← Chapters

အခန်း ၂၁၃၂

Vol. 149 Ch. 2132

အခန်း ၂၁၃၂

Vol. 149 Ch. 2132

အပိုင်း ( 2132 ) ကောင်းကင်ကမ္ဘာမှ ပါရမီရှင်များ၏ စွမ်းအား။

လူအများစု၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်ကမ္ဘာမှ ပါရမီရှင်များက ယွမ်လု၏ ပါရမီရှင်များကို စိန်ခေါ်တော့မည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းက သဘာဝကျသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ငယ်ရွယ်ပြီး တက်ကြွကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ပြည့်နှက်နေကြသူများ ဖြစ်ကြ၏။ သန်မာသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရသောအခါ တစ်ဦးထံမှတစ်ဦး ပညာဖလှယ်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။

ယွမ်လုမှ ပါရမီရှင်များ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း တောက်ပလာခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည်လည်း ကောင်းကင်ကမ္ဘာမှ ပါရမီရှင်များ မည်မျှအထိ သန်မာသည်ကို သိရှိလိုကြပေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင်လည်း တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ပညာဖလှယ်ကြစေ"

ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည်လည်း ကောင်းကင်ကမ္ဘာမှ ပါရမီရှင်များကို ဤကဲ့သို့သော အစီအစဉ်ဖြင့် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စစ်သူကြီး"

ထွားကျိုင်းသော လူငယ်က လက်ယှက်ပြကာ ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်က လုမင်နှင့် အခြားသူများထံသို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။

သူက ဆံပင်ဆံတိုဖြစ်ပြီး ဆံချည်တစ်မျှင်တိုင်းမှာ အပ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ မာကျောမှုရှိသည်။ သူ့အကြည့်ကလည်း ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရဲရင့်ပေသည်။

"ငါက ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ်ရဲ့ ရှေးဦးသိုင်းပညာတွေကို ကျင့်ကြံတယ်။ မင်းတို့ထဲမှာလည်း ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံတဲ့သူ ရှိနေသင့်တယ် မဟုတ်လား"

ဆံပင်တို လူငယ်က ပြောလိုက်၏။ သူ၏ အကြည့်က ထောင်လွှားသော အရိပ်အယောင်တို့ ပါဝင်နေကာ ပါရမီရှင်ဆယ်ဦးထံသို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

ပေါင်သဲ၊ အောင်ခယ့်နှင့် ရှေးနတ်ဆိုးတို့က တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"မင်းကို ငါရင်ဆိုင်မယ်"

ပေါင်သဲက ပြောလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆုံးမရှိသော ခွန်အားများ ပြည့်နှက်နေသည့် သံမဏိမျှော်စင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

"သူက ငါ့အတွက်ပဲ"

အောင်ခယ့်ကလည်း ပြောလိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

သူသည် အစစ်အမှန်နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ တော်ဝင်သွေးအဆက်အနွယ်ဖြစ်သော ခရမ်းရွှေရောင် အစစ်အမှန်နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူများက အစစ်အမှန်နဂါး ကိုးကောင်ကို အသုံးပြု၍ ရထားလုံးကို ဆွဲခေါ်ခိုင်းခဲ့၏။ ၎င်းက သူ့ကို အလွန်ပင် မပျော်မရွှင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဆံပင်တိုနှင့် လူငယ်က သူတို့သုံးဦးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ ထိုအပြုံးတွင် သူက အထင်သေးမှု အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိချေ။

"ရှေးဟောင်းခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၊ ရှေးဦးနတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ ရှေးဦးမိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၊ ကောင်းပြီ... မင်းတို့ သုံးယောက်စလုံး ငါ့ဆီကို အတူတူ လာခဲ့ကြ"

ဆံပင်တို လူငယ်က ဂရုမစိုက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အထင်သေးမှုက ပိုမို ထင်ရှားလာ၏။

"ဘာ"

လူအများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရ၏။ ဤဆံပင်တိုနှင့် လူငယ်က ထောင်လွှားလွန်း၏။ သူက ပေါင်သဲနှင့် အခြားသူများကို အတူတကွ တိုက်ခိုက်ရန် အမှန်တကယ် စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ပေါင်သဲက စတုတ္ထနေရာကို ရရှိထားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက အလွန်ပင် သန်မာ၏။ အောင်ခယ့်၊ ရှေးနတ်ဆိုးတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သူတို့သည် ယွမ်ရှင်းကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ဤဆံပင်တိုနှင့် လူငယ်က ထိုမျှသန်မာသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိနေခဲ့သလော။

"မောက်မာလိုက်တာ၊ မင်းကို ငါ တိုက်မယ်"

အောင်ခယ့်မှာ မူလကတည်းက ဒေါသထွက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုကဲ့သို့ တစ်ဖက်လူ၏ အထင်သေးခြင်းကို ခံလိုက်သောအခါ သူ မည်ကဲ့သို့ သည်းခံနိုင်တော့မည်နည်း။

သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ မူလရုပ်သွင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူက ဆံပင်တိုနှင့် လူငယ်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့၏။ သူ၏ နဂါးလက်သည်း ငါးခုက ဆံပင်တိုနှင့် လူငယ်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ရန် အဆက်မပြတ် ကုပ်ဆွဲလိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း..."

ဆံပင်တိုနှင့် လူငယ်က သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

သူ့လက်ဝါးက ဟင်းလင်းပြင်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားပြီး အောင်ခယ့်၏ နဂါးလက်သည်းနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွား၏။

"ဂါး..."

အောင်ခယ့်က အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး သူ၏ နဂါးခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလျက် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရတော့သည်။

"ဒါက..."

အောင်ခယ့်၏ နဂါးလက်သည်းက ကွဲအက်သွားခဲ့သည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် အက်ကွဲရာများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီး သွေးများ စီးကျလာတော့သည်။

တိုက်ကွက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် အောင်ခယ့်ကို ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့ခြင်းက တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလွန်းသည်။

လူအများစု၏ အကြည့်များက လေးနက်သွားခဲ့ကြရသည်။ ဤဆံပင်တို လူငယ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်း၏။

ထျန်းမင်နှင့် ယွမ်ရှင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာများပေါ်တွင်လည်း လေးနက်သော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကြတော့သည်။

"ငါ ပြောသားပဲ၊ မင်းတို့ သုံးယောက်စလုံး ငါ့ဆီကို အတူတူ လာခဲ့ကြပါဆို။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ တိုက်ကွက်တစ်ချက်ကိုတောင် တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဆံပင်တိုနှင့် လူငယ်က ပို၍ပင် အထင်သေးသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း မင်းကို ငါတို့ တိုက်ရတာပေါ့"

ပေါင်သဲက ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်လိုက်သည်။ သူ၏ ကြွက်သားထုဖြင့် ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်က ဖောင်းကားလာခဲ့ပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ သူက ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်ကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးနတ်ဆိုးကလည်း တိုက်ကွက်ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးအလင်းတစ်ခုက ပြိုင်ဘက်ထံသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားခဲ့၏။

"ဂါး..."

အောင်ခယ့်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သွေးစွမ်းအင်များက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ နဂါးလက်သည်းပေါ်မှ ဒဏ်ရာက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခရမ်းရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဆံပင်တိုလူငယ်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

ရှေးဟောင်းလမ်းစဉ်မှ ပါရမီရှင်သုံးဦးက ပြိုင်တူ တိုက်ခိုက်သောအခါ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

"ဟားဟားဟား... ဒီလိုမှဟုတ်တယ်"

ဆံပင်တိုလူငယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဝါးတစ်ဖက်က ပြောင်းလဲလာပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့၏။ ၎င်းက အလွန် ကြည်လင်နေသဖြင့် သွေးကြောများကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

ဆံပင်တိုလူငယ်က တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး လက်ဝါးသုံးချက် ဆက်တိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ရှေးနတ်ဆိုးက လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးသွားခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီးနောက် မီတာထောင်ချီဝေးသော နေရာသို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရ၏။ သူက သွေးအမြောက်အမြားကို အန်လိုက်ရပြီး သူ့အရှိန်အဝါမှာလည်း အားနည်းသွားခဲ့သည်။ သူက တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ပြီ။

"ဝုန်း... ဝုန်း..."

နောက်ထပ်အနေဖြင့် အောင်ခယ့်နှင့် ပေါင်သဲတို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည်လည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။

"မင်းတို့မှာ ရှိတာ ဒါအကုန်ပဲလား။ မလုံလောက်သေးဘူးကွ။ ထပ်လာခဲ့ကြဦး"

ဆံပင်တိုလူငယ်က ပေါင်သဲနှင့် အောင်ခယ့်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူက လက်ဝါးဖြင့် အဆက်မပြတ် ရိုက်ချလိုက်၏။ ပေါင်သဲနှင့် အောင်ခယ့်တို့က ခုခံရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ကြချေ။ ဆံပင်တိုလူငယ်၏ လက်ဝါးများတွင် ကောင်းကင်ဘုံကို ခွဲထုတ်နိုင်သော စွမ်းအားများ ရှိနေပုံရသည်။

တိုက်ကွက် တစ်ဆယ်ကျော် အပြီးတွင် ပေါင်သဲနှင့် အောင်ခယ့်တို့မှာလည်း သွေးအမြောက်အမြားကို အန်လိုက်ကြရတော့သည်။ သူတို့၏ လက်မောင်းများက ကျိုးကြေသွားခဲ့ရပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ဆက်လက် မတိုက်ခိုက်နိုင်ကြတော့ချေ။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြရသည်။ ဤဆံပင်တိုလူငယ်က ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်း၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် နိယာမလှုပ်ခတ်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။ သူသည်လည်း ရှေးဦးလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သို့သော်လည်း သူ့ခွန်အားက တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလွန်းပေသည်။ သူက ပေါင်သဲ၊ အောင်ခယ့်နှင့် ရှေးနတ်ဆိုးတို့ကို အလွယ်တကူပင် အနိုင်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူက ကောင်းကင်ကမ္ဘာရဲ့ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"မင်းတို့က သိပ်အားနည်းလွန်းတယ်"

ဆံပင်တိုလူငယ်က ပေါင်သဲနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်သွား၏။

ပေါင်သဲ၊ အောင်ခယ့်နှင့် ရှေးနတ်ဆိုးတို့၏ မျက်နှာများမှာ အကြည့်ရဆိုးနေခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက အမှန်တကယ် သန်မာပေသည်။ ၎င်းက သူတို့ကို အကူညီမဲ့သကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး သူတို့ ကြီးမားသော စိတ်ဒဏ်ရာများပင် ရရှိသွားစေခဲ့သည်။

"ယွမ်လုရဲ့ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ ငါလည်း တိုက်ခိုက်ကြည့်ပါရစေ"

ဆံပင်တိုလူငယ် ပြန်သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ကမ္ဘာမှ နောက်ထပ် လူငယ်တစ်ဦး ထွက်လာခဲ့ပြန်သည်။

ဤလူငယ်က မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားခဲ့၏။ သူ၏ မျက်လုံးများက ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပနေပေသည်။ သူက အားလုံးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါက နိယာမလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်တယ်။ ဘယ်သူက ငါနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ချင်ပါသလဲ"

"မင်းကို ငါ တိုက်မယ်"

ယွင်ဟောက်က ပထမဆုံးအဖြစ် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လိုက်၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်က လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကြယ်နှစ်ပွင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ကြယ်နှစ်ပွင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ်အဆင့် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်သားတော်လား။ ဒါဆိုရင် ဒီလိုလုပ်ရအောင်။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ကြယ်နှစ်ပွင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ်အဆင့်အထိ လျှော့ချပေးမယ်"

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ် လူငယ်က ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သန်မာသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူက ကြယ်နှစ်ပွင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ်တစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရသည်။ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်၏ စကားများမှာ ထင်ရှား၏။ သူ၏ အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ကြယ်နှစ်ပွင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ် ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုအခါတွင် သူက ယွင်ဟောက်နှင့် တူညီသောအဆင့်တွင် တိုက်ခိုက်လိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း နောက်မှ နောင်တမရနဲ့တော့"

ယွင်ဟောက်က ပြောလိုက်သည်။ သူက ပြောဆိုပြီးသည်နှင့်တပြိုင်နက် တိုက်ကွက် ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ သူက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူ့အရှိန်က တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလွန်းသည်။

သို့သော်၊ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေခဲ့ဆဲပင်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နိယာမတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားသော ဒယ်စောက်အိုးတစ်ခုက သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

အာဒိကပ္ပနိယာမ။

ဤလူငယ်က အာဒိကပ္ပ၏ သားတော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့လက်ထဲရှိ ဒယ်စောက်အိုးကြီးကို ကစဉ့်ကလျားနိယာမဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အာဒိကပ္ပ ဒယ်စောက်အိုးက တောင်တစ်လုံးခန့်အထိ လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာခဲ့ပြီး ယွင်ဟောက်ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

အာဒိကပ္ပ ဒယ်စောက်အိုး၏ စွမ်းအားက တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလွန်းသည်။ ၎င်းက ဟင်းလင်းပြင်ကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပြီး အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

"ဝုန်း..."

အာဒိကပ္ပ ဒယ်စောက်အိုးကြီး ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်က အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရ၏။

ယွင်ဟောက် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ထံသို့ ဖိနှိပ်ချေမှုန်းလာသော တုန်လှုပ်ဖွယ် ခွန်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူက ထွက်ပြေးလိုသော်လည်း မပြေးနိုင်ခဲ့ချေ။ သူက ၎င်းကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ခြင်းမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပါ။

သူက အစွမ်းကုန် အသုံးပြု၍ အာဒိကပ္ပ ဒယ်စောက်အိုးကြီးကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ရလဒ်အနေဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူက သွေးအမြောက်အမြားကို အန်လိုက်ရပြီး သူ၏ လက်တစ်ဖက်လည်း ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းက အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

လူအများက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ကြရသည်။

တိုက်ကွက်တစ်ခု... တိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းနှင့် ယွင်ဟောက် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင်၊ တစ်ဖက်လူက မြင့်မားလွန်းသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အသုံးမပြုခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ကြယ်နှစ်ပွင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်အထိ လျှော့ချခဲ့ပြီး ယွင်ဟောက်နှင့် တူညီသောအဆင့်တွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့တိုင်၊ သူက ယွင်ဟောက်ကို တိုက်ကွက်တစ်ချက်တည်းနှင့် အနိုင်ယူလိုက်သေးသည်။

ဒါက အဘယ်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

လူအများမှာ ယုံကြည်ရန်ပင် ခက်ခဲနေကြသော်လည်း ဤအရာက အမှန်တရား ဖြစ်ခဲ့သည်။

"အားနည်းလွန်းတယ်"

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က ခေါင်းခါယမ်းပြီး ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ယွမ်ရှင်းကိုကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"မင်းက သန့်စင်တဲ့ ကစဉ့်ကလျားခန္ဓာဆိုတာ ငါခံစားနိုင်တယ်။ ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ပါ"

All Chapters