အခန်း ၁၄၃

အခန်း ၁၄၃

ရဲတပ်ဖွဲ့သည် ဝမ်ကျူး၏ မိဘများကို ထိုနေရာတွင်ပင် ဖမ်းဆီးကာ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

တရားရုံးအတွင်း ဆူညံပွက်လောရိုက်မှု၊ တရားသူကြီးချုပ်အား စော်ကားမှုတို့ကြောင့်ပင်။

တရားသူကြီးချုပ် လီခန်းကမူ အမှုမထားပေ။ ရဲများက သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အနည်းဆုံး ၁၅ ရက် ထိန်းသိမ်းခံရမည်ပင်။

ရဲအရာရှိများက ဝမ်ကျူး၏ မိဘများကို ခေါ်ဆောင်သွားရင်း "ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ဟာ တရားရုံးမှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်ပြီး စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တဲ့အတွက် အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ ထိန်းသိမ်းမှု ၁၅ ရက် ခံရမယ်။ တရားရုံးနဲ့ပတ်သက်လို့ မကျေနပ်ချက် ရှိရင် တရားဝင် လမ်းကြောင်းကနေ အယူခံဝင်တာ တိုင်ကြားတာမျိုး လုပ်ရမှာ။ တရားရုံးထဲမှာ ဆူညံနေတာမျိုး လုပ်လို့မရဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ကျူး "….."

ဝမ်ကျူးကိုယ်တိုင်လည်း ရဲများ၏ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရသည်။

ဝမ်ကျူး "မဟုတ်ဘူး ကျွန်မ အယူခံဝင်မှာ ကျွန်မ အယူခံဝင်မယ်"

အနီးရှိ ရဲအရာရှိတစ်ဦးက "ခင်ဗျား အယူခံဝင်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကာလအတွင်းမှာတော့ လွတ်လပ်ခွင့် မရှိတဲ့ ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းမှာ နေရမှာပါ။ အယူခံဝင်ဖို့နဲ့ ရှေ့နေအသစ် ငှားဖို့ကို ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

ဝမ်ကျူး "ကျွန်မ မိဘတွေကော"

"ခင်ဗျား မိဘတွေကလည်း အုပ်ချုပ်ရေးအရ ၁၅ ရက် ထိန်းသိမ်းခံရမှာပါ"

ဤကမ္ဘာတွင် ပထမအမှုမှ ဒုတိယအမှုသို့ အချိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး ၁၀ ရက်သာ ကြာမြင့်သည်။ သို့သော် ဤကမ္ဘာတွင် သေဒဏ်ပေးခြင်းမှာ အမှားအယွင်း ကင်းရှင်းစေရန် အလွန်သတိထား ဆောင်ရွက်သည်။

ဝမ်ကျူး "ကျွန်မ အယူခံကို ဝင်ကိုဝင်ရမယ် ကျွန်မ ထောင်မကျချင်ဘူး။ ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းထဲ ရောက်သွားရင် ဖုန်းသုံးခွင့် မရတော့ဘူးမလား။ အခန်းထဲမှာပဲ နေရမှာမလား"

ဝမ်ကျူးမှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ငါ့လို မိန်းမတစ်ယောက်က အဲဒီလို ညစ်ပတ်စုတ်ပြတ်နေတဲ့ အချုပ်ခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် နေနိုင်မှာလဲ...

ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ထောင်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာထူးလို့လဲ...

နှစ်ခုလုံးက အမှောင်ထဲမှာ ဘဝနဲ့ အချိန်တွေကို အလဟဿ ကုန်ဆုံးရမှာပဲဥစ္စာ...

ငါ့မှာ ဖြုန်းဖို့အတွက် ငွေနှစ်သိန်းကျော်တောင် ကျန်သေးတာကို...

ပြီးတော့... ငါ အသည်းအသန် လိုချင်နေတဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်ကိုတောင် မဝယ်ရသေးဘူး။

အခုတော့... အဲဒီအိတ်ကို ငါ ဘယ်တော့မှ ဝယ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး...

ငါ့ဘဝတော့ ပြီးပါပြီ...

ဝမ်ကျူး "မရဘူး၊ မရဘူး ကျွန်မ ထိန်းသိမ်းရေးစခန်း မသွားဘူး အဲဒီသွားရင် ကျွန်မအတွက် ဘယ်သူက တာဝန်ယူမှာလဲ။ ကျွန်မ ပညာရေးအတွက် ဘယ်သူက တာဝန်ယူမှာလဲ။ ကျွန်မ စာမေးပွဲတွေ နောက်ကျသွားရင် ဘယ်သူ တာဝန်ယူမှာလဲ။ ကျွန်မမှာ အပြင်မှာ အကြွေးတွေ ရှိသေးတယ်။ ဘယ်သူမှ မဆပ်ပေးရင် အတိုးတွေက ဘယ်သူပေးမှာလဲ။ ကျွန်မ မဝင်ဘူး ရှင်တို့ ကျွန်မ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ပိတ်ပင်လို့ မရဘူး"

ဝမ်ကျူး ဆက်လက် ရုန်းကန်နေသည်။

ရဲသားများမှာလည်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေသဖြင့် သူမကို ကြမ်းတမ်းစွာ မကိုင်တွယ်ရဲကြပေ။

ရဲသားတစ်ဦးက "ခင်ဗျား အယူခံဝင်နိုင်ပေမဲ့ အခုတော့ ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းကို သွားရမယ်။ ပထမအမှုမှာတင် တစ်သက်တစ်ကျွန်း ကျထားတာပါ။ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတာကို မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့" ဟု ပြောသည်။

ဝမ်ကျူး "ကျွန်မ နှောင့်ယှက်မယ် ဘာလို့ မနှောင့်ယှက်ရမှာလဲ ဘာလို့ ကျွန်မကို ဖမ်းတာလဲ မရဘူး၊ မရဘူး ခင်ဗျားတို့ ကျွန်မကို ဖမ်းလို့ မရဘူး ကျွန်မမှာ ရက်ချိန်းတွေ ရှိသေးတယ်။ ကျွန်မမှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။ ရှင်တို့ ကျွန်မကို မဖမ်းနိုင်ဘူး ကျွန်မကို ကူညီမယ့်လူ ရှာရမယ်"

ဝမ်ကျူး ဆက်လက် ရုန်းကန်နေစဉ် ရဲသားတစ်ဦးက သူမကို ညွှန်ပြကာ "တစ်ကြိမ် သတိပေးမယ်။ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတာကို မနှောင့်ယှက်နဲ့ မဟုတ်ရင် အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးရလိမ့်မယ်"

"နှစ်ကြိမ် သတိပေးပြီးပြီနော်"

"သုံးကြိမ် သတိပေးပြီးပြီ"

ထိုအချိန်တွင် ရဲအမျိုးသမီးတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာပြီး ဝမ်ကျူးကို ချက်ချင်း ချုပ်ကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တွန်းချလိုက်သည်။

ဝမ်ကျူး "…."

ဝမ်ကျူး "ဒါ အကြမ်းဖက်တာပဲ ဒါ အဓမ္မကျင့်တာပဲ။ ဘာလို့လဲ ရှင်တို့ လူကို မရိုက်ရဘူးလေ။ မထိနဲ့ ကျွန်မ ရှင်တို့ကို တရားစွဲမယ် ဘာလုပ်တာလဲ။ ကျွန်မကို မထိနဲ့ ကျွန်မ အဝတ်အစားတွေကို မထိနဲ့"

မလှမ်းမကမ်းတွင် ဂူချန်၊ ရွှယ်ချင်းချင်းနှင့် လျူရှောင်နန်တို့မှာ ဝမ်ကျူး၏ အဖြစ်ကို ဘာမျှ စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိဘဲ ရပ်ကြည့်နေကြသည်။

ရဲများက ဝမ်ကျူးကို အတင်းအဓမ္မ လက်ထိပ်ခတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျူးမှာ "နာတယ် အရမ်းနာတယ် ရှင်တို့ ကျွန်မကို နာအောင်လုပ်တယ် ကျွန်မ ဆေးရုံသွားရမယ် ရှင်တို့ ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်" ဟု အော်ဟစ်နေသည်။

ဝမ်ကျူး "ကျွန်မကို မထိနဲ့ ကျွန်မ လက်တွေက တန်ဖိုးရှိတယ် ရှင်တို့လို အဆင့်နိမ့်တဲ့လူတွေက ဘာလို့ ကျွန်မကို ထိရဲတာလဲ ဘာလို့လဲ"

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအခန်းရှိ ပရိသတ်များမှာ ဝေဖန်ကြတော့သည်။

[ဝမ်ကျူးက ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ ရူးနေတာလား]

[မိဘတွေအတိုင်းပဲ သားသမီးကလည်း ဒီလိုပဲ။ ဝမ်ကျူးရဲ့ မိဘတွေလည်း အဖမ်းခံရတာ ဟားဟား။ ဒီလိုမိဘမျိုးက ဒီလိုသမီးမျိုးပဲ မွေးမှာပေါ့။ စိတ်တိုလိုက်တာ ဝမ်ကျူးကို ပိုကြီးတဲ့ ပြစ်မှုနဲ့ တရားစွဲလို့ မရဘူးလား]

[ဝမ်ကျူးကို သေဒဏ်ပဲ ပေးလိုက်ပါ။ ဒီ ဝမ်ကျူးကို မမြင်ချင်တော့ဘူး ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ ပြီးတော့ တာဝန်ရှိသူတွေကို မပူးပေါင်းဘူးပေါ့လေ]

[တစ်သက်တစ်ကျွန်း ကျပြီးတာတောင် ဂုဏ်မောက်နေသေးတယ်။ ဒုတိယအမှုဆိုရင် သေဒဏ်တောင် ရနိုင်သေးတာကို ဟားဟား။]

[သေဒဏ်တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ဟားဟား။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ကျူး ရူးမိုက်နေတာကို မြင်ရတာ တကယ်ကို ရယ်စရာပဲ။]

[သူမ ဘာလုပ်ခဲ့လဲ မသိဘူးလား လျူရှောင်နန်ရဲ့ အစ်ကို သေတာတောင် သူမ တစ်သက်တစ်ကျွန်းပဲ ရသေးတာကို ကံကောင်းတယ်လို့ မတွေးဘူး။ အခုထိ မကျေနပ်ဘဲ အမှုရှုပ်နေသေးတယ် ဟုတ်တယ်မလား]

ရဲအမျိုးသမီးက ဝမ်ကျူးကို ချုပ်ကိုင်ထားရင်း အေးစက်စက် လေသံဖြင့် "တာဝန်ရှိသူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပေးပါ။ မကျေနပ်ချက် ရှိရင် နောက်မှ အယူခံဝင်ပါ" ဟု ပြောသည်။

ဝမ်ကျူးမှာ အသက်ရှူရခက်ခဲလာပြီး ရုန်းကန်ရန် အင်အား မရှိတော့ပေ။

သူမ၏ ပထမအဆင့် စီရင်ချက်ကို ကြည့်မိချိန်တွင် တစ်သက်တစ်ကျွန်းဖြစ်ကာ မိဘများပါ အဖမ်းခံရသည်ကို တွေးမိကာ ကြောက်ရွံ့လာသည်။

သူမတွင် ပိုက်ဆံမရှိတော့သလို ရှေ့နေငှားရန်ပင် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

ဆွေမျိုးသားချင်းများထံသာ အကူအညီ တောင်းရတော့မည်ပင်။

တစ်သက်တစ်ကျွန်းဆိုသည်မှာ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း ၂၀ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယွမ်တစ်သန်းကျော်ကို ပြန်ဆပ်ရဦးမည်ပင်။

အဲဒီလောက်များတဲ့ ငွေတွေကို... ငါက ဘယ်ကနေ သွားရှာရမှာလဲ...

ငါ့မိဘတွေဆီမှာလည်း ငွေကြေးဆိုလို့ တစ်ပြားမှ ရှိကြတာ မဟုတ်ဘူး...

တောက်...

လိမ်လို့ရထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကလည်း အခုဆိုရင် ဂဏန်းဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ကျန်တော့တာလေ...

ကျန်တဲ့ ပိုက်ဆံအကုန်လုံးကို ငါက ဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့ပြီးပြီဥစ္စာ...

ငါ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ... ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ...

ဝမ်ကျူးသည် သူမ မှားယွင်းခဲ့ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမသည် အလွန်အမင်း မာန်မာန မကြီးသင့်ခဲ့ပေ။

လျူရှောင်နန်၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းခံသင့်ခဲ့သည်။

လျူရှောင်နန်သာ အမှုရုပ်သိမ်းပေးလိုက်ပါက သူမ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်နေသည်။ အမှန်စင်စစ်မှာမူ အမှုရုပ်သိမ်းခြင်းဖြင့် ဥပဒေအရ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်ထားပြီး ဖြစ်၍ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပြစ်ဒဏ်ရမည်မှာ သေချာနေသည်။

ဝမ်ကျူးက "အရာရှိကြီးရှင့် ကျွန်မ ပူးပေါင်းပါ့မယ်။ တကယ် ပူးပေါင်းပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ လျူရှောင်နန်ကို စကားနည်းနည်းလောက် ပြောပါရစေ။ တောင်းပန်ပါတယ်။ ခွင့်ပြုပေးလို့ မရဘူးလား" ဟု ပြောသည်။

ထို့နောက် ရဲများက ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။

ဝမ်ကျူးသည် လျူရှောင်နန်ရှေ့သို့ တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ချဉ်းကပ်ကာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။ သူမသည် ထောင်မကျချင်သဖြင့် အလွန်ကြောက်နေသည်။

မျက်ရည်များ ပူပူနွေးနွေး ကျဆင်းလာရင်း လျူရှောင်နန်ကို "အစ်မ ကျွန်မ မှားပါတယ်။ ကျွန်မ လျူဂျွန်ကို တကယ် ချစ်ပါတယ်..."

"ကျွန်မ တကယ် မှားသွားတာပါ။ ကျွန်မ မတွေးနိုင်ခဲ့လို့ပါ။ လျူဂျွန်ကို အသက်ရှင်စေချင်တာပါ။ သူသာ အသက်ရှင်နေမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ သူ့ကို လက်ထပ်မှာပါ"

"ကျွန်မ ပိုက်ဆံတွေ ပြန်ပေးပါ့မယ်။ လျော်ကြေးလည်း ပေးပါ့မယ်။ ပိုက်ဆံတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။ အမှုရုပ်သိမ်းပေးလို့ မရဘူးလား ကျွန်မ ထောင်မကျချင်ဘူး။ ကျွန်မ ဘဝက အခုမှ စတာပါ။ အစ်မ ကျွန်မ တကယ် ထောင်မကျချင်ဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး အမှုရုပ်သိမ်းပေးပါ။ လျော်ကြေးငွေက ညှိနှိုင်းလို့ရပါတယ်"

"ကျွန်မ မိဘတွေကို အိမ်ရောင်းခိုင်းမယ်။ ဘိုးဘွားတွေကိုလည်း ရောင်းခိုင်းလိုက်မယ်။ သူတို့ အငှားအိမ်မှာ နေလို့ ရပါတယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင် အစ်မကို ကျွန်မ ပိုက်ဆံ ပြန်ဆပ်နိုင်မှာပါ" ဟု ငိုယိုကာ တောင်းပန်သည်။