အခန်း (၃၄၅-၃၄၆)

အခန်း (၃၄၅) သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖိနှိပ်ခြင်း... လူအများအား အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်စေခြင်း

ရန်ငြိုးအပြည့်အဝ ဖွဲ့တည်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် လုံးဝ သက်ညှာပေးမည် မဟုတ်တော့ချေ။ ချင်းထျန်းဂိုဏ်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှု ဆိုသည်ကိုလည်း နောင်မှသာ ရင်ဆိုင် ရှင်းလင်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အရှေ့ကြောက် အနောက်တွေး တွန့်ဆုတ်နေမည် ဆိုပါက သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နံပါတ်တစ် နေရာကို မည်သို့ ရယူနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ဤအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲ၌ လူသတ်လိုစိတ်များ အပြည့်အဝ ဖြစ်တည်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့၏ စကားများက ချူဟယ်ကို လုံးဝ ထွက်ပေါက်မရှိသော ချောက်ကမ်းပါးဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်သကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။ သူက ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်ပြီး မိမိ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်မည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ယန်ကိုးပါး သူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ်၏ မူလ ပင်မစွမ်းအင်များကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ထိုစွမ်းအားဖြင့် လွတ်မြောက်ရန် အဟန့်အတား ကြားမှ အတင်းအကျပ် လမ်းကြောင်း ဖောက်ထွက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ သိုင်းစစ်ဆေးရေး အမိန့်ပေးပြားကို တိုက်ရိုက် ချေမွပစ်လိုက်လေတော့သည်။

အကယ်၍ သူသာ ဆက်မထွက်ပြေးပါက ယနေ့သည် သူ၏ သေဆုံးမည့်နေ့ ဖြစ်လာမည်ကို ချူဟယ် ကောင်းစွာ သိရှိနေလေသည်။ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းမှ ဤမျှလောက် သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် ထွက်ပြေးရမည်ကို သူ လုံးဝ မလိုလားသော်လည်း အခြေအနေ အရပ်ရပ်က သူ့တွင် အခြား ရွေးချယ်စရာ လမ်း မရှိတော့ချေ။

သူ မသေချင်ပါ... သေရမည်ကိုလည်း အလွန် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။

သိုင်းစစ်ဆေးရေး အမိန့်ပေးပြား လေး ပျက်စီးသွားသည့် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လွန်စွာ ကြီးမားလှသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားကြီး တစ်ခုက ချူဟယ်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော ကျန်းချဲ့ကို နောက်သို့ တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ချူဟယ်၏ ရင်ထဲ၌ အလွန် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှု တစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူသည် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေပြီ။

မူလ နေရာတွင်တော့ ကျန်းချဲ့ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော ကောင်းကင်ထိုးဖောက် နတ်သုံးခွလှံကြီး တစ်လက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချဲ့၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။ သို့သော် သူ ဆက်လုပ်၍ မရနိုင်တော့ကြောင်းကိုလည်း ကောင်းစွာ သိရှိလိုက်သည်။ ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး၏ ဖိအားကို ဆန့်ကျင်ရန် ယခုအချိန်တွင် သူ့၌ စွမ်းအား မရှိသေးချေ။ သို့သော် သူ၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားပြီဟု ဆိုနိုင်လေသည်။

အလွန် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော နတ်သုံးခွလှံကြီး တစ်လက်ကို ရယူနိုင်ခဲ့ရုံသာမက ချူဟယ်ကိုပါ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းမှ နှင်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ထိပ်ဆုံးဆယ်နေရာကို လုယူမည့် အရည်အချင်းပါ လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက် တွင်တော့...

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရောင်အသွေးများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်း ကြီး တစ်ခု တိုက်ရိုက် ပွင့်ထွက်လာရာ လူတိုင်းက အလိုအလျောက်ပင် ခေါင်းမော့ ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲကို လူအချို့ နားမလည်ကြသော်လည်း... အချို့ကတော့ ဤသည်မှာ မည်သည့် အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်ကြောင်းကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြလေသည်။ ၎င်းမှာ အသက်အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ရန် သိုင်းစစ်ဆေးရေး အမိန့်ပေးပြားကို အသုံးပြုကာ စစ်မြေပြင်မှ လွတ်မြောက်လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဘယ်သူကများ ပထမဆုံး ဖြစ်လာမလဲ...

လူအများအပြား၏ ရင်ထဲတွင် သံသယများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာကြလေသည်။

မကြာမီမှာပင်...

အဖြေပေါ်လာခဲ့လေပြီ။

လူရိပ်တစ်ခုသည် လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်း အတွင်းမှ တိုက်ရိုက် လွှင့်ပစ်ခံလိုက်ရသည့် အလား ထွက်ကျလာလေသည်။

ထိုသူ၏ ရုပ်သွင်ကို သေချာစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ထိုနေရာရှိ လူအများစုမှာ မျက်နှာထားများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ပြည့်နှက်သွားကြလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ အလွန် မာနထောင်လွှားကာ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နံပါတ်တစ် နေရာကို ယူမည်ဟု ပထမဆုံး ကြွေးကြော်ခဲ့သော ချင်းထျန်းဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်သားတော် ချူဟယ် ဖြစ်နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အထက်စီးဆန်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း အရှိန်အဝါ မျိုး ရှိမနေတော့ချေ။

အလွန် သနားစရာ ကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေလေသည်။

အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး ဆံပင်များလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ တစ်ကိုယ်လုံး အလွန် အရှက်ကွဲနေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။

လေဟာနယ် ထက်မှ မြေကြီးပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ကျဆင်းသွားပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခုနှင့် အတူ ဖုန်တောကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနှင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားရှိထားသော သူတော်စင်သားတော်သည် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းမှ ပထမဆုံး အနေဖြင့် သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် ထွက်ပြေးလာရသည်ကို မြင်သောအခါ ကောင်းကင်လင်းယုန် ဓမ္မမင်းကြီး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း သံမဏိအလား မည်းမှောင်သွားပြီး ဤအရာများ အားလုံးကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရလေသည်။

ဘာလို့များ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ...

ချူဟယ်သည် ကျန်းချဲ့၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားမှာ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ ထိပ်ဆုံး သုံးယောက် စာရင်းဝင်ရန် အပြည့်အဝ ထိုက်တန်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက ဤတစ်ကြိမ် သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲတွင် သူတို့ဂိုဏ်း၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် မျှော်လင့်ချက် အကြီးအကျယ် ထားရှိခဲ့ကြလေသည်။

သူကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် အရေးကြီးသော ကိစ္စများကို ဘေးဖယ်ထားကာ ချူဟယ် အတွက် လာရောက် အစောင့်အရှောက် ပေးခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် အခု ပြန်ရလိုက်တဲ့ ရလဒ်က ဒါပဲလား...

"ချူဟယ်... မင်းကွာ..."

ကောင်းကင်လင်းယုန် ဓမ္မမင်းကြီး ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ချူဟယ် ၏ အနီးသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေသော အမူအရာများပင် ပေါ်လွင်နေလေသည်။ အခြားသူများက ချူဟယ် ၏ နောက်ခံကို မသိကြသော်လည်း...

သူကတော့ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာ အတွင်း ချူဟယ် သည် ချင်းထျန်းဂိုဏ်း ၏ အစွမ်းကုန် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် မျိုးစုံကို အပြည့်အဝ ထောက်ပံ့ ပေးထားခဲ့လေသည်။ ယန်ကိုးပါး သူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ် နှင့် ကိုက်ညီစေရန် အတွက် သူ၏ အမွေအနှစ် ကိုပင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကိုယ်တိုင် သီးသန့် ပြင်ဆင်ပေးထားသော ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ် တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ထို ကောင်းကင်ထိုးဖောက် နတ်သုံးခွလှံ ကြီး မှာလည်း ချင်းထျန်းဂိုဏ်း အတွင်းရှိ အလွန် ရှားပါးလှသော ရတနာ တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ယင်းအပြင် နတ်သံချပ်ကာ ကလည်း ကာကွယ်ပေးထားသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သံချပ်ကာများ လက်နက်များနှင့် အမွေအနှစ်များကို အပြည့်အဝ တပ်ဆင်ပေးထားသည်ဟု ဆိုနိုင်လေသည်။

သို့သော် ဤမျှလောက် များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များကို စုပုံ ပေးထားခဲ့သော်လည်း အမြင်မြင့်ပြီး အစွမ်းမရှိသော အသုံးမကျသည့် အမှိုက်ကောင် တစ်ကောင်ကို ပြုစုပျိုးထောင် မိသလို ဖြစ်သွားခဲ့ပြီလား...

ကောင်းကင်လင်းယုန် ဓမ္မမင်းကြီး ၏ မေးခွန်းထုတ်မှု များကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အသက်ရှူသံများ အလွန် အားနည်းနေသော ချူဟယ် မှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ ပင် ပြန်မပြောနိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်စွာသာ နေလိုက်လေသည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းမှ နှင်ထုတ်ခံရခြင်းက...

သူ၏ ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံးသော အခက်အခဲ ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး နှင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ ပြုစုပျိုးထောင် မှုများကို သူ မျက်နှာပျက် စေခဲ့လေပြီ။

ယခင်က သူ ပြောခဲ့သော မာနထောင်လွှားသည့် စကားများနှင့် ကောင်းကင်လင်းယုန် ဓမ္မမင်းကြီး ၏ အရှေ့တွင် ပြသခဲ့သော မာနများကို ပြန်လည် တွေးတောမိတိုင်း ယခုအချိန်တွင် ချူဟယ် သည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖျောက်ဖျက် ပစ်လိုက်ချင်စိတ် ပင် ပေါက်နေလေသည်။

ဤအရာများ အားလုံးကို သူ လုံးဝ မရင်ဆိုင်ရဲတော့ချေ။

တိုက်ပွဲ တစ်ပွဲ ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းက သူ့ကို ကျန်းချဲ့၏ အစစအရာရာ လွှမ်းမိုး ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရစေသည်။

သူ၏ သိုင်းနှလုံးသား ကိုပင် အကြီးအကျယ် ရိုက်ချိုး ဖျက်ဆီး ပစ်လိုက်သည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလိုအလျောက် ပင် ကိုင်းညွှတ်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း အိုမင်း ရင့်ရော် သွားသည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။

ကောင်းကင်လင်းယုန် ဓမ္မမင်းကြီး က ချူဟယ် ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူ၏ အလွန် အားငယ် စိတ်ပျက်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများကို အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲပစ်ချင်နေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြည့်ရှုနေသူ အများအပြား ရှိနေသဖြင့် သူ၏ ဒေါသများကို အတင်းအကျပ် မျိုသိပ်ထားလိုက်ရလေသည်။

"သွားမယ်... ဂိုဏ်းကို ပြန်ကြမယ်ကွာ..."

ချူဟယ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေပြီ။ ထိုမျှလောက် သနားစရာ ကောင်းအောင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သဖြင့် ကောင်းကင်လင်းယုန် ဓမ္မမင်းကြီး သည် ဤနေရာတွင် ဆက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ လှောင်ပြောင်သော အကြည့်များကို လုံးဝ ဆက်လက် မခံယူလိုတော့ချေ။ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ချူဟယ် ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

သို့သော် အဝေးသို့ မရောက်မီ သူက သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ပုံရိပ်လွှာ ကြီးကို နောက်သို့ လှည့်၍ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သေးလေသည်။

မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် နောင်တရမှု များနှင့် လူသတ်ငွေ့များ အပြည့်အဝ ပြည့်နှက် နေလေသည်။

ဤအချိန်တွင် အစောကြီးကတည်းက ကျန်းချဲ့ကို မျိုးဖြုတ် မသတ်ပစ်ခဲ့မိသည်ကို သူ အလွန်အမင်း နောင်တရ နေလေသည်။ မဟုတ်ပါက သူတို့ ဂိုဏ်း အနေဖြင့် ဤမျှလောက် သနားစရာ ကောင်းသော အခြေအနေသို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ လောကကြီးတွင် အကယ်၍ ဆိုသော စကားလုံး လုံးဝ မရှိခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်လင်းယုန် ဓမ္မမင်းကြီး က ချူဟယ် ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရှန့်ဟိုင်မြို့ မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်...

သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ အပြင်ဘက်ရှိ ပွဲကြည့် ပရိသတ်များ သည် ယခုအချိန်မှသာ သတိပြန်ဝင် လာကြလေသည်။

ထို့နောက် အဆက်မပြတ် ဆွေးနွေး ပြောဆိုသံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန် ကြီးမားလှသော လှိုင်းဂယက် ကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ပြိုင်ပွဲတွင် သိုင်းပညာရှင် အများအပြား သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းမှ နှင်ထုတ်ခံရမည်ကို သူတို့ သိရှိထားကြသော်လည်း ပထမဆုံး နှင်ထုတ်ခံရသူမှာ နာမည် အကြီးအကျယ် ကျော်ကြားနေသော ချင်းထျန်းဂိုဏ်း ၏ သူတော်စင်သားတော် ချူဟယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ ထင်မှတ် မထားခဲ့ကြချေ။

ချူဟယ် က အရမ်း အားနည်းနေလို့လား...

မဟုတ်ပါဘူး...

အမှန်တကယ်တော့ ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးက ချူဟယ် မည်မျှ အစွမ်းထက် ကြောင်းကို ကောင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရလေသည်။ စွမ်းအား တစ်ခုတည်းကိုသာ ယှဉ်ကြည့်မည် ဆိုပါက ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် ကြီးများကိုပင် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင် နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း၌ သူ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော အရှိန်အဝါ ကြီးကလည်း...

သိုင်းပညာရှင် အများအပြား၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် စောင့်ကန် လိုက်သည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ချေ ကတော့...

ကျန်းချဲ့ က အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်း နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ချူဟယ် ကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် များကိုပင် တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ် ထားနိုင်လောက်သည့် အထိ ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်း နေလေသည်။

"အစ်မဝမ်ကျင်း... အစ်မရဲ့ ခင်ပွန်းလောင်းက တကယ်... တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲနော်..."

"ဟုတ်ပါရဲ့... ကျမက ချူဟယ် နံပါတ်တစ် နေရာ ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေခဲ့တာ..."

"အစ်မဝမ်ကျင်း ကို တကယ် အားကျတာပဲ..."

ဘေးနားမှ ပျိုမေလေး များ၏ စကားသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ် လာသော်လည်း ချီဝမ်ကျင်း ကတော့ မည်သည့် စကားမျှ ပြန်မပြောခဲ့ချေ။ သူမ၏ အကြည့်များ အားလုံးက လေဟာနယ် ထက်ရှိ ပုံရိပ်လွှာ ကြီး အပေါ်သို့သာ ကျရောက် နေပြီး မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် လှိုင်းတွန့်လေးများ ထနေကာ ကြယ်ရောင်များ အလား တောက်ပ နေလေသည်။

ဤအချိန် တွင် သူမ... တကယ်ကို ချစ်မိသွားပြီ ဆိုတာကို ချီဝမ်ကျင်း သဘောပေါက် သွားခဲ့လေပြီ။

သူမ၏ စရိုက်က အမြဲတမ်း မာနကြီးပြီး ယောကျ်ားလေးများထက် လုံးဝ မညံ့ဘူးဟု မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်ထားသူ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက အရာအားလုံးကို ပုံအော၍ နယ်စပ်ဒေသသို့ သွားရောက် လေ့ကျင့်မည် မဟုတ်ချေ။ ကျန်းချဲ့ အပေါ်တွင် အမြဲတမ်း ကျေနပ် အားရမှု ရှိခဲ့သော်လည်း...

ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ လေးစား အထင်ကြီး သော စိတ်မျိုး တော့ တစ်ခါမှ မဖြစ်ပေါ် ခဲ့ဖူးချေ။

သို့သော် ယခု အချိန်... ယခု နေရာ တွင်တော့...

ကျန်းချဲ့ က ပြိုင်ဘက်ကင်း အရှိန်အဝါ ဖြင့် အလွန် မာနထောင်လွှား သော ချူဟယ် ကို သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် ထွက်ပြေး သွားစေခဲ့ပြီး သူ၏ စွမ်းအား များကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော် ပြသ နိုင်ခဲ့သည် ကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင် ကြုံတွေ့ လိုက်ရသော အခါ သူမ ၏ ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ လေးစား အထင်ကြီး သော စိတ်များ အမှန်တကယ် ပေါက်ဖွား လာခဲ့လေပြီ။

အမှန်တကယ်တော့ သူမ သည် ကျန်းချဲ့ နှင့် ထိတွေ့ ဆက်ဆံ မှု အများကြီး မရှိခဲ့ချေ။ စေ့စပ် ပြီးနောက် မိသားစု အတွင်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံ ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း ထျန်းနန် သို့ ထွက်ခွာ သွားချိန် တွင်လည်း ကျန်းချဲ့ ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအား ကို တစ်ခါမှ မမြင်တွေ့ ခဲ့ဖူးချေ။

ကျန်းချဲ့ အလွန် အစွမ်းထက် ကြောင်း ကို သူမ သိထား သော်လည်း တိကျသော ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု တော့ အမြဲတမ်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ယခုအခါ ထို ခန့်မှန်းချက် ကို သူမ အပြည့်အဝ ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူမ၏ ယောက်ျား သည် ရွှမ်တန်အဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ် သို့ တကယ် ရောက်ရှိ နေသော သူ တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ယောက်ျား သည် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ နံပါတ်တစ် နေရာ ကို ရယူ ရန် အလွန် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက် ရှိသူ တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအား များကို ကြည့်ရင်း သူမ ၏ ရင်ထဲတွင် ညီအစ်မ နှစ်ယောက် စလုံး ကို သိမ်းပိုက် လိုသော ကျန်းချဲ့ ၏ ဆန္ဒ အပေါ် နောက်ဆုံး ကျန်ရှိ နေသော မကျေနပ် မှုများ ပင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့လေတော့သည်။

"ကောင်းတယ်... တကယ် ကောင်းတယ်ကွာ..."

ချန်ချင်းဖန်၊ ကျိုးဖူကုန်း နှင့် အခြား သူများ အားလုံး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင် မှုများ အထင်အရှား ပေါ်လွင် နေလေသည်။

တော်ဝင်နန်းတော် အနေဖြင့် ချင်းထျန်းဂိုဏ်း အပေါ် အမြဲတမ်း မျိုးဖြုတ် သတ်ပစ် လိုသော သဘောထား မျိုး ရှိခဲ့ကြလေသည်။ ရှန့်ဟိုင်မြို့ ၏ စည်းမျဉ်း များ ကို ထောက်ထား ရသဖြင့် နန်ကုန်းကျီ ကို လက်ပါ မည့် အကြံ ကို အတင်းအကျပ် မျိုသိပ် ထားခဲ့ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယင်းက သူတို့ မလုပ်ချင် ဘူး ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ချေ။ ယခုအခါ ကျန်းချဲ့ က သူတို့ အတွက် ဤ အဆင့် အထိ အကောင်အထည် ဖော်ပေး နိုင်ခဲ့လေပြီ။

ချူဟယ် ကို အနိုင်ယူ ၍ တော်ဝင်နန်းတော် ၏ အရှိန်အဝါ ကို မြှင့်တင် ပေးနိုင်ခဲ့ ရုံသာမက တစ်ဖက်လူ ကို သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေး ရသည် အထိ ဖိနှိပ် နိုင်ခဲ့ပြီး ထိပ်ဆုံး ဆယ်နေရာ နှင့် လုံးဝ လွဲချော် သွားစေခဲ့လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲ ရလဒ် ကို သူတို့ အလွန်အမင်း ကျေနပ် အားရ နေကြလေသည်။

"ဆုချီးမြှင့်ဖို့ တောင်းဆိုရမယ်... ကျန်းချဲ့ အတွက် သေချာပေါက် ဆုချီးမြှင့်ဖို့ တောင်းဆိုပေးရမယ်..."

"ကျုပ် ကိုယ်တိုင် နတ်မင်းကြီး ဆီ စာပို့မယ်... မဟုတ်ဘူး... တော်ဝင်နန်းတော် ဆီကိုပါ တိုက်ရိုက် စာပို့မယ်..."

ကျိုးဖူကုန်း က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မော လိုက်လေသည်။ အစောပိုင်း က နန်ကုန်းကျီ ၏ မျက်နှာထား ကို ပြန်လည် တွေးတော မိတိုင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ကျေနပ် ပျော်ရွှင် နေလေသည်။

တမန်တော်ကြီး များ၏ ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင် မှုများ နှင့် နှိုင်းယှဉ် ပါက ချီထျန်းကျုံး မှာတော့ ယခု အချိန် တွင် ဝမ်းသာ မှု နှင့် စိုးရိမ် မှုများ ရောထွေး နေလေသည်။ ဝမ်းသာ ရခြင်း မှာ ကျန်းချဲ့ ၏ အစွမ်းထက် မှု ကြောင့် ဖြစ်ပြီး လက်ရှိ ထုတ်ဖော် ပြသ လိုက်သော စွမ်းအား အရ ဆိုလျှင် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ နံပါတ်တစ် နေရာ သည် မျှော်လင့်ချက် အကြီးမားဆုံး ပင်ဖြစ်သည်။

စိုးရိမ် ရခြင်း ကတော့ ကျန်းချဲ့ ၏ လုပ်ရပ် များ က အလွန် ရက်စက် လွန်းနေပြီး ဤ တစ်ချက် က ချင်းထျန်းဂိုဏ်း နှင့် သေချာပေါက် သွေးရန်စ ဖွဲ့လိုက် သည် နှင့် အတူတူ ပင် ဖြစ်နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ချင်းထျန်းဂိုဏ်း ၏ စရိုက် အရ သေချာပေါက် အလွယ်တကူ ကျေအေး မည် မဟုတ်ချေ။

၎င်းမှာ အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းသော ရန်သူ ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု ပင်လျှင် သတိကြီးစွာ ထား၍ ရင်ဆိုင် ရမည် ဖြစ်လေသည်။

ချီထျန်းကျုံး ၏ စိုးရိမ် ပူပန် မှုကို ရိပ်မိ သွားသည့် အလား အဝေး တွင် ရှိမနေသော ချန်ချင်းဖန် က တိုက်ရိုက် ပင် ပြောလိုက်လေသည်။

"အကြီးအကဲချုပ် စိတ်ချပါ... ကျန်းချဲ့ က ကျုပ်တို့ တော်ဝင်နန်းတော် ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ပဲ... ချင်းထျန်းဂိုဏ်း ကသာ သူ့ကို ထိရဲမယ် ဆိုရင် နတ်မင်းကြီး က သေချာပေါက် လက်ပိုက် ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီ အချက် ကိုတော့ ကျုပ် အနေနဲ့ ခင်ဗျားတို့ ချီမိသားစု ကို ကတိပေးရဲပါတယ်..."

ချီထျန်းကျုံး ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှား သွားပြီး အပြုံး တစ်ခု ကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီး လိုက်လေသည်။

"တောင်ပိုင်း တမန်တော်ကြီး စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... ကျုပ်တို့ ချီမိသားစု ကလည်း ကိုယ့်လူ ကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်..."

"ဟဲဟဲ..."

ချန်ချင်းဖန် က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးရုံသာ ပြုံးကာ ဘာစကား မှ ဆက်မပြော တော့ချေ။

သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း...

အဖြူ နှင့် အနက် ယှက်နွှယ် နေသော ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် များ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင် ပျောက်ကွယ် သွားပြီး အစစ်အမှန် နဂါး ဓမ္မရုပ်တု ကြီး မှာလည်း လေဟာနယ် ထက်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ် သွားလေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် မှ လူများ ၏ အကြည့် ဆယ်ဂဏန်း ခန့် မှာ ကျန်းချဲ့ ရှိရာသို့ တပြိုင်နက်တည်း ကျရောက် သွားကြလေသည်။

အချင်းချင်း အသေအလဲ တိုက်ခိုက် နေကြသော သူများ ပင်လျှင် အလိုအလျောက် အကြည့် ရောက်သွား ကြလေသည်။

အစောပိုင်း က အခြေအနေ အရ ဆိုလျှင် ကျန်းချဲ့ သေချာပေါက် အနိုင်ရ မည် ဖြစ်ပြီး ချူဟယ် အနေဖြင့် အခြေအနေ ကို ပြောင်းပြန် လှန်ရန် လုံးဝ အခွင့်အရေး မရှိကြောင်း ကို သူတို့ သိရှိ ထားကြသော်လည်း... မူလ နေရာ တွင် ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက်တည်း သာ ကျန်ရှိ နေသည် ကို မြင်လိုက် ရသော အခါ...

သူတို့ကို အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့် သွားစေခဲ့ဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

‘နောက်နေတာလား…’

'ချူဟယ် သေသွားပြီလား…’

ဤသည်မှာ လူတိုင်း ၏ ရင်ထဲတွင် ပေါ်ထွက် လာသော ပထမဆုံး အတွေး ပင်ဖြစ်သည်။

'ချူဟယ် က ဘယ်သူလဲ…,

ချင်းထျန်းဂိုဏ်း ၏ သူတော်စင်သားတော် ယန်ကိုးပါး သူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ် ကို ပိုင်ဆိုင် ထားသူ...

'အရင်က တစ်ယောက်တည်း နဲ့ အများကြီး ကို ရင်ဆိုင် ခဲ့တာတောင် လုံးဝ မရှုံးနိမ့် ခဲ့ဘူး…’

'သူ ထုတ်ဖော် ပြသ ခဲ့တဲ့ စွမ်းအား တွေက ရှန်ရှန်းအဆင့် ကို အပြည့်အဝ ရောက်ရှိ နေတယ်…’

'အဲ့ဒီလို လူမျိုး က ဒီလိုပဲ သေသွားပြီလား…’

သူတို့ အနည်းငယ် မယုံကြည် နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသော်လည်း ကျန်းချဲ့ က ချူဟယ် ၏ နတ်သုံးခွလှံ ကြီးကို ကိုင်ဆောင် ကာ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ နံပါတ်တစ် စင်မြင့် ပေါ်သို့ တစ်လှမ်းချင်း စီ လျှောက်လှမ်း သွားသည် ကို မြင်သောအခါ သူတို့ အနေဖြင့် ဤ အတိုင်း သာ မှတ်ယူ ရန် ရှိတော့လေသည်။

သေချာသည် ကတော့ လူအချို့ ကလည်း ချူဟယ် သည် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းမှ ထွက်ခွာ သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကို လျှို့ဝှက်စွာ ခန့်မှန်း မိကြလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူတိုင်း တွင် သိုင်းစစ်ဆေးရေး အမိန့်ပေးပြား ကိုယ်စီ ရှိကြရာ အချိန် ကို ကောင်းစွာ ဖမ်းဆုပ် နိုင်မည် ဆိုပါက အသက်ဘေး မှ လွတ်မြောက် နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် အလွန် ကြီးမား သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ဤ မေးခွန်း ကို မည်သူ ကမျှ မမေးရဲ ကြသလို မည်သူ ကမျှ လည်း စိတ်မဝင်စား ကြချေ။

သူတို့ သိသည် က အချက် တစ်ချက်တည်း သာ ဖြစ်လေသည်။

၎င်းမှာ အလွန် အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက် တစ်ယောက် လျော့နည်း သွားပြီး သူတို့ အတွက် နောက်ထပ် နေရာ တစ်နေရာ လုယူ ရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွား ပြီ ဆိုသည် ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန် တွင် နံပါတ်တစ် နေရာ ၌ မတ်တပ် ရပ်ကာ လူအုပ်ကြီး ကို ငုံ့ကြည့် နေသော လူရိပ် နှင့် ပတ်သက်၍ ကတော့ မည်သူ ကမျှ လုယူ ရန် စိတ်ကူး လုံးဝ မရှိကြတော့ချေ။ ချန်ဖျင် နှင့် ကျန်းဖျင် တို့ ပင်လျှင် ဤ မြင်ကွင်း ကို ကြည့်ရင်း...

အလွန် နက်ရှိုင်းသော တိတ်ဆိတ် မှု အတွင်းသို့ နစ်မြုပ် သွားခဲ့ကြလေပြီ။

"အစ်ကိုကျန်း တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ..."

လုကျဲယွင် က မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ဖြင့် ချီးကျူး စကား ပြောလိုက်လေသည်။

သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင် တော့ အလွန် ကြီးမားသော မုန်တိုင်း ကြီး တစ်ခု တိုက်ခတ် သွားခဲ့လေပြီ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အပြောင်းအလဲ များ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ် လာခဲ့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ် ထဲတွင် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ နံပါတ်တစ် နေရာ သည် ဆန်းကျန့် ဘုန်းကြီး ဖြစ်ပြီး ချူဟယ် က နံပါတ်နှစ် နေရာ ဖြစ်လေသည်။ ယခုအခါ ချူဟယ် မှာ သေသည် ရှင်သည် မသိရ တော့ဘဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းမှ လုံးဝ နှင်ထုတ် ခံလိုက် ရပြီး ကျောက်စိမ်း စင်မြင့် ကို လုယူ မည့် အရည်အချင်း ပင် ဆုံးရှုံး သွားခဲ့လေပြီ။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ် ထဲတွင် လုံးဝ မရှိခဲ့သော အနှောင့်အယှက် ပေးသူ ကျန်းချဲ့ သည် အချိန် တိုင်း တွင် ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး ၏ အပြောင်းအလဲ များကို အမြဲတမ်း ဖြစ်ပေါ် စေခဲ့သည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုလု လည်း တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တာပဲ ဘယ်လိုလဲ... ကျုပ်နဲ့များ လက်ရည်စမ်းကြည့်ဦးမလား..."

ကျန်းချဲ့ က အေးဆေး တည်ငြိမ် သော လေသံ ဖြင့် ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ် လိုက်လေသည်။

သူ၏ အမြင် တွင် လုကျဲယွင် ၏ စွမ်းအား မှာလည်း အလွန် ကောင်းမွန် လေသည်။ တစ်ယောက်တည်း ဖြင့် ထျန်းကျန့်တောင် မှ ချန်ဖျင် နှင့် ပိုင်လု စာသင်ကျောင်းတော် မှ ကျန်းဖျင် တို့ ကို အသေအလဲ ခုခံ ခဲ့ရာ အထက်စီး မှ နေရာ မယူနိုင် ခဲ့သော်လည်း လုံးဝ ရှုံးနိမ့် သွားခြင်း လည်း မရှိခဲ့ချေ။

ဤ အချက် တစ်ချက်တည်း ကပင် ဤ လူ၏ သာမန် မဟုတ်သော စွမ်းရည် များကို သက်သေပြ ရန် လုံလောက် နေပေပြီ။

"အစ်ကိုကျန်း ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်မှန်း ကျုပ် ကိုယ်တိုင် သိပါတယ်... ထားလိုက်ပါတော့ဗျာ..."

မူလက လုကျဲယွင် အနေဖြင့် တစ်ကြိမ် လောက် ဝင်လု ရန် စိတ်ကူး ရှိခဲ့သော်လည်း စောစောက ကျန်းချဲ့ နှင့် ချူဟယ် တို့ ကြားရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ပွဲ ကြီး ကို မြင်တွေ့ လိုက်ရပြီးနောက် လက်တွေ့ မကျသော ထို စိတ်ကူး ကို လုံးဝ ဖျောက်ဖျက် ပစ်လိုက်လေတော့သည်။

သူ သည် ကျန်းချဲ့ ကို မယှဉ်နိုင် မှန်း ကောင်းစွာ သိရှိ ထားရာ ဤ ကိစ္စ ကြောင့် မိတ်ဆွေ မှ ရန်သူ အဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲ မခံ နိုင်ချေ။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လုကျဲယွင် က စစ်မြေပြင် မှ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာ လိုက်ပြီး ကျန်းဖျင် နှင့် ချန်ဖျင် တို့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ နံပါတ်တစ် နေရာကို ကျုပ် လုံးဝ ဝင်မလုတော့ဘူး... မင်းတို့ စိတ်ဝင်စားရင် သွားစမ်းကြည့်လို့ ရတယ် ဒါပေမဲ့ ကျုပ် စကား ကြိုပြောထားမယ်နော်... တကယ်လို့ မင်းတို့ နှစ်ယောက်က ကျုပ်ကို ဆက်ပြီး ပစ်မှတ်ထား နေမယ် ဆိုရင်တော့..."

"ကျုပ်က သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကနေ ထွက်သွားရမယ် ဆိုရင်တောင် အသက်စွန့်ပြီး မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို သေချာပေါက် ဆွဲခေါ်သွားမယ်ကွ..."

စကားသံ ဆုံးသည် နှင့် လုကျဲယွင် က ရုတ်တရက် ခုန်တက် လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် က သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ နံပါတ်ငါး ကျောက်စိမ်း စင်မြင့် ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိ သွားကာ အပြည့်အဝ ကာကွယ် သော အနေအထား ဖြင့် အသင့် ပြင်ထား လိုက်လေသည်။

ချန်ဖျင် က ကျန်းချဲ့ ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့် လိုက်ပြီး လီရွှမ်ကျန်း ကို ဖိနှိပ် တိုက်ခိုက် နေသော ဆန်းကျန့် ဘုန်းကြီး ကို တစ်ချက် ထပ်ကြည့် ကာ သက်ပြင်း သဲ့သဲ့ တစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် ဓားပျံ ကို စီးနင်း ၍ နံပါတ်လေး ကျောက်စိမ်း စင်မြင့် ပေါ်သို့ သွားရောက် နေရာယူ လိုက်လေသည်။

သူ သည် မိမိ အခြေအနေ ကို ကောင်းစွာ သိရှိသူ တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။

အုပ်စုဖွဲ့ သတ်ပွဲ ကြီး ပြီးဆုံး သွားပြီးနောက် အခြေခံ အားဖြင့် မိမိ ၏ စွမ်းအား က မည်သည့် အဆင့် တွင် ရှိနေကြောင်း ကို သူ ကောင်းစွာ ခံစား သိရှိ သွားခဲ့လေပြီ။

ကျန်းချဲ့၊ ချူဟယ် သို့မဟုတ် ဆန်းကျန့် ဘုန်းကြီး တို့ မည်သူ နှင့် မဆို သူ ၏ စွမ်းအား က အနည်းငယ် နိမ့်ကျ နေလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ သည် ဓားပညာ ကို သာ ကျင့်ကြံ ပြီး ရုပ်ခန္ဓာ ကို လုံးဝ မကျင့်ကြံ သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအား တွင် သူတို့ကို မရှုံး သော်လည်း အကယ်၍ အနီးကပ် ဝင်လာနိုင် ပါက...

သူ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့် ရမည် မှာ အသေအချာ ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အခြေအနေ ကောင်းချိန် တွင် နောက်ဆုတ် လိုက်ခြင်း က အကောင်းဆုံး ပင်ဖြစ်သည်။

သေချာသည် ကတော့ နောက်ပိုင်း တွင် အခွင့်ကောင်း ဝင်ယူစရာ ရှိလာမည် ဆိုပါကလည်း သူ လုံးဝ လက်တွန့် နေမည် မဟုတ်ချေ။

အလားတူ အတွေးမျိုး ပေါ်လာ သူမှာ ကျန်းဖျင် လည်း ပါဝင် လေသည်။

သူမ သည် အချိန် အနည်းငယ် မျှ စဉ်းစားခန်း ဝင်ပြီးနောက် စိတ်ကို တင်း ကာ နံပါတ်သုံး ကျောက်စိမ်း စင်မြင့် ကို တိုက်ရိုက် နေရာယူ လိုက်လေတော့သည်။

ယခု အချိန် တွင် စစ်မြေပြင် ၌ ကျောက်စိမ်း စင်မြင့် တစ်ဝက် နီးပါး မှာ နေရာယူ ခြင်း ခံလိုက် ရပြီ ဖြစ်ပြီး လက်ချိုး ရေတွက် ၍ ရနိုင်သော စင်မြင့် အနည်းငယ် သာ ကျန်ရှိ တော့ရာ သိုင်းသခင် ဆယ်ဂဏန်း ခန့် မှာ ထို နောက်ဆုံး နေရာ လေးများ အတွက် အလွန် အသေအလဲ တိုက်ခိုက် နေကြလေတော့သည်။

မကြာမီ မှာပင် ပိုမို များပြား လာသော သိုင်းသခင် များ မှာ သတ်ဖြတ် ခံလိုက် ရခြင်း သို့မဟုတ် အသက် ကို ကာကွယ် ရန် အတွက် သိုင်းစစ်ဆေးရေး အမိန့်ပေးပြား များကို အသုံးပြု လိုက်ကြ ရလေသည်။

တိုက်ပွဲ မှာ အပြင်းထန်ဆုံး အချိန် သို့ ရောက်ရှိ နေလေပြီ။

အခြား တစ်ဖက် တွင်တော့ ဆန်းကျန့် ဘုန်းကြီး နှင့် လီရွှမ်ကျန်း တို့ ၏ တိုက်ပွဲ မှာလည်း အတူတူ ပင် ဖြစ်လေသည်။ ရွှေရောင် ပုစဉ်းရင်ကွဲ ဓမ္မခန္ဓာ ၏ အကူအညီ ဖြင့် လီရွှမ်ကျန်း ကို အမြဲတမ်း ဖိနှိပ် တိုက်ခိုက် နိုင်ခဲ့ပြီး အထက်စီး မှ နေရာယူ ထားနိုင် ခဲ့လေသည်။

လီရွှမ်ကျန်း ၏ စွမ်းအား မှာ မဆိုး သလို မိုးကြိုး လျှပ်စီး ပညာ တွင်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်း သော်လည်း ဗောဓိသတ် ဝင်စားသူ တစ်ပါး ကို ရင်ဆိုင် ရချိန် တွင်တော့ သူ ၏ နည်းလမ်း များကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံး သော်လည်း ဆန်းကျန့် ဘုန်းကြီး ကို သာမန် ဒဏ်ရာ လေးများ သာ ရရှိ အောင် ပြုလုပ် နိုင်ခဲ့လေသည်။

အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာ ရရှိအောင် လုံးဝ မလုပ်နိုင် ခဲ့ချေ။

"ဝုန်း..."

နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံ ကြီး တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ် သွားပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်း နှင့် မိုးကြိုး လျှပ်စီး များ အဆက်မပြတ် ယှက်နွှယ် သွားကာ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး အကြီးအကျယ် တုန်ခါ သွားလေသည်။

တိုက်ခိုက် မှု တစ်ကြိမ် ပြီးဆုံး သွားပြီးနောက် ဆန်းကျန့် ဘုန်းကြီး သည် အချိန် ကိုက် ပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာ လိုက်ပြီး ပေတစ်ရာ ခန့် အကွာအဝေး အထိ ရောက်ရှိ သွားလေသည်။ ထို့နောက် လီရွှမ်ကျန်း ကို စူးစိုက် ကြည့်ကာ လက်တစ်ဖက် ကို ရင်ဘတ် ရှေ့တွင် စုအုပ် လိုက်ပြီး...

"လီ ဒါယကာ... ရပ်လိုက်ကြရအောင်..."

လီရွှမ်ကျန်း ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တွင် မိုးကြိုး လျှပ်စီး များ လွှမ်းခြုံ နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ထို စကား ကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင် ကျုံ့သွားလေသည်။

"မင်းက ဘာသဘောလဲ..."

"လီ ဒါယကာ ဆီမှာ အဆုံးစွန် အထိ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက် နည်းလမ်းတွေ ရှိသေးတယ် ဆိုတာကို ဘုန်းဘုန်း သိပါတယ်... အဲ့ဒီ နည်းလမ်းတွေ က ဘုန်းဘုန်းကို ဒဏ်ရာ ရစေနိုင်လောက်တယ် ဒါပေမဲ့ ဘုန်းဘုန်း ဆီမှာလည်း ရှိနေတယ်လေ... တကယ်လို့ နှစ်ယောက်စလုံး အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာ ရသွားကြမယ် ဆိုရင် ဒါယကာ ရော ဘုန်းဘုန်း ပါ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ကျောက်စိမ်း စင်မြင့် နေရာကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် လီ ဒါယကာ အနေနဲ့ တစ်လှမ်းလောက် နောက်ဆုတ်ပေးပြီး နံပါတ်သုံး နေရာကို ယူလိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ…”

အခန်း (၃၄၆) ကောင်းကင်ကို မြှုပ်နှံမယ်... မြေကြီးကို မြှုပ်နှံမယ်... သတ္တဝါအပေါင်းကို မြှုပ်နှံမယ်

ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးတွင် အမှန်တကယ်ပင် အပိုစွမ်းအားများ ရှိနေသေးလေသည်။ အကယ်၍ သူသာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက လီရွှမ်ကျန်းကို အနိုင်ယူရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ ခက်ခဲသော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ ပုံမှန်အချိန်မျိုးတွင်သာဆိုပါက သူသည် ယခုကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို လုံးဝ ပြောဆိုမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အဓိက ပြဿနာမှာ အဝေးတွင် ကျားတစ်ကောင်အလား ချောင်းမြောင်းနေသော ကျန်းချဲ့ ရှိနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းက ကျန်းချဲ့နှင့် ချူဟယ်တို့၏ အသက်လုတိုက်ပွဲကြီးကို သူ အစအဆုံး အပြည့်အဝ ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအားကိုလည်း အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့လေပြီ။ သူ့အတွက်တော့ ကျန်းချဲ့သည် အကြီးမားဆုံးသော ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။

ဤအချက်တွင် လီရွှမ်ကျန်းသည် လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ချန်ဖျင်၊ ကျန်းဖျင်နှင့် လုကျဲယွင်တို့ အုပ်စုမှာတော့ သူတို့နှင့် အလွန် ကြီးမားသော ကွာဟမှုကြီး ရှိနေကြောင်း ဆိုဖွယ်ရာပင် မလိုတော့ချေ။

ကျန်းချဲ့သည်သာလျှင် သူ၏ နံပါတ်တစ် နေရာကို အဓိက လုယူမည့် ပြိုင်ဘက်ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျန်းချဲ့နှင့် အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲ ဝင်ရန်အတွက် စွမ်းအားများကို ချွေတာ ထားလိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် လီရွှမ်ကျန်းနှင့် အချိန်ကုန်ခံ တိုက်ခိုက်နေရန် အချိန်မရှိချေ။

သို့သော် သူ၏ ဤစကားများက လီရွှမ်ကျန်း၏ နားထဲတွင်တော့ အလွန် နားလည်ရခက်ပြီး ဒေါသထွက်စရာ ဖြစ်နေလေသည်။ ရွှမ်ထျန်းဝူကျီနန်းတော်၏ ယခုမျိုးဆက် တာအိုသားတော် တစ်ယောက်အနေဖြင့် လီရွှမ်ကျန်းသည် လောကတစ်ခွင်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု အမြဲတမ်း ကြွေးကြော်ခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ကတော့ အလွန် ကြီးမားသော ယုံကြည်ချက် ရှိသူ တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သူနှင့်မဆို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်ဟု မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်ထားလေသည်။

'ဒီလိုလူမျိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ အထင်သေးခံနိုင်မှာလဲ'

မှန်ပါသည် သူကိုယ်တိုင်လည်း ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီး၏ စွမ်းအားက သူ့ထက် တစ်ပန်းသာနေကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအားမှာလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အားလုံးကို ခြုံငုံသုံးသပ် ကြည့်မည်ဆိုပါက သူ၏ စွမ်းအားသည် ချူဟယ်နှင့်သာ တန်းတူ ရှိနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိလေသည်။

သို့သော် လက်တွေ့ အခြေအနေများကို လက်ခံထားသော်လည်း ဤမျှလောက် လွယ်ကူစွာဖြင့် အရှုံးပေးရန် ကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပြီးမှသာ ရှုံးနိမ့်ခံမည် ဖြစ်လေသည်။

"ဆန်းကျန့် မင်းက အရမ်း မာနကြီးလွန်းနေပြီ"

လီရွှမ်ကျန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။

လူအများအပြား၏ အရှေ့တွင် သူသည် တာအိုဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်သစ် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် အနေဖြင့် ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးကို အလွယ်တကူ အရှုံးပေးလိုက်မည် ဆိုပါက ၎င်းမှာ ရွှမ်ထျန်းဝူကျီနန်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုရုံသာမက တာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုကာ အရှုံးပေးလိုက်သည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

"လီ ဒါယကာက တကယ်ပဲ ခေါင်းမာနေတာလား"

ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလွန် နက်နဲသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

"စကားတွေ များနေတာပဲကွာ"

လီရွှမ်ကျန်းက အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ရုတ်တရက် အလွန် တောက်ပလာလေသည်။ ပေရာချီ ရှည်လျားသော လျှပ်စီးမြွေကြီးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း ပတ်ဝန်းကျင် ပေတစ်ရာခန့် အကွာအဝေး အထိ လျှပ်စီးပင်လယ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ရွှမ်ထျန်း လျှပ်စီးကန်။

ဤသည်မှာ သူ၏ အဆုံးစွန်အထိ ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း ပင်ဖြစ်သည်။

အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မိုးကြိုးလျှပ်စီးများမှ ပေါက်ဖွားလာသော ထူးဆန်းသည့် သားရဲကြီးများ လူပုံသဏ္ဌာန် အရိပ်ကြီးများ ရာနှင့်ချီ၍ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာကာ ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးကို အပြည့်အဝ ဝိုင်းရံလိုက်ကြလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသော သိုင်းပညာရှင်များကတော့ အလွန် အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် နောက်သို့ အလျင်စလို ဆုတ်ခွာလိုက်ကြလေသည်။

အစောပိုင်းက ကျန်းချဲ့နှင့် ချူဟယ်တို့၏ တိုက်ပွဲမှ သင်ခန်းစာကို သူတို့ ကောင်းစွာ ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ အနီးသို့ ကပ်ရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲကြတော့ချေ။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲအတွင်းသို့သာ ပါဝင်သွားမည် ဆိုပါက နောက်ဆက်တွဲ လှိုင်းဂယက်များကပင် သူတို့ကို အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရရှိသွားစေရန် လုံလောက်နေလေသည်။

ကျန်းချဲ့ကတော့ ဤတိုက်ပွဲကြီးကို အလွန် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကြည့်ရှုနေလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤတိုက်ပွဲ၏ အနိုင်ရသူသည်သာလျှင် သူနှင့် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နံပါတ်တစ် နေရာကို လုယူရန် အရည်အချင်း ရှိမည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန်ကတော့ သူ လုံးဝ အခွင့်ကောင်း ဝင်ယူမည် မဟုတ်ချေ။

ပထမအချက်မှာ လူအများအပြား၏ အရှေ့တွင် ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းက အလွန် ယုတ်မာသော လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလွန်းနေပြီး ဒုတိယအချက် ကတော့ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသော တာအိုဂိုဏ်းနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း တို့မှ သိုင်းသခင်များက သူ့ကို အလွန် သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုသာ မအောင်မြင်ပါက ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အရာမှာ ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးနှင့် လီရွှမ်ကျန်းတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရမည်မှာ အသေအချာ ပင်ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းမာလွန်းတယ်"

ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးက အလွန် အေးစက်သော လေသံဖြင့် စကားလုံးအချို့ကို တိတိကျကျ ပြောလိုက်လေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ နေမင်းကြီးတစ်စင်းအလား ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးတွင် ရွှေရောင်ကြာပန်းများ အဆက်မပြတ် ပွင့်ထွက်လာပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ပုံရိပ်ကြီးများ ထွက်ပေါ်လာကာ တရားရွတ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"အုံ..."

"မာ..."

"နီ..."

ဗုဒ္ဓဘာသာ လျှို့ဝှက်နတ်စွမ်းရည် စကားလုံးခြောက်လုံးပါ စစ်မှန်သော တရားတော်။

မရေမတွက်နိုင်သော စစ်မှန်သော တရားတော်များက တစ်နေရာတည်းသို့ စုစည်းသွားပြီး လေဟာနယ်ထက်တွင် အလွန် ကြီးမားလှသော ဗုဒ္ဓလက်သင်္ကေတကြီး တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီး၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကြားမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကြီး တစ်ခု အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပန်းထွက်လာပြီး ဗုဒ္ဓလက်သင်္ကေတကြီးက လီရွှမ်ကျန်း ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော လျှပ်စီးမိုးကြိုးများကလည်း လျှပ်စီးအရိပ်ကြီးများနှင့် အတူ ကောင်းကင်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာလေတော့သည်။

အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကြီးက ရုတ်တရက် စတင်သွားခဲ့လေပြီ။

ဤတိုက်ပွဲမှာ ကျန်းချဲ့နှင့် ချူဟယ်တို့၏ တိုက်ပွဲထက် လုံးဝ မညံ့သော အလွန် အကြိတ်အနယ်ရှိသည့် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီး၏ ဗုဒ္ဓဘာသာ စစ်မှန်သော တရားတော်များ ဖြစ်စေ လီရွှမ်ကျန်း၏ လျှပ်စီးကန်ကြီး ဖြစ်စေ လူတိုင်းကို အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့လေသည်။

ပြင်ပတွင် ကြည့်ရှုနေကြသော လူများမှာလည်း သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကို အလွန် အံ့အားသင့်နေကြလေသည်။

ကျန်းချဲ့က ချူဟယ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်နိုင်သဖြင့် နံပါတ်တစ် နေရာကို အပြည့်အဝ ရယူနိုင်ပြီဟု သူတို့အားလုံး ထင်မှတ်နေခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်တော့ ဤသည်မှာ အတည်ပြု၍ မရသေးသော အရာတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသွားခဲ့လေပြီ။

ကျန်းချဲ့၏ အမြင်တွင်လည်း ထိုသူများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားပြောင်မြောက် လွန်းလှပေသည်။ လီရွှမ်ကျန်း၏ လျှပ်စီးပညာက ယခင်က လဲ့ထင်၏ စွမ်းအားကို အဆင့်ပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့လေပြီ။ လဲ့ထင်က လက်ဝါးပေါ်မှ လျှပ်စီးကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် လီရွှမ်ကျန်းကတော့ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ အထွတ်အထိပ် အဆင့် စွမ်းအားများကို အလွယ်တကူ ထုတ်ဖော်နိုင်နေလေပြီ။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော လျှပ်စီးအရိပ်ကြီးများက ကျန်းချဲ့ကိုပင် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားစေခဲ့လေသည်။

သေချာသည်ကတော့ အထင်ရှားဆုံး သူမှာ ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီး ပင်ဖြစ်သည်။ ဒေါသထွက်သွားသည်လား သို့မဟုတ် အစောကြီးကတည်းက အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်လားတော့ မသိချေ။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားများမှာ အဆုံးအစွန်အထိ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

ဗုဒ္ဓဘာသာ စစ်မှန်သော တရားတော်များက လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ရွှေရောင် ပုစဉ်းရင်ကွဲ ဓမ္မရုပ်တုကြီး၏ အရှိန်အဝါဖြင့် လုံးဝ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

နတ်ဗုဒ္ဓတစ်ပါးအလား အလွန် ကြောက်စရာကောင်းသော ဖိအားကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း ခြေဖဝါးအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ရွှေရောင်ကြာပန်းများက လျှပ်စီးအရိပ်ကြီးများကို တိုက်ရိုက် မျိုချဖျက်ဆီး ပစ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး အကြီးအကျယ် တုန်ခါသွားလေသည်။ တိုက်ပွဲ စတင်ပြီး အသက်ရှူ အကြိမ်ရေ ရာဂဏန်းခန့် အကြာတွင်ပင် လီရွှမ်ကျန်းသည် အောက်စီးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။

ဤသည်မှာ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအား အားနည်းနေသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လျှပ်စီးကန်၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်က လုံလောက်မှု မရှိသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးနှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေရသဖြင့် လျှပ်စီးကန် အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များက အလွန် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးလာနေလေသည်။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက လျှပ်စီးကန် ခန်းခြောက်သွားသည်နှင့် လီရွှမ်ကျန်း ရှုံးနိမ့်မည့် အချိန်ပင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ နောက်ဆုံး နေရာအနည်းငယ် အတွက် တိုက်ပွဲကြီးမှာလည်း အလွန် အန္တရာယ်များသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

အချိန်တိုင်းတွင် သိုင်းသခင် အများအပြားသည် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းမှ အဆက်မပြတ် နှင်ထုတ်ခံနေရလေသည်။

အလွန် အစွမ်းထက်သော သိုင်းသခင် အချို့လည်း အချိန်ကိုက်ပင် အစွမ်းကုန် လှုပ်ရှားလာကြပြီး သက်ညှာမှု လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ မိမိတို့၏ စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လာကြလေသည်။ ထိုအထဲတွင် အနောက်မြောက်ဘက် ဒေသမှ ထိပ်တန်း အင်အားစုတစ်ခု၏ အတွင်းတပည့် တစ်ယောက်မှာ သိုင်းသခင် အများအပြားကို အဆက်မပြတ် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော်လည်း နံပါတ်ခုနစ် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ကို အောင်မြင်စွာ နေရာယူနိုင်ခဲ့လေသည်။

သိုင်းသခင် အများအပြား ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း လုံးဝ နောက်ဆုတ်သွားခြင်း မရှိဘဲ အသက်လု ခုခံနေလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းက လူအများအပြားကို အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့လေသည်။

အခြားတစ်ယောက်မှာတော့ အလွန် ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုသည့် အလယ်ပိုင်းဒေသမှ သိုင်းပညာရှင်နှင့် လုံးဝ မတူညီသော အလွန် အစွမ်းထက်သည့် သိုင်းသခင် တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။ ကျိန်စာ တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် သိုင်းသခင် သုံးယောက်ကို အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး သိုင်းစစ်ဆေးရေး အမိန့်ပေးပြားကိုပင် အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေး မရလိုက်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဤမျှလောက် ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှုက သိုင်းသခင် အများအပြားကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့လေသည်။

သို့သော် ထိုသိုင်းပညာရှင်မှာ အလွန် မြင့်မားသော နေရာကို လုယူရန် လုံးဝ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ နံပါတ်ဆယ် နေရာကို ရယူပြီးနောက် ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေသည်။ အခြားသူများက သူ့ကို လာရောက် မနှောင့်ယှက်သရွေ့ သူလည်း အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်နေမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

သေချာသည်ကတော့ အသက်ကို ပဓာနမထားသော သိုင်းပညာရှင်အချို့ လည်း ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

အကြိတ်အနယ်ဆုံး တိုက်ပွဲကြီးမှာတော့ နံပါတ်ကိုး ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်တွင် ဖြစ်ပွားနေလေသည်။ ဤနေရာတွင် သိုင်းသခင် ဆယ်ယောက်နီးပါးခန့် အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး အနက်ရောင် ရုံးတော်မှ ဝူချွမ်၊ ဖုန်းရှောင်ဝူနှင့် အခြားသော သိုင်းသခင်များ အားလုံး ပါဝင်နေလေသည်။

သူတို့အားလုံး အစွမ်းကုန် ကြိုးစား လုယူနေကြလေသည်။

သူတို့၏ မူလ ရည်မှန်းချက်မှာ ကျန်းချဲ့ကို ကူညီ၍ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နေရာကို လုယူရန် ဖြစ်သော်လည်း သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်မှ ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် သူတို့၏ အကူအညီကို လုံးဝ မလိုအပ်မှန်း ကောင်းစွာ သိရှိသွားခဲ့ကြလေသည်။

တစ်ယောက်တည်းဖြင့် နံပါတ်တစ် နေရာကို အောင်မြင်စွာ နေရာယူထားနိုင်ပြီး လီရွှမ်ကျန်းနှင့် ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးတို့၏ တိုက်ပွဲမှလွဲ၍ အခြား မည်သူကမျှ သွားရောက် တိုက်ခိုက်ရဲခြင်း မရှိကြချေ။ ဤသည်ကပင် ကျန်းချဲ့၏ အဆင့်အတန်းကို အပြည့်အဝ အသိအမှတ် ပြုလိုက်သည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များမှာ ဂိုဏ်းကြီးများမှ အတွင်းတပည့်များနှင့် ဟွမ်ဖူပုလင်း၊ ယွမ်ချူ အပါအဝင် အင်အားကြီး မိသားစုများမှ သခင်လေးများ ဖြစ်ကြပြီး တိုက်ပွဲမှာ အလွန် ပြင်းထန်နေလေသည်။

နံပါတ်ခြောက်နှင့် နံပါတ်ရှစ် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်များ တွင်လည်း သိုင်းသခင် အများအပြား ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေကြလေသည်။

လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးတွင် ပေါက်ကွဲသံကြီးများ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

တိုက်ပွဲများမှ တစ်ဦးတည်း ကင်းလွတ်နေသူမှာ ကျန်းချဲ့၏ ယောက်ဖဖြစ်သူ ချီရှောက်ယန် သာ ရှိလေသည်။

သူသည် ပွဲကြည့်ပရိသတ် တစ်ယောက်အလား အောက်ဘက်တွင် ဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲကြီးများကို ကြည့်ရှုနေပြီး အဝေးတွင် ရပ်နေလေသည်။ မူလက သူ့ကို ဤအတိုင်း အေးဆေးစွာ ရပ်နေခွင့် မပေးလိုသော သိုင်းပညာရှင် အချို့က သူ့ကို တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ အော်ဟစ် ဟန့်တားလိုက်မှုကြောင့် ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ကြလေသည်။

ထိုအချိန်မှ စတင်ကာ မည်သူကမျှ ဘေးတွင် အေးဆေးစွာ ရပ်နေသော ချီရှောက်ယန်ကို သွားရောက် မစော်ကားရဲကြတော့ချေ။

ပြိုင်ဘက်ကင်း အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသော မိမိ၏ ယောက်ဖဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း ချီရှောက်ယန်၏ ရင်ထဲတွင် စကားအချို့ ပြောလိုသော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ အကြည့်များက ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးနှင့် လီရွှမ်ကျန်းတို့၏ တိုက်ပွဲ အပေါ်တွင်သာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အချိန်ခဏမျှ စဉ်းစားခန်း ဝင်ပြီးနောက် ပါးစပ်ဖျားသို့ ရောက်နေသော စကားများကို အတင်းအကျပ် မျိုသိပ်ထားလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ ညွှန်ကြားမည့် အချိန်ကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချဲ့၏ စကားများကြောင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

'တကယ်လို့ ကျန်းချဲ့က ငါ့ကို နေရာတစ်နေရာ လုပေးရင်ရော...'

"ဝုန်း..."

အလွန် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခုနှင့် အတူ လီရွှမ်ကျန်း ဖန်တီးထားသော လျှပ်စီးကန်ကြီးမှာ ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီး၏ အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ပြီး လီရွှမ်ကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်လည်း အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာလေသည်။

ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးက လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသော အဖြူရောင် ပုတီးစေ့များကို ကိုင်ဆောင်ကာ လီရွှမ်ကျန်းကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖိနှိပ်ချလိုက်လေသည်။ သူ၏ အနောက်မှ ရွှေရောင် ပုစဉ်းရင်ကွဲ ဓမ္မရုပ်တုကြီးနှင့် ကြီးမားလှသော ရွှေရောင် ဓမ္မခန္ဓာကြီးတို့ တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။

လက်တစ်ဖက်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်နှင့် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

လီရွှမ်ကျန်း၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း တင်းမာသွားပြီး လေဟာနယ်ထက်မှ ကျဆင်းလာသော အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖိအားကြီးကို ကောင်းစွာ အာရုံခံ မိလိုက်လေသည်။ ချက်ချင်းပင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အစီအရင်များကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲကာ ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်များကိုပင် အတင်းအကျပ် လှုံ့ဆော်၍ လျှပ်စီးကန်ကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အသက်သွင်းပြီး ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အစွမ်းကုန် ခုခံလိုက်လေသည်။

"လီ ဒါယကာ ဘုန်းဘုန်း နောက်ဆုံးအနေနဲ့ မေးမယ်... မင်း နောက်ဆုတ်မှာလား..."

ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီး၏ အသံက သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သာမန်လူများကို ဖိနှိပ်ကွပ်ကဲနေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ပင်ဖြစ်သည်။

လီရွှမ်ကျန်း၏ မျက်နှာထား အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဝေးတွင် ပွဲကြည့်ပရိသတ် တစ်ယောက်အလား ရပ်နေသော ကျန်းချဲ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းကာ အလျင်စလို နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ဘာစကားမှ ဆက်မပြောတော့ချေ။ သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ ယနေ့ တိုက်ပွဲတွင် သူ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို။

နတ်စွမ်းရည် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း မျိုးစုံကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးကို လုံးဝ အနိုင်ယူနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

အကယ်၍ သူသာ အသက်စွန့်၍ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက နောက်ပိုင်းတွင် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ထိပ်ဆုံး ဆယ်နေရာကိုပင် လုယူနိုင်မည် မဟုတ်တော့ကြောင်းကို အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက်နေလေသည်။

ထို့နောက် လီရွှမ်ကျန်းသည် အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် နံပါတ်သုံး ကျောက်စိမ်းစင်မြင့် ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ ပိုင်လု စာသင်ကျောင်းတော်မှ ကျန်းဖျင်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ...

"မင်း ဖယ်လိုက်စမ်း..."

"မင်းမှာ ဘာစွမ်းရည် ရှိလဲဆိုတာ အရင် ပြစမ်းပါဦး..."

ကျန်းဖျင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး လီရွှမ်ကျန်းကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သည်။

ကျန်းဖျင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်တော့ လီရွှမ်ကျန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိတော့ချေ။ သူ၏ အနောက်မှ အလွန် ကြီးမားသော လျှပ်စီးကန်ကြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းဖျင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံလိုက်လေတော့သည်။

အချိန်အနည်းငယ်မျှ ကြာပြီးနောက် ကျန်းဖျင် အရေးနိမ့်သွားခဲ့လေသည်။

လီရွှမ်ကျန်းကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘဲ ဒေါသများကို မြိုသိပ်နေရသော လီရွှမ်ကျန်း၏ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်မှု အောက်တွင် အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာ ရရှိသွားခဲ့ပြီး အဝေးတွင် ပွဲကြည့်နေသော လုကျဲယွင်နှင့် အေးစက်သော မျက်နှာထားရှိသည့် ချန်ဖျင်တို့ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်...

နောက်ဆုံးတွင်တော့ နံပါတ်ခြောက် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ကို လုယူရန် ပြင်ဆင်နေသော သိုင်းသခင်များကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကာ နေရာတစ်နေရာကို အတင်းအကျပ် ရယူလိုက်ပြီး အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဘာစကားမှ ဆက်မပြောတော့ချေ။

ဤတစ်ကြိမ် လူခုနစ်ယောက်၏ အားပြိုင်မှုတွင် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရသော ချူဟယ်မှလွဲ၍ အဆုံးရှုံး အကြီးမားဆုံး သူမှာ သူမ ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခြေအနေများက ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သူမလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များမှာ အလွန် ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ နံပါတ်တစ်နှင့် နံပါတ်နှစ် နေရာများမှာ သေချာပေါက် ကျန်းချဲ့နှင့် ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးတို့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်ပြီး နံပါတ်သုံး၊ နံပါတ်လေး၊ နံပါတ်ငါးနှင့် နံပါတ်ခြောက် နေရာများကိုတော့ လီရွှမ်ကျန်း၊ ချန်ဖျင်၊ လုကျဲယွင်နှင့် ကျန်းဖျင်တို့က အသီးသီး နေရာယူလိုက်ကြပြီ ဖြစ်လေသည်။

သိုင်းသခင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မျှ ကျန်ရှိနေသေးသော သူများအတွက်ကတော့ နောက်ဆုံး နေရာ လေးနေရာကိုသာ အသေအလဲ လုယူရန် အခွင့်အရေး ကျန်ရှိတော့လေသည်။

"ကျန်း ဒါယကာ စလိုက်ကြရအောင်..."

လေဟာနယ်ထက်တွင် ရှိနေသော ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးသည် ယခုအချိန်ထိ ရွှေရောင် ဓမ္မရုပ်တုကြီးကို ရုပ်သိမ်းခြင်း မရှိသေးချေ။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို ရွှေရောင် ကြာပန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး ကျောက်စိမ်းစင်မြင့် ပေါ်တွင် ရှိနေသော ကျန်းချဲ့ကို အထက်စီးမှနေ၍ ငုံ့ကြည့်နေလေသည်။

သူသည် ကျန်းချဲ့ကို နောက်ဆုတ်ရန် လုံးဝ ထပ်မံ မဖျောင်းဖျတော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအခြေအနေတွင် ကျန်းချဲ့ကို နောက်ဆုတ်သွားစေရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ အနိုင်ယူခြင်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိကြောင်းကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိသွားခဲ့လေပြီ။

ပါးစပ် အရသာခံပြီး လေပေါနေခြင်းက လုံးဝ အကျိုးမရှိချေ။

ကျန်းချဲ့သည် လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်ထိုးဖောက် နတ်သုံးခွလှံကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို အနက်ရောင် အကြေးခွံများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားကာ တောင်နှိမ် နတ်ကြေးဒယ်အိုးကြီးက ခေါင်းပေါ်တွင် ပျံဝဲနေပြီး ခါးတွင် ကပ်ဆိုးတစ်သောင်း မိစ္ဆာဓားကို ချိတ်ဆွဲထားလေသည်။ ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန် အေးဆေး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေကြသော သိုင်းသခင် အများအပြား၏ အကြည့်များက သူတို့ နှစ်ယောက်၏ အပေါ်သို့ တပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်လာကြလေသည်။

သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော လူသောင်းချီ၏ အကြည့်များကလည်း ကျန်းချဲ့နှင့် ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးတို့၏ အပေါ်သို့ အာရုံစိုက်ထားကြလေသည်။

သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နံပါတ်တစ် နေရာကို မကြာမီ အချိန်အတွင်းတွင် အဆုံးအဖြတ် ပေးတော့မည် ဖြစ်ကြောင်းကို လူတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြလေသည်။

ဘယ်သူကများ ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူပြီး သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နံပါတ်တစ် လောက၏ နံပါတ်တစ် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာကို။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး၏ လေထုမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အလွန် အေးစက် တင်းမာလာလေသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ သိုင်းသခင် အချို့လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ တိုးလိုက်ကြပြီး အစီအရင်ကို ဖွဲ့စည်းကာ ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးကို ကူညီရန် အသင့် ပြင်ထားလိုက်ကြလေသည်။ သူတို့ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက အလွန် ကြောက်စရာကောင်းသော မဟာသိုင်းသခင်ကြီး၏ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ အုပ်စုဖွဲ့ သတ်ပွဲကြီး အတွင်း ပါဝင် တိုက်ခိုက်နေသော အနက်ရောင် ရုံးတော်မှ သိုင်းသခင်များ လည်း အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်သို့ အလျင်စလို ဆုတ်ခွာကာ ကျန်းချဲ့ကို ကူညီ၍ ထိုအနှောင့်အယှက် များကို ရှင်းလင်းပေးရန် အချိန်မရွေး လှုပ်ရှားရန် အသင့် ပြင်ထားလိုက်ကြလေသည်။

အလားတူ လှုပ်ရှားမှုမျိုးကို ပြုလုပ်လာသူမှာ ချီရှောက်ယန် လည်း ပါဝင်လေသည်။

သူသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရပြီး လှုပ်ရှားရန် အလွန် လက်ယားနေခဲ့လေပြီ။ အရှေ့တွင် ရှိနေသော အစွမ်းထက် ပါရမီရှင် ခြောက်ယောက်ကို သူ လုံးဝ သွားရောက် မစော်ကားရဲသော်လည်း အစီအရင်ကို အားကိုး၍ တိုက်ခိုက်မည့် ကတုံးများကိုတော့ သူ ဘာမှ ကြောက်စရာ မရှိချေ။ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ သိုင်းသခင်များ၏ အရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက် ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။

သို့သော် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် အားပြိုင်မှုများက ကျန်းချဲ့နှင့် ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို အနည်းငယ်လေးမျှပင် မရရှိခဲ့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲ၌ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်သာ မြင်တွေ့နေကြတော့သည်။

ကျန်းချဲ့က အချိန်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ အဖြူနှင့် အနက်ရောင် နတ်ဘုရား သင်္ကေတလေးကို လင်းလက်လာစေလိုက်လေသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အဖြူနှင့် အနက် ယှက်နွှယ်နေသော ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက်များက ပတ်ဝန်းကျင် ပေထောင်ချီ အကွာအဝေး အထိ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပန်းထွက်လာပြီး လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးကို မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးသည် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ တိုးလိုက်လေသည်။

လေဟာနယ်ထက်တွင် အဆုံးအစမရှိသော ရွှေရောင်ကြာပန်းများ အဆက်မပြတ် ပွင့်ထွက်လာပြီး အချင်းချင်း ယှက်နွှယ် ဆက်သွယ်သွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည် ပေတစ်ရာခန့် အကွာအဝေးတွင် ကြာပန်းပင်လယ်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

"ကျန်း ဒါယကာ ဒီနည်းလမ်းက ဘုန်းဘုန်းအပေါ်ကို လုံးဝ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိဘူး..."

"အဲ့ဒီလိုလား..."

ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးက ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဘာစကားမှ ဆက်မပြောတော့ချေ။

"ကျန်း ဒါယကာက အရင်ဆုံး လှုပ်ရှားလာပြီ ဆိုမှတော့ ဘုန်းဘုန်းကလည်း တုံ့ပြန်တဲ့ အနေနဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပါ့မယ်..."

စကားသံဆုံးသည်နှင့် သူ၏ အနောက်မှ ရွှေရောင် ဓမ္မရုပ်တုကြီးနှင့် ရွှေရောင် ဓမ္မခန္ဓာကြီးတို့ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး လေဟာနယ်ထက်တွင် အလွန် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီး တစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာကာ ကျန်းချဲ့၏ အပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

အစောပိုင်းက လီရွှမ်ကျန်းကို ဖိနှိပ်ခဲ့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုပင် အသုံးပြုလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဓမ္မရုပ်တု၏ စွမ်းအားများ သူ့တွင်လည်း ရှိနေလေသည်။

ဤမျှလောက် ကြောက်စရာကောင်းသော ဖိအားကြီးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လီရွှမ်ကျန်းမှာ လုံးဝ တောင့်မခံနိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင်တော့ မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မရှိချေ။

နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ပေထောင်ချီ ကျယ်ပြန့်သော ယင်ယန် မီးပင်လယ်ကြီး ထဲမှ ရုတ်တရက် အလွန် ကျယ်လောင်သော နဂါးဟိန်းသံကြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မီးတောက်များနှင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော မိစ္ဆာနဂါးကြီးက ခေါင်းမော့လာကာ ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး၏ အပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေတော့သည်။

"ဝုန်း..."

အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခုက လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ လေဟာနယ်ကြီးမှာ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် အကြီးအကျယ် တုန်ခါသွားပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကျ ပျက်စီးတော့မည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့သည်လည်း ဓမ္မရုပ်တု၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ချူဟယ်ကို သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် နှင်ထုတ်ခဲ့သော အလွန် ကြောက်စရာကောင်းသည့် နတ်စွမ်းရည်ကြီးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး စမ်းသပ် တိုက်ခိုက်နေခြင်း လုံးဝ အကျိုးမရှိကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသဖြင့် အစောဆုံး အချိန်တွင်ပင် မိမိတို့၏ အစွမ်းကုန် စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသပြီး အရှုံးအနိုင်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းတယ် ကျန်း ဒါယကာ မင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွင်း ဘုန်းဘုန်းရဲ့ အလေးအနက် အထားဆုံး ပြိုင်ဘက် တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီပဲ ဒီလိုဆိုမှတော့ ဘုန်းဘုန်းကလည်း အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရတော့မှာပေါ့..."

ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြင်ကွင်းများကို လုံးဝ အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိသော ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးက စကားလုံးအချို့ကို တိတိကျကျ ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ထိုးဖောက် နတ်သုံးခွလှံကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီး ရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီး ကလည်း လက်ထဲရှိ ကွင်းကိုးကွင်းပါ သံတောင်ဝှေးကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသော အဖြူရောင် ပုတီးစေ့များကို ရုတ်တရက် ဆွဲဖြတ်လိုက်ကာ လေဟာနယ်ထက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်တင်လိုက်လေသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပုတီးစေ့ ဆယ့်ရှစ်လုံးက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများဖြင့် လူပုံသဏ္ဌာန် အရိပ်ဆယ့်ရှစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ထို့နောက် ဆန်းကျန့်ဘုန်းကြီးက လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် စုအုပ်လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်ကာ အပြုံးများဖြင့် စကားလုံးအချို့ကို ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။

"အမိတာဘာ..."

"ကျန်း ဒါယကာ ဒီနတ်စွမ်းရည်က ဘုန်းဘုန်းရဲ့ ယခင်ဘဝက ရရှိခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ် တစ်ခုပါ နာမည်က နတ်ဘုရား မြှုပ်နှံခြင်းလို့ ခေါ်ပါတယ် ဘုန်းဘုန်း နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူပြီး သန့်စင်ထားခဲ့ရတာပါ ကောင်းကောင်း လေ့လာ ခံစားကြည့်ပါဦး..."

စကားသံဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူပုံသဏ္ဌာန် အရိပ်ဆယ့်ရှစ်ခုမှာ တပြိုင်နက်တည်း ရပ်တန့်သွားလေသည်။

အရှိန်အဝါများ အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်သွားပြီး စွမ်းအားများက အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို မြင့်တက်လာလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာ တရားရွတ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာ စစ်မှန်သော တရားတော်များက အရပ်လေးမျက်နှာမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားသလို လူသတ်ငွေ့များကလည်း ငရဲပြည်အထိ ရောက်ရှိသွားသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဗုဒ္ဓဘာသာ တရားရွတ်သံများ အလယ်တွင် အလွန် အေးစက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အသံကြီး တစ်ခုက လေဟာနယ်ထက်တွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"ကောင်းကင်ကို မြှုပ်နှံမယ် မြေကြီးကို မြှုပ်နှံမယ် သတ္တဝါအပေါင်းကို မြှုပ်နှံမယ်..."

"ကောင်းကင်ကို မြှုပ်နှံမယ် မြေကြီးကို မြှုပ်နှံမယ် သတ္တဝါအပေါင်းကို မြှုပ်နှံမယ်..."

"ကောင်းကင်ကို မြှုပ်နှံမယ် မြေကြီးကို မြှုပ်နှံမယ် သတ္တဝါအပေါင်းကို မြှုပ်နှံမယ်..."

အသံပေါင်း သောင်းချီက တစ်နေရာတည်းသို့ စုစည်းသွားပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြီး တစ်ခုက ကျန်းချဲ့၏ အပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာလေတော့သည်။