အခန်း (၂၆၅၉-၂၆၆၀)
Vol. 266 Ch. 2659-2660
အခန်း (၂၆၅၉) - လှုပ်ခတ်မှုမရှိဘဲ သေဆုံးခြင်း
စီကုကျူး နှင့် ရှန်ကျီရှန်း တို့နှစ်ယောက်မှာ ဆဲဆိုခံလိုက်ရသဖြင့် မှင်သက်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြပြီး၊ မိမိတို့မျက်စိရှေ့က အဖြစ်အပျက်ကိုပင် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။
ရှန်ထင်ဖန်းမှာလည်း အကြွင်းမဲ့ မှင်သက်သွားသည်။
"ဖန့်ချန် သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း"
"သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း ဘာလို့ ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရတာလဲလို့ တွေးနေတာ၊ အခုမှပဲ နားလည်တော့တယ်။ ကောင်းကင်ငါးပါးက ကောင်းကင်အရှင် တွေက ပိုကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှု ရှိသွားတာကိုး။"
ဝိညာဉ်ခေါ်ဆောင်သူက ပွဲပြီးပြီဟု ယူဆကာ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ငေးကြည့်နေသော ရှန်ထင်ဖန်းကို ကြည့်၍ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သံကြိုးတစ်စုံကို ပစ်လိုက်ပြီး သူမအား ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။
ရှန်ထင်ဖန်းသည် ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ခေါ်ဆောင်သူ၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းခံရကာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဟင်းလင်းပြင် ထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲခေါ်သွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
……
……
"ဟွမ်းချွမ်း ကောင်းကင်အရှင်... မင်းပြောတာတွေက တကယ်ပဲလား "
ရှန်ကျီရှန်း၏ မျက်နှာမှာ အညိုရောင်သမ်းသွားသည်။
စီကုကျူး မှာလည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုနိုင်ဘဲ မည်သို့ တွေးတောနေသည်ကို မသိနိုင်တော့ပေ။
"တကယ် ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ မင်းတို့မျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်အရှင် နောက်မျိုးဆက်တွေကို သွားမေးကြည့်လိုက်လေ "
"ဒါပေမဲ့ ငါ့အမြင်အရဆိုရင် မင်းတို့ အနေနဲ့ သူတို့ကို အနည်းငယ်တော့ ရိုသေသင့်တယ်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်တောင် ဖန့်ချန် က နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကနေ ကျင့်စဉ်တိုင် တွေ ထပ်ယူလာပေးဖို့ကို မျှော်လင့်နေကြတာ။"
"မင်းတို့အနေနဲ့ သူတို့ကို စေခိုင်းပြီး လက်စားချေပေးဖို့ ကြိုးစားနေတယ်ဆိုရင်တော့၊ အဲဒါကို မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။"
"အခု ကောင်းကင်ငါးပါး မှာ ဘယ်သူက သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းကို လှုပ်ရှားရဲမှာလဲ၊ အဲဒါက ငါတို့ ကောင်းကင်အရှင် တွေနဲ့ ရန်သူဖြစ်တာနဲ့ အတူတူပဲ "
ဟွမ်းချွမ်း ကောင်းကင်အရှင် က မဲ့ပြုံးပြုံး၍ -
"ယဲ့ထျန်းကူ ကို သိတယ်မဟုတ်လား အဲဒီကောင်လေးက ချန်ယောင်ကျောင်းတော် မှာ ဖန့်ချန် ကို သတ်လုနီးပါး လုပ်ခဲ့တာလေ၊ အခုဆိုရင် သူကိုယ်တိုင် ချင်းမင် ဘက်ကို သွားပြီး တောင်းပန်ဖို့တောင် ပြင်နေလောက်ပြီ။"
စီကုကျူး က ရုတ်တရက် အသံကို တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် -
"ဟွမ်းချွမ်း ကောင်းကင်အရှင်၊ မင်းပြောတာတွေက တကယ်ပဲဆိုပါစို့၊ ဒါဆို ငါတို့သာ အဲဒီ ဖန့်ချန် ကို ဖမ်းမိရင် သူ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကနေ ကျင့်စဉ်တိုင် ကို ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ယူလာလဲဆိုတာ သိရမှာမဟုတ်လား အဲဒီကျရင်..."
ပလပ်
ဟွမ်းချွမ်း ကောင်းကင်အရှင် က စီကုကျူး ကို တစ်ချက် ပါးရိုက်လိုက်သည်။ စီကုကျူး သည် ထိုနေရာမှ လွင့်ထွက်သွားပြီး နံရံတွင် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိကာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သတိပြန်မကပ်နိုင်တော့ပေ။
ရှန်ကျီရှန်း ၏ မျက်နှာထားမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုလေးနက်နေသည်။
သူတော်စင်ဧကရာဇ်ခန်းမ က ကောင်းကင်အရှင် တစ်ယောက်က သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းဝင်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်တာလား။
ယခင်ကဆိုလျှင် ကြားဖူးနားဝပင် မရှိခဲ့သော ကိစ္စဖြစ်သည်။
သူသည် သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း စိတ်ထဲတွင် အကြွင်းမဲ့ အတည်ပြုလိုက်သည်။ ထို့အတူ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော အဆင့်အတန်းမှာလည်း အဖိုးမတန်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
"တကယ်ကို ကျေနပ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ၊ အဲဒီလို လုပ်ချင်နေတာ ကြာပြီ။ မင်းတို့လို လူအိုကြီးတွေက ငါ ငယ်ငယ်ကတည်းကပဲ အမြဲတမ်း ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေခဲ့တာ။"
ဟွမ်းချွမ်း ကောင်းကင်အရှင် က မိမိလက်ဝါးကို ကြည့်၍ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောသည်။
စီကုကျူး သည် အနည်းငယ် သတိပြန်ကပ်လာပြီး ဟွမ်းချွမ်း ကောင်းကင်အရှင် ကို ဒေါသထွက်လွန်း၍ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် စိုက်ကြည့်နေသည်။
"မင်း ခုနက ပြောတဲ့ အကြံဉာဏ်က လုပ်ဆောင်ရမယ့်ပုံ ပေါက်ပေမဲ့၊ တကယ်တမ်းကျတော့ ဝက်လောက်တောင် ဉာဏ်မရှိတဲ့ အကြံပဲ။"
"မင်း ချင်းမင် ကို တကယ်ပဲ အားနည်းတယ်လို့ ထင်နေတာလား"
"ပြီးတော့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ကောင်းကင်ငါးပါး မှာ ဘုံသဘောတူညီချက် မရသေးဘဲနဲ့ အချင်းချင်း ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ စိတ်ကူးနေတာလား "
"တိုက်ခိုက်ဖို့ စိတ်ကူးရင်လည်း ငါတို့အားလုံး ကျင့်စဉ်တွေ ရပြီးတဲ့နောက်မှာမှ တိုက်ပေါ့။ အခုလို အချိန်မှာ တိုက်ခိုက်နေရင် ဘယ်ဘက်ကမှ အကျိုးအမြတ် မရှိဘူး၊ တကယ်ကို ဝက်လောက်တောင် ဉာဏ်မရှိတာပဲ။"
"ကောင်းကောင်း စဉ်းစားကြည့်ပါဦး၊ ရှန်ထင်ဖန်း ဘာလို့ သေရတာလဲ ဟမ် "
ဟွမ်းချွမ်း ကောင်းကင်အရှင် က မဲ့ပြုံးပြုံး၍ -
"ငါက ကောင်းကင်အရှင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းတို့လို အဆင့်နိမ့် အသက်စွမ်းအင်ရှိတဲ့သူတွေကို သတိပေးတာပါ။ ဒီနေ့တော့ မင်းတို့လို 'သက်တော်ရှည် ဘိုးဘေးကြီး' နှစ်ယောက်ကို တစ်ချက် လမ်းညွှန်ပေးလိုက်မယ်။"
"ရှန်ထင်ဖန်း သေရတာဟာ သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း ကို တစ်ခုခု အကြောင်းပြန်ပေးလိုက်တာပဲ မဟုတ်လား ဒီကိစ္စကို ထပ်မတွေးပါနဲ့တော့၊ ပစ္စည်းတွေသိမ်းပြီး မြန်မြန်ထွက်သွားကြပါ။ မင်းတို့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်တွေကိုလည်း လျှို့ဝှက်ထားကြ၊ နောက်ဆို ဒီနေရာကို လာစောင့်ပေးမယ့်သူ ရှိမှာမဟုတ်တော့ဘူး။"
ပြောပြီးသည်နှင့် ဟွမ်းချွမ်း ကောင်းကင်အရှင် သည် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
"သေစမ်း... သေစမ်း..."
စီကုကျူး သည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်နေသည်။ ဟွမ်းချွမ်း ကောင်းကင်အရှင် ကို ဆဲဆိုနေခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် အခြားသူကို ပြောနေခြင်းလား ဆိုသည်မှာ မသိနိုင်ပေ။
ရှန်ကျီရှန်း သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။
"ငါတို့ တစ်ခုခုကို လွဲချော်ခဲ့ပုံရတယ်။ ပစ္စည်းတွေအရင်သိမ်းပြီး ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားကြစို့၊ ဒီနေရာက အရင်လို လုံခြုံတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ရှန်ထင်ဖန်း တောင် အသတ်ခံရတယ်ဆိုတော့ ငါတို့လည်း အသတ်ခံရနိုင်တယ်။ မင်းက ချီထျန်းမျိုးနွယ် ဘက်ကို ပြန်သွား၊ ငါက အသက်ကိုးသက်နဂါးမျိုးနွယ် ဘက်ကို ပြန်မယ်။ အခွင့်အရေးရရင် အကြီးကဲငါးပါး တွေဆီ သွားပြီး ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေလဲ ဆိုတာ အမှန်အတိုင်း မေးကြည့်ရမယ်။ ငါတို့ ဘယ်ကို သွားရမလဲ ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အဖြေတစ်ခုတော့ လိုအပ်တယ်။"
……
……
ဖန်းချန် သည် ပိတ်ကာကြီးပေါ်မှ အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ -
"ဒီသူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်တွေကတော့ လူတိုင်းကို ရန်စနေတာပဲ။ သူတို့က ငါတို့မျိုးဆက်ကိုပဲ အထင်သေးတယ် ထင်ခဲ့တာ၊ တကယ်တမ်းကျတော့ လက်ရှိ ကောင်းကင်အရှင် တွေ ငယ်ငယ်ကတည်းက သူတို့ရဲ့ ဖိနှိပ်မှု၊ အနိုင်ကျင့်မှုကို ခံခဲ့ရတာပဲ။ အခုတော့ သစ်ပင်လဲတော့ မျောက်ပြေးကြတဲ့ ပုံစံမျိုးပါပဲ။"
ခုနက ဟွမ်းချွမ်း ကောင်းကင်အရှင် လုပ်ရပ်မှာ နောက်မျိုးဆက်အတွက် လက်စားချေပေးခြင်း အနည်းငယ် ပါဝင်သော်လည်း၊ သူ၏ စကားအရ ငယ်ငယ်က သူတို့အုပ်စုရဲ့ အနိုင်ကျင့်မှုတွေကို အရိုးစွဲအောင် ခံခဲ့ရတာကို သိသာသည်။
သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း က ပိုပြီး အလားအလာကောင်းမှန်း သိလိုက်တာနဲ့ သူတို့ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း ကို ချက်ချင်း ဖျက်သိမ်းလိုက်တာမှာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပေ။
ရှန်ထင်ဖန်း သေဆုံးမှုမှာ ရေကန်ထဲ ကျောက်ခဲတစ်လုံး ပစ်လိုက်သလိုမျိုး အသံထွက်လိမ့်မယ် ထင်ခဲ့တာ။ တကယ်တမ်းကျတော့ သဲမှုန်လေးတစ်မှုန် ပင်လယ်ထဲ ကျသွားသလိုပဲ၊ ရေလှိုင်းလေးတောင် ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
တစိုးတစိမျှ လှုပ်ခတ်မှုမရှိဘဲ သေဆုံးသွားခြင်းဖြစ်သည်။
"အရှင်သခင်၊ အရှင်ပြောသလိုနဲ့ ကျွန်တော် ခုနက မြင်ခဲ့ရတဲ့ အခြေအနေအရဆိုရင်... သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်တွေက နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ထားတဲ့ အခြေခံတွေ ရှိပေမဲ့၊ သူတို့ ပိုစုဆောင်းမိခဲ့တာကတော့ ဘာကိုမှ အထင်မကြီးတဲ့ မောက်မာမှုတွေပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။"
လီဝူ ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မဲ့ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"အခုတော့ သူတို့မှာ အားကိုးရာ မရှိတော့ဘူး၊ ကောင်းကင်ငါးပါး က ကောင်းကင်အရှင် တွေက သူတို့ကို ဘယ်မျက်နှာသာ ဘယ်ပေးပါ့မလည်း။ 'သက်တော်ရှည် ဘိုးဘေးကြီး' လို့ ပြောပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့က သာမန် အဆင့်မြင့် တပည့်တွေထက် စွမ်းရည်နည်းနည်း ပိုသာတဲ့ နောက်မျိုးဆက်တွေပဲလေ။"
စကားအနည်းငယ် ရပ်လိုက်ပြီးနောက် လီဝူသည် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ -
"အရှင်သခင်၊ အရှင် ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ။"
"နေပါဦး၊ ငါ့မှာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိတယ်၊ အတွင်းနယ်မြေ က ဖန့်ငရဲမင်းက အတွင်းကမ္ဘာ နဲ့ ပေါင်းစပ်သွားရင် ငါတို့ကော ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ "
ချီယန် သူတော်စင် သည် ရုတ်တရက် လက်ထောင်၍ မေးသည်။
ဖန့်ချန် နှင့် လီဝူ တို့က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း လျစ်လျူရှုလိုက်ကြသည်။
ဖန့်ချန် သည် စိတ်အာရုံကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အတွင်းနယ်မြေ ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ရှိနေသော သံသရာမသေမျိုး ကျင့်စဉ် မှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြန်လည် ဖြတ်သန်းပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုကျင့်စဉ်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်အစစ်မှ ပေါက်ဖွားလာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မွေးရာပါ ရင်းနှီးမှု ရှိနေပြီး၊ ၎င်းမှာ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း နှင့်လည်း အလွန် ဆက်စပ်မှု ရှိနေသည်။
"ဒါဆိုရင် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ကြစို့။"
ဖန့်ချန် သည် မျက်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်သည်။
နောက်လာမည့် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်အကြောင်းကို သူ လုံးဝ စိတ်မပူတော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆုလာဘ် မရတော့သည့်တိုင်၊ အဆင့်မြင့် တပည့်အဖြစ် ဘွဲ့ရအောင် မဖြေဆိုနိုင်လျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။
သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေသော တံဆိပ်များမှာ ကျောင်းတော်က ပေးသော တံဆိပ်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ သန်မာနေပြီးသားဖြစ်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် မိမိ၏ အတွင်းနယ်မြေ ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ပြီးသည်အထိ သူ ကျင့်ကြံခြင်း အခန်းကဏ္ဍမှ ထွက်လာမည် မဟုတ်ပေ။
ကျင့်စဉ်ကို စတင် လည်ပတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အတွင်းနယ်မြေ အတွင်းတွင် လေမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။
ကျောက်ခဲများစွာမှာ လေထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး ခဏတာ ရပ်တန့်နေပြီးနောက်၊ သဲမုန်တိုင်း တစ်ခုကဲ့သို့ ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်လာသည်။ ဖန့်ချန် ကိုယ်တိုင်ပင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။
"ကျင့်စဉ်ကို အခုမှ စလည်ပတ်တာလေ"
ဖန့်ချန် သည် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် စိတ်ကို ပြန်လည် စုစည်း၍ ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် လည်ပတ်လိုက်သည်။
သဲမုန်တိုင်းများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာပြီး၊ အထွတ်ထိပ်တာအိုမြစ် ထဲရှိ ရေများပင်လျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အတူတူ စီးဝင်လာသည်။
အတွင်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ မြေပြင်မှာ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် တစ်လက်မချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဖန့်ချန် ၏ စုပ်ယူခြင်း၊ ပြောင်းလဲခြင်း ကို ခံနေရသည်။
ချီယန် သူတော်စင် သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် -
"အရမ်းမြန်တဲ့ အရှိန်ပဲ၊ ဒီအတိုင်းဆိုရင် အချိန်အကြာကြီး မလိုတော့ဘဲ အတွင်းနယ်မြေ ကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်နိုင်တော့မှာပဲ။"
လီဝူ ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်တာနဲ့၊ ရှန်ဟုန်မျိုးနွယ်စု တွေအတွက် တကယ်ကို အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလာပြီ။"
"လီဝူ... အောင်မြင်ရုံတင်မကဘူး၊ ငါကြည့်ရတာ မင်းတို့ ရှန်ဟုန်မျိုးနွယ်စု တွေဟာ မီးတောက်တွေနဲ့အတူ ထွန်းတောက်တော့မှာပဲ "
ချီယန် သူတော်စင် က သက်ပြင်းချ၍ -
"ခုနက ဟွမ်းချွမ်း ကောင်းကင်အရှင် ပြောတာ ကြားလိုက်တယ်မဟုတ်လား အခု ကောင်းကင်ငါးပါး မှာ ဖန့်ငရဲမင်းအရှင် ကို ဘယ်သူကများ ရန်စရဲမှာလဲ၊ ရန်စတဲ့သူ သေတာပဲ "
"ဒီလို အခြေခံရှိနေတာ၊ ငါကြည့်ရတာ သူတို့နဲ့ တိုက်ရိုက် ရန်ဖြစ်ပြီး၊ ဟို ဟော်ဆွေ့ အိုကြီးဆီကနေ ဖန့်ငရဲမင်း အရှင် ရဲ့ အကြီးကဲတွေကို ပြန်ခေါ်လာတာ ပိုကောင်းမယ်။"
လီဝူ သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မဲ့ပြုံးပြုံး၍ -
"အရှင်သခင် မှာ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိတယ်၊ မင်းရဲ့ အကြံပေးစရာ မလိုဘူး။"
"ပြောခွင့်တောင် မပေးဘူး၊ ဒါဆိုရင်လည်း မပြောတော့ပါဘူးလေ။"
ချီယန် သူတော်စင် သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပခုံးတွန့်ကာ တစ်ဖက်သို့ သွားထိုင်ပြီး ဖန့်ချန် ကို စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
အခန်း (၂၆၆၀) - အတားအဆီး
နှစ်များ တစ်နှစ်ပြီး တစ်နှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။
နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ မှ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော လှိုင်းပုတ်ခတ်မှုများမှာလည်း ကောင်းကင်ငါးပါး တွင် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။
သာမန် သူတော်စင် များသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကို နားလည်သဘောပေါက်သွားကြပြီးနောက်၊ ယခင်အတိုင်းပင် မိမိတို့၏ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များကို ပြန်လည်လုပ်ဆောင်ကြသည်။
အကြောင်းမှာ သူတို့အနေဖြင့် အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်သစ်များကို လေ့ကျင့်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး အလွန်နည်းပါးကြောင်း ကိုယ်တိုင် သိရှိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုကာလအတွင်း ရှီးမျိုးနွယ်စု ဘက်မှ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီး ရာထူးမှာလည်း ကြာရှည်စွာ အတည်မဖြစ်နိုင်သေးဘဲ ဖန့်ချန် ကသာ ယာယီတာဝန်ယူထားဆဲ ဖြစ်သည်။
တကယ့် လက်တွေ့စီမံခန့်ခွဲသူမှာမူ ထိုက်ဟောင်ရှန်း ဖြစ်သည်။
ထိုက်ဟောင်ရှန်း မှာ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော် သို့ ဖန့်ချန် ကို တွေ့ဆုံရန် အကြိမ်ကြိမ် လာရောက်ခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ကြိမ်မျှ တွေ့ဆုံခွင့် မရရှိခဲ့ဘဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့်သာ ပြန်သွားခဲ့ရသည်။
နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ထပ်မံကုန်လွန်သွားသည်။
သတင်းတစ်ရပ်မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
၎င်းမှာ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကို ဖွင့်လှစ်မည့် အချိန်ဇယား ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည့် အချိန်မှ စတင်ရေတွက်ပါက၊ နောင်တွင် နှစ်ပေါင်း (၅၀၀) တစ်ကြိမ်နှုန်းဖြင့် ဝင်ရောက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤသတင်းနှင့်အတူ သတင်းတစ်ခု ထပ်မံပါဝင်လာသည်။
နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမ ၏ အဖွဲ့ဝင်အရေအတွက်ကို (၁၀၀) မှ (၅၀၀) အထိ တိုးချဲ့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသတင်းအကြီးစားမှာ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးကို ဆူညံသွားစေတော့သည်။
ကျောင်းသား အမြောက်အမြားမှာ ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်ကြပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ မျက်ရည်များပင် ကျလာကြသည်။
သူတို့သည် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ထဲမှ ကျင့်စဉ်များနှင့် ဝေးကွာနေရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမ က အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးအပ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ထိုသို့ဖြစ်လာခြင်းကြောင့် တစ်ချိန်က ကောင်းကင်ငါးပါး အဆင့်တူ အယောက် (၁၀၀) စာရင်းဝင်ရန် မစွမ်းသာခဲ့သော ကျောင်းသားများမှာ တစ်ညချင်းအတွင်းမှာပင် နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့်များ ဖြစ်လာကြသည်။
အဆင့် (၅၀၀) ကျော်နေသူများမှာလည်း ကြိုးစားရုန်းကန်လိုက်ပါက ထိပ်ဆုံး (၅၀၀) စာရင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အခြေအနေ ရှိသည်။
နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့် ဖြစ်လာပြီဆိုလျှင် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သို့ သွားရောက်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားပြီ မဟုတ်ပါလော။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤသတင်းတွင် သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်များ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။
သူတို့၏ အထူးအခွင့်အရေးများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့မှာလည်း သာမန် နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့်များ ဖြစ်သွားကြပြီး၊ ကျင့်စဉ် မရရှိသေးသူများမှာ နှစ်ပေါင်း (၅၀၀) ကြာလျှင် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ကျင့်စဉ် ရရှိပြီးသူများမှာမူ ဆက်လက်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော ဆန်းနယဲ့အဆင့် ဘွဲ့တံဆိပ်များကို ရရှိရန် ကြိုးစားနိုင်သည်။
ထို့အပြင် ကောင်းကင်ငါးပါး ရုံးတော် တွင်လည်း ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့် ဖြစ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကောင်းကင်ငါးပါး ရုံးတော်၏ နေမင်းခုနစ်ပါး ဧရိယာ သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။
အဖွဲ့အသီးသီးမှ သူတော်စင် များမှာ ထိုစည်းမျဉ်းအသစ်ကို သိရှိထားကြသည်။ ယခင်က ယှဉ်ပြိုင်သည့် ပုံစံမှ ယခုအခါတွင် တရားဓမ္မ ဆွေးနွေးသည့် ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့်များအတွက် ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်မှု အတွေ့အကြုံများကို အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးဖလှယ်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ပေးခြင်းဖြစ်သည်။
"ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးများ၊ ဆရာများ၊ ဒီသတင်းတွေကို အားလုံး မှတ်သားထားပြီးပြီ မဟုတ်လား"
"နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ မင်းတို့ လုပ်ရမှာကတော့ အောက်ခြေကနေ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ကျောင်းသားတွေကို ဆက်တိုက် ရွေးထုတ်ဖို့ပါပဲ။ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ကုန်ကျရင်လည်း ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး။"
"ငါကိုယ်တိုင် သမာဓိခုံရုံး ဆီကနေ လျှောက်ထားပေးမယ်၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကလည်း ငါတို့ လိုအပ်ချက်တွေကို အကုန်ဖြည့်ဆည်းပေးမှာပါ။"
"အခု နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမ က စည်းကမ်းတွေကို ဖြေလျှော့ပေးလိုက်တာဟာ မင်းတို့အတွက် လမ်းခင်းပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ ဒီအခွင့်အရေးကို လွဲချော်မသွားစေနဲ့။"
"အရည်အချင်းရှိတဲ့ နောက်မျိုးဆက်တွေကို အပေါ်ကို တက်လာခိုင်းပါ။ အရည်အချင်းမရှိဘဲ နောက်ပေါက်လမ်းကြောင်းကနေ လာချင်တဲ့သူတွေကိုတော့ အောက်ကို ဆင်းသွားခိုင်းလိုက်၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုကို အလဟသ မဖြစ်စေနဲ့။"
"ဒါ့အပြင် မင်းတို့ရဲ့ အကြည့်တွေကိုလည်း ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေ ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်တယ်။"
"အဲဒီ နတ်ဘုရားနယ်မြေ သေးသေးလေးတွေထဲမှာလည်း အရည်အချင်းရှိတဲ့ နောက်မျိုးဆက်တွေ ရှိနေနိုင်တယ်၊ တတ်နိုင်သမျှ ဆွဲခေါ်လာခဲ့ကြ။"
"အော်.. ဟုတ်ပြီ၊ နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမ မှာ နောက်ထပ် စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့်တွေက ကောင်းကင်ငါးပါး ရုံးတော်ရဲ့ နေမင်းခုနစ်ပါး ဧရိယာ ကို လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ။"
"နောင်ဆိုရင်လည်း နှစ် (၁၀၀) ကန့်သတ်ချက် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ဝင်ချင်မှ ဝင်၊ မဝင်ချင်ရင် မဝင်နဲ့။"
ဟေးဆန်း က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
သူ့ရှေ့တွင် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် မှ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးများနှင့် ဆရာများ ထိုင်နေကြပြီး၊ အားလုံးမှာ အလေးအနက် မှတ်စုမှတ်သားနေကြသည်။
ထိုသတင်းကို ကြားပြီးနောက် ထိုက်ဟောင်ရှန်း က လက်ထောင်၍ -
"ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ၊ ဒီလိုသာဆိုရင် နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့်တွေက ယှဉ်ပြိုင်ချင်ပေမဲ့ ပြိုင်ဘက် ရှာမတွေ့တာမျိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"
"တချို့က ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး နှစ်ရှည်လများ နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမ ကို မလာဘဲ နေကြမယ်ဆိုရင်၊ သူတို့ရဲ့ ရာထူးနေရာတွေက အမြဲတမ်း သိမ်းပိုက်ခံထားရသလို ဖြစ်မနေဘူးလား"
ကျောင်းတော်အုပ်ကြီး များစွာမှာ ခေါင်းငြိတ်ကြသည်။ ထိုက်ဟောင်ရှန်း မှာ သူတို့ မေးချင်နေသော မေးခွန်းကို မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟေးဆန်း က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် -
"အပေါက်ရှာပြီး အိမ်သာမတက်ဘူး ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးလား အိပ်မက် မမက်ပါနဲ့။"
"နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့်တွေက အခု လွတ်လပ်သွားပေမဲ့၊ ငါရရှိထားတဲ့ သတင်းထဲမှာ မင်းတို့ကို မပြောရသေးတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ကျန်သေးတယ်။"
"သူတို့ နေမင်းခုနစ်ပါး ခန်းမ ကို ရှောင်ပြီး မလာကြရင်တောင်၊ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကိုတော့ သွားရမှာပဲ မဟုတ်လား "
"နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ တောင် မသွားချင်ဘူး ဆိုရင်၊ သူတို့မှာ နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့် ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို သိမ်းပိုက်ထားဖို့ ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိသေးလဲ "
"ဒါကြောင့် နှစ် (၅၀၀) တစ်ကြိမ် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ဖွင့်တဲ့အချိန်တိုင်းမှာ၊ သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း ရဲ့ တည်ထောင်သူ ဖန့်ချန် က ကြီးမှူးပြီး ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ တစ်ခု ကျင်းပပေးလိမ့်မယ်။"
"အဆင့် (၄၀၀) နောက်ပိုင်းမှာ ရှိတဲ့ နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့်တွေကို နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့် အရည်အချင်းကနေ အကုန်ထုတ်ပယ်လိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ နှစ် (၁၀၀၀) အတွင်းမှာ နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့် ထပ်မဖြစ်ရဘူး။"
"ဒီနေရာ (၁၀၀) လွတ်သွားပြီဆိုရင် တခြားကျောင်းသားတွေ နေရာဝင်ယူလို့ ရသွားပြီ မဟုတ်လား "
"ဒါ့အပြင် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ဖွင့်တဲ့အချိန်မှာတောင် မလာဘူးဆိုရင်၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့ အသီးသီးရဲ့ စစ်ဆေးရေးဌာန ကနေ အကြောင်းပြချက်ကို စစ်ဆေးလိမ့်မယ်။"
"အကြောင်းပြချက်က ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ် ဆိုရင်တော့ ခွင့်လွှတ်ပေးမှာပါ။"
"အကယ်၍ ရှောင်ပြီး မလာတာမျိုး ဖြစ်ရင်တော့ ချက်ချင်း ထုတ်ပယ်လိုက်မှာပဲ၊ တစ်သက်လုံး နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့် အရည်အချင်း ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မပေးတော့ဘူး။"
"အတိုချုပ်ပြောရရင်တော့၊ ဒီတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ငါးပါး ဆွေးနွေးချက်ရဲ့ ရလဒ်ကတော့ ကျောင်းသားတွေ ပိုမိုများပြားစွာနဲ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ထဲကနေ ကျင့်စဉ်တွေကို ရရှိစေချင်တာပါပဲ။"
"ဒီကိစ္စမှာ လိမ်ညာလှည့်ဖြားရဲသူတိုင်းကို သူတို့ ခံနိုင်ရည်မရှိတဲ့ ပြစ်ဒဏ်တွေက စောင့်ကြိုနေမှာပါ။"
ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးများနှင့် ကျောင်းအုပ် များမှာ အလေးအနက် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြသည်။
……
……
လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော် တွင် ဇောင်ဟွေ က အစည်းအဝေးပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် အစည်းအဝေး အကြောင်းအရာများကို ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် တို့အား ပြန်လည် ပြောကြားသည်။
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်၊ ဆွေ့ရှင်းကျီ၊ လွမ်းထိုက်ကူ စသည့် သက်တော်ရှည် ဘိုးဘေးကြီး များမှာ ယခုအခါ လေ့ကျင့်ခြင်းကို ရပ်နားထားပြီး အတူတူ စုဝေးနေကြသည်။
ဇောင်ဟွေ ပြောပြသော သတင်းကို ကြားပြီးနောက်၊ သူတို့သည် သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်ဟောင်းများကို ကောင်းကင်ငါးပါး က မည်သို့ စီစဉ်ထားသည်ကို သိရှိသွားကြသည်။
သူတို့အား နေမင်းခုနစ်ပါး တပည့် အရည်အချင်း ကို ပေးအပ်လိုက်သော်လည်း၊ ယခင်က အထူးအခွင့်အရေးများမှာ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။
ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းကတော့ တကယ်ပဲ မြင့်မားပြီး ကျင့်စဉ်လည်း ရရှိထားပြီး ဖြစ်တဲ့အတွက်၊ ဒီစွမ်းရည် နှစ်ခုနဲ့တင် ကောင်းကင်ငါးပါး မှာ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ နေရာရနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ နောင်တွင် ကောင်းကင်အရှင် တွေကို စေခိုင်းဖို့ဆိုတာမှာတော့ ဟောင်းနွမ်းသွားတဲ့ သတင်းဟောင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သွားတော့သည်။
"ဒီလို စီစဉ်တာကိုတော့ ငါ ဘာမှ မပြောလိုပါဘူး။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း မှာ ရှိနေစဉ်တုန်းက အကောင်းဆုံး ဆက်ဆံမှုကို ခံစားခဲ့ရပြီးသားပါ။ ရသင့်ရထိုက်တဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကိုလည်း အကုန်ယူပြီးပြီ၊ လေ့လာခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေကလည်း တစ်ခုထက်တစ်ခု ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးလွန်းတယ်။"
လွမ်းထိုက်ကူ က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောသည်။
ထို့နောက် သူက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ကာ ခါးသီးစွာ ပြုံး၍ -
"ဒါပေမဲ့ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်မှု ဘက်မှာတော့ ငါ့မှာ ပြဿနာ အကြီးကြီး ရှိနေတယ်။ မင်းတို့ အားလုံးလည်း အတူတူပဲ ဖြစ်မယ် ထင်တယ်"
"အင်း"
ဆွေ့ရှင်းကျီ က ခေါင်းငြိမ့်၍ -
"ငါ ခန့်မှန်းထားတဲ့ အတိုင်းအတာအရဆိုရင် အတွင်းနယ်မြေ တစ်ခုကို လေ့ကျင့်ဖို့ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း (၁၀၀၀၀) လောက် ကြာလိမ့်မယ်။"
"ငါနဲ့ မင်းနဲ့က လင်နယဲ့ အဆင့်မြင့် ဘွဲ့တံဆိပ်တွေပဲ၊ ငါတို့ ကျင့်စဉ်တွေက အတွင်းနယ်မြေ (၉) ခုအထိ လေ့ကျင့်နိုင်တယ်။ အဲဒီတော့ ဒီကျင့်စဉ်ကို ပြီးမြောက်ဖို့ဆိုရင် နှစ် (၁၀၀၀၀၀) လောက် ကြာလိမ့်မယ်၊ နည်းနည်းတော့ ကြာနေပြီ..."
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် က မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြုံးပြုံး၍ -
"ငါက လင်နယဲ့ အလယ်အဆင့် ပါ၊ ကျင့်စဉ်ထဲမှာ အတွင်းနယ်မြေ (၆) ခုပဲ လေ့ကျင့်နိုင်တယ်။"
"နှစ်ပေါင်း (၆၀၀၀၀) လောက်တော့ ကြာမှာပဲ၊ ပြီးတော့ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ကလည်း နင်တို့လောက် မမြင့်ဘူး။"
သက်တော်ရှည် ဘိုးဘေးကြီး ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဆွေ့ရှင်းကျီ နှင့် လွမ်းထိုက်ကူ မှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ အားလုံး လင်နယဲ့ အလယ်အဆင့် များ ဖြစ်ကြပြီး ကျင့်စဉ် အဆင့်မှာလည်း ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ယခု လေ့ကျင့်မှု အရှိန်အဟုန်မှာလည်း အနည်းငယ်သာ ကွာခြားကြပြီး၊ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ အရည်အချင်း ကွာခြားမှုမှာ အလွန်နည်းပါးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဖန့်ချန် ရဲ့ လေ့ကျင့်မှု အရှိန်အဟုန်က ဘယ်လိုရှိမလဲ မသိဘူး..."
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"အချိန်တန်လို့ သူ ကျင့်ကြံခြင်း အခန်းကဏ္ဍက ထွက်လာရင် ငါတို့ အကြံတောင်းကြည့်ကြတာပေါ့၊ တကယ်တမ်းကျတော့ ဒေသကြီး ကျင့်စဉ်တွေက ငါတို့နဲ့ တကယ်ပဲ ကွဲပြားကောင်း ကွဲပြားနိုင်တယ်"
လွမ်းထိုက်ကူ က ပြောသည်။
"နှစ် (၅၀၀) တစ်ကြိမ် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကို မင်းတို့ သွားဖို့ စိတ်ကူးရှိလား "
ဆွေ့ရှင်းကျီ က မေးသည်။
"သေချာပေါက် သွားရမှာပေါ့။ ဖြစ်နိုင်ခြေ မများရင်တောင်မှ တစ်ကြိမ်လောက် စမ်းကြည့်ရမှာပဲ။ရွှမ်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် ဘွဲ့တံဆိပ် ရမရပေါ့၊ ဒီနှစ် (၅၀၀) လေ့ကျင့်မှုက ငါတို့ကို အနည်းငယ် တိုးတက်စေမှာ မဟုတ်ဘူးလား "
လွမ်းထိုက်ကူ က ရယ်မောသည်။
သက်တော်ရှည် ဘိုးဘေးကြီး အများစုမှာလည်း အလားတူ သဘောထား ရှိကြပြီး၊ နှစ် (၅၀၀) တစ်ကြိမ် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သို့ သွားရောက်ရန် စိတ်ကူးရှိကြသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဘွဲ့တံဆိပ် မြင့်မားလေ ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်မားလေ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကပင် လေ့ကျင့်မှု အရှိန်အဟုန်ကို အနည်းငယ် တိုးတက်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ဖန့်ချန် ၏ အတွင်းနယ်မြေ မှာ အခွံလွတ်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ပါးလွှာသော အလွှာတစ်ထပ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ကျန်ရှိသမျှမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအား တံဆိပ်များကို ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည့်အခါ ပြဿနာအချို့ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အတားအဆီးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။