အခန်း ၁၈၂

အပိုင်း(၁၈၂) အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ပြီးဆုံးပြီ

"ထွက်မယ်... ထွက်မယ်... ထွက်ကြမယ်"

ရွှီနန်က ဦးလေးအားပေါင်၏ အသံချဲ့စက်ကြီးကို ကိုင်ကာ ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့် ကားတစ်စီးချင်းစီ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် တစ်ပတ် လှည့်ပတ်သွားလာနေ၏။

ယခင်က ဤအလုပ်ကို ဦးလေးအားပေါင်က လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအဘိုးအိုလေးက လူတိုင်းကို နောက်မကျန်ရစ်စေရန် စိတ်ရှည်လက်ရှည် အမြဲတမ်း တိုက်တွန်း သတိပေးတတ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ဤရုပ်ဆိုးဆိုး လူကြီးဖြင့် အစားထိုးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီနန်၏ ရုပ်သွင်က အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသောကြောင့် ယာဉ်တန်းထဲရှိ လူများမှာ သူ့အပေါ် အနည်းငယ် ပို၍ ကြောက်ရွံ့နေကြခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီနန်က အသံချဲ့စက်ကြီးကို ကိုင်ထားချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်ရွှီအား မည်သူကမျှ ပြောင်စပ်စပ်ဖြင့် မလေးမစား စကားများ မပြောရဲကြပေ။

"မှတ်ထားကြနော်... ယာဉ်တန်းရဲ့ ပထမဆုံး သံမဏိစည်းမျဉ်းကတော့ ဘယ်တော့မှ... ဘယ်တော့မှ နောက်ကျန်မရစ်စေဖို့ပဲ"

"လောင်လီ... ခင်ဗျားဘက်မှာ လူစုံပြီလား"

"စုစုပေါင်း ၃၄ ယောက်... အားလုံး စုံပါပြီ"

ထိပ်ပြောင်နေသော လောင်လီ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံပင်များမှာ ပို၍ပင် နည်းပါးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ထိပ်ပြောင်ပြောင်ပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသော ခပ်ကျဲကျဲ ဆံပင်အနည်းငယ်က သူ၏ နောက်ဆုံး ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းပေးရန် ကြိုးစားကာ ပြောင်လက်နေသော ဦးခေါင်းကို ခေါင်းမာစွာ ဖုံးကွယ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... ထွက်မယ်"

မိနစ် (၃၀) ခန့် နားနေချိန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ချန်းရီက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကား၏ ယာဉ်မောင်းခန်းထဲတွင် ပြန်လည် ထိုင်လိုက်သည်။ ကားအတွင်းပိုင်းမှာ သိသိသာသာ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေပြီး ရွှီနန်ဆိုသည့်လူက အလုပ်လုပ်ရာတွင် အတော်လေး သေချာစေ့စပ်ကြောင်း ပေါ်လွင်နေ၏။

သူကိုယ်တိုင် ယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ မည်သို့မျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

အစပိုင်းက ချန်းရီ၏ ဓားချက်သည် ရွှီနန်၏ တတိယမြောက် ဘဝမှတ်တိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ခြင်းဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကား၏ အရည်အသွေးက အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်ဟု ဝန်ခံရပေမည်။

ဤခရီးတစ်လျှောက်တွင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားသည် လမ်းခုလတ်၌ စက်ပျက်ပြီး သူ့ကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဖြင့် ထားခဲ့ခြင်းမျိုး တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။

ပန်းခုံကို ဝင်တိုက်ကာ မှောက်သွားခဲ့လျှင်ပင်။

ယခု အနည်းငယ် ပြင်ဆင်လိုက်ရုံဖြင့် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြန်လည် အသုံးပြုနိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခင်က ထိုဗင်ကားလေးပေါ်မှ ဖြုတ်ယူလာခဲ့သော ကက်ဆက်ခွေဖွင့်စက်မှာလည်း ရိုးရှင်းစွာ တပ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် အံ့သြဖွယ်ကောင်းစွာ အသုံးပြုနိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

စနစ်တကျ တပ်ဆင်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် အနည်းငယ်တော့ ရိုးရှင်းကြမ်းတမ်းနေပုံ ရသည်။

ဤကက်ဆက်ခွေဖွင့်စက်ကို ချန်းရီက တိတ်ဖြင့် ဒက်ရှ်ဘုတ်ပေါ်တွင် ကပ်ထားရာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတိုင်လ် အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေ၏။

ဤအရာကပင် ချန်းရီကို အလွန် ပျော်ရွှင်သွားစေခဲ့သည်။

ယခင်က အမြတ်တနိုး သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော ကက်ဆက်ခွေကို ထုတ်ယူကာ စက်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်လိုက်သည်။

ဤကက်ဆက်ခွေများသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက ငွေအနည်းငယ်မျှသာ တန်ဖိုးရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုလက်ရှိ ကမ္ဘာကြီးတွင်မူ ဤအရာများက အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်နေချေပြီ။

သင့်တော်သော ဝယ်လက်ကိုသာ ရှာတွေ့ပါက ဤပစ္စည်းများဖြင့် ရိက္ခာပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို လဲလှယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သာယာငြိမ့်ညောင်းသော တေးဂီတသံက ယာဉ်မောင်းခန်းထဲတွင် ပျံ့လွင့်လာသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ခဲ့ပြီးကတည်းက ချန်းရီ သီချင်းသံကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်လည် ကြားရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခု ဖွင့်ထားသော သီချင်းမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက သိပ်မနာမည်ကြီးလှသော အဆိုတော်ဟောင်း တစ်ဦး၏ သီချင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် နားထောင်ရသည်မှာ နတ်ပြည်မှ တေးဂီတအလား အလွန်သာယာနေတော့၏။

ချန်းရီက လက်ဖြင့် စည်းချက်လိုက်ကာ သီချင်းနားထောင်နေစဉ်မှာပင်...

"ဒိုင်း"

ကျယ်လောင်သော အသံကြီးတစ်သံက ချန်းရီကို သီချင်းထဲ နစ်မျောနေမှုမှ ချက်ချင်း လန့်နိုးသွားစေသည်။

ပစ်ကပ်ကားကြီးမှာလည်း ဘယ်ညာ ယိမ်းယိုင်သွားသည်။

ချန်းရီက ဘရိတ်ကို ရုတ်တရက် နင်းလိုက်၏။

"ရှဲ... ရှဲ... ဆရာချန်း... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

စကားပြောစက်ထဲမှ ရွှီနန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှေ့မှ ကျောင်းကားနှင့် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော လမ်းကြမ်းမောင်းကားတို့လည်း တစ်ပြိုင်နက် ဘရိတ်အုပ်လိုက်ကြသည်။

ချန်းရီက ခေါင်းပြူထွက်ကာ ကားနောက်ဘီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မြူခိုးများ ထူထပ်နေသဖြင့် သေချာ မမြင်ရသော်လည်း ကားက ဘယ်ဘက် နောက်ဘီးဆီသို့ ယိမ်းယိုင်နေကြောင်း ချန်းရီ ခံစားသိရှိလိုက်သည်။

"ဘီးပေါက်သွားတာ"

ချန်းရီက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

နှင်းချော်ကာကွယ်ရေး သံမှိုပါသော တာယာများကို ဖြုတ်ကာ ကားနောက်ခန်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် တပ်ဆင်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ယခု ကားတွင် အသုံးပြုနေသည်မှာ မြေပြင်အနေအထားစုံသုံး တာယာများ ဖြစ်သည်။

သဲကန္တာရမှစ၍ ယခုအချိန်အထိ ဤမြေပြင်စုံသုံး တာယာများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသုံးပြုခဲ့ရသည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုမှ တာယာပေါက်ခြင်းကပင် တော်တော်လေး မျက်နှာသာပေးထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တာယာလဲရမည့် ကိစ္စက ဖြေရှင်းရန် အလွန် လွယ်ကူသည်။

လမ်းဘေးတွင် ကားများ နေရာအနှံ့ ရှိနေသဖြင့် ချန်းရီသည် SUV ကားတစ်စီးကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ လက်ထဲမှ မီးခိုးငွေ့များကို ကိရိယာတန်ဆာပလာများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် တာယာလေးလုံးကို ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော မြေပြင်စုံသုံး တာယာ သုံးလုံးကိုပါ ဖြုတ်ချလိုက်ပြီး မြို့တွင်းအတွက် ပိုမိုသင့်တော်သော ကတ္တရာလမ်းသုံး တာယာများဖြင့် လဲလှယ်လိုက်သည်။

ဖြုတ်ချလိုက်သော မြေပြင်စုံသုံး တာယာ လေးလုံးကိုမူ ကားနောက်ခန်းထဲတွင်သာ ထားလိုက်ရသည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် စနစ်ကို အသုံးပြု၍ အနည်းငယ် ပြုပြင်လိုက်ပါက ပြန်လည် အသုံးပြုနိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

နောင်တွင် မည်သို့သော လမ်းအခြေအနေမျိုးနှင့် ထပ်မံ ကြုံတွေ့ရမည်ကို မည်သူကမျှ မသိနိုင်ပေ။

မြို့ထဲမှ ထွက်သွားပါက အပိုတာယာ ရှာဖွေရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

တာယာလဲလှယ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အချို့ကလည်း ဆင်းလာပြီး ဝိုင်းကူကြသဖြင့် လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးမှာ (၅) မိနစ်ပင် မပြည့်ဘဲ အားလုံး ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

ကျောင်းကားနှင့် လမ်းကြမ်းမောင်းကား၏ တာယာ ပြဿနာများနှင့် ပတ်သက်၍မူကား...

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက နေ့စဉ် စစ်ဆေးလျက်ရှိရာ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များအတွက် ထယ်ရှီးနှင့် ခေါင်းဆောင်ချူတို့ ပူပန်နေရန် လုံးဝ မလိုပေ။

ယခုအခါ ကျောင်းကားပေါ်တွင် နေရာလွတ်များ အများအပြား ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထယ်ရှီးက ကျောင်းကားပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားပြီး သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ကျောင်းကား နောက်ဆုံးတွင် သီးသန့် အဆင့်မြှင့်တင် ပြုလုပ်ထားသော ကုတင်ပေါ်၌ လှဲချကာ ဟောက်သံကြီးများဖြင့် အိပ်မောကျနေသည်။

ထယ်ရှီး၏ ခေါင်းမှာ တစ်ဝက်သာ ကျန်ရှိတော့ရာ ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းနေရာတွင်မူ အသားဖုလေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး မကြာမီ အချိန်အတွင်း ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာတော့မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

အိပ်စက်ခြင်းသည် တိုက်တန် လမ်းစဉ်အတွက် အကောင်းဆုံးသော ပြန်လည် နာလန်ထူရေး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

အနီးကပ် သွားကြည့်မည်ဆိုပါက ထယ်ရှီး၏ ဒဏ်ရာမှ အသားနုလေးများ တရွရွ လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တိုက်တန် လမ်းစဉ်၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း စွမ်းရည်မှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ခေါင်းဆောင်ချူ ပြောဖူးသည်မှာ တိုက်တန် လမ်းစဉ်သည် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်များသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကြွက်သား တစ်သျှူး အပိုင်းအစလေး တစ်ခုတည်း ကျန်ရှိနေလျှင်ပင် မူလပုံစံအတိုင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

ဤအရာက ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်နှင့်ပင် တူနေပြီး ချန်းရီကို အတော်လေး အားကျသွားစေခဲ့သည်။

"ရှဲ... ရှဲ... ခေါင်းဆောင်ချူ... စွန်းချန်းချန်းနဲ့ တင်းတုံတို့က ငါတို့နဲ့ ဝေးသေးလား"

ချန်းရီက စကားပြောစက်ကို ယူကာ မေးလိုက်သည်။

စကားပြောစက်ထဲမှ ခေါင်းဆောင်ချူ၏ အသံ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"မဝေးတော့ပါဘူး... ခန့်မှန်းခြေ မိုင် (၂၀) နီးပါးလောက်ပဲ ကွာတော့တယ်"

"အဆင်ပြေပြေ သွားနိုင်မယ်ဆိုရင် နောက် (၂) နာရီလောက်နေရင် ငါတို့ သူတို့နဲ့ ဆုံနိုင်လောက်တယ်"

မိုင် (၂၀) ခရီးကို (၂) နာရီ ကြာမယ် ဟုတ်လား။

ဤကိစ္စသာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီကဆိုလျှင် ဝါရင့် ယာဉ်မောင်းများက သေချာပေါက် သရော်လှောင်ပြောင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

မင်းက မိုင် (၂၀) လောက်ကို (၂) နာရီတောင် မောင်းရသလား။

မင်း တကယ်ရော ကားမောင်းတတ်ရဲ့လားကွ။

သို့သော် ယခုအချိန်က ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကာလ ဖြစ်နေသောကြောင့် မိုင် (၂၀) ခရီးကို (၂) နာရီ မဆိုထားနှင့်၊ (၅) နာရီအတွင်း ရောက်လျှင်ပင် တော်တော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်းရီက ထင်းခုတ်ဓားမ၏ အချိန်ရေတွက်မှုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

နာရီပိုင်းလောက်ပဲ လိုတော့တယ်။

တကယ်ကို မျှော်လင့်စရာကောင်းတာပဲ။

နံပါတ်စဉ် (၂၀၀၀) အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းက ဘယ်လိုပုံစံမျိုး ဖြစ်နေမလဲ။

နံပါတ်စဉ် (၂၀၀၀) တိတိ ဖြစ်နေလျှင်ပင် အလွန် ရှားပါးပြီး ရရှိရန် ခက်ခဲသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထင်းခုတ်ဓားမသာ အဆင့်မြှင့်တင်လို့ အောင်မြင်သွားမယ်ဆိုရင်...

ဤထင်းခုတ်ဓားမသည် သူ့လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်ထားသမျှ အရာများထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအဖြစ် ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

သေချာတာကတော့... သွေးမျက်လုံးကို ထည့်မတွက်လျှင်ဖြစ်သည်။

စနစ်က သွေးမျက်လုံး၏ နံပါတ်စဉ်ကို (၁၀၀၀) အတွင်းဟု ခန့်မှန်းထားသော်လည်း လက်ရှိတွင် သွေးမျက်လုံးကို ချန်းရီက သဘာဝလွန်အစွမ်းများဖြင့် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းအဖြစ် အပြည့်အဝ ပျိုးထောင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

လက်ရှိ စွမ်းရည်များမှာ အသူရာ ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် အသူရာ သွေးမျက်လုံး စွမ်းရည်တို့သာ ဖြစ်ပြီး ယခင်က တဝူမြို့မှ အဖွဲ့လေးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။

အထူးသဖြင့် အသူရာ ထိန်းချုပ်ခြင်းက လူများကို အလွန် ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားများ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

ထိုအစွမ်းက လူများကို မသိလိုက်မသိဘာဖြင့် ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားစေနိုင်ပြီး အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်ကာ ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ချန်းရီ ကိုယ်တိုင် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် အတော်လေး ခေါင်းခဲရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်ရှိ စွမ်းရည်မှာ ယခင်က အသူရာ သွေးမျက်လုံးဖြင့် မရဏနတ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အတော်လေး ကွာဟနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ကံကောင်းသည်မှာ ဤကွာဟချက်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။

ချန်းရီ တွေးထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်...

မိုင် (၂၀) ခန့် အကွာအဝေးကို မိုးချုပ်သည်အထိ မောင်းနှင်လာခဲ့သော်လည်း ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေး၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့ရသေးချေ။

ဤလမ်းတစ်လျှောက်တွင်ပင် ခေါင်းဆောင်ချူက ယာဉ်တန်းကို အခေါက်ခေါက်အခါခါ ငါးခေါက်တိတိ သွားလာစေခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံ နောက်ထပ် လမ်းဆုံတစ်ခုသို့ ကွေ့ဝင်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် စကားပြောစက်ထဲမှ ခေါင်းဆောင်ချူ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာကာ ယာဉ်တန်းကို နောက်ပြန်လှည့်စေခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ယာဉ်တန်းမှာ ဝူကျန်းတံတားပေါ်သို့ပင် တွန်းပို့ခံရမလို ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် အမြင်အာရုံမှာလည်း အဟန့်အတား ဖြစ်နေသဖြင့် ယာဉ်တန်း၏ အရှိန်ကို လုံးဝ မြှင့်တင်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ထိုအချိန်အတွင်း ချန်းရီသည် တဝူမြို့ထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော ထူးဆန်းသည့် အရာများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် အကြွင်းမဲ့ အငွေ့အသက် ဖုံးကွယ်ခြင်း အစွမ်းကို တစ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဤအစွမ်းကို စတင် အသုံးပြုလိုက်ချိန်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။

ရုတ်တရက် မည်သည့် အသံကိုမျှ မကြားရတော့ဘဲ မည်သည့် အရောင်ကိုမျှ မမြင်ရတော့သည့်အပြင် မိမိ၏ နှလုံးခုန်သံကိုပင် မကြားရတော့ပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤဖြစ်စဉ်က အချိန်အကြာကြီး မကြာလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအစွမ်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် ယာဉ်တန်းထဲရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ချန်းရီအပေါ် ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့သွားကြလေသည်။

မြို့ထဲတွင် တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ သွားရန်မှာ တောတောင်ထဲတွင် ခရီးသွားခြင်းထက် ပို၍ ဒုက္ခများလှသည်။

မြို့ထဲရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော လမ်းများကိုပင် ထည့်မပြောလျှင်ပင်...

မြို့ထဲရှိ ထူးဆန်းသည့် အရာများ၏ အရေအတွက်ကပင် တောတောင်ထဲထက် အများကြီး ပိုများနေသေးသည်။

ခေါင်းဆောင်ချူမှာလည်း ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး အာရုံကြောများ တင်းမာနေခဲ့ရသည်။

ခေါင်းဆောင်ချူအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ကားမောင်းပေးရသော ရှောင်ဖူမှာလည်း ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားကာ လက်ဖဝါးများ ချွေးပြန်နေတော့သည်။

ယာဉ်တန်းက ညအချိန်အထိ ဆက်လက် ချီတက်ခဲ့ကြသည်။

မြူခိုးများ ထူထပ်နေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်မှ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားကြောင်းကို ချန်းရီ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

"မတတ်နိုင်ဘူး... တဝူမြို့ထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေ အရမ်းများတယ်... ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်ကြတာပေါ့... ခေါင်းဆောင်ရွှီ... စခန်းချဖို့ စီစဉ်လိုက်တော့"

စကားပြောစက်ထဲမှ ခေါင်းဆောင်ချူ၏ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်းရီက ထင်းခုတ်ဓားမ၏ အချိန်ရေတွက်မှုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

"၀၀:၀၀:၀၂"

"၀၀:၀၀:၀၁"

"၀၀:၀၀:၀၀"

[အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ]

ဆက်ရန်...