အခန်း ၃၆၂

အခန်း (၃၆၂) ကွမ်ကျွင်း နယ်စားဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခြင်း... အိမ်ထောင်စု သုံးထောင်ကို အပိုင်စားပေးခြင်း

အမှန်တကယ်တော့ အစကတည်းက ကျန်းချဲ့၏ အကျိုးဆောင်မှုများကို လျစ်လျူရှုမိခြင်းမှာ ထုံးတမ်းစဉ်လာ ဌာန၏ ပေါ့ဆမှုကြောင့် လုံးဝ မဟုတ်ချေ။ အမှန်တမ်း ပြောရလျှင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်မင်း၏ အရိပ်အမြွက်ပြသမှု ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူ ထိုအတိုင်း လုပ်ဆောင်ရုံမှလွဲ၍ အခြားမရှိတော့ချေ။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ကျီချန်တောက်က သူ၏သဘောထားကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြသလိုက်ပြီးနောက်တွင် ဧကရာဇ်မင်းက သူ့ကို အပြစ်ပေးခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လစာတစ်နှစ် ဖြတ်တောက်ခြင်းမှာ ထုံးတမ်းစဉ်လာဌာန အမတ်ကြီးအတွက်တော့ ကြီးလေးသော ပြစ်ဒဏ်တစ်ခု မဟုတ်ချေ။

အမည်ခံမျှသာဖြစ်သည်။ အရာရှိတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုမှ လစာတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးနေမည်ဆိုလျှင် ထုံးတမ်းစဉ်လာ ဌာနသည် လက်တွေ့အာဏာ သိပ်မရှိသော်လည်း ထိုမျှလောက်အထိတော့ ဆင်းရဲမွဲတေနေခြင်း မရှိသေးချေ။

"အရှင်မင်းကြီး ကျန်းချဲ့ကို နယ်စားဘွဲ့ချီးမြှင့်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို မသင့်တော်ဘူးလို့ ကျွန်တော်မျိုး ထင်ပါတယ်..."

ထုံးတမ်းစဉ်လာ ဌာန အမတ်ကြီး နောက်ဆုတ်သွားသည်နှင့် ညာဘက် အမတ်ချုပ်ကြီး ချောင်ရှင်း က ရှေ့သို့တစ်လှမ်း တိုးထွက်လာပြီး ကျီချန်တောက်ကို ဆန့်ကျင်ကြောင်း အတိအလင်း ပြသလိုက်လေသည်။

"အမတ်ကြီးရဲ့ စကားက ဘာသဘောလဲ..."

ယွမ်ခန်း ဧကရာဇ်က သူ့ကို အံ့အားသင့်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ညာဘက် အမတ်ချုပ်ကြီး ချောင်ရှင်းက ခါးကိုအနည်းငယ် ညွှတ်၍ တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ထင်တာကတော့ ကျန်းချဲ့ရဲ့ အကျိုးဆောင်မှုက တကယ်ကို ကြီးမားပါတယ် အရင်ဆုံး နယ်စပ်မှာ ရန်သူတွေကို ကာကွယ်ပြီး စစ်ပွဲအကျိုးဆောင်မှုတွေ ရခဲ့တယ် နောက်ပိုင်း ရှန့်ဟိုင်မြို့မှာလည်း ချင်းထျန်းဂိုဏ်းက သူပုန်တွေကို အောင်မြင်အောင် နှိမ်နှင်းနိုင်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ မြို့စားဘွဲ့ချီးမြှင့်လိုက်ရင် လုံလောက်နေပါပြီ အများဆုံး ဆုလာဘ်ရတနာတွေ နည်းနည်း ထပ်ပေါင်းပေးလိုက်ပေါ့..."

"နယ်စားဘွဲ့ ပေးဖို့ကတော့ တကယ်ကို မသင့်တော်ပါဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းချဲ့က အရမ်းငယ်လွန်းသေးတယ် ကျွန်တော်မျိုး သိထားသလောက်ဆိုရင် ကျန်းချဲ့က အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်လေးပဲ ရှိပါသေးတယ် အရာရှိဘဝကို ရောက်လာတာလည်း နှစ်နှစ်သုံးနှစ်လောက်ပဲ ရှိသေးတော့ လုပ်သက် အရမ်းနုနယ်သေးတယ် အခုကတည်းက နယ်စားဘွဲ့ ချီးမြှင့်လိုက်ရင် နောက်ပိုင်း သူ ဒီထက်ကြီးမားတဲ့ အကျိုးဆောင်မှုတွေ လုပ်လာတဲ့အခါကျရင် ဘာရာထူးနဲ့ ထပ်ပြီး ချီးမြှင့်ရတော့မလဲ..."

ချောင်ရှင်း၏ ဤစကားမှာ အလွန် ပြောင်မြောက်လှပေသည်။ ပထမဆုံး ကျန်းချဲ့၏ အကျိုးဆောင်မှုများကို အသိအမှတ်ပြုပေးလိုက်ပြီးနောက် အသက်ငယ်လွန်းခြင်း လုပ်သက်နုနယ်ခြင်း နှင့် နောင်တစ်ချိန် ဆုချီးမြှင့်ရန် နေရာချန်ထားခြင်း ဟူသော တိကျသေချာသည့် အကြောင်းပြချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လေသည်။

ယခင်က အခြားသူများ ပြောဆိုခဲ့သော စကားများနှင့် လုံးဝ အဆင့်အတန်း ကွာခြားလှပေသည်။ သူ၏ ဤစကားများက နန်းဆောင်အတွင်းရှိ အခြားသောအမတ်များကိုလည်း သဘောကျသွားစေပြီး ဝင်ရောက်ထောက်ခံလာကြလေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ထောက်ခံပါတယ် ကျန်းချဲ့ကို မြို့စားဘွဲ့ချီးမြှင့်တာက တကယ်ကို အကောင်းဆုံးပါပဲ အဲ့ဒီအပေါ်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် တချို့ ထပ်ပေါင်းပေးလိုက်ရင် ရပါပြီ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အရမ်း ငယ်ရွယ်လွန်းသေးတော့ ဆုချီးမြှင့်မှု အရမ်းကြီးမားလွန်းရင် မသင့်တော်ပါဘူး သစ်ပင် မြင့်လွန်းရင် လေတိုက်ခံရလွယ်ပါတယ်..."

"ကျွန်တော်မျိုးလည်း ဒီအတိုင်းပဲ မြင်ပါတယ်..."

"အမတ်ချုပ်ကြီး ချောင် ရဲ့ စကားက တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်..."

ယွမ်ခန်း ဧကရာဇ် မျက်မှောင်ကျုံ့သွားပြီး ချောင်ရှင်း၏ စကားများကို လေးနက်စွာ တွေးတောနေသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။ ဖုန်းထျန်းနန်းဆောင် အတွင်း၌လည်း နောက်တစ်ကြိမ် ငြင်းခုံသံများ ထွက်ပေါ်လာပြန်လေသည်။

"ဦးရီးတော် အမတ်ချုပ်ကြီး ချောင် ရဲ့ စကားကို ဘယ်လိုမြင်လဲ..."

ယွမ်ခန်း ဧကရာဇ်က ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

ကျီချန်တောက်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး နဂါးပလ္လင်ပေါ်ရှိ ဧကရာဇ်မင်းကို လုံးဝ ရှောင်လွှဲခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ရိုက် စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျုပ် ထင်တာကတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေချည်းပါပဲ..."

"ဘာ..."

"သူက..."

နန်းဆောင်အတွင်းရှိ အမတ်များအားလုံး ချက်ချင်း ဆွံ့အသွားကြလေသည်။

ချောင်ရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင်တော့ မကျေနပ်သော အမူအရာများ ပေါ်လွင်လာပြီး တိုက်ရိုက်ပင် မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။

"ခေါက်ရှန်း နတ်မင်းကြီးက ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့ ကျုပ်ကို စော်ကားရတာလဲ..."

"စော်ကားတယ် ဟုတ်လား ကျုပ်က အမှန်တရားကို ဖွင့်ပြောပြနေရုံ သက်သက်ပါပဲ အသက်ငယ်လွန်းတယ် လုပ်သက်နုနယ်တယ် ဆိုတာတွေက အကြောင်းပြချက် ဖြစ်နိုင်လို့လား ငါတို့ တာ့ကျိုးနိုင်ငံတော်က ဘယ်အချိန်တုန်းက လုပ်သက်ကိုကြည့်ပြီး ဂုဏ်ပုဒ်တွေ ရာထူးတွေ ပေးအပ်ခဲ့ဖူးလို့လဲ..."

"ခင်ဗျားတို့ကသာ လုပ်သက်တွေ ရင့်ကျက်နေကြတာလေ တစ်ယောက်ချင်းစီက နန်းတွင်းထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေလာခဲ့ကြတယ် ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကရော ဘာလဲ အလကား အချောင်စားနေတဲ့ စာတတ်ပေတတ် အရူးတစ်သိုက်ကို မွေးမြူထားသလို ဖြစ်နေတာပဲ ငါတို့ တာ့ကျိုးနိုင်ငံတော် အတွက် စစ်ပွဲအကျိုးဆောင်မှု တစ်စက်လေးတောင် ရဖူးလို့လား..."

"ကျန်းချဲ့က အသက်စွန့်ပြီး သွေးထွက်သံယို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာက ဒီလိုရလဒ်မျိုး ရဖို့အတွက်လား တကယ်လို့ သတင်းသာ အပြင်ကို ပျံ့နှံ့သွားရင် နောက်ပိုင်း ဘယ်သူက တော်ဝင်နန်းတော် အတွက် အကျိုးဆောင်ပေးချင်တော့မှာလဲ ခင်ဗျားတို့ကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာလား..."

ကျီချန်တောက်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်သေးသော အမူအရာများ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

သူ၏ ဤစကားများက ဖုန်းထျန်းနန်းဆောင် အတွင်းတွင် ကြီးမားသော လှိုင်းဂယက်ကြီးတစ်ခုကို သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်သွားစေခဲ့လေသည်။ စာပေပညာရှင် အမတ်များက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက် ပြောဆိုလာကြလေသည်။

"ခေါက်ရှန်း နတ်မင်းကြီး ခင်ဗျားရဲ့ စကားက တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ် ငါတို့တွေ တော်ဝင်နန်းတော် အတွက် နေ့ရောညပါ အလုပ်လုပ်ပြီး သွေးထွက်မတတ် ကြိုးစားပေးခဲ့ကြတာ ရလာတဲ့ ရလဒ်က အကျိုးဆောင်မှု တစ်စက်လေးတောင် မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုချင်တာလား..."

"အရှင်မင်းကြီး ခေါက်ရှန်း နတ်မင်းကြီးရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စကားတွေအတွက် အပြစ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်..."

"အရှင်မင်းကြီး ခေါက်ရှန်း နတ်မင်းကြီးရဲ့ စကားက တကယ်ကို မာနထောင်လွှားလွန်းပါတယ်..."

"အရှင်မင်းကြီး..."

စာပေပညာရှင် အမတ်များက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျီချန်တောက်ကို ပြစ်တင်ဝေဖန်လာကြလေသည်။ သူ၏ စကားများက ရိုင်းစိုင်းလွန်းသည် အာဏာရှင်ဆန်လွန်းသည် သစ္စာရှိသော အမတ်များကို စော်ကားသည်ဟု ဆိုကြလေသည်။

သို့သော် ထိုမျှသာဖြစ်သည်။ မည်သူကမျှ ကျီချန်တောက်ကို တိုက်ရိုက် စော်ကားတိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိကြချေ။ အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ စစ်သူကြီး အများစုမှာ ယခုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေကြပြီး မြို့တော်စောင့် အဆင့်မြင့် စစ်သူကြီး အနည်းငယ်သာ ဝင်ရောက် ဝေဖန်ပြောဆိုကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အောက်ဘက်တွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကျုံ့ထားလိုက်လေသည်။ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ ခေါက်ရှန်း နတ်မင်းကြီးကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် လုံးဝ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ထိုပြစ်တင်ဝေဖန်မှုများကို လုံးဝ အရေးမစိုက်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း စိတ်ပျက်အားငယ်သွားရလေသည်။

သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်မှာ ဤပြစ်တင်ဝေဖန်မှုများ ဆိုသည်က ခေါက်ရှန်း နတ်မင်းကြီး အတွက် ယားယံသလောက်ပင် မရှိဘဲ မည်သည့် ထိခိုက်နစ်နာမှုမျှ ပေးစွမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဧကရာဇ်မင်း၏ ဦးရီးတော် ဖြစ်ပြီး ယခင်ဧကရာဇ်မင်း ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ခဲ့သော ခေါက်ရှန်း နတ်မင်းကြီး ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်အောက်တွင် အနက်ရောင် တရားရုံး ရှိနေပြီး အလွန် ကြီးမားလှသော ဩဇာအာဏာများကို ကိုင်စွဲထားလေသည်။ ထိုအရာများအပြင် စစ်တပ်၏ အာဏာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးလေသည်။

သူ၏ အာဏာကြီးမားမှုမှာ နန်းတွင်းတွင် မည်သူနှင့်မျှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။

ဧကရာဇ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်သော သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် တစ်ဖက်လူကို ဘာမှ လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ကျန်းချဲ့၏ အကျိုးဆောင်မှုများကို လျစ်လျူရှုထားခြင်းမှာ သေချာပေါက် သူကိုယ်တိုင် ညွှန်ကြားထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချဲ့သည် ခေါက်ရှန်း နတ်မင်းကြီး ဘက်မှ အကြံပြုထားသော သူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားရာ ဤအရာကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ တစ်ဖက်လူ၏ အင်အားများကို အနည်းငယ် ဖိနှိပ်ထားလိုသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခင်ကအတိုင်းပင် သူ၏ အမိန့်အာဏာများမှာ ခေါက်ရှန်း နတ်မင်းကြီး၏ အပေါ်သို့ လုံးဝ ရောက်ရှိမလာခဲ့ချေ။

ရင်ထဲတွင် အမည်မသိ ဒေါသမီးတောက်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ဖွားလာလေသည်။ သို့သော် ဒေါသထွက်နေလျှင်တောင်မှ သူ အမှန်တကယ် ပေါက်ကွဲထွက်ခွင့် မရှိချေ။ လျှို့ဝှက်စွာ သည်းခံနေရုံ သက်သက်သာ ရှိလေသည်။

"တော်ကြတော့..."

အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သံက နန်းဆောင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

စာပေပညာရှင် အမတ်များနှင့် စစ်သူကြီးများ အားလုံး၏ အကြည့်များက အထက်နေရာရှိ နဂါးပလ္လင်ဆီသို့ တပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။

"အမတ်တို့ရဲ့ သဘောထားတွေကို ငါကိုယ်တော် ကောင်းကောင်း သိပါပြီ ဦးရီးတော်က ကျန်းချဲ့ကို နယ်စားဘွဲ့ချီးမြှင့်ဖို့ ဆက်ပြီး တောင်းဆိုနေဦးမှာလား..."

ယွမ်ခန်း ဧကရာဇ် ကျီဝန်ဟောင်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

ကျီချန်တောက် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်လေသည်။

"ကျန်းချဲ့ရဲ့ အကျိုးဆောင်မှုက နယ်စားဘွဲ့ မရရင် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

"ကျွန်တော်မျိုး ထောက်ခံပါတယ်..."

"ကျွန်တော်မျိုး ထောက်ခံပါတယ်..."

"ကျွန်တော်မျိုး ထောက်ခံပါတယ်..."

ကျီချန်တောက်၏ အနောက်ဘက်ရှိ အနက်ရောင် တရားရုံးမှ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိများ အားလုံး ချက်ချင်း အရိုအသေပေးကာ ဝင်ရောက် ထောက်ခံလိုက်ကြလေသည်။ ထိုအရာများအပြင် နန်းဆောင်အတွင်းရှိ စစ်သူကြီး အချို့ကလည်း ကျီချန်တောက်၏ စကားကို ပဲ့တင်ထပ်သည့်အလား ဝင်ရောက် ထောက်ခံလာကြလေသည်။

အခြားသော စစ်သေနာပတိချုပ် တစ်ယောက်တည်းသာ တိတ်ဆိတ်စွာ နေလေသည်။ ဧကရာဇ်မင်းနှင့် ခေါက်ရှန်း နတ်မင်းကြီးတို့ အကြားရှိ လျှို့ဝှက်သော အားပြိုင်မှုများကို သူ လုံးဝ အရေးမစိုက်သည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ ဦးရီးတော်က ဆက်ပြီး တောင်းဆိုနေမှတော့ ကျန်းချဲ့ကို နယ်စားဘွဲ့ ချီးမြှင့်လိုက်မယ် ဦးရီးတော် ထင်တာက ဘယ်လို ဘွဲ့အမည်ပေးတာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်မယ်လို့ ထင်လဲ..."

ယွမ်ခန်း ဧကရာဇ်က ကျီချန်တောက်၏ စကားကို အလိုက်သင့်ပင် ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။ သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်မှာ တစ်ကြိမ် အားပြိုင်ရုံဖြင့် ဘာမှ မဖြစ်နိုင်သလို တစ်ကြိမ် ခေါင်းငုံ့ပေးရုံဖြင့်လည်း ဘာမှ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သူ လိုချင်သည်မှာ ကျီချန်တောက်၏ မာနထောင်လွှားသော အမူအကျင့်များက အမတ်များ၏ မကျေနပ်မှုများကို ပိုမို ဆွဲဆောင်လာစေရန် ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့်သာ တစ်ဖက်လူကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ကျီချန်တောက်၏ အလွန် နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများက အချိန်အနည်းငယ်မျှ လင်းလက်သွားပြီး စကားလုံး အနည်းငယ်ကို ထုတ်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျန်းချဲ့ရဲ့ အကျိုးဆောင်မှုက စစ်တပ်တစ်ခုလုံးမှာ ထိပ်ဆုံးကပဲ အလယ်ပိုင်းဒေသ တစ်ခုလုံးမှာလည်း ထိပ်ဆုံးကပဲ အရှင်မင်းကြီး ထင်တာက ကွမ်ကျွင်း နယ်စားဘွဲ့ ဆိုရင် ဘယ်လိုနေမလဲ..."

ကျီချန်တောက်သည် ဧကရာဇ်မင်းကို အလွန်အမင်း ရန်စ၍ မဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်လေသည်။ ထို့ကြောင့် အကြံပြုချက် တစ်ခုကိုသာ ထုတ်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး တကယ်တမ်း အတည်ပြု ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ချေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူကိုယ်တိုင် ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ပေါ့လေ။

ယွမ်ခန်း ဧကရာဇ် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။

ဘာကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ကျီချန်တောက်၏ ဤစကားက သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ် မိန်းမစိုးကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

"အမိန့်တော်ထိန်း ဌာနကို အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်ဖို့ ပြောလိုက် ထျန်းနန် တိုက်ပွဲမှာ အမတ်ကျန်း က ရန်သူတွေကို နိုင်ငံတော် တံခါးပေါက် အပြင်ဘက်ကနေ အောင်မြင်အောင် ကာကွယ်နိုင်ခဲ့တယ် သိုင်းသခင် တွေကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံရဲ့ လက်ရွေးစင် စစ်သည် သောင်းချီကိုလည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ် အကျိုးဆောင်မှုက စစ်တပ်တစ်ခုလုံးမှာ ထိပ်ဆုံးကပဲ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပြိုင်ပွဲမှာလည်း နံပါတ်တစ် နေရာကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရယူနိုင်ခဲ့ပြီး လောကတစ်ခွင်က သူရဲကောင်းတွေကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့တယ် ဒါကြောင့် သူ့ကို ကွမ်ကျွင်း နယ်စားဘွဲ့ ချီးမြှင့်လိုက်တယ် အိမ်ထောင်စု သုံးထောင် ကို အပိုင်စားပေးမယ် ရာထူးကိုလည်း ဒုတိယ အဆင့် အရာရှိ အဖြစ် တိုးမြှင့်ပေးလိုက်တယ် ယွမ်ချီကျောက်တုံး တစ်သောင်း တော်ဝင် ဝိုင်အရက် အိုးတစ်ရာ ချီးမြှင့်မယ် အဲ့ဒီအပြင် ရွှေငွေ နှစ်သိန်း နဲ့ ရှူ ပိုးသား အလိပ် တစ်ရာ ကိုလည်း ထပ်ပေါင်း ပေးလိုက်တယ် နေ့ရက် သတ်မှတ်ပြီး မြို့တော်ကို ဝင်ရောက်လာစေ..."

"အမိန့်တော်အတိုင်း နာခံပါ့မယ်..."

အနီရောင် ဝတ်ရုံဝတ် မိန်းမစိုးက ခါးညွှတ်၍ အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

ယွမ်ခန်း ဧကရာဇ် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း မတ်တတ်ထရပ်ကာ နဂါးဝတ်ရုံကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

"ညီလာခံ ရုပ်သိမ်းတယ်..."

"အရှင်မင်းကြီးကို လေးစားစွာ ပို့ဆောင်ပါတယ်..."

"အရှင်မင်းကြီးကို လေးစားစွာ ပို့ဆောင်ပါတယ်..."

ဥယျာဉ်တော် အတွင်း။

စစ်တုရင် ခုံ၏ အရှေ့တွင်။

တာအို သီလရှင် တစ်ပါးက တရားထိုင် ခုံပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေလေသည်။ သူမ သည် အဖြူနှင့် အနက်ရောင် တာအို ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အပေါ်တွင် တောင်တန်းများနှင့် ရေပြင်များ၏ ပုံစံများကို ရေးဆွဲထားလေသည်။ ခါးတွင် ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးလေး တစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး အလွန် ခန့်ညား ထည်ဝါသော အရှိန်အဝါ များကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

ဆံပင်ရှည်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စည်းနှောင်ထားသဖြင့် လောကီအာရုံများနှင့် ကင်းကွာနေသည့် အသွင်ကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေလေသည်။

နဖူးပြင် အရှေ့တွင် ဆံပင်လေး နှစ်စု ကျဆင်းနေပြီး နားရွက်လေးများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။ အင်္ကျီလည်ပင်းမှာ အနည်းငယ် ဟနေပြီး နှင်းခဲအလား ဖြူဖွေး နူးညံ့နေသော လည်တိုင်လေး ကို မြင်တွေ့နေရလေသည်။

အနီရောင် နှုတ်ခမ်းလေးများက အနည်းငယ် ပွင့်ဟနေပြီး မက်မွန်ပန်းလေးများ ပွင့်လန်းနေသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။ အလွန် ယဉ်ကျေး သိမ့်မွေ့သော ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းလေးက ဖူးပွင့်ခါစ ပီယိုနီ ပန်းလေး တစ်ပွင့်အလား လှပနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

မက်မွန်ပန်းလေးများ အလား လှပသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းများမှာ ကြယ်ပွင့်လေးများ အလား တောက်ပနေလေသည်။ အပြင်ဘက်မှ ဝင်ရောက်လာသော အဝါရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူရိပ်ကို ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ယပ်တောင်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"နိုင်ငံတော် ဆရာ..."

ယွမ်ခန်း ဧကရာဇ် ၏ အကြည့်များက ယောင်ယွဲ့ ၏ ယဉ်ကျေး သိမ့်မွေ့ပြီး အလွန် လှပသော ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်တွင် အချိန်အနည်းငယ်မျှ ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရမ္မက်မီးတောက်များ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားလေသည်။ သို့သော် အလျင်အမြန် ပင် ပြန်လည် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး သက်ပြင်း ဖွဖွလေး တစ်ချက်ချကာ တာအို သီလရှင် ၏ ဘေးတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပင် ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။

"ကြည့်ရတာ အရှင်မင်းကြီး ဒီကနေ့ စိတ်မကြည်မသာ ဖြစ်နေတဲ့ ပုံပဲ..."

ယောင်ယွဲ့ ၏ အသံမှာ ရေကြည်လေး တစ်ပေါက်အလား အလွန် အေးချမ်း ကြည်လင်နေလေသည်။

"ခေါက်ရှန်း နတ်မင်းကြီး က ပိုပိုပြီး စည်းလွတ်ဘောင်လွတ် ဖြစ်လာပြီ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ သဘောထားကို သူ နားမလည်ဘူးဆိုတာ လုံးဝ မယုံဘူး ဒါပေမဲ့ သူက နည်းနည်းလေးတောင် နောက်ဆုတ်မပေးဘူး ဧကရာဇ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်တဲ့ ငါကိုယ်တော်ကို လုံးဝ အလေးမထားတာပဲ ငါကိုယ်တော်က နိုင်ငံတော် ဆရာနဲ့အတူ တရားထိုင် ကျင့်ကြံလာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ ဆိုပေမဲ့ ရင်ထဲက အဲ့ဒီဒေါသတွေကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားလို့ မရဘူး ဖြစ်နေတယ်..."

ယွမ်ခန်း ဧကရာဇ် က ခေါင်းရမ်းလိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးက ဧကရာဇ်မင်း တစ်ပါးလေ တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံး ရဲ့ တာဝန်တွေက အရှင်မင်းကြီး အပေါ်မှာ ရှိနေတာ ကျွန်မကတော့ တစ်ကိုယ်တည်း သမားပါ ဘာသံယောဇဉ် နှောင်ကြိုးမှ မရှိဘူး ဒါကြောင့် သေချာပေါက် မတူနိုင်ပါဘူး ကျွန်မရဲ့ စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်း က ပိုကောင်းလို့ မဟုတ်ပါဘူး အရှင်မင်းကြီး လုပ်ရမယ့် ကိစ္စတွေက အရမ်းများပြား နေလို့ပါ..."

"နိုင်ငံတော် ဆရာ က ငါကိုယ်တော့် ကို တကယ် နားလည်တာပဲ..."

"ဒါဆို ဒီကနေ့ အရှင်မင်းကြီး ကျင့်ကြံဦးမှာလား..."

ယောင်ယွဲ့ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပင် မေးလိုက်လေသည်။

"ဒီ နိုင်ငံတော် ရဲ့ ကံကြမ္မာ အရင်းအမြစ် တွေက ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်မှာ ဖိနှိပ်ထားလို့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တွေ တိုးတက်ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲနေတယ် ဆိုပေမဲ့ ငါကိုယ်တော် က တာအို လမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေချင်တဲ့ စိတ်နှလုံး ကိုတော့ လုံးဝ စွန့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး သေချာပေါက် ပေါ့ပေါ့တန်တန် နေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ယွမ်ခန်း ဧကရာဇ် ၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန် တည်ကြည် လေးနက်နေလေသည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

ယောင်ယွဲ့ က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ဖဝါး နှစ်ဖက်ကို ကောင်းကင်သို့ မျက်နှာမူလိုက်လေသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း တာအို အရှိန်အဝါ ကြီး တစ်ခု က ဥယျာဉ်တော် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံ သွားလေသည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင် တွင် ရှိနေသော ယွမ်ခန်း ဧကရာဇ် သည်လည်း ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို သေချာစွာ ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး အလွန် တည်ကြည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် တရားထိုင် ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။ တစ်ဖက်လူ နှင့်အတူ တရားထိုင် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် အချိန်အနည်းငယ်မျှ ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ မျက်လုံး ဖွင့်လာလေသည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင် တွင် ရှိနေသော ယောင်ယွဲ့ ကို မလွှဲတမ်း စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး စိတ်တွေ လွင့်နေပြီ..."

ယောင်ယွဲ့ က မျက်လုံး မှိတ်ထားဆဲပင် ဖြစ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပင် ပြောလိုက်လေသည်။

"နိုင်ငံတော် ဆရာ ငါကိုယ်တော် မင်းနဲ့အတူ ကျင့်ကြံလာတာ အခုဆိုရင် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်လောက် ရှိနေပြီ မဟုတ်လား..."

"မှန်ပါတယ်..."

"ဒါဆို မင်းက..."

မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ရာ ယောင်ယွဲ့ ၏ အလွန် နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများက မျက်နှာချင်းဆိုင် ရှိ ယွမ်ခန်း ဧကရာဇ် ၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်လာလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဘာပြောချင်လို့လဲ..."

ယွမ်ခန်း ဧကရာဇ် က တစ်ဖက်လူ နှင့် မျက်လုံးချင်း အချိန်အနည်းငယ်မျှ ဆုံပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး ဒီတိုင်း သက်ပြင်းချ မိရုံလေးပါပဲ..."

ချီမိသားစု မက်မွန်ခြံ။

လေဟာနယ်ထက်တွင် လှိုင်းဂယက်များ ထသွားပြီး ကျန်းချဲ့ သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တံခါးပေါက် အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးများ ပေါ်လွင်နေပြီး ယခင်က အတိုင်းပင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လည်း သူသည် အားစိုက်ထုတ်စရာ လုံးဝ မလိုဘဲ မင်ရှန် တာအို အရှိန်အဝါ ကို အလွယ်တကူ ရယူနိုင်ခဲ့လေသည်။

အလွန် ချောမွေ့ အဆင်ပြေလှပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဝိညာဉ်ဓား တောင်တန်း ၏ အစီအရင် သော့ နှင့် ဝေ့မိသားစု ၏ အစီအရင် သော့ ကိုသာ ရယူနိုင်မည် ဆိုပါက ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ဗောဓိ တာအို သစ်ပင် ၏ မူလအနှစ်သာရ ကို ရယူနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။ ကျင့်စဉ် များကို ပေါင်းစပ် ဖန်တီးနိုင်တော့မည် ဖြစ်လေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ..."

ချီကျန်းနန် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အနည်းငယ် ရောယှက်နေလေသည်။

ယခင်က ကျန်းချဲ့ မင်ရှန် တာအို အရှိန်အဝါ ကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့ကြောင်းကို သူ သိရှိထားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဤကိစ္စကို အလွန် ဂရုစိုက်နေမိဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့ ၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ပိုမို ကောင်းမွန်လေလေ ချီမိသားစု ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု က ပို၍ပင် တန်ဖိုးရှိလေလေ ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေး အရာအားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့ က လက်ယှက်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားလိုက်လေသည်။

"ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်..."

အချိန်အနည်းငယ်မျှ စကားပြောဆို ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ သည် ကျင့်ကြံရန် အကြောင်းပြချက်ပေးကာ ထွက်ခွာသွားပြီး ဝမ်ပင်း အိမ်တော် သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားကာ ချီမိသားစု ၏ သမီး နှစ်ယောက် နှင့် သွားရောက် တွေ့ဆုံလေသည်။ အချိန်ဇယား ကို အလွန် တင်းကျပ်စွာ ဆွဲထားသဖြင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ပင်လျှင် စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။

"ကောင်လေး မင်းက ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပြီး ပါရမီ ကောင်းတယ် ဆိုပေမဲ့ အချိန်ယူပြီးတော့လည်း ကျင့်ကြံသင့်တာပေါ့ မင်းနောက်ကို လိုက်လာကတည်းက ဒီအိုကြီး မင်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတာကို သိပ်မတွေ့ဖူးသေးဘူး..."

ကျန်းချဲ့ က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒါက ကျွန်တော် ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံနေတဲ့ အချိန်တုန်းက စီနီယာမှ မမြင်ခဲ့တာကိုး..."

ကြိုးစား ကျင့်ကြံရမယ် ဟုတ်လား။ ဘာတွေ ကြိုးစား ကျင့်ကြံရမှာလဲ။ ယဇ်ပူဇော်ပြီး အမြန်လမ်းကနေ သွားလို့ရနေပြီပဲ ဘယ်သူက အချိန်ကုန်ခံပြီး ကျင့်ကြံနေတော့မှာလဲ။

"ဘိုးဘေး..."

ကျန်းချဲ့ ထွက်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ခမ်းနားသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ချီမိသားစု ၏ ဘိုးဘေး က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

စောစောက ကျန်းချဲ့ ထိုင်ခဲ့သော နေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ချီကျန်းနန် ကတော့ အလွန် ရိုသေစွာဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

"မင်းရဲ့ ဒီသမက်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ တကယ်ကို ကောင်းမွန်လွန်းပါတယ်..."

စောစောက ကျန်းချဲ့ နောက်ဘက် တောင်တန်းရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် သူသည် ကျန်းချဲ့ကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ ကျန်းချဲ့ သည် သူပင်လျှင် နားမလည်နိုင်သော နည်းလမ်း တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ မင်ရှန် တာအို ကျောက်တိုင် အတွင်းရှိ တာအို အရှိန်အဝါ များကို အလွယ်တကူ ရယူသွားသည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလေသည်။

ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် နေမိလေသည်။

ချီကျန်းနန် သည် ကျန်းချဲ့က သူ၏ သမီးနှစ်ယောက်စလုံးကို အတူတကွ လက်ထပ်မည် ဆိုသော ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း ဤသမက်၏ ပါရမီကိုတော့ အစကတည်းက အပြည့်အဝ အသိအမှတ်ပြု ထားလေသည်။ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အရင်တုန်းက ဒီလူ အဆင့်တက်လှမ်းတုန်းက နိမိတ်လက္ခဏာ လေးခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ် ဘိုးဘေး အနေနဲ့ အဲ့ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတယ် ဆိုတာများ သိပါသလား..."

ဤမေးခွန်းကို ချီကျန်းနန် သည် ချီမိသားစု ၏ ရှေးဟောင်း စာအုပ်များ အားလုံးကို မွှေနှောက် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း အဖြေကို လုံးဝ မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။ ယခုအခါ ဘိုးဘေး ရှိနေခိုက်တွင် ရင်ထဲရှိ သံသယများ ရှင်းလင်းသွားစေရန် သေချာစွာ မေးမြန်းရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

"အဲ့ဒီနေ့တုန်းက ငါလည်း ရှိနေခဲ့တယ်..."

"ဘိုးဘေး ဘိုးဘေးလည်း ရှိနေခဲ့တာလား..."

ချီကျန်းနန် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

သူသည် ဘိုးဘေး ၏ အရှိန်အဝါ ကို နည်းနည်းလေးမျှပင် သတိမထားမိခဲ့ချေ။ သို့သော် သေချာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ သက်သာရာ ရသွားလေသည်။ ဘိုးဘေး သည် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်တွင် ရှိနေသော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်ရာ အမှန်တကယ်ပင် သာမန်နှင့် မတူညီလှချေ။

"ပင်လယ်ပြင်ထက်က လမင်းကြီး ဒုက္ခပင်လယ်ထဲက ရွှေရောင်ကြာပန်း ဒီနိမိတ်လက္ခဏာ ကြီးနှစ်ခု စလုံးက သူ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တာတွေချည်းပဲ နောက်က ယင်နဲ့ယန် နဂါးစစ်စစ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာ ကတော့ နည်းနည်း ကွာခြားတယ် အပြင်ပန်းကြည့်ရင် မွေးရာပါလို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ အရမ်းကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ် နောက်ဆုံးက ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းတွေ ကောင်းကင်ကနေ ကျဆင်းလာတာကိုတော့ ငါကိုယ်တိုင်လည်း သေချာ နားမလည်နိုင်ဘူး တွေးကြည့်ရသလောက်ဆိုရင် ကံကြမ္မာ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ သေချာပေါက် ပတ်သက်နေလိမ့်မယ်..."

ချီမိသားစု ၏ ဘိုးဘေး က ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဒါ ဒါဆို ဘိုးဘေး အနေနဲ့ ကျန်းချဲ့ အနာဂတ်မှာ ဘယ်လို အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ..."

"ဘယ်လို အဆင့်အတန်း မျိုးကို ရောက်လာမလဲ ဆိုတာက နိမိတ်လက္ခဏာ တွေ အပေါ်မှာ မူတည်နေတာ မဟုတ်ဘူး သူကိုယ်တိုင်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ် ဘယ်သူမှ တိတိကျကျ မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ နိမိတ်လက္ခဏာ တွေကိုပဲ အခြေခံပြီး ဆုံးဖြတ်ရမယ် ဆိုရင်တော့ ဒီလူငယ် မှာ သေချာပေါက် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်း တွေ ရှိနေတယ်..."

"နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်း ဟုတ်လား..."

ချီကျန်းနန် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားရလေသည်။ ချီမိသားစု ၏ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် အနေဖြင့် လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ကို သူ သဘာဝကျကျ သိရှိထားလေသည်။

နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်း ဆိုသည်မှာ မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဆိုလိုကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

"ဒီ နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်း က ဟို နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်း မဟုတ်ဘူး နတ်ဘုရား တံခါးပေါက် တွေ ပိတ်သွားတာ ကြာပြီ နတ်ဘုရား လမ်းစဉ် လည်း ပြတ်တောက် သွားပြီ ငါ ပြောချင်တာက ဒီလူငယ်မှာ လူ့လောက ရဲ့ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း တွေ ရှိနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ..."

ချီမိသားစု ၏ ဘိုးဘေး က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"တကယ်လို့များ သူက လူ့လောက ရဲ့ နတ်ဘုရား တစ်ပါး တကယ် ဖြစ်လာခဲ့မယ် ဆိုရင် ငါတို့ ငါတို့ ချီမိသားစု က နောက်ထပ် နတ်ဘုရား ဂိုဏ်း တစ်ခု ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလား..."

ချီကျန်းနန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

"နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်း ရှိတိုင်း တကယ်ပဲ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လာမယ်လို့ လုံးဝ မဆိုလိုဘူး ဒါက ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခု သက်သက်ပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီလူငယ် က တကယ်ကို အရေးကြီးတယ် ချီမိသားစု အတွက် ပိုပြီးတော့တောင် အရေးကြီး သေးတယ် မင်းက ချီမိသားစု ရဲ့ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် အနေနဲ့ ဒါကို သေချာ ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ် မင်း သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး က သူ့ဆီမှာ ရှိနေနိုင်တယ်..."

"သိုင်းသူတော်စင်..."

ချီကျန်းနန် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး အချိန်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ် နေပြီးနောက် တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေး သိအောင် ပြောပြပါရစေ ကျွန်တော်မျိုး ရဲ့ သမီး နှစ်ယောက်စလုံး က နောက်လ လဆန်း တစ်ရက်နေ့ ကျရင် ကျန်းချဲ့ နဲ့ လက်ထပ် ကြပါတော့မယ် ဒီလူငယ် နဲ့ ငါတို့ ချီမိသားစု ကြားက ဆက်ဆံရေး ကို လုံးဝ အလှမ်းဝေး သွားအောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ချီမိသားစု ၏ ဘိုးဘေး က ချီးကျူး လိုသော မျက်နှာထား ဖြင့် ချီကျန်းနန် ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်လေသည်။

"ကျန်းနန် မင်း လုပ်တာ တကယ်ကို ကောင်းမွန်လွန်းပါတယ် အရင်တုန်းက ဒီ မိသားစု ခေါင်းဆောင် နေရာကို မင်းကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့တာ အခု ပြန်ကြည့်တော့ တကယ်ကို မှန်ကန်လွန်းပါတယ်..."

"ဘိုးဘေး အရမ်း ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ ကျွန်တော်မျိုး မခံယူဝံ့ပါဘူး..."

ချီကျန်းနန် ၏ ရင်ထဲတွင် အရသာ မျိုးစုံ ရောယှက် နေလေသည်။

လူတိုင်း ၏ အမြင် တွင် ကျန်းချဲ့ ၏ တန်ဖိုး က အလွန် မြင့်မား နေပြီး သူ၏ သမီး နှစ်ယောက် ထက် အများကြီး သာလွန် နေသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို သေချာ ကူညီ ထောက်ပံ့ပေးပါ ချီမိသားစု လည်း ဒီကနေပြီးတော့ အကျိုးကျေးဇူး တွေ ရလာလိမ့်မယ်..."

ချီမိသားစု ၏ ဘိုးဘေး က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်း ချန်ထားရစ်ခဲ့ကာ သူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါ မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ် သွားလေတော့သည်။

မူလ နေရာတွင် ချီကျန်းနန် တစ်ယောက်တည်း သာ ကျန်ရစ် ခဲ့ပြီး မျက်နှာထား အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲ နေကာ နောက်ဆုံး တွင်တော့ သက်ပြင်း ကြီး တစ်ချက် ကို ချလိုက်လေတော့သည်။