အခန်း (၃၅၇-၃၅၈)

အပိုင်း(၃၅၇)

"ဒါ ခွေမုဝံပုလွေ ပဲ..."

ကောင်းကင်ဘုံတွင် စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားသော တတိယမင်းသား နီကျားသည် ခွေမုဝံပုလွေကို မှတ်မိနေလေသည်။ ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာအား ကြည့်ရှုရင်း တတိယမင်းသား နီကျားက အတွင်းစိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချလိုက်လေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ မူလကိုယ်ပိုင်အမည်နာမကို ဖော်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်ကပင် ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်မင်းတစ်ပါးသည် အောက်ဘုံသို့ တိတ်တဆိတ် ဆင်းသက်ကာ မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ် နေထိုင်နေကြောင်းကို ဘုံသုံးပါးရှိ သက်ရှိအားလုံးအား သိစေချင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"နီကျာလား..."

အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာသည် နီကျားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ နီကျား၏ ရောက်ရှိနေမှုကြောင့် ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာသည် သူ အစစ်အမှန် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

"နီကျား.. မင်းက အလံဝှေ့ယမ်းပြီး အားပေးနေလိုက်တော့… ဒီမိစ္ဆာဆိုးကို ငါ စွန်းဝူခုန်း ကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်းပေးမယ်..."

ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စွန်းဝူခုန်းက ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"မျောက်စုတ်.. မင်းသာ အလံသွားဝှေ့နေလိုက်… ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် လုံလောက်တယ်..."

စွန်းဝူခုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ နီကျားက မည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။ သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လျှပ်စီးတစ်ပြက်ကဲ့သို့ ခွေမုဝံပုလွေဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ခုန်အုပ်သွားလေသည်။

"သူက ငါ့ကောင်ကွ... ငါ စွန်းဝူခုန်းကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခွင့်ပေးလိုက်..."

နီကျား လှုပ်ရှားလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ စွန်းဝူခုန်း၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ရှေ့သို့ တက်သွားလေသည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ရုတ်တရက် သူတို့သုံးဦးစလုံးသည် အတူတကွ တိုက်ခိုက်မှုထဲတွင် ရောထွေးသွားကြပြီး မြေကြီးများ အက်ကွဲသွားကာ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားလေသည်။

နီကျား အာရုံလွှဲပြောင်းသွားချိန်တွင် ကျန်းလျိုသည် ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေးဆီသို့ လျှောက်သွားကာ မျောက်မွေးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

နီကျား၏ သတိပြုမိခြင်းကို မခံရဘဲ ထိုမျောက်မွေးသည် ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေး၏ အလောင်းကောင် ပုံစံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အစစ်အမှန် ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေးအတွက်မူကား သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဖုံးကွယ်သွားပြီး အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

တိုက်ပွဲပြင်းထန်နေစဉ်အတွင်း ဤလုပ်ဆောင်ချက်များကို တိတ်တဆိတ် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျန်းလျို အကူအညီပေးရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နီကျားက သူ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ ကောင်းကင် ပိုးကြိုးနီ ဖြင့် ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာအား လှုပ်ရှား၍မရအောင် လုံခြုံစွာ တုပ်နှောင်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

သွေးတန်းမှာ ထက်ဝက်ကျော် ပြည့်နေသေးသော်လည်း ရှင်းလင်းစွာပင် ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာသည် အဖမ်းခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ ကျန်းလျို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

စွန်းဝူခုန်းနှင့် နီကျား နှစ်ဦးစလုံးသည် ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာထက် ပိုမို အစွမ်းထက်ကြပြီး ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းလှုပ်ရှားလိုက်ကြသောကြောင့် သူ့ကို လျင်မြန်စွာ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာ ကောင်းကင် ပိုးကြိုးနီ ဖြင့် တုပ်နှောင်ခံလိုက်ရပြီးနောက် နီကျားသည် ထိုနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိတော့ချေ။ သူ့အတွက် လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာရသည့် တာဝန်မှာ ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူသည် ဝမ်ဇီတောင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ မိစ္ဆာများအားလုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများဖြင့် သတိလစ်မေ့မြောနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူတို့၏ဘေးရှိ ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေးမှာလည်း အသက်မရှိတော့သယောင် ထင်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုအခါ လှုပ်ရှားမှုမရှိသော အလောင်းကောင် တစ်ခုအဖြစ် ရှိနေလေသည်။

နီကျားသည် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် ပေးအပ်ထားသော တာဝန်မှာ အမှန်တကယ် ပြီးမြောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသဖြင့် စကားများများစားစား မဆိုတော့ချေ။ စွန်းဝူခုန်းကို အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်သွားကာ ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာကို ခေါ်ဆောင်၍ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"ဝူခုန်း…ငါတို့လည်း ပြန်ကြစို့..."

ကျန်းလျိုက ဝမ်ဇီတောင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း သူ၏ အစီအစဉ်အပေါ် အတော်လေး ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မျောက်မွေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ စွန်းဝူခုန်းဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး ယခင်က ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားသော အစစ်အမှန် ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေးမှာ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် သူဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲ သင်္ကန်းကို ချွတ်လိုက်ပြီး ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေး၏ အသွင်အပြင်မှာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူသည် အသက်ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်နှင့် တူနေသေးသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

အဆင့် ၃၀ ပစ္စည်းကိရိယာမှာ သူ့အတွက် ယခုအခါ အနည်းငယ် အပိုဖြစ်နေပြီဟု ယူဆကာ ကျန်းလျိုသည် ထိုသင်္ကန်းကို ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေးအား ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက်... ကျန်းလျိုသည် သူ၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်ရာနေရာထဲမှ ပုလဲများဖြင့် သီးသန့်ပြုလုပ်ထားသော သင်္ကန်းတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူကာ ဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်။

ဖြူစင်တောက်ပသော ပုလဲများကို သီကုံးထားသည့် ထိုသင်္ကန်းသည် ပိုမို၍ ခမ်းနားထည်ဝါပြီး တည်ကြည်ခန့်ညားသော အသွင်ကို ဆောင်နေလေသည်။

ဤအရာမှာ ကွမ်ယင် ဇင်ကျောင်းတော်တွင် ကျင်းချီဆရာတော်က သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင်မူ ထိုသင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ရန် လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

စွန်းဝူခုန်းသည် ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေးကို ပွေ့ချီကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားခဲ့ပြီး ကျန်းလျို၏ ကျောဘက်ရှိ အတောင်ပံမှာလည်း ညင်သာစွာ တုန်ခါသွားကာ သူတို့နှစ်ဦးသည် ရတနာဆင် တိုင်းပြည်၏ နန်းတော်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြလေသည်။

ဒင် - "အချစ်စစ်" မစ်ရှင် ပြီးမြောက်သွားပါပြီ အတွေ့အကြုံမှတ် ၆၀၀,၀၀၀ ရရှိပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး ရတနာသေတ္တာ ၁ လုံး ရရှိပါသည်။

ဒင် - အဆင့် ၁ ဆင့် မြင့်တက်သွားပါပြီ လက်ရှိအဆင့်မှာ ၃၆ ဖြစ်ပါသည်။

ကျန်းလျို လေထဲတွင် ပျံသန်းနေစဉ် ရုတ်တရက် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

အဆင့်တက်ရန် အတွေ့အကြုံမှတ် ၂၀၀,၀၀၀ သာ လိုအပ်တော့သည့် အချိန်တွင် ၆၀၀,၀၀၀ သော အတွေ့အကြုံမှတ်များ ဝင်ရောက်လာခြင်းက သူ့အား အဆင့် ၃၆ သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့လေသည်။

ကျန်းလျိုသည် သူ၏ ဇာတ်ကောင် အချက်အလက် မျက်နှာပြင်ကို မစစ်ဆေးတော့ဘဲ ပစ္စည်းသိုလှောင်ရာနေရာကို ဖွင့်ကာ ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး ရတနာသေတ္တာ တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ သူ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ အတော်လေး ကံကောင်းသွားခဲ့သည်။ သေတ္တာထဲမှ အဆင့် ၄၀ အတွက် လက်နက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ယင်းမှာ ကျန်းလျို အတိအကျ အသုံးပြုနိုင်မည့်အရာ ဖြစ်နေလေသည်။

အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အရည်အသွေးမှာ သူ လက်ရှိ တပ်ဆင်အသုံးပြုထားသည့် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ရာဇဝင်လာ အရည်အသွေး သံစပ်တုတ်လောက် မကောင်းသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းရည်အချက်အလက်များမှာ သိသိသာသာ ပိုမိုမြင့်မားနေလေသည်။

တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ ကျန်းလျိုသည် လက်နက်သစ်ကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေးကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ရရှိလာခဲ့သော အဆင့် ၄၀ လက်ကောက်ကိုပါ တပ်ဆင်လိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ပစ္စည်းကိရိယာများအားလုံး လုံးဝ အသစ်ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

ဇာတ်ကောင် အချက်အလက် မျက်နှာပြင်...

စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းလျို၏ အရှေ့တွင် မှန်လိုကြည်လင်နေသော ဇာတ်ကောင် အချက်အလက် မျက်နှာပြင် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အမည် - ကျန်းလျို

ကျား/မ - ကျား

အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း - ကရုဏာရှင် ဗောဓိသတ်

အဆင့် - ၃၆ (၃၆၅,၀၀၀ / ၂,၈၀၀,၀၀၀)

ပစ္စည်းကိရိယာများ

နတ်သစ်ပင် တောင်ဝှေး (ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး) - လိုအပ်သောအဆင့် ၄၀၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား +၃၅၀၀၊ အထူးစွမ်းရည် - နှစ်ကြိမ်ဆက် တိုက်ခိုက်မှု (တိုက်ခိုက်မှု သုံးကြိမ်ပြုလုပ်ပြီးတိုင်း၊ စတုတ္ထအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် နှစ်ကြိမ်ဆက် တိုက်ခိုက်မှုအာနိသင်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်)၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၅၀/၆၀။

အဝတ်အစား - ပုလဲ သင်္ကန်း (ပြီးပြည့်စုံသော အရည်အသွေး) - လိုအပ်သောအဆင့် ၄၀၊ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား +၂၂၀၀၊ အထူးစွမ်းရည် - ဝင်ရောက်လာသော ထိခိုက်မှုအားလုံးကို ၅ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ချပေးသည်၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၃၀/၄၀။

ဦးထုပ် - ဝိဒျာရာဇာ သရဖူ (ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး) - အဆင့်ကန့်သတ်ချက်မရှိ၊ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား +၁၈၀၀ (၁၀-၁၀၀,၀၀၀၊ မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်အဆင့်ပေါ်မူတည်၍ ပြောင်းလဲနိုင်သည်)၊ အထူးစွမ်းရည် - ပစ်မှတ်အား ထိခိုက်စေသောစွမ်းအား၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို မိမိ၏ သွေးပမာဏအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၅၅/၁၀၀။

လည်ဆွဲ - မဟူရာ ကျောက်စိမ်း ဓမ္မပုတီး (ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး) - လိုအပ်သောအဆင့် ၃၅၊ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား +၁၈၀၀၊ အထူးစွမ်းရည် - ပစ္စည်းကိရိယာ၏ အဆင့်လိုအပ်ချက်ကို ၅ ဆင့် လျှော့ချပေးနိုင်သည်၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၃၅/၅၀။

ခါးပတ် - ပိုးသားခါးပတ် (ပြီးပြည့်စုံသော အရည်အသွေး) - လိုအပ်သောအဆင့် ၄၀၊ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား +၁၀၅၀၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၄၅/၅၀။

လက်စွပ် - အစိမ်းရောင် အဆိပ်လက်စွပ် (ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး) - လိုအပ်သောအဆင့် ၂၅၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား +၄၅၀၊ အထူးစွမ်းရည် - တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် ပစ်မှတ်ကို အဆိပ်သင့်စေရန် ၅ ရာခိုင်နှုန်း အခွင့်အရေးရှိပြီး စက္ကန့် ၃၀၀ အတွင်း အသုံးပြုသူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား နှစ်ဆနှင့်ညီမျှသော ထိခိုက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၁၄/၂၅။

လက်စွပ် - ဗုဒ္ဓဓာတ်တော် ဓမ္မလက်စွပ် (ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး) - လိုအပ်သောအဆင့် ၄၀၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား +၃၂၀၀၊ အထူးစွမ်းရည် - အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျသော ဖိအား (ဤလက်စွပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားချိန်တွင် မိမိထက် အဆင့်နိမ့်သော မည်သည့်ပစ်မှတ်ကိုမဆို ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အားနည်းသွားစေနိုင်သည်)၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၃၂/၇၀။

လက်ကောက် - နဂါးဝိညာဉ် လက်ကောက် (ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး) - လိုအပ်သောအဆင့် ၂၅၊ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား +၄၄၀၊ အထူးစွမ်းရည် - တိမ်တိုက်နှင့် မိုးရေ (နဂါးမင်းကြီး၏ စွမ်းအားကို ပင့်ဖိတ်၍ အမြိုက်ရေစင်ကို ရွာသွန်းစေနိုင်သည်)၊ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ၁၀ ရက်၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၂၂/၂၅။

လက်ကောက် - ကျောက်စိမ်း လက်ကောက် (ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး) - လိုအပ်သောအဆင့် ၄၀၊ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား +၂၈၀၀၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၅၂/၅၅။

ဖိနပ် - တောက်ပသည့် ဖိနပ် (ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး) - လိုအပ်သောအဆင့် ၂၀၊ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား +၄၆၀၊ အထူးစွမ်းရည် - ၁၀ မီတာ ပတ်လည်အတွင်း ချက်ချင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည်၊ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ၃၀၀ စက္ကန့်၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၁၄/၃၀။

အထူးအသုံးအဆောင်ပစ္စည်း - ကျွမ်းကျင်မှုစာအုပ်စင် (အထူးအသုံးအဆောင်ပစ္စည်း) - အခြားသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းများမှ ကျွမ်းကျင်မှုစာအုပ် သုံးအုပ်ကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်များကို သင်ယူနိုင်ခွင့် ပေးစွမ်းသည်။

အထူးအသုံးအဆောင်ပစ္စည်း - အဆင့်ကိုး မဟူရာ ကြာပန်း - အထူးပစ္စည်းကိရိယာ၊ အဆင့်ကန့်သတ်ချက်မရှိ၊ အသက်သွင်းလိုက်ပါက ထိခိုက်မှုဖြစ်စေခြင်း၊ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား လျော့ကျစေခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်စေသော အာနိသင်တို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး၊ အမှန်တကယ် ထိရောက်မှုမှာ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်စဉ်အဆင့်အပေါ် မူတည်သည်၊ မည်သည့်အခါမျှ ပျက်စီးယိုယွင်းသွားခြင်း မရှိပေ။

အထူးအသုံးအဆောင်ပစ္စည်း - အမွေးအတောင် မိစ္ဆာဓား (ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး) - အထူးပစ္စည်းကိရိယာ၊ လိုအပ်သောအဆင့် ၃၁၊ တပ်ဆင်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနိုင်ခွင့် ပေးစွမ်းပြီး အမှန်တကယ် အမြန်နှုန်းမှာ မိမိ၏ အဆင့်အပေါ် မူတည်သည်၊ အထူးစွမ်းရည် - အမွေးအတောင် ဓားများအားလုံးကို ယပ်တောင်ပုံသဏ္ဌာန် ပစ်လွှတ်ကာ အရှေ့ရှိ ပစ်မှတ်များအားလုံးကို တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး အမှန်တကယ် ထိခိုက်မှုမှာ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအပေါ် မူတည်သည်၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၇၉/၁၂၀။

***

အပိုင်း(၃၅၈)

နတ်သစ်ပင် တောင်ဝှေးကို ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး ရတနာသေတ္တာမှ ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ပုလဲ သင်္ကန်းမှာမူ ယခင်က ကျင်းချီဆရာတော် ပေးအပ်ခဲ့သော လက်ဆောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ၏ အံ့မခန်းအသွင် သင်္ကန်းတော်ထက် အမှတ် ၂၀၀ ခန့် ပိုမိုမြင့်မားလေသည်။ ပိုးသားခါးပတ်ကို ရတနာဆင် တိုင်းပြည်၏ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက် ပြီးပြည့်စုံသော အရည်အသွေး ရတနာသေတ္တာမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓဓာတ်တော် ဓမ္မလက်စွပ်မှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ရတနာဆင် တိုင်းပြည်၏ ဘုရင်မင်းမြတ် ပေးအပ်ခဲ့သော လက်ဆောင်ဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်း လက်ကောက်မှာမူ ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေးကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ရရှိခဲ့သော ပစ္စည်းဖြစ်လေသည်။

ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ဤပစ္စည်းကိရိယာများအားလုံး အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းက ကျန်းလျို၏ လက်နက်ကိရိယာ အပြည့်အစုံကို လုံးဝ အသစ်ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

သူ၏ ဇာတ်ကောင် အချက်အလက် မျက်နှာပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေအပေါ် အတော်လေး ကျေနပ်သွားကာ သဘောတကျဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ လုံးဝ အသစ်ဖြစ်သွားသော ပစ္စည်းကိရိယာများသည် သူ၏ စွမ်းအားကို မမြင်နိုင်သော အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးလိုက်လေသည်။

ပစ္စည်းကိရိယာများ၏ စွမ်းရည်အချက်အလက်များသည် အရည်အသွေးအပေါ် မူတည်သည် မှန်သော်လည်း လိုအပ်သော အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် နတ်သစ်ပင် တောင်ဝှေးသည် ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေးသာ ရှိသော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေ အဆင့် ၄၀ နှင့်အထက် ရှိသူများသာ အသုံးပြုနိုင်သောကြောင့် ယခင်က အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ရာဇဝင်လာ အရည်အသွေး သံစပ်ထက် စွမ်းရည်အချက်အလက်များ ပိုမိုမြင့်မားနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းလျိုနှင့် စွန်းဝူခုန်းတို့သည် လေထဲတွင် ပျံသန်းလာကြပြီး မကြာမီမှာပင် ရတနာဆင် တိုင်းပြည်၏ နန်းတော်အတွင်းသို့ ဆင်းသက်ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။

ကျန်းလျိုအတွက် ဤရတနာဆင် တိုင်းပြည်သို့ လာရောက်ရသော ခရီးစဉ်မှာ အတော်လေး အကျိုးအမြတ်ဖြစ်ထွန်းခဲ့လေသည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူသည် ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာနှင့် ဘုရင်မင်းမြတ်တို့ထံမှ မစ်ရှင်နှစ်ခုစလုံးကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယင်းက ကျန်းလျိုအား ယခင်က သူစဉ်းစားနေခဲ့သော ဂိမ်းစနစ်၏ ဟာကွက်တစ်ခုကို အနည်းငယ် တွေးတောမိသွားစေခဲ့လေသည်။

ထိုဟာကွက်ကို အမှန်တကယ် အသုံးချ၍ ရမရ သိရှိနိုင်ရန်အတွက် သေချာစွာ စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ အချိန်ရှာရပေဦးမည်။

"ရွှမ်ကျန်းဆရာတော် ပြန်ရောက်လာပြီပဲ…အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုရှိလဲ..."

ကျန်းလျိုနှင့် စွန်းဝူခုန်း ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရတနာဆင် တိုင်းပြည်၏ ဘုရင်မင်းမြတ်က ကျန်းလျိုအား မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ကိစ္စတွေ အားလုံး အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ… တတိယမင်းသား နီကျားက ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာကို ကောင်းကင်ဘုံဆီ ခေါ်သွားပြီ..."

ကျန်းလျိုက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"သူ့ကို ခေါ်သွားပြီ ဟုတ်လား..."

ကျန်းလျို၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရတနာဆင် တိုင်းပြည်၏ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် များစွာသော ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်မှုများကို မတွေ့ရဘဲ ရှင်းပြ၍မရသော နှမြောတသဖြစ်မှု တစ်ခုကိုပင် ခံစားနေရလေသည်။

အကယ်၍ သူ၏ သမီးတော်ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားသူမှာ အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ကျန်းလျိုက ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာဆိုးကို နှိမ်နင်းပေးခဲ့ခြင်းအတွက် များစွာ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ယခုအခါတွင် သူ၏ သားမက်မှာ နတ်မင်းတစ်ပါး ဖြစ်နေကြောင်းကို သိရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ရတနာဆင် တိုင်းပြည်၏ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ ခံစားချက်မှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေခဲ့လေသည်။

လူသားဧကရာဇ် တစ်ပါးအနေဖြင့် နတ်မင်းတစ်ပါးကို သားမက်အဖြစ် တော်စပ်ရခြင်းက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဖွယ်ရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့တိုင်အောင် နတ်မင်းများအနေဖြင့် လူသားတို့၏ လောကီဆန္ဒများကို မက်မောတွယ်တာခြင်း မရှိသင့်ကြောင်းကို ဘုရင်မင်းမြတ် ကိုယ်တိုင်လည်း သိရှိထားလေရာ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်နေမိသော်လည်း သူ ပြောစရာ စကားမရှိတော့ချေ။

"ဆရာတော်... တပည့်တော်တို့ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ..."

ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာ၏ ကိစ္စ ပြီးပြတ်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် စွန်းဝူခုန်းက ကျန်းလျိုအား ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်လေသည်။

"ငါတို့ ဒီနေရာမှာ ဝူကျင်းကို စောင့်ကြမယ်..."

စွန်းဝူခုန်း၏ အမေးကို ကြားသောအခါ ကျန်းလျိုက ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

သူက ရှားဝူကျင်းကို ရတနာဆင် တိုင်းပြည်တွင် စောင့်နေမည်ဟု ကတိပေးထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ စကားကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်း၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ထို့အပြင် သူသာ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ရတနာဆင် တိုင်းပြည်တွင် အချိန်ဆွဲထားနိုင်မည် ဆိုပါကလည်း ဘာကြောင့် မလုပ်ဘဲ နေရမည်နည်း။

"ရွှမ်ကျန်းဆရာတော်... ကျုပ်တို့ရဲ့ ရတနာဆင် တိုင်းပြည်မှာ ဆန္ဒရှိသလောက် နေထိုင်သွားဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်..."

ကျန်းလျိုက ရတနာဆင် တိုင်းပြည်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်မည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြားသောအခါ ဘုရင်မင်းမြတ်က အလွန်တရာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

ဘုရင်မင်းမြတ်နှင့် ခေတ္တမျှ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် သူ၏ တည်းခိုရာအဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် မိနစ်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်းကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။

သို့သော် ညလယ်ယံအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ခြေသံအချို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရလေသည်။ ယင်းမှာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပိုင်ဟွာရှို့မင်းသမီး ဖြစ်နေလေသည်။

ထိုနေ့က ဝမ်ဇီတောင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုင်ဟွာရှို့မင်းသမီးတွင် မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့လေသည်။

ကျန်းလျိုကလည်း သူမထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားရန် ရည်ရွယ်မထားသဖြင့် ဝမ်ဇီတောင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို အသေးစိတ် ပြန်လည်ပြောပြလိုက်လေသည်။

ထို့အပြင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေးအတွက် ကျန်းလျိုသည် ကွမ်ယင် ဂါထာကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရွတ်ဖတ်ပေးခဲ့ရာ သူ၏ ဒဏ်ရာများကို သိသိသာသာ သက်သာပျောက်ကင်းစေခဲ့ပြီး သားအမိနှစ်ဦးကို ပြန်လည်ဆုံစည်းခွင့် ရစေခဲ့လေသည်။

"ဆရာတော်က အပြင်ပန်းမှာ အေးစက်သယောင် ရှိပေမဲ့ အတွင်းစိတ်ထားကတော့ တကယ်ကို နွေးထွေးတဲ့သူပဲ..."

ကျန်းလျို၏ လုပ်ရပ်များ အားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော နဂါးမြင်းဖြူ က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ဆရာတော်သည် လောင်းကစားလုပ်ခြင်း၊ အရက်သောက်ခြင်း၊ အသားစားခြင်း စသည့် အရာအားလုံးတွင် နှစ်မွန်းနေပုံရသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထားမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကြင်နာတတ်ပြီး ဘဝဆက်တိုက် ဆယ်ဘဝတိုင်တိုင် ကျင့်ကြံလာခဲ့သော မေတ္တာရှင်တစ်ပါးနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှသည်ဟု သူ ခံစားမိလေသည်။

ခွေမုဝံပုလွေ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဆရာတော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဥပဒေများကို ချိုးဖောက်ကာ ခွေမုဝံပုလွေ နှင့် သူ၏ မိသားစု အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်စေရန် တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးခဲ့ပြီး ဝံပုလွေဖမ်းသည့် ကောင်လေးကို သူ၏ သင်္ကန်းကိုပင် ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။

တတိယ အစ်ကိုကြီး နှင့် ပတ်သက်၍လည်း ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး သူ၏အပေါ် အေးစက်စက် ဆက်ဆံနေသယောင် ရှိသော်လည်း အရေးကြီးသော အချိန်ရောက်လာသောအခါ တတိယ အစ်ကိုကြီးကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဆရာတော်သည် ကွမ်ယင် ဗောဓိသတ် ကိုပင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်ရဲခဲ့လေသည်။

ယခုအခါတွင်လည်း တတိယ အစ်ကိုကြီး ပြန်အလာကို ဤနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းရန်အတွက် ကျမ်းစာပင့် ခရီးစဉ် ၏ ကြီးမြတ်သော လုပ်ငန်းစဉ်ကြီးကိုပင် နှောင့်နှေးကြန့်ကြာခံရန် ဆန္ဒရှိနေခဲ့လေသည်။

ရတနာဆင် တိုင်းပြည်၏ ဘုရင်မင်းမြတ် နန်းတော်တွင် အခြေချနေထိုင်နေသော ကျန်းလျိုသည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းရင်း သူ၏ ရင်တွင်း၌ တွေးတောနေခဲ့ပြီး ရှားဝူကျင်း တစ်ယောက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပုန်းရှောင်နေပါစေဟု မျှော်လင့်နေမိလေသည်။ ရှားဝူကျင်း ပုန်းရှောင်နေသည့် အချိန်ပိုကြာလေလေ သူ အချိန်ပိုဆွဲနိုင်လေလေပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်လတာ အချိန်ကာလ ကုန်လွန်သွားခဲ့လေသည်။ ဤတစ်လတာ ကာလအတွင်း ကျန်းလျိုသည် ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့ပြီး အခြား လုပ်စရာမရှိသဖြင့် ရတနာဆင် တိုင်းပြည်၏ ဘုရင်မင်းမြတ်အား ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာများ၏ ခြေရာခံများကို စုံစမ်းခိုင်းကာ ရတနာဆင် တိုင်းပြည်အတွက် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးနှင့် မကောင်းဆိုးဝါး ဖယ်ရှားရေးတို့တွင်ပင် ကူညီပေးခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ကျန်းလျိုသည် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းခြင်းဖြင့် အတွေ့အကြုံမှတ် များစွာကို ရရှိကာ အဆင့်တက်သွားခဲ့ရုံသာမက ရတနာဆင် တိုင်းပြည်၏ ဘုရင်မင်းမြတ်ကလည်း ကျန်းလျို၏ ဆက်လက်နေထိုင်မှုကို များစွာ လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုခဲ့လေတော့သည်။

***