အခန်း (၁၁၉၅-၁၁၉၆)
Vol. 120 Ch. 1195-1196
အခန်း ၁၁၉၅ - ခွန်လွန်ကျောက်စိမ်းပင်
ရှေးခေတ်ကာလ၏ ခွန်လွန်တောင်သည် နယ်မြေအလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး တောင်ထိပ်များမှာလည်း ကောင်းကင်တိမ်တိုက်များအထိ ထိုးဖောက်မြင့်မားလျက်ရှိရာ အလွန်ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
လီယန်ချူသည် ထိုတောင်တန်းများကြားတွင် နဂါးချုပ်တွင်းထဲက ထိုကြီးမားသော သတ္တဝါကြီး၏ တည်နေရာကို လိုက်လံရှာဖွေနေသော်လည်း၊ ခဏတာအတွင်း၌ ဘာမျှ အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရပေ။
သို့သော် သူသည် တောင်ထဲတွင် ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားကျောင်း အချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ထိုကျောင်းများမှာ လူတို့ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ဖြိုဖျက်ခံထားရပြီး မြေကြမ်းခင်းများအထိ အောက်ဖက်သို့ လှန်လှောရှာဖွေထားသည်ကို တွေ့ရသည်။
"ဒီလုပ်ဆောင်ပုံကတော့ အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်"
ဟု လီယန်ချူသည် မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ပေ။
ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် ပျက်စီးနေသော နတ်ဘုရားကျောင်း နှစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင့်မိသည်။
ဤသည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် နတ်ဘုရားကျောင်းထဲတွင် တစ်ခုခုကို အသည်းအသန် ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ နတ်စိတ်အာရုံကို သုံးရုံသာမက မြေကြီးကိုပင် သုံးပေအထိ တူးဆွ၍ ရှာဖွေထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အဝါရောင်အလံမှာ နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးက ဖန်တီးထားသည့် ရတနာဖြစ်ပြီး အငွေ့အသက်များကို ဖုံးကွယ်နိုင်သဖြင့် လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်လူသားတို့၏ အငွေ့အသက်ကို မခံစားမိခဲ့ပေ။
သူသည် ခွန်လွန်တောင်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့ ဘုရားကျောင်းဟောင်းများကို လှန်လှောရှာဖွေနေသူမှာ မည်သူများ ဖြစ်လိမ့်မည်နည်းဟု စူးစမ်းချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ နဂါးချုပ်တွင်းအောက်တွင် ရှိနေသည့် ထိုအရာများ ဖြစ်နိုင်မည်လော။
လီယန်ချူသည် တောင်တန်းများထဲတွင် ဆက်လက်ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ထိုအရာ၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။ သို့သော် သူသည် သတ္တု တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤသတ္တုသည် လူခေါင်းအရွယ်အစားခန့်ရှိပြီး တောင်ထဲတွင် ရောင်စဉ်တန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။
လီယန်ချူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အပေါ်မှ ကျောက်ခဲများ ကွာကျသွားပြီး သတ္တု၏ မူလပုံစံ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် နတ်စွမ်းအင်များ တရိပ်ရိပ်တက်နေပြီး ရောင်စဉ်တန်းများ ပျံ့နှံ့နေသည်။
"ဒီသတ္တုကို သုံးရင် နတ်လက်နက် တစ်ခုကို ပြုလုပ်ဖို့ လုံလောက်တယ်"
ဟု လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်၍ ထိုသတ္တုကို ယူလိုက်သည်။
ဤသတ္တုသည် ရောင်စဉ်တန်းများ ထိန်ညီးနေပြီး အလွန်ထူးခြားလှသောကြောင့် လီယန်ချူသည် ၎င်းကို ခဏတာ သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။
လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစား တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် အစွမ်းထက်သော ပျံသန်းသည့်ဓား မှော်လက်နက်ကို ပြုလုပ်နိုင်သည်၊ ယခု လူခေါင်းအရွယ်အစားရှိသော သတ္တုမှာ ပို၍ပင် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်အောင် ရှားပါးလှသည်။
လီယန်ချူသည် လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လာရင်း တောင်ကြားတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုတောင်ကြားထဲတွင် အပင်များ စိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး ပေါများလှသော အသက်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် စိတ်နှလုံး လန်းဆန်းသွားစေသည်။
သူသည် ရှေ့ဘက် အလံတစ်ရာအကွာတွင် ကြီးမားလှသော အသက်စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည့် မြက်တစ်ပင် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ခွန်လွန်မှာက တကယ်ပဲ နေရာတိုင်းမှာ ရတနာတွေပဲ "
လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့တက်ကာ ထိုမြက်ပင်ကို ယူလိုက်သည်။ ဤမြက်ပင်တွင် ပါဝင်သော အသက်စွမ်းအင်မှာ မန်ဂျူရှာဟွာ သို့မဟုတ် ရွှေရောင်နတ်ဆေးပင်တို့လောက် မဟုတ်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အသက်ရှည်စေသည့် ရတနာတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
သက်တမ်းရှည်စေသည့် ရတနာများသည် ဝါရင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကျင့်စဉ်နယ်ပယ် တိုးတက်စေသည့် ရတနာများထက်ပင် ပို၍ တန်ဖိုးရှိသည်။
ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်ဆိုသည်မှာ ကိုယ်တိုင်ကျင့်ကြံနိုင်သည်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်သည်၊ မရလျှင်လည်း လူသားတို့ကို စားသုံးခြင်းဖြင့် တိုးတက်နိုင်သည်။ သို့သော် သက်တမ်းမှာမူ အထူးကျင့်စဉ်မျိုး မရှိပါက ကျင့်ကြံသည့် အဆင့်အတန်းတူပါက အနည်းငယ်သာ ကွာခြားတတ်သည်။
သက်တမ်းရှည်လေလေ ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ပိုများလေလေ ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းမှာ မှော်လက်နက်များထက်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားသည်။
ခွန်လွန်မြက်ပင်ကို စားသုံးပါက သက်တမ်းရှည်စေပြီး ရောဂါဘယများ ပျောက်ကင်းသည်၊ ဤသည်မှာပင် ကြီးမားသော ကံကြမ္မာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် ဤတောင်ကြားထဲတွင် အလွယ်တကူ ရှာဖွေရုံဖြင့် ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် တောင်ကျောက်တုံးတစ်ခု၏ ဘေးတွင် နောက်ထပ် မြက်ပင်တစ်ပင်ကို တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။
"ဘာလို့များ နေရာတိုင်းမှာ ငွေတွေ လိုက်ကောက်နေရသလို ခံစားနေရတာလဲ "
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။
ကောက်လို့မကုန်၊ လုံးဝ ကောက်လို့မကုန်နိုင်အောင် များပြားလှသည်။
တောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက သူသည် နတ်သတ္တု အတုံးအချို့ကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ အကြီးဆုံးတစ်ခုမှာ လူတစ်ဝက်ခန့်ပင် မြင့်သည်။ ၎င်းအပြင် အသက်ရှည်စေသည့် မြက်ပင်နှစ်ပင်ကိုလည်း ရရှိထားသည်။
"ခွန်လွန်ဆိုတာ တကယ်ပဲ ရတနာမြေပဲ "
လီယန်ချူသည် စိတ်ရင်းအတိုင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
……………………
အခြားတစ်ဖက်တွင်၊
ဂူတစ်ခုအတွင်း၌ "ဖူကွမ်းဂူ" ဟု ရေးသားထားသော စာလုံးကြီးသုံးလုံးကို တွေ့ရသည်။
"ဝုန်း" ဟူသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရုတ်တရက် ဂူထဲမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ကောင်းကင်လူသား အုပ်စုတစ်စု ဂူထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ ရှေ့ဆုံးတွင်မူ ရတနာသံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော ကူရှင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ကောင်းကင်လူသားတို့၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်နေကြသည်။
ကောင်းကင်လူသား လူငယ်တစ်ဦးမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ဆဲဆိုလိုက်သည်။
"ဒီခွန်လွန်ဆိုတာ ဘယ်လို အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ နေရာမျိုးလဲ"
"ဂူထဲမှာ ဒီလိုမျိုး သတ်ဖြတ်ခြင်း မှော်အစီအရင်မျိုးတွေ ဝှက်ထားရတာလား "
"ကိုင်မင်း နတ်သားရဲက လူစားတာဖြစ်ဖြစ်၊ ဂူထဲက သတ်ဖြတ်ခြင်း မှော်အစီအရင်ဖြစ်ဖြစ်၊ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ အသက်အန္တရာယ်ပဲ "
"တကယ်ကိုပဲ အန္တရာယ်များတဲ့ တောင်တန်းပဲ"
ဤကောင်းကင်လူသား လူငယ်များမှာ ဒေါသထွက်နေကြသည်။
ဤဖူကွမ်းဂူထဲတွင် ခွန်လွန်မှန်အစအန တစ်ခုကို ဝှက်ထားသဖြင့် ၎င်းကို ရရှိရန်အတွက် လူနှစ်ဦး ထပ်မံ အသက်ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည်။
ဤဂူ၏ ရှေ့မှ တားဆီးမှုစွမ်းအားများမှာ အားနည်းသော်လည်း၊ အတွင်းထဲတွင်မူ နှစ်ထောင်ချီတိုင်အောင် မပျက်စီးနိုင်သည့် သတ်ဖြတ်မှု မှော်အစီအရင်တစ်ခုကို ဝှက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အထက်စီးမှ ကောင်းကင်လူသားတို့သည် လူသားလောကကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုလေ့ရှိသည်။ ယခုတစ်ခါ ခွန်လွန်သို့ ရောက်လာပြီး လူသားလောကကို သိမ်းပိုက်ရန်သာ စိတ်မကူးခဲ့လျှင် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ ကို နှိမ်နင်းခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အလွန်လွယ်ကူလိမ့်မည်။
သို့သော် ခွန်လွန်တောင်မှာ ဤမျှလောက် အန္တရာယ်များလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် ခွန်လွန်မှန်ကို ရှာဖွေရင်း လူအင်အားများ ဆက်တိုက် ဆုံးရှုံးနေရသည်။
ကူရှင်းမှာ မျက်နှာကို လေးနက်စွာ ထားရှိသည်။ ခဏက သတ်ဖြတ်သည့် မှော်အစီအရင်မှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။
"အပေါက်ဝက တားဆီးမှုတွေကို အားနည်းအောင် လုပ်ထားပြီး၊ ဂူထဲက သတ်ဖြတ်ခြင်း မှော်အစီအရင်ကိုတော့ သေချာဝှက်ထားတယ်၊ လူတွေ တကယ်မလုပ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ "
ကူရှင်းသည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
ကံကြမ္မာဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည်။ ခွန်လွန်တောင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဆေးပင်နှင့် နတ်သတ္တုများကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နေသော်လည်း၊ အခြားသူများမှာမူ အန္တရာယ်များနှင့်သာ ရင်ဆိုင်နေရသည်။ အမျိုးမျိုးသော အခြေအနေများမှာ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။
အကယ်၍ ကောင်းကင်လူသားများသာ လီယန်ချူသည် တောင်ထဲတွင် နတ်သတ္တုများကို ကောက်ယူနေပြီး သက်တမ်းရှည်စေသည့် နတ်ဆေးပင်များကို ရရှိနေသည်ကို သိလိုက်ပါက သူတို့အရူးအမူး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်။
လက်ထဲရှိ ခွန်လွန်မှန်အစအနများ ပိုများလာလေလေ၊ မှော်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါ ပို၍ ပြင်းထန်သော အာရုံခံစားမှုမျိုး ရရှိလာလေလေ ဖြစ်သည်။
ကူရှင်းသည် တောင်ထဲတွင် လိုက်လံရှာဖွေရင်း မကြာမီ နန်းတော်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဤနန်းတော်မှာ ဧကတစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး အလွန်ပင် ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ဆောက်လုပ်ထားကာ ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များက ချက်ချင်းဆိုသလို ရိုက်ခတ်လာသည်။
တိုင်လုံးများပေါ်ရှိ ပုံဖော်ထားသော အမှတ်အသားများကို ကြည့်လိုက်ပါက ရှေးခေတ်လူသားတို့၏ ခေတ်ကာလသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ထိုအချိန်က ရှေးခေတ်လူသားတို့သည် ခွန်လွန်နတ်ဘုရားတို့ကို ကိုးကွယ်ပူဇော်ကြသည်။
ကူရှင်းက ရေရွတ်လိုက်သည်
"သတိထားကြ၊ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လမ်းမခွဲကြနဲ့။ ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ သွားကြမယ်"
သူတို့သည် နတ်ဘုရားကျောင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကိုင်မင်း နတ်သားရဲ၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်ကြိမ် အရှက်ရခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ရှေးခေတ်ကျင့်ကြံသူတို့၏ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး တားဆီးမှုများကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည့်အခါ ထပ်မံ၍ ဝှက်ထားသော သတ်ဖြတ်သည့် မှော်အစီအရင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြန်သည်။ ယခုအခါ ဤခမ်းနားသော နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာပြန်ရာ သူတို့သည် အထူးပင် သတိဝီရိယ ရှိနေကြသည်။
ကောင်းကင်လူသားတို့သည် နန်းတော်ထဲတွင် ရှာဖွေရင်း ရှေ့ဘက်တွင် ကြီးမားသောရင်ပြင် တစ်ခုရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုရင်ပြင်တွင် ကျောက်တိုင်များစွာမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်လျက်ရှိသည်။ ကျောက်တိုင်များပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း သင်္ကေတများ ပါရှိပြီး အစဉ်လိုက် မဟုတ်ဘဲ နတ်စာလုံး သို့မဟုတ် ပုံစံတကျ မဟုတ်ဘဲ ရောထွေးနေသည်။
ကူရှင်းသည် ကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ သင်္ကေတများကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒါတွေက ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားတွေကို ပူဇော်တဲ့ သင်္ကေတတွေ၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဆက်သွယ်တဲ့နေရာမှာ သုံးတာ"
အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးက ပြောသည်
"ညီအစ်ကိုက ဒီကိစ္စကိုလည်း လေ့လာဖူးတာလား"
ကောင်းကင်လူသားတို့သည် နံ့သာတိုင် အငွေ့အသက်များကို ခံယူကြပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ပူဇော်ခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ကူရှင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်
"ငါ တစ်ခါတုန်းက တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ခေါင်းဆောင်ပြီး နယ်မြေတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီနေရာကလူတွေက နတ်စွမ်းအားကို မကျင့်ကြံဘဲ ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားတွေကို ကိုးကွယ်ပြီး နတ်ပင့်တဲ့နည်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ကြတာ၊ အလွန်ကို ရင်ဆိုင်ရခက်တယ်"
သူတို့သည် နယ်မြေပေါင်းစုံကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်မှာ နံ့သာတိုင် အငွေ့အသက်ကို ခံယူရန်နှင့် အထူးသီးသန့် ရတနာအချို့အတွက် ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံမှာ အလွန်ထူးခြားပြီး အောက်ဘုံထက် သာလွန်သော်လည်း အောက်ဘုံတွင်သာ ရှိသည့် အရာအချို့ ရှိသည်။ ဥပမာ - ခွန်လွန်ရှိ နတ်သတ္တု၊ နတ်ဆေးပင်များနှင့် အချို့သော နတ်စွမ်းအင်များ ဖြစ်သည်။
အခြားသော နယ်မြေများတွင်လည်း လူတို့၏ ပူဇော်မှု လိုအပ်သည့် ရတနာများ ရှိသည်။ နံ့သာတိုင်ကိုသာ ခံယူသည်မဟုတ်ဘဲ ပူဇော်ပသမှုများလည်း လိုအပ်သည်။
အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားက မေးသည်
"အဲဒီ နယ်မြေက အခု ကျိုးနွံသွားပြီလား"
ကူရှင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်
"အဲဒီရှေးခေတ်နတ်ဘုရားတွေက အလွန်စွမ်းအားကြီးတယ်။ အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပေမယ့် မြေတစ်နေရာစာလောက်ပဲ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တယ်"
"အဲဒီနယ်မြေမှာ ကျောက်မျက်တစ်မျိုးရှိတယ်၊ အလွန်ကို သန့်စင်တဲ့ စွမ်းအားပဲ။ အဲဒီနတ်ဘုရားတွေသာ စွမ်းအားမကြီးရင် အကုန်လုံးကို ချေမှုန်းပြီးသား"
လူအုပ်ကြီးသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ရှာဖွေရင်း ရင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထူးခြားသော ကျောက်ရုပ်တုများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျူးလင်၊ နဂါး၊ ဖီးနစ်၊ အင်းကျောင်း၊ ကိုင်မင်း၊ လူးဝူ စသည်ဖြင့် ပုံစံမျိုးစုံရှိပြီး အလွန်ပင် လက်တွေ့ကျကာ အသက်ဝင်လှသည်။
အထူးသဖြင့် ထိုနတ်အငွေ့အသက်ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်မှုမှာ အလွန်ပင် တိကျလှသဖြင့် ကိုယ်တိုင် မမြင်ဖူးဘဲနှင့် ဤသို့ ထုဆစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ကိုင်မင်း နတ်ရုပ်တုကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ကောင်းကင်လူသားတို့ ဒေါသထွက်သွားကြသည်။ ထိုဒေါသကြီးသည့် လူငယ်ကောင်းကင်လူသား၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းမှာ ကိုင်မင်းနတ်သားရဲ၏ ကျောင်းတွင် ပျောက်ဆုံးသွားပြီး အစားခံလိုက်ရသည်။
သူသည် သူ၏ နတ်လက်နက်ဖြစ်သော စိန်စကြာ ကို ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကိုင်မင်းနတ်ရုပ်တုကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
"ဝုန်း"
ကျောက်ရုပ်တုမှာ အမှုန့်အဖြစ် ပြိုကွဲသွားသည်။
သာမန် ကျင့်ကြံသူများမှာ ဤသို့သော ရှေးခေတ်အမွေအနှစ်နေရာများကို ရှာဖွေရာတွင် အရာများကို ထိခိုက်မိရန် မရဲကြသော်လည်း၊ ကောင်းကင်လူသားများမှာမူ အလွန်စွမ်းအားကြီးသဖြင့် ရုတ်တရက် အလစ်ဝင်တိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားလျှို့ဝှက်သော နည်းလမ်းများသာ မဟုတ်ပါက သူတို့၏ စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားများမှာ မတားဆီးကြပေ။
ဤစိန်စကြာမှာ အလွန်လေးလံလှပြီး နတ်သားရဲ ရုပ်တုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက်၊ ထိုကျူးလင် ရုပ်တုမှာ အသက်ဝင်လာသည်။ နတ်ရုပ်တုများထဲတွင် သူ၏ မျက်လုံးမှာ အသက်ဝင်ဆုံး ဖြစ်သည်။
သူသည် ပါးစပ်ကို အကြီးအကျယ် ဟလိုက်ပြီး စစ်မှန်သော မီးတောက်တစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ထိုလူငယ်ကောင်းကင်လူသားဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။
မီးတောက်မှာ အလွန်ပြင်းထန်လှပြီး ၎င်းမှာ ကျူးလင်၏ စစ်မှန်သော မီးတောက် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်မှာ တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်း ရှိနေပြီး အငွေ့အသက်များမှာ အပြန်အလှန် ရောယှက်နေသည်။
အကယ်၍ ရှေ့က အခြားရတနာများ ရှာဖွေရာတွင် သူတို့လမ်းမခွဲခဲ့ပါက၊ ဤကဲ့သို့သောအခြေအနေတွင် နဂါးချုပ်တွင်းထဲက ထိုလူသန်ကြီးပင်လျှင် ထိခိုက်မိမှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် မတိုက်ခိုက်လိုပေ။
ကျူးလင်၏ စစ်မှန်သော မီးတောက်မှာ ရောက်လာသည့်အခါ အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အားကောင်းသော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
"ဝုန်း ဝုန်း"
ကြီးမားသော နတ်တန်ခိုး လက်နက်များကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ခဏအတွင်းမှာပင် ကျူးလင်ကျောက်ရုပ်တုကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ရိုက်ချေလိုက်သည်။ လှိုင်းတစ်ခုမျှပင် မထနိုင်ပေ။
ဤကောင်းကင်လူသားတို့မှာ စွမ်းအားကြီးမားလှပြီး လက်ထဲတွင်လည်း အစွမ်းထက်သော မှော်လက်နက်များ ရှိကြကာ ယခုအခါ အချင်းချင်း ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်တစ်ခု ဖန်တီးထားသဖြင့် အလွန်ပင် ကြောက်ခမန်းလိလီ ဖြစ်သည်။
ထိုကျူးလင် ရုပ်တုကို ရိုက်ချေပြီးမှသာ သူတို့ စိတ်ထဲတွင် သက်သာရာရသွားသည်။
သူတို့သည် လမ်းတစ်လျှောက် သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်သွားပြီး ထိုကဲ့သို့သော ရုပ်တုများကို တွေ့လိုက်သည်နှင့် စကားမပြောဘဲ ချက်ချင်း လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်တော့သည်။
ကျောက်တုံးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စစ်သည် ရုပ်တုအချို့ကိုလည်း သူတို့ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ နတ်ဘုရားကျောင်း၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော စစ်တပ်တစ်ခု ဖြစ်လင့်ကစား ဤကောင်းကင်လူသားတို့၏ ရှေ့တွင်မူ အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲသွားရသည်။
"ဘာခွန်လွန် နတ်ဘုရားနေရာလဲ၊ အောက်ဘုံက ကျင့်စဉ်ကျင့်တဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ ဖြစ်မှာပါ "
"ဟုတ်တယ်၊ အကုန်ရိုက်ပစ်ကြ "
ကောင်းကင်လူသားတို့မှာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေကြသည်။
သူတို့သည် တစ်လမ်းလုံး အနိုင်ရနေပြီး နန်းတော်ကြီးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
နန်းတော်ကြီးထဲတွင်လည်း မည်သည့်နတ်ရုပ်တုကိုမှ ပူဇော်ထားခြင်း မရှိဘဲ၊ အလယ်တွင် စတုရန်းပုံစံ စင်မြင့်တစ်ခုသာ ရှိပြီး အပေါ်တွင်မူ ဘာမျှမရှိပေ။
စင်မြင့်ရှေ့တွင် ကြီးမားသော နံ့သာအိုးတစ်ခု ရှိပြီး ထိုထဲတွင် နံ့သာပြာများ ရှိနေကာ၊ ထိုထဲတွင် မည်မျှလောက် များပြားသော နံ့သာအငွေ့အသက်များ ရှိခဲ့မည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
ယခုအချိန်အထိပင် ထိုထဲတွင် ကျန်ရစ်နေသည့် နံ့သာစွမ်းအင်များကို ခံစားနိုင်သည်။
ကူရှင်းက ပြောသည်
"ဒီထဲက နံ့သာစွမ်းအင်တွေ ဒီလောက် ပြင်းထန်နေတာ၊ အရင်တုန်းက ဘယ်လောက်တောင် စည်ကားခဲ့မလဲဆိုတာ သိသာတယ် "
လူအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးထဲတွင်လည်း တောက်ပသော အရောင်များ ပေါ်လာသည်။
ကောင်းကင်လူသားတို့သည် ဤနံ့သာစွမ်းအင်များကို ပြန်လည်မွမ်းမံခြင်းဖြင့် စွမ်းအားကို တိုးတက်စေနိုင်သည်။ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း နတ်ဘုရားတို့၏ တရားဝင် ရာထူးနေရာမှာမူ မရှိပေ။
လူအုပ်ကြီးသည် နံ့သာအိုးထဲက နံ့သာစွမ်းအင်များကို စတင်မွမ်းမံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဤနံ့သာအိုးထဲက နံ့သာစွမ်းအင်မှာ အလွန်ပြင်းထန်သော်လည်း သူတို့ စတင်မွမ်းမံလိုက်သည့်အခါ အနည်းငယ်သာ မွမ်းမံရသေးစဉ်မှာပင်၊
နံ့သာအိုးထဲမှ ရုတ်တရက် ရေစီးကြောင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တောက်ပသော မီးတောက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
လူငယ်ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိညာဉ်စိတ်ပင် မလွတ်မြောက်သွားပေ။
အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား တစ်ဦးသည် လက်ထဲမှ အပြာရောင်အလံတစ်လက်ကို ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ရေရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအုပ်ကြီးကို အကာအကွယ်ပေးထားလိုက်သည်။
ဤမီးတောက် ရေစီးကြောင်းမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး၊
သူ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
သို့သော် ဤမီးတောက် ရေစီးကြောင်းမှာ ခဏအတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နံ့သာစွမ်းအင်များမှာ နံ့သာအိုးထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။
နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် မည်သည့်အရာမျှ မီးလောင်ကျွမ်းခြင်း မရှိသော်လည်း၊ လူငယ်ကောင်းကင်လူသား တစ်ဦးမှာသာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုမြင်ကွင်းသည် တစ်လမ်းလုံး အနိုင်ရလာသော ကောင်းကင်လူသားတို့၏ မျက်နှာကို လေးနက်သွားစေသည်။
အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်
"ဒီနံ့သာစွမ်းအင်က ပိုင်ရှင်ရှိတာလား အရင်က ပူဇော်တဲ့ ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားက မသေသေးဘူးလား "
ကူရှင်းသည် နံ့သာအိုးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် အံ့ဩမှုများ ပေါ်လာသည်။
"ပိုင်ရှင်ရှိရင်တောင်မှ မွမ်းမံရတာ ဒီလောက် အန္တရာယ်များမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီသူရဲ့ စွမ်းအားက ငါတို့ ခန့်မှန်းထားတာထက် အများကြီး သာလွန်နေမှပဲ"
ကူရှင်းက ဆက်ပြောသည်
"ရှေးခေတ်တုန်းက ကမ္ဘာမြေကို နတ်ဘုရားတွေ မခွဲခြားခင် လူနဲ့ နတ်ဘုရား အတူတူ နေထိုင်ကြတဲ့အချိန်က ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်"
လူအုပ်ကြီးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အနည်းငယ် လေးနက်သွားကြသည်။
……………
အခြားတစ်ဖက်တွင်
လီယန်ချူသည် တောင်ထဲတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုအက်ကြောင်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြမ်းတမ်းစွာဖြင့် ခုတ်ပိုင်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
လီယန်ချူသည် တောင်ထဲသို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားရင်း ထိုအက်ကြောင်းများ ပိုများလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုအက်ကြောင်းများအားလုံးမှာ လူတစ်ယောက်တည်းက ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်မှာ မည်သည့် နတ်တန်ခိုးကို သုံးလိုက်သည်ကို မသိရှိရပေ။
အက်ကြောင်းများထဲတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ယခုတိုင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ထိုအချိန်က ထိုအက်ကြောင်းများကို ပြုလုပ်နိုင်သည့် ထိုသူ၏ ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်မှာ မည်မျှမြင့်မားသည်ကို သိသာထင်ရှားလှသည်။
လီယန်ချူသည် အတွင်းဘက်သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားရင်း နံရံတစ်ခုပေါ်တွင် လက်သီးရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤအချိန်တွင်မှ သူသည် ဤနေရာရှိ ကျောက်တုံးများသည် အပြင်ဘက်ထက် ပိုမိုမာကျောပြီး ထူးခြားသော ကျောက်အမျိုးအစား ဖြစ်မှန်း သိလိုက်ရသည်။
ဤနေရာတွင် ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားများ ရှိသည်။ လီယန်ချူသည် သူ၏ သွေးကြောစွမ်းအားများ ငြိမ်သက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ နတ်စိတ်အာရုံမှာလည်း အပြင်သို့ မထုတ်နိုင်တော့ဘဲ ကိုယ်ထဲတွင်သာ ရှိနေသည်။
အတွင်းဘက်သို့ ပို၍ လျှောက်သွားလေ အက်ကြောင်းများ ပို၍ တိမ်လာလေ ဖြစ်ပြီး အက်ကြောင်းများအပြင် လက်သီးရာများလည်း ပို၍ ပါလာသည်။
"အပြင်ဘက်မှာ လက်သီးရာ မတွေ့ရဘူး၊ အဲဒီလူက စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်လွန်းလို့ပဲ။ ဒီရောက်တော့မှ နည်းနည်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားတာ"
ဟု လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
ဤသို့ဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ လက်သီးနှင့် တိုက်ခိုက်သူမှာ အသာစီး မရတော့ပုံပင်။
သူသည် ပို၍ပင် သိချင်စိတ် ဖြစ်လာကာ အတွင်းဘက်သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။ ဖိနှိပ်မှုမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး လက်သီးရာများမှာလည်း ပိုများလာကာ၊
ခြေရာများလည်း ရှိလာသဖြင့် တိုက်ပွဲမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာပုံကို မြင်နိုင်သည်။
"ကြည့်ရတာ အရင်တုန်းက သူတို့နှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်တုန်းက၊ လက်သီးနဲ့ တိုက်တဲ့လူက တဖြည်းဖြည်း မနိုင်တော့ဘဲ လက်သီး၊ ခြေထောက်တွေပါ သုံးလာရတာပဲ"
ဟု လီယန်ချူ တွေးလိုက်သည်။
ထိုစဉ်က အလွန်ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
အတွင်းဘက်သို့ ဆက်သွားရာ လီယန်ချူသည် အလွန်နက်ရှိုင်းသော အက်ကြောင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤနေရာရှိ ဖိနှိပ်မှုမှာ အရင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး ဤအက်ကြောင်းမှာမူ အရင်က အက်ကြောင်းများနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
"ဒါတော့ အကုန်ထုတ်သုံးလိုက်ပြီ"
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသော်လည်း လက်သီးရာ သို့မဟုတ် ခြေရာများကို မတွေ့ရပေ။
အတွင်းဘက်သို့ ဆက်သွားရာ မြေပြင်တွင် အရိုးစုတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤအချိန်တွင် မည်သည့် အငွေ့အသက်မျှ မရှိတော့ဘဲ သာမန်အရိုးစုတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။
ဤအရိုးစုကို ကြည့်ရသည်မှာ အသက်ရှင်စဉ်က အရပ်အမြင့် ၁၂ ပေခန့်ရှိသော ကြီးမားသည့် လူသန်ကြီး ဖြစ်သင့်သည်။
လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့တက်ကာ စစ်ဆေးလိုက်ရာ ဤကြီးမားသော အရိုးစု၏ ကျောရိုးမှာ ကျိုးပဲ့နေပြီး ရင်ဘတ်ရှိ နံရိုးများမှာလည်း ကျိုးပဲ့နေသည်။
သူ့ဘေးတွင် ကြီးမားသော ပုဆိန်တစ်လက်ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကာ အလွန်ပင် ထက်မြက်ပြီး ဘီလူးဆန်စွာ ရှိနေသည်။
သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုပုဆိန်ကို ယူရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခုက သူ့ကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေသည်။
ဤပုဆိန်မှာ ထိုနေရာတွင် ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သဘာဝအလျောက် ရှိနေသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သာ ဖြစ်သည်။
"တော်တော်ကြမ်းတဲ့ ပုဆိန်ပဲ" လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။
သူ့အကြည့်သည် ထိုကြီးမားသည့် အရိုးစုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ဤသေဆုံးသည့် အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က လက်သီး သို့မဟုတ် လက်ဝါးဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ချေလိုက်ပြီး၊ ထိုစွမ်းအားက ကျောရိုးကိုပါ ကျိုးပဲ့သွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါကြောင့် တစ်ချက်ခုတ်ပြီးတော့ လက်သီးရာ မကျန်ခဲ့တာကိုး၊ အဲဒီလူရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကို တည့်တည့် ရိုက်လိုက်တာပဲ"
လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
စကတည်းက သူသည် လက်သီးနှင့် တိုက်သူမှာ အသာစီး မရဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ထိုသူက စွမ်းအားကို ဝှက်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။
"မမှန်ဘူး၊ နောက်က လက်သီးရာတွေကို ကြည့်ရတာ တကယ်ပဲ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ပိုပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာတာ"
လီယန်ချူမှာ သိုင်း နတ်ဘုရား ဖြစ်သောကြောင့် ထိုကဲ့သို့ နီးကပ်စွာ တိုက်ခိုက်သည့် နည်းလမ်းများကို အလွန်နားလည်သည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ထိုသူက တမင်တကာ အားနည်းသလို ဟန်ဆောင်ပြီး အရေးကြီးသည့်အချိန်တွင် အသက်ဆုံးရှုံးစေသည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ပေးလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ထိုပုဆိန်မှာ ထင်ရှားသည့် နတ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထပ်မံ စုစည်းလာကာ လက်သီးနှစ်ဖက်ဖြင့် လီယန်ချူ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
"တန်း တန်း တန်း"
လီယန်ချူမှာ ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းအထိ နောက်သို့ ဆုတ်သွားရပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက သွေးကြောများ လှုပ်ခတ်နေသည်။
မသိနားမလည်နိုင်သည့် နှစ်ပေါင်းများစွာက ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲတစ်ခု၊ ဤနေရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိနေသော ပုဆိန်တစ်လက်၊
ယိုစိမ့်ထွက်လာသည့် အငွေ့အသက်နှင့်ပင် လီယန်ချူကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က ထိုသူ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်။
လီယန်ချူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှေ့တွင် လမ်းရှိသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဤပုဆိန်ကို မယူသေးဘဲ အတွင်းဘက်သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားသည်။
"လက်သီးနဲ့ တိုက်တဲ့သူက ပုဆိန်သုံးတဲ့သူကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ၊ နောက်ဆုံး ဘာဖြစ်သွားမလဲ"
လီယန်ချူသည် အတွင်းဘက်သို့ ဆက်သွားရာ သုံး၊ လေးမိုင်ခန့် လျှောက်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပင်တစ်ပင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုကျောက်စိမ်းပင်မှာ လူသုံးယောက် ဖက်ရလောက်အောင် လုံးပတ်ရှိပြီး ကိုင်းညွန့်များမှာ များစွာမရှိဘဲ တစ်ပေခန့် မြင့်သည်။
အဝေးက ကြည့်လိုက်သည်နှင့်ပင် ၎င်းမှာ အလွန်ထူးခြားကြောင်း သိသာနိုင်သည်။
ကျောက်စိမ်းပင်၏ ရှေ့တွင် အရိုးစုတစ်ခု ရှိသည်။ ဤအရိုးစုမှာ မြေပြင်တွင် မှောက်လျက် ရှိနေပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်ကာ ဤကျောက်စိမ်းပင်ကို ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားနေဟန် ရှိသည်။
လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့သွားကာ စစ်ဆေးလိုက်ရာ ထိုအရိုးစုမှာ ပုံမှန်လူသားအရွယ်အစားနှင့် တူပြီး အနည်းငယ်သာ ပိုကြီးသည်။
အရိုးကို ကြည့်လိုက်ပါက ထိုသူမှာ အားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံရပြီး ပြတ်တောက်သွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး နှစ်ပိုင်း ဖြစ်သွားသည်ကို တွေ့ရသည်။
"ဒါတော့ နှစ်ယောက်စလုံး ဒဏ်ရာရပြီးတော့ ဒီနေရာမှာတင် သေဆုံးသွားတာပဲ"
လီယန်ချူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်လိုက်သည်။
ထိုပုဆိန်ချက်မှာ ဤသူ့ဆီသို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ့ကို နှစ်ပိုင်းဖြစ်သွားစေသည်။
အလားတူပင် လက်သီးဖြင့် တိုက်ခိုက်သူ၏ လက်သီးမှာလည်း ပုဆိန်သုံးသူ၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ချေလိုက်သည်။
နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်ကြပြီး အပြန်အလှန် အသက်ဆုံးရှုံးသွားကြသည်။
လက်သီးဖြင့် တိုက်ခိုက်သော ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ပိုင်းဖြစ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း မသေဆုံးသေးဘဲ လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လာပြီး ဤကျောက်စိမ်းပင်ရှေ့သို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒီကျောက်စိမ်းပင်က ဘာလဲ ဘာကြောင့် ဒီလောက်ထိ စွဲဆောင်မှု ရှိရတာလဲ "
လီယန်ချူမှာ အံ့ဩမိသည်။
ထိုကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ကိုပင် သေခါနီးအချိန်တွင် မရမက လာရောက် လိုချင်စေခဲ့သည်။
လီယန်ချူသည် တစ်ပေခန့်မြင့်သော ကျောက်စိမ်းပင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတွင် နတ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်ပြီး နတ်အလင်းတန်းတစ်ခုက ရှာဖွေခြင်းမှ ကာကွယ်ထားသည်။
လီယန်ချူသည် ထိုကျောက်စိမ်းပင်ကို ယူရန် ကြိုးစားသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။
လီယန်ချူသည် အေးစက်စွာ အော်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ အားထုတ်လိုက်ကာ ထိုကျောက်စိမ်းပင်ကို ထုတ်ယူရန် ကြိုးစားသည်။
သို့သော် ကျောက်စိမ်းပင်မှာ မလှုပ်ရှားနိုင်သလို မြေပြင်မှာလည်း မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။
သူ၏ တောင်များကိုပင် ရွှေ့နိုင်သည့် စွမ်းအားမှာ ဤနေရာတွင် ဘာမျှ မလုပ်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
"ဖိနှိပ်မှု ရှိပေမယ့် ဒီလောက်ထိတော့ မဖြစ်သင့်ဘူး"
လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဖန်ပုလင်းကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။
ကျောက်စိမ်းပုလင်းကြီးမှာ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ရောင်စဉ်တန်းများ ဖြာထွက်လာသော်လည်း ကျောက်စိမ်းပင်မှာ မလှုပ်ရှားနိုင်သေးပေ။
လီယန်ချူသည် မှော်စွမ်းအင်ကို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ရောင်စဉ်တန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သို့သော် လီယန်ချူ၏ မှော်စွမ်းအင်မှာ တစ်ဝက်ကျော် ကုန်သွားသော်လည်း ကျောက်စိမ်းပင်ကို မလှုပ်ရှားနိုင်သေးပေ။
"မြင်ရပေမယ့် ယူလို့မရဘူးလား"
လီယန်ချူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အင်္ကျီလက်မှ အနီရောင် ပုဝါတစ်ထည် ပျံထွက်လာပြီး နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျောက်စိမ်းပင်ကို ပတ်ရစ်လိုက်သည်။
ပြင်းထန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သော်လည်း လီယန်ချူ၏ မည်မျှပင် နည်းလမ်းများ ရှိစေကာမူ ထိုကျောက်စိမ်းပင်ကို မယူဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။
ကျောက်စိမ်းပင်သာမက အပြင်ဘက်က ပုဆိန်မှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
အခန်း ၁၁၉၆ - ခွန်လွန်မှန်အစအန
"ဒီလောက်အဖိုးတန်တဲ့ ရတနာကို မြင်နေရလျက်နဲ့ မယူဘဲ ထားခဲ့ရမှာလား "
ဟု လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
သူသည် ဤတစ်ခါတွင် ရတနာရှာဖွေရန် သက်သက် ရောက်လာခြင်းမဟုတ်ပေ။ ရတနာရှာဖွေခြင်းမှာ လမ်းကြုံရာ အပိုဆုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး၊ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ နဂါးချုပ်တွင်းအောက်တွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် ထိုကြီးမားသော သတ္တဝါကြီးကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းပင်မှ ဖြာထွက်နေသည့် ရောင်စဉ်တန်းများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော နတ်စွမ်းအင်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအရာမှာ ကောင်းကင်ဘုံအထိ စွမ်းအားကြီးမားသည့် ရတနာတစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း မည်သူမဆို သိမြင်နိုင်သည်။
ထိုကြီးမားသော ပုဆိန်မှာလည်း အလွန်စွမ်းအားကြီးမားပြီး နတ်လက်နက် တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ဤရတနာနှစ်ပါးမှာ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသည်ကို မည်သူကများ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း၊ မည်သူကများ စွန့်ခွာသွားရန် စိတ်မနှမြောဘဲ ရှိနိုင်မည်နည်း။
လီယန်ချူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဖန်ပုလင်း နှင့် ကောင်းကင်ဖဲကြိုး တို့ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
"ထားလိုက်ပါတော့၊ အကယ်၍ နဂါးချုပ်တွင်းအောက်က အရာသာ လွတ်မြောက်သွားမယ်ဆိုရင် ဘယ်လို ဘေးဆိုးတွေ ဆက်ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းလို့မရနိုင်ဘူး "
ဟု လီယန်ချူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ခွန်လွန်တောင်တွင် ရှေးခေတ်ကျင့်ကြံသူတို့၏ ဝိညာဉ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ၊ ထိုသူကို လူသားလောကတွင် ဆက်လက်၍ မဖျက်ဆီးစေရပေ။
လီယန်ချူသည် နောက်လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားပြီး ထိုရတနာနှစ်ပါးကို သိမ်းဆည်းရန် စိတ်ကူးကို လုံးဝ လက်လွှတ်လိုက်သည်။
သူ သတိမပြုမိလိုက်သည်မှာ သူ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ထိုကျောက်စိမ်းပင်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ကိုင်းညွန့်များမှာလည်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် တောင်ကြားထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် သူခုဏက ရှိခဲ့သော တောင်ကြားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သည့်မှော်အတတ်နှင့်မျှ ရှာမရတော့ပေ။
"အံ့ဩစရာပဲ " ဟု လီယန်ချူသည် ခဏတာ ငေးမောသွားမိသည်။
ထို့နောက် သူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ခွန်လွန်တောင်တန်းအတွင်း၌ နဂါးချုပ်တွင်းအောက်က ထိုသတ္တဝါကြီး၏ တည်နေရာကို ဆက်လက် လိုက်လံရှာဖွေနေတော့သည်။
………………
နတ်ဘုရားကျောင်းတော်အတွင်း၌၊
ကောင်းကင်လူသား အုပ်စုသည် နံ့သာအိုးကို သိမ်းယူရန် နည်းလမ်းရှာဖွေနေကြသည်။
ဤနံ့သာအိုးမှာ အလွန်ရှေးကျပြီး အတွင်း၌ ပါဝင်နေသော နံ့သာအငွေ့အသက်များမှာ ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးကို မီးလောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။
အကယ်၍သာ ၎င်းကို ရရှိခဲ့ပါက အလွန်ထူးခြားသည့် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
သို့သော် သူတို့သည် အချိန်အတော်ကြာ ကြိုးစားသော်လည်း နံ့သာအိုးကို မသိမ်းယူနိုင်သည့်အပြင်၊ အတွင်းရှိ နံ့သာစွမ်းအင်များကို ထပ်မံနှိုးဆွလိုက်သလို ဖြစ်သွားသဖြင့် ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။
ကူရှင်း သည် ဤနံ့သာအိုးမှာ ကိုယ်တိုင်တွင် အထူးစွမ်းအား မရှိဘဲ သာမန်အရာဝတ္ထုတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသည်။
အစစ်အမှန် စွမ်းအားကြီးမားနေသည်မှာ အတွင်းရှိ နံ့သာစွမ်းအင်များသာ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။
အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားသော်လည်း မရရှိသည့်အတွက် ကူရှင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
သူသည် ယခုတစ်ကြိမ် အောက်ဘုံသို့ ဆင်းလာရာတွင် အစွမ်းထက်သော ရတနာအချို့ကို ယူဆောင်လာသော်လည်း ဤနေရာတွင် အချိန်ကုန်ခံ၍ သုံးစွဲရန်မူ မလိုလားပေ။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ထဲတွင် လှည့်လည်ရှာဖွေရင်း ခွန်လွန်မှန် ၏ အပိုင်းအစကို ဆက်လက် ရှာဖွေကြသည်။
ကျောင်းတော်အတွင်းတွင် နတ်ရုပ်တုများ ပူဇော်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူတို့ အချိန်အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက်၊
မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဘုရားကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးမှာ အသစ်စက်စက်အတိုင်း ပြန်လည် ထွန်းလင်းတောက်ပလာသည်။
ကူရှင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး
"ဟုတ်ပြီ၊ ဒီနေရာပဲ " ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ ခွန်လွန်မှန် အပိုင်းအစ၏ အချိန်နှင့် အာကာသ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားကျောင်းတော်အတွင်းတွင် အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် ရှေးခေတ်လူသားများစွာ ပူဇော်ပသနေသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး၊ ထိုသူများထဲတွင် အချို့မှာ အဝတ်အစားနှင့် ပုံစံချင်း အခြားသူများနှင့် မတူညီသည်ကို တွေ့ရသည်။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နံ့သာအငွေ့အသက်များမှာလည်း ပိုမို ထူထပ်နေသည်။
"အဲဒီတုန်းက ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ရှိခဲ့တာပဲ"
ကောင်းကင်လူသားတို့ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
သူတို့၏ အကြည့်သည် မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်သို့ ရောက်သွားသည်။ ထိုစင်မြင့်ပေါ်တွင် ပူဇော်ထားသည်မှာ နတ်သမီးမဟုတ်ဘဲ၊ မျက်နှာထား တည်ကြည်ပြီး အရပ်အမောင်း မြင့်မားကာ လက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းတံဆိပ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်လူသားများထဲတွင် မည်သူမျှ ထိုနတ်ဘုရား၏ ရင်းမြစ်ကို မသိကြပေ။
ယခု ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်မှာ ထိုအချိန်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကူရှင်းသည် လူအုပ်ကြားထဲတွင် အရပ်အမောင်း ၁၂ ပေခန့်ရှိပြီး ကြီးမားလှသည့် လူသန်ကြီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် ပုဆိန်ကြီးတစ်လက်ကို ချထားပြီး ထိုနတ်ဘုရားကို ဒူးထောက် ပူဇော်နေသည်။
ထိုမြင်ကွင်းမှာ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ထိုလူသန်ကြီး၏ အသက်ရှူသံမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ပြီး ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှု စွမ်းအားကို ခံစားနေရသည်။
ကူရှင်းက
"သူ့ဘေးက ပုဆိန်ကြီးက နတ်လက်နက်ပဲ ဖြစ်မယ်။ အဲဒီတုန်းက ခွန်လွန်မှာ လာရောက် ပူဇော်တဲ့သူတွေက တကယ်ပဲ စွမ်းအားကြီးကြတာပဲ" ဟု တွေးလိုက်သည်။
မြင်ကွင်းမှတစ်ဆင့်ပင် ကောင်းကင်လူသားတို့သည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဖိနှိပ်မှုကို ခံစားနေရသည်။
စင်မြင့်ပေါ်က နတ်ဘုရားမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားပုံရပြီး လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားရာ၊
မြင်ကွင်းမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ပြိုကွဲသွားတော့သည်။
ဤခွန်လွန်မှန် အပိုင်းအစမှာ နန်းတော်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကိုသာ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး အပြင်ဘက်က ကိစ္စရပ်များကိုမူ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိပေ။
ကူရှင်းသည် နည်းနည်းတော့ နှမြောသွားပြီး
"ရှေးခေတ်က ခွန်လွန်မှာ ပူဇော်ခဲ့ကြတဲ့ ဒီနတ်ဘုရားတွေက တကယ်ပဲ အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်။ ဘာတွေများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားရတာလဲ"
ဟု တွေးကာ စူးစမ်းချင်စိတ်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
မြင်ကွင်းပြိုကွဲသွားပြီးနောက် သူသည် ဂါထာမန္တန်များကို ရွတ်ဆိုကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိသော ခွန်လွန်မှန် အပိုင်းအစကို အသုံးပြု၍ ဤနတ်ဘုရားကျောင်းအတွင်းတွင် ရှိနေသည့် နောက်ထပ် ခွန်လွန်မှန် အပိုင်းအစ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေလိုက်ရာ၊ အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် နံ့သာအိုးအတွင်း၌ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ ဂါထာမန္တန် ရွတ်ဆိုပြီးနောက် အာရုံခံစားမှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လာသည်။
"ဒီနံ့သာအိုးထဲမှာပဲ" ဟု ဂူရှင်းက ဆိုသည်။
ထိုနံ့သာအိုးအတွင်းရှိ မီးတောက်များမှာ အလွန်ပြင်းထန်သော်လည်း ဤကောင်းကင်လူသားတို့ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန်အတွက်မူ မလုံလောက်ပေ။
ကူရှင်းမှာ နံ့သာစွမ်းအင်ကို မသိမ်းယူနိုင်သော်လည်း ဤနံ့သာအိုးထဲမှ ခွန်လွန်မှန် အပိုင်းအစကို ထုတ်ယူရန်မှာမူ ခက်ခဲသည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။
ကူရှင်းသည် အလံငယ်တစ်ခုကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နူးညံ့သော အလင်းရောင်တစ်ခုက သူ့ကို တစ်ကိုယ်လုံး လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးက ဖန်တီးထားသည့် ရတနာက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားသဖြင့် မီးတောက်များက နတ်အလင်းရောင်ကို မဖျက်ဆီးမီပင် ခွန်လွန်မှန် အပိုင်းအစကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်ယူလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
ယခုအခါ ကူရှင်း၏ လက်ထဲတွင် ခွန်လွန်မှန် အပိုင်းအစ သုံးခု ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
"ကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီကိစ္စကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်နိုင်တော့မှာပဲ"
ဟု အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးက ပြောသည်။
ကူရှင်းလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ဤနေရာတွင် ခွန်လွန်မှန် အပိုင်းအစ တစ်ခုသာ ရှိမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ နံ့သာအိုးအတွင်း၌ သုံးခုစလုံး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
သူသည် ထိုအပိုင်းအစများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
"နံ့သာအိုးက မီးတောက်တွေ ပြင်းထန်နေချိန်မှာဆိုရင်၊ နတ်ဘုရားဘုရင် ဖန်တီးထားတဲ့ ရတနာနဲ့တောင် မကာကွယ်နိုင်လောက်ဘူး"
ဟု ကူရှင်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်ကြီးအတွင်း၌ ခေါင်းတစ်လုံး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ လူမျက်နှာနှင့် ထိုခေါင်းက
"ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ခိုးသားတွေ၊ ခွန်လွန်နံ့သာကို ခိုးယူတယ်၊ သေသင့်တယ် "
ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဤခေါင်းမှာ ထွက်လာပြီး ဆဲဆိုလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပြန်ဝင်သွားသည်။
ကောင်းကင်လူသားများ အားလုံး နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် ကျားကိုယ်ထည်နှင့် ခေါင်းကိုးလုံးရှိပြီး လူမျက်နှာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် သားရဲတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တောက်လောင်သွားသည်။
ကူရှင်းသည် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာထားမှာ တည်ကြည်ကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"မင်းလို သားရဲမျိုးကတောင် ထွက်လာရဲသေးတယ်ပေါ့"
ကျားကိုယ်ထည်နှင့် ခေါင်းကိုးလုံးပါသော ထိုသားရဲက လှောင်ပြုံးဖြင့်
"ငါဟာ ခွန်လွန်ကို စောင့်ရှောက်သူ 'ကိုင်မင်း' ဖြစ်တယ်၊ မင်းတို့ ပြောသလို သားရဲမဟုတ်ဘူး "
ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ပါးစပ်ကို ဟကာ နတ်လေတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဤနတ်လေမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ဆုတ်ဖြဲနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိပြီး တစ်နန်းတော်လုံးအထိ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ကောင်းကင်လူသားအားလုံး အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။
ဤသားရဲက နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ထဲတွင် ခုဏက သူတို့ဆီမှ လူသုံးယောက်ကို စားခဲ့သဖြင့် လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ပေ။
မှော်စွမ်းအင်များ တောက်ပလာပြီး နတ်တန်ခိုးများမှာ မြစ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာသည်။
ကိုင်မင်းသားရဲမှာမူ မစိုးရိမ်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်
"ပုန်ကန်သူတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး ခွန်လွန်ကို စောင့်ရှောက်ကြ "
သူ၏ အော်သံမှာ အလွန်ပင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။
သို့သော်လည်း မည်သူကမျှ ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိသည့်အတွက် ကိုင်မင်းသားရဲ ခဏတာ ငေးမောသွားပြီးနောက် ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ပုန်ကန်သူတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး ခွန်လွန်ကို စောင့်ရှောက်ကြ "
မည်သူမျှ ပြန်မဖြေကြပေ။
နတ်တန်ခိုးတစ်ခုက လာရောက် တိိုက်ခိုက်သဖြင့် ကိုင်မင်းသားရဲမှာ ဘယ်ရှောင်ညာရှောင် ပြုလုပ်ရင်း အနည်းငယ် အရှက်ရသွားသည်။
သူက မကျေမနပ်ဖြင့်
"ဘာလုပ်နေကြတာလဲ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
လူငယ်တစ်ဦးက အေးစက်စက် အော်လိုက်သည်
"နောက်ထပ် အယောင်ဆောင်နေပြန်ပြီ"
သူ၏ လက်ထဲမှ မှော်ပစ္စည်းနှစ်ခုမှာ ဘယ်တစ်လုံး ညာတစ်လုံး၊ အစိမ်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် ပုလဲလုံးများ ဖြစ်ကာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြင်းထန်စွာ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
"ဝုန်း ဝုန်း"
ကိုင်မင်းသားရဲ ရှောင်တိမ်းချိန်မရလိုက်ဘဲ ခေါင်းနှစ်လုံးမှာ ပစ်ပေါက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းမူးဝေသွားသည်။
လူငယ်ကောင်းကင်လူသားက အခွင့်အရေးယူ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်စဉ်၊ ရုတ်တရက် ရောင်စဉ်တန်းတစ်ခု ပျံသန်းလာပြီး ထိုလူငယ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ရာ သွေးများ ပန်းထွက်သွားသည်။
လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြသည်။
ကျားကိုယ်ထည်နှင့် အမြီးကိုးချောင်းပါသည့် သားရဲတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ လူမျက်နှာနှင့် အလွန်ပင် တည်ကြည်သည်။
"လုဝူ ရောက်လာပြီ "
ကိုင်မင်းသားရဲမှာ ကျားကိုယ်ထည်နှင့် ခေါင်းကိုးလုံးရှိပြီး၊ လုဝူမှာမူ ကျားကိုယ်ထည်နှင့် အမြီးကိုးချောင်းရှိကာ အလွန်ပင် ကြီးမားသော အငွေ့အသက်နှင့် ကောင်းကင်လူသားတို့ကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်နေသည်။
ကိုင်မင်းသားရဲက ဒေါသတကြီးဖြင့်
"ဘာလို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့အတိုင်း မထွက်လာတာလဲ"
လုဝူမှာ လူမျက်နှာနှင့်ပင် သူ့ကို စောင်းကြည့်လိုက်သည်။
အဓိပ္ပာယ်မှာ
'ညီငယ်ရေ၊ မင်း ခုဏက သိပ်လောလွန်းတယ် '
ကိုင်မင်းသားရဲ သဘောပေါက်သွားပြီး ဒေါသထွက်သွားသည်။
ခေါင်းကိုးလုံးစလုံးက သူ့ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်နေသည်။
ကူရှင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး
"သူတို့ကို ဖမ်းဆီးကြ "
ခုဏက အပြန်အလှန် ဖြစ်နေကြသော ကိုင်မင်းနှင့် လုဝူတို့သည် ချက်ချင်းပင် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"လူအင်အားနဲ့ အနိုင်ယူချင်တာလား "
လုဝူက အော်ဟစ်လိုက်ရာ နန်းတော်အတွင်းမှ သိုးနှင့်တူပြီး ဦးချိုလေးချောင်းပါသည့် သားရဲများ ထွက်လာကြသည်။
သူတို့မှာ "သူလူး" များ ဖြစ်သည်။
ဒါသာမကသေးဘဲ ပျားနှင့်တူပြီး ရေငန်းခို အရွယ်အစားရှိသည့် နတ်ငှက်များလည်း ပျံသန်းလာသည်။
၎င်းမှာ နတ်ငှက် "ချင်ယွမ်" ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အဆိပ်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။
"ပုန်ကန်သူတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး ခွန်လွန်ကို စောင့်ရှောက်ကြ "
လုဝူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကိုင်မင်းသားရဲမှာ "………………"
ဒါက ဘာလို့ ဒီလောက် နားယဉ်နေရတာလဲ။
သူ အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည်။ ဟုတ်ပြီ၊ ငါအော်တုန်းက မင်းမထွက်လာဘဲ အခုမှ လာအော်ရသလား။
ထိုအချိန်တွင် လုဝူက သားရဲများကို ဦးဆောင်၍ တိုက်ခိုက်သွားပြီဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် တစ်ဦးချင်းစီ မှော်စွမ်းအင်များ ရှိကြပြီး ကောင်းကင်လူသားများနှင့် စတင် တိုက်ခိုက်ကြသည်။
ကိုင်မင်းသားရဲ မူလက မတိုက်ခိုက်လိုသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မတိုက်၍ မရတော့ပေ။
"လုဝူက အခြေအနေကို မသိဘူး၊ ငါက ခွန်လွန်ကို စောင့်ရှောက်သူမို့ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရမယ်။"
သူသည် ရောင်စဉ်တန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုးလုံးမှ နတ်လေများကို မှုတ်ထုတ်သည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်မှာ စစ်မြေပြင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
တစ်ဖက်တွင် အောက်ဘုံမှ ကောင်းကင်လူသားများ၊ တစ်ဖက်တွင် ခွန်လွန်မှ နတ်သားရဲနှင့် သားရဲဆိုးများ။
နှစ်ဖက်စလုံး မှော်လက်နက်များနှင့် နတ်စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကြသည်။
သူလူးများဖြစ်စေ၊ ချင်ယွမ်များဖြစ်စေ၊ ရိုက်ခွဲခံလိုက်ရလျှင် ကျောက်စိမ်းမှုန်များအဖြစ်သာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းမှာ တကယ့် သက်ရှိသတ္တဝါများ မဟုတ်ဘဲ ကျောက်ရုပ်တုများသာ ဖြစ်ပုံရသည်။
သူတို့သည် အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ချင်ယွမ်များက လူငယ်ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦး၏ လက်မောင်းကို ထိုးစိုက်လိုက်ရာ ထိုလက်မောင်းမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အမည်းရောင်ပြောင်းသွားပြီး အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ချိတ်အစုံ ကို အသုံးပြုသည့် ကောင်းကင်လူသားက လက်ကို ရမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။
ထိုကောင်းကင်လူသားမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်လိုက်မှန်း သိရှိလိုက်သည်။
ချိတ်ကို အသုံးပြုသူမှာ အလွန်ပင် ရဲရင့်ပြီး ချိတ်များဖြင့် ချင်ယွမ်ကို ရိုက်ချေလိုက်သည်။
"သတ်ပစ်လိုက်ကြ"
ကောင်းကင်လူသားများမှာ စိတ်ဓာတ် တက်ကြွနေသည်။
တိုက်ပွဲမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပွားပြီး အလွန်လျင်မြန်စွာပင် ပြီးဆုံးသွားသည်။
ကိုင်မင်းနှင့် လုဝူတို့မှာ ရှုံးနိမ့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
သူတို့မှာ စိတ်ဓာတ် ပြင်းထန်သော်လည်း လက်အောက်ငယ်သားများမှာ အားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်များသာ ကျန်ရစ်သည်။
ကိုင်မင်းသားရဲက
"လူအများကြီး မခေါ်လာမိလို့ ဒီနေ့ ရှုံးသွားတာ "
ဟု တိုးတိုးလေး ဆဲဆိုသည်။
လုဝူက
"ဘယ်သူကျန်သေးလို့လဲ၊ အခုက ခေတ်ကောင်းတုန်းကလို မဟုတ်တော့ဘူးလေ "
ဟု ပြန်လည် တုံ့ပြန်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး၏ အသံများ ဝေးကွာသွားပြီးနောက်၊
ကိုင်မင်းသားရဲ၏ အမြီးတွင် ဓားချက်တစ်ခု ထိမှန်သွားသဖြင့် အော်ဟစ်ကာ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
ဤလူများ၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်ပင် ကြောက်ခမန်းလိလီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူတို့မှာ ဒေါသထွက်နေကြပြီး ခွန်လွန်တောင်တန်းတွင် ဤသို့သော ကျောက်ရုပ်တုများနှင့် အသက်ကို လဲလှယ်နေရခြင်းမှာ အလွန်တန်ဖိုးမရှိဟု ခံစားနေရသည်။
"အောက်ဘုံက ခွန်လွန်တောင်မှာ ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတွေ ရှိနေတာလား "
ဟု အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးက ဆိုသည်။
"ဒီတောင်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီးပဲ။ ခုဏက အချိန်ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာတုန်းက ပူဇော်ပသတဲ့သူတွေရဲ့ အငွေ့အသက်က အရမ်းကြီးမားတာပဲ။"
"ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း သတိထားမိတယ်။ ပုဆိန်ကိုင်ထားတဲ့ လူသန်ကြီးကို ပုံပဲ မြင်ရပေမယ့် သူ့စွမ်းအားက အံ့ဩဖို့ကောင်းတာ သိသာတယ်။"
လူအုပ်ကြီးမှာ ဆွေးနွေးနေကြပြီး ကိုင်မင်းနှင့် လုဝူတို့ကို လိုက်လံ မသတ်ဖြတ်တော့ပေ။
ဤခွန်လွန် နတ်သားရဲနှစ်ဦးမှာ မြေပြင်အနေအထားကို ကျွမ်းကျင်သဖြင့် မကြာမီပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ဒီတစ်ခေါက် ခွန်လွန်ခရီးက ငါထင်ထားတာထက် ပိုပြီး အန္တရာယ်များနေပြီ။"
ကူရှင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။
လူငယ်တစ်ဦးက
"အခု လောကကြီးမှာ တောင်ကြီးတွေ အများကြီး ပေါ်လာတယ်၊ ဒီတောင်တွေ အားလုံးက ဒီလောက် အန္တရာယ်များနေတာလား " ဟု မေးသည်။
သူ မယုံကြည်နိုင်စွာပင် ဖြစ်နေသည်။
ဒီလိုသာဆိုရင် ဒါက အောက်ဘုံ ဖြစ်ပါ့မလား
ကူရှင်းက
"မဟုတ်လောက်ပါဘူး၊ ခွန်လွန်တောင်က ပိုပြီး ထူးခြားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အားလုံး သတိထားကြဖို့တော့ လိုလိမ့်မယ်။"
အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသော်လည်း သူတို့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ မလျော့ကျသွားပေ။
သူတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ရတနာမှာ မသုံးရသေးပါ၊ ၎င်းမှာ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာကို နှိမ်နင်းရန် ဖြစ်သည်။
ကူရှင်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်နေသည်။ သူ စိုးရိမ်နေသည်မှာ ကိုင်မင်းနှင့် လုဝူကြောင့် မဟုတ်ပေ။
ဤနေရာတွင် ရှာဖွေနေသည့် ခွန်လွန်မှန် အပိုင်းအစမှာ အလွန် မရေရာကြောင်း၊ ခဏပေါ်လိုက် ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေသည်။
၎င်း၏ တည်နေရာမှာလည်း လှုပ်ရှားနေသည်။
"ဒီ ခွန်လွန်မှန် အပိုင်းအစက တစ်ယောက်ယောက်ဆီမှာ ရှိနေတာလား၊ သူက လှုပ်ရှားနေတာလား "
ကူရှင်း စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်နှင့် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်း မြန်ဆန်လာသည်။
အကယ်၍သာ ထိုသို့ ဖြစ်ပါက ထိုသူကို ဖမ်းဆီး သတ်ဖြတ်ရမည်။
အောက်ဘုံတွင် သူတို့ အစိုးရိမ်ဆုံးမှာ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ ဖြစ်သည်။ ထိုသူက ယခင်က မြေပြင်နတ်ဘုရား သူများစွာကို ဦးဆောင်၍ ကောင်းကင်လူသားတို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ဘုံက အစွမ်းထက်သူ အများအပြား ထိုနေရာတွင် သေဆုံးခဲ့ရပြီး၊ နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အလားအလာရှိသူ နှစ်ဦးလည်း ထိုနေရာတွင်ပင် ကျဆုံးခဲ့ရသည်။
သို့သော် ယခုတစ်ခါတွင်မူ သူတို့ အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေကြပြီး ထိုလူငယ်တာအိုဆရာကို တွေ့လျှင်လည်း သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
ထိုအဆက်အသွယ်မှာ မရေရာသဖြင့် ကူရှင်း ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
သူ၏ စိတ်အာရုံတွင် ခွန်လွန်တောင်တန်း၌ နောက်ထပ် အပိုင်းအစတစ်ခု ရှိနေမည့်နေရာကို အာရုံခံလိုက်သည်။
ကောင်းကင်လူသားများ အားလုံးမှာ တောင်ကုန်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ တက်သွားကြသည်။
နေရာမှာ လေနှင့် နှင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နှင်းတောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ဤနေရာရှိ လေပြင်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကောင်းကင်လူသားများပင်လျှင် လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ဘဲ ကမ္ဘာမြေ၏ သဘာဝ စွမ်းအားအတိုင်း ပြင်းထန်သည်။
သူတို့ တောင်တက်ရင်း မကြာမီ ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဤနေရာတွင် အနည်းငယ်သာ ပေါ်နေပြီး ကျန်ရှိသည်မှာ လေနှင့် နှင်းများအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားသည်။
လူငယ်ကောင်းကင်လူသား နှစ်ဦးသည် ရှေ့သို့ တက်ကာ နှင်းများကို တူးဆွလိုက်ရာ နတ်ဘုရားကျောင်းတစ်ခု၏ ပုံစံ ပေါ်လာသည်။
ထိုကျောင်းမှာ ယခင်ကျောင်းတော်လောက် မကြီးမားဘဲ သာမန် အမွေအနှစ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော အာရုံခံစားမှု ရှိနေသည်။
"ရှေးခေတ်က ခွန်လွန်မှန်အပိုင်းအစတွေက ခွန်လွန်တောင်တန်း တစ်လျှောက်မှာ ပျံ့နှံ့နေတာပဲ"
ဟု ကူရှင်းက တွေးလိုက်သည်။
လူအုပ်စုသည် အောက်သို့ တူးဆွပြီးနောက် ခွန်လွန်မှန် အပိုင်းအစ ရှိမည့်နေရာတွင် အရိုးစုတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤအရိုးမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး ခိုင်မာကာ အလွန်ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည်။
"ဒါက သားရဲရိုးပဲ၊ မှော်လက်နက်တစ်ခု လုပ်လို့ရတယ်"
ဟု လူငယ်တစ်ဦးက ပြောသည်။
နောက်တစ်ဦးကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ အားသွန်ခွန်စိုက် တူးဆွနေကြသည်။
နောက်ဆုံးအကြိမ် ကောင်းကင်လူသားများ ဆင်းလာခဲ့စဉ်က လူနှစ်ဦးသာ အောက်ဘုံသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ထိုသူတို့မှာ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်မဟုတ်ဘဲ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် မည်သို့မျှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။
ယခုတစ်ခါမှာမူ ကောင်းကင်လူသား အများအပြား သေဆုံးခဲ့ရခြင်းမှာ မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။
ထိုတာအိုဆရာငယ်ကို မနှိမ်နင်းရသေးခင်မှာပင် လူအများအပြား သေဆုံးခဲ့ရသည်။
ဆက်လက် တူးဆွလိုက်ရာ အောက်တွင် တောင်ကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ အရွယ်အစားရှိသည့် ငှက်ဆိုး၏ အရိုးစုကို တွေ့လိုက်ရပြီး ရင်ဘတ်တွင် ဒဏ်ရာများ ရှိနေသည်။
ဤသည်မှာ သူတို့ ခွန်လွန်တောင်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ရှိရသည့် ထိုကဲ့သို့သော အရိုးစုဖြစ်ပြီး ကျန်ရစ်နေသည့် စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။
လီယန်ချူ မြင်ခဲ့ရသော လူသန်ကြီး၏ အရိုးစုမှာမူ စွမ်းအားများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနည်းငယ် ထိလိုက်သည်နှင့် ဖုန်မှုန့်များ ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော် ဤငှက်ဆိုး၏ အရိုးစုမှာ မူလအတိုင်း ရှိနေပြီး ရင်ဘတ်တွင်သာ ဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရှိသည်။
သို့သော်လည်း ကောင်းကင်လူသားများ စူးစမ်းနေစဉ်တွင် ဤတောင်ကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ အရွယ်အစားရှိသော အရိုးစုမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသည်။
လှုပ်ရှားလိုက်ရုံမျှနှင့်ပင် ကြီးမားသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ စီးဆင်းလာသည်။
ချက်ချင်းပင် နားထဲတွင် ကျောက်တုံးများကို ခွဲထွက်သွားသည့်အလား အသံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုရှေးခေတ်ငှက်ဆိုးမှာ အသက်ပြန်ရှင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လေးနက်သွားသည်။ ကောင်းကင်လူသားများထဲတွင် အချို့မှာ ရှေးခေတ်သားရဲများကို စီးနင်းသူများ ရှိသည်။
သို့သော် ဤရှေးခေတ်ငှက်ဆိုး၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူတိုင်းသည် ဖိနှိပ်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အသက်ရှူရ ခက်ခဲသွားသည်။
ယွိကျူးတောင်တန်းအတွင်း၊ သူတို့နှင့် မဝေးသော နေရာတွင် လုဝူနှင့် ကိုင်မင်းသားရဲတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။
"ဒီငှက်ဆိုးရဲ့ အရိုးစု တုန်ခါသွားတာလား"
သူတို့နှစ်ဦးမှာ လူမျက်နှာနှင့်ဖြစ်ပြီး အမူအရာများမှာ အလွန်ပင် ပြည့်စုံသည်။
သူတို့၏ အမူအရာမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဆိုးကျိုးကို ဝမ်းမြောက်နေပုံနှင့် တူသည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်သားရဲများဖြစ်သော ကိုင်မင်းနှင့် လုဝူတို့နှင့် လုံးဝ မတူဘဲ၊ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ရွှင်မြူးနေကြသည်။
ကူရှင်းက
"နောက်ဆုတ်ကြ၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ တိုက်ပွဲကို မလုပ်ကြနဲ့ "
ဟု အော်လိုက်သည်။
ယခင်က ကောင်းကင်လူသားတို့မှာ မည်မျှပင် မြင့်မားသည်ဟု ထင်မြင်ကာ ခွန်လွန်တောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသနည်း။
ယခုအခါ အကြိမ်ကြိမ် အသေအပျောက်များပြီးနောက် အခြေအနေကို ကြည့်တတ်လာကြသည်။
သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
လူတိုင်း မှော်လက်နက်များကို ထုတ်သုံးကာ မှော်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကြသည်။ သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်သွားပြီး အားကောင်းသော နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ခွန်လွန်တောင်ထဲရှိ ကြီးမားသော ငှက်ဆိုးမှာ နိုးထလာသည်။
"ဘုန်း ဘုန်း "
သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ လေနှင့် နှင်းများအားလုံး ခါထုတ်လိုက်သည်။
ဤအရိုးစုငှက်ဆိုးမှာ အသက်ပြန်ရှင်လာသကဲ့သို့ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများဖြင့် ထိုကောင်းကင်လူသားများကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။
ခွန်လွန်တောင်တွင်၊
ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချူဟယ် နှင့် သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် တည်ကြည်သော တာအိုဆရာတို့မှာ တောင်ထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေကြသည်။
အရင်က ထိုကောင်းကင်လူသားများ၏ အရိပ်အယောင်ကို ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း၊
နောက်ပိုင်းတွင် ကောင်းကင်လူသားများနှင့် ကိုင်မင်း၊ လုဝူတို့ တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် ချူဟယ် အာရုံခံမိသဖြင့် ဝမ်တောက်ရန် နှင့်အတူ အနီးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
သို့သော် နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဤကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။
ချူဟယ်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်
"ခွန်လွန်တောင်မှာ စားသုံးလိုက်ရင် မသေစေနိုင်တဲ့ ကျောက်စိမ်းပင် ရှိတယ်၊ ဒီတောင်ထဲမှာ ရှာတွေ့နိုင်မလား မသိဘူး။"
နတ်ဘုရာစများ၏ သက်တမ်းမှာ ရှည်လျားသော်လည်း အဆုံးသတ်ရှိသည်။ ခွန်လွန်ကျောက်စိမ်းပင်ကို စားလျှင် မသေနိုင်၊ ဤစကားလုံးများကပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဖြစ်နေသည်။
ဝမ်တောက်ရန်က သက်ပြင်းချကာ
"ဒီခွန်လွန်ဆိုတာ တကယ်ပဲ ရတနာမြေပဲ"
ချူဟယ် က ရယ်မောလျက် -
"ခွန်လွန်ကျောက်စိမ်းပင်က ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာပြီ။ အကယ်၍သာ ရှာတွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီခွန်လွန်ခရီးရဲ့ အကြီးမားဆုံး အောင်မြင်မှုပဲ။"
"ဒါပေမဲ့ ဒါက ရတနာမြေဖြစ်သလို၊ အန္တရာယ်လည်းများတဲ့ မြေပဲ။"
"အကယ်၍သာ အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရင်၊ မင်းနဲ့ ငါတောင်မှ လွတ်အောင် ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ဝမ်တောက်ရန်မှာ အနောက်ဘက်ဒေသ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး၊ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"အောက်ဘုံမှာ ဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာ ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး။"
ချူဟယ်က
"ခွန်လွန်ဆိုတာ အခြားနေရာတွေနဲ့ မတူဘူး။ တောင်အားလုံးရဲ့ ဘိုးအေလို့ ခေါ်ကြတယ်။ အဲဒီ ခွန်လွန်က ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားတွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ထူးဆန်းလွန်းတယ်။ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရတာ ဘာဆန်းသလဲ။"
ဝမ်တောက်ရန်က
"အနောက်ဘက်ဒေသမှာလည်း ခွန်လွန်လို့ ခေါ်တဲ့ တောင်တစ်ခု ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကလောက် မကြီးဘူး။"
ချူဟယိက ပြုံးလျက်
"စကြာဝဠာထဲမှာ ခွန်လွန်လို့ ခေါ်တဲ့ နေရာတွေ အများကြီးပဲ။"
ဤစကားတစ်ခွန်းကြောင့် ဝမ်တောက်ရန် ခဏတာ ငေးမောသွားသည်။ သူသည် စကြာဝဠာထဲသို့ အများကြီး မရောက်ဖူးပေ။
"စကြာဝဠာထဲမှာ ခွန်လွန်တွေ အများကြီးပဲလား"
သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ချူဟယ်သည် ထိုအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ တောင်ထဲတွင် ဆက်လက် လမ်းလျှောက်နေသည်။
"ဒီတောင်ထဲမှာ အခုတော့ တကယ်ကို စည်ကားနေတာပဲ။ နတ်ဘုရားလောက၊ မိစ္ဆာနယ်မြေ၊ ပြီးတော့ လူသားလောကက အဲဒီ တာအိုဆရာလေးပါ ပါသေးတယ်။ ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်လာမလဲ "
ဝမ်တောက်ရန်က
"ငါ့အမြင်အရ ဘာပဲ ဖြစ်လာဖြစ်လာ၊ နောက်ဆုံးမှာ အမြတ်ထွက်မယ့်သူက ချူဟယ် အရှင်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
ချူဟယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။
ဝမ်တောက်ရန် နှင့် စကားပြောရသည်မှာ တကယ်ပင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။
ထိုမျှလောက် ဂုဏ်ရှိပြီး၊ ဤမျှလောက် စွမ်းအားရှိသူက ပြောသည့်စကားမှာ နားထောင်လို့ အလွန် ကောင်းလှသည်။