အခန်း ၁၇၁

အခန်း (၁၇၁) - မိတ်ဆွေဟောင်းများ

ဟိုမင်သည် ကျားကြီး၏ နောက်ထပ် ရေပန်းတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ကျား၏ခြေထောက်များကို ပစ်မှတ်ထားကာ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှုဓားသိုင်းကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

ဝုန်း…

မြေပြင်မှာပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြမ်းပြင်မှလွင့်စင်လာသော ကျောက်ခဲအကျိုးအပဲ့များမှာ ကျားကြီး၏ဝမ်းဗိုက်ကို ထိမှန်သွားချေသည်။

ထိုအခြင်းအရာကြောင့် ကျားကြီးမှာ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရသည်။

၎င်းသည် ဟိန်းဟောက်ရင်း ဟိုမင်အား ထက်မြက်သော အစွယ်များကို ထုတ်ပြလိုက်လေသည်။

လိုင်ညီအစ်ကိုမှာ ရှေ့သို့တက်ကာ ကျားနှင့်ကြိုးကြာသိုင်းဖြင့် ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူတို့ရှေ့တွင် ဧရာမ ကျောက်တုံးတံတိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာချေသည်။

ထိုတံတိုင်းကြီးမှာ လိုင်ညီအစ်ကိုနှင့် ကျန်ရှိနေသူများ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။

ဟူထော်က ကျောက်တံတိုင်းဆီသို့ပြေးဝင်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဖယ်ကြစမ်း...”

ရွှေဝါရောင်အလင်းတန်းများတောက်ပနေသည့် သူ၏ကတုံးပြောင်ကြီးဖြင့် ကျောက်တံတိုင်းကို ဆောင့်တိုက်လိုက်လေသည်။

ဂျွတ်…

ကျောက်တံတိုင်းမှာ အက်ကွဲသွားပြီး အပေါက်ငယ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဟိုမင်က ထိုအပေါက်ဆီသို့ ဓားဖြင့် ချက်ချင်းပင် ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။

လေပွေတိုက်ကွက်တစ်ခုမှာ ကျားကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားချေသည်။

ကျားကြီးသည် လက်သည်းကိုမြှောက်ကာ ထိုလေပွေတိုက်ကွက်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဘုန်း…

၎င်း၏လက်သည်းမှာ လေပွေတိုက်ကွက်၏ လှီးဖြတ်နိုင်စွမ်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိပေသည်။

သို့သော် ကျောက်ကျားရွေ့မှာ သွေးကဲ့သို့နီရဲနေသော ကျောက်တုံးကိုကိုင်ဆောင်ကာ အသင့်ပြင်ထားပြီး ဖြစ်ချေသည်။

သူမသည် ကျောက်တုံးကိုမြှောက်ကာ ၎င်းအတွင်းသို့ ချီစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ကျောက်တုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာလေသည်။

ဝူး…

ထိုအလင်းတန်းမှာ ကျားကြီး၏သွေးလည်ပတ်မှုကို ပြောင်းပြန်စီးဆင်းသွားစေပြီး တစ်ခဏခန့် လှုပ်ရှား၍မရအောင် တားဆီးလိုက်သည်။

ဟိုမင်က အခွင့်ကောင်းကို အရယူကာ ကျားကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

၎င်းနှင့် နီးကပ်သွားသောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် လျှောတိုက်ဝင်လိုက်သည်။

ထိုအရှိန်အဟုန်ကြောင့် ဟိုမင်မှာ ကျားကြီး၏ ရှေ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကြားသို့ ရောက်ရှိသွားချေသည်။

ဟိုမင်က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကျားကြီး၏ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ဓားများကို ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။

ယခင်ကရရှိထားသော ဒဏ်ရာဟောင်းများကြောင့် ဟိုမင်၏ဓားမှာ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ လွယ်ကူစွာပင် စိုက်ဝင်သွားသည်။

ဝူး…

ကျားကြီးမှာ နာကျင်စွာဟိန်းဟောက်ရင်း ဟိုမင်ကိုခါထုတ်ရန် ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်တော့သည်။

ဟိုမင်က ဓားများကို မြဲမြံစွာကိုင်ကာ အတွင်း၌ မွှေနှောက်လိုက်လေသည်။

၎င်းက ကျားကြီးကို ပိုမိုနာကျင်စေချေသည်။

ဟူထော်က အခွင့်ကောင်းယူကာ ရွှေဝါရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည့် လက်သီးဖြင့် ကျားခေါင်းတစ်ခုကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဘုန်း…

ဘုန်း…

အကြိမ်အနည်းငယ်ထိုးနှက်ပြီးနောက် ထိုကျားခေါင်းမှာ မျက်လုံးများပိတ်သွားပြီး လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ကျန်ရှိနေသော အခြားကျားခေါင်းက ဟူထော်ကို ကိုက်ခဲရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ကျောက်ကျားရွေ့က သူမ၏ ရိမေဓားသိုင်းကိုအသုံးပြုကာ ကျန်ရှိနေသော ကျားခေါင်း၏ မျက်လုံးထဲသို့ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

‌ဇွပ်…

ဓားမှာ မျက်လုံးထဲသို့စိုက်ဝင်သွားသောအခါ ကျားကြီးမှာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

ကျောက်ကျားရွေ့မှာလည်း လေထဲသို့ ပါသွားချေသည်။

ဤအခြင်းအရာက ဟိုမင်ကိုပါဆွဲတင်လိုက်သဖြင့် သူသည်လည်း မတ်တတ်ရပ်လျက်သား ဖြစ်သွားလေသည်။

ဟိုမင်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေကုပ်ရသွားသဖြင့် ဓားများကို ကျားကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

နှစ်ထောင်ချီသက်တမ်းရှိသောမီးတွင်းမှ သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ထိုဓားမှာ ရဲရဲတောက်နီရဲလာပြီး အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

၎င်းက ကျားကြီး၏ ကလီစာများကို လောင်ကျွမ်းစေလေသည်။

ကျားကြီးသည် ဟိုမင်ကို လက်သည်းဖြင့်ကုတ်ခြစ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လိုင်ညီအစ်ကိုက သူတို့၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများဖြင့်ကာကွယ်ကာ ကျားကြီး၏တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဒေါင်…

ချပ်ဝတ်တန်ဆာများမှာ ထိမှန်သွားသောအခါ ကျယ်လောင်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှု၏ အရှိန်အဟုန်အချို့ကို လွှဲဖယ်ပေးလိုက်လေသည်။

ဖုန်း…

ချပ်ဝတ်တန်ဆာများမှ တုံ့ပြန်လာသော အားလှိုင်းကြောင့် ကျားကြီး၏လက်သည်းများမှာ ကြေမွပျက်စီးသွားချေသည်။

ဟိုမင်နှင့် ကျန်ရှိနေသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကျားကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး ခြေလက်များပျော့ခွေကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေသည်။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဘိုးအို၏သစ်သားတုတ်မှာ လင်းဖန်ထံသို့ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာသဖြင့် ကောင်းကင်ယံကိုဖြတ်သန်းသွားသော ကြယ်ပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ အညိုရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဘုန်း…

၎င်းက လင်းဖန်၏ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားချေသည်။

ပြင်းထန်သောရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လင်းဖန်မှာ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်ထွက်သွားလေသည်။

လင်းဖန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လက်ထောက်ကာ ပြန်လည်မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူသည် ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကိုသုတ်ရင်း အဘိုးအိုကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

အဘိုးအိုက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“အရှုံးပေးပြီး မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ့ကို ပေးလိုက်စမ်းပါ... မဖြစ်နိုင်တာကို ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိပ်စက်နေတာလဲ...”

လင်းဖန်က တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ပွဲဗျူဟာတစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်လေသည်။

သူသည် အဘိုးအိုနှင့် အနီးကပ်တိုက်ပွဲ မဆင်နွှဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သံတူများကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တစ်လက်ကို အဘိုးအိုထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော အခြားသံတူတစ်လက်ကို လေထဲသို့မြှောက်တင်လိုက်သည်။

အဘိုးအိုက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“အာ... ဒါက ရှစ်ကွက်အင်း သားရဲသံတူသိုင်းပဲ...”

အဘိုးအိုသည်ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် သူ့ထံသို့ တည့်တည့်ပြေးဝင်လာသောသံတူကို သစ်သားတုတ်ဖြင့် ခုခံကာကွယ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် မော့ကြည့်ကာ လက်ဝါးကိုမြှောက်လိုက်ပြီး လေထဲမှကျဆင်းလာသောသံတူကို လက်ဝါးရိုက်ချက်ဖြင့် လွှဲဖယ်လိုက်သည်။

အဘိုးအိုက ခေါင်းခါယမ်းကာ လင်းဖန်၏ တုံးအမှုကို လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် တိုးညင်းသောအသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ နဂါးဟိန်းသံလှံသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အား ကျောပြင်မှတစ်ဆင့် ဖောက်ထွက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချေသည်။

ဝုန်း…

လင်းဖန်သည် ဆက်တိုက်ခုန်ပျံခြင်းစွမ်းရည်ကိုအသုံးပြုကာ အဘိုးအိုထံသို့ပြေးဝင်သွားပြီး အပြင်သို့ထွက်နေသောလှံတံကို ဖမ်းကိုင်လိုက်လေသည်။

သူသည် လှံကို အဘိုးအို၏ဘေးဘက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

နဂါးဟိန်းသံလှံမှာ လည်ပတ်သွားသဖြင့် အဘိုးအိုမှာ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်သွားချေသည်။

အဘိုးအိုသည် သစ်သားတုတ်ကိုကိုင်ကာ လင်းဖန်ထံသို့ ထပ်မံရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လင်းဖန်က အသင့်ပြင်ထားသဖြင့် သဏ္ဍာန်မဲ့ခြေလှမ်းစွမ်းရည်ကိုအသုံးပြုကာ မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ထို့နောက် လင်းဖန်သည် အဘိုးအို၏ကျောပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာချေသည်။

သူသည် လှံကို ထပ်မံကိုင်ဆွဲကာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ ဆက်လက်တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်းပြောင်းလဲသွားမှုကြောင့် အဘိုးအိုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ နာကျင်သွားရပြန်သည်။

ရှူး…

အဘိုးအိုသည် သစ်သားတုတ်ဖြင့် လင်းဖန်ကိုတိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လွဲချော်သွားလေသည်။

လင်းဖန်သည် လှံကို လျင်မြန်စွာ ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အဘိုးအိုနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

“အား... အသေဆိုးနဲ့ သေရမယ့်ကောင်...”

ဤအခြင်းအရာက အဘိုးအိုကို ဒေါသထွက်စေသဖြင့် ၎င်းသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

လင်းဖန်အား မတိုက်ခိုက်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ အဘိုးအိုသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လင်းဖန်နှင့်ဝေးရာသို့ စတင်လျှောက်လှမ်းတော့သည်။

ဤအပြုအမူက လှံ၏ချွန်ထက်သော ထိပ်ဖျားများကို သူ၏ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ ထပ်မံစိုက်ဝင်သွားစေသည်။

သို့သော် အဘိုးအိုက နာကျင်မှုကိုအောင့်အည်းသည်းခံကာ နောက်ဆုံးတွင် လှံထဲမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ချေသည်။

အဘိုးအိုက သစ်သားတုတ်ကို လင်းဖန်ထံသို့ ထပ်မံရိုက်ချလိုက်စဉ် လင်းဖန်က လျင်မြန်စွာပင် ခုန်ရှောင်လိုက်လေသည်။

သစ်သားတုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းမှာ လင်းဖန်ကို လွဲချော်သွားပြီး အဘိုးအိုမှာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောတော့သည်။