အခန်း ၈၁

အခန်း (၈၁) ရှန်းယန်၏ မြူခိုးများသည် အင်ပါယာ၏ အဆုတ်ထဲမှ သဲပွင့်များ ဖြစ်သည်

ရှန်းယန်မြို့၊ မွန်းတည့်ချိန်။

ယုတ္တိဗေဒအရ ဤအချိန်တွင် နေမင်းသည် ကောင်းကင်ထက်၌ မြင့်မားစွာ ရှိနေသင့်သော်လည်း ရှန်းယန်မြို့သည် ယခုအခါတွင် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော မှိန်ပျပျ အဝါရောင်အောက်တွင် ဖုံးလွှမ်းခံနေရလေသည်။ ရေနာရီကို မကြည့်ဘဲ နေမည်ဆိုလျှင် နေဝင်ဆည်းဆာအချိန် သို့မဟုတ် ငရဲပြည်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားနိုင်၏။

မပြည့်မစုံ လောင်ကျွမ်းထားသော ကျောက်မီးသွေးမှ ထွက်လာသည့် ကန့်နှင့် မီးသွေးနံ့များသည် ဖုန်မှုန့်များ၊ စက်ဆီနံ့များနှင့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော မီးခိုးခေါင်းတိုင်များမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သော မီးခိုးငွေ့များနှင့် ရောနှောကာ မွန်းကျပ်ဖွယ်ကောင်းသော အနံ့ဆိုးကြီးတစ်ခုအဖြစ် လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေလေသည်။

ဤသည်မှာ မဟာချင်၏ သုံးနှစ်တာ စက်မှုထွန်းကားရေး လုပ်ငန်းစဉ်၏ တန်ဖိုးဖြစ်သော ရှန်းယန်မြူခိုးများပင် ဖြစ်လေသည်။

ရှန်းယန်နန်းတော်၊ ချီလင်ခန်းမ။

"အဟွတ် အဟွတ်... အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်..."

ပြင်းထန်သော ချောင်းဆိုးသံများက နန်းတွင်း၏ သုဿန်တစပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်၏။ တစ်ယောက်တည်း ချောင်းဆိုးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမတ်များအားလုံး ချောင်းဆိုးနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ချင်ရှီဟွမ်သည် သူ၏ နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ထိုင်နေပြီး သူ၏ ရှေ့တွင် ပိုးထည်အဖြူရောင် လက်ကိုင်ပုဝါတစ်ထည်ကို ချထားလေသည်။ ယခုအခါ ထိုလက်ကိုင်ပုဝါပေါ်တွင် မီးခိုးရောင်သန်းနေသော အမည်းရောင် အကွက်များ စွန်းထင်းနေပြီ ဖြစ်၏။ ခန်းမကြီးထဲသို့ မီးခိုးရောင် မြူခိုးပါးပါးများ ဝင်ရောက်လာသောကြောင့် သူသည် အောက်ဘက်ရှိ အမတ်များကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်တော့ချေ။

"ဒါက... အဟွတ် အဟွတ်... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် သဲတစ်ဆုပ်ကို မျိုချလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ရဲ့ ရှန်းယန်ကို မီးရှို့လိုက်တာလား... ဘာလို့ နေ့လယ်ဘက်ကြီး ညလို ဖြစ်နေပြီး အသက်ရှူရတာ ဓားနဲ့ အလှီးခံနေရသလို ဖြစ်နေရတာလဲ..."

[အရှင်မင်းကြီး ဤသည်မှာ စက်မှုထွန်းကားရေးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးဖြစ်သော လေထုညစ်ညမ်းမှုပင် ဖြစ်ပါသည်...]

ရှောင်ဂျီ၏ အသံသည် ချင်ရှီဟွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

[ဤမီးခိုးမည်းများသည် အဓိကအားဖြင့် ကျောက်မီးသွေး လောင်ကျွမ်းခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပါသည်... ၎င်းတွင် သေးငယ်သော အမှုန်အမွှားများနှင့် အဆိပ်ငွေ့များ အမြောက်အမြား ပါဝင်ပြီး လူသားတို့၏ ကျန်းမာရေးကို ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်...]

"ရှောင်ဂျီ အဲဒါက ငါ စစ်တိုက်တုန်းက ကြုံခဲ့ရတဲ့ အဆိပ်ငွေ့တွေထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေတယ်..."

[မှန်ပါသည်... စစ်မြေပြင်ရှိ အဆိပ်ငွေ့များသည် ယာယီသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤအရာမှာမူ စဉ်ဆက်မပြတ်နှင့် ရေရှည်ဖြစ်ပါသည်... အကယ်၍ စီမံခန့်ခွဲမှု မပြုလုပ်ပါက ရှန်းယန်မှ ပြည်သူများသည် အဆုတ်ရောဂါများကို အမြောက်အမြား ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ သက်တမ်းမှာလည်း သိသိသာသာ တိုတောင်းသွားမည် ဖြစ်ပါသည်...]

အောက်ဘက်တွင် 'မဟာချင် စက်မှုလုပ်ငန်းအသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ' အဖြစ် ယခုလေးတင် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံထားရသော နန်းတွင်းရေးရာဌာနတာဝန်ခံ ကျန်းဟန်က တုန်ရီစွာဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါရစေ... ဒါက... ကျက်သရေရှိတဲ့ အငွေ့အသက်ပါ..."

ကျန်းဟန်သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်ကျန့်ကော် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သော ထူထဲသည့် ဝါဂွမ်းနှာခေါင်းစည်းကို တပ်ဆင်ထားရာ သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် လုံ့နေလေသည်။

"ကျက်သရေရှိတယ် ဟုတ်လား..."

ချင်ရှီဟွမ်က ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်၏။

"အဲဒါကို မင်းက ကျက်သရေရှိတယ်လို့ ခေါ်တာလား... ငါကတော့ သင်္ချိုင်းထဲ အပို့ခံရတော့မလို ခံစားနေရတယ်..."

"စဉ်းစားကြည့်ပါ အရှင်မင်းကြီး..."

ကျန်းဟန်သည် ခန်းမအပြင်ဘက်ရှိ မှိန်ပျပျ အဝါရောင် ကောင်းကင်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ကျယ်လောင်စွာ ငြင်းခုံလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီမီးခိုးမည်းတွေက ဘယ်ကလာတာလဲ... အဲဒါတွေအားလုံးက ထောင်ပေါင်းများစွာသော စက်ရုံတွေနဲ့ သောင်းပေါင်းများစွာသော သံမဏိမီးဖိုတွေကနေ လာတာပါ... မီးခိုးမည်းတစ်စချင်းစီတိုင်းက မဟာချင်ရဲ့ သံမဏိတစ်သုတ်ကို အရည်ကျိုတာ၊ ပိုးထည်တစ်လိပ် ရက်လုပ်တာ သို့မဟုတ် စက်ယန္တရားတစ်ခု တည်ဆောက်တာကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်... မီးခိုးတွေ ပိုမည်းလေ မဟာချင်က ပိုပြီး ကြီးပွားချမ်းသာကာ အင်အားကြီးမားလေပါပဲ... ဒါက စည်းစိမ်ဥစ္စာနဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေရဲ့ တိမ်တိုက်ပါ..."

အနီးအနားရှိ ကျောက်မီးသွေးမိုင်းများနှင့် အထည်အလိပ်စက်ရုံများကို ဖွင့်လှစ်ထားသော မှူးမတ်အချို့ကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်ထောက်ခံလိုက်ကြ၏။

"မှန်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး... ဒါက ပိုက်ဆံရဲ့ အနံ့ပါပဲ..."

"ပြည်နယ်ခြောက်ခုရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ လေထုနဲ့ ယှဉ်ရင် ကျွန်တော်မျိုးတို့က အဲ့ဒီကျောက်မီးသွေးမီးခိုးနံ့ကိုပဲ ရှူချင်ပါတယ်..."

"အဟွတ် အဟွတ်... မဟာချင်ကြီး အင်အားကြီးမားပြီး ကြီးပွားချမ်းသာနေသရွေ့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ နှစ်အနည်းငယ်လောက် သက်တမ်းတိုသွားရင်လည်း ဘာဖြစ်လဲ..."

ငွေရှာနိုင်ရန်အတွက် ထိုလူများသည် သူတို့၏ အဆုတ်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှန်သမျှကို ရှင်းလင်းစွာ ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်းစကားတွေ..."

ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးထားသော ကာဗွန်အသက်ရှူကိရိယာ နှာခေါင်းစည်းကို တပ်ဆင်ထားသည့် ဝမ်ကျန့်ကော်သည် ဂြိုဟ်သားတစ်ဦးကဲ့သို့ ခန်းမကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။ သူသည် လက်ထဲတွင် စက္ကူဖြူတစ်ရွက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လေထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စက္ကူဖြူမှာ ချက်ချင်းပင် အမည်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"စည်းစိမ်ဥစ္စာနဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေရဲ့ တိမ်တိုက် ဟုတ်လား... ငါကတော့ အဲဒါကို သေမင်းခေါ်တဲ့ လက်ဖွဲ့လို့ပဲ မြင်တယ်..."

ဝမ်ကျန့်ကော်သည် သူ၏ နှာခေါင်းစည်းကို ချွတ်လိုက်ရာ လေးနက်သော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဒါက ကျက်သရေရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါက မြူခိုးတွေပါ... အကယ်၍ အဲဒါကို စီမံခန့်ခွဲမှု မလုပ်ဘူးဆိုရင် ဆယ်နှစ်အတွင်း ရှန်းယန်မြို့ဟာ သေမင်းတမန်မြို့တော် ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ငွေဘယ်လောက်ပဲ ရှာနိုင်ရှာနိုင် အခေါင်းဝယ်ဖို့အတွက်ပဲ စုဆောင်းနိုင်ပါလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ အဲဒါတွေက သေချာချိပ်ပိတ်ထားတဲ့ အမျိုးအစား ဖြစ်ရပါမယ်... မဟုတ်ရင် အရှင်မင်းကြီးတို့ရဲ့ အလောင်းတွေတောင် မည်းသွားလိမ့်မယ်..."

ဝမ်ကျန့်ကော်၏ စကားများကြောင့် ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

[အရှင်မင်းကြီး ဆရာဝမ် ပြောတာ မှန်ပါသည်... ဤသေးငယ်သော အမှုန်အမွှားများသည် လူသားတို့၏ အဆုတ်လေအိတ်များထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး မည်သည့်အခါမျှ ထွက်မလာတော့ပါ... ထို့အပြင် လေထုထဲရှိ ချဉ်စူးစူး အနံ့သည် ကန့်များ လောင်ကျွမ်းခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အဆိပ်ငွေ့များ ဖြစ်ပါသည်... ၎င်းက လူတို့၏ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းများကို တိုက်စားစေပြီး အက်ဆစ်မိုးအဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားကာ သီးနှံများနှင့် အဆောက်အအုံများကိုပါ တိုက်စားသွားပါလိမ့်မည်...]

ရှောင်ဂျီ၏ အသံက လေးနက်လာလေသည်။

"ဆရာဝမ် ခင်ဗျားက နည်းနည်းလွန်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ကျန်းဟန်သည် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေ၏။

"ဒါက မီးခိုးနဲ့ ဖုန်မှုန့်လေးနည်းနည်းပါပဲ... အဆိပ်ပြေအောင် ဝက်သွေးဟင်းချို နည်းနည်းလောက် သောက်လိုက်လို့ မရဘူးလား..."

"ဝက်သွေးဟင်းချိုက ခင်ဗျားရဲ့ အဆုတ်တွေကို မကယ်တင်နိုင်ဘူး..."

ဝမ်ကျန့်ကော်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီသေးငယ်တဲ့ အမှုန်အမွှားတွေက ခင်ဗျားရဲ့ အဆုတ်လေအိတ်တွေထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီး ဘယ်တော့မှ ထွက်မလာတော့ဘူး... ပြီးတော့ လေထုထဲက ချဉ်စူးစူး အနံ့က ကန့်တွေ လောင်ကျွမ်းရာကနေ ထွက်လာတဲ့ အဆိပ်ငွေ့ပဲ... အဲဒါက ခင်ဗျားရဲ့ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းကို တိုက်စားပစ်ရုံမက အက်ဆစ်မိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သီးနှံတွေနဲ့ အဆောက်အအုံတွေကိုပါ တိုက်စားသွားလိမ့်မယ်..."

"အက်ဆစ်မိုး ဟုတ်လား..."

ချင်ရှီဟွမ်က ထိုဝေါဟာရကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။

"မင်းပြောချင်တာက ဒီမီးခိုးတွေက ငါ့ရဲ့ နန်းတော်တွေကိုပါ ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား..."

"နန်းတော်တွေတင် မကပါဘူး... အာဖန်းနန်းတော်ရဲ့ ပုံဆောင်ခဲပြတင်းပေါက်တွေနဲ့ အသစ်တည်ဆောက်ထားတဲ့ မီးရထားလမ်းတွေပါ ပါပါတယ်..."

ဝမ်ကျန့်ကော်က အပြင်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး သတိမထားမိဘူးလား... မကြာသေးမီက ရှန်းယန်နန်းတော်ရဲ့ ကြေးအုပ်ကြွပ်တွေပေါ်က အစိမ်းရောင် သံချေးတွေဟာ ယခင်နှစ်တွေထက် သုံးဆလောက် ပိုများနေပါတယ်... ဒါက အက်ဆစ်မိုး တိုက်စားမှုရဲ့ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေပါပဲ..."

[အရှင်မင်းကြီး ဆရာဝမ်က ချဲ့ကားပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ပါ... အကယ်၍ ဤအဆိပ်ငွေ့များသည် ရေခိုးရေငွေ့များနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အက်ဆစ်မိုး ဖြစ်ပေါ်လာပါက အဆောက်အအုံများကို တိုက်စားရုံသာမက စိုက်ပျိုးမြေများကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဖြစ်ပြီး သီးနှံအထွက်နှုန်းများကို လျော့ကျစေပါလိမ့်မည်...]

ရှောင်ဂျီက ဖြည့်စွက်ပြောကြားလိုက်၏။

ချင်ရှီဟွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အကယ်၍ မီးခိုးအနည်းငယ် ရှူမိရုံမျှသာဆိုလျှင် စက်မှုထွန်းကားရေးအတွက် သူ သည်းခံနိုင်ကောင်း သည်းခံနိုင်ပေမည်။ သို့သော် ဤအရာက သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည်ဆိုလျှင်တော့ ထိုအရာက လုံးဝ တခြားကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်သွားပြီဖြစ်၏။

"ကျန့်ကော် ဖြေရှင်းနည်းရှိသလား..."

ချင်ရှီဟွမ်က မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ စက်ရုံတွေ အားလုံးကို ပိတ်ပစ်လိုက်လို့တော့ မရဘူးလေ... ရှေ့တန်းက စစ်ပွဲတွေအတွက် သံမဏိ လိုအပ်နေတုန်းပဲ..."

"သေချာတာပေါ့ ပိတ်ပစ်လို့ မရပါဘူး... အဲဒါက နင်မှာစိုးလို့ ထမင်းမစားဘဲ နေသလို ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်..."

ဝမ်ကျန့်ကော်က စင်မြင့်ပေါ်သို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့က ရေရှည်တည်တံ့တဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုလမ်းစဉ်ကို လိုက်နာရပါမယ်... ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် မီးခိုးခေါင်းတိုင်တွေကို နှာခေါင်းစည်း တပ်ပေးပြီး ကျောက်မီးသွေးတွေကို ရေချိုးပေးလိုက်တာပါပဲ..."

[အရှင်မင်းကြီး ဤသည်မှာ ခေတ်သစ် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် စီမံခန့်ခွဲမှု၏ အယူအဆပင် ဖြစ်ပါသည်... ကျွန်ုပ်တို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကာကွယ်ရင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကိုလည်း လုပ်ဆောင်ရပါမည်... နည်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ နည်းလမ်းများမှတစ်ဆင့် စက်မှုလုပ်ငန်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားစဉ် ညစ်ညမ်းမှု ထုတ်လွှတ်ခြင်းကို လျှော့ချနိုင်ပါသည်...]

ချင်သိပ္ပံအကယ်ဒမီ၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး စမ်းသပ်ခန်း။

ချင်ရှီဟွမ်သည် ဝမ်ကျန့်ကော်၏ ဖြေရှင်းချက်အား ကြည့်ရှုရန်အတွက် ကျန်းဟန်နှင့် အဓိက ညစ်ညမ်းစေသူများအဖွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့လေသည်။

အခန်း၏ အလယ်တွင် အောက်ဘက်မှ အရည်အသွေးနိမ့် ကျောက်မီးသွေးများ လောင်ကျွမ်းကာ မီးခိုးမည်းများ အူထွက်နေသော မီးခိုးခေါင်းတိုင် ပုံစံငယ်တစ်ခု တည်ရှိနေသည်။

"သေချာကြည့်ထားပါ..."

ဝမ်ကျန့်ကော်က ပုံစံငယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

အဆင့်တစ် - ကျောက်မီးသွေး ဆေးကြောခြင်း။

"ကျောက်မီးသွေးမှာ ကန့်နဲ့ အညစ်အကြေးတွေ အမြောက်အမြား ပါဝင်တယ်... မလောင်ကျွမ်းခင်မှာ ကျွန်တော်တို့က အကြမ်းထည် ကျောက်မီးသွေးကို ဆေးကြောရွေးချယ်ဖို့ ရေနဲ့ သိပ်သည်းဆများတဲ့ အရည်တွေကို အရင်ဆုံး အသုံးပြုပြီး ကန့်အများစုကို ဆေးကြောပစ်လိုက်တယ်... ဒီနည်းနဲ့ လောင်ကျွမ်းတဲ့ ကျောက်မီးသွေးက မီးခိုးတစ်ဝက်လောက်ပဲ ထွက်ပြီး အဆိပ်ငွေ့လည်း ပိုနည်းသွားတယ်..."

ဝမ်ကျန့်ကော်သည် ဆေးကြောထားသော ကျောက်မီးသွေးသန့်သန့်ကို မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ သေချာပေါက်ပင် ထွက်လာသော မီးခိုးများမှာ သိသိသာသာ ပါးလွှာသွားလေသည်။

အဆင့်နှစ် - မီးခိုးခေါင်းတိုင် အမြင့်ကို တိုးမြှင့်ခြင်း။

"ပုတိုတဲ့ မီးခိုးခေါင်းတိုင်တွေက မီးခိုးနဲ့ ဖုန်မှုန့်တွေကို မြေပြင်ပေါ်မှာ စုပုံလာစေတယ်... မီးခိုးခေါင်းတိုင် အမြင့်ကို ကျန်းသုံးဆယ်ကျော်အထိ တိုးမြှင့်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် အမြင့်ပိုင်းက လေတွေကို အသုံးပြုပြီး အိတ်ဇောငွေ့တွေကို ဖြန့်ကြက်ကာ ပါးလွှာသွားစေတယ် ဒါက အရင်းအမြစ်ကို ကုသတာထက် ရောဂါလက္ခဏာကို ကုသတာ ဖြစ်ပေမယ့် ရှေးခေတ်မှာတော့ ထိရောက်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်တယ်).."

အဆင့်သုံး - လျှပ်စစ်စွမ်းအင်သုံး ဖုန်မှုန့်ဖယ်ရှားခြင်း။

ဤသည်မှာ အဓိက အစီအစဉ်ပင်ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျန့်ကော်သည် တဝီဝီမြည်နေသော ဗို့အားမြင့် လျှပ်စစ်မီးစက် (ကျောက်ကောင်း ဆော့ကစားခဲ့သော အမျိုးအစား) နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည့် မီးခိုးခေါင်းတိုင်၏ အလယ်ရှိ သတ္တုပိုက်အပိုင်းတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

"ရှောင်ဂျီ ဒီဇိုင်းဆွဲထားတဲ့ မိုးကြိုးနတ်ဘုရား ဖုန်စုပ်စက်ပါပဲ..."

ဝမ်ကျန့်ကော်က ပါဝါခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

[အရှင်မင်းကြီး ဤသည်မှာ လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ဖြင့် စုပ်ယူခြင်း နိယာမကို အခြေခံ၍ ကျွန်တော် ဒီဇိုင်းဆွဲထားသော ဖုန်မှုန့်ဖယ်ရှားရေး ကိရိယာဖြစ်ပါသည်... ဗို့အားမြင့် လျှပ်စစ်ဓာတ်က မီးခိုးမှုန်များကို လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးကာ စုဆောင်းရေး လျှပ်ကူးပစ္စည်းများပေါ်သို့ စုပ်ယူသွားစေပါသည်...]

"ဇီး ဇီး ဇီး..."

အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ မူလက အူထွက်နေသော မီးခိုးရောင် မီးခိုးငွေ့များသည် ထိုလျှပ်စစ်စီးဆင်းနေသော ပိုက်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့၏။

ဖန်သားပြင် ကြည့်ရှုပေါက်မှတစ်ဆင့် သံလိုက်ဖြင့် ဆွဲငင်ခံရသော သံမှုန့်များကဲ့သို့ ထိုသေးငယ်သော အမည်းရောင် ပြာမှုန့်များသည် ပိုက်နံရံများပေါ်တွင် မြဲမြံစွာ စုပ်ယူခံရပြီးနောက် အောက်ခြေရှိ ဖုန်မှုန့်စုဆောင်းရေး ခွက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

"ဒါက... ဒါက မှော်အတတ်လား..."

ကျန်းဟန်၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားသည်။

"လျှပ်စစ်စွမ်းအင်သုံး စုပ်ယူခြင်းပါ..."

ဝမ်ကျန့်ကော်က ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဗို့အားမြင့် လျှပ်စစ်ဓာတ်က မီးခိုးမှုန်တွေကို လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးလိုက်ပြီး အဲ့ဒါတွေကို စုဆောင်းရေး လျှပ်ကူးပစ္စည်းတွေပေါ် စုပ်ယူသွားစေတယ်... ထွက်လာတဲ့ ဓာတ်ငွေ့က သန့်စင်သွားပြီပေါ့..."

[အရှင်မင်းကြီး ဤနည်းပညာများသည် အတော်လေး ရှေးကျသော်လည်း ရှေးခေတ်ကာလအတွက်မူ အလွန်အဆင့်မြင့်လှပါသည်... အဓိက နိယာမများမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စစ်ထုတ်ခြင်း (ကျောက်မီးသွေး ဆေးကြောခြင်း)၊ အမြင့်ပိုင်းတွင် ပါးလွှာစေခြင်း (မီးခိုးခေါင်းတိုင်ရှည်များ) နှင့် လျှပ်စစ်စွမ်းအင်သုံး စုပ်ယူခြင်း (ဖုန်မှုန့်ဖယ်ရှားရေး ကိရိယာ) တို့ ဖြစ်ပါသည်...]

ချင်ရှီဟွမ်သည် မီးခိုးခေါင်းတိုင်ဝမှ ထွက်ပေါ်လာသော အနည်းငယ် ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် အပူလှိုင်းများကို ကြည့်ကာ လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ စမ်းသပ်ခန်းထဲတွင် အနံ့အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း အဆင်ပြေ၏

"အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ မိုးကြိုးနတ်ဘုရား ဖုန်စုပ်စက်ပါလား..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် လှည့်၍ ကျန်းဟန်ကို ကြည့်လိုက်၏။

"မင်း အဲဒါတွေ အားလုံးကို နားလည်ရဲ့လား..."

ကျန်းဟန်က ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး... ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါတယ်... ဒါပေမယ့် အရှင်မင်းကြီး ဒီကိရိယာက... အတော်လေး ဈေးကြီးမှာ မဟုတ်လား..."

"ဈေးကြီးတယ် ဟုတ်လား..."

ချင်ရှီဟွမ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

"လီစစ်..."

"ကျွန်တော်မျိုး ရှိပါတယ်..."

အသစ်ရေးဆွဲထားသော ဝါးစာလိပ်တစ်လိပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လီစစ်သည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။

"ဖတ်ပြလိုက်စမ်း..."

လီစစ်သည် ဝါးစာလိပ်ကို ဖြန့်ချလိုက်ပြီး မဟာချင်၏ ပထမဆုံးသော သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ဥပဒေဖြစ်သည့် "မဟာချင် လေထုသန့်စင်ရေး ဥပဒေ" ကို ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

"ပထမအချက် - ရှန်းယန်၏ လီငါးဆယ် ပတ်လည်အတွင်းရှိ စက်ရုံများအားလုံးသည် ဆေးကြောထားသော ကျောက်မီးသွေးသန့်ကို အသုံးပြုရမည်... ချိုးဖောက်သူများ၏ လစဉ်အမြတ်ငွေများကို သိမ်းဆည်းခံရမည်..."

"ဒုတိယအချက် - စက်မှုလုပ်ငန်းသုံး မီးခိုးခေါင်းတိုင်များ အားလုံးတွင် လျှပ်စစ်စွမ်းအင်သုံး ဖုန်မှုန့်ဖယ်ရှားရေး ကိရိယာများကို တပ်ဆင်ရမည်... ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန်အတွက် သုံးလ အချိန်ပေးမည်..."

"တတိယအချက် - ဝန်ကြီးချုပ်ရုံး၏ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ကောင်းကင်ပြာ စောင့်ရှောက်သူများကို ဖွဲ့စည်းရမည်... ၎င်းတို့သည် နေ့စဉ် ကောင်းကင်ကို စောင့်ကြည့်ရမည်... ဆယ့်ငါးမိနစ်ထက်ပို၍ မီးခိုးမည်းများ ထုတ်လွှတ်သော မည်သည့် မီးခိုးခေါင်းတိုင်ကိုမဆို ဘိလပ်မြေဖြင့် ချိပ်ပိတ်ခံရမည် ဖြစ်ပြီး စက်ရုံပိုင်ရှင်သည် အာဖန်းနန်းတော်သို့ သွားရောက်ကာ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် သစ်ပင်စိုက်ပျိုးရမည်..."

'မီးခိုးခေါင်းတိုင်များကို ဘိလပ်မြေဖြင့် ချိပ်ပိတ်ခြင်း' ဟူသော နောက်ဆုံးအချက်က တက်ရောက်လာကြသည့် စက်ရုံပိုင်ရှင်များကို သူတို့၏ တင်ပါးများ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရစေသည်။

ဤသည်မှာ ရက်စက်လွန်းလှသည်။ အကယ်၍ မီးခိုးခေါင်းတိုင် ပိတ်ဆို့သွားပါက မီးဖိုထဲရှိ မီးများသည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားမည်နည်း။ ၎င်းမှာ ချက်ချင်းပင် မီးဖိုပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်စေမည့် ချက်ပြုတ်နည်းတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

[အရှင်မင်းကြီး ဤပြစ်ဒဏ်၏ ပြင်းထန်မှုသည် အမှန်တကယ်ပင် ရက်စက်လွန်းလှပါသည်... သို့သော် ဤနည်းဖြင့်သာ စက်ရုံပိုင်ရှင်များက ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်ရဲရန် သေချာစေနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်...]

ရှောင်ဂျီ၏ အသံတွင် လေးစားမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကုန်ကျစရိတ်က အရမ်းများလွန်းပါတယ်..."

အထည်အလိပ်စက်ရုံပိုင်ရှင်တစ်ဦးက ငိုယိုလိုက်၏။

"အကယ်လို့ ဒီမိုးကြိုးနတ်ဘုရား ကိရိယာကြီးကို တပ်ဆင်လိုက်ရင် ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ အထည်ဈေးတွေ တက်သွားရပါလိမ့်မယ်..."

"ဈေးတင်မယ်ဟုတ်လား..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် လျှောက်သွားကာ သူ၏ ကော်လာကို ဖြောင့်အောင် ကူညီလုပ်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းက ဈေးတင်ချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် ဖုန်မှုန့်စစ်ထုတ်ဖို့အတွက် မင်းကို မီးခိုးခေါင်းတိုင်ပေါ် ချိတ်ဆွဲထားပေးရမလား..."

စက်ရုံပိုင်ရှင်က ချက်ချင်းပင် အငိုတိတ်သွားလေသည်။

"ဈေးတင်မယ်... မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး... ကုန်ကျစရိတ်တွေကို ကျွန်တော်မျိုးတို့ပဲ ခံစားလိုက်ပါ့မယ်... မဟာချင်ရဲ့ ကောင်းကင်ပြာကြီးအတွက် ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

သုံးလကြာပြီးနောက်။

တက်ကြွသော ရှန်းယန် ကောင်းကင်ပြာ ကာကွယ်ရေးတိုက်ပွဲတစ်ခုကို စတင်ဆင်နွှဲလိုက်လေသည်။

လီစစ်သည် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် နတ်ဆိုးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ နေ့စဉ် လူတစ်စုကို ဦးဆောင်လျက် မြို့ရိုးပေါ်တွင် မှန်ပြောင်းများဖြင့် ကင်းလှည့်နေလေသည်။

"အနောက်မြောက်ဘက်က ကျောက်မိသားစု သံမဏိစက်ရုံက မီးခိုးမည်းတွေ ထွက်နေတယ်... ညီအစ်ကိုတို့ ပစ္စည်းတွေ ယူပြီး သွားကြစို့..."

ကျောက်မိသားစု သံမဏိစက်ရုံပိုင်ရှင်သည် ဖုန်မှုန့်ဖယ်ရှားရေး ကိရိယာ ပျက်သွားကြောင်း ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လီစစ်သည် လုံးဝ နားမထောင်ခဲ့ချေ။ သူက အင်ဂျင်နီယာများကို အမိုးပေါ်သို့ တက်စေပြီး အမြန်ခြောက်သွေ့သော ဘိလပ်မြေပုံးတစ်ပုံးကို လောင်းချကာ ထိုနေရာတွင်ပင် ချက်ချင်းချိပ်ပိတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ထိုကဲ့သို့သော မိုးကြိုးပစ်သည့်အလား နည်းလမ်းများအောက်တွင် ရှန်းယန်ရှိ စက်ရုံပိုင်ရှင်များသည် ကြီးမားသော တက်ကြွမှုကို ပြသရန် ဖိအားပေးခံခဲ့ရလေသည်။

သူတို့သည် ဖုန်မှုန့်ဖယ်ရှားရေး ကိရိယာများကို တပ်ဆင်ရုံသာမက အဆိုင်းလိုက် အလုပ်လုပ်ခြင်းနှင့် ညဘက်ထုတ်လုပ်ခြင်းကဲ့သို့သော တန်ပြန်နည်းဗျူဟာများကိုပါ တီထွင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်သော်လည်း လီစစ်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပြီး ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးခံခဲ့ရသည်။

သေချာပေါက်ပင် အများစုမှာ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုများ ရှိခဲ့သည်။ ကျောက်မီးသွေး ဆေးကြောရေး စက်ရုံများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာပြီး မိုးပျံမီးခိုးခေါင်းတိုင်ကြီးများသည် ရှန်းယန်၏ အထင်ကရနေရာသစ်များ ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

[အရှင်မင်းကြီး မြင်ပါသလား ဤသည်မှာ ဥပဒေ၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်ပါသည်... မဖြစ်မနေ လိုက်နာရမည့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကြောင့် စက်ရုံပိုင်ရှင်များတွင် နည်းပညာသစ်များကို အသုံးချရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါ... ကနဦး ကုန်ကျစရိတ်များ မြင့်တက်လာသော်လည်း ရေရှည်တွင်မူ ဤအရာက မဟာချင်အတွက် အကျိုးရှိစေပါသည်...]

ရှောင်ဂျီ၏ အသံတွင် ကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဆောင်းဦးရာသီ နံနက်ခင်းတစ်ခု၌။

ချင်ရှီဟွမ်သည် စောစောထကာ သူ၏ အိပ်ဆောင်ပြတင်းပေါက်ကို တွန်းဖွင့်လိုက်၏။

ပျောက်ဆုံးနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော နေရောင်ခြည်သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ အတားအဆီးမရှိ ကျဆင်းလာသည်။ အဝေးတွင် ကျုံးနန်တောင်၏ ပုံရိပ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီး တောင်ထိပ်ရှိ နှင်းများကပင် ရွှေရောင်အလင်းကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေလေသည်။

လေထုထဲတွင် စူးရှသော ကန့်အနံ့ မရှိတော့ဘဲ ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်း၏ လတ်ဆတ်သော လေအေးများဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။

"ဟူး..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် အမှုန်အမွှား ကင်းစင်နေသော လေကို လောဘတကြီး ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ရာ သူ၏ အဆုတ်များ ရှင်းလင်းလတ်ဆတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

[အရှင်မင်းကြီး ဤကောင်းကင်ပြာကြီးကို မြင်ပါသလား... ဤသည်မှာ စီမံခန့်ခွဲမှု၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်ပါသည်... ညစ်ညမ်းမှုကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ် မဖယ်ရှားနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ လက်ခံနိုင်သော အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ပါသည်...]

ရှောင်ဂျီ၏ အသံတွင် ကျေနပ်အားရမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။

"ကျန့်ကော်..."

"ကျွန်တော်မျိုး ရှိပါတယ်..."

ဝမ်ကျန့်ကော်သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ လေထုအရည်အသွေးကို တိုင်းတာနေ၏။

"အရင်တုန်းက မီးခိုးမည်းတွေ ပြည့်နေတဲ့ ကောင်းကင်ကြီးက နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ အင်အားကြီးမားခြင်းရဲ့ လက္ခဏာတစ်ခုလို့ ငါ ထင်ခဲ့ဖူးတယ်..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် စိမ်းပြာရောင် ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အခုတော့ ငါ နားလည်သွားပြီ... ငါတို့က ရွှေတောင် ငွေတောင်တွေသာမက စိမ်းလန်းတဲ့ တောင်တန်းတွေနဲ့ အပြာရောင် ရေပြင်တွေကိုပါ လိုအပ်တယ်... ဒီကောင်းကင်ပြာနဲ့ တိမ်ဖြူတွေက အဖိုးအထိုက်တန်ဆုံး ဇိမ်ခံပစ္စည်းတွေပဲ..."

[အရှင်မင်းကြီး အလွန်လှပစွာ ပြောကြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်... စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ကာကွယ်ရေးတို့သည် ဆန့်ကျင်ဘက်များ မဟုတ်ပါ... သင့်လျော်သော နည်းပညာနှင့် မူဝါဒများကို ကျင့်သုံးသရွေ့ ထိုနှစ်ခုကြား ညီမျှမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိနိုင်ပါသည်...]

ရှောင်ဂျီက လေးနက်စွာ မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

ဝမ်ကျန့်ကော်က ပြုံးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက ပညာရှိလှပါတယ်... ဒါ့အပြင် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် လူတိုင်းရဲ့ ကျန်းမာရေးတွေ တိုးတက်လာတဲ့အတွက် သူတို့က အရှင်မင်းကြီးအတွက် ပိုမိုကြာရှည်စွာ အလုပ်လုပ်ပေးနိုင်ပြီး လမ်းတွေ အများကြီး ပိုဖောက်ပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်... အဲဒါက အကြီးမားဆုံးသော စီးပွားရေး တွက်ချက်မှုပါပဲ..."

ချင်ရှီဟွမ်သည် စိတ်အခြေအနေ အလွန်ကောင်းမွန်နေစဉ် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားလေသည်။

"ဒါနဲ့ စုဆောင်းထားတဲ့ အဲ့ဒီ အမည်းရောင်ပြာမှုန့်တွေက နေရာတိုင်းမှာ စုပုံနေတော့ ကြည့်ရဆိုးတယ်... အဲဒါကို အသုံးချလို့ ရနိုင်မလား..."

ဝမ်ကျန့်ကော်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွား၏။

"အရှင်မင်းကြီး အဲဒါက ပစ္စည်းကောင်းပါပဲ... ပျံလွင့်ပြာတွေက ဘိလပ်မြေနဲ့ အုတ်ခဲတွေ လုပ်ရာမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းပဲ... ဘိလပ်မြေထဲကို ရောနှောလိုက်တဲ့အခါ ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ ခိုင်ခံ့မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ကုန်ကြမ်းတွေကိုလည်း ချွေတာနိုင်ပါတယ်..."

[အရှင်မင်းကြီး ဤသည်မှာ 'စက်ဝိုင်းပုံ စီးပွားရေး' ၏ အယူအဆပင် ဖြစ်ပါသည်... အမှိုက်မှ အရင်းအမြစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းသည် ညစ်ညမ်းမှု ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးရုံသာမက တန်ဖိုးကိုပါ ဖန်တီးပေးပါသည်...]

ရှောင်ဂျီက ရှင်းပြလိုက်သည်။

ချင်ရှီဟွမ်သည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။

"ကောင်းတယ်... အဲဒါဆို လျူပန်ဆီကို သတင်းပို့ပြီး မဟာချင် ပျံလွင့်ပြာ ပြန်လည်အသုံးပြုရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို တည်ထောင်ခိုင်းလိုက်... အဲ့ကောင်လေးက အမှိုက်ကို ရတနာအဖြစ် ပြောင်းလဲတဲ့ နေရာမှာ အတော်ဆုံးပဲ... ဒီပြာတွေကို ငါ့ရဲ့ မြို့ရိုးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲခိုင်းလိုက်စမ်း..."

ဤသို့ဖြင့် မဟာချင်၏ စက်မှုလုပ်ငန်း ကွင်းဆက်သည် ပြီးပြည့်စုံသော ပိတ်လှောင်ကွင်းဆက်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်သွားလေတော့သည်။

ကျောက်မီးသွေး လောင်ကျွမ်းခြင်း -> ညစ်ညမ်းမှု -> ဖုန်မှုန့်ဖယ်ရှားခြင်း -> ပျံလွင့်ပြာ စုဆောင်းခြင်း -> အဆောက်အအုံသုံး ပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်ခြင်း -> စက်ရုံသစ်များ တည်ဆောက်ခြင်း။

[အရှင်မင်းကြီး ဤသည်မှာ ရေရှည်တည်တံ့သော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၏ အဓိက အယူအဆပင် ဖြစ်ပါသည်... ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ရပ်တန့်ရန် မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုပါးနပ်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် ဖြစ်ပါသည်... ကျွန်ုပ်တို့တွင် ရွှေတောင် ငွေတောင်များသာမက စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းများနှင့် အပြာရောင် ရေပြင်များကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ရပါမည်...]

ရှောင်ဂျီက အကျဉ်းချုံး ပြောကြားလိုက်၏။

လီစစ်တစ်ယောက်တည်းအတွက်သာ ခက်ခဲနေလေသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် မီးခိုးခေါင်းတိုင်များကို အချိန်အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့ရသောကြောင့် မကြာသေးမီက မျက်လုံးမှေးကြည့်တတ်သော အကျင့်တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့ပြီး သူကြည့်လိုက်သော လူတိုင်းသည် မီးခိုးမည်းများ ထုတ်လွှတ်နေသကဲ့သို့ ထင်မြင်နေရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေတော့သတည်း။