အခန်း ၃၆၁

အခန်း (၃၆၁) လူသားစားကျားသစ်၏ သားရေ

လီလန်သည် အလွန်ပွင့်လင်းဖြောင့်မတ်ဟန်ဖြင့် သူ၏လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး နှင်းကျားသစ်သားရေတစ်ချပ်ကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းက မသေမျိုးရှစ်ပါးစားပွဲဘေးတွင် ထိုင်နေသော ကျန်းဝေမင်ကို အံ့အားသင့်သွားစေတော့၏။

ကျန်းဝေမင်သည် လီလန်၏ စရိုက်ကို အလွန်ပင် ကောင်းစွာသိထားသူဖြစ်သည်။

ဤကောင်လေးမှာ ကပ်စေးနဲတစ်ယောက်ဖြစ်ရာ တန်ဖိုးကြီးမားလှသော နှင်းကျားသစ်သားရေကို အလကားသက်သက် မည်သို့များ ပေးနိုင်မည်နည်း။

ခြင်္သေ့ကြီး ပါးစပ်ဟလိုက်သကဲ့သို့ မူလတန်ဖိုးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ တောင်းရမည်မဟုတ်လော။

ဆိုရိုးစကားရှိသည့်အတိုင်း အရာရာသည် ပုံမှန်မဟုတ်ပါက နောက်ကွယ်တွင် တစ်ခုခုတော့ ရှိနေရမည်သာဖြစ်သည်။

လီလန် ဤမျှရက်ရောနေခြင်းမှာ နောက်ကွယ်တွင် အကြံအစည်တစ်ခုခု ရှိနေသည်မှာ သေချာလှ၏။

သို့သော်လည်း ကျန်းဝေမင် လုံးဝမထင်မှတ်ထားသည်မှာ ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီသည် မြို့တော်ချည်မျှင်နှင့်အထည်စက်ရုံ၏ ဒုတိယအာဏာပိုင်ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်ရာ လီလန်က သူ့ကိုပင် လိမ်လည်လှည့်စားချင်နေသေးသည်လော။

"အင်း... ဒီကောင်လေးတော့..."

ကျန်းဝေမင်သည် အတော်လေးပင် ကူကယ်ရာမဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လီလန်ကို ဖွင့်ချခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

လီလန်သည် အလွန်ပါးနပ်သူဖြစ်ပြီး ရေရှည်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်နေခြင်းဖြစ်ရာ သူ၏ကိုယ်ပိုင် တွက်ချက်မှုများ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီက ထိုအကြံကို မသိမြင်ဘဲ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားပါကလည်း သူ တတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ချည်မျှင်နှင့်အထည်စက်ရုံ၏ ဒုတိယအာဏာပိုင် ဖြစ်လာနိုင်သူတိုင်းမှာ ရိုးရှင်းသူများ မဟုတ်ကြဘဲ တစ်ယောက်စီတိုင်းသည် မြေခွေးအိုကြီးများသာ ဖြစ်ကြသည်။

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ မင်း တကယ်ပြောနေတာလား... ဒီနှင်းကျားသစ်သားရေကို ငါ့ကို ပေးမလို့လား..."

လီလန်က သားရေကို အလကားပေးမည်ဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီက အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

"သေချာတာပေါ့... တကယ်ပြောတာပါ အတုအယောင် ဘယ်ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ..."

"ခင်ဗျားက မြို့တော်ချည်မျှင်နှင့်အထည်စက်ရုံက အရာရှိတစ်ယောက်ပဲဟာကို ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် နောက်ရဲပါ့မလဲ..."

လီလန်က အန္တရာယ်ကင်းသည့်ပုံစံဖြင့် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... ငါ အားနာမနေတော့ဘူး..."

ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီသည်လည်း ဟန်ဆောင်နေခြင်း မရှိပေ။

"မင်း ငါ့ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တယ်... နောင်အနာဂတ်မှာ တစ်ခုခုလိုအပ်ရင်သာ စကားတစ်ခွန်းလောက် ဟလိုက်ပါ..."

သားရေကို လက်ခံခြင်းက ကိစ္စတစ်ရပ်ဖြစ်သော်လည်း သူတစ်ပါးထံမှ ရယူပြီးပါက ကျေးဇူးတင်ရမည်ကို ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီ ကောင်းစွာသိထားပြီး ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ရန်ကိုလည်း နားလည်ထားသည်။

ချည်မျှင်နှင့်အထည်စက်ရုံ၏ ဒုတိယအာဏာပိုင်တစ်ဦးထံမှ ကျေးဇူးဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှပေသည်။

စဥ်းစားကြည့်ပါ အကယ်၍ သင့်တွင် အလုပ်မရှိသော ညီမတစ်ယောက်ရှိပြီး စက်ရုံက အမျိုးသမီးအလုပ်သမားများ ခေါ်ယူနေပါက ဒုတိယစက်ရုံမှူးကို ထောက်ခံစာတစ်စောင် ရေးပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်လျှင် သူမအနေဖြင့် အလွယ်တကူပင် အလုပ်ရသွားမည် မဟုတ်လော။

စက်ရုံက အလုပ်ခေါ်စာ မကပ်လျှင်ပင် ဒုတိယစက်ရုံမှူးထံမှ ထောက်ခံစာရရှိထားသရွေ့ ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယစက်ရုံမှူးနှင့် ရင်းနှီးသည်ကို မြင်ပါက စက်ရုံက သက်သောင့်သက်သာရှိသော အလုပ်တစ်ခုကိုပင် စီစဉ်ပေးနိုင်သေးသည်။

ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့်အရာရှိများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးပင် ဖြစ်၏။

လက်ရှိအချိန်တွင် လီလန်၏ မိသားစုထဲ၌ အလုပ်မရှိသူဟူ၍ မရှိသော်လည်း ရွာအရှေ့ပိုင်းမှ မုဆိုးမပိုင်ကျဲ့ကမူ သူမ၏ မိသားစုကို ထောက်ပံ့နိုင်ရန်အတွက် အလုပ်တစ်ခု ရှာဖွေပေးနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ လီလန်ထံသို့ လာရောက်အကူအညီတောင်းခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော်လည်း ပိုင်ကျဲ့မှာ သူ၏ အမျိုးသမီးဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူမသာ မြို့တော်ချည်မျှင်နှင့်အထည်စက်ရုံသို့ သွားရောက်အလုပ်လုပ်ကိုင်ပါက တစ်လလျှင် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှသာ တွေ့ရတော့မည် မဟုတ်လော။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ ညီငယ်လေးမှာ မတရားခံရသလို ခံစားရမည် မဟုတ်လော။

ထိုသို့လုပ်၍မဖြစ်ပေ။ မုဆိုးမပိုင်သည် ရွာထဲတွင်သာ နေထိုင်ပြီး လီလန်၏ ဘေးနားတွင်သာ ရှိနေရမည်ဖြစ်ကာ မည်သည့်နေရာသို့မျှ သွား၍မရပေ။

အလှပဂေးတစ်ဦးကို ရွှေအိမ်တော်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားခြင်းကသာလျှင် မူဝါဒပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လီလန်သည် ပိုင်ကျဲ့ကို မည်သည့်အရာ လုပ်ခိုင်းမည်ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်ကာ သူမကို ငွေရှာရန် အတူတကွ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဖြစ်သည်။

အလုပ်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူကိုယ်တိုင် မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့မသွားသရွေ့ နောက်မှသာ ဆွေးနွေးနိုင်ပေသည်။

ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီ၏ မျက်လုံးများက နှင်းကျားသစ်သားရေပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီလန်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စက်ရုံမှူးလီ... အကယ်၍ ခင်ဗျားရဲ့ ယောက္ခမက ဒီသားရေကို တကယ်သဘောကျတယ်ဆိုရင် ကျုပ်ဆီမှာ ဒီထက်ပိုကောင်းတာတစ်ခု ရှိသေးတယ်..."

"ဘာ..."

ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီက ခေါင်းကို အမြန်လှည့်ကာ သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ... ဘာက ပိုကောင်းတာလဲ..."

"ဖြစ်နိုင်တာက..."

"မင်းဆီမှာ ဝက်ဝံသားရေ ရှိနေတာလား..."

ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီက ရုတ်တရက် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့၏။

ဝက်ဝံသားရေမှာ နှင်းကျားသစ်သားရေထက် များစွာပို၍ ကောင်းမွန်ပြီး ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိကာ ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

ပထမက ဝက်၊ ဒုတိယက ဝက်ဝံ၊ တတိယက ကျား ဖြစ်သည်။

ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီသည် အရှေ့မြောက်ပိုင်းကျား၏ သားရေကို ရရန် မရဲတဝံ့ တွေးဆမိသော်လည်း ဝက်ဝံသားရေဆိုပါက သေချာပေါက် စဉ်းစားနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဝက်ဝံသားရေတစ်ချပ်ကို မွေးနေ့လက်ဆောင်အဖြစ် တကယ်ရရှိခဲ့ပါက သူ၏ ယောက္ခမမှာ အလွန်ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် အိပ်ပင်ပျော်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုမွေးနေ့လက်ဆောင်မှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားမည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

"စက်ရုံမှူးလီ ခင်ဗျား နားလည်မှုလွဲနေပြီ... ဝက်ဝံသားရေ မဟုတ်ပါဘူး..."

လီလန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

သူသည် ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောဆိုရင်း ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီ၏ မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်နေလေသည်။

လူတစ်ယောက်က တစ်ခုခုကို အလွန်အမင်း လိုချင်နေသောအခါ သင်က အလျင်စလို သဘောတူ၍ မရပေ။ အနည်းငယ် အချိန်ဆွဲထားရမည်ဖြစ်ပြီး တမင်တကာ နှေးကွေးစွာ လုပ်ဆောင်ကာ သူ့ကို အတိုင်းအဆမရှိ စိုးရိမ်ပူပန်စေရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဝင်လာမှသာ သဘောတူလိုက်ပါက အရောင်းအဝယ် ကိစ္စ ပြီးစီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို ငါးကြီးကြီးဖမ်းရန် ရေရှည်အတွက် ကြိုးပမ်းသည်ဟု ခေါ်သည်။ ငါးကြီးကြီး ဖမ်းမိပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲတင်ရမည်ဖြစ်ပြီး စိတ်လော၍ မရပေ။

စိတ်လောနေပါက တို့ဟူးပူပူကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဝက်ဝံသားရေ မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုသားရေမျိုးလဲ..."

လီလန်က ဟန်ဆောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီက သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူ၏ ဘေးနားရှိ ကျန်းဝေမင်မှာမူ ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီ ထောင်ချောက်ထဲကျသွားသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ နဖူးကို မပွတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဪ... ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီ... ခင်ဗျား... အို... ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်သတိလက်လွတ် ဖြစ်ရတာလဲ... ဒီကောင်လေးရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို ကျသွားပြီပဲ..."

သိသော်လည်း မပြောဘဲ ကျန်းဝေမင်သည် သူ၏ ရင်ထဲမှ အတွေးကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"ကျားသစ်သားရေပါပဲ..."

လီလန်က နှင်းကျားသစ်အသေကောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျားသစ်သားရေပဲလား..."

"ဘာတွေများ ထူးခြားနေလို့လဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနှင်းကျားသစ်သားရေလောက်တော့ ကောင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး ဟုတ်တယ်မလား..."

ကျားသစ်သားရေဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီမှာ စိတ်ဝင်စားမှုမရှိသောပုံစံ ပေါ်လာသည်။

သူက ဤနှင်းကျားသစ်သားရေကို မျက်စိကျနေပြီဖြစ်ရာ အခြားကျားသစ်သားရေများကို သဘာဝကျကျပင် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

မီးခိုးရောင်အမွှေးအမျှင်များပေါ်တွင် ကြယ်လေးများကဲ့သို့ အမည်းစက်လေးများ ပါရှိရာ အကယ်၍ သူ၏ ယောက္ခမသာ ထိုသို့သော သားရေကို ဝတ်ဆင်ပါက အလွန်ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးနိုင်ပုံ ပေါ်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လီလန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး

"စက်ရုံမှူးလီ... ခင်ဗျား မှားသွားပြီ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီကျားသစ်သားရေက တကယ့်ကို ကွဲပြားခြားနားတာပါ..."

"ဘယ်လို ကွဲပြားတာလဲ..."

ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီ၏ သိချင်စိတ်များ တစ်ဖန် ပြန်လည်နိုးကြားလာပြန်သည်။

ကျန်းဝေမင်က ဘေးမှနေ၍ ကြည့်နေရင်း ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီမှာ ယနေ့တွင် တကယ်ပင် ထောင်ချောက်ထဲကျသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သနားစရာကောင်းသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဤငါးကြီးမှာ တံငါသည် လီလန်၏ ဆွဲတင်ခြင်းကို ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျားသစ်က လူတွေကို စားဖူးတယ်..."

"ဘာ..."

"လူစားဖူးတယ်..."

ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီသည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

"ဟုတ်တယ်... လူကို စားဖူးတယ်... ဒီကောင်က လူသားစားကျားသစ်ပဲ..."

လီလန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီ ဤမျှအံ့အားသင့်သွားသည်မှာ မဆန်းပေ။ အဓိကအားဖြင့် သူသည် မြို့နေလူတန်းစားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ မွေးရပ်မြေမှာ ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်နှင့် မြို့နယ်အနည်းငယ် ဝေးကွာသော ချင်းယန်မြို့နယ်တွင် ရှိနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်မှာ အလွန်ကြီးမားပြီး ရွာငယ်လေးတစ်ရွာမှ လူငယ်မုဆိုးတစ်ဦး တောင်ပေါ်မှ အရှေ့ဖျားကျားသစ်၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံရသည်မှာ အဆန်းတကြယ်တော့ မဟုတ်ပေ။

ထိုသတင်းမှာ အိမ်နီးချင်းမြို့နယ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားမည်မဟုတ်ဘဲ အနီးအနားရှိ ရွာအနည်းငယ်လောက်တွင်သာ သတင်းထွက်ပေါ်မည်ဖြစ်သည်။

ဤခေတ်တွင် လီလန်၏ ယခင်ဘဝကကဲ့သို့ လက်ကိုင်ဖုန်းများ၊ ကွန်ပျူတာများနှင့် အင်တာနက်များ မရှိပေ။ ရွာသားများ၏ သတင်းအချက်အလက် ရင်းမြစ်မှာ တစ်ဆင့်စကားတစ်ဆင့်နားဖြင့် နားမှတစ်ဆင့် ကြားရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအရာကို လီလန်၏ ယခင်ဘဝက လူများက ရွာသတင်းပြန်ကြားရေးစင်တာဟု ခေါ်ဆိုကြလေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ကျားသစ်တစ်ကောင် လူစားသည့်သတင်းမှာ အလွန်ဝေးကွာသောနေရာအထိ မပျံ့နှံ့နိုင်ဘဲ မြို့ပြင်သို့ပင် မရောက်နိုင်ပေ။

ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်ထဲမှ မထွက်သဖြင့် ချင်းယန်မြို့နယ်ရှိ ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီ၏ နားထဲသို့ သဘာဝကျကျပင် ရောက်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"လူစားဖူးတဲ့ ကျားသစ်ဆိုပါလား..."

ဒုတိယစက်ရုံမှူးလီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခက်ထန်သွားပြီး မျက်မှောင်များ အလွန်အမင်း ကြုတ်သွားတော့၏။

လူသားစားကျားသစ်ဆိုသည်မှာ တောင်ပေါ်ရှိ တကယ့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်ရာ မုဆိုးများပင် သွားရောက်ရန်စရန် မရဲကြပေ။

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ၏ မိသားစုတွင် လူသားစားကျားသစ်၏ သားရေ ရှိနေသည်လော။

သူ ဤသားရေကို ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ။

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... ခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် မေးပါရစေ... အဲ့လူသားစားကျားသစ်သားရေကို မင်း ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ..."

"ဘယ်က ရရမှာလဲ... ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သားရေခွာဓားနဲ့ ခွာထားတာပေါ့..."

"ဘာ... လူသားစားကျားသစ်ကို မင်း ကိုယ်တိုင် အမဲလိုက်ခဲ့တာလား..."