အခန်း ၁၇၈

အပိုင်း(၁၇၈) ရှည်လျားလွန်းသော သုံးမိနစ်

"မြန်မြန်... မြန်မြန်လုပ်"

ချန်းရီသည် မြူခိုးကျွန်နှစ်ကောင်၏ ဆွဲငင်မှုကြောင့် ထူထပ်သော မြူခိုးများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဦးလေးအားပေါင်နှင့် ရုပ်သွင်တူသော မြူခိုးကျွန်က ပါးစပ်မှနေ၍ တစ်စုံတစ်ခုကို တီးတိုးရေရွတ်နေပုံရ၏။

မြူခိုးကျွန် အသစ်ဖြစ်နေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဦးလေးအားပေါင်၏ မျက်နှာသည် ဦးခေါင်းပိုင်းရှိ ထူထပ်သော မြူခိုးများကြားတွင် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ လက်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့ရာမှ ချန်းရီက မှတ်မိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဦးလေးအားပေါင်"

ချန်းရီက ဦးလေးအားပေါင်နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ရန် ကြိုးစားကြည့်သည်။

သို့သော် မြူခိုးကျွန်ဖြစ်နေသော ဦးလေးအားပေါင်က ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မရှိဘဲ ပါးစပ်မှ ထိုစကားတစ်ခွန်းကိုသာ ထပ်တလဲလဲ ရေရွတ်နေခဲ့သည်။ "မြန်မြန်... မြန်မြန်လုပ်"

မြူခိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဦးခေါင်းတွင် တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်လာတတ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ၌မူ အသံမထွက်ဘဲ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်နေသော ပါးစပ်ပေါက်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာတတ်သည်။

ထို့အပြင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ဦးလေးအားပေါင်၏ မျက်နှာကိုလည်း မြင်တွေ့ရ၏။

သို့သော် ထိုမျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်နေလေသည်။

ဦးလေးအားပေါင်၏ ကျန်ရစ်နေသော အသိစိတ်က ချန်းရီကို တစ်စုံတစ်ခု သတိပေးလိုပုံရသော်လည်း သတင်းအချက်အလက် အပြည့်အစုံကိုမူ မပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထူထပ်သော မြူခိုးများထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရတော့မည့် ဆဲဆဲအချိန်တွင် ချန်းရီက ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားနေမှုကို လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။

ဤမြူခိုးကျွန်များက သူ့ကို မြူခိုးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး မည်သည့်အရာ ပြုလုပ်မည်ကို မသိရသော်လည်း။

ကောင်းသောကိစ္စတော့ သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ချန်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက မီးခိုးပြာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုနေရာမှ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

မြူခိုးကျွန်နှစ်ကောင်သည် သူတို့၏ မှုန်ဝါးဝါး လက်မောင်းများကို ကြည့်ရင်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြပြီး တစ်ခဏမျှ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြ၏။

လူတစ်ယောက်လုံး မည်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသနည်းဟု အံ့သြနေပုံရသည်။

မီးခိုးပြာတန်းလေးတစ်ခုက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကား၏ ယာဉ်မောင်းခန်းထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး မီးခိုးငွေ့များက ယာဉ်မောင်းခုံပေါ်တွင် လှိမ့်တက်သွားကာ လူရိပ်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

၎င်းမှာ ချန်းရီပင် ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးခိုးပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော ဤအစွမ်းသည် အလွန် အသုံးဝင်လှသည်။

စစ်မြေပြင်မှ ဆုတ်ခွာရာတွင်ဖြစ်စေ၊ စစ်မြေပြင်ကို လျင်မြန်စွာ ရွှေ့ပြောင်းရာတွင်ဖြစ်စေ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အားသာချက်များ ရှိနေပေသည်။

များသောအားဖြင့် ရန်သူများ မထင်မှတ်ထားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ပေးစွမ်းနိုင်၏။

လမ်းစဉ် အဆင့် (၂) မြူခိုးတားဆီးသူ ၏ အစွမ်းသုံးခုစလုံးသည် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ မဟုတ်ကြပေ။

သို့သော် အစွမ်းတစ်ခုစီတိုင်းက အလွန် လက်တွေ့အသုံးဝင်လှသည်။

သေချာ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုတတ်မည်ဆိုပါက စစ်မြေပြင်တွင်ဖြစ်စေ၊ နေ့စဉ်ဘဝတွင်ဖြစ်စေ မထင်မှတ်ထားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ရရှိစေနိုင်သည်။

ခေါင်းဆောင်ချူ ဖြစ်သူ ချူချယ်၏ အမှတ်အသားပြုခြင်း အစွမ်းကဲ့သို့ပင် ရန်သူများနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် မည်သည့်အသုံးမှ မဝင်လှပေ။

သို့သော် သတင်းအချက်အလက်များ ပေးပို့ရာတွင်ဖြစ်စေ၊ အဖွဲ့ဝင်များကို စီမံအုပ်ချုပ်ရာတွင်ဖြစ်စေ အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပေသည်။

အစွမ်းပိုင်ရှင်များကြားတွင် ဤကဲ့သို့သော စကားတစ်ခွန်း ပျံ့နှံ့နေသည်။ အသုံးမကျသော အစွမ်းဟူ၍ မရှိ၊ မသုံးမကျသော ပိုင်ရှင်သာ ရှိသည် ဟူ၍။

ကလပ်ကိုနင်း လီဗာကိုတင်ပြီး ဂီယာထိုးလိုက်၏။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကား၏ တာယာများက မြေပြင်ပေါ်တွင် ပွတ်တိုက်သွားပြီး တူးခြစ်ခြစ် အနံ့များ ထွက်ပေါ်လာကာ ကားကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးက ရှေ့ရှိ ထူထပ်သော မြူခိုးများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်လိုက်ရာ မြူခိုးများမှာ လှိုင်းထသွားလေသည်။

နောက်သို့ တစ်ချက်သာ လှည့်ကြည့်ရန် အချိန်ရလိုက်ပြီး နောက်ဘက်တွင်မူ မြူခိုးကျွန်များက ပြည့်နှက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က တွားသွားကောင် များနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်ကထက် ဖိအားက ပို၍ ကြီးမားနေသည်။

ယခင်က အသူရာ သွေးမျက်လုံး ဖြင့် မီးရှို့ခံထားရသော မြူခိုးကျွန်သည် တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်နေ၏။

မြူခိုးကျွန်တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မီးကို သုံးရမှာလား...

ထိုအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်းရီက အခြားတစ်နေရာတွင် မီးရှို့ခံလိုက်ရသော မြူခိုးကျွန်သည် မြူခိုးများကြားတွင် ခန္ဓာကိုယ်အသစ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဒါ... တောက်...

မြူခိုးကျွန်တွေက မသေနိုင်ဘူးလား...

ထိုမြူခိုးကျွန်မှန်း အသေအချာ သိနေရခြင်းမှာ ချန်းရီက ထိုမြူခိုးကျွန်၏ ယိမ်းယိုင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရပ် ငါးပေခန့်ရှိပြီး ပိန်လှီသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိကာ အိမ်မှုကိစ္စများဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤပိန်လှီသော မြူခိုးကျွန်၏ ဦးခေါင်းပိုင်းရှိ ထူထပ်သော မြူခိုးများကြားတွင် တစ်ခါတစ်ရံ၌ နာကျင်နေသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်က ပေါ်လာတတ်သည်။

မြူခိုးကျွန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ မကြာသေးပုံရပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ယာဉ်တန်းထဲက လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရသည်။

အနည်းငယ် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ဤမြူခိုးကျွန်များမှာ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် မတူညီကြကြောင်း ချန်းရီ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

မြူခိုးကျွန်များသည် မှုန်ဝါးဝါးနှင့် ယိမ်းယိုင်နေသော လူပုံစံ အရိပ်အယောင်များသာ ဖြစ်ပြီး ရှင်းလင်းသော လူပုံစံ အနားသတ်များ မရှိကြသော်လည်း။

အကြမ်းဖျင်း ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဤမြူခိုးကျွန်များ၏ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားများမှာ ကွာခြားမှု ရှိနေကြောင်းကို မြင်နိုင်ပေသည်။

အချို့က အရပ်ရှည်ပြီး ပိန်ပါးကာ၊ အချို့ကမူ ပုပြတ်ပြီး ပိန်လှီကြသည်။

သူတို့၏ ဦးခေါင်းပိုင်းတွင်မူ တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဟာလာဟင်းလင်း မျက်လုံးတစ်စုံ သို့မဟုတ် အသံမထွက်ဘဲ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်နေသော ပါးစပ်ပေါက်ကြီး တစ်ခုသာ ပေါ်လာတတ်သည်။

နောက်ကြည့်မှန်မှတစ်ဆင့် မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ပုံဖော်ထားသော မရဏနတ်သမီး က မြူခိုးကျွန် အတော်များများကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းချလိုက်သည်ကို ချန်းရီ မြင်လိုက်ရသော်လည်း သူတို့အတွက်မူ မည်သို့မျှ အရာမထင်ခဲ့ပေ။

မြူခိုးများ လှိုင်းထသွားချိန်တွင် ထိုမြူခိုးကျွန်များမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားကြသည်။

ရေတွက်မရနိုင်သော မြူခိုးကျွန်များက မရဏနတ်သမီးဆီသို့ အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ပြေးဝင်သွားကြ၏။

တစ်ကောင်က မရဏနတ်သမီး၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ထူထပ်သော မြူခိုးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ တရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်သွားကြသည်။

မရဏနတ်သမီး၏ လက်နှစ်ဖက်နှင့် ခြေနှစ်ဖက်စလုံးမှာ မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လက်သီးကြီးများ ဖြစ်နေသည်။

"ဘုန်း"

မရဏနတ်သမီးက မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ချန်းရီကမူ ဦးရေပြားများပင် ထုံကျဉ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

မြူခိုးကျွန်တွေက မသေနိုင်ဘူးဆိုရင် ဒါကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် ရင်ဆိုင်မှာလဲ။

ရုတ်တရက် ချန်းရီက စတီယာရင်ကို အားကုန် လှည့်ချလိုက်ရာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကား တစ်စီးလုံး၏ တာယာများက မြေပြင်ပေါ်တွင် ပွတ်တိုက်သွားပြီး စူးရှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ တူးခြစ်ခြစ် အနံ့က ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ရှေ့ရှိ ထူထပ်သော မြူခိုးများကြားမှ ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုလူမှာ ထယ်ရှီး ဟူသော ငတုံးကြီး မဟုတ်လျှင် မည်သူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

"ဟေ့ကောင်... မင်းလို ငတုံးက ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ"

"မင်း အဝိုင်းခံလိုက်ရမှာ စိုးလို့လေ... ဟဲဟဲ... မင်း ဘာမှမဖြစ်ရင် ပြီးတာပါပဲကွာ"

ထယ်ရှီးက တုံးအအဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"တက်ခဲ့"

ချန်းရီက ထယ်ရှီးနှင့် စကားအပိုတွေ ပြောမနေချင်တော့ပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားမှာ စက်မသတ်ထားသဖြင့် လီဗာကို အားကုန်နင်းကာ ရှေ့သို့ ထိုးထွက်သွားလိုက်သည်။

"သိပြီ"

ထယ်ရှီးက ခြေထောက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ ချန်းရီ၏ ကားနောက်ခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်လိုက်ရာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားကြီးမှာ အလေးချိန်ကြောင့် ကျွီ ခနဲ မြည်သွားလေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကား၏ အောက်ခံကိုယ်ထည်ကို အဆင့်မြှင့်တင် ပြုပြင်ထားပြီးဖြစ်ကာ စနစ်နှင့်လည်း လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ထယ်ရှီးကဲ့သို့သော ဧရာမ အလေးချိန်နှင့် ခုန်တက်လိုက်မှုကို သေချာပေါက် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

နောက်ကြည့်မှန်မှတစ်ဆင့် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ကားနောက်ဘက်ရှိ မြူခိုးကျွန်များသည် ဝေးကွာသွားသော ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားကို ထိုအတိုင်း ရပ်ကြည့်နေကြသည်။

ဤမြူခိုးကျွန်များ၏ ရန်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ပြီဟု ချန်းရီ ထင်မှတ်လိုက်ချိန်မှာပင်။

ထိုအထဲမှ မြူခိုးကျွန်တစ်ကောင်က ခါးကို အနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အားကစားသမားတစ်ဦး ပြေးရန် အရှိန်ယူနေသည့် အနေအထားနှင့် တူနေ၏။

"သေစမ်း"

ချန်းရီက ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး လီဗာကို ဆက်လက် ဖိနင်းထားလိုက်သည်။

အင်ဂျင်ကြီးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေသော သားရဲတစ်ကောင်အလား အသံမည်နေပြီး ကားကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးမှာပင် အနည်းငယ် တုန်ခါနေကာ ရှိသမျှ အင်အားအကုန် ထုတ်သုံးထားကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ကားအရှိန်မှာ ဆက်လက်၍ အလျင်အမြန် မြင့်တက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းမှာ ယခုကဲ့သို့သော ကားအရှိန်ဖြင့် မောင်းနှင်ရန် လုံးဝ အထောက်အကူ မပြုနိုင်ပေ။

ဤအတိုင်း ဆက်သွားနေပါက အဆုံးသတ် တစ်ခုသာ ရှိပေမည်။ ၎င်းမှာ ကားပျက်ပြီး လူသေမည့် အဖြစ်ပင်တည်း။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ချန်းရီက များစွာ ဂရုစိုက်မနေနိုင်တော့ဘဲ အာရုံခံစားမှုအပေါ် မူတည်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်မောင်းနေရုံသာ ရှိတော့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤလမ်းက လေးလမ်းသွား ကားလမ်းမဖြစ်နေသဖြင့် ချန်းရီက မြေပြင်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင်မျဉ်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုအဖြူရောင်မျဉ်းအတိုင်းသာ ဆက်မောင်းသွားလိုက်သည်။

လမ်းမပေါ်တွင်လည်း ကားအများအပြား ရှိနေပေသည်။

ထိုကားများ အားလုံးမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကား၏ အားကုန် ဝင်တိုက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ပုံဖော်ထားသော လက်သီးကြီးများဖြင့် ဘေးသို့ ဖယ်ထုတ်ခံရခြင်းတို့ ကြုံတွေ့နေရ၏။

ကားကိုယ်ထည်မှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အောက်ခံကိုယ်ထည်ကို အားဖြည့်ပြုပြင်ထားသော်လည်း ကား၏ အပြင်ဘက်ကိုယ်ထည်ကိုမူ အားဖြည့်ပြုပြင်ထားခြင်း မရှိပေ။

ထိုမြူခိုးကျွန်များ၏ အမြန်နှုန်းမှာလည်း လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာနေသည်။

ထို့အပြင် နှစ်ဖက်ဘေးရှိ မြူခိုးများကြားတွင်လည်း မှုန်ဝါးဝါး အရိပ်များက အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာနေ၏။

ပုံပန်းပျက်ယွင်းနေပြီး တောင့်တင်းနေသော ထိုအရိပ်များနှင့် ဦးခေါင်းပိုင်းတွင် တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ်လာတတ်သော ယိမ်းယိုင်နေသည့် မျက်လုံးတစ်စုံ၊ အသံမထွက်ဘဲ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်နေသော ပါးစပ်ပေါက်ကြီးတို့က လူကို ပြင်းထန်သော မြင်ကွင်းဆိုင်ရာ တုန်လှုပ်မှုများကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

ရုတ်တရက် မျက်စိရှေ့တွင် ဧရာမ အမှိုက်သိမ်းကားကြီး တစ်စီး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ချန်းရီ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွား၏။ သူ၏ ဤကားကိုယ်ထည်မှာ အောက်ခံမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်နေရာကိုမျှ အားဖြည့်ပြုပြင်ထားခြင်း မရှိပေ။ အကယ်၍ အမှိုက်သိမ်းကားကြီးနှင့်သာ ဝင်တိုက်မိပါက ဆယ်ပုံကိုးပုံမှာ သူကိုယ်တိုင်သာ သေဆုံးဒဏ်ရာရပေလိမ့်မည်။

မီးခိုးငွေ့ တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် လက်သီးကြီး တစ်ဖက်က ချက်ချင်း ပုံဖော်ဖြစ်တည်လာပြီး အမှိုက်သိမ်းကားကြီးကို လှမ်းကိုင်ကာ ညင်သာစွာ တွန်းဖယ်လိုက်သည်။ တန်ပြန်သက်ရောက်မှု အားကြောင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားမှာ ယိမ်းထိုးသွားပြီး သီသီလေး ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့လေသည်။

ချန်းရီက လေအေးတစ်ချက်ကို ရှိုက်သွင်းလိုက်မိသည်။

ထယ်ရှီးကမူ အမှိုက်သိမ်းကားကြီး၏ ထောင့်စွန်းနှင့် အားပြင်းပြင်း ပွတ်တိုက်မိသွားသော်လည်း ဤကောင်၏ အရေပြားပေါ်တွင် အဖြူရောင် အစင်းရာ ခပ်ရေးရေးလေး တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

"ဘုန်း"

ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ ကားကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ ယိမ်းထိုးသွားသည်။

ရင်းနှီးနေသော ဤအသံမှာ စဉ်းစားနေစရာပင် မလိုဘဲ ထယ်ရှီး ဤကောင် သွေးသား လက်နက်တပ်ဆင်ခြင်း အစွမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

လေအမြောက် တစ်ချက်က မြူခိုးကျွန် အုပ်စုထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ခတ်ဝင်ရောက်သွား၏။

မြူခိုးကျွန် ဆယ်ကောင်ကျော်ခန့်ကို ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲလွင့်စင်သွားစေသည်။

ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော မြူခိုးကျွန်များသည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ပြန်လည် စုစည်းသွားကြပြီး အသံတိတ်စွာဖြင့် ထပ်မံ ပြေးဝင်လာကြပြန်သည်။

"ရှောင်ရီ... အရမ်းများလွန်းတယ်... ငါတို့... ငါတို့ တောင့်ခံထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

လေအမြောက် အချက်ရေ ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လိုက်ရာ ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်လာသော မြူခိုးကျွန်များမှာ မြူခိုးအစုအဝေးများ အဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲလွင့်စင်သွားကြသည်။

သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထပ်မံ ပြန်လည် စုစည်းသွားကြပြန်၏။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကား၏ ကိုယ်ထည်မှာ တုန်ခါမှုကြောင့် ရမ်းခါနေလေသည်။

ချန်းရီက အရှေ့လေကာမှန်၏ အထက်ပိုင်းတွင် မြူခိုးများ လှိုင်းထနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကောင်းကင်မှ တစ်စုံတစ်ခု ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သေချာ မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ မြူခိုးကျွန် အနည်းငယ်က ချန်းရီ၏ ကားရှေ့ဖုံးပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်းရီက နှာခေါင်းမှနေ၍ ထူထပ်သော မြူခိုးများကို ထပ်မံ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

မရဏနတ်သမီးက ထပ်မံ ပုံဖော်ဖြစ်တည်လာပြီး မရဏနတ်သမီး၏ တံစဉ်က ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော မြူခိုးကျွန် အနည်းငယ်ကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

သို့သော် လုံးဝ အရာမထင်ခဲ့ပေ။

ကားက မြူခိုးများကို ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင်ပင် နှစ်ဖက်ဘေးရှိ မြူခိုးများကြားမှ မြူခိုးကျွန် အရေအတွက် မရေမတွက်နိုင်အောင် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ထို့အပြင် မြူခိုးကျွန်များမှာ ပို၍ပင် များပြားလာသကဲ့သို့ ရှိသည်။

မြူခိုးများ ရှိနေသည့် နေရာတိုင်းတွင် မြူခိုးကျွန် အရေအတွက်မှာ ရေတွက်၍ပင် မကုန်နိုင်ပေ။

ချန်းရီက သုံးမိနစ်ဆိုသော အချိန်မှာ ဤမျှလောက် ရှည်လျားလွန်းလှသည်ဟု ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရ၏။

ချန်းရီက အံကြိတ်လိုက်ပြီး ညာလက်ဖြင့် စတီယာရင်ကို ကိုင်ကာ ကျောဘက်ရှိ ထင်းခုတ်ဓားမ ကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ မိုးမခကိုင်းများ၏ ဆွဲငင်မှုဖြင့် အနီးဆုံးရှိ မြူခိုးကျွန်တစ်ကောင်ဆီသို့ ရစ်ပတ်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ဆက်ရန်...