အခန်း ၄၂၉

အခန်း ၄၂၉ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တွင်းနက်ကြီးနှင့် တောင်ပုံရာပုံ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားမှန်း မသိရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မုန်လဲ့ နိုးထလာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကံကြမ္မာ လှိုင်းဂယက်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး နက်ရှိုင်းခက်ခဲကာ မှန်းဆ၍ မရနိုင်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"အရှင်သခင်... နိုးလာပြီလား..."

အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့က မုန်လဲ့ကို ပြိုင်တူ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် မုန်လဲ့၏ မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အုပ်စိုးသူ နှစ်ပါးလုံးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် တွေဝေသွားကြတော့၏။ အသိစိတ်များ ဝေဝါးသွားပြီး အတန်ကြာမှသာ ပြန်လည် သတိဝင်လာကြသည်။

"ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ..."

အုပ်စိုးသူ နှစ်ပါးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကို မြင်တွေ့နေရလေသည်။

မုန်လဲ့က ညစ်ညမ်းသော လေများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကံကြမ္မာ နိယာမတရား၏ တံခါးပေါက်သို့ မရောက်ရှိပါက ကံကြမ္မာ နိယာမတရား၏ နက်နဲမှုကို ဘယ်သောအခါမှ နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းနှင့် အနည်းငယ်မျှသာ နားလည်ခြင်းမှာ လုံးဝ ကွာခြားသော အဆင့်အတန်း နှစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ယခင်က သူသည် ကံကြမ္မာ လေဟာနယ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး သက်ရှိများ၏ ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းများကို မြင်တွေ့ကာ ဖြတ်တောက်နိုင်ရုံသာ ရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သက်ရှိများ၏ ကံကြမ္မာကို ဖြတ်တောက်ပြီး သူတို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ မုန်လဲ့က ထိုထက်ပို၍ လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းတိုင်း၏ ဦးတည်ချက်ကို ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး သက်ရှိများ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်လေပြီ။

သူသည် အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် အထွတ်အထိပ် သရဲလောက အပါအဝင် လောကအားလုံး၏ ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းများကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ထိုလောကများ၏ ကံကြမ္မာကို အုပ်စိုးနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သက်ရှိ အားလုံး၏ ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းများမှာ သီးခြားစီ တည်ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ တစ်နေရာတည်းမှ မြစ်ဖျားခံလာကြောင်းကိုလည်း သူ မြင်တွေ့နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ လောကအားလုံး၏ ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းများပင် ထိုနေရာမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာသည် မည်သည့်နေရာ ဖြစ်ကြောင်း မုန်လဲ့ မသိသော်လည်း ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူနှင့် အခြားသူများ အလွန် လိုချင်နေကြသော စကြဝဠာ၏ မူလအရင်းအမြစ် နေရာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိလေသည်။

'ကံကြမ္မာ နိယာမတရားက တကယ်ပဲ ဆန်းကြယ်လွန်းတယ်... အခု ငါ့အတွက်တော့ သူများရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲဖို့ ဆိုတာ စိတ်ကူးလေး တစ်ချက်လောက်ပဲ လိုတော့တယ်... စမ်းကြည့်ရအောင်...'

မုန်လဲ့က ပူဟာမန်၏ ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေပြီး ပူဟာမန်၏ ကံကြမ္မာကို စတင် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

လူတစ်ယောက်၏ ကံကြမ္မာတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေ အများအပြား ရှိလေသည်။ အနည်းငယ်သော အပြောင်းအလဲ တစ်ခုတိုင်းက ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်း၏ ဦးတည်ချက်ကို ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။

ပူဟာမန်၏ ကံကြမ္မာကလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသော အနာဂတ် အများအပြား ရှိသော်လည်း အကောင်းဆုံးသော အဆုံးသတ်မှာ ပူဟာမန်သည် ပင်မနတ်ဘုရား အမြုတေကို အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်ပြီး ကမ္ဘာမြေနတ်ဘုရားလောက၏ ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လာကာ ခေတ်ကာလ အဆုံးသတ်သည်အထိ အမြင့်ဆုံး နေရာတွင် လေးစားမှု ခံရပြီး ပူပင်သောက ကင်းစွာ နေထိုင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

ဤကံကြမ္မာမှာ အလွန် ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သော်လည်း မုန်လဲ့ကတော့ ကျေနပ်ခြင်း မရှိချေ။

"တစ်သက်လုံး ပင်မနတ်ဘုရား တစ်ပါးလောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ် ဆိုတော့... တကယ်ကို အချည်းနှီးပါပဲလား..."

ထို့ကြောင့် မုန်လဲ့က ပူဟာမန်၏ အခြားသော အရေးမပါသည့် ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းများကို အားလုံး ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံး တစ်ကြောင်းတည်းသာ ချန်ထားလိုက်ကာ ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

ပြောင်းလဲလိုက်သော ရလဒ်မှာ နောက်လာမည့် နှစ်များတွင် ပူဟာမန်သည် ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမတရားနှင့် သေခြင်း နိယာမတရားကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ရပ်မှာ ပူဟာမန်၏ ကံကြမ္မာကို လုံးဝ ချိတ်ပိတ်လိုက်ခြင်းနှင့် တူညီလေသည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အများအပြား မရှိတော့ဘဲ ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။

ပူဟာမန်သည် ဤလမ်းကြောင်း အတိုင်းသာ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားမည် ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မုန်လဲ့ သတ်မှတ်ပေးထားသည့်အတိုင်း ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမတရားနှင့် သေခြင်း နိယာမတရားတို့ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

ဤအရာများကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် မုန်လဲ့က အခြားသူများ၏ ကံကြမ္မာကို စတင် ချိန်ညှိကာ ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းများကို ပြောင်းလဲပြီး အရေးမပါသော ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ချိန်ညှိမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် လူတိုင်း၏ ကံကြမ္မာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အထွတ်အထိပ် နိယာမတရား အနည်းဆုံး နှစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ကာ အနိမ့်ဆုံး အုပ်စိုးသူအဆင့်ထိ ရောက်ရှိလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါက ကံကြမ္မာ နိယာမတရားပဲကိုး..."

မုန်လဲ့က ညစ်ညမ်းသော လေများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ အခြားသူများ၏ ကံကြမ္မာကို ချိန်ညှိခြင်းမှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သူက အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လေသည်။ တကယ်ကို မှန်းဆ၍ မရနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက် မုန်လဲ့က အနားရှိ အုပ်စိုးသူ နှစ်ပါးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့... အထွတ်အထိပ် သရဲလောကကို သွားမယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်သခင်..."

မုန်လဲ့က အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရား၏ ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်းကို တိုက်ရိုက် ရှာဖွေပြီး သူ၏ နေရာကို သတ်မှတ်ကာ အုပ်စိုးသူ နှစ်ပါးကို ခေါ်ဆောင်၍ နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားတော့သည်။

"အရှင်သခင်..."

ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော မုန်လဲ့တို့ သုံးယောက်ကို မြင်သောအခါ အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားက အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ သူ၏ နောက်တွင်တော့ မိစ္ဆာဘိုးဘေး နှစ်ဆယ့်သုံးပါးက သလင်းကျောက်တွင်းများကို အလုပ်များစွာ တူးဖော်နေကြလေသည်။

အထွတ်အထိပ် သရဲလောကတွင် မိစ္ဆာဘိုးဘေး စုစုပေါင်း လေးဆယ့်ခြောက်ပါး ရှိပြီး မိစ္ဆာသလင်းကျောက်တွင်း အားလုံးကို တူးဖော်နိုင်ရန်အတွက် သရဲနတ်ဘုရားက သူ၏ လက်အောက်ခံ မိစ္ဆာဘိုးဘေး နှစ်ဆယ့်သုံးပါးကို ခေါ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း နှစ်လတိုင်တိုင် ကြာမြင့်သည်အထိ သလင်းကျောက်တွင်း အားလုံးကို မတူးဖော်နိုင်သေးချေ။ ဤသည်က မုန်လဲ့၏ တူးဖော်မှုနှုန်း မည်မျှ မြန်ဆန်ကြောင်းကို ပြသနေလေသည်။

"မတူးဖော်ပြီးသေးဘူးလား..."

မုန်လဲ့က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မပြီးသေးပါဘူး အရှင်သခင်..."

အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"တူးဖော်ပြီးသလောက် ငါ့ကို ပေး..."

သရဲနတ်ဘုရားက အာကာသ လက်စွပ်များကို အလျင်အမြန် ဆက်သလိုက်သည်။

လက်စွပ်များအတွင်းရှိ သလင်းကျောက်တွင်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် မုန်လဲ့သည် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ခြောက်သောင်း ထပ်မံ ရရှိခဲ့သည်။ ယခင်က ကျန်ရှိနေသော လေးသောင်းနှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက သူပိုင်ဆိုင်သော အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်များမှာ တစ်သိန်း ကျော်သွားခဲ့လေပြီ။

"ကျွတ်ကျွတ်... အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် တစ်သိန်း ပြည့်သွားပြီပဲ..."

မုန်လဲ့က ချီးကျူးလိုက်ပြီးနောက် အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားကို အနည်းငယ် မှာကြားကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"သရဲနတ်ဘုရား... သူက ဘယ်သူလဲ..."

မုန်လဲ့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မိစ္ဆာဘိုးဘေး အုပ်စုက အုံခဲလာပြီး အံ့ဩမှုများ သံသယများဖြင့် မေးမြန်းကြလေသည်။ သရဲနတ်ဘုရားက သူ့ကို အရှင်သခင်ဟု ခေါ်လိုက်သလား။

သရဲနတ်ဘုရားရဲ့ အရှင်သခင် ဟုတ်လား။

နောက်နေတာလား။

"မမေးသင့်တာကို မမေးနဲ့..."

အထွတ်အထိပ် သရဲနတ်ဘုရားက သူ၏ လက်အောက်ခံ မိစ္ဆာဘိုးဘေးများကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မိစ္ဆာဘိုးဘေးများ အားလုံး ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြပြီး သလင်းကျောက်တွင်းများကို ပြန်လည် တူးဖော်ရန် ခေါင်းငုံ့ကာ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

မုန်လဲ့က သေမင်းဘုရင်ကို ထပ်မံ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူ၏ ထံမှ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ငါးသောင်းခန့်ကို ရရှိခဲ့သဖြင့် စုစုပေါင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ အံ့မခန်းဖွယ် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် တစ်သိန်းငါးသောင်း အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။

"အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် တစ်သိန်းငါးသောင်းတောင်..."

မုန်လဲ့က အချက်အလက် ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် လောကဖန်တီးခြင်း နိယာမတရား တစ်ခုကို ငွေသုံးပြီး ဝယ်လို့ ရနေပြီ... ကံမကောင်းတာက ဝယ်စရာ နိယာမတရား မရှိဘူး ဖြစ်နေတာပဲ... တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတာပဲ..."

"ထားလိုက်ပါတော့... နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို အရင် အဆင့်မြှင့်လိုက်တာပေါ့..."

'ဒင်... ပိုင်ရှင်၏ လက်ရှိ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှာ အထွတ်အထိပ် အုပ်စိုးသူ အဆင့်နှင့် ညီမျှပါသည်... အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပါက စကြဝဠာ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား အဆင့်နှင့် ညီမျှသွားပါမည်... ခန့်မှန်း ကုန်ကျစရိတ် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ငါးထောင်... အဆင့်မြှင့်တင်မည်လားဟု မေးပါရစေ...'

စနစ်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အဆင့်မြှင့်မယ်..."

'ဝုန်း...'

ကောင်းကင်ယံမှ မြစ်ရေများ စီးကျလာသကဲ့သို့ အေးစက်လှသော စွမ်းအင်ကြီး တစ်ခုက အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်လာပြီး မုန်လဲ့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မီးတောက်ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားတော့၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် လွင့်မျောနေသည့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မီးတောက်မှာ နေမင်းကြီး အရွယ်အစားရှိသော ဓာတ်ဆီကို လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ကြီးထွားလာတော့သည်။

နှစ်ဆ... ဆယ်ဆ... အဆတစ်ရာ...

အဆနှစ်ရာ... အဆခြောက်ရာ... အဆတစ်ထောင်...

အဆသုံးထောင်... အဆခုနစ်ထောင်... အဆတစ်သောင်း...

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မီးတောက်မှာ အဆတစ်သောင်းတိတိ ကြီးထွားလာပြီးမှသာ အဆင့်မြှင့်တင်မှု ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ထို့နောက် ဆက်လက် ကြီးထွားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ရုတ်တရက် ပြိုကျလာကာ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

ဆယ်ပုံတစ်ပုံ... ရာပုံတစ်ပုံ...

ထောင်ပုံတစ်ပုံ... သောင်းပုံတစ်ပုံ...

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မီးတောက်မှာ ဆက်လက် ကျုံ့ဝင်နေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆူပါနိုဗာ ပေါက်ကွဲမှုကြီးအလား အလွန် ကြမ်းတမ်းလှသော စွမ်းအင် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

'ဝုန်း...'

ကြမ်းတမ်းလှသော စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးများက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော အသိစိတ်ပင်လယ်ကို လွှမ်းခြုံကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စူပါ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် သက်ရှိများ မရှိသဖြင့်သာ တော်တော့သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းထဲတွင် သေချာပေါက် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သိန်းပုံတစ်ပုံ... သန်းပုံတစ်ပုံ...

ကုဋေပုံတစ်ပုံ... သန်းတစ်ရာပုံတစ်ပုံ...

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မီးတောက်၏ ကျုံ့ဝင်မှုမှာ အဆုံးအစ မရှိသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် သေးငယ်သွားနေပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ကီလိုမီတာ သန်းပေါင်းများစွာ အရွယ်အစားမှ တက္ကစီကား တစ်စီး အရွယ်အစားသို့ သေးငယ်သွားပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ဘတ်စကက်ဘောလုံး အရွယ်အစားသို့ သေးငယ်သွားတော့သည်။

ကျွဲကောသီး အရွယ်အစား...

လိမ္မော်သီး အရွယ်အစား...

သစ်ကြားသီး အရွယ်အစား...

နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မီးတောက်မှာ အနက်ရောင် အစက်ကလေး တစ်စက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

မုန်လဲ့က သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မီးတောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟု ထင်မှတ်နေစဉ်မှာပင် အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် အနက်ရောင် တွင်းနက်ကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထို့နောက် အနက်ရောင် တွင်းနက်ကြီးသည် အလင်းထက် မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ကျယ်ပြန့်လာတော့သည်။ မီတာတစ်ရာ... ကီလိုမီတာ တစ်ထောင်... ကီလိုမီတာ တစ်သိန်း... ကီလိုမီတာ ဆယ်သန်း...

ကီလိုမီတာ ဘီလီယံ ရှစ်ရာ... အလင်းနှစ် ဆယ်နှစ်...

ဤသို့ဖြင့် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော အနက်ရောင် တွင်းနက်ကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေပြီ။ ၎င်းသည် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် တည်ရှိနေပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စုပ်ယူမှု စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ကာ လက်တွေ့ကမ္ဘာရှိ တွင်းနက်ကြီး တစ်ခုအလား စုပ်ယူနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို အတားအဆီးမဲ့ စုပ်ယူနေတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မီးတောက်က တွင်းနက်ကြီး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာလား..."

မုန်လဲ့သည် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် တည်ရှိနေသော အနက်ရောင် တွင်းနက်ကြီးကို တွေဝေစွာ ကြည့်နေမိသည်။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က တွင်းနက်ကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည် ဟုတ်လား။

ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်စဉ်မျိုးလဲ။

သံသယ ဖြစ်နေသော်လည်း မုန်လဲ့သည် အနည်းငယ်မျှ မသက်မသာ ဖြစ်ခြင်း မရှိချေ။ တကယ့် ကွာခြားချက်မှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် အလွန်တရာ သိပ်သည်းလာပြီး အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လာကာ စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုများမှာ ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးလောက်အောင် လျင်မြန်လာပြီး တစ်စက္ကန့် အတွင်းမှာပင် အတွေးပေါင်း များစွာ ဖြတ်ပြေးသွားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က... အရမ်း အစွမ်းထက်လာတာပဲ..."

မုန်လဲ့က အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ အသက်ရှူအကြိမ် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော အထွတ်အထိပ် သရဲလောက တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

မုန်လဲ့သည် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေကြသော မိစ္ဆာများကို မြင်တွေ့ရပြီး အဆုံးအစမရှိသော အရိုးစု ပင်လယ်ကြီးကိုလည်း မြင်တွေ့ရလေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အထွတ်အထိပ် သရဲလောက အပြင်ဘက်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော လေဟာနယ်ကြီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ မုန်လဲ့သည် အထွတ်အထိပ် သရဲလောက အပြင်ဘက်တွင် လွင့်မျောနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဥက္ကာခဲများနှင့် လွင့်မျောနေသော တိုက်ကြီးများကို မြင်တွေ့ရပြီး အထွတ်အထိပ် သရဲလောက အနီးတွင် ရပ်တန့်နေသော ရုပ်ဝတ္ထုလောက ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကိုလည်း မြင်တွေ့ရလေသည်။

ဤအချိန်တွင် မုန်လဲ့သည် အလွန် ပေါ့ပါးနေသေးပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်နိုင်စွမ်း ရှိသေးကြောင်း ဆိုလိုနေလေသည်။ မုန်လဲ့က ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ဒါက စကြဝဠာ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်လား... တကယ်ကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိအောင် အစွမ်းထက်တာပဲ..."

မုန်လဲ့၏ မျက်ဝန်းများ လင်းလက်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ချေ။

ထို့အပြင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အစွမ်းထက်လာပြီးနောက် အခြားသော အကျိုးကျေးဇူး တစ်ခုကိုလည်း သူ တွေ့ရှိခဲ့သေးသည်။ ၎င်းမှာ ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကို အသုံးပြုရာတွင် ပိုမို လွယ်ကူ အဆင်ပြေလာခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ယခင်က မုန်လဲ့ ကံကြမ္မာ နိယာမတရားကို အသုံးပြုရခြင်းမှာ သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်က သံတူကြီးကို ကိုင်တွယ်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အရွယ်ရောက်ပြီးသူ တစ်ယောက်က ဂွကို ကိုင်တွယ်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်လာလေပြီ။

ပေါ့ပါးပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိသည်။

ရိုးရှင်းပြီး လွတ်လပ်မှု ရှိသည်။

"အရမ်း မိုက်တာပဲ..."

မုန်လဲ့က ညစ်ညမ်းသော လေများကို ရှည်လျားစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဘေးရှိ လူများကို ကြည့်လိုက်ရာ အသက်အုပ်စိုးသူ သေခြင်းအုပ်စိုးသူနှင့် သေမင်းဘုရင်တို့ အားလုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်လျက် ငုံးငှက်များအလား တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေကြသည်ကို အံ့ဩဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဘာဖြစ်ကြတာလဲ..."

မုန်လဲ့က သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အရှင်... အရှင်သခင်... အရှင်သခင်ဆီက ထွက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဖိအားက အရမ်း ပြင်းထန်လွန်းလို့ပါ..."

အသက်အုပ်စိုးသူက တုန်ရီစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ အသက်ရှူလို့တောင် မရတော့ဘူး..."

"ဟုတ်လား..."

မုန်လဲ့မှာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဆောရီးပဲ... ခုနက မတော်တဆ အဆင့်တက်သွားလို့ အရှိန်အဝါကို မထိန်းချုပ်နိုင်လိုက်ဘူး..."

အသက်အုပ်စိုးသူနှင့် သေခြင်းအုပ်စိုးသူတို့က မျက်လုံး လန်သွားကြပြီး ရင်ထဲတွင် ဆဲရေးတိုင်းထွာချင်စိတ်များ ပေါက်လာကြသည်။ သေမင်းဘုရင်ကတော့ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေပြီး ယခင်က မုန်လဲ့နှင့် ထိပ်တိုက် မတွေ့ခဲ့မိသည်မှာ အလွန် ကံကောင်းကြောင်း တွေးနေမိသည်။ ထိုသို့သာ မဟုတ်ပါက သူ၏ အဆုံးသတ်မှာ အလွန်တရာ သနားစရာ ကောင်းမည်မှာ သေချာပေသည်။

ထွက်ပေါ်လာသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဖိအားလေး တစ်ခုတည်းကပင် ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်နေသည် ဆိုလျှင် မုန်လဲ့၏ တကယ့် စွမ်းအားမှာ မည်သည့် အဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေမည်နည်း။

မုန်လဲ့သည် သူတို့ သုံးယောက်၏ စိတ်ကူးများကို အာရုံစိုက်ရန် အချိန်မရှိချေ။ သူက အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော အထွတ်အထိပ် သရဲလောကကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က အထွတ်အထိပ် သရဲလောက တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်ပြီ ဆိုမှတော့... အားလုံးကို တစ်ခါတည်း သိမ်းကျုံး ယူလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား..."

ထို့ကြောင့် မုန်လဲ့က ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထပ်မံ ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြန်သည်။

'ဝုန်း...'

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မုန်လဲ့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက အထွတ်အထိပ် သရဲလောက တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်ကို စတင် အသုံးပြုလိုက်သည်။

ထို့နောက် အသက်အုပ်စိုးသူ သေခြင်းအုပ်စိုးသူနှင့် သေမင်းဘုရင်တို့မှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကောင်းကင်ယံမှ ရွှေမိုးများ ရုတ်တရက် ရွာသွန်းလာလေသည်။

ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ရွှေများက ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။ ရွှေဒင်္ဂါးပြားများ ရွှေတုံးကြီးများ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်း အမျိုးမျိုး။

"ဘာဖြစ်တာလဲ..."

အုပ်စိုးသူ သုံးပါးမှာ လုံးဝ ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။

ရွှေမိုးများက အလျင်အမြန် ရွာကျလာပြီး စက္ကန့်သုံးဆယ်ပင် မပြည့်မီ အချိန်အတွင်း ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြည့်နှက်သွားကာ စတုရန်းကီလိုမီတာ ဘီလီယံပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းပြီး ကီလိုမီတာ သောင်းချီ မြင့်မားသော ဧရာမ ရွှေတောင်ကြီး တစ်တောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ရွှေတောင်ကြီးသည် နေရောင်အောက်တွင် လင်းလက်တောက်ပနေပြီး အုပ်စိုးသူ သုံးပါး၏ မျက်စိများကိုပင် ကန်းလုမတတ် ဖြစ်သွားစေလေသည်။

ရွှေဆိုသည်မှာ သာမန် ပစ္စည်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး အုပ်စိုးသူများ၏ မျက်စိထဲတွင် အရေးမပါသော်လည်း ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ရွှေတောင်ကြီးကိုတော့ အုပ်စိုးသူ သုံးပါးလုံး အတွေ့အကြုံ များပြားလှသော်လည်း ယခုမှ ပထမဆုံး မြင်ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"သိမ်းမယ်..."

ဧရာမ ရွှေတောင်ကြီးကို မြင်သောအခါ မုန်လဲ့က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ဆန္ဒ တစ်ချက်ဖြင့် စနစ် လေဟာနယ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ရာ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ ထပ်မံ တိုးပွားလာပြန်သည်။

ထို့နောက် နိယာမတရား အရင်းအမြစ် သလင်းကျောက်များ။

ထို့နောက် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်များ မိစ္ဆာသလင်းကျောက်များ။

နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်တွင်းများ မိစ္ဆာသလင်းကျောက်တွင်းများ။

နောက်ဆုံးတွင် မုန်လဲ့သည် အထွတ်အထိပ် သရဲလောကရှိ ရွှေများ နိယာမတရား အရင်းအမြစ် သလင်းကျောက်များ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်များနှင့် မိစ္ဆာသလင်းကျောက်များ အားလုံးကို လုံးဝ အကုန်အစင် သိမ်းကျုံး လုယူလိုက်လေသည်။

ဤနေရာရှိ အားလုံး ဆိုသည်မှာ တကယ့်ကို အားလုံးပင် ဖြစ်လေသည်။ အခြား လောကများရှိ ရှာဖွေ၍ မရနိုင်သော နေရာများတွင် သိမ်းဆည်းထားသည့် အရာများမှလွဲ၍ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သမျှ ရွှေများ နိယာမတရား အရင်းအမြစ် သလင်းကျောက်များ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်များနှင့် မိစ္ဆာသလင်းကျောက်များ အားလုံးကို အကုန်အစင် လုယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအကြိမ် ရိတ်သိမ်းမှုမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။

မုန်လဲ့သည် စုစုပေါင်း အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁,၆၇၀,၀၀၀ ကို ရရှိခဲ့ပြီး ယခင်က ကျန်ရှိနေသော ၁၄၅,၀၀၀ နှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက စုစုပေါင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ အံ့မခန်းဖွယ် ၁,၈၁၅,၀၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် ၁,၈၁၅,၀၀၀။

တကယ်ကို စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တကယ့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများမှာ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုများ၏ ရတနာတိုက်များတွင် ရှိမနေဘဲ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက်တွင်းများ မိစ္ဆာသလင်းကျောက်တွင်းများတွင် ရှိမနေဘဲ မရေမတွက်နိုင်သော သာမန် ပြည်သူလူထု၏ ပိုက်ဆံအိတ်များထဲတွင် ရှိနေကြောင်းကို တွေ့မြင်နိုင်လေသည်။

ဤသည်မှာ ပြည်သူလူထုထံတွင် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒီလိုဆိုတော့ ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ နတ်ဘုရားလောက ဆယ်ခုမှာလည်း ကြီးမားတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတာပေါ့..."

မုန်လဲ့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မလှမ်းမကမ်းရှိ လေဟာနယ်ထဲတွင် ရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟင်..."

မုန်လဲ့က လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လေဟာနယ်က အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး မီးခိုးရောင် အရိုးစု တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဦးခေါင်းခွံထဲရှိ မီးခိုးရောင် သရဲမီးတောက်မှာ လေတိုက်၍ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေပြီး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများက သူ့ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"ဖျက်ဆီးခြင်းအုပ်စိုးသူ..."

မုန်လဲ့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါပဲ... သူက..."

အသက်အုပ်စိုးသူ သေခြင်းအုပ်စိုးသူနှင့် သေမင်းဘုရင်တို့ကလည်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော မီးခိုးရောင် အရိုးစုကို တွေ့လိုက်ရပြီး မျက်နှာများ ပြင်းထန်စွာ ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။ မီးခိုးရောင် အရိုးစုထံမှ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို သူတို့ ခံစားနေရလေသည်။

"ကောင်လေး... မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာ မဟုတ်လား..."

မီးခိုးရောင် အရိုးစု၏ ပါးစပ်က ပွင့်ဟလာပြီး စူးရှစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သတ္တိရှိရင် ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့လေ..."

ပြောပြီးသည်နှင့် မီးခိုးရောင် အရိုးစုသည် လေဟာနယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဟက်ဟက်... အဆင့်နိမ့်တဲ့ မျှားခေါ်မှုကြီး..."

မုန်လဲ့က ရယ်မောလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားကာ နောက်မှ လိုက်သွားလေသည်။

"ငါတို့လည်း လိုက်ကြည့်ရအောင်..."

အသက်အုပ်စိုးသူ သေခြင်းအုပ်စိုးသူနှင့် သေမင်းဘုရင်တို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် ထိတ်လန့်နေကြသော်လည်း နောက်မှ လိုက်သွားကြလေသည်။

မီးခိုးရောင် အရိုးစုက ရှေ့မှ ပျံသန်းနေပြီး မုန်လဲ့က နောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ လိုက်ပါသွားသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက် ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ ပိုမို ဝေးကွာသွားခြင်း မရှိသလို ပိုမို နီးကပ်လာခြင်းလည်း မရှိချေ။

ဤအမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်ခြင်း မရှိသဖြင့် အသက်အုပ်စိုးသူတို့ သုံးယောက်လုံး ကောင်းစွာ လိုက်ပါနိုင်လေသည်။

တစ်လျှောက်လုံး ပျံသန်းလာပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် အထွတ်အထိပ် သရဲလောကမှ ထွက်ခွာလာပြီး ကျယ်ပြောလှသော လေဟာနယ်ကြီးထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

မီးခိုးရောင် အရိုးစုက အမြန်နှုန်းကို ရုတ်တရက် မြှင့်တင်လိုက်ရာ မုန်လဲ့ကလည်း အမြန်နှုန်းကို လိုက်၍ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အုပ်စိုးသူ သုံးပါးမှာ အနည်းငယ် အမီမလိုက်နိုင်တော့ချေ။ သုံးယောက်သား အံကြိတ်၍ ကြိုးစား လိုက်ပါကြသော်လည်း မကြာမီမှာပင် အဝေးသို့ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။