အခန်း ၄၁
Vol. 5 Ch. 41
🍅 Chapter 41
အစိုးရအရာရှိက လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
“သမားတော်ဝူ၊ ကောင်းမိသားစုဆန်ဆိုင်က မှိုတက်နေတဲ့ ဆန်ဟောင်းတွေ ရောင်းချတဲ့အမှုအတွက် တရားသူကြီးက အမိန့်ချမှတ်လိုက်ပါပြီ၊ ဒါ ခင်ဗျားဆီက လိမ်လည်သွားတဲ့ ငွေနှစ်ဆယ့်ရှစ်ချောင်းဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်ဆယ်ချောင်းကတော့ ကောင်းမိသားစုဆန်ဆိုင်က ခင်ဗျားကို ပေးလျော်တဲ့ လျော်ကြေးငွေပါ”
ဝူယွီလန်သည် ထိုငွေများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လှမ်းယူလိုက်ကာ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုလိုက်၏။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူလေး၊ မင်းလည်း ခရီးပန်းလာတာပဲ၊ အထဲဝင်ပြီး ရေနွေးကြမ်းလေး တစ်ခွက်လောက်သောက်ရင်း ခြေဆန့်လက်ဆန့်အနားယူပါဦး”
အရာရှိက ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်မှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စလေးတွေ လုပ်စရာရှိသေးလို့ မနေတော့ပါဘူး”
ယင်းကိုမြင်သောအခါ ဝူယွီလန် ဆက်လက်၍ အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းတော့ဘဲ သူမ အင်္ကျီလက်စထဲမှ ငွေစလေးတစ်စကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
သူမ ကမ်းပေးလိုက်၏။
“ဒါဆိုရင်လည်း ဧည့်မခံနိုင်တာကို ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ဒီငွေစလေးက မင်းအတွက် မပြောပလောက်ဘူးဆိုတာ သိပေမယ့် ရေနွေးကြမ်းဖိုးလေးတော့ ပေးချင်ပါသေးတယ်၊ ဒါက ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ပေးတာလို့သဘောထားပြီး မငြင်းပါနဲ့”
ဝူယွီလန်၏စကားများကို ကြားသောအခါ အရာရှိသည် အလွန်ကျေနပ်သွားပြီး ငွေစကို လိုလိုလားလားပင် လက်ခံလိုက်သည်။
“ဒါဆိုလည်း ရေနွေးကြမ်းဖိုးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သမားတော်ဝူ”
ထို့နောက် အရာရှိသည် လက်ချင်းယှက်နှုတ်ဆက်လိုက်ကာ သူ့မြင်းပေါ်သို့ တက်ခွပြီး ခွာသံတခွပ်ခွပ်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။
သူမ၏ငွေအိတ်ငယ်လေးထဲရှိ ငွေသုံးဆယ့်ရှစ်ချောင်းကို ငေးကြည့်ရင်း ဝူယွီလန် ရင်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုဒီရေများ တဖွားဖွား တက်လာခဲ့သည်။
သူမ ခြေလှမ်းများမှာ ပေါ့ပါးသွက်လက်နေပြီး မနက်စာ ပြင်ဆင်နေချိန်၌ပင် သီချင်းသံလေးကို ပျော်ရွှင်စွာ တအေးအေးညည်းတွားနေမိ၏။
မိသားစုကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်နှင့် ဘဝသစ်တစ်ခု ဖန်တီးရန် သူမ၏ ခိုင်မာသောရည်မှန်းချက်များက ယခုရရှိလာသော ငွေများဖြင့် ပိုမိုတောက်ပလာသယောင် ရှိနေသည်။
နံနက်စာ စားပြီးနောက် ဝူယွီလန်သည် လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် လူပွဲစားရုံသို့ သွားမည့်အကြောင်းကို အဆိုပြုလာသည်။
“ကျင်းဟွာကိုတော့ ပြန်ရွေးပြီးသွားပြီ၊ ဒါပေမယ့် ထုန်ဟွာလေးကတော့ ဒုက္ခခံနေရတုန်းပဲ၊ ဒီနေ့ လူပွဲစားရုံကိုသွားပြီး သူ့ကိုရှာဖို့နဲ့ အမြန်ဆုံးပြန်ရွေးနိုင်ဖို့ ကြိုးစားချင်တယ်၊ အိမ်အလုပ်တွေအတွက်တော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မယ်”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျောက်လီကျွမ်မှာ အလွန်အံ့ဩဝမ်းသာသွားရသည်။ ယောက္ခမဖြစ်သူက ဤမျှမြန်မြန်ဆန်ဆန် အကောင်အထည်ဖော်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။
မနေ့ကမှ ပြောဆိုထားပြီး ယနေ့တွင် သူမ၏သမီးကို သွားရောက်ရွေးယူတော့မည်ဖြစ်သည်။ သူမ မဝံ့မရဲ မေးလိုက်၏။
“အမေ၊ အမေ တကယ်ပဲ ထုန်ဟွာကို ပြန်ရွေးပေးတော့မလို့လား”
ဝူယွီလန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“သေချာတာပေါ့၊ ဒါပေမယ့် ထုန်ဟွာကို အခု ဘယ်ကို ရောင်းစားလိုက်လဲဆိုတာ ငါ မသိသေးတော့ သေချာလေးစုံစမ်းရဦးမယ်”
အဘွားကြီးဝမ်အား စော်ကားမိပြီးနောက် ထုန်ဟွာ၏သတင်းအစအနကို ရှာဖွေရန်မှာ လွယ်ကူလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်းကို ဝူယွီလန် ရင်ထဲတွင် ကြိုတင်တွက်ဆထားပြီးဖြစ်သည်။
ကျောက်လီကျွမ်က ဝူယွီလန်၏မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အကဲခတ်ကာ မကျေမနပ်ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။
“အမေ၊ သမီးလည်း အမေနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့လို့ရမလား”
ဝူယွီလန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
“ဘာလို့ မရရမှာလဲ၊ နင် လိုက်ချင်ရင်လည်း လိုက်ခဲ့လေ”
ထိုစဉ် ဝမ်ကွေ့ချင်လည်း လက်လှမ်းမြှောက်လိုက်၏။
“အမေ၊ သမီးလည်း လိုက်ချင်တယ်”
သူမ၏သမီးဖြစ်သူမှာ ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာပြီဖြစ်၍ ယခုအခါ တူမဖြစ်သူကို ကယ်တင်ရာတွင် သူမကိုယ်တိုင် အားကြိုးမာန်တက် ပါဝင်ကူညီချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အဘွားကြီးဝမ်ထံ သွားရောက်မေးမြန်းရမည်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားလာပါက လူနှစ်ယောက် ပိုပါလာခြင်းက အကူအညီဖြစ်စေမည်ဟု ဝူယွီလန် တွေးလိုက်သည်။
သို့မဟုတ်ပါက သူမ ဒေါသထွက်လာလျှင် ငွေအပ်များကို ထုတ်ကာ တစ်စုံတစ်ယောက် သေသည်အထိ ရက်ရက်စက်စက်ထိုးစိုက်မိမည်ကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် စိုးရိမ်နေမိ၏။
သူမ သဘောတူလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း နင်တို့နှစ်ယောက်လုံး ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ကြ”
သူမ မည်သည့်အရာများတွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ဘဲ ထင်းတင်းကုပ်ထဲသို့ ဝင်သွားကာ ဂုန်နီအိတ်တစ်လုံးကို ရှာဖွေပြီး အပြင်သို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ဝမ်ကွေ့ချင်နှင့် ကျောက်လီကျွမ်တို့မှာ ဝူယွီလန်အနောက်မှ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ပြေးလိုက်သွားကြသည်။
လူပွဲစားရုံသို့ ရောက်သောအခါ ဝူယွီလန် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဘွားကြီးဝမ် ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ သိပါသလား”
ဗိုက်ရွှဲရွှဲနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက သူတို့သုံးဦးအား တစ်ချက်ကြည့်ကာ အထဲသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။
“ဟိုမှာ၊ သူ အထဲမှာ ရှိတယ်”
ဝူယွီလန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ထို့နောက် သူမသည် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို ခေါ်ကာ အဘွားကြီးဝမ်ကိုရှာရန် အထဲသို့ဝင်သွားလေသည်။
အထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်ထိုင်ကာ ပေသီးခုံကို အေးအေးလူလူ ခေါက်နေသော အဘွားကြီးဝမ်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
ဝူယွီလန် အသံပြုလိုက်သည်။
“အဘွားကြီးဝမ်”
အနှောင့်အယှက်ခံလိုက်ရသဖြင့် အဘွားကြီးဝမ်သည် မကျေမနပ်ဖြင့် မော့ကြည့်လာသည်။ ဝူယွီလန်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ချက်ချင်းပင် နေရာမှ ခုန်ထလိုက်သည်။
“အဘွားကြီးဝူ၊ နင် ငါ့ရှေ့ကို ပေါ်လာရဲသေးတယ်ပေါ့”
ဝူယွီလန် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။
“အရင်တုန်းက ငါ နင့်ကို စော်ကားမိလို့ တောင်းပန်ဖို့လာခဲ့တာပါ”
သူမ၏နှုတ်မှ ထိုသို့ပြောနေသော်လည်း အမှန်တကယ် တောင်းပန်သည့် ဟန်အမူအရာမျိုး လုံး၀မရှိပေ။
အဘွားကြီးဝမ်က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
“ဘာလဲ၊ နင် နောင်တရသွားပြီလား၊ နင့်မြေးမကို ပြန်ရောင်းချင်လို့လား”
သူမ ဆက်ပြောလိုက်၏။
“ငါ ပြောလိုက်မယ်၊ နင် ပြန်ရောင်းလို့ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် အရင်ဈေးတော့မရတော့ဘူး၊ ငါ အများဆုံး ငါးချောင်းပဲ ပေးနိုင်မယ်၊ အာ မဟုတ်ဘူး၊ သုံးချောင်းပဲ ရမယ်”
ဝူယွီလန်သည် သူမ အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
“နင် နားလည်မှုလွဲနေပြီ၊ ဒီနေ့ ငါတို့လာတာက ငါ့ရဲ့ နောက်ထပ်မြေးမလေးအကြောင်း မေးချင်လို့ပါ”
စကားပြောနေရင်းဖြင့် သူမသည် ငွေစလေးတစ်စကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“ငါ့မြေးမလေးကို ဘယ်ကို ရောင်းလိုက်လဲဆိုတာ ငါသိချင်တယ်”
ကျောက်လီကျွမ်မှာ သူမ၏အင်္ကျီစကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သမီးဖြစ်သူ၏ သတင်းအစအနများ လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ကာ အဘွားကြီးဝမ်အား မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဘွားကြီးဝမ်သည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်၏။
“ဟီးဟီးဟီး၊ ဒါဆိုရင် နင်က အဲ့ဒီကောင်မလေးကို လာရှာတာပေါ့”
သူမသည် လက်လှမ်းကာ ငွေစကိုယူလိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် ဆော့ကစားရင်း ပျင်းရိလေးတွဲစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမယ့် နှမြောစရာပဲ၊ အဲ့ဒီကောင်မလေးကို ဘယ်ကိုရောင်းလိုက်လဲဆိုတာ ငါ မေ့သွားပြီ”
သူမ မျက်စပစ်ပြသည်။
“တကယ်လို့ နင်သာ…”
အဘွားကြီးဝမ်သည် သူမလက်ထဲရှိ ငွေစကို မြှောက်ပြလိုက်ရာ သူမ၏ လောဘရမ္မက်ရည်ရွယ်ချက်မှာ အထူးတလည်ရှင်းပြနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။
ဝူယွီလန်သည် သဘောကောင်းစွာပင် နောက်ထပ်ငွေစတစ်စကို ထပ်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း သေချာလေး စဉ်းစားပေးပါဦး”
အဘွားကြီးဝမ် ထိုငွေစကို လုယူလိုက်၏။
“ကောင်းပြီလေ၊ ငါ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပါ့မယ်”
ထို့နောက် သူမက နှင်ထုတ်လိုက်သည်။
“နင်တို့အားလုံး အရင်ပြန်ကြတော့၊ ငါ မှတ်မိတဲ့အခါကျမှ အကြောင်းကြားလိုက်မယ်”
အဘွားကြီးဝမ်၏အပြုအမူကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဝူယွီလန်သည် အခြေအနေကို ကောင်းကောင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။
သူမအား ကြိုးရှည်ရှည်ဖြင့် လှန်ကာ ငွေညှစ်နေခြင်းသာ။
‘အလုပ်မလုပ်ဘဲ ငွေယူချင်တယ်ပေါ့၊ ကောင်းလေစွ'
ဝူယွီလန်သည် လက်ထဲရှိ ဂုန်နီအိတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း ငါတို့ ပြန်ပြီး နင့် သတင်းကိုပဲ စောင့်နေလိုက်ပါ့မယ်”
ကျောက်လီကျွမ်မှာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောချင်၍ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဝမ်ကွေ့ချင်က သူမအား နောက်သို့ ဆွဲချန်ထားခဲ့၏။
“စိတ်မလောပါနဲ့၊ အမေ့စကားကိုသာ နားထောင်လိုက်၊ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ”
ကျောက်လီကျွမ်သည် ဝမ်ကွေ့ချင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ မရီးဖြစ်သူမှာ ယောက္ခမအပေါ် မျက်ကန်းတစ္ဆေယုံကြည်မှုမျိုး ရှိနေသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။
အဘွားကြီးဝမ်အား စော်ကားမိခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူတို့ဘက်မှ ကောင်းကောင်းတောင်းပန်လျှင် သမီးဖြစ်သူ၏သတင်းကို ပြောပြကောင်း ပြောပြနိုင်သည်ဟု သူမ ထင်နေမိသည်။
သို့သော် အဘွားကြီးဝမ်က သူတို့ကို အချိန်ဆွဲကာ ကစားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုမူ ကျောက်လီကျွမ်တစ်ယောက် နားမလည်ခဲ့ပေ။
လူပွဲစားရုံမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျောက်လီကျွမ်သည် အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ စကားစလိုက်သည်။
“အမေ၊ သမီးကို အဘွားကြီးဝမ်ဆီသွားပြီး တောင်းပန်ခွင့်ပြုပါ၊ သမီး သွားတောင်းပန်ရင် သူ ထုန်ဟွာရဲ့ သတင်းကို ပြောပြကောင်း ပြောပြနိုင်ပါတယ်”
ဝူယွီလန်ကမူ ကျောက်လီကျွမ်သည် သူမသမီးကို ကယ်တင်ရန် အသည်းအသန် ဖြစ်နေကြောင်းကို ကောင်းကောင်း သိရှိထား၏။
“ဒုတိယချွေးမ၊ လူ့အသက်ကို သစ်ရွက်တစ်ရွက်လောက်တောင် တန်ဖိုးမထားတဲ့ လူကုန်ကူးသူတစ်ယောက်က နင့်ရဲ့မျက်ရည်ပေါက်တွေကို ဂရုစိုက်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”