
"မင်းကို တာဝန်တစ်ခု ပေးမယ်"
မုန်လဲ့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အထွတ်အထိပ် သရဲလောကမှာ ရှိတဲ့ ရွှေတွေ၊ နိယာမတရား အရင်းအမြစ် သလင်းကျောက်တွေနဲ့ မိစ္ဆာသလင်းကျောက်တွေ အားလုံးကို စုဆောင်းခဲ့"
အမှောင်သက်ရှိများက နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်များကို မိစ္ဆာသလင်းကျောက်များဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း အနှစ်သာရအားဖြင့် တူညီသော အရာများပင် ဖြစ်လေသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်သခင်"
အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားမှာ ဤအမိန့်ကို နားမလည်သော်လည်း မငြင်းဆန်ရဲသဖြင့် နာခံကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ မုန်လဲ့ကမူ တစ်နေရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်သွားလေသည်။
"သေမင်းဘုရင်... ရောက်နေမှတော့ ဘာလို့ ထွက်မလာရတာလဲ... ပုန်းကွယ်နေတာက မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ မလိုက်ဖက်ဘူးနော်"
"အဟမ်း အဟမ်း…”