အခန်း ၆၆၄

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၆၄

နျဉ်ယွိယွမ် အနေဖြင့် မော့ယန်ကို နှစ်သိမ့်ပေးနေသည်ကို နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း သူ့ကိုပါ ဆွဲထည့်ရန် မလိုပါချေ။ ထို့ပြင် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရပါ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ရာ နျဉ်ယွိယွမ်၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော နှလုံးသားထက်သို့ နောက်ထပ် ဒဏ်ရာအသစ်တစ်ခု ထပ်တိုးသွားစေသည်!

"... ဪ၊ မင်း ရောက်လာပြီလား။"

စုန့်ချင်းစုန့် စကားပြောပြီးရုံရှိသေးသော်လည်း ခေါင်းအလှည့်တွင် နျဉ်ယွိယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကျွတ်စ် လူတစ်ယောက်၏ ကွယ်ရာတွင် အတင်းပြောမိသည်မှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပြီး ကာယကံရှင်ကပါ တိုက်ရိုက် ကြားသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ဤထက် ပို၍ အနေရခက်စရာ မရှိတော့ချေ!

"နျဉ်ယွိယွမ်!"

နျဉ်ယွိယွမ်၏ ခန့်ညားသော ပုံရိပ်ကို မြင်သည်နှင့် မော့ယန်သည် ဆိုဖာပေါ်မှ ချက်ချင်း ထရပ်ကာ အရှေ့သို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ဖုံးကွယ်မရနိုင်သော စိုးရိမ်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းပြီးပြီလား။ အခု ဘာခြေရာလက်ရာတွေ ရထားပြီလဲ"

နျဉ်ယွိယွမ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ မော့ယန်သည် ခုနကတင် တာမီနယ်မှတစ်ဆင့် ဤကိစ္စ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်အများစုကို သူ့အား ပြောပြပြီးဖြစ်သည်။ နျဉ်ယွိယွမ်ကလည်း သူ့ဘာသာသူ စဉ်းစားထားသည်များ ရှိသည်။

ယခုကဲ့သို့ အချိန်အခါမျိုးတွင် ရှောင်ချူးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုသာ ရှိသည်။ တစ်ခုမှာ စုန့်မိသားစုသည် သူတို့ လက်နက်များ ရောင်းချနေသည်ကို သိရှိသွားပြီး ဦးသူစားစနစ်ဖြင့် လက်ဦးမှု ရယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်! အခြားတစ်ခုမှာ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီဘက်မှ မကျေမနပ် ဖြစ်ကာ မော့ချူးကို လုပ်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်! ထိုနှစ်ခုကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် နျဉ်ယွိယွမ်သည် နောက်ပိုင်းအချက်ကို ပို၍ အားသန်နေသည်။

အတိအကျ ပြောရလျှင် စုန့်မိသားစုသည် ဤမျှလောက်အထိ အကာအကွယ် စိတ်ဓာတ် ပြင်းထန်ပြီး သူတို့အိမ်တွင် ဉာဏ်ရည်မြင့် စက်ရုပ်တစ်ရုပ် ထားရှိကာ စောင့်ကြည့်ရမည်မှန်း သိခဲ့ပါက ရှောင်ချူးအနေဖြင့် ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ အဖမ်းခံရမည် မဟုတ်ပေ!

"ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီ ဘက်က လှုပ်ရှားလိုက်တာလို့ ငါ ထင်တယ်။"

နျဉ်ယွိယွမ်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သေသေချာချာ အကဲခတ်ကြည့်လျှင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ကိန်းဝပ်နေသည်ကို တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်!

"သူတို့တွေ ရှောင်ချူးရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို မျက်စိကျနေတာ ဖြစ်ရမယ်။ စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာက တစ်ပိုင်း၊ သာမန်အပင်တွေက တစ်ပိုင်း... အနည်းဆုံးတော့ အခုလောလောဆယ် ရှောင်ချူးရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် သိပ်ပြီး စိုးရိမ်စရာ မရှိသေးဘူး"

"ဟမ့် အဲဒီ လူယုတ်မာတွေ နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်ပြန်ပြီ!"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ယွဲ့သည် နံရံကို အားဖြင့် ထိုးချလိုက်ပြီး ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီအပေါ် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေတော့သည်! ကြီးမြတ်သော နိုင်ငံတစ်ခုအနေဖြင့် လူတစ်ယောက်ကို ပြန်ပေးဆွဲရန် ဤကဲ့သို့ အရှက်မရှိသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခြင်းမှာ သူတို့၏ စံနှုန်းများကို ချိုးဖောက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်!

"အခုချက်ချင်း ထွက်ပေါက်အားလုံးကို ပိတ်ထားရမယ်"

မော့ယန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူတို့သည် (၃) ခုမြောက် ခရိုင်တွင် လူပြန်ပေးဆွဲရဲမှတော့ ဘယ်တော့မှ ပြန်ထွက်မသွားစေရပေ။

"သူတို့ကို လုံးဝ အလွတ်မပေးနိုင်ဘူး!"

"စိတ်မပူပါနဲ့။"

နျဉ်ယွိယွမ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

"ငါ အကုန်လုံး စီစဉ်ထားပြီးပြီ!"

(၃) ခုမြောက် ခရိုင်၏ ထွက်ပေါက်အားလုံးတွင် သူ၏ လူများကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် နေရာချထားပြီး ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်မျှသော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် လက္ခဏာ တွေ့ရသည်နှင့် ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးတော့မည် ဖြစ်သည်! သူ၏ အဖိုးတန် ရှောင်ချူးကိုပင် ထိပါးရဲသည်ဖြစ်ရာ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီအနေဖြင့် နောင်တရစရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုခုကို မြည်းစမ်းစေရမည်ဟု နျဉ်ယွိယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်!

"ဒါနဲ့... စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာ စားသောက်ဆိုင်ကိစ္စကကော"

အစီအစဉ်အားလုံး ချမှတ်ပြီးမှသာ စုန့်ချင်းစုန့်က ဤကိစ္စကို သတိရသွားသည်။ သူ အချိန်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဖွင့်ပွဲ အခမ်းအနား ကျင်းပရန် မိနစ် ၂၀ ပင် မလိုတော့ချေ!

မော့ချူး ကိုယ်တိုင် ဖဲကြိုးဖြတ် ဖွင့်လှစ်ပေးမည်ဟူသော သတင်းမှာ ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ပရိသတ် အမြောက်အမြားမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်! ထို့ပြင် အဖိုးနျဉ်၊ အဖိုးချင်နှင့် ချန်ပိုင် အစရှိသော နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များစွာမှာလည်း ရှောင်ချူးကို ထောက်ခံအားပေးရန် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်! သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အဓိကဇာတ်ဆောင်ဖြစ်သူ မော့ချူးမှာ ပျောက်ကွယ်နေသည်... ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီနည်း။ ထိုမျှလောက် များပြားသော ပရိသတ်များမှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်ကုန်ကြလိမ့်မည်!

"ရှောင်ချူး နေမကောင်းဖြစ်နေတယ်လို့ အရင် အကြောင်းကြားလိုက်ရင်ကော"

အားလုံး တိတ်ဆိတ်နေစဉ် ချင်ယွဲ့က အကြံဆိုးတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ချူး နေမကောင်းလို့ အခု ဆေးကုသရေးဌာနမှာ တက်နေရတယ်၊ အခမ်းအနားကို မတက်ရောက်နိုင်ဘူးလို့ပဲ ပြောလိုက်ပါ"

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကိစ္စကို အရင်ဆုံး ပြီးသွားအောင် လုပ်ပြီးမှ မော့ချူးကို လိုက်ရှာရမည်!

စုန့်ချင်းစုန့်က သူ၏ တွန့်ချိုးနေသော မျက်မှောင်များကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ချူးရဲ့ ပရိသတ်တွေက ဆေးကုသရေးဌာနကို လိုက်မလာဘူးလို့ မင်း သေချာပေါက် ပြောနိုင်လား"

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့ လိမ်ထားသည်မှာ ပေါ်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။ ရှောင်ချူးကို ဘယ်မှာ ထပ်ရှာရမည်နည်း။

ဟုတ်သားပဲ! ထိုအခါမှ ချင်ယွဲ့ သတိဝင်လာပြီး ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို... အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောရတော့မှာလား"

"တော်ပြီ။"

နျဉ်ယွိယွမ်က နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ချင်ယွဲ့၊ မင်း စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာ စားသောက်ဆိုင်ကို သွားပြီး အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်လိုက်!"

"တစ်ယောက်ယောက်က မေးလာရင် အမှန်အတိုင်းသာ ပြောလိုက်! ဒီသတင်းက ကြာကြာ ဖုံးကွယ်ထားလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

နျဉ်ယွိယွမ်က ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ ရှောင်ချူး၏ ပရိသတ်များမှာ အရာရှိကြီးများမှအစ သာမန်အရပ်သားများအထိ အလွှာစုံတွင် ရှိနေကြသည်!

"ဒါကြောင့် အစကတည်းက အမှန်အတိုင်း ပြောပြတာက ပိုကောင်းတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရှောင်ချူးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုခု တွေ့ရင် သတိထားကြည့်ပေးဖို့ လူတွေကို အကူအညီ တောင်းလိုက်!"

"ကျွန်တော်လား"

အရေးကြီးသော အချိန်တွင် တာဝန်ပေးခံရသော ချင်ယွဲ့မှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

"အဲဒါ... စုန့်ကိုပဲ လွှတ်လိုက်ရင်ကော!"

"ကောင်းပြီ ညည်းမနေနဲ့တော့!"

နျဉ်ယွိယွမ်က ချင်ယွဲ့ကို လက်ယမ်းပြလိုက်ပြီး မော့ယန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

" (၃) ခုမြောက် ခရိုင်ကနေ ထွက်သွားရင် ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်တဲ့ ထွက်ပေါက် စုစုပေါင်း ငါးခု ရှိတယ်။ ငါတို့ သုံးယောက်ရယ်၊ ကျုံးဝမ်နဲ့ ကျိုးလင်ရယ်က တစ်ယောက် တစ်ပေါက်စီ စောင့်ကြမယ်! သူတို့ကို လုံးဝ အလွတ်မပေးစေနဲ့!"

အခြား ထွက်ပေါက်များကိုတော့ နျဉ်ယွိယွမ်က လူလွှတ်၍ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဤထွက်ပေါက် ငါးခုမှာ ပို၍ အရေးကြီးသဖြင့် အမှားအယွင်း မခံနိုင်ပေ။

"နားလည်ပါပြီ!"

ထိုနှစ်ဦးစလုံး ခေါင်းညိတ်ကာ ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အခန်းထဲ၌ ချင်ယွဲ့ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ပြီး ခေါင်းကို ကုတ်ကာ လမ်းလျှောက်နေတော့သည်! ဤတာဝန်က သူ့ဆီ ဘယ်လို ရောက်လာသနည်း။ ဤအလုပ်မှာ သူ ကျွမ်းကျင်သည့် အရာ မဟုတ်ပါချေ!

သူ ညည်းညူနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွဲ့သည် ကားမောင်းကာ မြို့လယ်ခေါင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည့် ကိစ္စကြီး တစ်ခု ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား!

စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာ စားသောက်ဆိုင် ရှေ့တွင် လူများမှာ တိုးမပေါက်အောင် စည်ကားနေသည်! ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် မော့ချူးမှာ မည်မျှ လူကြိုက်များကြောင်း သိသာလှသည်!

"ရှောင်ချူး ဘာလို့ အခုထိ ရောက်မလာသေးတာလဲ။ အချိန်က နီးနေပြီ မဟုတ်လား"

ရှေ့ဆုံးတန်းမှ နေရာရရှိရန်အတွက် ပရိသတ်များစွာမှာ လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်ကတည်းက တန်းစီနေခဲ့ကြသည်။ ဖဲကြိုးဖြတ်မည့် အချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့မှာ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ စက္ကန့်တိုင်းမှာ နှစ်နှင့်ချီ၍ ကြာနေသကဲ့သို့ပင်!

"အမလေး၊ ဘာလို့ ဒီလောက် အလောတကြီး ဖြစ်နေတာလဲ။ နောက်ထပ် ငါးမိနစ် ကျန်သေးတယ် မဟုတ်လား"

"ဘာ!"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အော်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ ငါးမိနစ်တောင် ကျန်သေးတာလဲ?!"

"ကောင်းပြီ မညည်းနဲ့တော့။"

အခြား မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူမ၏ ဆံပင်များကို လက်ဖြင့် သပ်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ မိတ်ကပ်နဲ့ ဆံပင်တွေ ရှုပ်နေလားဆိုတာ အမြန် ကြည့်ပေးဦး!"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှောင်ချူး၏ ရှေ့တွင် ကောင်းမွန်သော ပုံရိပ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ချင်သည် မဟုတ်ပါလား!

"အင်း... နင့်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းနီက အနည်းငယ် ဖျော့နေသလိုပဲ..."

"ဟုတ်လား"

ထိုစကားကြောင့် မိန်းကလေးမှာ ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်သွားကာ သူမ၏ မိတ်ကပ်အိတ်ထဲမှ နှုတ်ခမ်းနီကို အမြန်ထုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အမြန် ပြန်ပြင်လိုက်ဦးမယ်!"

...

ဤကဲ့သို့သော စကားဝိုင်းမျိုးမှာ လူအုပ်ကြီးထဲ၌ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး အလွန်ပင် စည်ကားလှသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့သည် မော့ချူး ရောက်လာမည့် မြင်ကွင်းကို လွဲချော်သွားမည် စိုးသဖြင့် တစ်ချက်တစ်ချက် အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်နေကြသည်။

ချင်ယွဲ့ လမ်းလျှောက်လာသည့် အချိန်တွင် ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အသက်ရှူရ ကြပ်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်! သွားပြီ၊ သွားပြီ... အကယ်၍ သူသာ အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်မည်ဆိုလျှင် ဒေါသထွက်နေသော ဤပရိသတ်များက သူ့ကို ဝိုင်းရိုက်ကြမည်လား။ သူတို့တွေ ဒီလောက်တောင် မျှော်လင့်ထားကြတာကို နောက်မှ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ပျက်သွားကြမည်နည်း။

ထိုမြင်ကွင်းကို တွေးမိသောအခါ ချင်ယွဲ့သည် ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီအပေါ် ပို၍ပင် မုန်းတီးသွားတော့သည်! သူတို့သာ ဤကဲ့သို့ အရှက်မရှိသော အလုပ်မျိုးကို မလုပ်ခဲ့လျှင် သူ့အနေဖြင့် ဤမျှလောက်အထိ အခက်အခဲ ကြုံရမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့၏ ဘေးတွင် ဝီလ်သည် မျက်စိလျှင်စွာဖြင့် ချင်ယွဲ့ကို မြင်သွားပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချကာ မသိသာသော ထောင့်တစ်ခုသို့ အမြန်ဆွဲခေါ်သွားပြီး ညည်းတွားလိုက်သည်။

"အား! မင်းတို့ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ။ မင်းတို့သာ မလာရင် ငါတော့ ဘာလုပ်ရမှန်း သိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!"

စကားပြောနေစဉ် ဝီလ်သည် ချင်ယွဲ့၏ နောက်တွင် မော့ချူး၏ ပုံရိပ်ကို လိုက်ရှာနေပြီး တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေသည်။

"မင်း မသိပါဘူး။ ခုနကတင် ငါ ရှောင်ချူးဆီကို အကြိမ်ကြိမ် ဖုန်းခေါ်ပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မကိုင်ဘူး။ ငါ့မှာ ကြောက်လိုက်ရတာ! သူမ တစ်ခုခု ဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်နေတာ။ ကံကောင်းလို့ မင်းတို့ ရောက်လာကြပြီ... ဒါနဲ့ ရှောင်ချူးကော။ ဘာလို့ မင်းနဲ့ အတူတူ မပါလာတာလဲ"

ချင်ယွဲ့က စကားမပြောဘဲ ဝီလ်၏ မျက်လုံးများကိုသာ တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေသည်...

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဝီလ်၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

"မင်း... ငါ့ကို နောက်မနေနဲ့နော်! အပြင်မှာ ပရိသတ်တွေ အများကြီး စောင့်နေတာ! အကယ်၍ ဒီနေ့ ရှောင်ချူးသာ ရောက်မလာဘူးဆိုရင် ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဒီပရိသတ်တွေရဲ့ ဝိုင်းဆွဲတာ ခံရပြီး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ကုန်လိမ့်မယ်!"

"..."

ချင်ယွဲ့က သက်ပြင်းကို ပြင်းပြင်းချလိုက်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့သော ပုံစံဖြင့် ဝီလ်၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို၊ ငါတို့ ဒီနေ့ တော်တော်လေး ခက်ခဲတဲ့ ခရီးကို သွားရတော့မယ် ထင်တယ်။ ငါတို့ အားတင်းထားရမယ်!"

"မလုပ်ပါနဲ့!"

ဝီလ်မှာ တကယ်ပင် ငိုချင်စိတ် ပေါက်သွားတော့သည်။

"တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

"ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီရဲ့ အရှက်မရှိမှုကြောင့်ပေါ့! မင်း မသိပါဘူး၊ သူတို့က..."

ဤကိစ္စကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ချင်ယွဲ့မှာ ဒေါသ ထွက်လာပြန်သည်! အကယ်၍ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီက လူတွေသာ သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေမည်ဆိုလျှင် ချင်ယွဲ့သည် သူတို့၏ နှလုံးသားကို လက်ဖြင့် ဆွဲထုတ်ပစ်လိုက်မိလိမ့်မည်!

ချင်ယွဲ့၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ ဝီလ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လေးနက်သွားတော့သည်...