အခန်း ၃၆၉

အခန်း (၃၆၉) မင်္ဂလာပွဲ ပြီးဆုံးသွားခြင်း၊ မင်္ဂလာဦးည အိပ်ဆောင်

အထူးသဖြင့် ဆုချီးမြှင့်ခံရသော ဘွဲ့အမည်မှာ အလွန် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားလှပေသည်။

ကွမ်ကျွင်း၊ ကွမ်ကျွင်း၊ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ယခုလက်ရှိ တော်ဝင်နန်းတော်၏ အခြေအနေအရ ကျန်းချဲ့ထက် အကျိုးဆောင်မှု ပိုမိုကြီးမားသူများ ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း သူ၏ အသက်အရွယ်ဖြင့် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော အကျိုးဆောင်မှုမျိုးကို ရယူနိုင်သူမှာတော့ လုံးဝ မရှိသေးချေ။

ထို့အပြင် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပြိုင်ပွဲတွင်လည်း လောကတစ်ခွင်ရှိ ပါရမီရှင်များကို အပြည့်အဝ အနိုင်ယူ ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ကွမ်ကျွင်း ဆိုသော စကားလုံး နှစ်လုံးမှာ သေချာတွေးကြည့်လျှင် အမှန်တကယ်ပင် သူ့အတွက် အလွန် သင့်တော်လှပေသည်။

မင်္ဂလာပွဲသို့ တက်ရောက်လာကြသော ဧည့်သည်တော်များ အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမူအရာအမျိုးမျိုး ပေါ်လွင်နေကြလေသည်။ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသူများ၊ အံ့အားသင့်သူများ နှင့် လေးစားအားကျသူများ ဟူ၍ အသီးသီး ရှိနေကြလေသည်။

ကျန်းချဲ့အတွက် ယနေ့သည် မင်္ဂလာ နှစ်ထပ်ကွမ်း နေ့ရက်တစ်ရက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပသည့်နေ့တွင် နယ်စားဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခံရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယနေ့ကိစ္စသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် သိုင်းလောက၌ ပြောစမှတ်တွင်မည့် သမိုင်းဝင် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝေ့ကျွင်းကျဲ ခေါင်းမော့ကာ ချန်ချင်းဖန် နှင့် ကျန်းချဲ့ တို့ ရှိရာဘက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ထို့နောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချကာ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းလိုက်လေသည်။

ကျီချန်ချင်း ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်တော့ နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ဖခင်ဖြစ်သူကို သတ်ဖြတ်ပြီးကတည်းက ကျန်းချဲ့အပေါ်တွင် သူ အလိုအလျောက် ကြောက်ရွံ့ရိုသေသော ခံစားချက်များ ပေါက်ဖွားနေခဲ့လေသည်။ ရင်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ လုံးဝ ထုတ်ဖော်ပြသရဲခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သည်းခံနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအား၊ ဩဇာအာဏာ နှင့် အဆင့်အတန်းများ အဘက်ဘက်မှ အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲရှိ တိတ်တဆိတ် ကြံစည်မှုများ အားလုံးကို ထာဝရ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သာမန် အသုံးမကျသော မင်းသား တစ်ပါး အဖြစ်သာ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

မိခင်ဖြစ်သူ နှင့် ကျန်းချဲ့ တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို အားကိုး၍ နောင်တစ်ချိန်တွင် အောင်မြင်မှု တစ်ခုခုပင် ရလာနိုင်သေးသည် မဟုတ်ပါလော။

ချီရှောက်ယန် ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း သက်ပြင်းချ ချီးကျူးလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် စတင်တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က ကျန်းချဲ့သည် အဆင့်ခုနစ် အရာရှိငယ်လေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ပါရမီ အနည်းငယ် ရှိသော်လည်း ထိုမျှသာ ဖြစ်လေသည်။ ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ရန် အတွက် ကျောထောက်နောက်ခံ တစ်ခုကို မဖြစ်မနေ ရှာဖွေနေရသူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

ယခုအခါတွင်တော့ ကျန်းချဲ့သည် တတိယအဆင့် အမတ်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး နယ်စားဘွဲ့ ကိုပါ ရရှိကာ အလွန် အင်အားကြီးမားသော သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

သူ၏ ရာထူးအဆင့်အတန်းသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ယွင်ပြည်နယ် မြို့တော်ဝန် ရာထူးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ အနာဂတ်က ပိုမို တောက်ပနေပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် မြို့တော်သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြလေသည်။

မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစုသည် မျိုးရိုးစဉ်ဆက် နယ်စားဘွဲ့ကို ရရှိထားပြီး တတိယအဆင့် ရာထူးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် တော်ဝင်နန်းတော်က သူတို့ ချီမိသားစုကို လုံးဝ စိတ်ချယုံကြည်မှု မရှိကြောင်းကို အားလုံး သိထားကြလေသည်။ ပေးထားသော ရာထူးမှာလည်း လက်တွေ့အာဏာ ကြီးကြီးမားမား မရှိလှချေ။

အထူးသဖြင့် ယခုလက်ရှိ တော်ဝင်နန်းတော်၏ အခြေအနေမျိုးတွင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။

ဤမျှလောက် ငယ်ရွယ်သော နယ်စား ဆိုသည်မှာ တာ့ကျိုးနိုင်ငံတော် စတင်တည်ထောင် ကတည်းက ပထမဆုံး တစ်ယောက်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု အနေဖြင့် သမီးနှစ်ယောက်စလုံးကို ပေးစားလိုက်ရခြင်းမှာ ထိုက်တန်သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။ ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အများကြီး သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး လူအများအပြား တွင်လည်း ဖြစ်ပေါ်နေကြလေသည်။

ထိုအထဲတွင် ချီဆန်းကျား၊ ချီဟွမ်း နှင့် လျိုကျစ် တို့ သုံးယောက်ကတော့ အဆိုးရွားဆုံး ပင်ဖြစ်သည်။

ချီဟွမ်း ကျန်းချဲ့ကို စတင် သိကျွမ်းခဲ့ချိန်က တစ်ဖက်လူမှာ ခရိုင်အဆင့် တပ်မှူးလေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာလည်း အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးလေသည်။ လက်အောက်တွင် လူတစ်ရာပင် မပြည့်သေးချေ။ ထိုအချိန်က ချီဟွမ်း၏ အမြင်တွင် အလားအလာ အနည်းငယ် ရှိသော လူငယ်လေး တစ်ယောက် အဖြစ်သာ မြင်ခဲ့လေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင်မှ ဖခင်ဖြစ်သူထံသို့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ချီဆန်းကျား လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်လေသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် ကျန်းချဲ့ကို မြင်တွေ့ရချိန်က ပါရမီ မဆိုးလှသော လူငယ်တစ်ယောက် ဟုသာ သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ ထိုက်ရှန်းမြို့၏ မြို့စောင့်တပ်မှူး နေရာကိုသာ ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ထိုက်ရှန်းမြို့ကို အကြီးအကျယ် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ပစ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးနိုင်မည့် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်များကို ချမှတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

လျိုကျစ် ကတော့ လောကဓံ၏ အပြောင်းအလဲများကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့် နေမိလေသည်။

မင်္ဂလာပွဲသို့ လာရောက်ကြသော ဧည့်သည်တော်များ အကြားတွင် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ကျန်းချဲ့မှာ အနိမ့်ဆုံး အဆင့်တွင် ရှိနေချိန်က ပင်ဖြစ်သည်။ ဖုန်းတပ်ဖွဲ့၏ အောက်ခြေ တပ်သားလေး တစ်ယောက်၊ အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်ခံနေရပြီး အခြားသူများ၏ အနိုင်ကျင့်မှုကို ခံနေရသူလေး တစ်ယောက်။

သို့သော် ယခုအခါ ကျန်းချဲ့သည် လောကလူသား အများစု မော့ကြည့်ရမည့် အစွမ်းထက်သူကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

လှပကျက်သရေရှိသော ဇနီးမယားများကို လက်ထပ်နိုင်ရုံသာမက နယ်စားဘွဲ့ကိုပါ ရရှိကာ လောကတစ်ခွင် ကျော်ကြားနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ချီကျန်းနန် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့အပေါ် ပို၍ပင် ကျေနပ် အားရမိသွားလေသည်။

သို့သော် သူ သိပ်ပြီး သဘောမကျသည့် တစ်ချက်ကတော့ ကျန်းချဲ့၏ ရာထူးဂုဏ်သိက္ခာက သူ့ကိုမီသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူ ယောက္ခထီး တစ်ယောက်အနေဖြင့် အနည်းငယ် မျက်နှာပျက်စရာ ဖြစ်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်း ကျန်းချဲ့ကို တွေ့လျှင် ဘယ်လို ရာထူးမျိုးနဲ့ ခေါ်ရမည်နည်း။

'ငါက မြောက်ပိုင်းနယ်စား မင်းက ကွမ်ကျွင်းနယ်စား လို့ အပြန်အလှန် ခေါ်ရမှာလား'

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အံ့အားသင့်နေကြသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း ချန်ချင်းဖန် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ဤသည်မှာ သူ လိုချင်သော ရလဒ် ပင်ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့ကို အမြင့်ဆုံးသော ဂုဏ်သိက္ခာများ ပေးအပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ကျန်းချဲ့ကို တော်ဝင်နန်းတော် အပေါ် ပိုမို သစ္စာရှိလာစေရန် ပင်ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် လက်ထဲရှိ အမိန့်တော်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကွမ်ကျွင်းနယ်စား အမိန့်တော်ကို လက်ခံယူလိုက်ပါတော့..."

"ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကို အထူး တင်ရှိပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့ ရှေ့သို့တိုး၍ ခါးညွှတ်ကာ ချန်ချင်းဖန် ၏ လက်ထဲမှ ကြီးမြတ်သော တံဆိပ်တုံး ရိုက်နှိပ်ထားသည့် အမိန့်တော်ကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လှမ်းယူလိုက်လေသည်။ ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ဆုချီးမြှင့်မှုများ အပေါ် သူသည် လုံးဝ တည်ငြိမ် အေးဆေးစွာဖြင့် နေနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

သို့သော် အမှန်တမ်း ပြောရလျှင် ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာနေမိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခန့်မှန်းချက် အရ သူ၏ အကျိုးဆောင်မှုများဖြင့် ဆိုလျှင် မြို့စားဘွဲ့ ရရှိရန်သာ အများဆုံး ဖြစ်နိုင်လေသည်။ တော်ဝင်နန်းတော်က တိုက်ရိုက် နယ်စားဘွဲ့ ချီးမြှင့်လိုက်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။ ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့သော ခမ်းနားသည့် ဘွဲ့အမည်မျိုး လည်း ဖြစ်နေသေးလေသည်။

အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သေချာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

သူသည် တော်ဝင်နန်းတော်၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဖြစ်ရာ ဆုချီးမြှင့်မှု အနည်းငယ် ရရှိခြင်းက သဘာဝကျသည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုအပြင် ဤအရာများမှာ နာမည်ခံ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး လက်တွေ့ အကျိုးကျေးဇူးများ အများကြီး မရရှိနိုင်ချေ။ ချီးမြှင့်လိုက်သော ဆုလာဘ်များ ဆိုသည်မှာလည်း ယခုအခါ သူ လုံးဝ မလိုချင်တော့လောက်အောင် ပင်ဖြစ်နေလေပြီ။

ယနေ့ လာရောက်ကြသော ဧည့်သည်တော် များ၏ လက်ဆောင်များ ကပင် သူ့ကို အပြည့်အဝ ချမ်းသာသွားစေရန် လုံလောက်နေလေပြီ။

ကျန်းချဲ့ အမိန့်တော်ကို လက်ခံယူပြီးနောက် ချန်ချင်းဖန် သည် နေရာမှ မရွေ့သေးဘဲ အင်္ကျီလက်ထဲမှ နောက်ထပ် အမိန့်တော် တစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်ပြန်လေသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံး မျက်လုံးပြူးသွားကြပြီး ရင်ထဲတွင် ထင်ကြေး မျိုးစုံ ပေးနေကြလေသည်။

နောက်ထပ် ဆုချီးမြှင့်မှုများ ရှိနေသေးတာလား။

ဒါမှမဟုတ် ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ တခြား တစ်ယောက်ယောက်ကို ဆုချီးမြှင့်တော့မှာလား။

"ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ရဲ့ ဇနီး မြောက်ပိုင်းနယ်စား ရဲ့ သမီး ချီဝမ်ကျင်း အမိန့်တော် ကို နာခံပါ..."

ချန်ချင်းဖန် က တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ကြေညာလိုက်လေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း လူတိုင်း၏ အကြည့်များက အပေါ်ဘက်ရှိ လှပသော အမျိုးသမီးလေး ထံသို့ တပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။ ချီဝမ်ကျင်း လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ခါးညွှတ်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်အတိုင်း ဧကရာဇ်မင်း မှ အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်လိုက်သည်... မြောက်ပိုင်းနယ်စား ရဲ့ သမီး ချီဝမ်ကျင်း သည် ယဉ်ကျေး သိမ့်မွေ့ပြီး... ထျန်းနန်မြို့မှာ ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ရန်သူတွေကို ကာကွယ်ရာမှာ ကူညီ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တဲ့ အတွက် စံပြ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်... ဒါကြောင့် ချီဝမ်ကျင်း ကို တတိယအဆင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ကတော် အဖြစ် ချီးမြှင့် လိုက်တယ်... တော်ဝင် ဝိုင်အရက် တွေ ရွှေငွေ တွေ ဆုချီးမြှင့်လိုက်တယ်..."

ဂုဏ်ထူးဆောင်ကတော်။

တတိယအဆင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ကတော်။

မင်္ဂလာမကန်တော့ရသေးဘဲ တိုက်ရိုက် ဂုဏ်ထူးဆောင်ကတော် အဖြစ် ချီးမြှင့် ခံလိုက်ရသည်။

ဤအချိန်တွင် လူအများအပြား၏ အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။ အမျိုးသားများက သက်ပြင်း ဖွဖွချလိုက်ကြပြီး အမျိုးသမီး များကတော့ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း အားကျစိတ်များ ပေါက်ဖွား လာကြလေသည်။

ချီဝမ်ကျင်း ဤကဲ့သို့ ဂုဏ်ထူးဆောင်ကတော် ဘွဲ့ကို ရရှိသွားခြင်းမှာ ကျန်းချဲ့ ကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်းကို အားလုံး ကောင်းစွာ သိရှိထားကြလေသည်။ မဟုတ်ပါက ထိုမျှလောက် အကျိုးဆောင်မှု လေးဖြင့် တတိယအဆင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ကတော် ဘွဲ့ကို ရရှိရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ယခုအခါမှသာ ချန်ချင်းဖန် သည် အချိန်ကိုက် ဝင်ရောက်လာရခြင်း အကြောင်းရင်းကို လူတိုင်း ကောင်းစွာ သဘောပေါက် သွားကြလေသည်။ ဤ အမိန့်တော် နှစ်ခု အတွက် ပင်ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်တော့ မည်သူကမျှ အမှန်တရားကို မသိရှိကြချေ။

ချန်ချင်းဖန် သည် မင်္ဂလာမကန်တော့မီ အချိန်ကို ရွေးချယ်ပြီး အမိန့်တော်ကို ဖတ်ကြားရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခု ရှိလေသည်။ ဒုတိယမြောက် ဂုဏ်ထူးဆောင်ကတော် ဘွဲ့ပေးအပ်သည့် အမိန့်တော်သည် ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ ဧကရာဇ်မင်း ကိုယ်တိုင် အမိန့်ချမှတ်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်မှာလည်း အလွန် ရှင်းလင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ကျန်းချဲ့ကို ဆွဲဆောင်စည်းရုံးရန် နည်းလမ်း ရှာဖွေရမည် ဖြစ်ပြီး ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး နှင့် ကျန်းချဲ့ အကြားတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် လုပ်ဆောင်ရမည် သာဖြစ်သည်။

ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျန်းချဲ့ကို နယ်စားဘွဲ့ ချီးမြှင့်ရန် မတတ်သာ၍ သဘောတူလိုက်ရသော်လည်း အခွင့်အရေး ရသည်နှင့် ကျန်းချဲ့ကို ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သတို့သမီး အဖြစ် လက်ထပ်မည့် ချီဝမ်ကျင်း ကိုပါ ဂုဏ်ထူးဆောင်ကတော် အဖြစ် ရက်ရက်ရောရော ချီးမြှင့် လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ချန်ချင်းဖန် ကတော့ တမင်သက်သက် အမှားအယွင်း အချို့ ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ချင်းဖန် ကို စိတ်ပျက်စေသည်မှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော လူအများစု သည် ထို ထူးဆန်းသော အခြေအနေကို သတိမထားမိကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျန်းကတော် အမိန့်တော်ကို လက်ခံယူပါတော့..."

"ကျွန်တော်မျိုးမ ကျန်းချီ က အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကို အထူး တင်ရှိပါတယ်..."

ချီဝမ်ကျင်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးကာ အမိန့်တော်ကို လှမ်းယူလိုက်လေသည်။

ဘေးနားရှိ ချီနင်ပင်း သည် အစ်မဖြစ်သူ ၏ လက်ထဲရှိ အမိန့်တော်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် အားကျနေမိလေသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကိုလည်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ ဂုဏ်ထူးဆောင်ကတော် ဘွဲ့ ဆိုသည်မှာ တရားဝင် ဇနီးမယားကြီး ကိုသာ ပေးအပ်လေ့ ရှိသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအပြင် သူမ ယနေ့ ကျန်းချဲ့နှင့် မင်္ဂလာဆောင်ခြင်း ကိုယ်တိုင် ကပင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်နေလေရာ၊ မည်သူ့ကိုမျှ အပြစ်တင်၍ မရနိုင်ချေ။

အမိန့်တော်များ ပေးအပ်ခြင်းနှင့် အတူ ဆုချီးမြှင့်သော ပစ္စည်းများ ထည့်သွင်းထားသည့် သိုလှောင်ကွင်း တစ်ကွင်း လည်း ပါဝင်လာလေသည်။

"အမိန့်တော် တွေလည်း ပေးပြီးသွားပြီ ဆိုတော့... ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ရေ... ကျုပ် မင်္ဂလာအရက်လေး တစ်ခွက်လောက် သောက်တာ မလွန်ဘူး မဟုတ်လား..."

ချန်ချင်းဖန် က ပြုံးလျက် မေးလိုက်လေသည်။

"ချန်တမန်တော်ကြီး နောက်ပြောင်နေပါပြီ... ကြွပါဗျာ..."

ကျန်းချဲ့ က လက်လှမ်းပြလိုက်လေသည်။

ဘေးနားရှိ ချီမိသားစု အကြီးအကဲချုပ် ချီထျန်းကျုံး က အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးလာပြီး ချန်ချင်းဖန် ကို သဘာပတိနေရာ သို့ လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လေသည်။

ဆုချီးမြှင့်ခြင်းမှာ အလွန် အရေးကြီးသော ကိစ္စ ဖြစ်သော်လည်း မင်္ဂလာ အချိန်ကိုတော့ အလွန်ခံ၍ မရချေ။

လင်းကျန့်တောင် မှ အကြီးအကဲ ကလည်း အခြေအနေများ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဆက်လက် ကြေညာလိုက်လေသည်။

"မိသားစု နှစ်ခု မင်္ဂလာ လက်ထပ်ကြပြီ... ကောင်းကင် က ဖန်ဆင်းပေးတဲ့ ရွှေလက်တွဲ... သက်ဆုံးတိုင် ပေါင်းဖက် နိုင်ပါစေ... အရာရာ ကိုက်ညီတဲ့ ဇနီးမောင်နှံ ပါပဲ..."

ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာသံ များ အဆုံးတွင် လင်းကျန့်တောင် အကြီးအကဲ သည် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်ခန့် အထိ ရှည်လျားစွာ မင်္ဂလာ စာတမ်းကို ဖတ်ကြား ခဲ့လေသည်။ ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေပြီး ဘေးတစ်ဖက် တစ်ချက်စီ တွင် ရှိနေသော ချီမိသားစု ညီအစ်မ နှစ်ယောက် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း မတူညီသော အမူအရာများ ပေါ်လွင် နေလေသည်။

ချီဝမ်ကျင်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်နေပြီး ချီနင်ပင်း ကတော့ မျက်နှာထား အလွန် တည်ကြည် လေးနက် နေလေသည်။

ဤ မင်္ဂလာပွဲ ကြီးကို သူမ အလွန် အလေးအနက် ထားကြောင်း ပေါ်လွင် နေလေသည်။

မင်္ဂလာစာတမ်း ဖတ်ကြားပြီးနောက် မင်္ဂလာကန်တော့ သည့် အစီအစဉ် စတင်လေသည်။

"ပထမ ဦးဆုံး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ကန်တော့ရမယ်... ကောင်းကင်ဘုံကို ရိုသေလေးစား တဲ့ အနေနဲ့ ဖန်ဆင်းပေးတဲ့ ရွှေလက်တွဲ ထာဝရ တည်မြဲပါစေ... ဒုတိယ အနေနဲ့ မိဘတွေကို ကန်တော့ရမယ်... ကျေးဇူးရှင် မိဘတွေ သက်ရှည် ကျန်းမာ ကြပါစေ... တတိယ အနေနဲ့ ဇနီးမောင်နှံ အချင်းချင်း ကန်တော့ရမယ်... တစ်သက်လုံး ပေါင်းဖက်ပြီး စိတ်နှလုံး နှစ်ပါး ထာဝရ ပေါင်းစည်း ကြပါစေ..."

လူသုံးယောက် အတူတကွ မင်္ဂလာဆောင် ရခြင်း ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မျက်နှာမူ၍ ကန်တော့လိုက်ပြီး ချီဝမ်ကျင်း နှင့် ချီနင်ပင်း တို့က ဘေးတစ်ဖက် တစ်ချက်စီ မှနေ၍ ကျန်းချဲ့ကို ခါးညွှတ် ကာ ကန်တော့ လိုက်ကြလေသည်။

သုံးကြိမ် ကန်တော့ပြီးနောက် မင်္ဂလာပွဲ အခမ်းအနား အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။

ချီဝမ်ကျင်း နှင့် ချီနင်ပင်း တို့ကို မင်္ဂလာဦးည အိပ်ဆောင် အတွင်းသို့ အတူတကွ ပို့ဆောင် လိုက်ကြပြီး ကျန်းချဲ့ ကတော့ အပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရစ် ခဲ့ကာ မင်္ဂလာပွဲ သို့ လာရောက်ကြသော ဧည့်သည်တော် များနှင့်အတူ အရက်သောက် ဧည့်ခံ နေလေသည်။ အဝေးမှ လာရောက်ကြသော ဧည့်သည်တော်များ ၏ မေတ္တာကို တုံ့ပြန် သော အားဖြင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"တစ်ခွက်လောက် သောက်ရအောင်..."

နင်ကတော် မတ်တတ် ထရပ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အရက် တစ်ခွက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျန်းချဲ့ကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကတော်ကြီး..."

ကျန်းချဲ့ က ဟန်မပျက် ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ်အရက် တစ်ခွက်ကို သောက်လိုက်ပြီးနောက် နင်ကတော် ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ပြည့်နှက် နေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ အရက်စက် များကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ကာ လျှို့ဝှက်စွာ အသံပို့ လိုက်လေသည်။

"နယ်စားကြီး... ဘယ်တော့များ ယွဲ့ပြည်နယ် ကို ပြန်လာမှာလဲ... ကျမက ကောင်းတဲ့ အရာတွေ အများကြီး ပြင်ဆင်ထားတယ်နော်..."

ကျန်းချဲ့ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"နောက်ပိုင်း အခွင့်အရေး ရလာမှာပါ..."

"နယ်... နယ်စားကြီး... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် တစ်ခွက်လောက် တိုက်ပါရစေ..."

ဘေးနားရှိ ကျီချန်ချင်း သည် မိခင်ဖြစ်သူ နှင့် ကျန်းချဲ့ တို့ အကြားရှိ ထူးဆန်းသော အခြေအနေကို လုံးဝ ရိပ်မိခြင်း မရှိဘဲ ကျန်းချဲ့ကို အလွန် ရိုသေစွာဖြင့် အရက် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေး လိုက်လေသည်။

နင်ဝမ် သေဆုံးသွားပြီးနောက် သူသည် နင်ဝမ် အသစ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှလောက် အထိ ရိုသေ ကျိုးနွံစွာ ဆက်ဆံ နေရဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား သူ၏ ဘုရင် ရာထူးမှာ မည်သည့် လက်တွေ့ အာဏာ မျှ မရှိသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ကဲ့သို့သော မွန်းတည့် နေမင်း အလား ထွန်းတောက် နေသည့် တော်ဝင်နန်းတော် ၏ မျက်နှာသစ် အရာရှိကြီး တစ်ယောက်ကို လုံးဝ မပြစ်မှား ရဲချေ။

အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ သူ၏ အသက်မှာ ကျန်းချဲ့ ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"နင်ဝမ်မင်းသား အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ..."

ကျန်းချဲ့ က သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

"အစ်... အစ်ကိုကျန်း... မဟုတ်... မဟုတ်ဘူး... စီနီယာကျန်း... ကျွင်းကျဲ က တစ်ခွက်လောက် တိုက်ပါရစေ..."

ဘေးဘက်တွင် မူးယစ်နေသော ဝေ့ကျွင်းကျဲ သည် ယိမ်းယိုင်စွာ မတ်တတ် ထရပ်လာပြီး ကျန်းချဲ့ကို အရက် လာတိုက်လေသည်။

ကျီချန်ချင်း လည်း ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ပင် အစ်ကိုဝမ်းကွဲ ကို ဆွဲထားလိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"နယ်စားကြီး စိတ်မဆိုးပါနဲ့... အစ်ကိုဝမ်းကွဲ က တာအိုစွမ်းအင်တွေ သုံးပြီး အရက်အရှိန်ကို မချေဖျက်ထားလို့ နည်းနည်း မူးနေတာပါ..."

"ရပါတယ်... မူးနေရင်လည်း သေချာ အနားယူခိုင်းလိုက်ပါ..."

ကျန်းချဲ့ မည်သည့် အမူအရာ မှ မပြသဘဲ သတိပေး စကား တစ်ခွန်း ပြောကြားလိုက်ပြီးနောက် အခြား စားပွဲဝိုင်း တစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွား လိုက်လေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကျန်းချဲ့ ရောက်သွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် အရက် လာတိုက်သူများ အဆက်မပြတ် ရှိနေလေသည်။ သတို့သား တစ်ယောက် အနေဖြင့် ကျန်းချဲ့ သည် လည်း ငြင်းဆန်ရန် မလွယ်ကူလှချေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချီမိသားစု ပြင်ဆင်ပေးထားသော ဝိညာဉ်အရက် များမှာ ချေဖျက်ရန် လွယ်ကူလေသည်။

သူ့အပေါ် တွင် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု မရှိလှချေ။

အထူးသဖြင့် ကျန်းချဲ့ သည် ချီဆန်းကျား နှင့် လျိုကျစ် တို့ ရှိရာ နေရာသို့ ရောက်သောအခါ သီးသန့် အချိန်ပေး၍ အတူတကွ ဝင်ထိုင်ကာ စကားပြောဆို ခဲ့လေသည်။ ဤအရာက လျိုကျစ် တို့ကို အလွန် ဝမ်းသာ အားရ ဖြစ်သွားစေခဲ့ပြီး ကျန်းချဲ့နှင့်အတူ အဆက်မပြတ် အရက် သောက်ကြလေတော့သည်။

ပြီးတော့ ပြီးတော့ ချီဟွမ်း မှလွဲ၍ ကျန်သူများ အားလုံး အမူးလွန် သွားကြလေတော့သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ရှိသော ချီဆန်းကျား ပင်လျှင် ဝိညာဉ်အရက် ၏ အရှိန်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ လုံးဝ ချေဖျက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ကျန်းချဲ့ သီးသန့် သွားရောက် ကျေးဇူးတင် စကား ပြောကြားချိန် တွင် ချန်ချင်းဖန် သည် ထိုနေ့က ဆုချီးမြှင့် ခဲ့သော နန်းတော် အစည်းအဝေး ၏ အခြေအနေ များကို အကြမ်းဖျင်း ပြန်လည် ပြောပြ လိုက်လေသည်။

"ဒီလို ဆိုရင် အရှင်မင်းကြီး က ဘာဖြစ်လို့ ဝမ်ကျင်းကို ဂုဏ်ထူးဆောင်ကတော် အဖြစ် ထပ်ပြီး ချီးမြှင့် ရတာလဲ..."

ကျန်းချဲ့ မျက်မှောင်ကျုံ့ ကာ မေးလိုက်လေသည်။

နယ်စားဘွဲ့ တစ်ခုအတွက်ပင် အချိန်အကြာကြီး အားပြိုင်နေရသည်ကို ဘာကြောင့် ရက်ရက်ရောရော ဂုဏ်ထူးဆောင်ကတော် ဘွဲ့ကိုပါ ထပ်မံ ပေးအပ် ရသနည်း။

"နယ်စားဘွဲ့ ပေးရမှာက ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့ဘူးလေ... နတ်မင်းကြီး က မင်းအတွက် ဝင်ပြောပေးနေတာ ဆိုတော့ အရှင်မင်းကြီး လည်း သေချာ စဉ်းစား ရမှာပေါ့... ဂုဏ်ထူးဆောင်ကတော် ဘွဲ့ပေးတဲ့ ကိစ္စ ကတော့... ကျုပ် မပြောလည်း မင်း နားလည် မှာပါ..."

ချန်ချင်းဖန် ဤသို့ ပြောလိုက်သည် နှင့် ကျန်းချဲ့ ချက်ချင်း သဘောပေါက် သွားလေသည်။ အဓိက အချက်မှာ ဧကရာဇ်မင်း နှင့် ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး တို့ အားပြိုင် နေကြခြင်း ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်မင်း က ကျန်းချဲ့ကို ဆွဲဆောင်ကာ အချိုသပ် လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ နန်းတော် အစည်းအဝေး ကိစ္စကို လူတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိ ထားကြသည် မဟုတ်ပါလော။

"တမန်တော်ကြီး စိတ်ချပါ... နတ်မင်းကြီး ရဲ့ ကျေးဇူး တွေကို ကျန်းချဲ့ သေချာပေါက် ရင်ထဲမှာ မှတ်ထား ပါ့မယ်..."

ကျန်းချဲ့ က အလွန် တည်ကြည် လေးနက်စွာ ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

သို့သော် လက်တွေ့ တွင်တော့ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး နှင့် ဧကရာဇ်မင်း တို့ အကြားရှိ အားပြိုင်မှု များကို သူ လုံးဝ စိတ်မဝင်စားချေ။ သို့သော် မိမိ၏ သဘောထားကို ထုတ်ဖော် ပြသရန် လည်း မမေ့လျော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တော်ဝင်နန်းတော် တွင် ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ၏ ဩဇာအာဏာ က အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလွန်း လှပေသည်။

ဧကရာဇ်မင်း ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် နောက်ဆုတ် ပေးနေရသည် ဆိုသည်မှာ သူ၏ ဩဇာအာဏာ မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း ကို ပြသနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"အားလုံးက တော်ဝင်နန်းတော် အတွက် အလုပ်လုပ် ပေးနေကြတာပါပဲဗျာ... မင်္ဂလာဆောင် ပြီးသွားရင် မြို့တော် ကို အမြန်ဆုံး သွားပြီး ကျေးဇူးတင် စကား သွားပြောလိုက်ပါဦး... မင်းရဲ့ ရာထူး ကိစ္စ ကလည်း အခု လောလောဆယ် မှာ တိုင်ပင် ဆွေးနွေး နေကြတုန်းပဲ... အတည် မပြုရသေးဘူး... နောက်ပြီးတော့ နတ်မင်းကြီး လည်း မင်းကို တွေ့ချင်နေတယ်..."

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော် အမြန်ဆုံး သွားလိုက်ပါ့မယ်..."

ကျန်းချဲ့ ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။

"ကွမ်ကျွင်းနယ်စား... မင်္ဂလာပွဲ အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."

ကျောက်ရှန်းကျီ သည် ကျန်းချဲ့ အပေါ် အလွန် ကျေးဇူးတင် နေသော်လည်း ညီအစ်မ နှစ်ယောက် ကို တစ်ပြိုင်တည်း လက်ထပ်သည့် ကိစ္စအပေါ် အနည်းငယ် မသင့်တော်ဟု ခံစားရလေသည်။ သို့သော် ဤကိစ္စ မှာ သူမ နှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် အများကြီး ဝင်ရောက် စွက်ဖက် ပြောဆိုရန် လည်း မကောင်းလှချေ။

"နတ်သမီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာပေးတဲ့ အတွက် ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်သွားပြီ..."

"ကွမ်ကျွင်းနယ်စား အရမ်း ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး... အခု လောလောဆယ် ကျမ ထိုက်ယန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တွေကို အများကြီး ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ... နောက်ထပ် ခုနစ်ရက် နေရင် ယင်နဲ့ ယန် အချိုးအစား ညီမျှအောင် စတင်ဖို့ ဘယ်လို သဘောရလဲ..."

ကျောက်ရှန်းကျီ က မေးလိုက်လေသည်။

"နတ်သမီး ဘယ်နေရာမှာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့ စီစဉ်ထားလဲ..."

"ကျမရဲ့ လင်းကျန့်တောင် မှာပဲ ဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ..."

"ကောင်းပါပြီ... နောက်ထပ် ခုနစ်ရက် နေရင် ကျုပ် လင်းကျန့်တောင် ကို တစ်ခေါက် လာခဲ့ပါ့မယ်..."

ကျန်းချဲ့ အချိန်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခုနစ်ရက် အချိန်ဆိုလျှင် သူ အချိန်ပေး၍ ရနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

"နတ်သမီး ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး..."

"ဒါဆိုရင် နောက်ထပ် ခုနစ်ရက် နေရင် တွေ့ကြတာပေါ့..."

"ကောင်းပါပြီ..."

ဧည့်သည်တော် များ အကြား လှည့်လည် ဧည့်ခံ ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ကိစ္စများကို ကျန်းချဲ့ ဂရုစိုက်ရန် မလိုတော့ချေ။ ချီကျန်းနန်၊ ချီထျန်းကျုံး နှင့် ချီမိသားစုဝင် များ အားလုံးက သေချာပေါက် တာဝန်ယူ ဖြေရှင်း ပေးကြမည် သာဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ကတော့ မင်္ဂလာဦးည အိပ်ဆောင် အတွင်းသို့ လျှောက်သွား လိုက်လေသည်။

ပုံမှန် နေ့ရက်များ တွင် လူသုံးယောက် အတူတကွ နေရန် ချီဝမ်ကျင်း က ဆန့်ကျင်ခဲ့သော်လည်း မင်္ဂလာဦးည တွင်တော့ သူမ ငြင်းဆန်မည် မဟုတ်ဟု ကျန်းချဲ့ ထင်မှတ် ထားလေသည်။ အထူးသဖြင့် စိတ်ချင်း ဆက်သွယ် နိုင်သော အမြွှာ ညီအစ်မ နှစ်ယောက် နှင့် အတူတကွ ကျင့်ကြံ ရခြင်းက သူ့ကို အခြား သူများနှင့် မတူညီသော အောင်မြင်မှု ခံစားချက် များကို ပေးစွမ်း နိုင်လေသည်။

မင်္ဂလာဦးည အိပ်ဆောင် အတွင်းတွင် အနီရောင် ဖယောင်းတိုင် မီးများ ထွန်းလင်း တောက်ပ နေလေသည်။

အနီရောင် ပိုးသားကြိုး၊ အနီရောင် ကန့်လန့်ကာ၊ အနီရောင် ကုတင်။

အဓိက အရောင်များ အားလုံးမှာ အနီရောင် သီးသန့် ဖြစ်ပြီး ဝမ်းသာပျော်ရွှင်ဖွယ် အငွေ့အသက် များ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင် နေလေသည်။

ကုတင် ပေါ်တွင် ချီဝမ်ကျင်း က ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး ကျန်းချဲ့ အလာကို စောင့်ဆိုင်း နေလေသည်။ ချီနင်ပင်း ကတော့ စောင်ထဲသို့ အစောကြီး ကတည်းက ဝင်ရောက် နေပြီး ခေါင်းလေး တစ်လုံး သာ ဖော်ကာ အရပ်လေးမျက်နှာ သို့ လှည့်လည် ကြည့်ရှု နေလေသည်။ ထို့နောက် တိုးညှင်းသော အသံလေး ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်မ... မြန်မြန် ဝင်လာခဲ့လေ... ညီမလေး အစ်မ အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ အဝတ်အစားလေး မြန်မြန် လဲဝတ်လိုက်... အဲ့ဒါဆို ခဲအို မြင်တာနဲ့ သေချာပေါက် စိတ်တွေ ထကြွ လာမှာ အသေအချာပဲ..."

"နင်ကတော့လေ... အခုဆိုရင် ခေါင်းထဲမှာ ညစ်ညမ်းတဲ့ အတွေးတွေချည်းပဲ တွေးနေတော့တာပဲ…”