အခန်း (၆၅၅-၆၅၆)

အခန်း(၆၅၅)

"ဘာ" လို့ သီအိုဒိုရာက မသင်္ကာတဲ့လေသံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။ "မင်း ရှာတွေ့ခဲ့တယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်…"

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာလည်း ဂျူနီပါက သီအိုဒိုရာကို စကားအဆုံးထိ ပြောခွင့်မပေးဘဲ တားလိုက်ပြန်တယ်။ ခွဲစိတ်ကုသမှုရဲ့ နာကျင်မှုကို လျှော့ချပေးနိုင်မယ့် သဘာဝအတိုင်း ရရှိတဲ့ အစားထိုးပစ္စည်းမျိုး ဘယ်သူမှ မရှာတွေ့နိုင်သေးဘူးဆိုတဲ့ အချက်ကို သီအိုဒိုရာလိုပဲ သူမ လက်ခံထားပေမဲ့လည်း ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ အဖြေကို ရှာတွေ့သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သူမ စိတ်ထဲကနေ မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူးလေ။

သူ ဘာတွေ လုပ်ပြနိုင်မလဲဆိုတာကို သူမ ကြည့်ချင်နေမိတယ်။

'နိုဗာ... မင်း...'

[ဒါကတော့ အထွေထွေ မေ့ဆေး ပြုလုပ်ဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေ ဖြစ်ပါတယ်ရှင်။ နစ်ဇီရဲ့ ခန္ဓာဗေဒ တည်ဆောက်ပုံနဲ့ ကိုက်ညီအောင် ကျွန်မ ပြင်ဆင်ပေးထားပါတယ်]

ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ သူ လိုအပ်တဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးက ဒီအခန်းထဲမှာတင် ရှိနေတဲ့ ပုံပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ဆေးဆိုင်တစ်ဆိုင်လေ။ သူတို့ဆီမှာ ဆေးဝါးတွေ ဖန်တီးဖို့အတွက် သစ်ဥသစ်ဖုတွေ၊ အပင်တွေနဲ့ အမျိုးမျိုးသော ဆေးရည်တွေက အလျှံပယ် ရှိနေတယ်။

ရိုးရှင်းတဲ့ အရာဝတ္ထုတွေကို စိတ်နဲ့ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်တဲ့ မန္တန်တစ်ခုကို အသုံးချပြီး သူက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို သူ့ရှေ့မှာ စုစည်းလိုက်ပြီး နိုဗာ ပြောပြတဲ့ နည်းလမ်းအတိုင်း တိတိကျကျ ကြိတ်ခြေတာ၊ အဆီအနှစ်ထုတ်တာနဲ့ အကုန်လုံးကို ရောစပ်တာတွေကို လုပ်ဆောင်လိုက်တော့တယ်။

သူ့ရဲ့ ထူးဆန်းပြီး ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိသလို စုဆောင်းထားတဲ့ သစ်ဥသစ်ဖုတွေကနေ ဘာအာနိသင်ရှိမှန်း မသိရတဲ့ နို့နှစ်ရောင် အရည်တစ်မျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာကို အဲရစ်နဲ့ သီအိုဒိုရာတို့က စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။

တစ်ဖက်မှာလည်း ဂျူနီပါကတော့ သူ သုံးလိုက်တဲ့ အပင်တွေအကြောင်းကို ပိုပြီး နားလည်တတ်ကျွမ်းသူ ဖြစ်တာမို့ သူ ဘာကြောင့် ရွေးချယ်ပြီး လုပ်ဆောင်သွားလဲဆိုတဲ့ အကျိုးအကြောင်း သီအိုရီကို လိုက်ပါ စဉ်းစားနိုင်ခဲ့တယ်။

"သူက ဓာတုဒြပ်ပေါင်းတွေကို အသုံးချသွားတာကိုး... တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပဲ" လို့ သူမက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာနဲ့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။

မိုက်ကယ်ရဲ့ လက်ဟန်ခြေဟန် အနည်းငယ် ပြုလုပ်လိုက်ရုံနဲ့တင် မေ့ဆေးရည်က နစ်ဇီရဲ့ အပေါ်မှာ ပျံဝဲသွားပြီး သူမရဲ့ အရေပြားထဲကို တိုက်ရိုက် စိမ့်ဝင်သွားခဲ့တော့တယ်။

နစ်ဇီကတော့ ချက်ချင်းပဲ အိပ်ငိုက်လာသလို ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အိပ်ပျော်သွားခဲ့တယ်။

သူမကို ဝန်းရံထားတဲ့ စွမ်းရည် တန်ခိုးစွမ်းရည် ရေလှိုင်းတွေက လှုပ်ခတ်နေတာကို ရပ်တန့်သွားပြီး ငြိမ်သက်သွားခဲ့တယ်။ ကြည့်ရတာ ဒီမေ့ဆေးက သူမရဲ့ တာအိုနှလုံးသားထဲမှာ ရှိတဲ့ တန်ခိုးကိုပါ ငြိမ်ကျသွားစေတဲ့ ပုံပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီခွဲစိတ်မှုက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုပြီး လွယ်ကူသွားတော့မှာပေါ့။

"အောင်မြင်သွားတာလား" လို့ သီအိုဒိုရာက တုန်လှုပ်ခြောက်ချားပြီး မယုံနိုင်လောက်တဲ့ လေသံနဲ့ အော်လိုက်မိတယ်။

မှော်ပညာ ဒါမှမဟုတ် စွမ်းရည် တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို အသုံးချရင်တောင်မှ တာအိုနှလုံးသားရဲ့ သဘာဝ တန်ခိုးတွေကို ဒီလောက်အထိ ငြိမ်သက်သွားအောင် လုပ်ဖို့က ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။

"ဆရာမ ဂျူနီပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဆက်လုပ်ပေးပါဦး" လို့ မိုက်ကယ်က ပြောရင်း နောက်ကို ဆုတ်ပေးလိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ အလုပ် ပြီးသွားပြီ ဖြစ်တာမို့ သူက ချက်ချင်းပဲ အပြင်ကို လှမ်းထွက်လိုက်ပြီး တကယ့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေကိုပဲ သူတို့ရဲ့ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်ဖို့ ခွင့်ပြုလိုက်တယ်။ သူ့အနားမှာ နိုဗာ ရှိနေရင်တောင်မှ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ဒုတိယအတော်ဆုံး ဖြစ်တဲ့ ကုသရေးသမားထက် ပိုပြီး ကောင်းအောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာ သူ ကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာဘူးလေ။

ဂျူနီပါကတော့ သူမရဲ့ မှင်တက်နေတဲ့ အခြေအနေကနေ ချက်ချင်းပဲ သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူမရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ လူနာအပေါ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်လိုက်တော့တယ်။

သူမက ခွဲစိတ်ခန်းထဲကို လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ရှိနေတဲ့ ဘက်တီးရီးယားတွေကို သန့်စင်ပစ်လိုက်တယ်။

သူမ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီ ဆိုတာနဲ့ ဓားကို ထုတ်လိုက်ပြီး ခွဲစိတ်မှုကို စတင်လိုက်တော့တယ်။

မြန်ဆန်ပြီး တိကျတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုနဲ့အတူ သူမက နစ်ဇီရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ခွဲလိုက်ပြီး အထဲမှာ ရှိနေတဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို ပေါ်လာအောင် လုပ်လိုက်တယ်။

ပုံမှန် ကျန်းမာတဲ့ တာအိုနှလုံးသားတစ်ခုဆိုတာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးဆီကို သွေးတွေနဲ့ စွမ်းရည် တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို အဆက်မပြတ် ညှစ်ထုတ်ပေးနေရတာ ဖြစ်တယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါရဲ့ အရေးကြီးမှုကြောင့်ပဲ အဲဒီနှလုံးသားတစ်ခုလုံးကို အုပ်အုံတစ်ခုလိုမျိုး ထူထဲတဲ့ အရိုးတစ်ခုနဲ့ ပတ်ပတ်လည် ဝန်းရံပြီး ကာကွယ်ထားလေ့ ရှိကြတယ်။

နစ်ဇီရဲ့ နှလုံးသားကတော့ အားနည်းပြီး ရှုံ့တွနေခဲ့တယ်။ နှလုံးခုန်နှုန်းကလည်း မမှန်သလို အားနည်းတဲ့ သွေးတိုးနှုန်းပဲ ရှိနေတယ်။ အဲဒါရဲ့ မျက်နှာပြင်မှာ ကျန်းမာတဲ့ အနီရောင် အရိပ်အယောင်ကို မပြဘဲ မှောင်မှိုင်းနေတဲ့ ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ပျက်စီးယိုယွင်းနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကတော့ လုံးဝကို လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ဘဲ အမည်းရောင်သန်းနေတာကို ပြသနေတယ်။

ပြီးတော့ သူမနှလုံးသားရဲ့ အရိုးအုပ်အုံကလည်း လုံးဝကို ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လို့ အကာအကွယ်မရှိဘဲ ပေါ်ထွက်နေခဲ့ရရှာတယ်။

"ဒါက အရေးအကြီးဆုံးနဲ့ အန္တရာယ်အရှိဆုံး အပိုင်းပဲ" လို့ ဂျူနီပါက ပြောလိုက်တယ်။

သူမရဲ့ အလုပ်ကတော့ ရိုးရှင်းပါတယ်။ သူမ လုပ်ရမှာက နစ်ဇီရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အပေါက်တွေကို ရှာဖွေပြီး သူမရဲ့ အထဲကို စီးဝင်နေတဲ့ စွမ်းရည် တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေက သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အထဲကနေ အစစအရာရာ ဆွဲဖဲ့ မဖျက်ဆီးပစ်ခင်မှာ ပြန်ပြီး ဖာထေးပေးရမှာပဲ ဖြစ်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေကို ရှုပ်ထွေးသွားစေတဲ့ အချက်ကတော့ အဲဒီအပေါက်တွေက နှလုံးသားရဲ့ အထဲထဲမှာ ရှိနေပြီး ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေနိုင်မလဲဆိုတာကို ဘာအရိပ်အမြွက်မှ ရှာမရနိုင်တာပဲ။

ဒါက သူမအနေနဲ့ နစ်ဇီရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို အပြင်မှာတင် လှီးဖြတ် ဖွင့်ထုတ်ရမယ်ဆိုတဲ့ သဘော ဖြစ်နေတယ်။

အခုဆိုရင် မိုက်ကယ်ရဲ့ ပိုးသတ်တဲ့ နည်းစနစ်ကြောင့် ဒါကို တော်တော်လေး စိတ်ချရတယ်လို့ ယူဆလို့ ရနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ တာအိုနှလုံးသား ကူးစက်ပိုးဝင်တာက ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။ တာအိုနှလုံးသားကြောင့် ဖြစ်လာမယ့် ကူးစက်ပျက်စီးမှုကိုသာ သူတို့ စိုးရိမ်ရမှာ ဖြစ်တယ်။

ဂျူနီပါက ဓားနဲ့ လှီးလိုက်တာနဲ့တင် အထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ပြင်းထန်လှတဲ့ စွမ်းရည် တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေက ပေါက်ထွက်သွားတဲ့ ပိုက်လိုင်းတစ်ခုလိုမျိုး ပန်းထွက်လာမှာ ဖြစ်ပြီး နေရာအနှံ့မှာ ကမောက်ကမဖြစ်မှုနဲ့ ပျက်စီးခြင်းတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်။

ဒါတင်မကသေးဘဲ စွမ်းရည် တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေ အများကြီး ပန်းထွက်မသွားအောင်လည်း သူတို့ သေချာ လုပ်ရဦးမယ်။ မဟုတ်ရင် နစ်ဇီအနေနဲ့ အသက်ရှင်သန်ဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ တန်ခိုး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

"ငါ မင်းတို့ရဲ့ အကူအညီ လိုမယ်" လို့ ဂျူနီပါက အဲရစ်နဲ့ သီအိုဒိုရာကို ပြောလိုက်တယ်။ "သူ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားထဲက တန်ခိုးတွေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ဖို့အတွက် အဲဒါကို ပြန်ပြီး တိုက်ဖျက်ပေးနိုင်မယ့် အလားတူ တန်ခိုးမျိုး ငါ လိုအပ်တယ်"

ဂျူနီပါရဲ့ စွမ်းရည် နိုးထမှုက ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၉ မက်ဂ်နက်တစ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ် တန်ခိုးနဲ့ ညီမျှတာ ဖြစ်တယ်။

ဒါကြောင့် အဆင့် ၉ ရှိတဲ့ ဆေးပညာရှင် နှစ်ယောက်က သူမကို ကူညီပေးတာကသာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်မှာပေါ့။

"နေပါဦး... ကျွန်တော် ကူညီနိုင်ပါတယ်" လို့ မိုက်ကယ်က ထပ်ပြီး ကြားဖြတ်ပြောလိုက်ပြန်တယ်။

"အို... တော်စမ်းပါ" လို့ သီအိုဒိုရာက မကျေမနပ် ညည်းတွားလိုက်တယ်။ "မင်းမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆေးဝါးဗဟုသုတ ရှိတယ်ဆိုတာကို ငါ အသိအမှတ်ပြုနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းအားက နစ်ဇီရဲ့ တန်ခိုးကို ထိန်းချုပ်ထားဖို့အတွက် မလုံလောက်ဘူးလေ"

ဂျူနီပါကိုယ်တိုင်တောင် ဝင်ရောက်ပြီး မိုက်ကယ်ကို တားလိုက်ရတယ်။ "ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်း ဘေးနားမှာပဲ ထိုင်ကြည့်နေသင့်တယ် ထင်တယ် ကောင်လေးရေ။ ဒါက မင်းရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက်ပါ။ ဒါတင်မကဘဲ သူတို့ရဲ့ တန်ခိုးတွေက နစ်ဇီရဲ့ နှလုံးသားထဲကနေ တဟုန်ထိုး ထွက်လာမယ့် စွမ်းရည်တွေကို ပြန်ပြီး တိုက်ဖျက်ဖို့အတွက် လုံလောက်ပါတယ်"

သူတို့ရဲ့ အမြင်မှာတော့ မိုက်ကယ်က အဆင့် ၄ မက်ဂ်နက်တစ် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေတယ်။ သူ့ထက် အဆင့် ငါးဆင့်လောက် မြင့်မားတဲ့ တန်ခိုးမျိုးနဲ့ သွားပြီး ထိတွေ့ဖို့ဆိုတာက သူ့အတွက် သိပ်ကို အန္တရာယ်များလွန်းလှပါတယ်။

"သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲကနေ ယိုစိမ့်လာမယ့် စွမ်းရည် တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ခင်ဗျား ပြောခဲ့တယ်မလား။ ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်ကသာ ခင်ဗျားတို့အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လိမ့်မယ်" လို့ မိုက်ကယ်က ဇွတ်အတင်း ပြောလိုက်တယ်။

သီအိုဒိုရာက တစ်ခုခု ပြန်ပြောဖို့ မပြင်နိုင်ခင်မှာတင် အဲရစ်က ကြားဖြတ် ပြောလိုက်တယ်။

"...သူ ပြောတာ မှန်တယ်။ သူက ဒီအလုပ်ကို ကျွန်မတို့ထက် ပိုပြီး ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်"

သီအိုဒိုရာနဲ့ ဂျူနီပါ နှစ်ယောက်စလုံးက အဲရစ်ကို ရူးသွားပြီလားဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ သူမက သူ့ရဲ့ စွမ်းအားထက် အများကြီး ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ တန်ခိုးတွေကို ကလေးတစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်ခွင့်ပြုလိုက်ရတာလဲ။

"ဒါက သူလို လူမျိုးအတွက်တော့ သိပ်ကို အန္တရာယ်များလွန်းတယ်" လို့ ဂျူနီပါက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

"ကျွန်မကို ယုံကြည်လိုက်ပါ၊ သူက လုံလောက်အောင် သန်မာပါတယ်" လို့ အဲရစ်က ဇွတ်အတင်း ပြောနေခဲ့တယ်။ "တကယ်လို့ သက်သေ လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ သူက ပေါ့တ်ဘိုးလ်နဲ့ အဲလ်ရစ်တို့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုမှာ သူတို့ကို အနိုင်တောင် ရယူနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ကျွန်မသက်သေအနေနဲ့ပြောမယ်"

"ဟင်... ဘာ"

ဂျူနီပါက အဲရစ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း "အဲလ်ရစ် ဟုတ်လား။ အဲလ်ရစ် ဂိုးလ်စတုန်း လား။ ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံစစ်သည်တော် ခရူဂါရဲ့ တပည့်ဖြစ်တဲ့ ပေါ့တ်ဘိုးလ် လား။ အဲဒီ ပေါ့တ်ဘိုးလ် ကို ပြောတာလား"

လေလံပွဲတုန်းက သူတို့ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့တဲ့ အဲဒီမယုံနိုင်လောက်စရာ ကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းတွေအကြောင်းကို အဲရစ်အနေနဲ့ အားရပါးရ ပြောပြချင်နေပေမဲ့လည်း သူတို့မှာ အတိတ်က အကြောင်းတွေကို ပြန်ပြောင်းတွေးနေဖို့ အချိန်အများကြီး မရှိဘူးဆိုတာကို သူမ သိနေခဲ့တယ်။

"ခင်ဗျား သိထားရမှာက သူ ဒါကို လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာပါပဲ။ သူက ဒါကို လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်တယ်" လို့ သူမက ဇွတ်အတင်း ပြောလိုက်တော့တယ်။

ဂျူနီပါက အခြားတစ်ခုခုကို ထပ်ပြီး မပြောနိုင်ခင်မှာတင် နစ်ဇီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ နောက်ထပ် တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ထပ်ပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြန်တယ်။

"သူမရဲ့ နှလုံးသားက တစ်စက္ကန့်ထက်တစ်စက္ကန့် ပိုပြီးတော့ကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာနေပြီ။ ငါ ခွဲစိတ်မှုကို စတင်ရတော့မယ်" လို့ သူမက ဆိုလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူမက မိုက်ကယ်ဘက်ကို လှည့်ပြီး ခေါင်းညှိမ့်ပြလိုက်ရင်း "မင်းကို ငါ ယုံကြည်လိုက်မယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဘာမှ ထပ်ပြီး အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ သူမက ဓားကို နစ်ဇီရဲ့ တာအိုနှလုံးသားထဲကို ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး အလယ်တည့်တည့်မှာ သေးငယ်တဲ့ ခွဲကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တယ်။

အဲဒီ သေးငယ်တဲ့ ခွဲကြောင်းထဲကနေ တောက်ပတဲ့ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက စွမ်းရည် တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေရဲ့ ပေါက်ကွဲမှုနဲ့အတူ အပြင်ဘက်ကို ဖြာထွက်လာခဲ့တော့တယ်။

လေထုထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ရေမော်လီကျူးတွေက ကမောက်ကမ ဖြစ်လာပြီး ဘာမှမရှိတဲ့ လေဟာနယ်ထဲကနေ ရေစက်ကလေးတွေကို ဖန်တီးလိုက်ကာ အဲဒီရေစက်တွေက သေနတ်ကျည်ဆန်တစ်ခုရဲ့ အရှိန်နှုန်းမျိုးနဲ့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကို ရုတ်တရက် ပန်းထွက်သွားခဲ့တယ်။

အဲရစ်နဲ့ သီအိုဒိုရာတို့ကတော့ ရိဒ်နဲ့ သူ့ရဲ့ ဇနီးတို့ကို မတော်တဆ ထိမှန်မသွားအောင် ချက်ချင်းပဲ ကာကွယ်ပေးလိုက်ကြတယ်။

"ငါတို့ အခုပဲ တန်ခိုးတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ လိုပြီ" လို့ ဂျူနီပါက အော်ဟစ်လိုက်တယ်။ နစ်ဇီရဲ့ တာအိုနှလုံးသားထဲကနေ စွမ်းရည် တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေ အလုအယက် ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့အမျှ ခွဲကြောင်းကလည်း ပိုပြီး ကြီးမားလာခဲ့ပြီလေ။

မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ အိတ်ကပ်ထဲကို လက်နှိုက်လိုက်ပြီး သံခလုတ်တစ်ခုနဲ့ နောက်ပြန်ရစ်တဲ့ခဲမဖြူတုံးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ အဲဒီနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ပြီး သဟဇာတဘက်ထရီတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တော့တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၅၅)

အခန်း(၆၅၆)

နစ်စီရဲ့ တာအိုနှလုံးသားက အခန်းထဲမှာ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုလိုမျိုး သောင်းကျန်းနေပြီး ရေစက်တွေက အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ဓားသွားတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိမိသမျှအရာအားလုံးကို စုတ်ပြတ်သတ်အောင် ပိုင်းဖြတ်နေတော့တယ်။ သူမရဲ့ နှလုံးခုန်သံက နှေးကွေးသွားပေမဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်က ထွက်ပေါ်လာတဲ့ စွမ်းအင်တွေကတော့ ပိုပြီးတော့တောင် မြင့်တက်လာခဲ့တယ်။ ဒီလို ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စဉ်ကြီးက ဒဏ်ရာရထားပြီးသားဖြစ်တဲ့ သူမရဲ့ နှလုံးသားကို ပိုပြီးတော့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေတယ်။

ဒါပေမဲ့ တာအိုနှလုံးသားက ပေါက်ကွဲထွက်တော့မယ့် အခြေအနေကို ရောက်ခါနီးမှာတင် မိုက်ကယ်က သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သဟဇာတဘက်ထရီကို နစ်စီရဲ့အနားဆီ တိုးကပ်ပေးလိုက်တယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေက သံလိုက်ဓာတ်ဆွဲငင်လိုက်သလိုမျိုး သူ့ရဲ့ ဘက်ထရီထဲကို လမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး စီးဝင်သွားခဲ့တော့တယ်။

အခန်းထဲက ရေစက်တွေက ဖြည်းဖြည်းချင်း နှေးကွေးသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရိုက်ခတ်နေတဲ့ အရှိန်အဝါတွေကလည်း သိသိသာသာကို အားပျော့သွားတာ မြင်သာတယ်။

နိုးထလာတဲ့ နစ်စီရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်ကနေ ထွက်လာတဲ့ စွမ်းအင်တွေအကုန်လုံးကို သဟဇာတဘက်ထရီက ချက်ချင်းပဲ စုပ်ယူပစ်လိုက်တာမို့ သူမရဲ့ တာအိုနှလုံးသားထဲမှာ သောင်းကျန်းဖို့ အခွင့်အရေး မရလိုက်ဘူး။

ဂျူနီပါက နစ်စီရဲ့ အခြေအနေတွေ အများကြီး ကောင်းမွန်လာတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူမရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေက အဆမတန် မြင့်တက်လာနေတာတောင် မိုက်ကယ်ရဲ့ သဟဇာတဘက်ထရီက အကုန်လုံးကို စုပ်ယူပေးနေတဲ့ပုံပဲ။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" လို့ သီယိုဘရိုးမားက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာနဲ့ ရေရွတ်လိုက်တယ်။

အဲရစ်ကလည်း သူမကို ကြည့်ပြီး မိန်းမောသွားခဲ့ရတယ်။ ရှောင်တိမ်းဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကြားထဲက မိုက်ကယ် ဘယ်လိုမျိုး အသက်ရှင်အောင် နေခဲ့လဲဆိုတာကို သူမ အခုမှပဲ သဘောပေါက်သွားတော့တယ်။ သူက အဲဒီတိုက်ခိုက်မှုတွေကို စုပ်ယူပစ်နေခဲ့တာကိုး။

"အံ့ဩစရာပဲ..." လို့ ဂျူနီပါက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။ အဆင့်လေး မက်ဂ်နက်တစ် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတဲ့သူက ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်တဲ့ နိုးထမှုလှိုင်းလုံးကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လိုမျိုး ခံနိုင်ရည်ရှိနေလဲဆိုတာ သူမ တကယ့်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်ရတယ်။ ဒီလိုမျိုး စွမ်းဆောင်နိုင်ဖို့ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ဒီဗာနဲ့ စွမ်းရည်က သိပ်ကို အစွမ်းထက်နေရမှာ သေချာတယ်။

ဒီအတောအတွင်းမှာပဲ မိုက်ကယ်ရဲ့ လက်ထဲက ဘက်ထရီက ရာခိုင်နှုန်းအပြည့် ဖြစ်သွားတာမို့ သူက နောက်ထပ် ဘက်ထရီအသစ်တစ်ခုနဲ့ ချက်ချင်းပဲ လဲလှယ်လိုက်တယ်။

"ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ" လို့ သူက ဂျူနီပါကို မေးလိုက်တယ်။

ဒီစီနီယာ ဆေးပညာရှင်ကြီးက နစ်စီရဲ့ တာအိုနှလုံးသားဆီ အကြည့်ကို ပြန်ပို့လိုက်ရင်း "မင်း အခုလုပ်နေတာကိုပဲ ဆက်လုပ်ထားပေး။ အပေါက်အပြဲတွေကို ပြုပြင်နိုင်ဖို့ ငါ အတွင်းထဲကို တစ်ချက်လောက် ချောင်းကြည့်ရလိမ့်မယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဂျူနီပါက နစ်စီရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို ဖွင့်ဖို့ လက်နဲ့ အားစိုက်လိုက်တာနဲ့အမျှ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေက ပိုပြီးတော့ ယိုစိမ့်ထွက်လာခဲ့ပြီး မိုက်ကယ်ကတော့ သူ့ရဲ့ ဘက်ထရီနဲ့ ပျော်ပျော်ကြီး စုပ်ယူနေခဲ့တယ်။ သူက ခွဲစိတ်ခန်းထဲမှာ သန့်ရှင်းမှုရှိအောင် သွေးတွေကို စုပ်ထုတ်ပေးနေတဲ့ လေစုပ်စက်ကို ကိုင်ထားတဲ့ သူနာပြုတစ်ယောက်လိုမျိုးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာတော့ သူရနေတဲ့ သွေးတွေက ရွှေထက်တောင် ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိနေတာလေ။

ဂျူနီပါက နားမလည်နိုင်တဲ့ စကားလုံးအနည်းငယ်ကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုရင်း မန္တန်တွေကို အသံထွက်ပြီး ရွတ်ဖတ်လိုက်တယ်။ သူမက နစ်စီရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ရှိနေတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဒီဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာ ပျက်စီးသွားတဲ့ အပေါက်တွေကို လိုက်လံ ပြုပြင်ဖာထေးပေးနေတော့တယ်။

အရာအားလုံးက အဆင်ပြေပြေ သွားနေမယ့်ပုံပဲ။ နစ်စီရဲ့ နှလုံးခုန်သံက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ သောင်းကျန်းနေတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လျော့ပါးသွားပြီး အားနည်းသွားမယ့် အရိပ်အယောင်တွေ ပြလာခဲ့ပြီလေ။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာတင် နစ်စီရဲ့ နှလုံးသားက ရုတ်တရက် တွန့်ဆုတ်သွားပြီး ခုန်တာ ရပ်သွားခဲ့တယ်။

"တောက်... ပြဿနာပဲ" လို့ ဂျူနီပါက ကျိန်ဆဲလိုက်တယ်။ "သူ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားက ပျက်စီးယိုယွင်းမှုကို ကြုံတွေ့နေရပြီ"

"ဒါက ဘာကြောင့် ဖြစ်ရတာလဲ" လို့ မိုက်ကယ်က မေးလိုက်တယ်။

"ဒါက ငါတို့ကြောင့် ဖြစ်တာမဟုတ်ဘူး။ နစ်စီ ကိုယ်တိုင်ကြောင့်ပဲ။ သူက မသိစိတ်ကနေ ငါ သူရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို ကုသပေးနေတာကို ငြင်းပယ်နေတာ။ သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ နာကျင်မှုတွေနဲ့ ခံစားချက်တွေကြောင့် အခုဆိုရင် သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုနှလုံးသားကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာပဲ"

ရိဒ်နဲ့ သူ့ဇနီးက လက်ချင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြတယ်။ "အရှုံးမပေးပါနဲ့ နစ်စီရယ်။ အဖေတို့ မင်းအနားမှာ ရှိနေတယ်လေ"

"အစ်မဂျူနီပါ... ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်နိုင်မလဲ"

ဒီလောက်အထိ လုပ်ခဲ့ပြီးမှတော့ သူတို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေ အကုန်လုံးက ရုတ်တရက် အလဟဿ မဖြစ်သွားစေချင်ဘူး။ နစ်စီက ကလေးလေးပဲ ရှိသေးတာမို့ သာမန်လူတစ်ယောက်လို အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်။ တကယ်လို့ သူမသာ ပြန်ကောင်းလာမယ်ဆိုရင် သူမရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို ကျိန်စာဘေးကနေ ကုသပေးနိုင်တယ်ဆိုတာကို သူ သက်သေပြနိုင်မှာပေါ့။

"ငါတို့ အဲဒီထဲကို ဝင်သွားရလိမ့်မယ်" လို့ ဂျူနီပါက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်တယ်။

"ဘယ်ထဲကိုလဲ" လို့ သူက မေးလိုက်တယ်။

"သူမရဲ့ တာအိုနှလုံးသားထဲကိုပေါ့။ သူမ ဝိညာဉ်ရဲ့ အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာထဲကိုပေါ့။ အဲဒီနေရာမှာတင် နစ်စီရဲ့ စိတ်အသိကို ငါတို့ ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်။ ငါတို့ သူမကို ကူညီနေတာပါဆိုတာကို စည်းရုံးနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ"

သီယိုဘရိုးမားက ဒါကို ကြားတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ ကန့်ကွက်တော့တယ်။ "လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာထဲကို ဝင်မယ် ဟုတ်လား။ ဒါက သိပ်ကို အန္တရာယ်များလွန်းတယ်။ တစ်ယောက်တည်း သွားဖို့ဆိုတာ ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်သေး။ ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်"

ဂျူနီပါက ခေါင်းခါပြလိုက်တယ်။ "မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က သိပ်ကို ပြင်းထန်လွန်းလို့ နစ်စီရဲ့ စိတ်အသိကနေ ဆိုးဝါးတဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့လည်း"

"ငါ တစ်ယောက်တည်း လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါက သူမကို ကယ်တင်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ။ ပြီးတော့ ငါတို့ သူမကို သေချာပေါက် ကယ်တင်ရမယ်" လို့ ဂျူနီပါက ကြေညာလိုက်တယ်။

ဂျူနီပါက ရှေ့ကို လှမ်းဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတင် မိုက်ကယ်က သူ့ဘာသာသူ ရှေ့ထွက်လာခဲ့တယ်။ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်" လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်။ "သူ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားထဲမှာ သောင်းကျန်းနေတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို စုပ်ယူပေးမယ့်သူတစ်ယောက် ခင်ဗျား လိုအပ်လိမ့်မယ်"

ဂျူနီပါက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အခြေအနေရဲ့ ပြင်းထန်မှုနဲ့ အန္တရာယ်ရှိမှုကို ဖော်ပြတဲ့အနေနဲ့ မျက်နှာက တည်တံ့သွားခဲ့တယ်။ "လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာထဲကို ဝင်ရောက်ခြင်းက သိပ်ကို အန္တရာယ်များတဲ့ ကြိုးတန်းလမ်းလျှောက်ရသလိုမျိုးပဲ။ ငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေတင် ဝင်သွားမှာမဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေပါ ဝင်သွားမှာ။ အမှားတစ်ခုတည်းနဲ့တင် မင်းက သူမရဲ့ စိတ်အာရုံ ချောက်ကမ်းပါးထဲမှာ လမ်းပျောက်သွားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်ထွက်လာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ သတိပေးချက်တွေ ရှိနေတာတောင် မိုက်ကယ်က နောက်မဆုတ်ခဲ့ပါဘူး။ "ခင်ဗျား ကျွန်တော့်စိတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" လို့ သူက အခိုင်အမာ ပြောလိုက်တယ်။

ရိဒ်နဲ့ သူ့ဇနီးက မိုက်ကယ်ရဲ့ လုပ်ရပ်ကြောင့် သိပ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားရတယ်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" လို့ ရိဒ်က မိုက်ကယ်ကို ပြောလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မသိကြတာတောင်မှ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်သမီးကို ကယ်ဖို့အတွက် အသက်ကို စွန့်စားပေးနေပြီပဲ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ"

| ငှဲ..ငှဲ..ငှဲ..ငှဲ…ငှဲ…. အန္တရာယ်များတယ် ဟုတ်လား။ ဒီလို အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာဆိုတာ ငါ့အတွက်တော့ ကစားကွင်းပဲလေ | ဟု ဟာဘင်ဂျာက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်တယ်။

| ဒါပေမဲ့ သူတို့ အဲလိုမျိုး ထင်နေကြတာကလည်း ကောင်းပါတယ်။ ဒါမှ သူတို့က မင်းအပေါ် ပိုပြီး အကြွေးတင်သွားကြမှာ ဖြစ်သလို မင်းကလည်း ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် သဲဒင်္ဂါးတွေကို ရှာဖွေနိုင်မှာပေါ့ |

ဟာဘင်ဂျာက ဒီလုပ်ရပ်အပေါ်မှာ သိပ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိနေတာမို့ သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို သေချာပေါက် လျော့ပါးသွားစေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ဟာဘင်ဂျာက သူ့အနားမှာ ရှိမနေရင်တောင်မှ သူကတော့ ဒါကို ဆက်ပြီး လုပ်ဆောင်မှာပဲလေ။

ဂျူနီပါက သူ့ကို ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နောက်ဆုတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးလိုက်တယ်။ "မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"

"အဆင်သင့်ပါပဲ"

ဂျူနီပါက သူမရဲ့ လက်ချောင်းတွေကို ရေတွက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ နစ်စီရဲ့ တာအိုနှလုံးသားထဲကို ခုန်ဝင်သွားခဲ့တော့တယ်။ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက ပွင့်နေတဲ့ နှလုံးသားထဲကို စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး နစ်စီရဲ့ အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာဆီ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်ကလည်း သူမနောက်ကနေ ခုန်ဝင်လိုက်တယ်။ သူက သူ့ကိုယ်သူ ပိုပြီး သေးငယ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် သူ့မျက်စိကို ကျိန်းစပ်သွားစေတဲ့ ဧရာမ အဖြူရောင် ချောက်ကမ်းပါးကြီးထဲကို ပြုတ်ကျသွားသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ မြင်နိုင် ကြားနိုင်တာဆိုလို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တဟားဟား ရယ်မောနေတဲ့ ဟာဘင်ဂျာရဲ့ အသံပဲ ရှိတော့တယ်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ ပြုတ်ကျနေတဲ့ အရှိန်က ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်။

သူ မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုထဲ ရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူ ရောက်နေတာက တခြား အခန်းတစ်ခုထဲ မဟုတ်သလို တခြား မြို့တစ်မြို့ထဲလည်း မဟုတ်ဘူး။

သူ ရောက်နေတာက ရေအောက်ထဲမှာ။

ပြီးတော့ သူ ကြည့်လိုက်တဲ့ နေရာတိုင်းမှာ အဆုံးမရှိတဲ့ အပြာရောင် သမုဒ္ဒရာကြီးပဲ ရှိနေတာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူဟာ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အောက် မီတာပေါင်း ထောင်ချီတဲ့ နေရာမှာ ရောက်နေတာလို့ပဲ ယူဆလိုက်မိတော့တယ်။

ကံကောင်းတာက ဒီနေရာက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နိယာမတွေကို လုံးဝ လိုက်နာပုံမရတာကြောင့် သူကတော့ ရေအောက်မှာ ပုံမှန်အတိုင်း အသက်ရှူလို့ ရနေတုန်းပဲ။

"မင်း ရောက်လာပြီပဲ"

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့နောက်မှာ ဂျူနီပါက မျောလွင့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူမကလည်း သမုဒ္ဒရာထဲမှာ ပုံမှန်အတိုင်း အသက်ရှူနေတာမို့ ကြည့်ရတာ သူတို့တွေက ရေလူသား မျိုးနွယ်စုတွေ ဖြစ်သွားကြတဲ့အတိုင်းပဲ။

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာဆိုတာ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ ပြယုဂ်ပဲ။ ဒါက သူတို့ရဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ၊ ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေပေါ့။ လူတစ်ယောက်ကို လူဖြစ်စေတဲ့ အရာအားလုံးပဲလေ။

ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာက သူတို့ ဘဝမှာ လိုချင်တာ ဒါမှမဟုတ် လိုအပ်တာမှန်သမျှကို ပြသတတ်ကြတယ်။ ရွှေတောင်ကြီးတွေ၊ ပေါများတဲ့ ကောက်ပဲသီးနှံတွေ စသဖြင့်ပေါ့။

နစ်စီအတွက်ကတော့ သူ့ရဲ့ အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာက နက်ရှိုင်းတဲ့ သမုဒ္ဒရာကြီး ဖြစ်နေတယ်။ သူက ဘဝတစ်လျှောက်လုံးကို ရေအောက်မှာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကျိန်စာကြောင့် ဒါကို အပြည့်အဝ မလေ့လာနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း ငါတို့ ပတ်ပတ်လည်မှာ ရှိနေတဲ့ သမုဒ္ဒရာက ခြောက်သွေ့ပြီး ဘာအင်္ဂါရပ်မှမရှိဘဲ အဆုံးမရှိ ဖြစ်နေတယ်။

ငါတို့ သူ့ကို ရှာဖွေပြီး ဘဝက ရှင်သန်ရကျိုးနပ်ပါသေးတယ်ဆိုတာကို ပြသရမယ်"

သူတို့တွေက နစ်စီကို သူမရဲ့ အတွင်းစိတ်ကမ္ဘာထဲမှာ ရှာဖွေရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ မိုက်ကယ် ကြည့်လိုက်တဲ့ နေရာတိုင်းမှာတော့ အဆုံးမရှိတဲ့ သမုဒ္ဒရာကလွဲလို့ ဘာမှမရှိတာကိုပဲ မြင်ရတယ်။

"ဘယ်မှာလဲ…"

သူ့ရဲ့ စကားလုံးတွေက မျက်စိထောင့်ကနေ မှောင်မည်းနေတဲ့ အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတာကြောင့် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရတယ်။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ ဧရာမ မိစ္ဆာပုံသဏ္ဍာန်ကြီးကို အကဲခတ်ရင်း သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရတော့တယ်။

* * * * * * * *