အခန်း (၃၅၁-၃၅၃)

အပိုင်း(၃၅၁) ဒဏ္ဍာရီကို ချိုးဖျက်ခြင်း၊ နတ်ဘုရားများပင် သေဆုံးလိမ့်မည်

အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်သည် မိုးကြိုးလိုအရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေပြီး သူ၏ကျောပေါ်တွင် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ထမ်းထားရသကဲ့သို့ သူ၏အမြန်နှုန်းမှာ နှေးကွေးသွားလေသည်။ သူ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကောင်းကင်ပြည်နယ်၏ ကျယ်ပြောလှသောနယ်မြေကြီး တုန်ခါသွားပြီး မြေပြင်များမှာ အက်ကွဲကာ ချိုင့်ဝှမ်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

တစ်ကီလိုမီတာအကွာတွင် နန်းဆောင်သခင်ငါးဦး၏ခန္ဓာကိုယ်များမှ မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုကို ပုံပျက်သွားစေသည်။ မီးခိုးတိုင်ငါးတိုင်က ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ၍ ရှည်လျားကာ ကြယ်ကောင်းကင်ယံဆီသို့ တည့်တည့်တက်သွားလေသည်။

"လာခဲ့စမ်း။"

"ခင်ဗျားတို့ ငါးယောက်ထဲမှာ ဘယ်သူက ကျုပ်ရဲ့ဓားချက်နဲ့ ပထမဆုံး အသက်ဆုံးရှုံးမယ့်သူ ဖြစ်ချင်လဲ။"

"ဒါမှမဟုတ် အကုန်လုံး အတူတူလာတိုက်ကြ။"

မုန့်ချင်ကျိုးက ခွန်အားများ အပြည့်အဝစုစည်းနေပြီး သူ၏ဓားသည် ရှေ့သို့ ညွှန်ပြထားသည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံများ လွင့်ဝဲနေသဖြင့် ကမ္ဘာလောကသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ထာဝရ တည်ရှိနေသော နတ်ဆိုးတောင်တစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီး လူများကို အသက်ရှူမဝဖြစ်စေသည့်အထိ ဖိနှိပ်ထားသည်။

သူ၏မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများသည် ဓားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အေးစက်သောအကြည့်များမှာ နန်းဆောင်သခင်အချို့ဆီသို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ပြိုင်ဖက်ကင်းသော အရှိန်အဝါကို ပြသလျက်။

"မောက်မာလိုက်တာ။" ဆဋ္ဌမမြောက် နန်းဆောင်သခင် တိရုံသည် အေးစက်သောအမူအရာ ရှိနေပြီး သူ၏မျက်ဆံများတွင် ကမ္ဘာပျက်သုဉ်းခြင်းနှင့် ကြယ်ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း လက္ခဏာများပင် ပေါ်လာလေသည်။

"မောက်မာလိုက်တာ။" ဆဋ္ဌမမြောက် နန်းဆောင်သခင် ဟုန်ယီသည် တောက်ပပြင်းထန်သော အကြည့် ရှိလေသည်။ သူလည်း ကြီးမားသောအရှိန်အဝါတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ရှင်က သေချင်နေတာပဲ။" ပဉ္စမမြောက် နန်းဆောင်သခင် ရှန်ကွမ်းပီယွီသည် လက်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ ဓားအပိုင်းအစတစ်ခု သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါ်လာပြီး အေးစက်သောအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ကျိန်စာသင့်လူအတု။" စတုတ္ထမြောက် နန်းဆောင်သခင် ခုန်းရွှမ်သည် လက်မအရွယ်ခန့်ရှိသော ကောက်ရိုးရုပ်တစ်ရုပ်ကို ကိုင်ထားကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အပ်များအဖြစ်သို့ စုစည်းပြီး အရုပ်၏ အရေးကြီးသော အပ်စိုက်မှတ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းပုလင်း တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ သွေးတစ်စက်ကို လောင်းချလိုက်၏။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အရုပ်သည် နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ အသက်ဝင်လာသည်။

ချက်ချင်းပင်။

မုန့်ချင်ကျိုး၏သွေးများက ကျိန်စာမိထားသကဲ့သို့ အလွန်ပူပြင်းစွာ ဆူပွက်လာပြီး [ဟုန်းမုန့်ဖန်ဆင်းခြင်း သွေးကြော]၏ ဝိညာဉ်ရစွမ်းအားများ မှေးမှိန်ပြီး အားနည်းသွားလေသည်။

"ကျုပ်ရဲ့သွေးကို ဘယ်ကနေ ရတာလဲ။" မုန့်ချင်ကျိုးသည် ရင်းနှီးသောအရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိပြီး ၎င်းမှာ [ကျိန်စာသင့်လူအတု]ကို ထိရောက်စေသည့် သူ၏သွေးတစ်စက်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ခုန်းရွှမ်က ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ဟာ တည်ရှိနေတာ ကြာပြီးတော့ ငါလည်း အသက်ရှင်နေတာ ကြာလွန်းပြီ။ ပျင်းရိနေလို့ ငါက ကမ္ဘာအနှံ့မှာ ဇာတ်ရုပ်တွေ အမျိုးမျိုးကို သရုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ တစ်ချိန်က တောရိုင်းမြေထဲက သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အဖြစ် ငါ နေထိုင်ခဲ့ဖူးတယ်။ မတော်တဆပဲ အဲဒီအချိန်က ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့ မှာပါဝင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။"

"အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ဟာ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲတည်းမှာပဲ နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် အယောက်(၁၀၀)ကို သတ်ပြီး နတ်ဘုရားဖြစ်လာတာကို ငါ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပေမယ့် မင်းလည်း အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ ဒဏ်ရာရပြီး သွေးတွေအများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်တဲ့သဘာဝကြောင့် အဲဒီသွေးတွေကို ငါ တိတ်တဆိတ် သိမ်းဆည်းခဲ့ပြီးတော့ ဒီနေ့ထိ သိမ်းထားခဲ့တာ။"

"တကယ်တမ်း အသုံးဝင်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

မုန့်ချင်ကျိုး တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။ သူက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်...

ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ရဲ့ နန်းဆောင်သခင်(၁၀)ဦးကို ငါ အထင်သေးမိခဲ့တာပဲ။ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ကိုင်တွယ်ရလွယ်ကူတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး။

ထို့နောက်။

ရှန်ကွမ်းပီယွီသည် လက်ညှိုးဖြင့် [ကောင်းကင်ပြစ်ဒဏ်]အပိုင်းအစကို ပုတ်လိုက်ရာ ၎င်းက မုန့်ချင်ကျိုးကို တိုက်ရိုက ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီး ရှောင်တိမ်း၍ မရအောင် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ဖွတ်။

မုန့်ချင်ကျိုး သွေးအန်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ အချိန်-နေရာလွတ်မြစ်ထဲရှိ စွမ်းအား(၆)ခုမှာ ရုတ်တရက်မှေးမှိန်သွားပြီး ကျဉ်းမြောင်း၍ဖြောင့်မတ်သော ဓားကြီးတစ်လက်၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

[ကောင်းကင်ပြစ်ဒဏ်] သည် [နတ်ဘုရားစွမ်းအား]နှင့် တွေ့သောအခါ သေစေလောက်သောရန်သူကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ကြပြီး [နတ်ဘုရားစွမ်းအား]သည် လှိုင်းထန်စေပြီး [ကောင်းကင်ပြစ်ဒဏ်]ကို တိုက်ခိုက်သည်။ ထိုနှစ်ခုသည် ရုန်းကန်နေရပြီးနောက် မရပ်တန့်နိုင် ဖြစ်သွားကာ မုန့်ချင်ကျိုးကို ထိန်းချုပ်မရအောင် ဖြစ်သွားစေသည်။

တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုက [နတ်ဘုရားစွမ်းအား] နှင့် [ဟုန်းမုန့်ဖန်ဆင်းခြင်းသွေးကြော] ဟူသော ဝှက်ဖဲနှစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

မုန့်ချင်ကျိုးက အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလေသည်။

သို့သော် သူ၏နှလုံးသားမှာ မတည်ငြိမ်တော့။ နန်းဆောင်သခင များသည် သူ၏ဝှက်ဖဲချားကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေကြောင်း သူ အမြဲပင် သိထားခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ဤမျှ ပြီးပြည့်စုံလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဝမ်ရွှင် ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။

"မဟာကျင်း ဧကရာဇ်၊ မင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ငါ ခန့်မှန်းကြည့်မယ်။"

"လောကကြီးဟာ လက်ရှိမှာ အင်အားစုသုံးခုအဖြစ် ခွဲခြားထားတယ်။ ကောင်းကင်စောင့်ကြည့်သူ ဦးဆောင်တဲ့ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့၊ ပင်လယ်ရပ်ခြားက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံခုံရုံးနဲ့ တောရိုင်းမြေက မဟာကျင်းတိုင်းပြည်။ ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ဟာ လူသားဧကရာဇ်ခေတ်က အကြွင်းအကျန်တွေကနေလာတာ ဖြစ်ပြီးတော့ ရှေးခေတ်နဲ့အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတာ။ နတ်ဘုရားတွေက ရှေးခေတ် [နတ်ဘုရားအာဏာ]ကို ကိုယ်စားပြုတယ်။ မဟာကျင်းတိုင်းပြည် တစ်ခုတည်းကသာ သန့်စင်တဲ့ ခေတ်သစ်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အုပ်စုပဲ။"

"လောကအမြင်မှာတော့ ရှေးခေတ်နဲ့ ကမ္ဘာဦးခေတ်တွေဟာ ဟောင်းနွမ်းပြီးတော့ အစွမ်းထက်တယ်။ အိုမင်းပြီး ပြိုင်ဖက်ကင်းတယ်ဆိုတာနဲ့ အတူတူပဲ။"

"မင်းက လူတွေရဲ့စိတ်ထဲမှာ စွဲနေတဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေကို ပြောင်းလဲချင်တာ။ ဒဏ္ဍာရီတွေကို မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက်နဲ့ ချိုးဖျက်ချင်တာ။ ပြီးတော့ လူသားဧကရာဇ်ခေတ်က အကြွင်းအကျန်တွေတောင် နတ်ဘုရားတွေတောင် ရှုံးနိမ့်နိုင်ပြီး သေဆုံးနိုင်တယ်ဆိုတာကို တောရိုင်းမြေက သက်ရှိတွေကို သိစေချင်တာ။"

"ဒါကြောင့်မို့ ဒီတစ်ခါ မင်းက တစ်ယောက်တည်းရပ်တည်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာပဲ။ ဟုတ်တယ်မလား။"

ဝမ်ရွှင်သည် ပညာရှိတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ ချိုင့်ဝင်နေသော်လည်း မျက်ဆံများမှာ တောက်ပနေကာ လူတို့၏နှလုံးသားကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

မုန့်ချင်ကျိုးက လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။

တစ်ဖက်လူက သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ အမှန်တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူတို့၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုက တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းလှ၏။

၎င်းမှာ ခေတ်တစ်ခုကို ကျော်လွန်သွားသော အန္တိမစွမ်းအားပင်။ သူ့ကို အထင်သေး၍ မရပေ။

ဝမ်ရွှင်က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မှန်သွားပြီထင်တယ်။ မင်းရဲ့အမူအရာ ပြောင်းလဲမှုလေးတွေက ငါ ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ ဆိုတာကို ဖော်ပြနေတယ်။"

"မင်းရဲ့ အတွင်းစကြဝဠာဟာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ဥပေဒသနဲ့ စည်းမျဉ်းတွေရှိတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်ပြီးတော့ အချိန်-နေရာလွတ်တာအိုက အန္တိမနယ်ပယ် ရောက်နေပြီ။ တကယ်ပဲ တိုက်ပွဲဖြစ်လာရင် ဒီနေရာမှာ မင်းနဲ့ ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ မရှိဘူး။"

"ငါ အပါအဝင်ပေါ့။"

ဝမ်ရွှင်က သူ့ဘာသာ ဆက်ပြောနေပြီး အမူအရာမှာ ပိုမိုလေးနက်လာကာ သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ သူ၏နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ဟုန်ယီ။ ဓားသူတော်စင်နဲ့ ခဏလောက် သွားကစားလိုက်။ အစွမ်းကုန်ထုတ်ဖို့ မမေ့နဲ့။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ...

ဆဋ္ဌမမြောက် နန်းဆောင်သခင် ဟုန်ယီသည် တိတ်တဆိတ် လှည့်ထွက်သွားပြီး ဝမ်ရွှင်နှင့် နက်ရှိုင်းစွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူက နားလည်သွားပုံရပြီး သူ၏မျက်လုံးအနက်ပိုင်းတွင် တွန့်ဆုတ်နေသည့် အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လာလေသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင်။

ဟုန်ယီ၏အမူအရာ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူ၏ မူလက မောက်မာပြီး စည်းကမ်းမဲ့သည့် အသွင်အပြင်မှ မျက်ခုံးနှင့်မျက်လုံးများကြားရှိ ရက်စက်မှုများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းသံ တစ်ခု သူ၏ အတွင်းစကြဝဠာတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ ပြင်ပကမ္ဘာသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ။

ရှန်ကွမ်းပီယွီ၏အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "တတိယမြောက် နန်းဆောင်သခင်၊ ဟုန်ယီက..."

"ဟုတ်တယ်။" ဝမ်ရွှင် ခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏စကားကို ဖြတ်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုန်ယီက သူရဲ့တစ်ဘဝလုံးမှာ နိယာမတွေနဲ့လမ်းကြောင်းတွေ အားလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပြီးတော့ လူ့လောကရဲ့ ဘဝရှုထောင့်အသီးသီးကို ခံစားခဲ့ရတယ်။ နှစ်ပေါင်း ငါးထောင်ကြာပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ သူက [အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို]ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တယ်။ အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအိုက ဘယ်တာအိုကိုမဆို တိတ်ဆိတ်သွားစေနိုင်ပြီး ဘယ်တာအိုကိုမဆို ငြိမ်သက်သွားအောင် ဖန်တီးပေးနိုင်တယ်။"

"သူက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းငါးထောင်က ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိခဲ့တာ။ နောက်ထပ်နှစ်ပေါင်းငါးထောင်မှာတော့ သက်ရှိသတ္တဝါတွေအားလုံးနဲ့ နိယာမတွေအားလုံးရဲ့ ရှုထောင့်ပေါင်းစုံကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီးတော့ လူ့လောကမှာ ရှိတာပဲဖြစ်ဖြစ် မရှိတာပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးကို စမ်းသပ်ခဲ့တယ်။"

"အဲဒါက ပတ္တူစတစ်ခုပေါ်မှာ ကောက်ကြောင်းရေးဆွဲတာနဲ့ တူတယ်။ ပတ္တူစတစ်ခုလုံးကို အနက်ရောင် သုတ်လိမ်းလိုက်မှပဲ အဲဒီ[ကန့်သတ်ချက်]ကို ရောက်နိုင်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ [အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို]ကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မှာ။"

ရှန်ကွမ်းပီယွီ ပြောလိုက်မိသည်။

"ကျွန်မ ရိုင်းသွားရင် ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ [အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို]ဟာ တကယ်အစွမ်းထက်ပေမယ့် တခြားသူတွေရဲ့တာအိုကို တိတ်ဆိတ်သွားစေတာကလွဲရင် တခြား ဘာမှမသုံးနိုင်ဘူး။ တခြားသူတွေကို သာမန်လူတွေ ဖြစ်သွားအောင် ဆွဲချတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ဟုန်ယီက ဒီလိုအရာမျိုးကိုဖန်တီးဖို့ နှစ်ပေါင်းငါးထောင် အချိန်ကုန်ခံခဲ့တာ။ သူက ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။"

ဝမ်ရွှင်က ရယ်ပြီး ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ သိမှာလဲ။"

"ဒါပေမဲ့ သူ ပြောခဲ့တာတစ်ခုတော့ ငါ မှတ်မိနေတယ်။ လူ့လောကမှာ စစ်ပွဲတွေမဖြစ်အောင် တားဆီးဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက သက်ရှိသတ္တဝါတွေ၊ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မျိုးနွယ်စုအားလုံးရဲ့ စွမ်းအား အရင်းအမြစ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ပဲ။ အဲဒီလိုလုပ်မှပဲ လူသားဧကရာဇ်ရဲ့မျှော်မှန်းချက်ကို အကောင်းဆုံး ပြန်လည် ကျေးဇူးဆပ်နိုင်မှာ။"

"ဘယ်လောက်တောင် ရယ်စရာကောင်းပြီး ကလေးဆန်လိုက်လဲ။"

...

အပိုင်း(၃၅၂) [အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို]၊ ခင်ပွန်းကိုကူညီသော ဧကရီ

"ကျော်ကြားမှုနဲ့ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုအတွက် ရုန်းကန်ရတာတွေက ဘယ်တော့မှ ပြီးဆုံးမှာလဲ။ မင်းရဲ့ စိုးရိမ်ပူဆွေးမှုတွေကို မေ့ပစ်လိုက်။ ဒါဆိုရင် မဟာတာအို ရဲ့ တည်ငြိမ်မှုထဲမှာ လွတ်လပ်မှုကို တွေ့လိမ့်မယ်။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်သောင်က ငါ လူသားဧကရာဇ်နန်းတော်ရဲ့ တော်ဝင်အစောင့်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ငါ့ဘဝရဲ့တစ်ဝက်ကို စစ်ပွဲတွေနဲ့ လှည့်လည်သွားလာခြင်းတွေမှာ ကုန်ဆုံးခဲ့တယ်။ မျိုးနွယ်စုအားလုံး လာရောက် ဂါရဝပြုတာနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအားလုံး ဝတ်ပြုနေကြတာကို ငါ မြင်ခဲ့ရသလို တိုးတက်စည်ပင်တဲ့ခေတ်ကြီး ပြိုလဲသွားတာနဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ဘဝတွေ ပျက်စီးသွားတာကိုလည်း ငါ မြင်ခဲ့ရတယ်။"

"[အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို]က စွမ်းအားရဲ့အရင်းအမြစ်ကို ဖြတ်တောက်ဖို့ ရည်ရွယ်တာ။ လက်နက်တွေ မရှိရင် ပရမ်းပတာအခြေအနေတွေကို လှုံ့ဆော်ဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။"

ဟုန်ယသည် တည်ငြိမ်စွာရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသောစွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ မုန့်ချင်ကျိုးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တေးသံသာယာသော ခေါင်းလောင်းသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အပြင်ဘက်သို့ လှိုင်းထန်လျက် ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သောလှိုင်းများသည် ကွင်းပုံစြံင့် အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လမ်းတစ်လျှောက် ထိမှန်သွားသော သက်ရှိသတ္တဝါများက မျက်လုံးများတွင် မသိနားမလည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

မဟာတာအို(၃၀၀၀)က ဖြည်းဖြည်းချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် တာအို၏နိယာမများသည် လုံးဝ ဆေးကြောခံလိုက်ရပြီး ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို လူ့လောကသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းကာ သူတို့၏ ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ် ခွန်အားကို အနည်းငယ်မျှပင် မထုတ်လွှတ်နိုင်တော့ပေ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုတွေ ရပ်တန့်သွားတယ်။ ငါ့ရဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေနဲ့ ပညာရပ်တွေ အားလုံး အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး။ ငါ လုံးဝ သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီလား။"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နှစ်ရာချီကြိုးစားခဲ့ရတဲ့ကျင့်ကြံမှုတွေက တစ်ရက်တည်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလကား ဖြစ်သွားရတာလဲ။ ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး။"

"ကျင့်ကြံမှုက ရှိနေသေးပေမယ့် နူးညံ့ပြီးသနားကြင်နာတတ်လာသလို ဖြစ်နေပြီးတော့ ငါ့ဆန္ဒကိုတောင် မနာခံတော့ဘူး။"

"[အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို]က ကျင့်ကြံခြင်းကို မပူအပင်ကင်းမဲ့ခိုင်းခြင်း မဟုတ်ဘူး ကျင့်ကြံသူကို အပူအပင်ကင်းမဲ့ခိုင်းဖြစ် ဖြစ်သည်။"

"ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ လူတစ်ယောက် မီတာတစ်သောင်းအမြင့်ကနေ ပြုတ်ကျသွားတာ ငါ မြင်လိုက်တယ်။ နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဟာ အသားတုံး ဖြစ်သွားတယ်။"

...

...

ဝီ။

လှိုင်းများသည် မုန့်ချင်ကျိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး နူးညံ့သော စွမ်းအင်နှစ်ခုသည် ဂျုံပင်များကြားရှိ အပ်များကဲ့သို့ ရုတ်တရက်တိုက်မိသွားရာ သူ၏ အတွင်းစကြဝဠာအတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ် အပြောင်းအလဲများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အချိန်-နေရာလွတ်တာအိုက ဤလှိုင်းများကို ခုခံနေလေသည်။

"ပြဿနာတွေရဲ့အရင်းအမြစ်က လူတွေရဲ့နှလုံးသားကနေ လာတာပဲ။ စွမ်းအားရဲ့အရင်းအမြစ်ကို ဖြတ်တောက်ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးရဖို့ မျှော်လင့်နေတယ်ဆိုရင် ဘဝကို အလကား ကုန်ဆုံးလိုက်တာပဲလို့ပဲ ပြောချင်တယ်။" မုန့်ချင်ကျိုးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချွင်။

အချိန်-နေရာလွတ်၏ ဓားလမ်းကြောင်းက ဟုန်ယီကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

နေရာလွတ်ထဲမှ ထောင်ပေါင်းများစွာသော [ပင်လယ်လှိုင်းးကြမ်း] ဓားသန္ဓေသားများက မျက်နှာကြက်မှ ပြောင်းပြန်တွဲလောင်းကျနေလေသည်။ ပထမဆုံးဓားသန္ဓေသား ကျဆင်းသွားသောအခါ ကွင်းဆက်တုံ့ပြန်မှု တစ်ခုကို ဖြစ်သွားပြီး ၎င်းတို့ အားလုံးသည် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

ဖွတ်။

ဖွတ်...

ဟုန်ယီ၏ခန္ဓာကိုယ်က ဓားသန္ဓေသားဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်အပေါက်ဖောက်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏အရွတ်များနှင့် အရိုးများမှာ ဆုတ်ပြဲသွားကာ သွေးများ အဆက်မပြတ် လျော့ကျသွားလေသည်။

သို့သော် သူက တည်ငြိမ်ပြီး အေးဆေးနေဆဲဖြစ်ကာ သူ၏အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

ပင်လယ်လှိုင်းကြမ်းသည် အသွေးအသားများကို ဆုတ်ဖြဲသွားပြီးနောက် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ဖြတ်တောက်ကာ အသက်ရှင်ခြင်းအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သော်လည်း ဟုန်ယီသည် ၎င်းမှာ သူနှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှိနေလေသည်။

"[အန္တိမတာအိုနိယာမ]က [အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို]ကို ခုခံနိုင်မယ်လို့ မင်း အရမ်းယုံကြည်နေတာလား။"

"ဒါပေမဲ့လည်း မင်း မှားနေတဲ့ပုံပဲ။ [အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို]က ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်စေပါဘူး။ အဲဒါက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးလမ်းကြောင်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနဲ့ အကြမ်းဖက်ခြင်းတွေနဲ့ ဖြစ်စေတော့မှာ မဟုတ်ရုံပဲ။" ဟုန်ယီက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ...

မုန့်ချင်ကျိုး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တကယ်မ်း သူက တစ်ဖက်လူ၏ သတိပေးချက် လိုအပ်သည် မဟုတ်ပေ။ သူ လှုပ်ရှားလိုက်ချိန်မှာပင် တစ်ခုခုမှားနေကြောင်း သူ သတိထားမိပြီးသားပင်။

[ပင်လယ်လှိုင်းကြမ်း]၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ အားနည်းသွားပုံရသည်။

မဟုတ်ဘူး...

အချိန်-နေရာလွတ်တာအို တိတ်ဆိတ်သွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏နှလုံးသား ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်သွားပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့်ပဋိပက္ခကိုအဆုံးသတ်ရန် စစ်ပွဲကိုသုံးခြင်းက အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ အလွန် အားနည်းသွားသည်။

"နိုးထစမ်း။ မြန်မြန် နိုးထစမ်း။" မုန့်ချင်ကျိုးက နှလုံးသားထဲတွင် အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း။

သူ၏စိတ် မည်မျှရှင်းလင်းနေပါစေ အခြေအနေကို ပြန်မလှည့်နိုင်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် ရပ်တန့်မှသာ ပြဿနာအားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်းကို သူ သိသော်လည်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို အမှန်တကယ် နိုးထအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူက ယခုအချိန်တွင် စွမ်းအားအပြည့်၏ ၅၀% ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်တော့သည်။

ထို့အပြင် [အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို]၏ လှိုင်းများသည် သူ့ကို ဆက်လက်၍ သက်ရောက်နေသဖြင့် မုန့်ချင်ကျိုး၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ ပို၍ပို၍ အားနည်းသွားလေသည်။

"မင်း နောက်ဆုံးတော့ တွေ့သွားပြီပေါ့။"

"ကံဆိုးချင်တော့ နောက်ကျသွားပြီ။"

ဟုန်ယီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ရာ [ပင်လယ်လှိုင်းကြမ်း]မှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားလေသည်။ အစပိုင်းတွင် ၎င်းသည် သူ့ကို သေစေလောက်သောဒဏ်ရာများ ပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် အဖြူရောင်အမှတ်အသားတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်စေပြီး အပေါ်ယံဒဏ်ရာများသာ ရရှိစေသည်။ သူ စကားပြောပြီးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဓားတစ်လက်က သူ၏လည်ချောင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားရာ သတ္တုချင်း တိုက်မိသကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"မင်းရဲ့ဓားဟာ အရင်ကလို ထက်မြက်မနေတော့ဘူး။ မင်းလည်း [မေ့ပျောက်]ဖို့ တောင့်တနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ လာပါ။ ဓားကို ချထားလိုက်ပြီး ကျင့်ကြံမှုတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်။ မင်းရဲ့စွမ်းအားတွေကို ဖြတ်တောက်မှ တိုးတက်စည်ပင်တဲ့ခေတ်သစ်တစ်ခုရဲ့ အရုဏ်ဦးကို ကြိုဆိုနိုင်မှာ။" ဟုန်ယီက ပြောလိုက်သည်။

သူလည်း ကျင့်ကြံမှုကို အနည်းငယ်မျှပင် မထုတ်လွှတ်နိုင်တော့ပေ။ အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို အတွင်း ဉာဏ်ရည်ရှိသောမည်သည့်သတ္တဝါမျှ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

တာအိုနိယာမတစ်ခု၏ အဆင့် သို့မဟုတ် ပါရမီ မည်မျှပင် ရှိပါစေ လူတစ်ယောက်၏နှလုံးသားထဲတွင် လူသားဆန်မှု သို့မဟုတ် ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် တောင့်တမှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေသရွေ့ ၎င်းကို အပူအပင်ကင်းမဲ့ တာအိုက အဆုံးမရှိ ချဲ့ကားပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် နှလုံးသား၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှစ၍၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဤစွမ်းအားကို တဖြည်းဖြည်း စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

သို့သော် မည်သူက ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်မည်နည်း။

လောကရှိ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံး၊ ပန်းများ၊ သစ်ပင်များ၊ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားများနှင့် လူမျိုးစုများ၊ အသိဉာဏ်ဖြင့်မွေးဖွားလာသူအားလုံးသည် တိုးတက်စည်ပင်ပြီးငြိမ်းချမ်းသောလောကကို လိုချင်ကြသော်လည်း တောင့်တမှုအဆင့်ချင်းမှာ ကွာခြားကြလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် နတ်ဘုရားများသည် စိတ်ခံစားမှု သို့မဟုတ် ရမ္မက်များမရှိဘဲ မွေးဖွားလာကြသဖြင့် တိုးတက်စည်ပင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသောလောကအတွက် အတွင်းစိတ်တောင့်တမှုမှာ လျစ်လျူရှုနိုင်လောက်အောင် အားနည်းလေသည်။

"အထင်ကြီးစရာပဲ။"

မုန့်ချင်ကျိုး ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်မိသည်။

"တကယ်ပါပဲ။ လောကရဲ့သူရဲကောင်းတွေကို အထင်သေးလို့ မရဘူးပဲ။ ခင်ဗျားက ကျုပ်အကြောင်းကို အတွင်းအပြင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာခဲ့ပြီးတော့ ကျုပ်ရဲ့စွမ်းရည်တွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပစ်မှတ်ထားခဲ့တာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့..."

"ခင်ဗျားကို သတ်နိုင်သရွေ့တော့ ဒီတာအိုကနေ လွတ်မြောက်သွားပါလိမ့်မယ်။"

မုန့်ချင်ကျိုး၏အသံမှာ ရေကဲ့သို့တည်ငြိမ်နေပြီး သူသည် မတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်သော မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့နေရသကဲ့သို့ဖြစ်နေကာ သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက် တစ်စက်မျှမရှိပေ။

အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် သူ့အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားနေလေပြီ။

ဟုန်ယီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပမေဲ့ မင်းဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်မလာမှာကို စိုးမိတယ်။"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကျက်သရေရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားတစ်လက်ကို အလျားလိုက် ကိုင်ဆောင်ကာ သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် လေးနှင့်မြားများကို လွယ်ထားလေသည်။

၎င်းမှာ အခြားသူ မဟုတ်၊။ပဉ္စမမြောက် နန်းဆောင်သခင် ရှန်ကွမ်းပီယွီပင် ဖြစ်လေသည်။

ဓားကိုကိုင်ဆောင်ပြီး လေးနှင့်မြားကို သယ်ဆောင်ကာ ဧကရာဇ်ကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထား၏။

"ရှင် ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ရဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာဟာ ဧကရာဇ်ရဲ့ ပြန်လည်ရောက်ရှိမှုကို တားဆီးတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ရှင့်ရဲ့အပြစ်က ခွင့်လွှတ်နိုင်စရာ မရှိဘူး။" ရှန်ကွမ်းပီယွီက ပြောလိုက်သည်။

"နျန်ရှီဆိုတဲ့ ဒီလေး၊ ဧကရာဇ်ကျရှုံးခြင်းဆိုတဲ့ ဒီမြားနဲ့။"

"ရှင့်ကို ချေမှုန်းပစ်မယ်။"

ရှန်ကွမ်းပီယွီသည် ခါးရှိဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လေးနှင့်မြားကို ထုတ်ယူကာ လက်ညှိုးနှစ်ချောင်းဖြင့် လေးကြိုးကို ဆွဲလိုက်သည်။ လေးကို အပြည့်အဝဆွဲလိုက်သောအခါ ရွှေရောင် မြားတစ်စင်းက လေဟာနယ်မှ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အန္တိမတာအိုတောက်ပမှုကို ထုတ်လွှတ်လေသည်။

သူက [ကောင်းကင်ပြစ်ဒဏ်]ဓား၏ အပိုင်းအစတစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး ၎င်းက သူ့ကို လူသားဧကရာဇ်၏ တာအိုအတွင်းတွင်လွှမ်းခြုံကာ ကာကွယ်ပေးထားသဖြင့် [အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို]၏ ထိခိုက်မှုကို မခံရပေ။

ရွှတ်...

မြားက စကြဝဠာကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ဖြောင့်တန်းသော မျဉ်းတစ်ကြောင်းကိုဆွဲကာ မုန့်ချင်ကျိုး၏ ပခုံးကို တည့်တည့်ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

"ဒူးထောက်ပြီး အသနားခံ။ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်အဖြစ်ခံယူလိုက်။ ဒါဆိုရင် ရှင့်ရဲ့အသက်ကို ကျွန်မ ချမ်းသာပေးမယ်။" ရှန်ကွမ်းပီယွီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏လက်က မြားတစ်စင်းကို ထပ်မံ၍ ဆင်နေလေသည်။

မုန့်ချင်ကျိုးသည် [အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို]၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် အချိန်-နေရာလွတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့မဟုတ် အချိန်-နေရာလွတ်မြစ်ထဲရှိ သမိုင်းအမှတ်အသားတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီးနောက် အချိန်-နေရာလွတ် တာအိုမှာ လုံးဝကို တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

၎င်းက သူ့ကို နားလည်သွားစေသည်။

[အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို]က တာအိုနိယာမများကို မထိခိုက်စေဘဲ သူ၏ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေခြင်းပင်။ ၎င်းက သူကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မလုပ်ချင်တော့ဘဲ နှလုံးသားရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ရုန်းကန်မှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင်။ ထို့ကြေင့် အချိန်-နေရာလွတ် နိယာမများ တိတ်ဆိတ်သွားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"မဖြေဘူးဆိုရင်တော့ ရှင်က ခုခံဖို့ပဲ ရွေးချယ်တယ်ပေါ့။"

"ခေါင်းမာတဲ့အရူးကောင်။ သေလိုက်စမ်း။"

ရှန်ကွမ်းပီယွီ၏မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး လေးကြိုးကို နောက်တစ်ကြိမ် လွှတ်လိုက်သည်။

မြားက မုန့်ချင်ကျိုး၏ခြေထောက်အရိုးကို ဖောက်သွားပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားစေသည်။

စောင့်ကြည့်နေသော နန်းဆောင်သခင်များက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဝမ်ရွှင်သည် မည်သည့်အံ့အားသင့်မှုကိုမျှမပြဘဲ ရယ်လိုက်သည်။

"မုန့်ချင်ကျိုးက ဒဏ္ဍာရီကိုချိုးဖျက်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက လူတွေရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်မယ်။ ဒီကောင်လေးကို မြားနဲ့ပစ်ခတ်ခိုင်းလိုက်ဖို့ ရှန်ကွမ်းပီယွီကို ပြောလိုက်တယ်။ ဒါဆို အခုကစပြီး ဘယ်သူမှ ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ကို ဆန့်ကျင်ရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

...

...

တောရိုင်းမြေ။

ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက် ကျင့်ကြံသူသန်းပေါင်းများစွာနှင့် မဟာကျင်းတိုင်းပြည်၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိများအားလုံးသည် အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်က မြားများဖြင့် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး ခုခံမှုတစ်စုံတစ်ရာ မပြုလုပ်သည်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့သည်။

မရေတွက်နိုင်သောသူများ မျက်ရည်ကျနေခဲ့၏။

"ဧကရာဇ်က အလစ်တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရတဲ့ပုံပဲ။" စုချင်ချိုးက ပါးစပ်ကိုဖုံးအုပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေသည်။

ဝူတျဲ၏အမူအရာက ပို၍ အေးစက်လာလေသည်။ သူက လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားပြီး တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

တုန်းဖန်လျူလီက အမူအရာမဲ့ နေသော်လည်း လက်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏လေသံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရင်း ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဒီနေရာကို ဆက်ပြီးတော့ စောင့်ကြည့်နေ။ ပင်လယ်ရပ်ခြားက နတ်ဘုရားတွေ တောရိုင်းမြေကို မကျူးကျော်အောင် တားဆီးထားကြ။"

စုချင်ချိုးက တုန်းဖန်လျူလီ၏ စကားထဲမှ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရိပ်မိလိုက်ပြီး မေးလိုက်မိသည်။ "အရှင်မကကော။"

တုန်းဖန်လျူလီသည် ဓားအဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ချေမွလိုက်ရာ သူ့ကို အချိန်-နေရာလွတ် ဓားအသိက ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။ သူက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အဲဒီမိန်းမကို သွားသတ်မလို့။"

ထိုမျှပင်။

သူက အဆုံးမရှိသောပင်လယ်ကို အတားအဆီးမရှိဘဲ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ကောင်းကင်ပြည်နယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားသည်။ အချိန်-နေရာလွတ်မြစ်၏ ပိတ်ဆို့မှုက သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

...

အပိုင်း(၃၅၃) ကောင်းကင်တာအို၏ကိုယ်စားလှယ်၊ ဧကရီကို ဝိုင်းရံခြင်း

"နျန်ရှီလေး... လူသားဧကရာဇ်ဟာ တောင်တန်းတစ်သောင်းကနေ ပေါ်ထွက်လာပြီးတော့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုကနေ ဆင်းသက်လာကာ။ ရှီဆိုတဲ့ နာမည်တစ်လုံးတည်းပဲ ရှိတယ်။"

"ပဉ္စမမြောက် နန်းဆောင်သခင်က ဓားတစ်လက်နဲ့ လေးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီးတော့ ဓားနာမည်က စစ်ရှီ၊ လေးနာမည်က နျန်ရှီ။"

"သူက စိတ်ထဲကအရာကို တကယ် လျှို့ဝှက်မထားဘူးပဲ။" သတ္တမမြောက် နန်းဆောင်သခင် တိရုံက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

စတုတ္ထမြောက် နန်းဆောင်သခင် ခုန်းရွှမ်က ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။

"နန်းဆောင်သခင်(၁၀)ဦးမှာ မတူညီတဲ့ဒဿနတွေ ရှိကြတယ်။ ပြောရရင် ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ရဲ့ အကျယ်ပြန့်ဆုံးပျံ့နှံ့နေတဲ့ဒဿနက ရှန်ကွမ်းပီယွီကနေ မြစ်ဖျားခံတာပဲ။ သူက လူသားဧကရာဇ်ကို ရှာဖွေဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့ပေမယ့် တကယ့် ကောလာဟလတွေအရကတော့ အဲဒါက လူသားဧကရာဇ်ကို အသစ်ပြန်လည် ဖန်တီးဖို့လုပ်နေတာလို့ ဆိုကြတယ်။"

"ဆဋ္ဌမမြောက် နန်းဆောင်သခင်ရဲ့ ဒဿနကတော့ စွမ်းအားရဲ့အရင်းအမြစ်ကို ဖြတ်တောက်ပြီး ပဋိပက္ခတွေကို တားဆီးဖို့ပဲ။"

"ဒသမမြောက် နန်းဆောင်သခင်လည်းဖြစ်တဲ့ လီမိသားစု ဘိုးဘေးကတော့၊ မိသားစုကို ကာကွယ်ဖို့ ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ထဲကို ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအလျောက် ဝင်ရောက်ခဲ့တာ။ မျိုးနွယ်စု(၅)ခုကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လျှို့ဝှက်သတင်းပေးအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။"

"နဝမမြောက် နန်းဆောင်သခင်ကတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ လူယုံအနေနဲ့ အမြဲတမ်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ပြီး သူ့ရဲ့ဆန္ဒကို သယ်ဆောင်ပေးတယ်။ ငါ့ရဲ့ဒဿနကတော့ ရှေးခေတ်ကို ပြန်လည်ကြိုဆိုပြီး လက်ရှိလောကရဲ့ သက်ရှိတွေကို ကျွန်ပြုဖို့ပဲ။"

"ဒါဆိုရင် တတိယမြောက် နန်းဆောင်သခင်ကကော ဘယ်လိုလဲ။"

သူ စကားပြောနေစဉ် ခုန်းရွှမ်၏ မြစိမ်းရောင် မျက်လုံးများက ဝမ်ရွှင်အပေါ်သို့ စူးစိုက်သွားသည်။

ဝမ်ရွှင်၏နှုတ်ခမ်းများ ပြုံးယောင်သန်းသွားပြီး သူက ပပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ ဒဿန မရှိဘူး။ ပျင်းလို့ သက်သက်ပါ။ ဘာမှ လုပ်စရာမရှိလို့သာ ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ထဲကို ဝင်ခဲ့တာ။"

ခုန်းရွှမ်၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူက ဆက်လက် မေးခွန်းမထုတ်တော့ပေ။

နန်းဆောင်သခင် သုံးဦးသည် အေးအေးဆေးဆေး စကားစမြည်ပြောဆိုနေကြပြီး အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်က သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားကာ လုံးဝကြောက်ရွံ့မှုမရှိဘဲ နေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်၏ နည်းလမ်းများနှင့် ဝှက်ဖဲများအားလုံး လုံးဝဖိနှိပ်ခံထားရပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် မည်သည့်အလားအလာမျှ မရှိတော့။

ရုတ်တရက်။

ဝမ်ရွှင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။"

"မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ အဆင့်အတန်းအရမ်းမြင့်မားတဲ့ အရှိန်အဝါတစ်မျှင်ကို အာရုံခံမိတယ်။ ကောင်းကင်နယ်ပယ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တိရုံနှင့် ခုန်းရွှမ်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လေးနက်သွားကြသည်။

"တိရုံ... ဂိုဏ်းချုပ်ဆီကို သွားပြီး အစီရင်ခံလိုက်။ ပြီးတော့ ပင်လယ်ရပ်ခြားက ကောင်းကင်ဘုံခုံရုံး ဗိမာန်တော်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ သူ့ကို ပြောလိုက်။ အဲဒီနတ်ဘုရားတွေကြားမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ ရှိမရှိ သိရအောင်။" ဝမ်ရွှင်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

တိရုံက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "တတိယမြောက် နန်းဆောင်သခင်၊ နတ်ဘုရားတွေက အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ်လို့ သံသယရှိတာလား။"

ဝမ်ရွှင် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။"

"ငါ အဲဒါကို အမြဲတမ်း သတိထားနေခဲ့တာပ ပင်လယ်ရပ်ခြားက နတ်ဘုရားတွေကို ဂိုဏ်းချုပ်က အားနည်းသွားအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ပုံပဲ။ သူတို့ထဲကအများစုဟာ နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိကြတော့တယ်။ တကယ်လို့ သူတို့တွေ အခြေအနေ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ချင်ရင် နယ်မြေနှစ်ခုရဲ့ အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲက သေချာပေါက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။ သူတို့ ဒါကို လက်လွတ်ခံလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး။"

တိရုံ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်။

သတိပြန်ဝင်လာသော ဝမ်ရွှင်သည် မဟာကျင်းဧကရီ၏ အရှိန်အဝါကို ရုတ်တရက် အာရုံခံလိုက်မိ၏။

ဝမ်ရွှင်က ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဆံများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ ဖောင်းကြွလာကာ အော်ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး။ ငါ အလိမ်ခံလိုက်ရတာပဲ။"

"အမှောင်ထဲက အမည်မသိ အနှောင့်အယှက်ပေးသူက ငါ သတိထားမိအောင်နဲ့ အာရုံလွှဲသွားအောင် အရှိန်အဝါကို တမင်တကာ ထုတ်လွှတ်ပေးခဲ့တာပဲ။ အဲဒါကြောင့် မဟာကျင်းဧကရီ ရောက်လာတာကို ငါ သတိမထားမိသွားတာ။"

သူ ကယ်ချင်ခဲ့သော်လည်း အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအို၏ လှိုင်းများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကောင်းကင်နယ်ပယ် တစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိ ဝမ်ရွှင်ပင်လျှင် အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်ရန် မဝံ့ရဲပေ။

"ပဉ္စမမြောက် နန်းဆောင်သခင်။ အလစ်တိုက်ခိုက်တာကို သတိထား။" ဝမ်ရွှင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်...

ရှန်ကွမ်းပီယွီသည် အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပစ်မှတ်ထားကာ သူ၏ တတိယမြောက် မြားကိုပစ်လွှတ်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် တတိယမြောက် နန်းဆောင်သခင်၏ သတိပေးသံက သူ၏နားထဲတွင် မြည်ဟည်းသွား၏။

"အလစ်တိုက်ခိုက်တာလား။ ဘယ်သူလဲ။"

ရှန်ကွမ်းပီယွီ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်သောသတိပေးချက် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူက မတွန့်ဆုတ်ဘဲ နျန်ရှီလေးကို ချထားပြီး ခါးမှ စစ်ရှီဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ရတနာ နှစ်ခုစလုံးသည် အမြင့်ဆုံးတာအိုဧကရာဇ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး မဟာဧကရာဇ်၏ အမြင့်ဆုံး အရည်အသွေးများထဲတွင် ပါဝင်သည်။

သူ ခေါင်းလှည့်လိုက်သောအခါ။

နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံး တစ်ခုက ကောင်းကင်မှကျဆင်းလာပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်သို့ တည့်တည့် ကျရောက်ကာ သူ့ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ဖွတ်။

ရှန်ကွမ်းပီယွီသည် ကြီးမားသောတံဆိပ်တုံးကြောင့် အလစ်အငိုက်မိသွားပြီး ၎င်းက သူ၏မျက်နှာမှ သွေးများ ပန်းထွက်သွားစေကာ နှာခေါင်းရိုး ချက်ချင်းကျိုးသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားလေသည်။ ကောင်းကင်ပြည်နယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး မီးတောင်ဝ တစ်ခုထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ မထနိုင်ဘဲ လဲကျနေသည်။

မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ နီရဲသောပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏အပေါ်တည့်တည့်တွင် ရှိနေပြီး ခြေဗလာဖြင့် လေထဲတွင်နင်းလျှောက်နေကာ အနီရောင်ဆံပင်များသည် လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေလေသည်။ လောကကြီးကို မှင်သက်သွားစေလောက်သည့် ပြိုင်ဖက်ကင်းအလှတရားပိုင်ရှင်၊ မဟာကျင်း ဧကရီ ချင်းလျူလီပင်။

"နင်ပဲ။"

"ဟုတ်တယ်။ ငါပဲ။"

ဧကရီ၏မျက်လုံးများ အေးစက်နေပြီး ရှန်ကွမ်းပီယွီကို ငုံ့ကြည့်ကာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ရောက်လာပြီ၊ ဘာဖြစ်လဲ။"

"ငါ့ရဲ့ မဟာကျင်းဧကရာဇ်ကို အန္တရာယ် ပေးရဲတယ်ဆိုတော့ နင်က အကြိမ်တစ်သောင်းလောက် သေဖို့ထိုက်တန်တယ်။"

ရှန်ကွမ်းပီယွီက ယိမ်းယိုင်စွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် သူ၏သွားဖြူဖြူများမှာ သွေးများ စွန်းထင်းနေလေသည်။ သူက သွားဖြီးကာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "သူက ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ရဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့လုပ်ငန်းစဉ်ကို နှောင့်ယှက်ပြီး လူသားဧကရာဇ်ရဲ့ ပြန်လည်ရောက်ရှိမှုကို တားဆီးရဲတယ်။ ဒါကြောင့် သူက သေချာပေါက် သေဖို့ထိုက်တန်တာပေါ့။ ဘာမဟာကျင်းဧကရာဇ်လဲ။ လူသားဧကရာဇ် ပြန်လာနိုင်သရွေ့ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်တွေ၊ ဧကရာဇ်တွေ၊ ဧကရီတွေ တစ်သောင်း သေသွားရင်တောင် တန်တယ်။"

ဧကရီက လှောင်ပြောင်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဧကရာဇ်အတွက် ငါ နင့်ကို သတ်မှာ။ သူက ငါ့လူပဲ။ ဒါဆို နင်ကကော ဘယ်လိုလဲ။ နင်ပြောနေတဲ့ ဒီလူသားဧကရာဇ်က နင့်အတွက် ဘာလဲ။"

"ငါ..."

ရှန်ကွမ်းပီယွီသည် ပါးစပ်ဟသွားသော်လည်း စကားပြောမထွက်တော့။

ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ ဟုတ်လား။

လူသားဧကရာဇ်က သူ့ကို မှတ်မိလာက်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ ကလေးဘဝတုန်းက လူသားဧကရာဇ်သည် သူ၏နှာခေါင်းကို အနည်းငယ် ပွတ်သပ်သွားခဲ့ရုံပင်။ ထို့အပြင် လမ်းလျှောက်တတ်စအရွယ်တွင် သူသည် လူသားဧကရာဇ်ကို ချောင်းကြည့်ရန် နန်းတော်ထဲကို တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်ခဲ့ဖူးရုံပင်။

"မိန်းမယုတ်။"

ရှန်ကွမ်းပီယွီက အနက်ရှိုင်းဆုံးနာကျင်မှုကို အထိခံလိုက်ရသဖြင့် ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်။ သူက ဓားကိုဆွဲထုတ်ကာ ဧကရီထံသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ဓားကို လေထဲတွင် အလျားလိုက်ရမ်းကာ ဧကရီ၏ လည်ပင်းကို ရည်ရွယ်ပြီး ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခေါင်းဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ဧကရီသည် အနီးအနားတွင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော တာအိုအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အဝေးမှနေ၍ လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ညွှန်ပြကာ သူ၏နှုတ်ခမ်းနီများ အနည်းငယ် ပပွင့်သွားသည်။

"ဧကရာဇ်တာအို အမိန့်တော်။"

"နိယာမတွေအားလုံး လေဟာနယ်ထဲ ပြန်သွားလော့။ မဟာတာအိုက အမတ်အဖြစ် အမှုထမ်းစေ။"

"ဒူးထောက်စမ်း။"

ရှန်ကွမ်းပီယွီသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဧကရီရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဓားက ဧကရီကို ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှာပင် သူ၏ နူးညံ့သောခန္ဓာကိုယ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး လက်ထဲရှိဓား တုန်ယင်သွားသည်။

ဘုန်း။

သူက မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ဒူးထောက်ကျသွားပြီး အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း မတ်တတ်ရပ်ရန် ခက်ခဲနေလေသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ နင်က ဘာလို့ အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအိုရဲ့ ထိခိုက်မှုကို မခံရတာလဲ။" ရှန်ကွမ်းပီယွီက ခေါင်းကို မနည်းမော့ကာ မကျေမနပ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

တုန်းဖန်လျူလီသည် ရှန်ကွမ်းပီယွီ၏ လည်ပင်းကိုဆွဲကိုင်ကာ လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်ပြီး အေးစက်ကာ ဂရုမစိုက်သော မျက်လုံးများဖြင့် မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ပပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆို ငါက တောရိုင်းမြေရဲ့ကံကြမ္မာကို ထမ်းပိုးထားတဲ့ မွေးရာပါဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်နေလို့ပဲ။"

"ဒီဧကရီက လူသားဧကရာဇ်လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေတာ။"

သူ စကားပြောနေစဉ် ထပ်မံ ဖုံးကွယ်မထားတော့ပေ။ လူသားဧကရာဇ် ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်က သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ၏ အနီရောင်ဆံပင်များ ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြင့်မြတ်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါပုံ ပေါက်နေသည်။

"လူသားဧကရာဇ်လမ်းစဉ်က ကောင်းကင်တာအိုနဲ့ တန်းတူပဲ။ အပူအပင်ကင်းမဲ့တာအိ က ကောင်းကင်တာအိုကိုတောင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ မေ့ပျောက်အောင် လုပ်နိုင်လို့လား။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ။

ရှန်ကွမ်းပီယွီ၏ မျက်ဆံများ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားကာ တွေဝေစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လူသားဧကရာဇ် လမ်းစဉ်လား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နယ်မြေနှစ်ခုက ပေါင်းစည်းရသေးတာ မဟုတ်ဘူး။ နင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ လူသားဧကရာဇ်လမ်းစဉ်ပေါ်ကို ကြိုပြီး ရောက်နေနိုင်မှာလဲ။"

"ဧကန္တ..."

"နင်က ကောင်းကင်တာအို ရွေးချယ်ထားတဲ့ လူသားဧကရာဇ်မျိုးစေ့လား..."

ဤစကားများကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှန်ကွမ်းပီယွီသာမက အခြားနန်းဆောင်သခင် များသည်လည်း တုန်းဖန်လျူလီအပေါ် ချက်ချင်းအာရုံစိုက်သွားကြပြီး မြင်ကွင်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ကောင်းကင်တာအိုက ရွေးချယ်ထားတဲ့ လူသားဧကရာဇ်မျိုးစေ့ ဟုတ်လား။

"ဒီလိုအရာမျိုးက..." ဝမ်ရွှင်၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ယခင်က မရှိဖူးလောက်အောင် လေးနက်သွားကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ။"

"ကောင်းကင်တာအိုက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီးတော့ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက် ရွေးလိုက်တာလား။ နိုးတစ်ဝက်အိပ်တစ်ဝက် အခြေအနေမှာ ခဏတာနိုးလာပြီး ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ရဲ့ အကြံအစည်တွေနဲ့ အစီအစဉ်တွေကို သိရှိသွားပြီးတော့ ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ လူသားဧကရာဇ် မျိုးစေ့တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်တာများလား။"

နောက်အခိုက်အတန့်တွင်။

ဝမ်ရွှင်က လက်သီးများကို ဆုပ်လိုက်ပြီး ကြီးမားလှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပစ်မှတ်ပြောင်းတော့။"

"ဟုန်ယီ၊ မင်း အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ကို ဆက်ပြီးတော့ ထိန်းထား။ ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံး မဟာကျင်းဧကရီကို ဝိုင်းရံနှိမ်နင်းဖို့ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ။ သူက အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ထက် ခြိမ်းခြောက်မှုအဆင့် ပိုမြင့်တယ်။ သူက သေကိုသေရမယ်။"

...