အခန်း ၄၂၈

အခန်း ၄၂၈ ငွေသုံး၍ ကံကြမ္မာကို ဝယ်ယူခြင်းနှင့် အဆုံးအစမရှိသော အမှောင်ထု

ကျန်ရှိနေသော အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေ ၂၃ ခုကို မုန်လဲ့က ဒိုဒိုလာအတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက သူ့အပေါ် အကောင်းဆုံး ဆက်ဆံခဲ့သူများမှာ အဘိုးကြီးနှင့် ဒိုဒိုလာတို့သာ ဖြစ်သဖြင့် အကောင်းဆုံး အရာများကို သူတို့အတွက် ချန်ထားပေးမည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်လေသည်။

မုန်လဲ့သည် အချိန်ကာလ မျှော်စင်၏ အထပ် ၁၀၀ သို့ ရောက်ရှိလာရာ ဒိုဒိုလာမှာ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်လျက် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် နတ်ဘုရား အမြုတေကို ပေါင်းစပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး နိုးထလာမည့် အရိပ်အယောင် မရှိသေးချေ။

ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ မုန်လဲ့မှာ အနည်းငယ် သံသယ ဝင်မိသည်။ ဒိုဒိုလာ၏ အဆင့်က အဘိုးကြီးထက် မြင့်မားပြီး ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် နတ်ဘုရား အမြုတေကို ပေါင်းစပ်သည့် အချိန်ကလည်း အဘိုးကြီးထက် စောသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ယခုတိုင် အောင်မြင်စွာ မပေါင်းစပ်နိုင်သေးရသနည်း။

မုန်လဲ့ သံသယ ဝင်နေစဉ်မှာပင် ဒိုဒိုလာက ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လာပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် စူးရှသော အလင်းတန်း နှစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"မုန်လဲ့... မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်နေတာလဲ..."

"မင်းကို လာကြည့်တာလေ..."

မုန်လဲ့က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အောင်မြင်သွားပြီလား..."

"အင်း..."

ဒိုဒိုလာက ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အောင်မြင်သွားပြီ... နတ်ဘုရား အမြုတေထဲမှာ ကျန်နေတဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမတရားကိုပါ တစ်ခါတည်း လေ့လာလိုက်လို့ နည်းနည်း ကြာသွားတာ..."

"ဒီလိုကိုး..."

မုန်လဲ့မှာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ အဘိုးကြီးထက် အချိန်ပိုကြာနေခြင်းမှာ နတ်ဘုရား အမြုတေထဲရှိ ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမတရားကိုပါ လေ့လာနေသောကြောင့်ပင်။ ထို့နောက် မုန်လဲ့က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေ ၂၃ ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေများ၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသည်နှင့် ဒိုဒိုလာ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

"ပင်... ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေလား..."

"အင်း... ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေတွေလေ..."

မုန်လဲ့က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါတွေက အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံက ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေတွေ စုစုပေါင်း ၂၃ ခု ရှိတယ်... မင်း ယူပြီး ပေါင်းစပ်လိုက်ပါ... ပထမတစ်ခုကို ပေါင်းစပ်တဲ့ အချိန်မှာ နည်းနည်း အချိန်ယူရနိုင်ပေမယ့် နောက်ပိုင်းကျရင်တော့ လွယ်သွားပါလိမ့်မယ်..."

"ဒီလောက်များတဲ့ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေတွေကို မင်း ဘယ်က ရလာတာလဲ..."

ဒိုဒိုလာမှာ ယုံကြည်နိုင်စွမ်း မရှိဖြစ်နေသည်။ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေ တစ်ခု ရရှိရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ သူမ၏ သခင်ဟောင်း အချိန်ကာလ နတ်ဘုရားသည် ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေ တစ်ခု ရရှိရန်အတွက် အဆင့်မြင့် လောကမျိုးစေ့ကို ခိုးယူခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် အသက်ပါ စတေးခဲ့ရလေသည်။

အဘယ်ကြောင့် အဆင့်မြင့် လောကမျိုးစေ့ကို ခိုးယူခဲ့ရသနည်း။

အကြောင်းမှာ အဆင့်မြင့် လောကမျိုးစေ့ကို ခိုးယူခြင်းက ပင်မနတ်ဘုရားကို အမဲလိုက်ခြင်းထက် ပိုမို လွယ်ကူပြီး အန္တရာယ်လည်း အများကြီး နည်းပါးသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ကျရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

ဤသို့သော အတွေ့အကြုံမျိုး ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေ ရရှိရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း ဒိုဒိုလာ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ သို့သော် ယခု သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေ ၂၀ ကျော် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ဒိုဒိုလာမှာ အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများကိုပင် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

"ကျယ်ပြောလှတဲ့ စကြဝဠာကြီးထဲမှာ ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေ ဆိုတာ အကန့်အသတ်နဲ့ပဲ ရှိတာ... အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ပိုထွက်လာစရာ အကြောင်းမှ မရှိတာ... ဒါကြောင့် မင်း သဘောပေါက်မှာပါ..."

မုန်လဲ့က ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မင်းက ပင်မနတ်ဘုရား ၂၀ ကျော်ကို သတ်လိုက်တာလား..."

ဒိုဒိုလာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"၂၀ ကျော်တင် မကဘူး... နတ်ဘုရားလောက ဆယ်ခုနဲ့ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံက ပင်မနတ်ဘုရား အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တာ... အုပ်စိုးသူ နှစ်ပါးပဲ ကျန်တော့တယ်..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဟိုက်..."

မုန်လဲ့က သရဲနန်းတော်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး များမကြာမီမှာပင် အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားနှင့် သေမင်းဘုရင်တို့ ဆက်တိုက် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြပြီး သူတို့ စုဆောင်းလာသော ရတနာများကို ဆက်သကြလေသည်။

"မင်းတို့ ပင်ပန်းသွားပြီ..."

အကုန် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၅၀၀ ထပ်မံ တိုးပွားလာပြီး ယခင်က ၁၀၀၀ နှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက မုန်လဲ့၏ စုစုပေါင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၂၅၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။ သို့သော် မလုံလောက်သေးချေ။ အများကြီး လိုအပ်နေသေးသည်။ ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကို ဝယ်ယူရန်အတွက် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၀၀,၀၀၀ လိုအပ်လေသည်။

၂၅၀၀ ဖြင့် ဘာလုပ်၍ ရမည်နည်း။

"အရှင်သခင်... ဒီရတနာတွေက မလုံလောက်သေးလို့လား..."

မုန်လဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားက သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အများကြီး လိုသေးတယ်..."

မုန်လဲ့က ခေါင်းခါလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားက ချက်ချင်းပင် ဆက်ပြောသည်။

"အရှင်သခင် ခဏလောက် စောင့်ပါဦး... ကျွန်တော် ဆက်ပြီး သွားရှာလိုက်ပါဦးမယ်... အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံမှာ မတူးဖော်ရသေးတဲ့ မိစ္ဆာသလင်းကျောက်တွင်းတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်..."

"မိစ္ဆာသလင်းကျောက်တွင်း..."

မုန်လဲ့က ရုတ်တရက် အံ့ဩစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ အရှင်သခင်..."

အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါက သလင်းကျောက်တွင်းတွေကို ဘာလို့ မေ့နေရတာလဲ..."

မုန်လဲ့က သူ၏ နဖူးကို ရိုက်ကာ အနည်းငယ် နောင်တရစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု အသီးသီး စုဆောင်းထားသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများမှာ အလွန် များပြားလှသော်လည်း နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်တွင်းများနှင့် မိစ္ဆာသလင်းကျောက်တွင်းများတွင် ရှိသော ပမာဏနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမျှ မဟုတ်တော့ချေ။

သိထားရမည်မှာ နတ်ဘုရားလောက ဆယ်ခုဖြစ်စေ၊ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံဖြစ်စေ၊ အထွတ်အထိပ် သရဲလောကဖြစ်စေ ရေတွက်၍ မရနိုင်သော သလင်းကျောက်တွင်းများ ရှိကြသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ အားလုံးကိုသာ တူးဖော်နိုင်မည် ဆိုလျှင်...

မုန်လဲ့သည် ဆက်၍ ထိုင်မနေနိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သရဲနတ်ဘုရား... သေမင်းဘုရင်... မင်းတို့ နှစ်ယောက် အခုချက်ချင်း အထွတ်အထိပ် သရဲလောကမှာ ရှိတဲ့ မိစ္ဆာသလင်းကျောက်တွင်း အားလုံးကို တူးဖော်ကြ... ပြီးတော့ မိစ္ဆာအုပ်စုက မိစ္ဆာဘိုးဘေး အားလုံးကို ခေါ်ပြီး ငရဲ၊ ချောက်နက်နဲ့ မိစ္ဆာလောကတွေမှာ ရှိတဲ့ သလင်းကျောက်တွင်းတွေနဲ့ ရတနာတွေကို တူးဖော် ခိုင်းလိုက်... လုပ်နိုင်မလား..."

"သေချာပေါက် လုပ်နိုင်ပါတယ်..."

အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားနှင့် သေမင်းဘုရင်တို့က အရိုအသေပေးပြီး ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်လည်း..."

မုန်လဲ့က အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ အခု မင်းတို့ကို အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံဆီ ပြန်ပို့ပေးမယ်... ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ ငါ ထပ်ပြောပြဖို့ လိုသေးလား..."

အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"အရှင်သခင်... ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ သိပါတယ်..."

"ကောင်းတယ်..."

မုန်လဲ့က အုပ်စိုးသူ နှစ်ပါးကို အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်ပို့ပေးလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ နတ်ဘုရားလောက ဆယ်ခုသို့ သွားရောက်ကာ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်တွင်းများကို တူးဖော်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ငရဲ၊ ချောက်နက်နှင့် မိစ္ဆာလောကတို့တွင် မိစ္ဆာဘိုးဘေးများ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသေးသဖြင့် အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားနှင့် သေမင်းဘုရင်တို့၏ အမိန့်ကို သူတို့ ငြင်းဆန်ရဲမည် မဟုတ်ကြောင်း မုန်လဲ့ ယုံကြည်ထားသည်။ သူတို့က အဆိုပါ လောကများရှိ သလင်းကျောက်တွင်းများကို ကြိုးကြိုးစားစား တူးဖော်ပေးကြမည်မှာ သေချာပေသည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားလောက ဆယ်ခုမှာတော့ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ပင်မနတ်ဘုရား အားလုံး သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် မုန်လဲ့ ကိုယ်တိုင်သာ တူးဖော်ရမည် ဖြစ်သည်။ မုန်လဲ့၏ သလင်းကျောက်တွင်း တူးဖော်နည်းမှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှသည်။ သလင်းကျောက်တွင်းကို ရှာဖွေပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်ရုံပင် ဖြစ်သည်။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် မြေအောက် အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင် ရှိနေသော သလင်းကျောက်တွင်းများကို မုန်လဲ့က နေရာရွှေ့ပြောင်း ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ အလွန် ရိုးရှင်းပြီး မြန်ဆန်ကာ ပင်မနတ်ဘုရားများ ကိုယ်တိုင် တူးဖော်ခြင်းထက်ပင် ပိုမို မြန်ဆန်ပြီး အဆင်ပြေလှပေသည်။ မုန်လဲ့သည် ပထမဆုံး မိုးကြိုးနတ်ဘုရားလောကသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

၂ ရက် ကြာပြီးနောက် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားလောကရှိ ကြီးငယ်မဟူသော သလင်းကျောက်တွင်း သောင်းချီကို မုန်လဲ့က လုံးဝ အကုန်အစင် တူးဖော်ပြီးစီးသွားခဲ့လေပြီ။ သူ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ကဏ္ဍတွင် ထပ်မံ တိုးလာသော အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၇၀၀ ကို ကြည့်ရင်း မုန်လဲ့မှာ အလိုအလျောက် ပြုံးလိုက်မိသည်။

"ငါ ခန့်မှန်းတာ တကယ် မှန်တာပဲ... တကယ့် ရတနာတွေက သလင်းကျောက်တွင်းတွေထဲမှာ သိမ်းထားတာ..."

နောက်ထပ် လဝက်အတွင်း မုန်လဲ့သည် အခြားသော နတ်ဘုရားလောက ကိုးခုသို့ လှည့်လည်သွားလာကာ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်တွင်းများကို တူးဖော်သည့် နေ့ရက်များကို စတင်ခဲ့သည်။ ပျမ်းမျှအားဖြင့် နတ်ဘုရားလောက တစ်ခုလျှင် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၇၀၀ မှ ၈၀၀ ကြား တူးဖော်ရရှိခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားလောက ဆယ်ခုလုံးကို တူးဖော်ပြီးစီးသွားချိန်တွင် မုန်လဲ့သည် စုစုပေါင်း...

အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၇,၀၀၀ ကျော် ရရှိခဲ့လေပြီ။

ယခင်က ၂,၅၀၀ နှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက စုစုပေါင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ အံ့မခန်းဖွယ် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၀,၀၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၀၀,၀၀၀ နှင့် တစ်လှမ်း ပိုနီးကပ်သွားခဲ့လေပြီ။

"နတ်ဘုရားလောက ဆယ်ခုက ငါ့အတွက် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၀,၀၀၀ တောင် ပေးနိုင်တာ... အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံကရော ဘယ်လောက်တောင် ပေးနိုင်မလဲ မသိဘူး... ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

မုန်လဲ့သည် မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ဖြင့် အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့မှာ တူးဖော်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မုန်လဲ့လည်း သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းကာ ဝင်ရောက် တူးဖော်တော့သည်။

အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံသည် အထွတ်အထိပ် လောက ဆိုသည့်အတိုင်း သလင်းကျောက်တွင်း အရေအတွက်ရော ပမာဏပါ နတ်ဘုရားလောက ဆယ်ခုနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်အောင် များပြားလှပေသည်။

သုံးလတိတိ တူးဖော်ပြီးနောက် သူတို့ သုံးယောက်သည် နောက်ဆုံးတွင် အကုန်အစင် တူးဖော်ပြီးစီးသွားခဲ့လေပြီ။ သုံးလတာ အချိန်ယူခဲ့ရသော်လည်း ရလဒ်ကတော့ အလွန် ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။ ကျယ်ပြောလှသော အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံကြီးက မုန်လဲ့ကို အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁၃၀,၀၀၀ တိတိ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့လေသည်။

၁၃၀,၀၀၀ တောင်။

တကယ်ကို ချဲ့ကားလွန်းလှပေသည်။

ဤသည်က မုန်လဲ့၏ စုစုပေါင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ အံ့မခန်းဖွယ် ၁၄၀,၀၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုနေလေသည်။

"စနစ်... ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကို ဝယ်ယူမယ်..."

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၁၀၀,၀၀၀ လျော့ကျသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အံ့မခန်းဖွယ် အချက်အလက် လှိုင်းလုံးကြီးများက ဆည်ကျိုးကျသွားသည့် ရေစီးကြောင်းအလား မုန်လဲ့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ထဲသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်လာတော့၏။ ထိုအချိန်တွင် မုန်လဲ့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ကံကြမ္မာ အချက်အလက်များက အချင်းချင်း ရစ်နွယ်နေကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ကံကြမ္မာ နိယာမတရားများက တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ကံကြမ္မာ သင်္ကေတများက လေထဲတွင် ကခုန်နေကြသည်။

ဤနေရာမှာ ကံကြမ္မာ ကမ္ဘာကြီးပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့မဟုတ် ကံကြမ္မာ မူလအရင်းအမြစ် ကမ္ဘာကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ကံကြမ္မာ နိယာမတရား အားလုံး ပါဝင်နေပြီး ကံကြမ္မာနှင့် ပတ်သက်သော အထွတ်အထိပ် နက်နဲမှုများလည်း ပါဝင်နေလေသည်။ ဤအရာများ အားလုံးကို မုန်လဲ့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် လေ့လာနေစရာ မလိုဘဲ အပြေးအလွှားပင် မုန်လဲ့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီး မုန်လဲ့က အသီးသီး နားလည်သဘောပေါက်ကာ အပြည့်အဝ တတ်မြောက်သွားလေသည်။

"အရှင်သခင်က ဘာဖြစ်သွားတာလဲ..."

မုန်လဲ့ ရုတ်တရက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့မှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကြသည်။ အကောင်းပကတိ ရှိနေလျက်နှင့်... ရုတ်တရက်ကြီး ငြိမ်သက်သွားတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ။

"ကြည့်ရတာ... အရှင်သခင်က အဆင့်တက်သွားပုံရတယ်..."

"အဆင့်တက်သွားတယ်... ထပ်ပြီး အဆင့်တက်သွားပြန်ပြီလား..."

သူတို့နှစ်ယောက်မှာ အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားကြသည်။ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေပြီကို ထပ်ပြီး အဆင့်တက်ဦးမှာလား။ အဆင့်တက်ပြီးသွားရင် ဘယ်လို အဆင့်မျိုးကို ရောက်သွားမလဲ။

သူတို့ ရင်ထဲတွင် မေးခွန်းပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင် ရှိနေသော်လည်း အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့က အနည်းငယ်မျှ ပေါ့ဆခြင်း မရှိဘဲ မုန်လဲ့ကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်နေကြလေသည်။

မုန်လဲ့ ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကို အလုပ်များစွာ လေ့လာနေစဉ်မှာပင်... စကြဝဠာ ဗဟိုချက်ရှိ အနက်ရောင် အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခုအတွင်း... ဤအက်ကွဲကြောင်းကြီးမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းပြီး လေဟာနယ်တွင် ထွင်းထုထားသော အမာရွတ်ကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေကာ သားရဲကြီး တစ်ကောင်၏ ပါးစပ်ပေါက်ကြီးနှင့်လည်း တူပြီး သက်ရှိ အားလုံးကို မျိုချပစ်မည့်ပုံ ပေါက်နေလေသည်။

ဤအက်ကွဲကြောင်းကြီးမှာ အမှောင် ချောက်နက်ကြီးပင် ဖြစ်လေသည်။

အမှောင် ချောက်နက်ကြီး ဘယ်လို ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြသလို ၎င်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ဘာရှိသည်ကိုလည်း မည်သူမျှ မသိကြချေ။ အမှောင် ချောက်နက်ကြီးသည် အလွန်တရာ အေးစက်ပြီး အန္တရာယ်များကာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေကြောင်းသာ သိကြပြီး ပင်မနတ်ဘုရားများပင် အတွင်းသို့ မဝင်ရောက်ရဲကြချေ။

ဤနေ့တွင် မီးခိုးရောင် အရိုးစု တစ်ခုသည် အမှောင် ချောက်နက်ကြီး၏ အစွန်းတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ အမှောင် ချောက်နက်ကြီး အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

အမှောင် ချောက်နက်ကြီးမှာ အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောပြီး အလွန်တရာ မှောင်မိုက်လှသဖြင့် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက မှီငြမ်းစရာ အရာတစ်ခုမျှပင် မရှိတော့ဘဲ အလွယ်တကူ လမ်းပျောက်သွားနိုင်လေသည်။ သို့သော် မီးခိုးရောင် အရိုးစုကမူ လမ်းကျွမ်းနေသူ တစ်ယောက်အလား အမှောင် ချောက်နက်ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတော့သည်။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားမှန်း မသိရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မီးခိုးရောင် အရိုးစုမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူက ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော အမှောင် လေဟာနယ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အမှောင်... သူငယ်ချင်းဟောင်း ရောက်လာပြီလေ... ဘာလို့ ထွက်မလာရတာလဲ..."

ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော အမှောင် လေဟာနယ်ကြီးက အတန်ကြာသည်အထိ တုံ့ပြန်မှု မရှိချေ။ သို့သော် မီးခိုးရောင် အရိုးစုက အနည်းငယ်မျှ စိတ်မရှည်ဖြစ်ခြင်း မရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော လေဟာနယ်ထဲတွင် ဧရာမ အနီရောင် ကြယ်ကြီး နှစ်လုံး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မဟုတ်ပေ။

၎င်းတို့မှာ ကြယ်များ မဟုတ်ချေ။

အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော သွေးရောင် မျက်လုံးကြီး နှစ်လုံး ဖြစ်လေသည်။

ဤသွေးရောင် မျက်လုံးကြီး နှစ်လုံးမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေကာ လေးနက်ပြီး အက်ကွဲနေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အရိုးစုအိုကြီး... မင်းက သေဖို့ အချိန်သိပ်မကျန်တော့တာကို... မသေခင်လေး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် သွားမနေဘဲ... ငါ့ဆီ ဘာလာလုပ်တာလဲ..."

"ဟက်ဟက်... ငါက ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေချင်ပေမယ့် တခြားသူတွေက ပေးမနေဘူးလေ..."

မီးခိုးရောင် အရိုးစုက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ငါ မင်းနဲ့ စကားများမနေတော့ပါဘူး... ဒီခေတ်ကာလမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ လူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာပြီ... တိတိကျကျတော့ မသိရသေးဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက သာမန် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားတွေထက် ကျော်လွန်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... ဒါ ဘာကို ဆိုလိုလဲ ဆိုတာ မင်း သိမှာပါ..."

"ဟား ဟား ဟား... အရိုးစုအိုကြီး... မင်း အဝေးကြီးကနေ လာတာ ငါ့ကို နောက်ဖို့သက်သက်ပဲလား..."

အမှောင် ၏ အသံထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

"ဒီခေတ်ကာလက တစ်ဝက်တောင် မကျိုးသေးဘူး... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့သူမျိုး ထွက်ပေါ်လာနိုင်မှာလဲ... အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားထက် ကျော်လွန်တယ် ဟုတ်လား... ဟား ဟား ဟား..."

"ဒါ တကယ်ပဲ..."

မီးခိုးရောင် အရိုးစုက စကားအပို ပြောမနေတော့ဘဲ မုန်လဲ့နှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာ အားလုံးကို တိုက်ရိုက် ပြောပြလိုက်ရာ 'အမှောင်' လည်း ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

"ငါတို့က သူ့ကို မကြောက်ပေမယ့်... သူ့ရဲ့ ကြီးထွားလာတဲ့ နှုန်းက အရမ်း မြန်လွန်းတယ်... ခေတ်ကာလ အဆုံးသတ်တဲ့ အချိန်ကျရင် သူ ဘယ်အဆင့်ထိ ရောက်သွားမလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ..."

မီးခိုးရောင် အရိုးစုက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ သူ့ကို သေချာပေါက် သတ်ရမယ်... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ဒီခေတ်ကာလမှာ ငါတို့အတွက် ဘာအခွင့်အရေးမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အရိုးစုအိုကြီး... ငါက မင်းနဲ့ မတူဘူး... ငါ့မှာ နောက်ထပ် ခေတ်ကာလ တစ်ခု ကျန်သေးတယ်..."

အမှောင် က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် ခေတ်ကာလ တစ်ခု ဟုတ်လား..."

မီးခိုးရောင် အရိုးစုက လှောင်ပြောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ အသံထဲတွင် သရော်မှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေလေသည်။

"သူက ဒီစကြဝဠာရဲ့ မူလအရင်းအမြစ်ကို အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်ပြီး စကြဝဠာသခင် ဖြစ်သွားတဲ့အခါကျရင်... သံသရာ ပျက်သုဉ်းမှုကြီး ထပ်ဖြစ်လာဦးမယ်လို့ မင်း ထင်နေတုန်းပဲလား…”