အခန်း ၁၃၃

အခန်း ၁၃၃

နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် တရားရုံးခေတ္တရပ်နားချိန်ပြီးဆုံးသွားသည်။

တရားရုံး၏ စစ်ဆေးတွေ့ရှိချက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီဖြစ်သည်။

သက်သေအထောက်အထားများမှာ ခိုင်လုံနေပြီး ဇောင်ဘင်းချီ စာမေးပွဲတွင် မသမာမှု ပြုလုပ်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

တရားသူကြီးချုပ် လီခန်းက စီရင်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် ချမှတ်လိုက်သည်။

"ဇောင်ဘင်းချီက ဥပဒေစာမေးပွဲမှာ အဆင့်မြင့်နည်းပညာတွေကို အသုံးပြုပြီး မသမာမှု ပြုလုပ်ခဲ့တယ်။ သက်သေအထောက်အထားတွေ ခိုင်လုံပြီး ပြစ်မှုကလည်း ကြီးလေးတဲ့အတွက် ဇောင်ဘင်းချီကို ထောင်ဒဏ် ၁၂ လ ချမှတ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ရှေ့နေလိုင်စင်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းပြီး ဥပဒေစာမေးပွဲတွေကို တစ်သက်တာ ဖြေဆိုခွင့် ပိတ်ပင်လိုက်တယ်" ဟု လီခန်းက ကြေညာလိုက်သည်။

ဇောင်ဘင်းချီမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားပြီး နေရာတွင်ပင် ကြက်သေသေသွားသည်။

ဂူချန်က သူ လွန်ခဲ့သောနှစ်များစွာက လုပ်ခဲ့သည့်ကိစ္စများကို တူးဖော်ပြီး ဖော်ထုတ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဂူချန်မှာ တစ်ခုခုများ မှားနေတာလား။

အမှုရင်ဆိုင်တဲ့အခါ ဝမ်ကျူးနဲ့ လျူဂျွန်တို့အမှုအတွက် သက်သေရှာရမယ့်အစား ဂူချန်က ငါ့ရဲ့ အတိတ်က မသမာမှုတွေကို လိုက်တူးဖော်နေတာလား။

အစပိုင်းတွင် ဇောင်ဘင်းချီသည် အင်တာနက်ပေါ်တွင် လူကြိုက်များသော ရှေ့နေဘလော့ဂါတစ်ယောက်အနေဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး ငွေရှာနေနိုင်ခဲ့သည်။

ဝမ်ကျူးက သူ့ဆီလာရောက် အမှုအပ်သည့်အခါတွင်လည်း ဤအမှုမှာ အနိုင်ရရန် အလွန်လွယ်ကူသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

လျူဂျွန် သတ်သေခြင်းမှာ ဝမ်ကျူးနှင့် မသက်ဆိုင်သည့်အတွက် ငွေပြန်ပေးရမည့် ပမာဏမှာ အလွန်နည်းပါးမည်ဟု သူ တွက်ချက်ထားသည်။

သို့သော် သူသည် ဥပဒေမဲ့မိုက်ရူးရဲဂူချန်နှင့် တွေ့ဆုံမိလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။

ဂူချန်၏ အရှိန်အဝါနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။

အချက်အချို့နှင့်ပင် သူ့ကို ထောင်ထဲပို့လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ဇောင်ဘင်းချီ၏ ဘဝမှာ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။

တရားခွင်အတွင်း သူသည် ချွေးများပြန်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည်။

"ကျွန်တော် မသမာမှု မလုပ်ခဲ့သင့်ဘူး။ ကျွန်တော် အပြစ်ကို ဝန်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှေ့နေအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့တဲ့ ကာလတစ်လျှောက်လုံးမှာ ကျွန်တော် မှားယွင်းတာ တစ်ခါမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ အင်တာနက်ပေါ်မှာ ဥပဒေအကြောင်းတွေကို အကောင်းဆုံး ဖြန့်ဝေပေးခဲ့ပါတယ်..." ဟု ပြောသော်လည်း ဘာမှ အကျိုးမထူးတော့ပေ။

သူသည် ထောင်ဒဏ် ၁၂ လ ကျခံရမည်ပင်။

တရားခံနေရာတွင် ဝမ်ကျူးမှာမူ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသည်။ သူမငှားရမ်းထားသည့် ရှေ့နေမှာ တရားလိုရှေ့နေ၏ လက်ချက်ဖြင့် ထောင်ထဲရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

အယ် သူက ထောင်ထဲရောက်သွားတော့ ငါ့ကိုဘယ်သူက အမှုလိုက်ပေးမှာလဲ။

ထို့အပြင် သူမငှားထားသည့် ရှေ့နေမှာလည်း အတုအယောင် ဖြစ်နေသည်။

"ရှေ့နေဇောင်... ကျွန်မ အခု ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ"

ဝမ်ကျူးက မေးသည်။

ဇောင်ဘင်းချီက သက်ပြင်းချကာ "စိတ်မပူပါနဲ့ ရိုးရိုးသားသားပဲ ထွက်ဆိုပါ။ အထောက်အထားတွေ ရှိတယ်မဟုတ်လား ၅၂၀၊ ၁၃၁၄ စတဲ့ ငွေလွှဲတွေက ပြန်ပေးစရာ မလိုပါဘူး။ စိတ်ဆန္ဒအလျောက် ပေးတယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတာတွေလည်း ပြန်ပေးစရာ မလိုပါဘူး။ ဥပဒေက ဒါကို အသိအမှတ်ပြုပါတယ်။ ပိုက်ဆံနည်းနည်းပဲ ပြန်ပေးလိုက်ပါ။ တစ်သောင်းဂဏန်းလောက်ပဲ ကျပါလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။

ဝမ်ကျူးက "ဟမ် ကျွန်မက တစ်သောင်းဂဏန်း ပြန်ပေးရမှာလား ကျွန်မရဲ့ စိတ်ကျရောဂါနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုအတွက် လျော်ကြေးကော" ဟု မေးသည်။

"ကျွန်တော် လုပ်ပေးနိုင်တာ အကုန်လုပ်ပေးလိုက်ပြီ။ ကျန်တာက တရားရုံးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်းပါပဲ"

ဇောင်ဘင်းချီက ပြန်ဖြေသည်။

ထိုအခါမှသာ ဝမ်ကျူးမှာ သက်ပြင်းချ၍ စိတ်အေးသွားသည်။

ဟုတ်ပါပြီ ဒါဆို ငါ ဘာကို ကြောက်စရာ လိုသေးလို့လဲ။

ဇောင်ဘင်းချီ အဖမ်းခံရပြီးနောက် ဝမ်ကျူးအတွက် ရှေ့နေခ ပေးစရာ မလိုတော့ပေ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အမှုက ရှင်းသွားပြီဟု သူမ ယူဆသည်။

ဟွန့်... အဆိုးဆုံးအနေနဲ့ ပိုက်ဆံအချို့ ပြန်ပေးရမယ်ဆိုရင်တောင်မှ ငါ့မှာ ပိုင်ဆိုင်မှုမှန်သမျှကို တခြားနေရာကို အကုန်လွှဲပြောင်းထားပြီးသားမို့လို့ ပေးစရာ တစ်ပြားမှ မရှိတော့ဘူး...

ပြီးတော့... ငါ့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုတွေအတွက်ကျတော့ကော ဘယ်သူက တာဝန်ယူမှာလဲ...

အခုလို လျူရှောင်နန်ကြောင့် ငါ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရတာတွေကို လျော်ကြေး မပေးရဘူးလား...

ဒါက တကယ့်ကို မတရားဘူး...

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ဘက်ကတော့ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ ထပ်မပေးနိုင်ဘူး...

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုသူများမှာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။

[ရှေ့နေဂူက ကျွန်တော့်ရဲ့ သူရဲကောင်းပဲ]

[မယုံနိုင်စရာပဲ တရားလိုရှေ့နေကနေ တရားခံရှေ့နေကို ထောင်ထဲပို့လိုက်တာပဲ]

[ဒါက နာမည်ကြီး ဥပဒေမဲ့မိုက်ရူးရဲဆိုတာ ဒါမျိုးကို ပြောတာပဲ။ သူ့ကို လာမစနောက်သင့်ဘူး]

[ဇောင်ဘင်းချီက မစနောက်သင့်တဲ့သူကို သွားစနောက်တော့ အခု ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ]

[ရှေ့နေမရှိတော့တဲ့ ဝမ်ကျူးကိုရော ထောင်ချလို့ ရမလား]

[ထောင်ချဖို့တော့ မလွယ်လောက်ဘူး ပိုက်ဆံပြန်ရဖို့တောင် ခက်မယ်]

[လျူဂျွန်အတွက် တကယ်ကို နှမြောဖို့ ကောင်းလိုက်တာ... ပိုက်ဆံတွေ အကုန်ကုန်ပြီး ဘာမှလည်း မရလိုက်ဘဲနဲ့]

အင်တာနက် အသုံးပြုသူများမှာ ဒေါသတကြီး မှတ်ချက်များ ပေးနေကြသည်။

ဝမ်ကျူးက တရားသူကြီး လီခန်းကို လှည့်ကြည့်ကာ "ကျွန်မ ပိုက်ဆံ ပြန်မပေးနိုင်ပါဘူး။ လျူရှောင်နန်မိသားစုကို ၁ သိန်း ပေးပြီးသွားပြီ။ အဲဒါ လုံလောက်ပါပြီ။ ကျန်တဲ့ ပိုက်ဆံတွေက ဆက်ဆံရေးအတွင်းမှာ သုံးခဲ့တဲ့ ပုံမှန်ကုန်ကျစရိတ်တွေပါ။ လျူဂျွန်က စိတ်ဆန္ဒအလျောက် ပေးခဲ့တာမို့ ၁ သိန်း ပြန်ပေးတာတောင် ကျွန်မက လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ပေးတာပါ။ ဘာလို့ အကုန်လုံး ပြန်ပေးရမှာလဲ"

"ကျွန်မပေးခဲ့တဲ့ အချိန်တွေနဲ့ နုပျိုမှုတွေကရော ဘာမှမဟုတ်ဘူးလား။ လျူဂျွန်က ပိုက်ဆံပေးတယ်။ ကျွန်မကလည်း အချိန်တွေနဲ့ ခံစားချက်တွေ ပေးခဲ့တာပဲ။ အကုန်လုံး ပြန်လျော်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

သူမက ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လျူရှောင်နန်က "ဒါတွေက နင့်ပိုက်ဆံမှ မဟုတ်တာ။ ငါ့အစ်ကို ချွေးနည်းစာနဲ့ ရှာထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ။ နင်ကတော့ သူ့ပိုက်ဆံနဲ့ နိုက်ကလပ်မှာ ဘောက်ဆူးပေး၊ ပျော်ပါးနေခဲ့တာ။ နင့်ရဲ့ နုပျိုမှုကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတယ်လို့ ပြောနေတာလား ငါ့အစ်ကိုက သူ့အချိန်တွေတင်မက သူ့အသက်ပါ ပေးခဲ့တာပါ။ လမ်းခွဲပြီး ၂ ရက်အကြာမှာပဲ တခြားလူနဲ့ ပျော်ပါးနေတဲ့ နင်က ပိုက်ဆံ ပြန်မပေးဘူးဆိုတာ မတရားဘူး" ဟု တုံ့ပြန်သည်။

ဝမ်ကျူးက ရယ်မောကာ "လျူဂျွန်က စိတ်ဆန္ဒအလျောက် ပေးခဲ့တာလေ။ သူပေးမှတော့ ငါ သုံးတာပေါ့။ အခုမှ ပြန်တောင်းနေတာ ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့လဲ။ ငါက သူ့ကို ယောကျာ်းလို့ ခေါ်ခဲ့တဲ့ အတွက် ပြန်ပေးရမှာလား" ဟု ပြောသည်။

ထိုအခိုက် တရားသူကြီး လီခန်းက တူကို ထုလိုက်သည်။

"တရားခွင်မှာ စည်းကမ်းရှိပါစေ"

တရားသူကြီး လီခန်းက ဂူချန်ကို လှည့်ကြည့်ကာ "တရားလို ရှေ့နေဘက်က ထပ်ပြီး တင်ပြစရာ ရှိသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။