အခန်း (၃၅၇-၃၅၈)

အခန်း (၃၅၇) ယွမ်ယင်း၏ အထွတ်အထိပ်။ စွမ်းအားများ အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာခြင်း။

သို့သော် ဤသည်မှာ ကျန်းချဲ့၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှု ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်း လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

ရပ်တန့်သွားသည်မှာ ကျန်းချဲ့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် တိုးတက်မှုသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားများ မဟုတ်ချေ။ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ ရွှေအမြုတေကို ခွဲဖြာ၍ ယွမ်ယင်း တည်ဆောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နဖူးပြင်ရှိ ဝိညာဉ်စင်မြင့်မှာ ချက်ချင်း အကြီးအကျယ် ကျယ်ပြန့်လာလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချဲ့၏ နဖူးပြင်ရှိ ဝိညာဉ်စင်မြင့် အတွင်းတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် လည်း အသွင်ပြောင်းလဲ နေလေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထိုက်ယင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နှင့် ထိုက်ယန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တို့၏ အကူအညီဖြင့် ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက်မှာ ပို၍ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် လာသလို ပို၍ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလာလေသည်။ တစ်ဝက်မှာ မီးတောက်အလား အလွန် ပူပြင်းပြီး အခြားတစ်ဝက်မှာတော့ ရေခဲအလား အလွန် အေးစက် နေလေသည်။

ယင် နှင့် ယန် အချင်းချင်း လုံးဝ မရောယှက်ဘဲ အစစ်အမှန် အနိုင်အရှုံး ကို ခွဲခြားရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ယွမ်ယင်း သည် ဝိညာဉ်စင်မြင့် အတွင်းတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ လျှံကျနေလေသည်။ ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် သည် ဝိညာဉ်စင်မြင့် တစ်ခုလုံးကို မီးပင်လယ်ကြီး တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ ပစ်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ လွင့်စင်လာသော မိစ္ဆာမီးတောက် အနည်းငယ်ကပင် ကျန်းချဲ့ကို ခေါင်းကိုက်ပြီး ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်သွားစေလေသည်။

ဤအတိုင်း ဆက်လက် တောင့်ခံထား၍ မရနိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိလိုက်လေသည်။

မဟုတ်ပါက ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် ဆိုသော ဤ မဟာ နတ်စွမ်းရည် ကို စွန့်လွှတ်ရမည် သို့မဟုတ် သူ၏ ယွမ်ယင်း အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာ ရရှိသွားမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

ဤအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် ကျန်းချဲ့ သည် ရုတ်တရက် အသိတရား ရလာသည့်အလား လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ အရှေ့ဘက်တွင် ကြီးမားသော စက်ဝိုင်းကြီး တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်လေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် များကို ချက်ချင်း ဆွဲငင်လိုက်ပြီး အဖြူနှင့် အနက် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါင်းစပ်သွားကာ ထိုက်ကျိ ပုံသဏ္ဌာန် တစ်ခု အဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

အနက်ရောင် ထဲတွင် အဖြူရောင် ပါဝင်ပြီး အဖြူရောင် ထဲတွင် အနက်ရောင် ပါဝင်နေလေသည်။

အနက် နှင့် အဖြူ အချင်းချင်း ရောယှက်နေပြီး ယင် နှင့် ယန် အချင်းချင်း မွေးဖွား ရှင်သန် နေကြလေသည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ တမင်သက်သက် လမ်းညွှန်မှု အောက်တွင် ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ တည်ငြိမ် သွားခဲ့လေပြီ။ သို့သော် ယခင်နှင့် ကွာခြားသွားသည် မှာ ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် သည် ပို၍ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကျန်းချဲ့ ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် ကို သိမ်းပိုက်စဉ် က ၎င်းသည် ယင်ယန်အဘိုးအို နှင့်အတူ မဟာနတ်စွမ်းရည် တစ်ခု အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး အကြီးအကျယ် တိုးတက်မှု ရရှိခဲ့ရာ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး များကိုပင် ဒဏ်ရာ ရရှိစေနိုင်သော နည်းလမ်းကို သူ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ယခုအခါ သူသည် လည်း ရှန်ရှန်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်း နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို ထိုက်ယင် နှင့် ထိုက်ယန် ဆိုသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နှစ်ခုကို ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်နိုင်သဖြင့် ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် ကို အလွန် ကြီးမားလှသော အသွင်ပြောင်းလဲမှု ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

ထို အရှိန်အဝါ ကြီးကြောင့် ကျန်းချဲ့ ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့် သွားခဲ့ရလေသည်။

လက်တွေ့ အသုံးမပြု ရသေးသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ထိုက်ကျိ ပုံသဏ္ဌာန် အတွင်း၌ မည်မျှအထိ ကြောက်စရာ ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေကြောင်းကို ကျန်းချဲ့ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ ၏ ရုပ်ခန္ဓာ လည်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး သွေးကြောများ ဆူပွက်လာကာ ကလီစာများ အားလုံး မှ နတ်ဘုရား အလင်းတန်း များ ဖြာထွက်လာလေသည်။ နဂါး ဟိန်းသံများ လည်း လေဟာနယ် တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံ သွားလေသည်။

အလွန် ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီး တစ်ခုက အရပ်လေးမျက်နှာ သို့ လိမ့်ဆင်းသွားလေသည်။

ထို ဖိအားကြီးကြောင့် မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု မှ သိုင်းပညာရှင် အများအပြား ပင်လျှင် အလွန် ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး အသက်ရှူ ရန် ပင် အနည်းငယ် ခက်ခဲ သွားကြလေသည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ သည် အိပ်မောကျ နေရာမှ နိုးထလာသော သားရဲကြီး တစ်ကောင် အလား ဖြစ်နေကြောင်းကို သူတို့ ကောင်းစွာ ခံစား နေရလေသည်။

“ဂျွတ်... ဂျွတ်…”

နဂါးအရှိန်အဝါ များ လွင့်စင် ထွက်သွားသည့် အချိန်လေး တွင်ပင် အနက်ရောင် နဂါး အကြေးခွံ များ အဆက်မပြတ် ကြီးထွား လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း ကျန်းချဲ့ ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်း သွားလေသည်။ ကောင်းကင် သို့ ထိုးထွက် နေသော နဂါး ဦးချို တစ်စုံ ထွက်ပေါ် လာပြီး လက်မောင်း နှစ်ဖက် ကလည်း နဂါး လက်သည်း များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ သွားခဲ့လေပြီ။

တိုက်ပွဲ ဝင်ရန် အတွက် အစွမ်းအထက်ဆုံး အခြေအနေ သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲ လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ ပုံစံ ကို ကျန်းချဲ့ က မိစ္ဆာနဂါး ဓမ္မခန္ဓာ ဟု အမည်ပေး ထားလေသည်။

သို့သော် ယခင် နှင့် မတူညီသည်မှာ ကျန်းချဲ့ ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများ သည် ပိုမို တောက်ပ လာပြီး အပေါ်တွင် သွေးကြော လိုင်းများ အဆက်မပြတ် လင်းလက် နေသည် ကိုပင် မြင်တွေ့ နေရလေသည်။ နဂါး အကြေးခွံ များ အပေါ်တွင် ထွင်းထု ထားသော နတ်ဘုရား သင်္ကေတ များနှင့် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ပဲ့တင်ထပ် နေလေသည်။

အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

"အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ အရှိန်အဝါပဲ... ဒီအိုကြီးတောင် ဖိအားတွေ ခံစားနေရတယ်..."

ဒုတိယ အကြီးအကဲ ချီထျန်းဟယ် က ကျန်းချဲ့ ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ် လာသော ဖိအား များကို ခံစား လိုက်ရပြီးနောက် မျက်မှောင် ကို အနည်းငယ် ကျုံ့လိုက်လေသည်။ လေဟာနယ် ထက်ရှိ လူရိပ် ကို အနည်းငယ် သံသယ ဝင်နေသော မျက်နှာထား ဖြင့် ကြည့်နေမိလေသည်။

သူ သည် သာမန် ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ ရှန်ရှန်း အလယ်အလတ်အဆင့် တွင် အချိန် အတော်ကြာ ကျင့်ကြံ ခဲ့ပြီး အထွတ်အထိပ် သို့ ပင် ရောက်ရှိ လုနီးပါး ဖြစ်နေသော အရှင်သခင် တစ်ပါး ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့ ၏ ဖိအား ကြီး က သူ့ကို ဖိနှိပ် မှုများ ပေးစွမ်း နေလေသည်။

ဤ သည်မှာ သူ လုံးဝ လက်ခံ နိုင်စွမ်း မရှိသော အရာ ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ ပါရမီ က အလွန် ထူးချွန် ပြီး နောင် တစ်ချိန် တွင် ပို၍ပင် အစွမ်းထက် လာမည် ကို သူ သိရှိ ထားသော်လည်း ပြဿနာ မှာ ကျန်းချဲ့ သည် အခုလေးတင် မှ အဆင့် တက်လှမ်း ထားသူ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ ချက်ချင်း ယွမ်ယင်း သုံးလက်မ အရွယ် အထိ ရောက်ရှိ သွားသည် ကပင် အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်နေလေပြီ။

ရှန်ရှန်း အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး များကို ပင် တိုက်ရိုက် ယှဉ်ပြိုင် နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ လား။

"ကျုပ်လည်း အတူတူပဲ... ဒီဖိအားကြီးက တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ဘူး..."

အခြားသော ချီမိသားစု ၏ မဟာသိုင်းသခင် ကြီး တစ်ယောက် ကလည်း ဝင်ရောက် ထောက်ခံ လိုက်လေသည်။

"ဒါက နဂါးအရှိန်အဝါပဲ... ဒီအိုကြီး အရင်တုန်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ်... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အရှိန်အဝါက အခု ကျန်းချဲ့ရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ အခြေခံအားဖြင့် အတူတူပဲ... ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက အဲ့ဒီမိစ္ဆာမျိုးနွယ်က နဂါးမျိုးနွယ်စုကလေ... ကျန်းချဲ့ကရော ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..."

အမှန်တကယ်တော့ ဤ မေးခွန်း ကို သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပြိုင်ပွဲ တွင် ကတည်းက သူ သံသယ ဝင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းချဲ့ ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ကို ထောက်ထား ၍ သာ လုံးဝ မမေးမြန်း ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ကံကြမ္မာ အရင်းအမြစ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သူတိုင်းမှာ အရမ်း ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ရှိတတ်ကြပါတယ်... ဒါကို ထပ်ပြီး မေးခွန်းထုတ်နေစရာ မလိုပါဘူး... အခု ကျန်းချဲ့လည်း ယွမ်ယင်း တည်ဆောက်ပြီးပြီ ဆိုတော့... ငါ အရင်က အမိန့်ပေးထားတဲ့ အတိုင်း ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ကြ... ပြီးတော့... ဘယ်သူမှ ကျန်းချဲ့ကို သွားပြီး မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့... အခြေခံ အုတ်မြစ်တွေ တည်ငြိမ်အောင် အေးဆေး အနားယူပါစေ..."

အိမ်တော်သခင် ချီကျန်းနန် က အလွန် တည်ကြည် လေးနက် စွာ ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

လေဟာနယ် ထက်တွင်... ကျန်းချဲ့ သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ မျက်လုံး များကို မှိတ်ထား ပြီး အနားယူ နေလေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ယခု သူ၏ အခြေအနေ အရ အခြေခံ အုတ်မြစ် များကို တည်ငြိမ် အောင် ပြုလုပ် ရန် လုံးဝ မလိုအပ်ချေ။ သို့သော် ပြဿနာ မှာ ပုံမှန် သိုင်းပညာရှင် များ အဆင့် တက်လှမ်း ပြီးပါက အသက်အန္တရာယ် ကို ခြိမ်းခြောက် နေသော အခြေအနေ မျိုး မဟုတ်လျှင် ချက်ချင်း လှုပ်ရှား လေ့ မရှိကြချေ။

အခြေခံ အုတ်မြစ် များကို တည်ငြိမ်အောင် အရင်ဆုံး ပြုလုပ် ကြလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထို အချိန် တွင် အခြေခံ အုတ်မြစ် များ မှာ လုံးဝ တည်ငြိမ် မှု မရှိသေး ဘဲ အကယ်၍ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာ သာ ရရှိ သွားမည် ဆိုပါက... နောက်ပိုင်း တွင် နောင်တရ ၍ ပင် ဆုံးမည် မဟုတ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

အခြား သူများ ၏ အမြင် တွင် သူ သည် အသက်စွန့် ၍ အဆင့် တက်လှမ်း နေသူ ဖြစ်ရာ အများ နှင့် ကွဲထွက် နေအောင် တမင်သက်သက် လုပ်ပြ နေရန် လုံးဝ မလိုအပ်ချေ။

အချိန် အနည်းငယ် မျှ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ ၏ စိတ်အာရုံ များ အားလုံး ကို မိမိ ၏ စွမ်းအား များကို လေ့လာ အကဲခတ် မှု အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရွှေ့ပြောင်း လိုက်လေသည်။ ယခု သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခံစား မှု နှင့် ယခင် က ရရှိ ခဲ့သော အတွေ့အကြုံ များကို ပေါင်းစပ် တွေးတော ကြည့်မည် ဆိုပါက ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် သေချာပေါက် အတည်ပြု နိုင်လေသည်။

ယခု အချိန် တွင် သူ ၏ ကျင့်စဉ် များ အားလုံး ပျောက်ကွယ် သွားမည် ဆိုလျှင်တောင် မှ သူ ၏ ရုပ်ပိုင်း ဆိုင်ရာ အင်အား တစ်ခုတည်း ဖြင့် ပင် ရှန်ရှန်း အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး များကို ရင်ဆိုင် ရန် လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ နေမည် မဟုတ်ချေ။ အနိုင် အရှုံး ကိုတော့ တစ်ဖက်လူ ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအား များကို ကြည့်၍ သာ ဆုံးဖြတ် ရမည် ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ သာမန် ရှန်ရှန်း အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး များ သာ ဆိုပါက ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် အနိုင်ယူ နိုင်မည် ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် ရှိလေသည်။

ရှန်ရှန်း အဆင့် သည် အလွန် ကြီးမားသော အတားအဆီး ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းချဲ့ လည်း သာမန် လူ လုံးဝ မဟုတ်ချေ။ ရှန်ရှန်းအဆင့် သို့ မတက်လှမ်း မီ အချိန် ကတည်းက ပင် သူ သည် အသက်စွန့် တိုက်ခိုက် မည် ဆိုပါက ရှန်ရှန်း အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိ မဟာသိုင်းသခင်ကြီး များကို အနည်းငယ် အတိုင်းအတာ အထိ ယှဉ်ပြိုင် နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့လေပြီ။

ယခု စွမ်းအား များ အကြီးအကျယ် တိုးတက် လာပြီး နောက်တွင် တော့ အခြေအနေ မှာ လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွား ရမည် မှာ အသေအချာ ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ ခန့်မှန်းချက် အရ ဆိုလျှင် ရှန်ရှန်း နောက်ပိုင်းအဆင့် ရှိသော အရှင်သခင် များ ထွက်ပေါ် မလာသရွေ့ သူ့ကို အနိုင်ယူ နိုင်စွမ်း ရှိသူ မည်သူ မျှ မရှိနိုင်ချေ။ အကယ်၍ သူ ရှုံးနိမ့် သွားမည် ဆိုလျှင်တောင် လွတ်မြောက် အောင် ထွက်ပြေး နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ဤ ကိစ္စ မှာ ကျောက်ရှန်းကျီ ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက် သူများ နှင့် ရင်ဆိုင် ရခြင်း မျိုး မဟုတ်မှ သာ ဖြစ်လေသည်။

ချီထျန်းကျုံး ထံမှ ကြားသိ ရသည် မှာ ကျောက်ရှန်းကျီ သည် လည်း အလွန် ပါရမီ ထူးချွန်သော ဓားသမား တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ရှန်ရှန်း အလယ်အလတ်အဆင့် ဖြင့် ရှန်ရှန်း နောက်ပိုင်းအဆင့် ရှိသော အရှင်သခင် များကို ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း သိရလေသည်။

ဤ စွမ်းအား မျိုး က တကယ်ကို အံ့မခန်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခု တစ်ကြိမ် အဆင့် တက်လှမ်း နိုင်ခဲ့ခြင်း ကြောင့် ကျန်းချဲ့ အတွက် စွမ်းအား များကို သာမက သက်တမ်း များကို လည်း အကြီးအကျယ် တိုးတက် စေခဲ့လေသည်။ ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး များ အားလုံး သည် သက်တမ်း ငါးရာ အထက် တွင် ရှိကြလေသည်။

ဤ သည်မှာ တစ်ကြိမ် တည်း အဆင့် တက်လှမ်း လိုက်ခြင်း ဖြင့် ကျန်းချဲ့ အတွက် သက်တမ်း နှစ်ရာ ကျော် တိုးတက် လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အဆင့် တက်လှမ်း ရန် အတွက် သက်တမ်း များကို ယဇ်ပူဇော် ခဲ့ရသဖြင့် သက်တမ်း အများကြီး လျော့ကျ သွားခဲ့သော်လည်း သူ သာ အဆင့် များကို အမြန်ဆုံး တက်လှမ်း နိုင်မည် ဆိုပါက ဤ ပြဿနာ များကို လုံးဝ စိုးရိမ် နေစရာ မလိုတော့ချေ။

ပို၍ အရေးကြီးသော အချက် မှာ ရှန်ရှန်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိ သွားပြီ ဖြစ်ရာ သူ့ အနေဖြင့် သက်တမ်း တိုးစေ နိုင်သော ရတနာ များကို စတင် ရှာဖွေ နိုင်ပြီ ဖြစ်လေသည်။ ဤသို့ ဖြင့် ယခင် က သူ ယဇ်ပူဇော် ခဲ့သော သက်တမ်း များကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်း နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

သူ ၏ နောက်တစ်ဆင့် အစီအစဉ် မှာ ရွှမ်ထျန်း နဂါးပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ် ၏ ရှန်ရှန်းအဆင့် ကျင့်စဉ် များကို ပေါင်းစပ် ဖန်တီး ရန် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျင့်စဉ် ၏ လမ်းညွှန် မှု မရှိဘဲ စွမ်းအား များ သာ တိုးတက် နေမည် ဆိုပါက ကျန်းချဲ့ ၏ စွမ်းအား တိုးတက်မှု မှာ လုံးဝ ကန့်သတ် ခံရမည် ဖြစ်ပြီး အဆင့် တက်လှမ်း ချိန် တွင်လည်း အခက်အခဲ များနှင့် ရင်ဆိုင် ရနိုင်ချေ ရှိလေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျင့်စဉ် မှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ် လေသည်။

ကျင့်စဉ် ကို အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ် ဖန်တီး နိုင်ပြီး နောက်တွင် မှသာ သူ သည် နောက်တစ်ဆင့် သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်း နိုင်ရန် ယဇ်ပူဇော် ရမည် ဖြစ်လေသည်။

ရှန်ရှန်း အဆင့် တွင် အဆင့် သုံးဆင့် ရှိလေသည်။ ယွမ်ယင်း အဆင့်... ဓမ္မရုပ်တု အဆင့်... နှင့် ယွမ်ရှန် အဆင့် တို့ ပင်ဖြစ်သည်။

အဆင့် တစ်ဆင့် နှင့် တစ်ဆင့် ကြားတွင် ကွာဟမှု မှာ အလွန် ကြီးမား လှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ဓမ္မရုပ်တု အဆင့် နှင့် ယွမ်ရှန် အဆင့် တို့ ကြားတွင် ပို၍ပင် ကြီးမား လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓမ္မရုပ်တု အဆင့် သို့ တက်လှမ်း ရန် အတွက် ယွမ်ယင်း မှာ ခြောက်လက်မ အရွယ် အထိ ကြီးထွား လာရန် လိုအပ် သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ထို အရာ များ အပြင်... ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး ၏ လေပြင်း ကပ်ဘေး ကိုလည်း ကျော်ဖြတ် ကာ ယွမ်ယင်း ကို ပိုမို ကြံ့ခိုင် အောင် ဖန်တီး ရမည် ဖြစ်ပြီး မိမိ ကိုယ်ပိုင် အစစ်အမှန် ဓမ္မရုပ်တု ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီး နိုင်မှ သာ စွမ်းအား များ အကြီးအကျယ် တိုးတက် လာမည် ဖြစ်လေသည်။

ဓမ္မရုပ်တု တစ်ခု စီ တိုင်း သည် ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး ကို ပင် ဖျက်ဆီး ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး မဟာသိုင်းသခင်ကြီး များ ၏ အရေး အကြီးဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား ပင်ဖြစ်သည်။

ယွမ်ရှန် အဆင့် ကိုတော့... မီး ကပ်ဘေး ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ် နိုင်ပြီး ယွမ်ယင်း ကို ယွမ်ရှန် အဖြစ် အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲ နိုင်မှ သာ အရှင်သခင် တစ်ပါး ဖြစ်လာမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခု လက်ရှိ ကျန်းချဲ့ သည် လေ့လာ ဆည်းပူး ရမည့် အဆင့် ကို ကျော်လွန် သွားခဲ့လေပြီ။ ယွမ်ယင်း အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိ နေပြီ ဖြစ်ရာ ကျင့်စဉ် များကို သာ အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ် ဖန်တီး နိုင်မည် ဆိုပါက နောက်တစ်ဆင့် သို့ ချက်ချင်း တက်လှမ်း နိုင်ရန် ယဇ်ပူဇော် နိုင်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

လေဟာနယ် ထက်တွင်... ကျန်းချဲ့ သည် နာရီဝက် ခန့် ကြာအောင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ အနားယူ နေခဲ့လေသည်။

ယခု အချိန် တွင် ချီမိသားစု အတွင်း၌ တော့ အစောပိုင်း က အံ့အားသင့် ထိတ်လန့် မှု များ မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ် သွားခြင်း မရှိသေးချေ။

ကျန်းချဲ့ ၏ အလွန် လျင်မြန်သော ကျင့်ကြံခြင်း နှုန်း ကို အံ့အားသင့် နေကြသလို အသက် နှစ်ဆယ် ကျော် အရွယ် ဖြင့် သာမန် သိုင်းပညာရှင် များ နှစ်ပေါင်း ရာချီ ကြာအောင် ကျင့်ကြံ ရသည့် အဆင့် ကို အလွယ်တကူ ကျော်လွန် သွားပြီး မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာကာ တောင်များကို ဖြိုခွဲ ၍ ပင်လယ် များကို ခန်းခြောက် စေနိုင်သော စွမ်းအား များကို ပိုင်ဆိုင် လာသည် ကို လည်း အံ့အားသင့် နေကြလေသည်။

ထို အရာ များ ထက် ပို၍ အံ့အားသင့် စရာ ကောင်းသည် မှာ လောက ကို လင်းထိန် စေခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာ လေးခု ပင်ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ပြင် ထက်က လမင်းကြီး... ဒုက္ခ ပင်လယ် ထဲက ရွှေရောင် ကြာပန်း...

ယင် နဲ့ ယန် နဂါး စစ်စစ် အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားတာ... ခရမ်းရောင် အလင်းတန်း တွေ ကောင်းကင် ကနေ ကျဆင်း လာတာ...

နိမိတ်လက္ခဏာ လေးခု ထွက်ပေါ် လာချိန် တွင် လူတိုင်း လုံးဝ အသက်ရှူ ရပ်မတတ် ဖြစ်သွား ခဲ့ရလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရွှေအမြုတေ ကို ခွဲဖြာ ၍ ယွမ်ယင်း တည်ဆောက် ချိန် တွင် နိမိတ်လက္ခဏာ တစ်ခု ထွက်ပေါ် လာနိုင် သည် က ပင် အလွန် ရှားပါးလှပြီး ဝိညာဉ် ရုပ်ခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင် ထားသူ သာ ဖြစ်နိုင်လေသည်။ နိမိတ်လက္ခဏာ နှစ်ခု ထွက်ပေါ် နိုင်သူ တိုင်း သည် သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာမည့် အရည်အချင်း ကို ပိုင်ဆိုင် ထားသည် ဟု ဆိုနိုင်လေသည်။

နိမိတ်လက္ခဏာ လေးခု ဆိုသည် မှာတော့... သူတို့ အားလုံး တစ်ခါမှ မကြားဖူး ခဲ့သလို တစ်ခါမှ လည်း မမြင်တွေ့ ခဲ့ဖူးချေ။

လူတိုင်း အလွန် ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင် နေကြလေသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင် တွင် ရှိနေသော မိသားစု ဝင် များနှင့် အတူတကွ ဤ ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး ကို တုန်လှုပ် သွားစေသော အဖြစ်အပျက် ကြီး ကို အဆက်မပြတ် ဆွေးနွေး နေကြလေသည်။

သူတို့ အားလုံး တွေးတော နေကြသည် မှာ ဤ သတင်း သာ အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့ သွားမည် ဆိုပါက လောက တစ်ခွင်လုံး ကို သေချာပေါက် တုန်လှုပ် သွားစေမည် ဖြစ်ပြီး... ခေါက်ရှန်း နတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက် ထုတ်ပြန် ခဲ့သော သိုင်းအဆင့် သတ်မှတ်ချက် စာရင်း လောက် ပင် အသံ ကျယ်လောင် လာမည် ကို ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့ သတင်း မဖြန့်ဝေ ရသေးမီ အချိန်လေး တွင်ပင်...

မိသားစု ၏ တင်းကျပ် သော အမိန့် ကြီး ရောက်ရှိ လာခဲ့လေသည်။

အထက် မှ အောက် အထိ အစွမ်းထက် သော ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး များ မှ အစ သိုင်းပညာ ကို အခုလေးတင် မှ စတင် လေ့လာ နေသော သိုင်းပညာရှင် လေး များ အဆုံး... ချီမိသားစု အတွင်း ကျန်းချဲ့ ၏ အဆင့် တက်လှမ်း မှု ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ ခဲ့ရသူ တိုင်း စိတ်နှလုံးမိစ္ဆာ သွေးသစ္စာ ဆိုရမည် ဟု အမိန့်ပေး လိုက်လေသည်။

မည်သူ ကို မျှ လုံးဝ သတင်း ပေါက်ကြား ခွင့် မပေးဘဲ အကယ်၍ သတင်း မေးမြန်း သူ ရှိပါက ကျန်းချဲ့ သည် နိမိတ်လက္ခဏာ နှစ်ခု ဖြင့် ယွမ်ယင်း ကို တည်ဆောက် ခဲ့သည် ဟုသာ ပြန်လည် ဖြေကြား ရမည် ဟု အမိန့်ပေး လိုက်လေသည်။

ထို့အပြင် ဒုတိယ အကြီးအကဲ ချီထျန်းကျုံး ကလည်း သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ရှင်းပြ နေသေးလေသည်။ ဤ ကိစ္စ ကို သတင်း မပေါက်ကြား စေလို ခြင်း မှာ အဓိက အားဖြင့် ကျန်းချဲ့ ၏ နောက်ဆုံး နိမိတ်လက္ခဏာ နှစ်ခု သည် ထူးဆန်းသော ရတနာ များ မှ ထွက်ပေါ် လာခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သတင်း သာ ပေါက်ကြား သွားပါက အခြား သူများ သိရှိ သွားပြီး ကျန်းချဲ့ နှင့် ချီမိသားစု ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ကိုသာ အကြီးအကျယ် ကျဆင်း သွားစေမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြ လိုက်လေသည်။

ဤ ကဲ့သို့သော ရှင်းပြ ချက် များကို ယုံကြည် သူများ ရှိသလို မယုံကြည် သူများ လည်း ရှိလေသည်။ သို့သော် ယုံကြည် သည် ဖြစ်စေ မယုံကြည် သည် ဖြစ်စေ... ကျိန်စာ တိုက် ပြီးနောက် တွင်တော့ မည်သူ ကမျှ ဤ ကိစ္စ ကို အပြင်သို့ လုံးဝ ဖွင့်ဟ ပြောဆို ရဲခြင်း မရှိကြတော့ချေ။

"ကောင်လေး... မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို အံ့အားသင့်အောင် လုပ်နိုင်တာပဲ... ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... ငါ အရင်တုန်းက လိုချင်ခဲ့တဲ့ ပုံစံ အတိုင်းပဲ..."

ကျန်းချဲ့ လေဟာနယ် ထက်မှ ဆင်းသက် လာသည် နှင့် ကပ်ဆိုးတစ်သောင်း မိစ္ဆာဓား က လေဟာနယ် ထက်သို့ တက်လှမ်း လာပြီး ကျန်းချဲ့ ၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိ လာလေသည်။

အတွင်းမှ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ၏ အသံ ထွက်ပေါ် လာလေသည်။

ကျန်းချဲ့ မျက်ခုံး အနည်းငယ် ပင့်သွားပြီး မယုံကြည် နိုင်စွာ ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"စီနီယာ အရင်တုန်းက ယွမ်ယင်း တည်ဆောက် တုန်း ကလည်း နိမိတ်လက္ခဏာ လေးခု ထွက်ပေါ် ခဲ့တာလား... ဒါကြောင့်မို့ စီနီယာ က ဒီလောက် အစွမ်းထက် တာကိုး... တပည့်တော် တကယ်ပဲ လေးစား ပါတယ်ဗျာ..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် "... "

ကျန်းချဲ့ ၏ စကား တစ်ခွန်း တည်း ဖြင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ၏ စိတ်နှလုံး များကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ် သွားစေခဲ့ပြီး အချိန် အတော်ကြာ အောင် တိတ်ဆိတ် သွားပြီးမှ ပြန်ပြော လိုက်လေသည်။

"မင်း ကောင်လေး... တမင်သက်သက် လုပ်တာ မဟုတ်လား..."

"ဟားဟားဟား... စီနီယာ စိတ်မဆိုး ပါနဲ့... နောက်ပြောင် လိုက်တာပါ..."

ကျန်းချဲ့ သည် ဗဟုသုတ မရှိသူ တစ်ယောက် လုံးဝ မဟုတ်ချေ။ ရွှမ်တန် အဆင့် တွင် ရှိစဉ် ကတည်းက ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ထံမှ ရှန်ရှန်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်း ရန် အတွက် လုပ်ငန်းစဉ် များကို မေးမြန်း ခဲ့ဖူး သဖြင့် နိမိတ်လက္ခဏာ လေးခု သည် မည်မျှ အထိ ကြောက်စရာ ကောင်းကြောင်း ကို ကောင်းစွာ သိရှိ ထားလေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့ ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် သွားခဲ့ရလေသည်။

အဆင့် မတက်လှမ်း မီ အချိန် က သူ ၏ ထင်မြင်ချက် အရ အလွန်ဆုံး ရှိလှ နိမိတ်လက္ခဏာ နှစ်ခု သာ ထွက်ပေါ် လာမည် ဟု ထင်မှတ် ခဲ့လေသည်။ သို့သော် လုံးဝ ထင်မှတ် မထားဘဲ ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး ၏ နိမိတ်လက္ခဏာ များ သည် အလကား ရသလို တစ်ခု ပြီး တစ်ခု အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ် လာခဲ့ပြီး ချီမိသားစု တစ်ခုလုံး ကို အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့် သွားစေခဲ့လေသည်။

သို့သော် ဤ သည်မှာ လည်း သူ လိုချင် သော အရာ ပင်ဖြစ်သည်။

သူ ၏ တန်ဖိုး ကို ပိုမို ထုတ်ဖော် ပြသ နိုင်လေ... အိမ်တော်သခင် ချီကျန်းနန် အနေဖြင့် သူ နှင့် သဘောတူ ညီချက် ရရှိ ရန် ပိုမို လွယ်ကူ လေ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဟွန့်... ဒီ နောက်ပြောင် တဲ့ စကား တွေက လုံးဝ ရယ်စရာ မကောင်းဘူး..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က အလွန် မကျေမနပ် ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့ လိုက်လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ယွမ်ယင်း တည်ဆောက် စဉ် က သွေးပင်လယ် ပေါ်လောပေါ ခြင်း ဟူသော နိမိတ်လက္ခဏာ တစ်ခု တည်း သာ ထွက်ပေါ် လာခဲ့ခြင်း ကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ နှင့် နှိုင်းယှဉ် ပါက အများကြီး နိမ့်ကျ လွန်းလှပေသည်။

"ဟားဟားဟား..."

"ကဲ... အရေးကြီး တဲ့ ကိစ္စ တွေ ပြောရအောင်... မင်း အမြဲတမ်း လိုချင် နေခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့ နဂါး စွမ်းအင် ကို အခု မင်းကို ပေးလိုက်ပြီ... မင်း လိုအပ် တဲ့ အချိန် ကျရင် အချိန်မရွေး ယူသုံးလို့ ရတယ်..."

"စီနီယာ က တကယ်ကြီး ပေးရက် လို့လား..."

ကျန်းချဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့် သွားလေသည်။ နဂါး စွမ်းအင် သည် သေချာပေါက် သူ ၏ ပစ်မှတ် တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိ ထားသလို နောင် တစ်ချိန် တွင် လိုအပ် လာပါက ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ကို ဖျောင်းဖျ ရန် နည်းလမ်း ရှိကြောင်း လည်း ယုံကြည် ထားလေသည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထုတ်ပေး လိမ့်မည် ဟုတော့ လုံးဝ ထင်မှတ် မထားခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် လုံးဝ အလကား ပေးလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဘာလို့ မပေးရက် ရမှာလဲ... မင်း ကောင်လေး က စရိုက် က သာ သိပ်မကောင်း ပေမဲ့... ပါရမီ ကတော့ ဒီအိုကြီး တစ်သက် မှာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူး တဲ့ အဆင့် မှာ ရှိတယ်... ဒီ နဂါး စွမ်းအင် ကို မင်းကို ပေးလိုက်တာ လည်း သင့်တော် ပါတယ်..."

"ဒါဆိုရင် လည်း စီနီယာ ကို တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ..."

ကျန်းချဲ့ က လက်ယှက် ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီး လုံးဝ ဟန်ဆောင် ငြင်းဆန် နေခြင်း မျိုး မလုပ်တော့ချေ။

နောင် တစ်ချိန် တွင် သူ အစွမ်းထက် လာသော အခါ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ၏ ကျေးဇူး များကို သေချာပေါက် မေ့လျော့ မည် မဟုတ်ချေ။

ကျေးဇူး ရှိလျှင် ပြန်ဆပ် ခြင်း သည် သူ ၏ မူဝါဒ ပင်ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက အကယ်၍ သူ သာ ယုံကြည် ရမှု မရှိလျှင် နောင် တစ်ချိန် တွင် မည်သူ က သူ့ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ မှု ပြုလုပ် ရဲတော့ မည်နည်း။

"ဒီ အချိန် မျိုး မှာ သာ ဆိုရင် အဖေ့ကို သွားဖျောင်းဖျ ဖို့ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့ နှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် တို့ စကားပြော နေကြစဉ်... ချီရှောက်ယန် သည် အနီးသို့ ရောက်ရှိ လာပြီး ကျန်းချဲ့ ကို အလွန် ရှုပ်ထွေး သော မျက်နှာထား ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

ယခင် က ပထမဆုံး အကြိမ် တွေ့ဆုံ စဉ် က သူ ၏ အဆင့် သည် ကျန်းချဲ့ ထက် အများကြီး သာလွန် ခဲ့ပြီး စွမ်းအား မျိုးစုံ ဖြင့် ကျန်းချဲ့ ကို ဖိနှိပ် နိုင်ခဲ့လေသည်။ သို့သော် ယခု အခါ တွင်တော့... ကျန်းချဲ့ က သူ့ကို အဝေးကြီး တွင် ချန်ရစ် ခဲ့လေပြီ။

သူ အသက်စွန့် ပြီး လိုက်နေ သော်လည်း ပိုမို စိတ်ပျက် အားငယ် မှု များကို သာ ခံစား နေရလေသည်။

နိမိတ်လက္ခဏာ လေးခု ဖြင့် ကျန်းချဲ့ ယွမ်ယင်း တည်ဆောက် ချိန် ကတည်းက သူ သည် ကျန်းချဲ့ ကို လုံးဝ မီတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည် သဘောပေါက် သွားခဲ့လေပြီ။

"အစ်ကိုကြီး စိတ်ချပါ... ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် အိမ်တော်သခင် ကို ဖျောင်းဖျ နိုင်သည် ဖြစ်စေ မဖျောင်းဖျ နိုင်သည် ဖြစ်စေ... နင်ပင်း ကို ကျွန်တော် လုံးဝ လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကတိပါ... အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော့်ကို နားလည် ပေးတဲ့ အတွက်လည်း တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့ က အလွန် ရိုးသားသော မျက်နှာထား ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

အစ်ကို တစ်ယောက် အနေဖြင့် ချီရှောက်ယန် ဤ အဆင့် အထိ လုပ်ပေး နိုင်ခဲ့သည် မှာ တကယ်ကို မလွယ်ကူ လှပေ။ အစောပိုင်း က စကား များကို သူ လုံးဝ အပြစ် မမြင်မိ သလို... တစ်ဖက်လူ ၏ နေရာ တွင် ဝင်ရောက် စဉ်းစား ကြည့်မည် ဆိုလျှင် လည်း အပြည့်အဝ မှန်ကန် လေသည်။

"ဒီ စကား ကို မင်း မှတ်ထား နိုင်ဖို့ မျှော်လင့် ပါတယ်... နင်ပင်း က အရာအားလုံး ကို မင်းရဲ့ အပေါ်မှာ ပုံအော ထားတာ... သူမ နာကျင် ရမယ့် နေ့ကို ငါ လုံးဝ မမြင်ချင်ဘူး... အကယ်၍ အဲ့ဒီလို နေ့မျိုး တကယ် ရောက်လာခဲ့ရင်... အဲ့ဒီ အချိန်ကျရင် မင်းနဲ့ ငါ ရန်သူ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် လို့ အပြစ် မတင်နဲ့..."

မူလက ချီရှောက်ယန် သည် ကျန်းချဲ့ ကို အကြမ်းဖျင်း သတိပေး ရန် ရည်ရွယ် ခဲ့သော်လည်း အခြေအနေ များကို သေချာစွာ တွက်ချက် ကြည့်ပြီးနောက် ချက်ချင်း သတိ ပြန်ဝင် လာလေသည်။ သူ ၏ လက်ရှိ စွမ်းအား ဖြင့် ကျန်းချဲ့ ကို သတိပေး ရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ အရည်အချင်း မရှိသေးချေ။

"စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် နားလည် ပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့ က အလွန် လေးနက် စွာ ဖြင့် ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။

"အဖေ နဲ့ ချီမိသားစု ရဲ့ ဖိအား တွေကို မင်း တောင့်ခံ နိုင်ဖို့ မျှော်လင့် ပါတယ်... ငါနဲ့ နင်ပင်း ကို စိတ်မပျက် စေနဲ့..."

ချီရှောက်ယန် က လက်ကို ဆန့်တန်း ကာ ကျန်းချဲ့ ၏ ပခုံး ကို ကိုင်ပြီး စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီ ကို ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ပြောတဲ့ စကားက လုံးဝ အမှားအယွင်း မရှိစေရဘူး..."

"စကားပြော တာ အရမ်း ကြီးကျယ် နေတာပဲ... မင်းက ရှန်ရှန်း အဆင့်ကို တက်လှမ်း တာ မဟုတ်ဘဲ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်သွားတာ လို့ ငါ တောင် ထင်မိတော့မလို့..."

ချီရှောက်ယန် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် တွင် အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ယခင် က အံ့အားသင့် နေခဲ့သော ခံစားချက် များ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိလေသည်။

'ငါ အခု ရှန်ရှန်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းလိုက်မယ်' ဆိုသော စကား တစ်ခွန်း က တကယ်ကို အထက်စီး ဆန်လွန်း ပြီး သူ့ကို ဇာတ်ပို့ နေရာ သို့ တိုက်ရိုက် တွန်းပို့ လိုက်သလို ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို နှစ်အနည်းငယ် လောက် အချိန်ပေးပါ... နောက် တစ်ခါ ဒီလို စကား မျိုး ထပ်ပြောရင်... သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ လို့ ဆိုလို တာပါပဲ..."

ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လည်း အပြုံး များ ပေါ်လာလေသည်။

"ငါ အဲ့ဒီ နေ့ကို စောင့်နေမယ်..."

ချီရှောက်ယန် က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ခဲအို... ရှင်... ရှင် တကယ်ပဲ ရှန်ရှန်းအဆင့် ကို ရောက်သွားပြီနော်..."

အခြား တစ်ဖက် မှ အလျင်စလို ပြေးလာသော ချီနင်ပင်း ၏ အသံ မှာ သူမ ကိုယ်တိုင် ပင် မသိလိုက် ဘဲ အနည်းငယ် ကျယ်လောင် သွားပြီး မျက်ဝန်း များ ထဲတွင် ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင် မှုများ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင် နေလေသည်။

သူမ ကိုယ်တိုင် အဆင့် တက်လှမ်း သွားသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

"အင်း... ရှန်ရှန်းအဆင့် ကို ရောက်သွားပြီ..."

ကျန်းချဲ့ က ပြုံးရွှင်စွာ ဖြင့် ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။

ချီရှောက်ယန် သည် ချီနင်ပင်း ရောက်လာ ချိန် တွင် မျက်နှာထား ချက်ချင်း တည်တင်း သွားပြီး...

"နင်ပင်း..."

"ဟင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ အစ်ကိုကြီး..."

ချီနင်ပင်း က မျက်လုံး လေး ကလယ်ကလယ် ဖြင့် အစ်ကို ဖြစ်သူ ၏ မျက်နှာထား ဘာကြောင့် မကောင်း ရသနည်း ကို နားမလည် နိုင်အောင် ဖြစ်နေရလေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... နင် က ဘာဖြစ်လို့လဲ လို့ မေးနေသေးတယ်... နင် က တကယ်ကို အစ်ကိုကြီး ရဲ့ ညီမကောင်း လေး ပါပဲဟာ..."

ချီရှောက်ယန် က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်း လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ ကို ခွင့်လွှတ် လိုက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ချီနင်ပင်း ကိုတော့ အနည်းငယ် ဒေါသ ထွက်နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

အစ်မ ဖြစ်သူ ၏ ခင်ပွန်းလောင်း နှင့် လျှို့ဝှက်စွာ ပတ်သက် နေရသလား။

ချီမိသားစု ရဲ့ မိသားစု စည်းမျဉ်း တွေ ဘယ်ရောက် သွားပြီလဲ။

"နင်ပင်း... အစ်ကိုကြီး အားလုံး သိသွားပြီ..."

ကျန်းချဲ့ က မြင်လိုက် သည် နှင့် အလျင်အမြန် သတိပေး လိုက်လေသည်။

ချီနင်ပင်း ဤ စကား ကို ကြားလိုက် ရသောအခါ ရုတ်တရက် သဘောပေါက် သွားပြီး လင်းလက် နေသော မျက်လုံးလေး များ ကလယ်ကလယ် ဖြစ်သွားကာ ပါးစပ်ကို ဟ ၍ ရှင်းပြ ရန် ကြိုးစား လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ညီမ... ဒီ... ဒီ ကိစ္စ အားလုံး က ညီမ ရဲ့ အမှား ပါ..."

"နင် ငါ့ကို ဘာမှ ရှင်းပြ နေစရာ မလိုပါဘူး... နင့် ရဲ့ ရွေးချယ်မှု အတွက် နင် နောင်တ မရရင် ပြီးတာပါပဲ..."

ကျန်းချဲ့ ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့် လိုက်ပြီး ချီရှောက်ယန် သည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်း ကာ လှည့်ထွက် သွားလေတော့သည်။

ချီနင်ပင်း အချိန် အနည်းငယ် မျှ တိတ်ဆိတ် နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကျန်းချဲ့ ၏ လက်မောင်း ကို ဆုပ်ကိုင် လိုက်ပြီး...

"ခဲအို... ဒါ... ဒါဆိုရင် အဖေ့ကို ဘယ်တော့ သွားပြောမှာလဲ..."

ကျန်းချဲ့ က ခေါင်းမော့ လိုက်ပြီး မက်မွန်ခြံ ၏ နေရာ သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့် လိုက်ကာ ချီနင်ပင်း ၏ ဆံပင် များကို ခပ်ဖွဖွ လေး သပ်ပေး ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အခုပဲ သွားပြောတော့မယ်…”

အခန်း (၃၅၈) ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြခြင်း

"တကယ်လား..."

ချီနင်ပင်း ချက်ချင်းပင် အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများကိုပင် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ချေ။

မူလက သူမ တွေးတောထားသည်မှာ တရားဝင် ဇနီးမယား အဖြစ် မဟုတ်လျှင်တောင်မှ ကျန်းချဲ့၏ နောက်သို့ လိုက်သွားရလျှင်ပင် လုံလောက်ပြီဟု ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် အစောပိုင်းက အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ အကြည့်များက သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရစေပြီး လုံးဝ တိုက်ရိုက် မကြည့်ရဲအောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

ဤအရာများ အားလုံးမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော အကြောက်တရား များကြောင့် ဖြစ်ပြီး သူမ လုပ်ခဲ့သော လုပ်ရပ်များမှာ အလွန် လမ်းလွဲနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

ယခုအခါတွင်တော့ ကျန်းချဲ့က သူမကို မျှော်လင့်ချက်များကို ပေးစွမ်းလိုက်ပြီဖြစ်ရာ သူမ လည်း တစ်သက်လုံး တရားမဝင် ဇနီးမယားအဖြစ် လုံးဝ မနေချင်တော့ချေ။

"ကိုယ်က မင်းကို ဘယ်တုန်းက လိမ်ဖူးလို့လဲ..."

ကျန်းချဲ့က အလွန် အလိုလိုက်သော အမူအရာဖြင့် ချီနင်ပင်း၏ ချောမွေ့သော မျက်နှာလေးကို ဆွဲညှစ်လိုက်လေသည်။

"ခဲအို ရှင်က တကယ် ကောင်းတာပဲ..."

ချီနင်ပင်းက ကျန်းချဲ့၏ ခါးကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားပြီး လုံးဝ မလွှတ်ပေးလိုတော့ချေ။

"ခဲအိုလို့ပဲ ခေါ်နေဦးမှာလား..."

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းငုံ့ကာ နောက်ပြောင်ချင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ချီနင်ပင်းက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ကို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါက ရှင် ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာလေ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ရှာဖွေချင်တယ်ဆိုမှတော့ အဆုံးထိ လုပ်ရမှာပေါ့..."

ကျန်းချဲ့ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"နင်ပင်း မင်းက တကယ်ကို ဆိုးတာပဲ..."

ချီနင်ပင်း အဝေးသို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစုက သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသော ခြံဝင်းငယ်လေး အတွင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မိစ္ဆာဓားအတွင်းမှ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ကောင်လေး မင်းတို့တွေ အခုလေးတင် ဘာရှက်ကွဲစရာ ကိစ္စတွေ လုပ်နေကြတာလဲ ဘာလို့ မိစ္ဆာဓားကို ပိတ်လှောင်ထားရတာလဲ..."

သူ အတွေ့အကြုံများအရ ဆိုလျှင် ကျန်းချဲ့က မိစ္ဆာဓားကို ပိတ်လှောင်ထားပြီ ဆိုပါက ၎င်းမှာ သေချာပေါက် ရှက်ကွဲစရာ ကိစ္စတစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်နေခြင်း သို့မဟုတ် ရှက်ကွဲစရာ စကားတစ်ခုခုကို ပြောဆိုနေခြင်း သာဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

"အများပြည်သူ ရှေ့မှာ ငါက ဘာလုပ်လို့ ရမှာလဲ..."

"ဟွန့် ဒါက သေချာပေါက် ပြောလို့ မရပါဘူး မင်းကောင်လေး ဘာကိုမှ မလုပ်ရဲဘူး ဆိုတာ လုံးဝ မရှိဘူးဆိုတာ ဒီလူအိုကြီး ကောင်းကောင်း သိပါတယ် မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစုလို နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုကြီးကိုတောင် မင်းက ဒီလို လုပ်ရဲသေးတာပဲ နောက်ပိုင်း မင်းများ မြို့တော်ကို ရောက်သွားရင် ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ မိန်းမကိုတောင် အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ သံသယ ဝင်မိတယ်..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ကျန်းချဲ့၏ စကားကို လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။ အတူတကွ နေထိုင်လာခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ရာ တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက် ကောင်းစွာ သိရှိနေကြလေပြီ။

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းရမ်းလိုက်ပြီး

"စီနီယာ ဒါကတော့ ကျွန်တော့်ကို အထင်လွဲတာပါ တကယ်လို့ ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ မိန်းမသာဆိုရင် ကျွန်တော် လုံးဝ သွားထိရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဟဲဟဲ..."

ကပ်ဆိုးတစ်သောင်း မိစ္ဆာဓား အတွင်းမှ အေးစက်သော ရယ်မောသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အသံများ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေတော့သည်။

ကျန်းချဲ့လည်း တစ်ဖက်လူ ဘာမှ ဆက်မပြောသည်ကို မြင်သောအခါ အများကြီး ဆက်မပြောတော့ဘဲ ကပ်ဆိုးတစ်သောင်း မိစ္ဆာဓားကို ဘေးသို့ အသာအယာ ချထားလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး မိမိ၏ စိတ်အာရုံများကို ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင် ကျောက်တိုင်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။ ပန်းတိုင်ကို အရင်ဆုံး သတ်မှတ်ပြီး ကျင့်စဉ် ပေါင်းစပ်ဖန်တီးရန်အတွက် ယဇ်ပူဇော် ပစ္စည်းများကို ကြိုတင် လေ့လာရန် ဖြစ်လေသည်။

'ယဇ်ပူဇော်မည့် ရည်မှန်းချက် - ရွှမ်ထျန်း နဂါးပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ်၏ ရှန်ရှန်းအဆင့် ကျင့်စဉ်ကို ပေါင်းစပ် ဖန်တီးရန်'

ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင် ကျောက်တိုင် အပေါ်ရှိ နတ်ဘုရား သင်္ကေတများ လင်းလက်လာပြီး အလင်းတန်းများ အချိန်အနည်းငယ်မျှ လင်းလက် တောက်ပသွားပြီးနောက် စာတန်းတစ်ကြောင်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

'ယဇ်ပူဇော်ရမည့် ပစ္စည်းများ - ဗောဓိ တာအို သစ်ပင်၏ မူလအနှစ်သာရ မင်ရှန် တာအို အရှိန်အဝါ သုံးခု သက်တမ်း အနှစ်နှစ်ဆယ် လျှော့ချခံရမည် လက်ကျန် သက်တမ်း သုံးရာနှစ်ဆယ် ယဇ်ပူဇော်မည်လား'

မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ရာ ကျန်းချဲ့၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

သူ၏ သက်တမ်းများ အမှန်တကယ်ပင် အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာခဲ့လေပြီ။ ယခင်က နှစ်တစ်ရာ အောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည့် အခြေအနေမှ ယခုအခါ သုံးရာနှစ်ဆယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။ ရှန်ရှန်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းက သူ့အတွက် အလွန် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်ခန့် တိုက်ရိုက် တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ မူလက ရှိပြီးသား သက်တမ်းများနှင့် ပေါင်းလိုက်မည် ဆိုပါက စုစုပေါင်း နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော်ခန့် ရှိပြီး သူ့အတွက် လုံးဝ လုံလောက်နေလေပြီ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ အထူးသဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူ၏ သက်တမ်းများမှာလည်း ထပ်မံ၍ အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာဦးမည် ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင် ကျောက်တိုင်အပေါ်ရှိ ယဇ်ပူဇော် ပစ္စည်း နှစ်ခုနှင့် ပတ်သက်၍ကတော့ မင်ရှန် တာအို အရှိန်အဝါကို ချီမိသားစု ထံတွင် အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ပြီး ယောက္ခထီး ဖြစ်သူကလည်း ဤကိစ္စကို သေချာပေါက် သဘောတူလိမ့်မည် ဖြစ်လေသည်။ အခက်ခဲဆုံးမှာ ဗောဓိ တာအို သစ်ပင် သာဖြစ်လေသည်။

သူ တစ်ခုတည်း သိရှိထားသော ဗောဓိ တာအို သစ်ပင်မှာ ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းတွင်သာ ရှိလေသည်။ ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် အချိန် သတ်မှတ်ချက် တစ်ခုရောက်မှသာ အင်အားကြီး မိသားစု ငါးခုစလုံး အတူတကွ ပူးပေါင်းပြီး ဝင်ပေါက်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

အပေါ်တွင် တားမြစ် အစီအရင်များကို အပြည့်အဝ ချထားသဖြင့် အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ယဇ်ပူဇော် ပစ္စည်းများကို ရယူနိုင်ရန်အတွက် သူ သေချာစွာ စဉ်းစားရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

တွေးတောနေစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ လူတစ်ယောက် လာရောက် တွေ့ဆုံလိုကြောင်း ခွင့်တောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကျန်းချဲ့က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခြံဝင်း တံခါးကြီး ချက်ချင်း ပွင့်သွားပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် သိုင်းသခင် တစ်ယောက် လက်ယှက်ကာ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဝင်ရောက်လာလေသည်။

"ကျန်းချဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်က မက်မွန်ခြံကို လာခဲ့ပါတဲ့ အရေးကြီးကိစ္စ ဆွေးနွေးစရာ ရှိတယ်လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ချက်ချင်း သွားလိုက်ပါ့မယ်..."

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ဤလူ ရောက်လာခြင်းကို သူ လုံးဝ အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ အဆင့် တက်လှမ်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ ယောက္ခထီး ဖြစ်သူအနေဖြင့် သူ့ကို သေချာပေါက် တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံရမည် သာဖြစ်လေသည်။

သူ ကိုယ်တိုင်လည်း ယခုအချိန်တွင် ယောက္ခထီး ဖြစ်သူကို တွေ့ဆုံရမည် ဖြစ်လေသည်။ ပထမအချက်မှာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆို ဆွေးနွေးရန် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက် ကတော့ မင်ရှန် တာအို ကျောက်တိုင်ကို အသုံးပြုခွင့် တောင်းခံရန်နှင့် ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အကြောင်းကို မေးမြန်းရန် ပင်ဖြစ်သည်။ သေချာသည်ကတော့ ဤကိစ္စ နှစ်ခုတွင် ပထမကိစ္စကို အရင်ဆုံး ပြောဆို၍ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

မဟုတ်ပါက ချီကျန်းနန် ဒေါသထွက်ပြီး တိုက်ရိုက် ငြင်းဆန်လိုက်မည်ကို သူ အလွန် စိုးရိမ်နေမိလေသည်။

စကား အနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ထိုသိုင်းသခင်လည်း အလိုက်တသိပင် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။ ကျန်းချဲ့လည်း မိမိ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော တင်တောင်းမည့် ပစ္စည်းများကို သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်လေသည်။

မက်မွန်ခြံ အတွင်း။

ဆောင်းရာသီ ဖြစ်သော်လည်း မက်မွန်ပန်းများ အပြည့်အဝ ပွင့်လန်းနေပြီး နွေဦးရာသီ အလား အလွန် လှပနေလေသည်။

အမိုးအကာ အောက်တွင် ခမ်းနားသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ချီကျန်းနန်သည် လက်ဖက်ရည်ကို အရသာခံ သောက်သုံးနေပြီး စိတ်နေစိတ်ထား လည်း အလွန် ကောင်းမွန်နေလေသည်။ ကျန်းချဲ့ အဆင့် တက်လှမ်းချိန်တွင် နိမိတ်လက္ခဏာ လေးခု ထွက်ပေါ်လာမှုက ကျန်းချဲ့သည် နောင်တစ်ချိန်တွင် အစစ်အမှန် အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်ကို သူ့ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားစေခဲ့လေသည်။

ချီမိသားစု လည်း ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကြီးများနှင့် တန်းတူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း လည်း ရှိလာနိုင်ချေ ရှိလေသည်။

သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန် တည်ငြိမ်သော စရိုက် ရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်တော့ ဝမ်းသာပျော်ရွှင် နေမိသည်ကို လုံးဝ မဖုံးကွယ် နိုင်တော့ချေ။ မိမိ၏ မျက်စိလျင်မှုများကို အလွန်အမင်း ကျေနပ် အားရနေမိလေသည်။ ကျန်းချဲ့ သာမန်အဆင့်တွင် ရှိနေစဉ် ကတည်းက သူနှင့် မင်္ဂလာကိစ္စကို သဘောတူခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က ကျန်းချဲ့သည် ပါရမီ ကောင်းမွန်သော လူငယ်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ချီမိသားစု အနေဖြင့် တကယ်ကို အောက်ကျို့ခဲ့ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် အခြားသော အင်အားကြီး မိသားစုများ၏ အားကျ ငေးမောခြင်းနှင့် မနာလိုခြင်းများကို ချီမိသားစု ခံစားနေရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ ကျန်းချဲ့၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ အနေဖြင့် မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစုသည် မိန်းကလေးများကို ရောင်းစားပြီး အာဏာ ရှာဖွေနေသည်ဟု လုံးဝ စွပ်စွဲ၍ မရနိုင်တော့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစုသည် ကျန်းချဲ့ အခြေအနေ မကောင်းမီ အချိန်ကတည်းက အစွမ်းကုန် ကူညီ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"ယောက္ခထီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့ မက်မွန်ခြံ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ချီကျန်းနန်၏ အနီးသို့ ရောက်လာကာ ခါးညွှတ်၍ အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

ချီကျန်းနန်က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကျန်းချဲ့ကို တွဲထူလိုက်ပြီး အလွန် ရင်းနှီးသော အမူအရာဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ

"လာ ထိုင်..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ချီကျန်းနန်က ကိုယ်တိုင် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်ပြီး ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် မင်းရဲ့ အဆင့် တက်လှမ်းမှုက ယောက္ခထီးကို တကယ်ပဲ အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့တာပဲ နိမိတ်လက္ခဏာ လေးခု ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက်လာတာ ဒီလို ထူးခြားတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုးကို ရှေးခေတ်ကတည်းက အခုချိန်ထိ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ဘူး အနည်းဆုံးတော့ ဒီလူအိုကြီး တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ဘူး..."

"တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက် ကတော့ မင်းရဲ့ အဆင့် တက်လှမ်းမှုက အရမ်း အလျင်လိုလွန်းတာပဲ ချီမိသားစုမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေ သီးသန့် လျှို့ဝှက်ခန်းတွေ ရှိတယ် ဒါတွေက မင်းကို ဘေးကင်းလုံခြုံစွာနဲ့ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အပြည့်အဝ လုံလောက်ပါတယ် ယောက္ခထီးကလည်း မင်း စိတ်နှလုံး မိစ္ဆာကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့အတွက် စိတ်နှလုံး တည်ငြိမ်စေတဲ့ ရတနာတွေ ပြင်ဆင်ပေးထားသေးတယ် နှမြောစရာ ကောင်းတာက အသုံးမဝင်လိုက်ဘူး..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန် နှိမ့်ချသော အပြုံးများ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

"ယောက္ခထီးက နောက်ပြောင်နေပါပြီ ကျွန်တော်မျိုး အခုလို ချက်ချင်း အဆင့် တက်လှမ်းတာက တစ်ချက်ကတော့ ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေး ရလာလို့ ဆက်ပြီး စောင့်နေလို့ မရတော့တာပါ ဒုတိယအချက် ကတော့ ဒီနေရာက မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု ဖြစ်နေလို့ပါပဲ..."

"ကျွန်တော်မျိုး ဒီနေရာမှာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတာ ယောက္ခထီးကလည်း အစောင့်အရှောက် လုပ်ပေးနေတယ်ဆိုတော့ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိနိုင်ဘူးလေ နိမိတ်လက္ခဏာ လေးခုနဲ့ ပတ်သက်လို့ ကတော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်မျိုးလည်း အရမ်းကို အံ့အားသင့် နေရတာပါ တကယ်ကို လုံးဝ ထင်မှတ် မထားခဲ့ဘူး..."

ချီကျန်းနန်သည် ကျန်းချဲ့က မိမိကိုယ်ကို သူစိမ်းတစ်ယောက် အဖြစ် မသတ်မှတ်သည့် စကားများကို အလွန် သဘောကျလေသည်။ သူ လိုချင်သည်ကလည်း ကျန်းချဲ့ ချီမိသားစုနှင့် ပိုမို ရင်းနှီးလာစေရန် သာဖြစ်လေသည်။

"ဟားဟားဟား မင်းပြောတာလည်း မှန်ပါတယ် ငါတို့ မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစုမှာ အဆင့် တက်လှမ်းရင် ဘယ်သူကမှ လာပြီး ဒုက္ခမပေးရဲပါဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း နိမိတ်လက္ခဏာ လေးခု ထွက်လာလို့ အရမ်းကြီး မာန မထောင်လွှား သွားနဲ့ဦးနော် ဒါက မင်းရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကိုပဲ ကိုယ်စားပြုတာပါ နောက်ပိုင်းမှာ မင်း အေးအေးဆေးဆေး နေနိုင်မယ်လို့ လုံးဝ မဆိုလိုဘူး မာန မထောင်လွှားဘဲ စိတ်ရှည်သည်းခံပြီး ဆက်လက် ကျင့်ကြံရမယ်..."

ချီကျန်းနန်က ချီးကျူးပြီးနောက် ဆုံးမစကားလည်း ပြောကြားလိုက်လေသည်။

"ယောက္ခထီး ပြောတာ မှန်ပါတယ် ကျွန်တော်မျိုး သေချာပေါက် မှတ်သားထားပါ့မယ်..."

"အင်း..."

ချီကျန်းနန် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူက အများကြီး ဆက်ပြောနေရန် မသင့်တော်တော့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့သည် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ခြေလှမ်း မှန်မှန် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး အခြေခံ အုတ်မြစ်လည်း အလွန် ခိုင်မာလေသည်။ အနည်းငယ်မျှ သတိပေးလိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ချီကျန်းနန်က အတိတ်ကြောင်းများကို ပြောဆိုလိုသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းချဲ့က အလျင်အမြန် စကား ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် ယောက္ခထီး ခေါ်လိုက်တာ ကျွန်တော်မျိုး ဘက်ကလည်း ယောက္ခထီးကို အကူအညီ တောင်းစရာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့ပါ..."

"ဘာကိစ္စလဲ..."

ချီကျန်းနန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ဒီတစ်ခေါက် လာတာက ပထမအချက် အနေနဲ့ တင်တောင်းမယ့် ပစ္စည်းတွေကို လာပေးတာပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်္ဂလာကိစ္စ ဆိုတော့ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အစဉ်အလာ လေးတွေတော့ ရှိသင့်တယ်လို့ ထင်လို့ပါ ချီမိသားစုက ဘယ်လောက်ပဲ ချမ်းသာကြွယ်ဝနေပါစေ ကျွန်တော်မျိုး ဘက်ကလည်း လုပ်သင့်တာကို လုပ်ရမှာပေါ့..."

"ဒုတိယအချက် ကတော့ ချီမိသားစုရဲ့ မင်ရှန် တာအို ကျောက်တိုင်ကို နောက်တစ်ကြိမ်လောက် ထပ်ပြီး လေ့လာ အသုံးပြုခွင့် တောင်းချင်လို့ပါ ပြီးတော့ ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက ပစ္စည်းတစ်ခုကိုလည်း အသုံးပြုချင်လို့ပါ..."

ချီကျန်းနန်၏ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကျုံ့သွားလေသည်။

"တင်တောင်းတဲ့ ပစ္စည်းကတော့ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး မင်ရှန် တာအို ကျောက်တိုင်ကို မင်း လေ့လာချင်တယ် ဆိုရင်လည်း ပြဿနာ မရှိပါဘူး ဒါပေမဲ့ ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကိစ္စက ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ..."

တင်တောင်းသည့် ပစ္စည်းဆိုသည်များကို သူ အလွန် အရေးမစိုက်ချေ။ အများဆုံး ရှိလှ ယွမ်ချီကျောက်တုံး သုံးထောင်နှင့် ဆေးပင် အနည်းငယ်သာ ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ မင်္ဂလာဆောင်ပြီး သွားပါက ချီဝမ်ကျင်းက နှစ်ဆတိုး၍ သေချာပေါက် ပြန်လည် ယူဆောင်သွားမည် ဖြစ်လေသည်။

မင်ရှန် တာအို ကျောက်တိုင်လည်း လုံးဝ ပြဿနာ မရှိချေ။ ဤအရာသည် ချီမိသားစု၏ အဖိုးတန် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ရတနာဆိုသည်မှာ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် အသုံးပြုရန်အတွက် သာဖြစ်လေသည်။ ကျန်းချဲ့သည် မင်ရှန် တာအို ကျောက်တိုင်ထဲမှ တာအို အရှိန်အဝါများကို ရယူနိုင်စွမ်းရှိသည်မှာ သူ၏ အရည်အချင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်တိုင်ကပင် ဤအချက်ကို အလွန် ချီးကျူးခဲ့ပြီး ကျန်းချဲ့သည် သူ့ထက်ပင် မညံ့ဘူးဟု ပြောဆိုခဲ့သေးလေသည်။ နောက်ထပ် တာအို အရှိန်အဝါ တစ်ခု နှစ်ခုလောက် ယူသွားမည် ဆိုလျှင်တောင်မှ ချီမိသားစု အနေဖြင့် လုံးဝ နှမြောနေမည် မဟုတ်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့သည် အမှန်တကယ်ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူကလည်း ကျန်းချဲ့ကို ချီမိသားစု၏ ကျေးဇူးများကို ပိုမို ခံစားစေချင်နေလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့သည် ကျေးဇူးသိတတ်သော စရိုက်မျိုးရှိပြီး အမြဲတမ်းလည်း ထိုအတိုင်းသာ ပြုမူလာခဲ့သူ ဖြစ်လေသည်။ ယခင်က ချီရှောက်ယန်ကို သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ထိပ်ဆုံး ဆယ်နေရာတွင် ပါဝင်လာအောင် ကူညီပေးခဲ့သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်လည်း ကောင်းစွာ သိရှိနိုင်လေသည်။

ချီမိသားစု အနေဖြင့် ကျန်းချဲ့အပေါ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရခြင်းမှာ လုံးဝ အရှုံးမရှိနိုင်ချေ။

သို့သော် ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကတော့ အနည်းငယ် ပြဿနာ ရှိလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းကို အင်အားကြီး မိသားစု ငါးခုစလုံးက အတူတကွ ထိန်းချုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး မိသားစုတစ်ခုစီတိုင်းတွင် အစီအရင် သော့တစ်ခုစီ ရှိကြလေသည်။ ဆယ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ ဖွင့်လှစ်လေ့ ရှိလေသည်။

ပြီးခဲ့သော အကြိမ်က ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးရာ အခြားသူများ အနေဖြင့် သေချာပေါက် သဘောတူလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျန်းချဲ့က တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက ပစ္စည်းတစ်ခု လိုအပ်နေလို့ပါ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အရမ်း အရေးကြီးနေလို့ ယောက္ခထီးကို အကူအညီ တောင်းရတာပါ..."

"ဘာပစ္စည်းလဲ..."

"ဗောဓိ တာအို သစ်ပင်..."

"မင်းက အဲ့ဒါကို သုံးပြီး ကျင့်ကြံမလို့လား..."

ချီကျန်းနန် အချိန်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်မေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ချီကျန်းနန် မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကျုံ့ထားပြီး ကျန်းချဲ့ကို ဤကိစ္စ၏ အခက်အခဲများကို ရှင်းပြနေလေသည်။

"ဒီကိစ္စက သိပ်မလွယ်ဘူး ချီမိသားစုမှာ အစီအရင် သော့တစ်ခု ရှိတယ် နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အစီအရင် သော့ကလည်း ငါတို့ ချီမိသားစု ဆီမှာပဲ ရှိတယ် ထျန်းကျန့်တောင် ဘက်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် သွားပြောရင်လည်း ဘာပြဿနာမှ မရှိနိုင်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက မင်း လင်ယွမ် ဝေ့မိသားစု နဲ့ လင်းမိသားစု ဘက်ကို ဘယ်လို သွားပြောမလဲ ဆိုတာပဲ..."

"ပြီးခဲ့တဲ့ ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တိုက်ပွဲတုန်းက အခြေအနေတွေကို မင်းလည်း မြင်ခဲ့တာပဲ လင်းမိသားစုနဲ့ ငါတို့ မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစုက ရန်သူတွေ ဖြစ်နေတယ် မင်း သူတို့ကို သွားပြီး ဖျောင်းဖျဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ အဲ့ဒီအပြင် လင်ယွမ် ဝေ့မိသားစု ဘက်ကလည်း ဖျောင်းဖျဖို့ သိပ်မလွယ်ဘူး..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်မှောင်များလည်း တင်းတင်းကျုံ့သွားလေသည်။

"အစီအရင် သော့ ငါးခုစလုံး မရှိဘဲနဲ့ကော ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲကို ဝင်ဖို့ တကယ်ပဲ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား တကယ်လို့ အတင်းအကျပ် ဝင်မယ်ဆိုရင်ရော ယောက္ခထီး အနေနဲ့ ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဝင်ပေါက်ကို ဖွင့်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလား..."

သူ၏ ကျင့်စဉ် ပေါင်းစပ်ဖန်တီးရေး မျှော်လင့်ချက်များ အားလုံးမှာ ဤအရာ၏ အပေါ်တွင်သာ အပြည့်အဝ ရှိနေလေသည်။ ထို့အပြင် ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် လောလောဆယ်တွင် အကောင်းဆုံးသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဗောဓိ တာအို သစ်ပင် ဆိုသည်မှာ အလွန် ရှားပါးလှသော ကျင့်ကြံခြင်း ဆိုင်ရာ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ရာ အခြားနေရာတွင် သွားရောက် ရှာဖွေမည်ဆိုပါက အလွန် ကြီးမားသော အဖိုးအခများကို ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ ဗောဓိ တာအို သစ်ပင်ကိုသာ မရရှိခဲ့လျှင် သူ၏ သက်တမ်းများကိုသာ အတင်းအကျပ် ယဇ်ပူဇော် ရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဗောဓိ တာအို သစ်ပင်ကို အစားထိုးရန်အတွက် သက်တမ်း မည်မျှအထိ ယဇ်ပူဇော်ရမည်ကိုတော့ သူ တိကျစွာ မသိရှိချေ။ အကယ်၍ အရမ်း များပြားနေမည် ဆိုပါက သူ၏ နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံမှုများကို အကြီးအကျယ် နှောင့်နှေးသွားစေမည် ဖြစ်ပြီး အသက်ဆက်စေသော ဆေးပင်များကိုလည်း အသက်စွန့်၍ သွားရောက် ရှာဖွေရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချီကျန်းနန် အချိန်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း တကယ်ပဲ ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်ရမှ ဖြစ်မှာလား..."

"ယောက္ခထီးမှာ နည်းလမ်း ရှိလို့လား..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားလေသည်။

ချီကျန်းနန် လက်ချောင်းများဖြင့် စားပွဲကို ခေါက်ကာ အလွန် လေးနက်စွာ စဉ်းစားနေပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

"လင်းမိသားစုရဲ့ အစီအရင် သော့ကိုတော့ မင်း မျှော်လင့်လို့ မရတော့ဘူး လုံးဝ ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ အစီအရင် သော့ လေးခုသာ ရလာမယ်ဆိုရင် လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖွင့်လို့ ရနိုင်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလို လုပ်မယ်ဆိုရင် ပွင့်နေတဲ့ အချိန်က အရမ်း တိုတောင်းလိမ့်မယ် တကယ်လို့ မင်းသာ ခြောက်နာရီ အတွင်း ပြန်မထွက်လာနိုင်ဘူးဆိုရင် အထဲမှာ ပိတ်မိနေလိမ့်မယ် ဒါမှမဟုတ် လင်းမိသားစုက ပဉ္စမမြောက် အစီအရင် သော့ကို လာဖွင့်ပေးတဲ့ အချိန်အထိ စောင့်နေရလိမ့်မယ်..."

ကျန်းချဲ့ အလွန် လေးနက်စွာဖြင့် တွေးတောလိုက်လေသည်။ ယခု လက်ရှိ သူ၏ အမြန်နှုန်းဖြင့် ခြောက်နာရီ အတွင်းဆိုလျှင် အရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြေးမည်ဆိုပါက ပြည်နယ်တစ်ဝက်ခန့် အထိပင် ရောက်ရှိနိုင်လေသည်။ ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် ပြည်နယ်တစ်ဝက်ခန့် လောက် လုံးဝ မကြီးမားနိုင်ချေ။

"တစ်ရက်ရဲ့ တစ်ဝက်လောက် အချိန်ဆိုရင် လုံလောက်ပါတယ်..."

"ထျန်းကျန့်တောင် ဘက်က အစီအရင် သော့ကို ငါ ကူညီပြီး ဖြေရှင်းပေးမယ် ဒါပေမဲ့ လင်ယွမ် ဝေ့မိသားစု ဘက်ကိုတော့ မင်း ကိုယ်တိုင် သွားပြီး ဖျောင်းဖျရလိမ့်မယ် ဝေ့မိသားစု ခေါင်းဆောင်က ငါတို့ ချီမိသားစုရဲ့ မျက်နှာကိုတော့ သေချာပေါက် ထောက်ထားပေးမှာပါ..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယောက္ခထီး..."

ကျန်းချဲ့က လက်ယှက်ကာ အလွန် ရိုသေစွာဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

ချီကျန်းနန်သည် သူ့အပေါ်တွင် တကယ်ကို အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။ ဤအရာများ၏ အဓိက အကြောင်းအရင်းမှာ သူ့တွင် အလွန် ကြီးမားသော တန်ဖိုးများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ဤသည်ကပင် သူ့ကို အလွန် ကျေးဇူးတင်စေခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် တင်တောင်းမည့် ပစ္စည်းများကို ပေးအပ်ရန်ပင် အနည်းငယ် တွေဝေသွားခဲ့ရလေသည်။

ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက အလွန် အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးဟု အမြဲတမ်း ခံစားနေရလေသည်။

"အစ်မ ခဲအို သူ သူ မက်မွန်ခြံကို သွားတယ်..."

ဝမ်ပင်း အိမ်တော်အတွင်းတွင် သတင်း ကြားလိုက်ရသော ချီနင်ပင်းသည် ချက်ချင်းပင် အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး ချီဝမ်ကျင်း၏ အရှေ့တွင် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေလေသည်။

"အဲ့ဒါ နင် အလိုချင်ဆုံး အရာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဒါပေမဲ့ ဒါပေမဲ့ ညီမ အခု နည်းနည်း ကြောက်လာပြီ အစ်မရယ် တကယ်လို့ အဖေသာ ဒေါသထွက်ပြီး ခဲအိုကို တစ်ခုခု လုပ်လိုက်ရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ ခဲအိုက မဟာသိုင်းသခင်ကြီး ဖြစ်သွားပြီ ဆိုပေမဲ့ အဖေ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တော့ လုံးဝ မဟုတ်သေးဘူးလေ..."

ချီနင်ပင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေလေသည်။ သူတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်သာ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အချို့သော ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းများကို သိရှိထားကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သူမ ယခု လုပ်ဆောင်နေသော ကိစ္စမှာ မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေသော လုပ်ရပ်တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ဒေါသကို အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်နိုင်ချေ ရှိလေသည်။

ချီဝမ်ကျင်း ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်သော အမူအရာများ ပေါ်လွင်လာပြီး ညီမဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို နင် ဘယ်လို လုပ်ချင်လဲ..."

"ညီမ ညီမလည်း မသိတော့ဘူး အခု ညီမရဲ့ စိတ်တွေ အရမ်း ရှုပ်ထွေးနေတယ်..."

ချီနင်ပင်း ခေါင်းရမ်းလိုက်ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်နေကာ အရင်ကလိုမျိုး လုံးဝ တည်ငြိမ်မှု မရှိတော့ချေ။

ချီဝမ်ကျင်း အချိန်အနည်းငယ်မျှ တွေးတောပြီးနောက် အနည်းငယ် တွေဝေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါမှမဟုတ် ငါတို့တွေလည်း မက်မွန်ခြံကို လိုက်သွားကြမလား..."

ချီနင်ပင်း ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို စဉ်းစားမိသွားသည့်အလား အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် ငါတို့လည်း မက်မွန်ခြံကို သွားကြမယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့တွေက အဖေ့ရဲ့ သမီးတွေပဲလေ အဖေက အမေ့ကိုလည်း ကတိပေးထားသေးတယ် ငါတို့ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပါ့မယ်လို့ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် အဖေ ဘယ်လောက်ပဲ ဒေါသထွက်နေပါစေ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးကိုတော့ ဘာမှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ငါတို့ နှစ်ယောက်..."

ချီဝမ်ကျင်း အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဤအချိန်မှသာ ညီမဖြစ်သူက သူမကိုပါ အစ်မတစ်ယောက် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုနေကြောင်း ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိလေသည်။ ကျန်းချဲ့နှင့် လျှို့ဝှက်စွာ ပတ်သက်နေစဉ်က သူမ ညီအစ်မတွေဆိုတာကို ဘာကြောင့် သတိမရခဲ့တာလဲ။

"အစ်မ အစ်မကောင်း အစ်မ ကျေးဇူးပြုပြီး ညီမကို ကူညီပေးပါနော် ဟုတ်ပြီလား နောက်ပိုင်း နောက်ပိုင်းကျရင် ညီမ အရာအားလုံးကို အစ်မ ပြောတဲ့အတိုင်း နားထောင်ပါ့မယ်..."

ချီနင်ပင်းက အစ်မဖြစ်သူ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲယမ်းကာ အဆက်မပြတ် တောင်းပန်နေလေသည်။

"ဒါဆိုရင် နင် နောက်ပိုင်း ကျန်းချဲ့ရဲ့ စကားကို နားထောင်မလား ဒါမှမဟုတ် ငါ့စကားကို နားထောင်မလား..."

ချီနင်ပင်း အချိန်အနည်းငယ်မျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် အစ်မဖြစ်သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"အစ်မ စကားကိုပဲ နားထောင်ပါ့မယ် အစ်မ ခိုင်းတာ မှန်သမျှ ညီမ အကုန်လုံး လုပ်ပါ့မယ်..."

"တကယ်လို့ ငါက နင့်ကို ကျန်းချဲ့နဲ့ လုံးဝ ပတ်သက်ခွင့် မပေးဘူး ဆိုရင်ရော..."

"ဒါဆိုလည်း ညီမက အစ်မ စကားကိုပဲ နားထောင်ပါ့မယ်..."

ချီနင်ပင်းက ချက်ချင်း အာမခံ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။ သို့သော် ရင်ထဲတွင်တော့ 'ငါက ခဲအိုကို သွားမပတ်သက်ဘူးလေ ဒါပေမဲ့ ခဲအိုက ငါ့ကို လာပတ်သက်တာတော့ ရတာပဲ မဟုတ်လား ဒီလိုဆိုရင် ကတိ ဖောက်ဖျက်ရာ မရောက်ဘူး' ဟု တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိလေသည်။

"ဒီလောက်ဆိုရင်လည်း ရပါပြီ သွားကြမယ်..."

ချီဝမ်ကျင်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အစ်မကြီးတစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အပြည့်အဝ ပြန်လည် ယူလိုက်လေသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက် အချင်းချင်း တိုင်ပင်ပြီးနောက် အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး မက်မွန်ခြံ ရှိရာသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြလေသည်။ သို့သော် သူတို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်တော့ ကျန်းချဲ့နှင့် ဖခင်ဖြစ်သူတို့ အေးအေးဆေးဆေး လက်ဖက်ရည် သောက်နေကြသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

လေထုကြီးမှာလည်း အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ချီနင်ပင်းသည် ကျန်းချဲ့က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြလိုက်ပြီဟု ထင်မှတ်ကာ အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တက်သွားလိုက်လေသည်။

"အဖေ ဟုတ် ဟုတ်ပါတယ် ဒါတွေ အားလုံးက သမီးရဲ့ အမှားပါ..."

"နင့်အမှား နင်က ဘာတွေ မှားလို့လဲ..."

ချီကျန်းနန် အနည်းငယ် ကြက်သေသေသွားပြီး ချီနင်ပင်း၏ စကားကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရလေသည်။

"ဟင်..."

ချီနင်ပင်းလည်း ချက်ချင်း ကြက်သေသေသွားပြီး အားကိုးရာမဲ့သော မျက်နှာထားဖြင့် ကျန်းချဲ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့သည် ချီနင်ပင်းနှင့် ချီဝမ်ကျင်းတို့ နှစ်ယောက် အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းကို ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက် လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို အသာအယာ ချလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် အင်္ကျီလက်စ အတွင်းမှ သိုလှောင်ကွင်း တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ချီကျန်းနန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ယောက္ခထီး ဒါက ကျွန်တော်မျိုး ပြင်ဆင်ထားတဲ့ တင်တောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေပါ သေချာ စစ်ဆေးကြည့်ပါဦးဗျာ..."

ချီကျန်းနန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ တစ်ချက် ပြုံးလိုက်ပြီး တင်တောင်းမည့် ပစ္စည်းဆိုသည်များကို သိပ်ပြီး အရေးမစိုက်ချေ။ ယူလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် အကြမ်းဖျင်း တစ်ချက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည် စားပွဲပေါ်သို့ ပြန်ချရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် သူ အောက်သို့ မချရသေးမီ အချိန်လေးတွင်ပင် ရုတ်တရက် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားသည့်အလား သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို သိုလှောင်ကွင်း အတွင်းသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထည့်သွင်းလိုက်ပြန်လေသည်။ ထို့နောက် အလွန် ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"တင်တောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ယွမ်ချီကျောက်တုံး သုံးထောင်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား မင်းက ဘာလို့ ခြောက်ထောင် ပေးရတာလဲ ဒါက ဘာသဘောလဲ..."

သိုလှောင်ကွင်း အတွင်းတွင် ယွမ်ချီကျောက်တုံး ခြောက်ထောင် သာမက နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ဆေးပင် အနှစ်နှစ်ဆယ်နှင့် တန်ဖိုး ရွှေငွေ လေးသိန်းဖိုးခန့် ရှိသော လက်ဝတ်ရတနာများလည်း ပါဝင်နေလေသည်။

အတိအကျ ပြောရမည်ဆိုလျှင် ယခင်က သူနှင့် ကျန်းချဲ့တို့ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်းတွင် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသော ပမာဏ၏ နှစ်ဆ အတိအကျ ပင်ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်လေးမျှပင် အပိုအလို မရှိချေ။

"ကျွန်တော်မျိုး..."

ကျန်းချဲ့က ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် တွေဝေသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသော အမူအရာများကို မြင်သောအခါ ချီကျန်းနန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အနည်းငယ် သံသယ ဝင်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်လာလေသည်။ ကျန်းချဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မိမိ၏ သမီးနှစ်ယောက်၏ အပေါ်တွင် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ အချိန်အနည်းငယ်မျှ တွေဝေနေပြီးနောက် သူ တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောပေါက်သွားသည့်အလား မျက်နှာထား ချက်ချင်း အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေတော့သည်။