အခန်း (၂၆၃၅-၂၆၃၆)
Vol. 264 Ch. 2635-2636
အခန်း (၂၆၃၅) - ဒါကတော့ တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ
ဖန့်ချန်၏ စကားသည် အနီးအနားရှိ ကျောင်းသားများ၏ စိတ်ထဲတွင် အသိပညာအသစ် တစ်စုံတစ်ရာကို မသိမသာ ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။
သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း၏ အဖွဲ့ဝင်များမှာပင် အတွေးနက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
“မင်းတော်တယ်၊ ဒီတစ်ခါ ငါတို့ စစ်ဆေးမှုကို ဆက်မလုပ်နိုင်တော့ပေမဲ့၊ နောက်တစ်ခါ ဝင်လာရင် ငါ မင်းပြောသလိုပဲ လုပ်တော့မယ်။
သူ့ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အတိုင်း လိုက်လုပ်မှာ ”
ဖန်လီပန်မှာ ဖန့်ချန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်အားရသည့် အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။
“ဖန်အစ်ကိုကြီး၊ ဒေါသ မထွက်တော့ဘူး မဟုတ်လား ”
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် မေးသည်။
ဖန်လီပန်က နှာမှုတ်လိုက်ကာ -
“စိတ်ဆိုးစရာ ဘာရှိလို့လဲ၊ ငါက မင်းထက် ဝါရင့်တဲ့ မျိုးဆက်လေ၊ နောက်မျိုးဆက် တစ်ယောက်ကို စိတ်ဆိုးနေစရာ လိုသေးလို့လား ”
“ဖန့်ချန်၊ ဒီနေ့ ငါတို့ မင်းလက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားပေမဲ့၊ ငါတို့ရဲ့ စိတ်သဘောထားကို အထင်မသေးလိုက်ပါနဲ့။”
အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးက အေးဆေးစွာ ပြုံးပြောလိုက်သည်။
“စိတ်သဘောထား အနည်းငယ် မရှိရင် ငါတို့က ဒီလောက် ကြာအောင် အိပ်စက်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်ပြီး ဘယ်လိုများ သဘောတူနိုင်ပါ့မလဲ ”
“ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါတို့ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းကို ဝင်ရောက်လာတော့ အများကြီး ရခဲ့ပေမဲ့၊ ဆုံးရှုံးခဲ့တာတွေလည်း အများကြီးပဲ။
ကောင်းကင်အရှင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းရင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ နေနိုင်မယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမဆို သိကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အဲဒီလို မလုပ်ခဲ့ကြဘူး။”
ဖူရှီလင်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်သည် သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်များ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးခြားသော မာနတရား တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
သို့သော် သူ အသေးစိတ် ပြန်စဉ်းစားကြည့်သည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေလည်း ရှိတာပဲ။
ဒီ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်တွေက သူတို့ ပြောတဲ့အတိုင်း တကယ်ပဲ အရာအတော်များများကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြတာပဲ။
သာမန် သူတော်စင်တစ်ဦးအနေနဲ့သာ သူတို့လို ပါရမီရှင်မျိုး ဖြစ်ခဲ့ရင်၊ ဒီလို ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးကို လွယ်လွယ်ကူကူ ချနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
“ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့လို သက်ကြီးဝါကြီး အဖိုးအိုတွေက ကောင်းကင် ငါးပါး အတွက်ရော၊ လူမျိုးစု အတွက်ပါ အနစ်နာခံမှု အချို့တော့ ပြုလုပ်ခဲ့ကြတာပဲ။”
ဖန်ရုကန်နှင့် ပွဲကြည့် ကျောင်းသားများ အားလုံးမှာ သဘောပေါက်သွားကြသည်။
စိတ်ထဲတွင် ခုနက ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ထိုသက်ကြီးဝါကြီးများကို လှောင်ပြောင်လိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားကြသည်။
“အားလုံး ဒီတစ်ခါ နိုးထလာပြီးရင် နောက်ထပ် အိပ်စရာ မလိုတော့ဘူး မဟုတ်လား ”
ဖန့်ချန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။
“နောက်ထပ် အိပ်စရာ မလိုတော့လောက်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေမှာ ငါတို့ လိုချင်တဲ့ အရာကို ရနိုင်မရနိုင် ဆိုတာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။”
ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်က ပြောသည်။
“ဘာလဲ”
“ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်၊ ဖန့်ချန် မင်းကို စကားလှည့်ခိုင်းနေတာ။”
ဖန်လီပန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သတိပေးသည်။
ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ -
“ဒီတစ်ခါ အပြင်ထွက်ပြီးရင် သူတော်စင်ဧကရာဇ် ခန်းမ ဘက်က ဘာပြောလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ဦး။ အမှန်တရားကို မင်း သိသွားဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဘာပဲပြောပြော မင်းက ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်မြင့် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ထားပြီးသားလေ။
အဲဒီကျရင် မင်းက သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းထဲ မဝင်ရင်တောင်မှ ထိုက်တန်တဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ရမှာပါ။ အခုချက်ချင်း အဖြေရှာဖို့ မလိုသေးပါဘူး။”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ။”
ဖန့်ချန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ချင်းချူးထံသို့ ရောက်သွားသည်။
သူမသည် စစ်ဆေးရေးမှူးနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်မှာ တစ်နာရီခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။
အစကတည်းက နှစ်ဦးစလုံးမှာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး စွမ်းအားအံ့ဖွယ်များဖြင့် အပြန်အလှန် ထိုးနှက်နေကြသည်။
သို့သော် ချင်းချူးသည် ဖန့်ချန်၏ သတိပေးစကားကို နားထောင်ထားသည့်အတွက် အချိန်အတော်များများတွင် မမျှော်လင့်ထားသည့် အပြုအမူများကို လုပ်ဆောင်နေသည်။
ထိုအပြုအမူများကြောင့်သာ သူမသည် စစ်ဆေးရေးမှူးရှေ့တွင် အလွန်အမင်း အရှက်တကွဲ ဖြစ်မသွားဘဲ ထိန်းထားနိုင်သည်။
ဖန်ရုကန်က ‘အော်’ ဟု အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါက စစ်ဆေးမှုကို ပထမဆုံး ဝင်ဖြေတဲ့သူ ဖြစ်နေလို့သာ၊ တကယ်လို့သာ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ အမှတ်က ပိုကောင်းပြီး အကောင်းဆုံး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးတယ်။”
ကျောင်းသား အများအပြားမှာ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ထောက်ခံနေကြပြီး ဖန့်ချန်ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်သည့် စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန်၏ သတိပေးချက်ကြောင့် သူတို့၏ နောက်ထပ် စစ်ဆေးမှုအပေါ် ယုံကြည်မှုမှာလည်း အနည်းငယ် တိုးပွားလာသည်။
သို့သော် ဖန့်ချန် တစ်ယောက်သာ သိသည်။ ဖန်ရုကန်နှင့် ချင်းချူးတို့မှာ လင်နယဲ့ အလယ်အဆင့် စစ်ဆေးမှုကို ဖြေဆိုခွင့် တကယ်တမ်း မရနိုင်ပါ။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက် က မလုံလောက်လို့ ဖြစ်သည်။
ဒါက စစ်ရေးစစ်ရာနဲ့ မဆိုင်ပါ။
စစ်ဆေးရေးမှူးကို အနိုင်ယူချင်ရင်၊ သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ် အဆင့် မတိုးတက်သေးတဲ့ အချိန်မှာပဲ ကျင့်စဉ် အခြေခံ စွမ်းအားတွေကို ဆက်ပြီး စုဆောင်းထားရပါမယ်။
စစ်ဆေးရေးမှူးက သူတို့ရဲ့ အဆင့်ကို မမှီတော့တဲ့အထိပေါ့။
“ဒါအပြင်…… လင်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စစ်ဆေးမှုက တကယ်ပဲ လင်နယဲ့ဆိုတဲ့ ဘွဲ့တံဆိပ်ကို ကိုယ်စားပြုတာလား ”
ဖန့်ချန် တိတ်တဆိတ် တွေးတောသည်။
အစောပိုင်းက ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်းတောင်တန်း မှာ ရှိစဉ်က ဂိုဏ်းဂဏခေတ်က သူတော်စင်တွေက တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပိုပြီး သန်မာကြတာကို သတိရမိသည်။
အနည်းဆုံးတော့ ဖန်ရွှေတို့တောင် ဒီသူတော်စင်တွေကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး နည်းပါးသည်။
သူတို့ထဲမှာ လုကျိုးယွမ်၊ ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်၊ ချန်နန်ခယ်တို့က အတော်ဆုံးပင် ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ လုကျိုးယွမ် ကိုယ်တိုင်က သူက ‘ဆန်းနယဲ့’ ကျင့်စဉ် အဆင့်မြင့် ပါရမီရှင် မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောဖူးသည်။
ဒီလိုဆိုရင် လုကျိုးယွမ်ထက် အများကြီး အားနည်းတဲ့ ဖန်ရုကန်က ဘာလို့ လင်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်နိုင်တာလဲ။
“လုကျိုးယွမ်ကပဲ ဟန်ဆောင်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”
“ဒါမှမဟုတ်…… ဒီနေရာက စစ်ဆေးမှု စံနှုန်းက လုကျိုးယွမ် ခေတ်နဲ့ မတူတာပဲ ဖြစ်မယ်။”
ထိုသို့ တွေးမိစဉ် ဖန့်ချန်က ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။
ဖြစ်နိုင်တာက ကောင်းကင် ငါးပါး က နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတွေက ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း တောင်တန်းမှာ ပြသခဲ့သလောက် မညံ့ဖျင်းတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဂိုဏ်းဂဏ ခေတ်က သူတော်စင်တွေကို မနိုင်ရခြင်းမှာ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မထည့်သွင်းနိုင်ခြင်း ကြောင့် ဖြစ်ဖို့များသည်။
“ဟုတ်ပြီ…… တကယ်လို့ သူတို့သာ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ အဆင့် မတိုးတက်ဘဲနဲ့ သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက သေချာပေါက် ပိုပြီးတော့ကို သန်မာနေမှာပဲ……”
“သူတို့ရဲ့ ပါရမီက ဒီလောက် မညံ့ပါဘူး။”
ဖန့်ချန်က ဖန်ရုကန်တို့ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတွေကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဒီအချက်ကို သဘောပေါက်သွားတဲ့အခါ သူသတိထားမိတာက ဖန်ရုကန်တို့လို လူတွေဟာလည်း ‘လုကျိုးယွမ်’ ‘ဖုန်းယွမ်ဝူတောက်’ တွေပဲ ဖြစ်နေနိုင်တယ်။
တချို့ဆိုရင် သူတို့ထက်တောင် သန်မာနိုင်သေးတယ်။
ကောင်းကင်ငါးပါးက နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတွေ လိုအပ်နေတာက အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းတဲ့ ကျင့်စဉ် လမ်းကြောင်းပဲ ဖြစ်တယ်။
ဒီ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတွေက ဖန့်ချန် သူတို့ကို ကြည့်နေတာကို မြင်တော့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြုံးပြလိုက်ကြသည်။
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြကာ ချင်းချူး၏ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို ဆက်လက် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
မကြာခင်မှာပဲ တစ်နာရီ ပြည့်သွားသည်။
ချင်းချူးမှာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဟန် ရှိသော်လည်း စစ်ဆေးရေးမှူးက စည်းကမ်းကို လိုက်နာသည့်အတွက် စစ်ဆေးမှုကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်ပေးလိုက်သည်။
“လင်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ပါသည်။ ရမှတ် သတ်မှတ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသည်။”
စစ်ဆေးရေးမှူး ပြောပြီးသည်နှင့် မှောင်မည်းနေသော တံခါးပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
ချင်းချူး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်မှုများ ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်မှ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု သူမဆီသို့ ကျဆင်းလာသည်။
ကျောင်းသားများမှာလည်း ဤအရာကို ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေး’ ဟု ခေါ်မှန်း သိရှိထားပြီးသားဖြစ်၍ အားကျသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
ခဏအကြာတွင် သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးသည် ချင်းချူး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။
ဖန်ရုကန်က အလျင်အမြန်ပင် မေးလိုက်သည်။
“ခံစားချက် ဘယ်လိုရှိလဲ”
“တော်တော်လေး ကောင်းတယ်။”
ချင်းချူးက ပြုံးပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် အခု ငါက အရင်က စီကုကျိုးလီ ထက် မညံ့တော့ဘူးလို့ ထင်တယ်။”
“ဒါကတော့ တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ ”
နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပြောင်သွားသည်။
“စီကုကျိုလီ အကြောင်း ပြောရရင် သူက ကံအလွန်ဆိုးတာပဲ၊ သူသာ နောက်ထပ် နည်းနည်းလေး စောင့်လိုက်ရင် သူလည်း နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေကို ရောက်လာနိုင်မှာ။”
ဖန်ရုကန်က မသိစိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသွားပြီး ဖန့်ချန်ကို ခိုးကြည့်လိုက်ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် အလွန် ငြိမ်သက်နေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုဆီသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ထိုသူသည် ဤနေရာကို ရောက်လာကတည်းက အလွန်တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဘာမှ မပြောဘဲ နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ကျောင်းသားများ အားလုံး သူ့ကို ကြည့်နေကြမှန်း သိလိုက်သောအခါ စီကုရှန်ရိ က ဖန်ရုကန်၏ ဘိုးဘေးတွေကို စိတ်ထဲကနေ ဆဲဆိုလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် အတင်း အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ -
“စီကုကျိုလီ ကံဆိုးတာတော့ အမှန်ပါပဲ။”
ပြီးနောက် သူသည် မလှမ်းမကမ်းက ဖန့်ချန်ကို ပြုံးပြကာ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းကို ပြသလိုက်သည်။
“မင်းလည်း ရောက်နေတာပဲလား၊ ငါမလာတော့ဘူး ထင်ထားတာ။”
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။
စီကုရှန်ရိက အားနာစွာဖြင့် -
“ငါ စကားသိပ်မပြောချင်လို့ပါ၊ ဒါကြောင့် သိပ်ပြီး အသံမထွက်မိတာ၊ ဖန့်ချန် ကျောင်းသား မတွေ့မိတာ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ပါပဲ။”
“အင်း ”
ဖန့်ချန် ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်ပြီး ဖန်လီပန်တို့နှင့် ဆက်လက် စကားပြောလိုက်သည်။
စီကုရှန်ရိသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဆက်လက်၍ စစ်ဆေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများမှာ စစ်ဆေးမှု ဝင်ရောက်ဖြေဆိုခွင့် ရရှိကြသည်။
သူတို့အားလုံးမှာလည်း လင်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ကြသည်။
ရမှတ်က အောင်မြင်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ပွဲကြည့် ကျောင်းသားများအတွက် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။
“ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ရင် ဒီကောင်တွေထဲမှာ လုကျိုးယွမ်တို့ထက် အားနည်းတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။
ဂိုဏ်းဂဏ ခေတ်မှာဆိုရင် သူတို့ အားလုံးက သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဖြစ်လာဖို့ ပါရမီရှင်တွေပဲ။”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်သည်။
မကြာခင်မှာပဲ ဖန်လီပန်တို့၏ စစ်ဆေးမှု အလှည့်ရောက်လာသည်။
သူတို့သည် မိမိတို့၏ အသက်စွမ်းအင် ကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးလိုကြသဖြင့် စစ်ဆေးမှုကို တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
အရင်က ခန့်မှန်းထားသလိုပင် စစ်ဆေးမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်းကြောင့် အသက်အန္တရာယ် မရှိသော်လည်း ဤနေရာမှ ချက်ချင်း ထုတ်ပယ်ခံရသည်။
ထိုအထိဆိုလျှင် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသား အားလုံးနီးပါးသည် လင်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် ဘွဲ့တံဆိပ်ကို ရရှိသွားပြီး၊ အနည်းငယ်သာ အထုတ်ပယ်ခံရသည်။
သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်များထဲတွင်လည်း ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင် တစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
စစ်ဆေးရေးမှူး အသစ်မှာလည်း ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေသည်။
ကျောင်းသားများ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်သွားပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်များလည်း ရှိနေကြသည်။
ဘာပဲပြောပြော အခုအချိန်အထိ ဖန့်ချန်မှလွဲရင် ကျန်သူတွေအားလုံးက လင်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်မှာပဲ ရပ်တန့်သွားခဲ့ကြတာကိုး။
မိမိတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး အတွင်းကမ္ဘာစွမ်းအား လုံးဝ မကုန်ဆုံးသေးတဲ့ ဒီ ရှီးမျိုးနွယ်စုရဲ့ သက်ကြီးဝါကြီး တစ်ဦးကရော ပိုပြီး တိုးတက်နိုင်ပါ့မလား။
ထို့နောက် လူအများ စောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်သည် ရုတ်တရက် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး သုံးလုံးကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်သည်။
ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော အတွင်းကမ္ဘာစွမ်းအားများမှာ ချက်ချင်းပင် အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။
သူမက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒီ ဗောဓိသီး သုံးလုံးက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက စုဆောင်းထားတာ၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက်ပဲ။ ဒီနေ့ သုံးလိုက်ရမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။
ကံမကောင်းတာက သုံးလုံးပဲ ရှိတယ်၊ မဟုတ်ရင် ဖန်လီပန်တို့ဆီ ခွဲပေးလိုက်မှာ။”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် စစ်ဆေးရေးမှူးထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားတော့သည်။
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩမိသည်။
ဒီအမျိုးသမီးက မရိုးရှင်းဘူးပဲ။
အခန်း (၂၆၃၆) - စစ်ဆေးမှု ရပ်တန့်သွားခြင်း
ကျောင်းသားများ၏ အကြည့်များမှာ ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်ထံသို့ တစိုက်မတ်မတ် ရောက်ရှိနေကြသည်။
လက်ရှိတွင် ရှီးမျိုးနွယ်စုမှ ဤသက်ကြီးဝါကြီး၏ အသက်စွမ်းအင်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် သူတို့ထက်၊ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများထက် မည်မျှပို၍ သာလွန်နေသည်ကို အလွန်သိချင်နေကြသည်။
ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်သည် စစ်ဆေးမှု နေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် စစ်ဆေးမှုမှာ ချက်ချင်းပင် စတင်သည်။
နှစ်ဦးစလုံး၏ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။
ယခုအချိန်အထိမှသာ ချင်းချူးနှင့် ကျောင်းသားများမှာ ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်တို့၏ စွမ်းအား အဆင့်ကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာကြသည်။
အစောပိုင်းက သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှပင် ပြန်လည် မတိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။
သို့သော် ယခု စစ်ဆေးရေးမှူးနှင့် တိုက်ခိုက်သည့်အခါတွင်မူ အသာစီးရနေသည်။
၎င်းက စစ်ဆေးမှုတွင် ပါဝင်ဖူးသည့် ကျောင်းသားများအားလုံးကို ထိုစစ်ဆေးမှု၏ တန်ဖိုးမှာ မည်မျှမြင့်မားကြောင်း သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။
“မင်းတို့မျိုးနွယ်စုက ဒီအကြီးကဲက တကယ်ကို သန်မာတာပဲ။”
ချင်းချူး၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားသည်။
သူမသည် လင်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် ဘွဲ့တံဆိပ်ကို ရရှိထားသော်လည်း ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ပါက သူမ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုက်ဟောင်ရှူ မှာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် အားကျသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
ထိုကဲ့သို့သော ကွာဟချက်မှာ ကျင့်စဉ် အဆင့်တိုးမြှင့်ရုံဖြင့် မဖြည့်ဆည်းနိုင်သော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။
“ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်ဆီမှာ အနည်းဆုံး မျက်လုံးပညာ နှစ်မျိုး ရှိတယ်။”
ဖန့်ချန်က လက်ကို နောက်ပစ်၍ ရပ်နေရင်း တိုက်ပွဲအခြေအနေကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။
ယခုအချိန်တွင် ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်မှာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေသည့်အတွက် အချို့သော စွမ်းအားအံ့ဖွယ်များ၏ အရိပ်အယောင်များကို အလွယ်တကူပင် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
“ဒီမျက်လုံးပညာ နှစ်မျိုးက မျက်လုံးပညာ ကိုးမျိုးထဲက တစ်မျိုးမျိုး ဟုတ်မဟုတ်တော့ မသိဘူး။”
“သူတို့သာ ကောင်းကင်ငါးပါးရဲ့ စွမ်းအားအံ့ဖွယ်တွေကို တကယ်မျှဝေသုံးစွဲနိုင်ရင်၊ သူတို့ သေချာပေါက် အနီရောင် ဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ကို လေ့လာဖူးကြမှာပဲ။ ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်ဆီက မျက်လုံးပညာ တစ်မျိုးက ဒါပဲ ဖြစ်ဖို့ များတယ်။”
“ဒါပေမဲ့…… စီကုကျူး၊ ဖန်လီပန်တို့ဆီမှာလည်း မျက်လုံးပညာတွေ ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်တွေက စွမ်းအားအံ့ဖွယ်တွေကို လေ့လာတဲ့နေရာမှာ အကုန်လုံး ကျွမ်းကျင်သူတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ပြနေတာပဲ။ ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်က ဒီအပိုင်းမှာ ပိုတော်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”
တိုက်ပွဲမှာ သုံးဆယ့်ခြောက်မိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် စစ်ဆေးရေးမှူးမှာ ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်၏ လက်ချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သွားသည်။
ပွဲကြည့် ကျောင်းသားများမှာ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်များနှင့် သူတို့ကြားက ကြီးမားလှသော ကွာဟချက်ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်သည် စစ်ဆေးမှု နေရာမှ ထွက်လာပြီး နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေမှ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးကို လက်ခံရယူသည်။
သူမက စုပ်ယူပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို ပြုံးကာ ပြောသည်။
“ဆန်းနယဲ့ အဆင့် စစ်ဆေးမှုက တကယ်ကို မလွယ်ဘူး။ တကယ်လို့သာ သူ့ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အတိုင်း မလုပ်ခဲ့ရင်၊ အကောင်းဆုံး အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ရဖို့အတွက် အချိန်အနည်းဆုံး နှစ်ဆလောက် ပိုကုန်ဦးမှာ။”
“မင်း အခု လင်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စစ်ဆေးရေးမှူးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ၊ နောက်ထပ် လင်နယဲ့ အလယ်အဆင့် စစ်ဆေးရေးမှူးကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ယုံကြည်မှု ရှိလား ”
ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့တန်တန် မေးသည်။
“စမ်းကြည့်ရမှာပေါ့၊ ခုနက စွမ်းအားတွေ အများကြီး ကုန်သွားတယ်၊ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးရဲ့ အာနိသင်ကလည်း မလုံလောက်တော့ဘူး။”
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်မှာလည်း မသေချာပေ။
သူမ၏ အသက်စွမ်းအင်မှာ အများအပြား လျော့ကျသွားပြီး ဖြစ်သည်။ ဒါတောင်မှ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးရဲ့ အာနိသင်ကို ဆက်လက် အသုံးပြုထားသေးသည်။
သာ၍ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးသာ မရှိရင် ပထမဆုံး စစ်ဆေးမှုကိုတောင် ဖြတ်ကျော်ဖို့ လွယ်မှာ မဟုတ်ပေ။
မကြာခင်မှာပဲ ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်သည် ဒုတိယမြောက် စစ်ဆေးမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။
ဖန့်ချန် ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ သူမသည် ဤစစ်ဆေးမှုတွင် တစ်နာရီခန့်သာ ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး စစ်ဆေးရေးမှူးကို သတ်ဖြတ်ရန် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။
“သူသာ ငါ့လိုမျိုး အတွင်းကမ္ဘာစွမ်းအားတွေက အောက်ဆုံးအထိ ရောက်တိုင်း ပြန်လည် တက်လာနိုင်ရင်၊ အနည်းဆုံး နောက်ထပ် တစ်ကြိမ်လောက် အကောင်းဆုံး အဆင့်ရပြီး လင်နယဲ့ အဆင့်မြင့် စစ်ဆေးမှုကို ဖြေနိုင်မှာ။”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်သည်။
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်မှာ ယခုအခါ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်။ ‘အောင်မြင်သည်’ ဟူသော အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကိုသာ ရရှိလိုက်ခြင်းက သူမအတွက် လင်နယဲ့ အဆင့်မြင့် စစ်ဆေးမှု မရှိတော့ကြောင်း ဆိုလိုသည်။
လက်ရှိတွင် သူမသည် ဖန့်ချန်မှလွဲ၍ အကောင်းဆုံး ရမှတ်ဖြစ်သော ‘လင်နယဲ့ အလယ်အဆင့်’ ကို ရရှိထားသူဖြစ်သည်။
ချင်းချူးတို့မှာလည်း ဤအဆင့် တစ်ဆင့်ချင်းစီ၏ ခြားနားချက်က လက်တွေ့တွင် မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း သိရှိနားလည်ကြသည်။
ကြီးမားလွန်းသဖြင့် အသက်စွမ်းအင် အလယ်အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်ပါက တစ်သက်လုံး ထိုက်ဟောင် ဟွမ်းယောင်ကို အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်း အဆင့်တွင် အနိုင်ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဆက်လက်၍ လူအများမှာ စစ်ဆေးရေးမှူးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
စစ်ဆေးမှုတွင် မပါဝင်ရသေးသော ကျောင်းသား အများအပြားမှာလည်း မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် စောင့်နေကြသည်။
သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ……
သူတို့ မည်မျှပင် စောင့်နေပါစေ၊ စစ်ဆေးရေးမှူးကို မတွေ့ရတော့ပေ။
အစားထိုးအနေဖြင့် ထိုမှောင်မည်းနေသော တံခါးပေါက်တွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
အလင်းတန်းမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး ခမ်းနားသော အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံးကို ရွှေရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
“ဒါက……”
“စစ်ဆေးမှု ရပ်တန့်သွားတာလား၊ ငါတို့က မစစ်ဆေးရသေးဘူးလေ ”
“ဒါ မတရားဘူး”
စစ်ဆေးမှု မပါဝင်ရသေးသော ကျောင်းသားများမှာ ကျိန်ဆဲကြပြီး ဒေါသကြောင့် မျက်နှာများ နီရဲလာကြသည်။
ဖန်ရုကန်၊ ချင်းချူးနှင့် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများမှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး စဉ်းစားဟန်များ ပေါ်လာသည်။
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေသည်။
“အခု ဆန်းနယဲ့ ဘွဲ့တံဆိပ် ရထားတဲ့ ကျောင်းသား ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိပြီလဲ ”
ဖန့်ချန် ရုတ်တရက် မေးသည်။
ဆန်းနယဲ့ ဘွဲ့တံဆိပ် ရထားသူများမှာလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်လာကြသည်။
ယခုအခါ အရေအတွက်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်။
အတိအကျပင်၊ လူတစ်ရာ။
သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများ ဖြစ်သည်။
အနည်းငယ်မျှသော ပုံမှန် ကျောင်းသားများသာ ရှိသည်။
ထိုက်ဟောင်ရှူ မှာလည်း သူတို့ထဲတွင် ပါဝင်သည်။
မိမိနှင့် တစ်တန်းတည်းဖြစ်သော နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများ အားလုံး ဆန်းနယဲ့ ဘွဲ့တံဆိပ် ရရှိသွားသည်ကို မြင်ရသော်လည်း၊ မိမိမှာ စစ်ဆေးမှုပင် မပါဝင်ရသေးဘဲ နောက်ထပ် စစ်ဆေးမှုလည်း မရှိတော့မည့် အခြေအနေကြောင့် စီကုရှန်ရိ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် မည်းမှောင်လာသည်။
“ဒီနေရာက စစ်ဆေးမှုက တစ်ကြိမ်ကို ဆန်းနယဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ရာပဲ ရွေးချယ်တာ ဖြစ်ဖို့များတယ်။”
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်၏ အမူအရာမှာ လေးနက်နေသည်။
“ဒါပေမဲ့…… ဒီနေရာမှာ ဘယ်သူက စစ်ဆေးမှု ပါဝင်နိုင်ပြီး ဘယ်သူက မပါဝင်နိုင်ဆိုတာကို ဘယ်လို ခွဲခြားသလဲ ဒါမှမဟုတ် အားလုံးက ကံတရားအပေါ်ပဲ မူတည်တာလား ”
“အဲဒီလိုဆိုရင် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတွေ အောင်မြင်တဲ့ အရေအတွက်က နည်းနည်း များနေတယ်။ ဒီနေရာမှာ သူတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှု စံနှုန်း ရှိမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အခုထိ မသိသေးတာပဲ။”
ဖန့်ချန် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
“ဖန့်ချန်၊ ဒါဆို ငါတို့ အခု စစ်ဆေးမှု ပါဝင်ခွင့် တကယ် မရှိတော့တာလား ”
ကျောင်းသား တစ်ဦးက မကျေနပ်စွာ မေးသည်။
ဖန့်ချန်သည် ထိုရွှေရောင် တံခါးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒီအတိုင်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတံခါးကို ဝင်နိုင် မဝင်နိုင် စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အပြောင်းအလဲက ဆန်းနယဲ့ ကျောင်းသား တစ်ရာ စုမိတဲ့အချိန်ကတည်းက စတာပဲ။”
ထိုကျောင်းသားမှာ တံခါးဆီသို့ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြေးသွားသည်။
မထူးခြားပါ၊ သူ တားဆီးခံလိုက်ရပြီး ဝင်မရခဲ့ပေ။
သူသည် မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြန်လာပြီး ခေါင်းခါပြသည်။
“မရဘူး၊ ဝင်လို့ မရဘူး။”
“ဒီတံခါးကို ငါတို့ပဲ ဝင်လို့ ရမယ် ထင်တယ်။”
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် ပြောပြီးသည်နှင့် ရွှေရောင် တံခါးဆီသို့ တန်းလျောက်သွားသည်။
ဖန့်ချန်လည်း နောက်က လိုက်သွားသည်။
ချင်းချူး၊ ဖန်ရုကန်နှင့် ကျောင်းသားများမှာလည်း အတူ လိုက်ပါသွားကြသည်။
ကျန်ရှိနေသော ကျောင်းသားများမှာမူ နေရာတွင်သာ ငေးကြည့်နေကြရသည်။
“ဝင်လို့မရဘူး ဝင်လို့မရဘူး။”
စီကုရှန်ရိ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်နေသည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ဖန့်ချန်တို့မှာ လူအများ၏ အကြည့်အောက်၌ ရွှေရောင် တံခါးရှေ့တွင် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
“ဝင်သွားပြီ”
စီကုရှန်ရိ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုမှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ယနေ့ ရောက်လာသော နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများထဲတွင် စစ်ဆေးရေးမှူးလက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသူများ၊ အထုတ်ပယ်ခံရသူများမှလွဲ၍ မိမိတစ်ယောက်သာ စစ်ဆေးမှုတွင် ပါဝင်ခွင့်ပင် မရခဲ့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဒါဘာကြောင့်လဲ ငါ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အခြေခံ စွမ်းအား ထိခိုက်သွားလို့လား ”
စီကုရှန်ရိ၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာပြီး ရွှေရောင် တံခါးဆီသို့ အတင်း ပြေးဝင်သွားသည်။ သို့သော် တစ်ဝက်ရောက်သောအခါ သူနှင့် ကျန်ကျောင်းသားများမှာ ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
သူတို့ သတိဝင်လာသောအခါ ထိုရင်ပြင်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
ဖန်လီပန်တို့ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း ထိုနေရာ၌ပင် ရှိနေသည်။
“မင်းတို့ ဘာဖြစ်တာလဲ ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် အထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရတာလဲ ”
ဖန်လီပန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
မျက်လုံးမှာ စီကုရှန်ရိထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။
စီကုရှန်ရိသည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အတင်းအကျပ် ပြုံးပြရင်း အတွင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ပြောပြလိုက်သည်။
“ဆန်းနယဲ့ အဆင့် တစ်ရာ…… အဲဒီမှာ အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက် ရှိတာပဲ။ ဒါပေမဲ့လည်း ပုံမှန်ပါပဲ၊ ဒီနေရာက သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးကလည်း သိပ်ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး……”
ဖန်လီပန်၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။