အခန်း ၁၇၄

အခန်း (၁၇၄) - အဆင့်တက်ခြင်း

လင်းဖန်သည် သူ၏ သားရဲစွမ်းရည်ကို သို့မဟုတ် ရုပ်ခန္ဓာအဆင့်ကိုမြှင့်တင်ရန် စိတ်နှစ်ခွ ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ အဘိုးအိုနှင့်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးနောက် ရုပ်ခန္ဓာအဆင့်ကို အရင်ဦးဆုံးမြှင့်တင်ခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်ကြောင်း သူ သိရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် အခြားသူများ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရုပ်ခန္ဓာအဆင့်ကိုမမြှင့်တင်လိုသဖြင့် ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းရပေဦးမည်။

အဆင့်မြှင့်တင်သည့်အကြိမ်တိုင်းတွင် မည်သို့သောအပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို သူ ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ယခုအချိန်တွင် သူ အပြည့်အဝယုံကြည်နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောလူမှာ ဟိုမင်သာ ဖြစ်ပေသည်။

အခြားသူများ ကျင့်ကြံခြင်းပြီးဆုံး၍ မျက်လုံးများပွင့်လာကြသောအခါ လင်းဖန်သည်လည်း လေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲလိုက်လေသည်။

လင်းဖန်နှင့် ဟိုမင်တို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီးသည်မှာ အတန်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။

“လာစမ်းပါ... မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေအကုန် ထုတ်သုံးလိုက်စမ်း...”

ဟိုမင်ကလည်း ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူသည် ဓားတစ်စင်းကို ရှေ့သို့ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး လင်းဖန်ထံသို့ ဝဲလည်နေသော လေပြင်းတိုက်ကွက်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

လင်းဖန်သည် သဏ္ဍာန်မဲ့ခြေလှမ်းစွမ်းရည်ကိုအသုံးပြုကာ အသာတကြည် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် ဟိုမင်က အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်ရာ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှုဓားသိုင်းဖြင့် မြေပြင်ကို ပေါက်ကွဲသွားစေသည်။

ဝုန်း…

လင်းဖန်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဆက်တိုက်ခုန်ပျံခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်လေသည်။

သူသည် လေထုကိုပြန်လည်နင်းခြေကာ လမ်းကြောင်းပြောင်းလဲပြီး ဟိုမင်ထံသို့ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။

ဟိုမင်သည် ဓားနှစ်စင်းလုံးဖြင့် ကြက်ခြေခတ်ဓားချက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ကြက်ခြေခတ်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ပြင်းထန်သည့် ဓားလှိုင်းတစ်ခုသည် လင်းဖန်ထံသို့ ဦးတည်လာသည်။

လင်းဖန်သည် သဏ္ဍာန်မဲ့ခြေလှမ်းစွမ်းရည်ကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်ရာ ထိုကြက်ခြေခတ်ဓားလှိုင်းသည် သူ့ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်သွားလေသည်။

လင်းဖန် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်မိချိန်တွင် လှံဦးဖျားသည် ဟိုမင်၏လည်ပင်းနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟိုမင်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကိုမြှောက်ကာ အရှုံးပေးလိုက်ရပေသည်။

လင်းဖန်က ခေတ္တမျှစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ဒီထက် ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်သေးတယ်...”

ထို့နောက် သူ စဉ်းစားမိသည်များကို တိုးတိုးလေးပြောပြလိုက်ရာ ဟိုမင်၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုလုံး ပွင့်ဟသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

လင်းဖန်က ဟိုမင်၏ ကျောကိုပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့အတွက် ကင်းစောင့်ပေးပါဦး... ငါ အရေးတကြီးလုပ်စရာတစ်ခုရှိလို့...”

ဟိုမင်က လင်းဖန် ပြောပြခဲ့သည့်အရာများကို မည်သို့လက်တွေ့အသုံးချရမည်ကို စဉ်းစားရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ရတာပေါ့”

သူတို့သည် ထိုနေရာမှထွက်ခွာလာပြီး လွတ်နေသောအခန်းတစ်ခန်းကို ရှာဖွေလိုက်ကြသည်။

လင်းဖန်သည် အခန်းတွင်းသို့ဝင်ရောက်သွားပြီး ဟိုမင်ကမူ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဟိုမင်သည် လင်းဖန် လုပ်မည့်အရာကိုမသိသော်လည်း အလွန်အရေးကြီးသောကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဟု ယုံကြည်ထားပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အမှားအယွင်းမရှိစေဘဲ လင်းဖန်ကို အန္တရာယ်မကျရောက်အောင် စောင့်ရှောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

အခန်းထဲတွင် မည်သူမျှမရှိတော့သဖြင့် လင်းဖန်သည်စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

‘ရုပ်ခန္ဓာအဆင့်ကို မြှင့်တင်မယ်...’

ထိုခဏချင်းတွင်ပင် သူ၏ တန်းထျန်သည် ပူနွေးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ချီစွမ်းအင်များသည် ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ ပူဖောင်းတစ်ခုထဲမှ လေများယိုစိမ့်ထွက်လာသကဲ့သို့ တန်းထျန်အတွင်းမှ စိမ့်ထွက်လာလေသည်။

တန်းထျန်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များအားလုံးကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အားများ စတင်ဆုတ်ယုတ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်ရပေသည်။

၎င်းသည် စွမ်းအင်အသစ်များ ပြန်လည်မဖြည့်တင်းမီ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရင်ဆုံးဗလာကျင်းစေခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

သူ၏ခန့်မှန်းချက်သည် မှန်ကန်လှပေရာ ခွန်အားများ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခွန်အားများ ပြန်လည်ရရှိပြီးသည့်တိုင်အောင် ရပ်တန့်သွားခြင်း မရှိပေ။

စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ်စီးဝင်နေသဖြင့် လင်းဖန်သည်စွမ်းအင်များလွန်းပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါက်ကွဲသွားမည်ကိုပင် စိုးရိမ်မိလေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုသို့သော အန္တရာယ်မျိုး ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

အားလုံးပြီးဆုံးသွားသောအခါ လင်းဖန်သည် ယခင်ကထက် ခွန်အားနှစ်ဆ ပိုမိုသန်မာလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူ၏တန်းထျန်သည် ချီစွမ်းအင်များကို ပြန်လည်စုပ်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသော ချီစွမ်းအင်များသည် ပိုမိုသန့်စင်ပြီး ကောင်းကင်တာအိုနှင့် ပိုမိုနီးစပ်လာသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ခွန်အားများကဲ့သို့ပင် တန်းထျန်သည်လည်း ချီစွမ်းအင်များပြည့်လျှံလာပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာလေသည်။

ထို့ကြောင့် ယခင်ကထက် ချီစွမ်းအင်နှစ်ဆ ပိုမိုသိုလှောင်နိုင်စွမ်း ရှိသွားပေသည်။

[ဒင်... ရုပ်ခန္ဓာအဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း အောင်မြင်သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...]

[သင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားနှင့် ခံနိုင်ရည် နှစ်ဆ တိုးတက်လာပါသည်...]

[စွမ်းရည်များ အသုံးပြုနိုင်စွမ်း နှစ်ဆ တိုးတက်လာပါသည်...]

[လက်ရှိ သားရဲစွမ်းရည် - ၃/၃]

[တောယုန်စွမ်းရည် အဆင့် - ၂/၃]

[ဝံပုလွေစွမ်းရည် အဆင့် - ၂/၃]

[မီးပုတ်သင်စွမ်းရည် အဆင့် - ၂/၃]

[လက်ရှိ ရုပ်ခန္ဓာအဆင့် - ၇ (အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ကလဲ့စားချေအမှတ် ၆၄၀၀ လိုအပ်ပါသည်)]

[လက်ရှိ ကလဲ့စားချေအမှတ် - ၂၁၀]

လင်းဖန်သည် နောက်တစ်ဆင့်အတွက် လိုအပ်သောအမှတ်ပမာဏကို မြင်သောအခါ နှစ်ခါပြန်စစ်လိုက်ရပေသည်။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာအဆင့်ကို ထပ်မံမြှင့်တင်နိုင်ရန်မှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာလွန်းလှချေသည်။

သူသည် ကလဲ့စားချေအမှတ်များ ပိုမိုရရှိနိုင်မည့်နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

သူ့အတွက် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ မိစ္ဆာသားရဲများကို ပိုမိုသုတ်သင်ရန်ပင်။

သူသည် အဆောင်ဆွဲပြားအတွက် မိစ္ဆာသားရဲအမြုတေများကို စုဆောင်းနိုင်မည့်အပြင် တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် ကလဲ့စားချေအမှတ်များကိုလည်း ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်သည့် နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

လင်းဖန်သည် အခန်းထဲမှထွက်လာသောအခါ ဟိုမင်၏ ပုခုံးကိုပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပဲ ဟိုမင်...”

ဟိုမင်က လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းတာပေါ့... ညစာစားချိန်နဲ့ ကွက်တိပဲ...”

သူသည် လင်းဖန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ယခင်နှင့်မတူသော ထူးခြားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟိုမင်သည် နောက်သို့တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ လင်းဖန်ကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

သို့သော် မည်သည့်အရာများ ကွာခြားသွားသည်ကိုမူ သူ အတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။

လင်းဖန်က ဟိုမင်၏သံသယများကို ရှင်းလင်းပေးရန် ပြောလိုက်သည်။

“မင်း သိချင်နေရင် ပြောပြမယ်... ငါ အခု အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၅ ကို ရောက်သွားပြီ...”

ဟိုမင်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ မိမိနားကိုပင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

“ဘာ... မင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို မကြာသေးခင်ကမှ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား...”

ဟိုမင်သည် သူ လိုက်မီရန် ပိုမိုကြိုးစားရဦးမည်ကိုသိရှိသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိလေသည်။

လင်းဖန်နှင့် ဟိုမင်တို့ ညစာစားရန် အခြားသူများနှင့်ပူးပေါင်းလိုက်ချိန်တွင် ဟင်းပွဲများမှာ ထက်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

လိုင်မင်က တူဖြင့် အသားတစ်ဖတ်ကိုညှပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့စားခဲ့တဲ့ ဟော့ပေါ့လောက် မကောင်းပေမဲ့လည်း ဒီအတိုင်းပဲ စားရတော့မှာပေါ့...”

အခြားသူများကလည်း ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြသည်။ သစ်သားအိမ်လေးတွင် စားသောက်ခဲ့သောဟော့ပေါ့သည် သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံးသောအစားအစာ ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

လင်းဖန်က အခြားသူများ စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေရန် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင် ငါ့ရဲ့ သစ်သားအိမ်လေးမှာ ဟော့ပေါ့ ပြန်စားကြတာပေါ့...”

လိုင်မင်သည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ အေးစက်နေသောအသားဖတ်ကို ဟော့ပေါ့အိုးထဲမှ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဆယ်ယူလိုက်သည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်ရင်း မျိုချလိုက်လေသည်။

၎င်းသည် အစစ်အမှန်နှင့် မတူသော်လည်း လတ်တလောတွင်မူ ဤသို့သာ တင်းတိမ်ရပေမည်။

လိုင်ချင်းသည် ညီဖြစ်သူ၏ အပြုအမူကိုကြည့်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

ထောင့်တစ်နေရာတွင်မူ ဟူထော်သည် သက်သတ်လွတ် အစားအစာကိုသာ အာရုံစိုက်၍ စားသုံးနေပေသည်။ ဟော့ပေါ့သည် သူ့အတွက် ဆွဲဆောင်မှုမရှိသော်လည်း လူတိုင်း ဝိုင်းဖွဲ့စားသောက်ကြသည့် ထိုအငွေ့အသက်ကိုမူ သူ လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။

ကျောက်ကျားရွေ့သည်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည်လည်း ထိုကဲ့သို့ ရင်းနှီးဖော်ရွေသောအငွေ့အသက်ကို လွမ်းဆွတ်နေမိပေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း အတူတကွဖြတ်သန်းခဲ့ကြပြီးနောက် သူမသည် သူတို့အပေါ် ပိုမိုရင်းနှီးနွေးထွေးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းဖန်သည် အစားအစာကို စားသုံးရင်း သူတို့ ရရှိထားသော အေးချမ်းသည့် အခိုက်အတန့်ကို တန်ဖိုးထားနေမိသည်။

လာမည့်ရက်များတွင် ဤကဲ့သို့အေးချမ်းမှုမျိုး ရှိတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိနေသောကြောင့်ပင်။