← Chapters

အခန်း ၂၁၈

Vol. 22 Ch. 218

အခန်း ၂၁၈

Vol. 22 Ch. 218

အခန်း ၂၁၈ - တွဲလိုင်း စခန်း

အစပိုင်းတွင် အယ်လ်ဗာပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိရန် အနည်းဆုံး ရက်ဝက် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ ကြာမြင့်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း အိုင်ဗီနှင့် ဆိုင်းလပ်စ်တို့၏ ကူညီပံ့ပိုးမှုကြောင့် လေးနာရီအတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတော့သည်။

သူတို့ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သောအခါ ဆိုင်းလပ်စ်က သူ၏ လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်းကာ အကြောဆန့်လိုက်သည်။ အိုင်ဗီသည်လည်း တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများကမူ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို စူးစမ်းအကဲခတ်နေမိသည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံး အပြင်သို့မထွက်ခွာမီ ခေတ္တမျှ အနားယူရန် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မိုက်ခ်ကမူ အတိုင်းအထက်အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နားရက်မျှမယူဘဲ တစ်ရက်ခွဲကျော်တိုင်အောင် ရဟတ်ယာဉ်ကို ဆက်တိုက်မောင်းနှင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မှိတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

"ငါ အခု အိပ်တော့မယ် မင်းတို့ ထွက်တော့မယ့်အချိန်ကျရင် ငါ့ကို နှိုးလိုက်" ဟု ဆိုကာ သူသည် နောက်သို့မှီချလျက် ချက်ချင်းပင် အိပ်ပျော်သွားခဲ့တော့သည်။

မိုက်ခ်ထံမှ ခပ်တိုးတိုး ဟောက်သံထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ဆိုင်းလပ်စ်က အိုင်ဗီ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး

"ကိုယ်တို့ ဘယ်ကနေ စမလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

အိုင်ဗီ့မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ "ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူတို့ကို နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့ရတဲ့ နေရာဆီကို သွားကြမယ်"

ဆိုင်းလပ်စ်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူမကို ယုံကြည်ထားပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ တစ်ခုခုကို သတိရသွားခဲ့သည်။

"ကိုယ်တို့ သူတို့နဲ့မဆုံခင်အထိ ကိုယ်တို့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားသင့်လား"

အိုင်ဗီက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူမ၏ ပန်းရောင်ဆံနွယ်များက ခါးအထိ စီးကျနေပြီး ပန်းရောင်ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပနေတော့သည်။

"ဟင့်အင်း ကျွန်မရဲ့ ဆံပင်တွေက သူတို့ ကျွန်မကို ပိုပြီးမြန်မြန်ဆန်ဆန် မှတ်မိသွားအောင် ကူညီပေးလိမ့်မယ်"

တစ်စက္ကန့်တာ ကာလအတွင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများ မှေးမှိန်သွားခဲ့ရသည်။

ပြီးခဲ့တဲ့ဘဝတုန်းက သူတို့ ငါ့ကို ဘယ်လိုရှာတွေ့ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မသိခဲ့ဘူး သူတို့ အများကြီး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာပဲ ငါ သိခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို သေသေချာချာ မမြင်ခဲ့ရလို့... အခြေအနေက ဘယ်လောက်အထိ ဆိုးရွားခဲ့လဲဆိုတာ ငါ မသိခဲ့ဘူး သူတို့ လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာလား ခြေထောက်တစ်ဖက်လား ဒါမှမဟုတ် ထို့ထက် ပိုဆိုးတာလား

သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သော်လည်း သူမသည် မိမိ၏ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူတို့ထက် အရင် ငါ သူတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိအောင် လုပ်မယ်... သူတို့ကို အဲဒီလိုမျိုး ဒုက္ခမရောက်စေရဘူး။ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မဖြစ်စေရဘူး

သူမသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီး ဆိုင်းလပ်စ်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"တွဲလိုင်း စခန်းက ဒီနားတင်လား"

ဆိုင်းလပ်စ်က မြေပုံကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ကိုဩဒိနိတ်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"အင်း ကိုယ် မိုက်ခ်ကို ဒီစခန်းနားမှာ ရပ်ခိုင်းထားပြီးသား ဒါပေမဲ့ အတိအကျ တည်နေရာတော့ မရှိဘူး ဒီကနေဆိုရင် ဆယ်ကီလိုမီတာလောက် ဝေးဦးမယ်"

အိုင်ဗီက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "အဆင်ပြေပါတယ် ကျွန်မရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားထဲမှာ စကူတာ ပါလာတယ် ကျွန်မတို့ အဲဒါကို သုံးလို့ရတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ဆိုင်းလပ်စ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူမကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

“ကောင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ"

သူတို့နှစ်ဦးလုံး မိုက်ခ် နိုးလာမည့်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသည်။ မိုက်ခ် နိုးလာသောအခါတွင်မူ ဆိုင်းလပ်စ်နှင့် အိုင်ဗီတို့သည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။

မိုက်ခ်က သူ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ လေသံကမူ တည်ကြည်လှသည်။

"ငါ ဒီမှာပဲ စောင့်နေမယ် အကယ်၍ ငါ အခက်အခဲနဲ့ကြုံလို့ ပြန်မတိုက်ခိုက်နိုင်ရင်တော့ ဒီကနေ အရှေ့ဘက် ဆယ်ကီလိုမီတာအကွာမှာ ငါ့ကို လာရှာလို့ရတယ်"

အိုင်ဗီနှင့် ဆိုင်းလပ်စ်တို့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အတူတကွ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

လမ်းခရီးတွင် ဆိုင်းလပ်စ်သည် သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြပ်နေခဲ့သည်။ ဇမ်ဘီများ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထူးဆန်းသည်မှာ ဇမ်ဘီ အများစုမှာ သူတို့ကို လျစ်လျူရှုထားကြပြီး ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဆိုင်းလပ်စ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူတို့ ဘာဖြစ်လို့ မတိုက်ခိုက်ကြတာလဲ

သူသည် အိုင်ဗီ့ကို မျက်လုံးထောင့်မှတစ်ဆင့် ခိုးကြည့်လိုက်မိသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ မဆိုခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်မှာပင် ဇမ်ဘီတစ်ကောင်သည် သူတို့ထံသို့ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများက တောက်ပနေပြီး သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် ပြေးဝင်လာခဲ့တော့သည်။

အိုင်ဗီ့မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

ဒါက အသွင်ပြောင်း ဇမ်ဘီပဲ။ အနည်းဆုံး အဆင့် ၂... ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၃ လောက် ရှိလိမ့်မယ်။ ပုံမှန် ဇမ်ဘီတွေကတော့ ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို မခံစားနိုင်ကြတော့ဘူး

ထိုဇမ်ဘီသည် သူ၏ ခြေသည်းများကို မြှောက်လျက် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ ၎င်း သူတို့ထံသို့ မရောက်ရှိမီမှာပင် ဆိုင်းလပ်စ်က သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုက လျပ်တပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဇမ်ဘီထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားကာ ၎င်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုသတ္တဝါမှာ တဆတ်ဆတ်တုန်ခါသွားခဲ့ပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားခဲ့တော့သည်။

အိုင်ဗီသည် စကူတာကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တည်ကြည်သော အမူအရာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဆိုင်းလပ်စ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးသည်။

"ဒီကောင်က အသွင်ပြောင်းအမျိုးအစားပဲ" အိုင်ဗီက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ငါတို့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်အမြူတေ လိုအပ်တယ်"

ဆိုင်းလပ်စ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အောက်သို့ ဆင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း အိုင်ဗီကလည်း တစ်ပါတည်း အောက်သို့ဆင်းကာ သူနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သူတို့ အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အနီးနားရှိ အခြားသော ဇမ်ဘီများသည် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ အိုင်ဗီနှင့် ဆိုင်းလပ်စ်တို့အတွက် လမ်းတစ်ခု ဖန်တီးပေးနေသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။

ဆိုင်းလပ်စ်၏ မျက်ဝန်းများ မှောင်မိုက်ခ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့က... ငါတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ရှောင်ကွင်းနေကြတာလား။ အိုင်ဗီက ဒီဖြစ်စဉ်နဲ့ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေတာလား

သူသည် ထိုအတွေးကို ရပ်တန့်ကာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ဇမ်ဘီ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ခွဲလိုက်တော့သည်။

အထဲတွင် စွမ်းအင်အမြူတေတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ဆိုင်းလပ်စ် ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသမျှထက် ပိုမိုကြီးမားပြီး စင်ကြယ်လှပေသည်။ ၎င်း၏ တောက်ပမှုမှာ သေးငယ်သော်လည်း တည်ငြိမ်လှသည်။

"စိတ်စွမ်းအား အမြူတေပဲ" အိုင်ဗီက သူမ၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းပလျက် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ထိုစိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်အမြူတေမှာ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းစာခန့် ရှည်လျားပြီး လက်သုံးချောင်းစာခန့် ကျယ်ပြန့်လှသည်။ အကယ်၍ သူမသာ ၎င်းကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပါက... သူမ၏ စွမ်းအားက သိသာထင်ရှားစွာ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မံပြောဆိုခြင်းမပြုဘဲ ဆိုင်းလပ်စ်က ၎င်းကို ကောက်ယူကာ သူမထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါ မင်းအတွက်ပဲ"

အိုင်ဗီသည် တွန့်ဆုတ်နေခြင်းမရှိဘဲ ၎င်းကို လက်ခံရယူလိုက်ရာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် သေးငယ်သော အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်သွားခဲ့သည်။

ငါတို့က လင်မယားတွေပဲဥစ္စာ။ သူပိုင်တာက ငါပိုင်တာပဲ၊ ငါပိုင်တာကလည်း ငါပိုင်တာပဲ အဲလေ… သူလဲပိုင်တာပဲ

စွမ်းအင်အမြူတေကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးလုံး စကူတာပေါ်သို့ ပြန်လည်တက်ရောက်ကာ ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။ မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် တွိုင်လိုက်စခန်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတော့သည်။

အဝေးတစ်နေရာမှပင် အိုင်ဗီ့နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားခဲ့ရသည်။ စခန်း၏ တံတိုင်းများကို သစ်သားများဖြင့်သာ ဆောက်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သစ်သား ဟုတ်လား။ သူတို့ နောင်တရကြလိမ့်မယ်။ အဆင့် ၃ ဇမ်ဘီတွေက ဒါကို စက္ကူတစ်ရွက်လို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်။ အကယ်၍ သူတို့ ကျောက်တုံးတွေနဲ့ အမြန်ဆုံး ပြန်မဆောက်ရင်တော့ ဒီနေရာက ကြာကြာခံမှာ မဟုတ်ဘူး

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်မှာ အကြံဉာဏ်ပေးရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် အနားသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ မောင်းနှင်ခဲ့သည်။

တွိုင်လိုက်စခန်း၏ အဝင်ဝတွင် လူအများအပြား ပြည့်နှက်နေသည်။ လူများသည် တိုးဝှေ့နေကြပြီး၊ အော်ဟစ်ကာ၊ စောင့်ကြပ်နေသော စစ်သားများကို သူတို့ကို အထဲသို့ ပေးဝင်ရန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေကြသည်။

ကလေးငယ်အချို့မှာ မိခင်ဖြစ်သူ၏ ရင်ခွင်အတွင်း၌ ငိုယိုနေကြပြီး သူတို့၏ ပိန်လှီလှသော မျက်နှာထက်တွင် ဆာလောင်မှုနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။

အမျိုးသားများသည် ဆန် ဒါမှမဟုတ် ညစ်ပတ်နေသော အဝတ်အထည် အိတ်အသေးစားလေးများကို သယ်ဆောင်ထားကြပြီး ၎င်းတို့သည် လဲလှယ်ရန်အတွက် လုံလောက်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။ လေထုအတွင်း၌ ချွေးနံ့များနှင့် ဖုန်မှုန့်နံ့များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

အစောင့်စစ်သားများသည် တည်ငြိမ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အေးစက်လှသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက "ဘယ်သူမှ အခကြေးငွေမပေးဘဲ အထဲကို ဝင်လို့မရဘူး တစ်ယောက်ကို ဆန်တစ်ကီလိုဂရမ် ပေးရမယ် ဆန်မရှိရင် ဝင်ခွင့်မရှိဘူး" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီး၏ အသံမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။ အချို့က ဆဲဆိုကြပြီး၊ အချို့က တောင်းပန်နေကြသည်။

အဘိုးအိုတစ်ဦးမှာ ဒူးထောက်လျက် အစောင့်စစ်သားကို တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေရှာသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ၊ ကျွန်တော့်ဇနီးက ဖျားနေလို့ပါ သူ အပြင်မှာ နောက်ထပ်တစ်ညဆိုရင် အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကို ပေးဝင်ပါဗျာ"

သို့သော်လည်း အစောင့်စစ်သားကမူ သူ့ထံသို့ ဖုန်မှုန့်များကိုသာ ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး "စည်းကမ်းက စည်းကမ်းပဲ မင်းမှာ ဆန်မရှိရင် အပြင်မှာပဲ သွားသေလိုက်" ဟု ဆိုသည်။

အိုင်ဗီသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းကျပ်စွာ စေ့ပိတ်လိုက်မိသည်။

သြော်... သူတို့က လူတွေကို ဒီလိုမျိုး ဆက်ဆံကြတာပေါ့။ လူတိုင်း ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ဒီလိုမျိုး အခကြေးငွေ တောင်းခံနေကြတာကတော့ တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းလှတယ်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကာလအတွင်း ကရုဏာသက်ညှာမှု ပြသခြင်းက မိမိကိုယ်ကိုယ်အပေါ် အကြီးမားဆုံးသော မတရားမှု ပြုကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်ကို သူမ နားလည်ထားသော်လည်း အခြားသူများအပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြုမူနေကြသူများကိုမူ သူမ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။

ဆိုင်းလပ်စ်သည် သူမ၏ ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူသည် တံခါးကို လျှပ်စီးကြောင်းဖြင့် ဖြိုခွဲပစ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် အသွင်ရှိသော်လည်း အိုင်ဗီကမူ သူမ၏ လက်ကို ခပ်ဖွဖွ မြှောက်ကာ သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။ သူမက "အခု မဟုတ်သေးဘူး ကျွန်မတို့ အရင်ဆုံး အထဲကို အရင်ဝင်ကြမယ်" ဟု တိုးညှင်းစွာ ကတ်သီးကတ်သတ် ဆိုလိုက်သည်။

အကယ်၍ ငါ သူ့ကို ဒီနေရာမှာ ဒေါသထွက်ခွင့်ပြုလိုက်ရင် ငါ့မိဘတွေကို မရှာဖွေတွေ့ရှိခင်မှာတင် ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်

သူမသည် စကူတာကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ တွန်းရွှေ့လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် အစောင့်စစ်သားက သူမကို သတိပြုမိသွားခဲ့တော့သည်။

All Chapters