အခန်း (၂၆၅၃-၂၆၅၄)
Vol. 266 Ch. 2653-2654
အခန်း (၂၆၅၃) - စတင်ခြင်း - သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း
ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ ထိုကောင်းကင်အရှင်ကပင် စကားပြန်ပြောလာသည်။ သူတို့အားလုံး တိုင်ပင်ပြီးသား ဖြစ်သည့်အတိုင်း သူ၏ လေသံမှာ ပြတ်သားနေသည်။
“ဖန့်ချန်၊ ဒီစကားတွေကို ထပ်မပြောပါနဲ့တော့။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့အားလုံးက မင်းကို ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ ထဲ ပါဝင်ဖို့ တိုက်တွန်းတယ်။ ပြီးတော့ မင်းက အကြီးအကဲငါးပါးရဲ့ ချုပ်ကိုင်မှုအောက်မှာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ ထဲမှာ မင်း ရရှိသင့်တဲ့ အခွင့်အရေးအားလုံးကို ခံစားခွင့်ရှိတယ်။”
“……”
အကြီးအကဲငါးပါးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အကြီးအကဲငါးပါးထဲမှ ဆွေ့ဟွမ်ရွှီက အေးစက်သော လေသံဖြင့် -
“ခင်ဗျားတို့ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ သူ့ကို ဆဌမမြောက် အကြီးအကဲ ဖြစ်စေချင်တာလား။”
စီကုကျိက -
“ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်အရှင်တွေ ဘယ်ရောက်သွားကြတာလဲ။ ထွက်လာပြီး စကားပြောစမ်းပါ”
ဖူချန်ချူးက -
“တကယ်လို့သာ သူက ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ ထဲ ဝင်မယ်ဆိုရင်၊ ဒီစီမံကိန်းကို ဒီမှာတင်ပဲ ရပ်တန့်ပစ်လိုက်တော့ ”
ရင်ရှန်းရှူနှင့် ရှန်တူရှင်းတို့ကမူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောကြပေ။ သို့သော် ထိုအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများ ရှိရာသို့ ကြည့်လိုက်သည့် သူတို့၏ အကြည့်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မှောင်မိုက်နေသည်။
အကြီးအကဲငါးပါး၏ ပြင်းထန်စွာ ကန့်ကွက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထိုကောင်းကင်အရှင်များအုပ်စုမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဖန်ရုကန်နှင့် အခြားသူများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။ ‘သူတော်စင်ခန်းမ’ မှ ကောင်းကင်အရှင်များက ဖန့်ချန်ကို ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ ထဲ ဝင်စေချင်သည်ဟု ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်ပြောလာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
ယခုအခါ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်။
“ဒါက… ဖြောင်းဖြပြီး ခေါ်လိုက်တာမျိုးလား။”
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်အရှင်တို့ရဲ့ ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်ရလို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်ဆိုတဲ့ ကျုပ် ဒီတစ်သက်မှာ ဘယ်တော့မှ အညံ့ခံပြီး လက်ခံသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ဆီမှာ ရွေးချယ်စရာ နည်းနည်းပဲ ရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ နဲ့ ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ ကို အတူတူ ဆက်ရှိခွင့်ပေးမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ ကို ဖျက်သိမ်းပြီး ငါ့စီမံကိန်းကိုပါ တစ်ခါတည်း ဖျက်သိမ်းမလား။
ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ ကိုပဲ ကမ္ဘာပေါ်မှာ တစ်ဦးတည်း ရှိခွင့်ပေးပြီး ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ ကို လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်လိုက်မလားပဲ။”
“ဖန့်ချန်၊ ဖြည်းဖြည်းပြောပါကွာ။ အရင်ဆုံး သဘောတူလိုက်သလို ဟန်ဆောင်ပြီး နောက်မှ အခြေအနေကြည့်ပြီး ဆက်သွယ်ကြတာပေါ့…”
ဖန်ရုကန်မှာ ကြောက်လန့်သွားပြီး မျက်နှာအမူအရာ ပျက်ယွင်းလျက် ဖန့်ချန်ကို တိတ်တဆိတ် သတိပေးလိုက်သည်။ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်တို့ကလည်း စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် အတူတူ သတိပေးလိုက်ကြသည်။
မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ခုနက ဖန့်ချန် ပြောလိုက်သည့် စကားများမှာ ကောင်းကင်အရှင်တစ်ဦးကို ပြောဆိုရမည့် စကားမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ ထိုစကားများထဲတွင် ခြိမ်းခြောက်နေသည့်အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။
အကြီးအကဲငါးပါးကို အန်တုနေခြင်းမှာ သူတို့ မကြောက်သော်လည်း၊ ထိုငါးပါးမှာ ကောင်းကင်အရှင်များ မဟုတ်ကြပေ။ အသက်ရှင်နေသော ဘိုးဘေးများနှင့် ကောင်းကင်အရှင်တို့မှာ မတူညီသည့် ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ ကောင်းကင်အရှင်များကို တကယ်တမ်း ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပါက ကိစ္စမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားသွားလိမ့်မည်။
“ဒီကောင်… ရဲရင့်ရုံတင်မကဘဲ လူမိုက်ဆန်တဲ့ သတ္တိမျိုးပါ ပါနေပါလား။ လူသားမျိုးနွယ်စုထဲမှာ ဒီလိုကျောင်းသားမျိုး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပေါက်ဖွားလာတာလဲ။”
အဆင့်မြင့် ကျောင်းသား အတော်များများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ကာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ဆွေ့ရှင်းကျီနှင့် လွမ်းထိုက်ကူတို့မှာလည်း မျက်နှာပျက်သွားပြီး လေးနက်သော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“ဖန့်ဘိုးဘေးက အသက်စွမ်းအင်အဆင့်နဲ့တင် ကောင်းကင်အရှင်တွေကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရဲတာပဲ ”
အောက်ရုလိုင်းက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသည်။ သူ အလွန် အားကျမိသည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် သူသာ ဤနေရာ၌ ရပ်တည်နိုင်ပြီး ကောင်းကင်အရှင်များကို မငုံ့မညွတ်ဘဲ အခိုင်အမာ ဆဲဆိုနိုင်ပါက သေရမည်ဆိုလျှင်ပင် တန်ပါသည်။
ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်အရှင်များကိုပင် မကျေနပ်ဖြစ်နေသည့် အကြီးအကဲငါးပါးသည်လည်း ဖန့်ချန်ဘက်သို့ အာရုံစိုက်လာကြသည်။ သူတို့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးစစ အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။
ဒီအသစ်ဖြစ်သော ကောင်းကင်အရှင်များနှင့် အကြိမ်ကြိမ် ထိတွေ့ဖူးသည့်အတွက် သူတို့၏ အောက်ဆုံးစည်း ကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိသည်။
ဆဲဆိုနိုင်သည်၊ မကျေနပ်ကြောင်း ပြသနိုင်သည်၊ သို့သော် -
ခြိမ်းခြောက်၍ မရပေ
လုံးဝ ခြိမ်းခြောက်၍ မရ
မည်သည့်အကြောင်းပြချက်ဖြင့်မဆို မရပေ။
ကောင်းကင်အရှင်ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်အရှင်ပင် ဖြစ်သည်။
“ဖန့်ချန်၊ မင်း ငါတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား။”
ခဏအကြာတွင် ထိုအသံမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေသံမှာ အေးစက်နေသည်။
ဖန့်ချန်က ကျောက်တုံးငယ်လေးတစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“ဒါကို ကျွန်တော် နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေထဲကနေ ယူလာခဲ့တာပါ။ အပြင်ကလူတွေ ဒါကို အသုံးပြုပြီး ကျင့်စဉ်ကို တစ်ခါလောက်တော့ အရယူနိုင်မှာပါ။”
“ဒါကို တရားစီရင်ရေး ကရုဏာတံဆိပ် လို့ ခေါ်တယ်ထင်တယ်၊ အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ် ဖြစ်မယ်။”
သူတော်စင်အားလုံးမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အံ့အားသင့်ပြီး စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်မှာ ဖန့်ချန်ကို ငေးကြည့်နေပြီး သူမမျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုတို့ လွှမ်းခြုံနေသည်။
သူမ ဒီတစ်ခါတော့... တန်ဖိုးရှိသည့် ပစ္စည်းကို ရွေးမိလိုက်ပြီဟု ခံစားရသည်။
‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ မှ အကြီးအကဲငါးပါး၏ မျက်လုံးထဲတွင် မယုံနိုင်စရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့က ကျင့်စဉ်ကို လေ့လာဖို့ ဝင်ရုံသက်သက်သာ သိသည်။ ထိုသူကမူ ကျောက်တုံးကိုပင် အမြစ်ပါအောင် တူးထုတ်လာခဲ့ပြီလော။
ဤသည်မှာ မည်သို့သော စွမ်းရည်မျိုးနည်း။
တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ဆယ်စက္ကန့်ကျော်ကြာမှ ထိုကောင်းကင်အရှင်၏ အသံမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ အေးစက်မှု လျော့ပါးသွားပြီး အရေးတကြီး ဖြစ်နေပုံရသည်။
“ဒါ မင်း နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေကနေ ယူလာတဲ့ အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်လား ”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
“နောက်ကျရင်လည်း ကျင့်စဉ်တွေကို ဆက်ယူလာနိုင်ဦးမှာလား ”
“၇၀ ရာခိုင်နှုန်းတော့ သေချာတယ်။”
“ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ သိပြီ၊ ခဏစောင့်၊ ငါတို့ တိုင်ပင်လိုက်ဦးမယ်။”
စကားဆုံးသည်နှင့် အသံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထိုခမ်းနားလှသော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများမှာ ဆက်လက်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ခဏအကြာတွင် နောက်ထပ် နယ်မြေအချို့ ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။ အသံတစ်စုံတစ်ရာ မကြားရသော်လည်း၊ ဤကောင်းကင်အရှင်များမှာ အလွန် အရေးကြီးသည့် ကိစ္စတစ်ခုကို တိုင်ပင်နေကြောင်း အားလုံး သိလိုက်ကြသည်။
၎င်းမှာ -
ကျောင်းသားများစွာမှာ ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ မှ အကြီးအကဲငါးပါးဘက်သို့ ကြည့်ကာ ရွှင်မြူးနေကြသည်။
အရင်က တည်ငြိမ်အေးဆေးနေတတ်သည့် အကြီးအကဲငါးပါးမှာ ယခုအခါတွင် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်နေပုံ ပေါ်လာသည်။ သူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စီကုကျိက ကောင်းကင်ယံကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။
“သူ မင်းတို့ကို ခုနက ခြိမ်းခြောက်သွားတာလေ”
ကောင်းကင်ယံမှ ဘာမျှ ပြန်မပြောပေ။ ထိုအချက်က စီကုကျိ၏ မျက်နှာကို အစိမ်းရောင် သန်းသွားစေသည်။
နောက်ထပ် စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ အခြားအသံတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ ခုနက သူတော်စင်ခန်းမမှ ကောင်းကင်အရှင်၏ အသံ မဟုတ်တော့ပေ။ ဤအသံကို ကျောင်းသားအများစုနှင့် ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ အဖွဲ့ဝင်များမှာ တစ်ခါမှ မကြားဖူးကြပေ။
“‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ ကို ဒီနေ့ကစပြီး ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီ။”
“စတင်ခြင်း - ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’။”
“‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ ကို လူသားမျိုးနွယ် ဖန့်ချန်ကို ဗဟိုပြုပြီး၊ ကောင်းကင်ငါးပါးရဲ့ အရင်းအမြစ်များကို ဦးစားပေး ထောက်ပံ့ပေးရမယ်။”
ဗုန်း
ထိုစကားသံမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ အဖွဲ့ဝင်များကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေသည်။ မရေတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့သည့် စီမံကိန်းကြီးမှာ ဤမျှနှင့်ပင် ပျက်သိမ်းသွားခဲ့ပြီလော။
“မင်းတို့ ဘာအခွင့်အရေးနဲ့ လုပ်တာလဲ ”
အကြီးအကဲငါးပါးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ က ငါတို့ တင်ပြထားတာ၊ အရင်က ကောင်းကင်အရှင်တွေ ခွင့်ပြုထားတာ၊ မင်းတို့က ငါတို့ရဲ့ နောက်မျိုးဆက်တွေသက်သက်ပဲ၊ ဘာအခွင့်အရေးနဲ့ ဖျက်သိမ်းရတာလဲ”
“စီမံကိန်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ဆောင်လာတာ၊ အခုမှ အောင်မြင်မှု အစပြုနေတာကို မင်းတို့က ကောင်းကင်ငါးပါးရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်နေတာပဲ”
“မင်းတို့ ကောင်းကင်အရှင်တွေမှာ ဘိုးဘေးတွေကို မျက်နှာပြရဲတဲ့ သတ္တိ ရှိသေးလား ”
ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေသော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ အားအင်မဲ့နေသည့် ပုံပေါက်နေသည်။
ဖန့်ချန် ယူလာသော ကျောက်တုံးကို မြင်ပြီးနောက်၊ ထိုကျောက်တုံး၏ အသုံးဝင်ပုံကို သိသွားသောအခါ ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ ရှိနေဖို့ မလိုတော့ကြောင်း ကျောင်းသားများက သေချာပေါက် သိလိုက်ကြသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ ကို ကောင်းကင်ငါးပါးက အမြတ်တနိုး ထားရှိလာလိမ့်မည်။
ဒါက မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည့် ကိစ္စပင်။
ကောင်းကင်ငါးပါး ပြင်ပမှ ကောင်းကင်အရှင်တို့က နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေမှ ကျင့်စဉ်ကို လေ့လာချင်ခြင်း မရှိပါက တစ်မျိုးပေါ့။
“ငါတို့ မင်းတို့ကို အကြီးကဲငါးပါးလို့ ခေါ်မှသာ မင်းတို့က အကြီးကဲငါးပါး ဖြစ်တာ။”
“တကယ်လို့ မင်းတို့ကို ငါတို့ မလေးစားတော့ဘူးဆိုရင်၊ မင်းတို့ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုး ရောက်သွားမလဲဆိုတာ မင်းတို့ ကိုယ်တိုင် သိမှာပါ။”
“စကားဆက်မပြောနဲ့တော့၊ မပြောရင် မင်းတို့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်တွေကို ပြစ်ဒဏ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ ရိုက်ချိုးပစ်မယ်။”
ဒီတစ်ခါ ပြောလိုက်သူက ခုနက သူ့ကိုယ်သူ သူတော်စင်ခန်းမမှ ကောင်းကင်အရှင်ဟု ပြောသူပင် ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲငါးပါး၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်နေသော်လည်း ဆဲဆိုခြင်း မပြုတော့ဘဲ လက်ရှိ အဖြစ်အပျက်ကို လက်ခံလိုက်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။
စီကုရှန်းနှင့် အခြားသူများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။
စီမံကိန်းကြီး ပျက်သွားပြီ၊ သူတို့ ဘယ်ကို သွားရမလဲ။
တကယ်ပဲ... မျက်နှာပူပူနဲ့ ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ ထဲ ဝင်ရတော့မှာလား။
ဒီလိုလုပ်ရင် ရှက်စရာ မကောင်းလွန်းဘူးလား။
“ဖန့်ချန်၊ ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ ဖြစ်မြောက်သွားပြီလေ၊ ဘာလို့ မပျော်နေတာလဲ။”
ဖန်လီပန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် တခြားကိစ္စလေးတွေ စဉ်းစားနေတာပါ။”
ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
ခုနက စီမံကိန်းကို ကြေညာသွားသည့် အသံမှာ အလွန် ရင်းနှီးနေသည်။
ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် အကြီးအကဲနှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မည်မျှ မြင့်မားမည်ကို တွေးကြည့်နိုင်သည်။
သူ ဘာမှမသိ ရသေးသည့် အချိန်တုန်းက၊ ထိုအကြီးအကဲကို အထွတ်အထိပ်တာအို အဆင့် ဟုပင် ထင်ခဲ့မိသည်။
အရင်က ရှန်းဟုန်အဖွဲ့အစည်းက ဒီလိုမျိုး ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဘယ်လိုများ သိကျွမ်းခဲ့တာလဲ။
အခန်း (၂၆၅၄) - ဤမျှ ကွာခြားချက်မှာ စိုးရိမ်စရာ မဟုတ်
အကြီးအကဲငါးပါးထဲတွင် အချို့မှာ အနည်းငယ် ပြန်လည်အငြင်းပွားရန် ကြိုးစားသေးသော်လည်း၊ အကြီးအကဲငါးပါးထဲမှ ရှန်တူရှင်းကမူ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒီ နောက်မျိုးဆက် ကောင်းကင်အရှင်တွေနဲ့ စကားများနေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ အခုတော့ လူတိုင်းရဲ့ အကျိုးစီးပွားက မတူကြတော့ဘူး။ ဖန့်ချန်က သူတို့ကို ကျင့်စဉ်တွေကို ယူနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးပေးနိုင်တယ်။
သူတို့က… ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့မှ ငါတို့ဘက်မှာ ဆက်ပြီး ရပ်တည်ကြတော့မှာလဲ။”
ကျန်တဲ့ လေးယောက်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။ အခြားသော ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း ထိုအကြောင်းရင်းကို နားမလည်ဘဲ မရှိကြပေ။
သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာ အစဉ်အလာရှိခဲ့သည့် ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ သည် ထိုမျှနှင့်ပင် ရုတ်တရက် ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အယုံအကြည် မရှိကြပေ။
ကောင်းကင်ငါးပါးရှိ ‘နေမင်းခုနှစ်ပါး ခန်းမ’ များပင်လျှင် ထိုစီမံကိန်းကြောင့် တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှသည်။
“ငါတို့ အခု လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာကတော့ ကိုယ့်မျိုးနွယ်စုဆီ ပြန်သွားပြီး အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံဖို့ပဲ။”
ရှန်တူရှင်းက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်နဲ့ဆိုရင်၊ ကျင့်စဉ်က သူ့ထက် အနည်းငယ် ညံ့နေတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာဖြစ်လဲ။
အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးပြီဆိုရင်၊ ဒီမျှလောက် ကွာခြားချက်လေးက စိုးရိမ်စရာ မဟုတ်ဘူး ”
စီမံကိန်းဟောင်းမှ အဖွဲ့ဝင်များမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကျင့်စဉ်ကို အမြန်ဆုံး စတင်လေ့လာပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို အမြန်ဆုံး ပေါင်းစပ်ကာ အဆင့်အတက်မြန်အောင် ကြိုးစားမည်ဟု တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သာ ကောင်းကင်အရှင် ဖြစ်လာပါက၊ သူတို့၏ အသံများမှာ ကောင်းကင်ငါးပါးတွင် ပြန်လည် ပဲ့တင်ထပ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။
“အကြီးအကဲငါးပါးမှာ ဒီလို အတွေးအခေါ်မျိုး ရှိနေတာကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကောင်းကင်ငါးပါးမှာ တကယ်တမ်းတော့ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးရမှာပဲ။
ဂိုဏ်းဂဏဖွဲ့ပြီး နောက်မျိုးဆက်တွေကို အနိုင်ကျင့်နေတာကတော့ တကယ်လုပ်သင့်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အရမ်းထိခိုက်စေတယ်လေ။”
ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်။
“အမြတ်ထွက်နေတာကို အသာလေး ထိုင်နေပြီးတော့မှ အပြစ်တင်မနေနဲ့ ”
ရှန်တူရှင်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်လိုက်သည်။
“စီမံကိန်း ဖျက်သိမ်းသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့လည်း ကိုယ့်အိမ်ကိုပဲ ပြန်ကြတော့မယ်။”
“ကောင်းကင်အရှင်တွေက ခင်ဗျားတို့ကို ပြန်ပို့ပေးပါလိမ့်မယ်။”
ထိုအသံမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင် နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် မြူခိုးဖြူဖြူများ စတင် ပျံ့နှံ့လာသည်။ ကျောင်းသားများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စကားမပြောဘဲ တားမြစ်နယ်မြေပြင်ပသို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားကြသည်။
မြူခိုးများ ပေါ်လာခြင်းမှာ နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေ ပိတ်တော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့ ပြန်ပွင့်မည်ကို သူတို့ မသိသေးသည့်အတွက် အရင်ဆုံး ပြန်သွားပြီး ကောင်းကင်အရှင်တို့၏ အကြောင်းကြားချက်ကို စောင့်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
မကြာမီပင် ကျောင်းသားများမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တည်ကာ သူတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများနှင့် ပြန်လည် ချိတ်ဆက်မိသွားကြသည်။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေအပေါ် ထားရှိသည့် ခံစားချက်မှာ အရင်ကလောက် မကောင်းတော့ပေ။
တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အလွန်ချစ်ကြသော ချစ်သူများမှာ ရုတ်တရက် အပြန်အလှန် သံသယဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ခွဲမထွက်နိုင်သေးသည့်အတွက်သာ အတူတူ ဆက်နေနေကြရခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျင့်စဉ်ကို မရရှိခဲ့သည့် သာမန်ကျောင်းသားများနှင့် ယှဉ်လျှင်၊ ကျင့်စဉ် ရရှိခဲ့သည့် ကျောင်းသားများမှာမူ အလွန်ပင် စိတ်သက်သာရာ ရနေကြသည်။ သူတို့မှာ အတောင်ပံသာ ပေါက်ပါက ချက်ချင်း ပျံသန်းပြန်သွားပြီး ကျင့်ကြံချင်နေကြသည်။
သူတို့ကို ပို့ဆောင်ရန် တာဝန်ယူထားသည့် ကောင်းကင်အရှင်များမှာလည်း ဆက်တိုက် ပေါ်လာပြီး ကျောင်းသားတစ်ဦးစီကို အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။
စီမံကိန်းဟောင်းမှ အဖွဲ့ဝင်များမှာမူ အတူတူ ပြန်ရန် ရပ်နေကြသော်လည်း၊ သူတို့ကို ခေါ်ရန် ရောက်လာရမည့် ကောင်းကင်အရှင်မှာ နောက်ကျနေသည့်အတွက် သူတို့ စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြသည်။
စီမံကိန်းမှာ တကယ်ကို ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့မှာ အစွမ်းကုန် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ကိုယ့်မျိုးနွယ်စုမှ ကောင်းကင်အရှင်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားရသည်။
“ဖန့်ချန်၊ မင်း လက်ထဲက ကျောက်တုံးငယ်လေးကို ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ ကနေ ကောင်းကင်ငါးပါးအတွက် ပေးအပ်လိုက်တဲ့ အလှူငွေအဖြစ် သဘောထားလိုက်ပါ။
တစ်ဖက်မှာလည်း မင်းတို့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေက ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ ရဲ့ အခွင့်အရေးကို ရရှိမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အဆင့်နိမ့် ကျင့်စဉ် ရရှိသူတွေပဲ ရမှာပါ။
အဆင့်နိမ့် ကျင့်စဉ် မရရှိသေးတဲ့ သူတွေကတော့ ထပ်ပြီး ကြိုးစားကြပါ။”
ခမ်းနားလှသော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခုထဲမှ ဖန့်ချန်နှင့် ရင်းနှီးနေသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန်က ဘာမှ မပြောဘဲ လက်ထဲက ကျောက်တုံးကို အသာအယာ တွန်းပေးလိုက်သည်။
ထိုအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှ စုပ်ယူမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကျောက်တုံးကို သိမ်းယူသွားသည်။
ထိုသို့ လုပ်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ဟေးကောင်းကင်အရှင် ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
ရှန်ထင်ဖန်း၊ ရှန်ကျီကျန်းနှင့် စီကုကျုတို့၏ ကိစ္စရပ်များကိုမူ မည်သည့် ကောင်းကင်အရှင်မှ ထပ်မပြောတော့သလို၊ စီမံကိန်းဟောင်းမှ အဖွဲ့ဝင်များကလည်း ထပ်မပြောကြတော့ပေ။
“ဖန့်ချန် ကျောင်းသားရေ၊ နောက်တစ်ခါ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်မှာ တွေ့ရင် စကားကောင်းကောင်း ပြောကြတာပေါ့၊ ငါတို့ မရှင်းတာ ရှိရင်တော့ မင်းကို သေချာပေါက် မေးရမှာပဲ။”
ဖန်ရုကန်က ပြန်သွားခါနီးတွင် လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်များက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အားလုံး ပြုံးလိုက်ကြသည်။ သူတို့ စိတ်ထဲရှိ နောက်ဆုံး စိုးရိမ်မှုများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူတို့သာ ကျင့်စဉ်ကို နားမလည်ပါက ဖန့်ချန်ကိုပဲ မေးမြန်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။
ဤမျှလောက်ထိ ယုံကြည်မှု ရှိသွားပြီးနောက် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ပိုမို၍ ယုံကြည်ချက်များ တိုးပွားလာသည်။
“မင်းတို့ ဒီတစ်ခါ ရလဒ်တွေ ကောင်းကြတယ်၊ ပြန်ရောက်ရင် သေချာ တရားကျင့်ကြပါ။”
ဟေးကောင်းကင်အရှင်က ကျောင်းသားများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မောင်းနှင်ကာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်၍ ရွှေဟွေးကျောင်းတော် ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်သည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေပြင်ပမှ ပြင်းထန်သော အငြိုးအတေးကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအငြိုးအတေးမှာ သူ အရင်က ခံစားဖူးသည့် အရာများထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်သည်။ အရင်က အငြိုးအတေးများနှင့် ယှဉ်လျှင် ၎င်းမှာ အလွန်သေးဖွဲလှသည်။
“ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ အငြိုးအတေးဆိုရင်၊ ငါသာ ‘ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး’ ကို ဖွင့်လိုက်ရင် ချက်ချင်းတင် တန်ပြန်ခံရပြီး သေသွားမှာပဲ။
ဒီအငြိုးအတေးက ကောင်းကင်အရှင်ဆီကပဲ၊ ဟော်ဆွေ့ ဖြစ်နေမလား။”
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဖန့်ချန်သည် ဟေးကောင်းကင်အရှင်ဘက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်သွားသည်။
ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှ ကျောင်းသားများမှာလည်း သူ့ကို သတိထားကြည့်နေကြသည်။ သူသည် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ထံသို့ လျှောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲမှ အံ့အားသင့်စွာ တွေးတောမိကြသည်။
သူတစ်ယောက်တည်းသာ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ နဲ့ အမြဲတမ်းလိုလို စကားပြောနေနိုင်တာ။
လာတုန်းကလည်း ဒီအတိုင်းပဲ၊ ပြန်တော့လည်း ဒီအတိုင်းပဲ။
ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ကျောင်းသားများ၏ အကြည့်မှာ ဆွေ့ရှင်းကျီ၊ လွမ်းထိုက်ကူနှင့် ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်တို့ကဲ့သို့ အသက်ရှင်နေသော ဘိုးဘေးများထံသို့ ရောက်သွားသည်။
ထိုတစ်ကြိမ်တွင် ထိုဘိုးဘေးများက ရွှေဟွေးကျောင်းတော်သို့ သွားရောက် ကျင့်ကြံရန် တောင်းဆိုလိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်အရှင်တို့ကလည်း မတားဆီးခဲ့ကြပေ။
“မင်းတို့ ထင်လား၊ ဖန့်ချန်က ရှေးခေတ်က ကောင်းကင်အရှင် တစ်ပါးပါး မွေးထုတ်လိုက်တဲ့ ဘိုးဘေးများ ဖြစ်နေမလား။ ငါတို့လိုမျိုးပေါ့။”
လွမ်းထိုက်ကူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။
“သူ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံအရဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါတယ်။”
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်က ခဏစဉ်းစားပြီး -
“ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ အရင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်တွေ ရှိနေတာကိုတော့ မဖယ်ထုတ်နိုင်ဘူး၊ တစ်ဘဝဘဝမှာ သူကိုယ်တိုင်က ကောင်းကင်အရှင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။”
ဆွေ့ရှင်းကျီနှင့် အခြားသူများမှာလည်း ချက်ချင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားကြသည်။
ခဏအကြာတွင် ဆွေ့ရှင်းကျီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားတာက အလွန် တင်းကျပ်တယ်။ ယင်လောကကို တစ်ခါလောက် ဖြတ်သွားရုံနဲ့တင် မှတ်ဉာဏ်တွေ အကုန်ပျောက်သွားတာ၊ ပြန်ရဖို့ဆိုတာ ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲလိုက်မလဲ။
လက်ရှိ ကောင်းကင်အရှင်တွေတောင် မလုပ်နိုင်ဘူး၊ ငရဲမင်း တောင်မှ မဝင်ရောက်နိုင်ဘူး။
သူကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဖြစ်ဖို့ ရွေးချယ်ရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေမဲ့၊ မှတ်ဉာဏ်ကလည်း အတိတ်ဘဝ အနည်းငယ်လောက်ပဲ ရမှာပါ။”
အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
“ဖန့်ချန်၊ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား။”
ဟေးကောင်းကင်အရှင်က ဖန့်ချန်ကို ပြုံးပြီး ကြည့်သည်။
“မင်းကို ဂုဏ်ပြုဖို့ မေ့သွားတယ်၊ ဒီတစ်ခါ ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ ကို တီထွင်လိုက်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။”
“ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ စနောက်မနေပါနဲ့ ။ ဒီ ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ က ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ ကို အမြင်ကပ်အောင် လုပ်လိုက်တာပါ။
စီမံကိန်းက ပျက်သွားပြီဆိုရင် ပျက်သွားတာပဲ။
စီမံကိန်း အသစ်ကလည်း အတူတူပါပဲ။”
ဖန့်ချန်က လက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးသည်။
“အဲဒီလို မပြောနဲ့လေ၊ မင်း ပေးတဲ့ အရာက တန်ဖိုးရှိနေသရွေ့ ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ က အမြဲရှိနေမှာပဲ။”
ဟေးကောင်းကင်အရှင်က ပြောသည်။
ဖန့်ချန်က ထိုအကြောင်းကို ဆက်မပြောဘဲ -
“ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ၊ ခုနက ကောင်းကင်အရှင်တွေ အများကြီး ရှိနေတာ၊ ကျွန်တော်တို့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဟော်ဆွေ့ ကောင်းကင်အရှင် ပါသလား။”
“ပါတာပေါ့၊ သူ မလာဘဲ နေပါ့မလား။ သူ ပို့လိုက်တဲ့ လူသားမျိုးနွယ် ၁၉ ယောက်လုံးကို မင်းတို့က ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာကို သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မကြည့်ဘဲ နေမှာလဲ။”
ဟေးကောင်းကင်အရှင်က ရယ်မောပြီး -
“ဒီတစ်ခါတော့ အဲဒီ ချင်ဟော်ဆွေ့ က အကြီးအကျယ် ရှုံးသွားပြီ။
သူက စစ်ဆေးရေးဌာနထဲ ဝင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ၊ အခုတော့ နည်းနည်း နောက်ဆုတ်လိုက်ရတော့မယ်။”
“သူ စစ်ဆေးရေးဌာနထဲ ဝင်ချင်တာလား။”
ဖန့်ချန် အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သောအကြည့်များ ပေါ်လာသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူက ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားကို သံသယဝင်သွားပြီဆိုတာ သေချာသွားပြီ။
ကံကောင်းတာကတော့ အခုထိ သူ ငါ့ကို ဘာမှ မလုပ်ရဲသေးဘူး။
ကျောက်တုံးငယ်လေးတစ်တုံးက သူ့အတွက် ပိုမို လုံခြုံတဲ့ နေရာကို ဖန်တီးပေးလိုက်ပြီ။
ကျင့်စဉ်ကို လေ့လာချင်တဲ့ ကောင်းကင်အရှင်တိုင်းက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမှာပဲ မဟုတ်လား။
အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားမှန်း မသိပေမဲ့ ဟေးကောင်းကင်အရှင်က ပြောသည်။
“အားလုံးပဲ၊ ရွှေဟွေးကို ရောက်ပြီ။”
ဆွေ့ရှင်းကျီတို့က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက တောက်ပနေတယ်။
ရွှေဟွေးကို ရောက်ပြီဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်တွေကို စတင်လေ့လာနိုင်ပြီပေါ့။