အခန်း ၉၀

အခန်း (၉၀)ဤအရာကို နွားသားခြောက်ကဲ့သို့ ပြုမူဆက်ဆံခြင်းဟု ခေါ်သလော၊ ဤသည်ကား ကဲဆာ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သံမဏိဘီလူးကြီးဖြစ်သည်

ပိရမစ်၏ ဗဟိုချက်မ အနက်ဆုံးနေရာတွင် ပြင်းထန်သော အက်ဆစ်ဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများ၊ ရှေးဟောင်း ဖုန်မှုန့်များနှင့် အရည်အချင်းမြင့် နည်းပညာပစ္စည်းများ လောင်ကျွမ်းရာမှ ထွက်လာသော အိုဇုန်းနံ့တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အီဂျစ်ဒဏ္ဍာရီလာ ဖာရိုဘုရင်တို့၏ အစောင့်အရှောက်ဟု ဆိုသူ၏ ပုံစံတူဖြစ်ပြီး "နတ်ဘုရား" ဟု မိမိကိုယ်ကို ခေါ်ဆိုသော ဂြိုဟ်သားသည် ယခုအခါ ရှန်းယွီ၏ လက်ထဲတွင် အမွေးနုတ်ခံထားရသော ကြက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဂ္ဂိရတ် ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့စွာဖြင့် ဝေဟင်တွင် မြှောက်ထားခြင်းကို ခံနေရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တောက်ပနေသော နာနိုနည်းပညာသုံး အကာအကွယ်ဝတ်စုံမှာ တစ်ချိန်က နတ်ဘုရားအာဏာ၏ သင်္ကေတဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ရှန်းယွီ၏ ရက်စက်စွာ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အပြာရောင် သွေးကြောများ ထင်ရှားနေသော ဖျော့တော့တော့ အသားအရေကိုသာ မြင်နေရသည်။ ပုံဆောင်ခဲခေါင်းတလားနှင့် စွမ်းအင်အကာအကွယ်တို့၏ စောင့်ရှောက်မှု မရှိတော့သဖြင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အဓမ္မကျင့်ခဲ့သော ဤအဆင့်မြင့် သက်ရှိသည် အလွန်ပင် ပျက်စီးလွယ်နေတော့သည်။

"မိုက်ရိုင်းလှချေတကား... အဆင့်နိမ့်..."

ထိုဂြိုဟ်သားသည် ရွှေရောင်မျက်လုံးများဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားပေးရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ပါးစပ်မှ ခေါင်းကို ကိုက်ခဲစေသော အသံနိမ့်တုန်ခါမှုများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဖြန်း..."

ကျယ်လောင်သော လက်သီးချက်တစ်ခုက လွတ်လပ်နေသော ခန်းမထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ရှန်းယွီသည် ယပ်တောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော သူ၏လက်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရွံ့ရှာသော အကြည့်ဖြင့် သူ၏ စစ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် သုတ်လိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား..."

ရှန်းယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မနာခံသော သုံ့ပန်းတစ်ဦးကို ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ခုနက အတော်ကို စွမ်းဆောင်နိုင်နေတာ မဟုတ်လား... ခြင်္သေ့တွေ၊ မမ်မီတွေနဲ့ ဘာတွေညာတွေနဲ့... အခုကျတော့ ငါ့ရဲ့ လက်သီးချက် တစ်ချက်တောင် မခံနိုင်တာ ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ဤလက်သီးချက်သည် ဂြိုဟ်သားကို ကြောင်သွားစေရုံသာမက ဤနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံး၏ နတ်ဘုရားများအပေါ် ထားရှိသည့် နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော ကြောက်ရွံ့ရိုသေစိတ်ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများကား အမှန်ပင် ထိရောက်လှသည်။

ဂြိုဟ်သား၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းမှာ သိသိသာသာ ဖောင်းတက်လာပြီး တစ်ချိန်က မောက်မာခဲ့သော ရွှေရောင်မျက်လုံးအိမ်ထဲတွင် "အရှက်ရခြင်း" နှင့် "ကြောက်ရွံ့ခြင်း" ဟူသော ခံစားချက်များ ပေါ်လာသည်။ သူ ဂုဏ်ယူခဲ့သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိန်းချုပ်မှုလှိုင်းများသည် ရှန်းယွီကဲ့သို့ ဦးနှောက်ထဲတွင် "စစ်ပွဲ" နှင့် "မိန်းမ" သာရှိသော သက်ရှိအတွက်မူ အလကားသာ ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို မသတ်နဲ့ဦး..."

ယင်ကျိန်းသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူ၏ ထိုက်အာဓားဖျားဖြင့် ဂြိုဟ်သား၏ မေးစေ့ကို မော့လိုက်သည်။

"သူ့ဆီမှာ ငါမေးစရာတွေ ကျန်သေးတယ်..."

ယင်ကျိန်းသည် ရှုပ်ထွေးသော ကိရိယာများ ရှေ့တွင် အလုပ်များနေသော ဟူဟိုက်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အခြေအနေ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီလား..."

ဟူဟိုက်သည် ချွေးပြန်နေပြီး "ဧရာမကွန်း"ထဲမှ ဆွဲထုတ်ထားသော ဒေတာကြိုးနှစ်ချောင်းကို ကွန်ဆိုးလ်၏ အဆက်အသွယ်နေရာသို့ အတင်းထိုးထည့်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

"ခမည်းတော်... ဒီဂြိုဟ်သားတွေရဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေက အရမ်းကို ထူးဆန်းတယ်... သူတို့က ဇီဝအာရုံကြောနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတာပါ... ကျွန်တော်က အကြမ်းဖျင်းနည်းလမ်းနဲ့ ဖောက်ဝင်နေတာ... အာ… ချိတ်ဆက်မိသွားပြီ"

ဟူဟိုက်၏ ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ခန်းမတစ်ဝိုက်ရှိ တုန်ခါနေပြီး ပြန်လည်စတင်ရန် ကြိုးစားနေသော စက်ရုပ်မမ်မီ တစ်ဆယ့်နှစ်ခု၏ မျက်လုံးထဲမှ အနီရောင်အလင်းများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ကြိုးပြတ်သွားသော အရုပ်များကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားပြီး သံတိုသံစပုံကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ကောင်းပြီ..."

ယင်ကျိန်းသည် သူ၏အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းပြီး ဂြိုဟ်သားကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အခုတော့ ဒီအခန်းထဲမှာ ငါကလွဲလို့ ဘယ်သူမှ စကားမပြောနိုင်ဘူး..."

"ပြောစမ်း... အဲ့ဒီစူပါကွန်ဒတ်တာက ဘယ်မှာလဲ..."

မျက်နှာဖောင်းတက်နေသော ဂြိုဟ်သားသည် သွားများကို တင်းတင်းစေ့ကာ အေးစက်စက် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"မိုက်မဲလှချေရဲ့... ဒါက အဆုံးသတ်လို့ ထင်နေတာလား... ဒါက အစပဲ ရှိသေးတယ်... ငါ့ရဲ့ အချက်ပြမှုက..."

"ဖြန်း..."

နောက်ထပ် လက်သီးချက်တစ်ခု။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လျူပန်က ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လျူပန်သည် မည်သည့်အချိန်က ရောက်လာမှန်း မသိသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် အစွမ်းပြခဲ့သော ရော်ဘာရေနွေးအိတ်ကို ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီ လက်သီးပုတ်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူလည်း လက်မဦးချင်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားကို လက်သီးပုတ်ရခြင်းမှာ သူ၏ ဘဝသုံးဆက်လုံးတွင် ကြွားလုံးထုတ်စရာ ဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက မင်းကို မေးနေတာ... အချက်ပြမှုတွေ အကြောင်း ပေါက်ကရတွေ မပြောနဲ့..."

လျူပန်သည် သူတစ်ပါးနောက်မှ လိုက်၍ အမြတ်ထုတ်တတ်သော လူလိမ်တစ်ယောက်၏ အသွင်ကို ဆောင်ထားသည်။

"အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံစမ်း... ရတနာတွေက ဘယ်မှာဝှက်ထားတာလဲ... ပြီးတော့ ဒီနံရံမှာ ကပ်ထားတဲ့ ရွှေတွေကို ခွာလို့ရလား..."

ဂြိုဟ်သားသည် လျူပန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ အကြည့်နှင့်သာ သတ်နိုင်ပါက လျူပန်မှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလောက်ပြီ။ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် တာဝန်ကျသော ဂလက်ဆီ ကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အဆင့်မြင့် စောင့်ကြည့်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မည်သည့်အခါကမှ ဤမျှထိ အရှက်ရဖူးသနည်း။ လူရိုင်းတစ်ဦး၏ လက်သီးချက် ခံရသည်က တစ်မျိုး၊ ယခုမူ လူလိမ်တစ်ယောက်ကပင် သူ၏ခေါင်းပေါ် တက်နင်းရန် ကြိုးစားနေသေးသည်။

"ပလ္လင်အောက်မှာ..."

ဂြိုဟ်သား နောက်ဆုံးတွင် အရှုံးပေးလိုက်ရသည်။ သို့မဟုတ် လျူပန်၏ ညစ်ပတ်သောလက်များက သူ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ရှာဖွေနေသည်ကို သည်းမခံနိုင်တော့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"အဲ့ဒီကုလားထိုင်... အဲဒါက မင်းတို့ လိုချင်တဲ့ အခန်းအပူချိန်မှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ စူပါကွန်ဒတ်တာ သတ္တုရိုင်းနဲ့ ပြုလုပ်ထားတာ..."

လူတိုင်း၏ အကြည့်တို့သည် ခန်းမအလယ်တွင် ဝဲပျံနေသော ထိုပလ္လင်ဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။

ယခင်က လူတိုင်းသည် ၎င်းကို ဆွဲငင်အားကို ဆန့်ကျင်သော ကိရိယာတစ်ခုဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိုပလ္လင်မှာ နက်ရှိုင်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြာရောင်ဖြစ်နေပြီး ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ဘုံကို ပိတ်လှောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ အရာပဲ"

ဟူဟိုက်၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။ သူသည် ဒေတာကြိုးများကို ပစ်ချလိုက်ပြီး ထိုပလ္လင်ဆီသို့ ခုန်ပေါက်သွားသည်။ သူသည် ခါးတွင်ချိတ်ထားသော ခုခံအားတိုင်းတာသည့် ကိရိယာကို ထုတ်ကာ ကုလားထိုင်ကို ထိကြည့်လိုက်သည်။

"သုည.. ခုခံအားက သုညပဲ”

ဟူဟိုက်၏ အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။

“ခမည်းတော်… ဒါက တကယ့် စူပါကွန်ဒတ်တာပဲ ပြီးတော့ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အပိုင်းအစ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပထမဆုံးဧကရာဇ်အတွက် ဆွဲငင်အားကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အင်ဂျင် ဆယ်လုံးလောက် ဆောက်လို့ရတယ်"

ယင်ကျိန်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အပြင်ကို ရွှေ့လိုက်..."

"ကုလားထိုင်နဲ့ ဂြိုဟ်သားအားလုံးကို သိမ်းပြီး ခေါ်သွား..."

"ရှန်းယွီ သူ့ကို သေချာချည်နှောင်ထား... ငါ သူ့ကို ရှန်းယန်ကို ပြန်ခေါ်သွားပြီး ပြတိုက်မှာ ကြယ်ပွင့်ဆွဲဆောင်မှုအဖြစ် ချိတ်ဆွဲထားချင်တယ်..."

"ဒီလိုလုပ်ရပ်ကို... အသက်ရှင်လျက် နမူနာယူခြင်းလို့ ခေါ်တယ်..."

ချင်စစ်တပ်က ပိရမစ်အတွင်းပိုင်းတွင် "ဖြိုဖျက်ခြင်း" ကဲ့သို့ စစ်ဆင်ရေးကို လုပ်ဆောင်နေချိန်တွင် အပြင်ဘက်ရှိ ကမ္ဘာကြီးမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဂီဇာကုန်းပြင်မြင့်ရှိ လေနှင့် သဲများကြားတွင် ကြီးမားလှသော စစ်တပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

၎င်းမှာ အီဂျစ်စစ်တပ်လည်း မဟုတ်၊ ချင်စစ်တပ်ကြောင့် အထိနာခဲ့သော အနူဘစ် စစ်တပ်လည်း မဟုတ်။

၎င်းမှာ အနီရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ပင်လယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

တောက်ပသော အနီရောင် ဝတ်ရုံများ၊ တောက်ပသော သံချပ်ကာများ၊ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားသော တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် အမြင့်တွင် ကိုင်ဆောင်ထားသော ရွှေရောင်လင်းယုန် အလံများ။

ရောမစစ်တပ်။

ကဲဆာသည် ကြီးမားသော စစ်မြင်းပေါ်တွင် စီးနင်းလျက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဇက်ကြိုးကို ဆွဲကိုင်ထားသည်။ သူသည် အီဂျစ်ပြည်၏ ပြည်တွင်းရေး ရှုပ်ထွေးမှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရယူရန်နှင့် ဒဏ္ဍာရီလာ လှပသော ဘုရင်မနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ဆွေးနွေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ ကမ္ဘာ့အမြင်ကို ပြိုလဲစေမည့် မြင်ကွင်းမျိုးကို တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဟို... ဘီလူးကဘာလဲ..."

ကဲဆာသည် အဝေးရှိ ပိရမစ်အနီးတွင် ရပ်ထားသော "ဧရာမကွန်း" ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

အလျား ရှစ်ဆယ်မီတာရှိသော ထိုသံမဏိ သားရဲကြီးမှာ ရှေ့ဘက်ပိုင်း ပျက်စီးနေပြီး မီးခိုးအနက်များ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း ရောမ၏ အထူးချွန်ဆုံး စစ်သည်တော်များ၏ ခြေထောက်ကိုပင် တုန်ရီသွားစေလောက်သည့် တောင်ကဲ့သို့သော ဖိအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဧရာမကွန်းဘေးတွင်မူ အနက်ရောင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဧရာမ အပိုင်းအစများစွာ၊ ဖျက်ဆီးခံထားရသော စဖင့်ရုပ်တုကို မြင်နေရသည်။

ကဲဆာကို ပို၍ တုန်လှုပ်စေသည်မှာ ပျက်စီးနေသော နေရာများအပေါ်တွင် လွှင့်ထူထားသော ကြီးမားလှသည့် အနက်ရောင် အလံဖြစ်သည်။

အလံပေါ်တွင် ရွှေရောင်ချည်ဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော အစွမ်းထက်သည့် ရှောင်ကျွမ်း စာလုံးတစ်လုံးရှိသည်…ချင်…။

"စစ်သေနာပတိခင်ဗျာ..."

လက်ထောက်၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေသည်။

"ကင်းထောက်တွေရဲ့ သတင်းပေးချက်အရ အဲ့ဒါတွေက... အရှေ့တိုင်းသားတွေရဲ့ ရထားလုံးတွေပါ..."

"ရထားလုံး"

ကဲဆာ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် ခြောက်သွေ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီလောက် ရွေ့လျားနိုင်တဲ့ ခံတပ်ကို ရထားလုံးလို့ ခေါ်တာလား..."

"ပြီးတော့... သူတို့က... နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို သတ်လိုက်တဲ့ပုံပဲ..."

လက်ထောက်သည် မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်နေသော ပိရမစ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ကဲဆာက တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ရောမ၏ အောင်နိုင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အစွမ်းထက်သော ရန်သူများစွာကို တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ ဂေါလ်တို့၏ လူရိုင်းများ၊ ဂျာမနီတို့၏ အမျက်ဒေါသကြီးသူများ၊ ပါသီယာတို့၏ သံမဏိမြင်းတပ်များပင်။ သို့သော် သူသည် ဤမျှလောက်သော စွမ်းအားကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့။

၎င်းမှာ လူသားတို့၏ နားလည်မှုကို ကျော်လွန်သော စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

"အရှေ့တိုင်း..."

ကဲဆာသည် မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ရွှေတွေ ပေါများပြီး ပိုးထည်တွေက တိမ်တိုက်တွေလို ဖြစ်နေတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ မြေအောက်ဒေသမှာ တကယ့်ကို ဒီလိုသံမဏိ ဘီလူးတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား..."

ထိုအချိန်တွင် ချင်စစ်တပ်၏ တပ်စခန်းမှ မြင်းတပ်ဖွဲ့တစ်ခု ထွက်ခွာလာသည်။

ခေါင်းဆောင်မှာ အခြားသူမဟုတ် ဟန်ရှင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ ထင်ရှားသော သားရေကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်မှန်တပ်ထားသော စစ်မြင်းကို စီးနင်းကာ သူ၏နောက်တွင် သေနတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကောင်းကင်ဘုံတပ်မတော်မှ အစောင့်များ ဆယ်ဂဏန်းခန့် လိုက်ပါလာသည်။

ဟန်ရှင်း တိုက်ခိုက်မှု မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။ သူသည် တပ်နှစ်ခုကြားတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရောမ စစ်တပ်ကို သားကောင်ကို စစ်ဆေးနေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အကြည့်ဖြင့် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"ဟိုဘက်မှာ အဖြူရောင်မြင်းပေါ်မှာ စီးနေတာ အဲ့ဒါက ကဲဆာလား..."

ဟန်ရှင်းသည် ကြီးမားသော အသံချဲ့စက်ကို ကိုင်ကာ သူ၏အသံမှာ သဲကန္တာရတစ်လျှောက် အဝေးကြီးထိ ရောက်သွားသည်။

ရောမဘက်မှ စကားပြန်များက အမြန်ပြန်ဆိုကြသည်။

ကဲဆာသည် ရောမစစ်သေနာပတိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးလာသည်။

"ငါက ဂါယပ်စ် ဂျူးလိယပ်စ်ကဲဆာ ဖြစ်တယ်… မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

"ငါက ဟန်ရှင်း မဟာချင် ကောင်းကင်ဘုံတပ်မတော်ရဲ့ စစ်ဦးစီးချုပ် ဖြစ်တယ်..."

ဟန်ရှင်းသည် သက်တောင့်သက်သာ ယုံကြည်မှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ အရှင်မင်းကြီးက ဒီနေ့ စိတ်ကြည်လင်နေလို့ နောက်ထပ် သတ်ဖြတ်မှုတွေ မလုပ်ချင်ဘူးတဲ့... မင်းတို့ ရောမလူမျိုးတွေက ဒီပွဲကို ကြည့်ချင်ရင် နောက်ဆုတ်နေလိုက်... တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့..."

ဟန်ရှင်းသည် သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ ဧရာမကွန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဒီအရာရဲ့ နှာခေါင်း ပျက်စီးသွားပေမယ့် ဘေးဘက်က အမြောက်တွေကတော့ အခုထိ ဟိန်းဟောက်နိုင်သေးတယ်..."

သူ၏ စကားကို သက်သေပြသကဲ့သို့ ဧရာမကွန်း၏ ဘေးဘက်ပြားများ ရုတ်တရက် ပွင့်သွားပြီး မည်းနက်သော ရေနွေးငွေ့ အမြောက်တန်းကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘုန်း…"

အမြောက်တစ်ခုက စမ်းသပ်ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ခဲလုံးကြီးတစ်ခုက လေကိုခွင်းကာ အဝေးရှိ သဲကုန်းတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် သဲဝါများ ကောင်းကင်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

ရောမ စစ်သည်များ၏ မြင်းများမှာ ကြောက်လန့်စွာ ဟီလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့အတွင်းတွင် ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

ကဲဆာ၏ မျက်လုံးများက ပြင်းထန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ကျည်တစ်ချက်၏ စွမ်းအားမှာ ဤမျှလောက်ထိ ကြီးမားသလား။ အကယ်၍သာ ရောမ၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစရာ လိပ်အခွံခံတပ်ကို ထိမှန်ပါက ကြက်ဥကို ခွဲလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်လော။

ပညာရှိသူသည် အခြေအနေအရ ရေလိုက်သင့်သည်။ ကဲဆာမှာ စစ်သူကြီးကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ရုံသာမက အခြေအနေကို ဆန်းစစ်တတ်သည့် ပညာဉာဏ်ရှိသူဖြစ်သည်။

"အမိန့်ပေးလိုက်..."

ကဲဆာသည် သူ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်နေသော လှိုင်းများကို ထိန်းချုပ်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

"လက်နက်တွေကို သိမ်းလိုက်... တပ်တစ်ခုလုံး... ငါးမိုင် နောက်ဆုတ်..."

"ဒီအရှေ့တိုင်း ဗိုလ်ချုပ်ကို ပြောလိုက်၊ ရောမတို့က... ချစ်ကြည်ရေးနဲ့ လာတာပါ..."

ကဲဆာ၏ အလျှော့ပေးမှုကြောင့် တင်းမာနေသော လေထုမှာ ချက်ချင်း ပြေလျော့သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် နိုင်းမြစ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်လှေကြီးလည်း ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အီဂျစ်ဘုရင်မ ကလီယိုပတ်ထရာသည် သူ၏ဘဝတွင် အခက်ခဲဆုံး ရွေးချယ်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

သူ့နတ်ဘုရာရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။ ထိုရှုံးနိမ့်မှုမှာလည်း အလွန်ပင် ပြည့်စုံပြီး အမြင်မတော်စရာ ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် တစ်ချိန်က တစ်ဖက်လူ၏ လက်ကို အသုံးပြု၍ သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး ချင်စစ်တပ်နှင့် နတ်ဘုရားတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဒဏ်ရာရစေကာ သူမက အမြတ်ထုတ်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူ ဤဓားမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်နေပြီး သူမ၏ လက်ကိုပင် ဖြတ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေရသည်။

"အရှင်မ ကျွန်တော်မျိုးမတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ..."

အစေခံတစ်ယောက်က ကြောက်လန့်စွာ မေးသည်။

"ထွက်ပြေးကြမလား..."

"ထွက်ပြေးရမှာလား"

ကလီယိုပတ်ထရာသည် အနက်ရောင် ချင်အလံကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်ကို ထွက်ပြေးရမှာလဲ... နတ်ဘုရားတောင် သူတို့ရဲ့ လက်ထဲ ရောက်သွားတာ ဒီလောကမှာ ဘယ်နေရာက လုံခြုံမှာလဲ..."

သူမသည် သူ၏ သရဖူကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး နိုင်ငံတစ်ခုကိုပင် ပြိုလဲစေနိုင်သော အပြုံးဖြင့်

"ငါတို့ မထွက်ပြေးဘူး"

"ငါတို့က... စစ်တပ်ကို ဆုချီးမြှင့်ကြမယ်"

"အကောင်းဆုံး ဝိုင်တွေ၊ အလှဆုံး ကချေသည်တွေကို ပြင်ဆင်ထား... ပြီးတော့... ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲက ရွှေတွေ အားလုံးကို ထုတ်လာခဲ့..."

"ဒီနဂါးကို ငါတို့ မနိုင်နိုင်ဘူးဆိုရင် သူ့ရဲ့ ကျောပေါ်မှာ စီးနင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာရမှာပဲ..."

ယင်ကျိန်းက ပိရမစ်ထဲမှ ထွက်လာချိန်တွင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

တစ်ဖက်တွင် ရောမ စစ်တပ်က အသင့်အနေအထားဖြင့် ရပ်နေသော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ နောက်တစ်ဖက်တွင် အီဂျစ် ကိုယ်စားလှယ်များက သီချင်းဆို၊ ကခုန်ကာ ဝိုင်နှင့် အစားအစာများကို ယူဆောင်လာကြသည်။

ပြီးတော့ လျူပန်၊ မဟာချင်၏ လူမှုရေး အကြမ်းဖက်သမားသည် ရောမများနှင့် အီဂျစ်များကြားတွင် ထိုင်ကာ၊ တစ်ဖက်တွင် ကဲဆာ၏ ဝိုင်တစ်ပုလင်းကို ကိုင်ထားပြီး နောက်တစ်ဖက်တွင် ဘုရင်မ၏ ရွှေခြင်းတောင်းကို ကိုင်ထားသည်။ ( ရှန်းယွီကို ကြောက်သောကြောင့် ဘုရင်မကို မထိရဲပေ)။

"အရှင်မင်းကြီး…ကြွလာပြီလား”

လျူပန်သည် ယင်ကျိန်းကို မြင်သည်နှင့် ရွှေခြင်းတောင်းကို ကိုင်ကာ ပြေးလာသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ချမ်းသာပြီ အကြီးကြီး ရလာပြီ”

"ဒီအီဂျစ်မိန်းမက တကယ့်ကို ချမ်းသာတာပဲ…အရှင်မင်းကြီးနဲ့ တွေ့ဖို့အတွက်ပဲ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ရွှေခြင်းတောင်းကို လက်ဆောင်ပေးလိုက်တာ..”

ယင်ကျိန်းသည် ရွှေခြင်းတောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အဝေးတွင် ဝပ်တွားနေသော လှပသည့် ကလီယိုပတ်ထရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သူမက ပညာရှိသူပဲ"

ယင်ကျိန်းက အေးဆေးစွာ အကဲဖြတ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ စူပါကွန်ဒတ်တာ ပလ္လင်ကို ယာဉ်ပေါ် တင်လိုက်... အဲ့ဒါက ဒီခရီးစဉ်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အမြတ်ပဲ"

"ဒီလူတွေကိုတော့..."

ယင်ကျိန်းသည် ဖုန်မှုန့်များပေနေသော လက်အိတ်ကို ချွတ်လိုက်သည်။

"သူတို့အားလုံး ရောက်နေပြီဆိုတော့ အစည်းအဝေး လုပ်ကြမယ်..."

"ဒီနေရာမှာပဲ ပိရမစ်ရဲ့ အောက်မှာ..."

"ဒီအရှေ့နဲ့ အနောက်က နိုင်ငံကြီးနှစ်ခုကို ဒီကမ္ဘာမြေရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ဘယ်လိုသတ်မှတ်မလဲဆိုတာ သိစေချင်တယ်..."

ထိုနေ့လည်တွင် စဖင့်အပျက်အစီးများဘေးတွင် သမိုင်းဝင် ထိပ်သီးသုံးဦး အစည်းအဝေးကို ကျင်းပခဲ့သည်။

ဧရာမကွန်းထမင်းစားခန်းမှ ထုတ်ယူလာသော စားပွဲရှည်ကြီးတွင် ယင်ကျိန်းက ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်တွင် ကဲဆာ၊ ညာဘက်တွင် ကလီယိုပတ်ထရာ ထိုင်နေကြသည်။

ရှန်းယွီက တံခါးပေါက်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော သူ၏အနက်ရောင်ဓားကို ကိုင်ကာ ယင်ကျိန်း၏ နောက်တွင် စောင့်ကြပ်နေပြီး၊ သူ၏ ရက်စက်သော အကြည့်များမှာ သတ်ဖြတ်ခံရမည့် အမဲသားတုံးကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ကဲဆာထံသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ကဲဆာမှာ ထိုအကြည့်ကြောင့် အလွန်ပင် မသက်မသာ ဖြစ်နေသော်လည်း ရောမ စစ်သေနာပတိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းထားသည်။

"လေးစားအပ်ပါသော ချင်ဧကရာဇ်ခင်ဗျာ”

ကဲဆာက စတင်ပြောကြားသည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စစ်ရေးစွမ်းအားက အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပါတယ် ရောမအနေနဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာကို အသိအမှတ်ပြုပါတယ် မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး ဒီကမ္ဘာကို အတူတူ ခွဲဝေနိုင်ပါတယ်..."

"ခွဲဝေမယ်..”

ယင်ကျိန်းက သူ၏စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး စားပွဲကို လက်ချောင်းဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်သည်။

"ကဲဆာ မင်းရဲ့ အမြင်က အရမ်း ကျဉ်းမြောင်းနေတယ်..."

"ငါ ဒီနေ့ မင်းတို့ကို နယ်မြေ ခွဲဝေဖို့ ခေါ်တာ မဟုတ်ဘူး..."

"ငါ ဒီနေရာမှာ... အသက်တွေကို ကယ်တင်ဖို့ ခေါ်တာ..."

ယင်ကျိန်းက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဟူဟိုက်က ချက်ချင်းပင် ပရိုဂျက်တာ (ဂြိုဟ်သားပစ္စည်း)ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကွန်းလွန်တောင်တန်းတွင် ပျက်ကျသွားသော အနက်ရောင် သင်္ဘောနှင့်... လကမ္ဘာ၏ နောက်ဘက်ရှိ ဂြိုဟ်သား အခြေစိုက်စခန်းတို့ ပေါ်လာသည်။

"ကြည့်စမ်း..."

ယင်ကျိန်းက မျက်နှာပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့ မြေတစ်ကွက်အတွက် ခေါင်းကွဲအောင် တိုက်နေချိန်မှာ တခြားသူတွေက မင်းတို့ရဲ့ အိမ်တံခါးမှာ အမြောက်တွေ တပ်ဆင်ထားပြီးပြီ..."

"ငါ ဖမ်းမိတဲ့သူက တံခါးစောင့်ပဲ ရှိသေးတယ်..."

"တကယ့် ဝံပုလွေအုပ်စုက နောက်ဆယ်နှစ်ဆို ရောက်လာတော့မယ်..."

ကဲဆာနှင့် ကလီယိုပတ်ထရာတို့သည် ထိုရုပ်ပုံများကိုကြည့်ရင်း သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူတို့သည် ဂြိုဟ်သားနည်းပညာကို နားမလည်သော်လည်း ရုပ်ပုံထဲတွင် ပြသထားသော ကမ္ဘာပျက်စေနိုင်သည့် စွမ်းအားကိုမူ မည်သူမဆို နားလည်နိုင်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ပြောတာ..."

ကလီယိုပတ်ထရာ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေသည်။

"ကျွန်မတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားတွေက... ကျွန်မတို့ကို စားဖို့ ကြံစည်နေတာလား..."

"စားတာတင် မဟုတ်ဘူး..."

ယင်ကျိန်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ရိတ်သိမ်းတာ ဂျုံပင်တွေကို ရိတ်သိမ်းသလိုမျိုးပဲ..."

"ဒါကြောင့် ငါက ကမ္ဘာမြေ လူသားများ၏ ပူးပေါင်းတပ်ဦးကို တည်ထောင်ဖို့ အဆိုပြုတယ်..."

"မဟာချင်က နည်းပညာနဲ့ ကိရိယာတွေကို ပံ့ပိုးပေးမယ်..."

"ရောမက လူအင်အားနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ပံ့ပိုးပေးမယ်..."

"အီဂျစ်က..."

ယင်ကျိန်းက ကလီယိုပတ်ထရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးကို တာဝန်ယူ၊ ပြီးတော့... ပိရမစ်တွေအောက်မှာရှိတဲ့ ရေနံတွေကို ငါ့အတွက် တူးဖော်ပေး..."

"ဒါက ကုန်သွယ်ရေးလား"

ကဲဆာက မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး"

ယင်ကျိန်းက မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ နေဝင်ချိန်၏ အရိပ်မှာ အလွန်ပင် ရှည်လျားသွားသည်။

"ဒါက အမိန့်ပဲ..."

"မင်းတို့ ငြင်းနိုင်ပါတယ် ဒါပေမယ့် ဝံပုလွေအုပ်စု ရောက်လာတဲ့အခါ ငါ့ရဲ့ မဟာချင်က ကောင်းကင်ကို တက်နိုင်တဲ့ သင်္ဘောတွေရှိမယ် ပြန်တိုက်နိုင်တဲ့ အမြောက်တွေ ရှိမယ်..."

"မင်းတို့ကတော့..."

"အဲ့ဒီရယ်စရာကောင်းတဲ့ တိုတောင်းတဲ့ ဓားတွေနဲ့ပဲ ဂြိုဟ်သားတွေကို သွားတိုက်နေရမှာပဲ..."

တိတ်ဆိတ်သွာ၏။

သုဿန်တစပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကဲဆာက ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဦးထုပ်ကို ချွတ်ကာ ရင်ဘတ်တွင် ထားလိုက်သည်။

"ရောမ... ပူးပေါင်းပါဝင်မယ်..."

ကလီယိုပတ်ထရာလည်း လှပစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော အရိုအသေပေးမှုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"အီဂျစ်က... အစွမ်းထက်သူတို့ရဲ့ ခြေရာကို လိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

"ကောင်းပြီ..."

ယင်ကျိန်းသည် ကျေနပ်ဖွယ် အပြုံးတစ်ခုကို ပြလိုက်သည်။

"လျူပန်..."

"ကျွန်တော်မျိုး အသင့်ပါ"

စပျစ်သီးများကို ခိုးစားနေသော လျူပန်က အမြန်ပြေးလာသည်။

"စာချုပ်တစ်ခု ရေးဆွဲလိုက်..."

"အသေးစိတ်တွေ ပါပါစေ…အထူးသဖြင့် ရေနံတူးဖော်ခွင့်နဲ့ ရာဘာကုန်သွယ်ရေး ခွင့်ပြုချက်တွေ..."

"ငါတို့အားလုံးက မိသားစုဝင်တွေ ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ စာရင်းကို သေချာရှင်းရမယ်..."

လျူပန်သည် စာချုပ် ဟူသော စကားကို ကြားသည်နှင့် သူ၏မျက်လုံးများမှာ မီးသီးကဲ့သို့ တောက်ပသွားသည်။

"ရပါတယ်… စိတ်ချပါ အရှင်မင်းကြီး၊ သူတို့ ဘောင်းဘီအထိပါ ပါသွားအောင် ချုပ်ပေးပါမယ်... အော် မဟုတ်ပါဘူး သူတို့ကိုယ်တိုင် စိတ်ပါလက်ပါ လက်မှတ်ထိုးပေးပါမယ်"

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ထိပ်သီးသုံးဦး မဟာမိတ်ဖွဲ့နေချိန်တွင်။

ဧရာမကွန်း၏ ကုန်တင်ခန်းတွင် ထုပ်ပိုးခြင်း ခံထားရသော ဂြိုဟ်သားမှာ ထူးဆန်းသော အခြေအနေတစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားသော်လည်း သူ၏ ဦးနှောက်မှာ အလွန်မြန်ဆန်စွာ အလုပ်လုပ်နေသည်။

သူက ရယ်မောနေသည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင် မပေါ်လွင်သော်လည်း သူ၏ စိတ်အသိထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေသည်။

"မိုက်မဲတဲ့ ကာဗွန်အခြေခံသက်ရှိတွေ..."

"မင်းတို့က အဲ့ဒါကို စူပါကွန်ဒတ်တာလို့ ထင်နေတာလား..."

"အဲ့ဒါက စူပါကွန်ဒတ်တာ ဟုတ်ပါတယ်..."

"ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါက... ဥတစ်လုံးလည်း ဖြစ်တယ်..."

" 'စက်မှုလုပ်ငန်း မိခင်ဘုရင်မရဲ့ ဥ... သတ္တုတွေကို စားသုံးပြီး ကိုယ်တိုင်ပေါက်ဖွားနိုင်တဲ့အရာ..."

"မင်းတို့က အဲ့ဒါကို အိမ်ခေါ်လာခဲ့ကြပြီ..."

"သတ္တုအရင်းအမြစ် အကြွယ်ဝဆုံး၊ မဟာချင်ရဲ့ မြို့တော်ကို ခေါ်လာခဲ့ကြပြီ..."

"ဟားဟားဟား..."

ကုန်တင်ခန်းထဲတွင်၊ နက်ပြာရောင် ပလ္လင်က အမှောင်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်။

မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပလ္လင်ခြေရင်းမှ ဧရာမကွန်း၏ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

၎င်းသည် ချက်ချင်း မလှုပ်ရှားသေးပေ။

၎င်းက စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ကြေးနှင့် သံတန် သန်းပေါင်းများစွာ၊ လက်နက်စက်ရုံများ အများဆုံးရှိသည့် ရှန်းယန်သို့ ဝင်ရောက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယင်းက သူ၏ အကောင်းဆုံး ပေါက်ဖွားရာနေရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထိုအချိန်၌ အောင်ပွဲ၏ဝမ်းမြောက်ခြင်းမှာ နစ်မွန်းနေတဲ့ ယင်ကျိန်းနှင့် သူ၏ အင်ပါယာမှာမူ ဤအရာအားလုံးအကြောင်း ဘာတစ်ခုမှ မသိရှိသေးပေ။