အခန်း ၆၇၅

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၇၅

စုန့်မိသားစု။

စုန့်ထျန်းချန်သည် ဧည့်ခန်း၏ အထက်ပိုင်းနေရာတွင် ထိုင်နေသည်။ သူသည် မျက်မှောင်ကို အလွန်အမင်း ကြုတ်ထားရာ ၎င်းကြားတွင် ခြင်တစ်ကောင် ညှပ်မိပါက သေသွားနိုင်လောက်သည်အထိပင်!

စုန့်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းများသည်လည်း ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ ဆိုဖာများပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ စုန့်ထျန်းချန်က စကားမပြောသဖြင့် အခြားသူများလည်း စကားမပြောဝံ့ကြချေ။ အခန်းတစ်ခုလုံးမှာ တည်ကြည်လေးလံသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်...

တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မှ စုန့်ထျန်းချန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်သည်။

"ငါတို့ စုန့်မိသားစုက... ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မကြုံစဖူး အကြီးမားဆုံး အကျပ်အတည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ် ထင်တယ်!"

"ဒီမှာရှိတဲ့သူတွေအားလုံးက ငါတို့ စုန့်မိသားစုရဲ့ ကျောရိုးမဏ္ဍိုင်တွေပဲ။ လူတိုင်း နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားကြည့်ကြစမ်းပါ။ ငါတို့မှာ ထွက်ပေါက်ရှိမလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။"

"မိသားစုခေါင်းဆောင်..."

အောက်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးက မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စက အဲဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်လို့လား။ ကျွန်တော်တို့ စုန့်မိသားစုရဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဆွေမျိုးတွေထဲမှာ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီက လူတွေကို တွေ့ရရုံပဲလေ။ ကျွန်တော်တို့က ဘာမှမသိခဲ့သလိုပဲ ဟန်ဆောင်နေလို့ ရတာပဲ မဟုတ်လား"

"ဟက်! ဟုတ်တာပေါ့၊" စုန့်ထျန်းချန် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ မော့ချူးသာ ကိုယ်ဝန်မရှိခဲ့ရင် ဒီကိစ္စက သိပ်ကိစ္စမရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု အခြေအနေက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီ! အဲဒီကောင်မလေးရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာ ရှိနေတာ။ ငါတို့သာ သူမနဲ့ ဒီမှာ ထိပ်တိုက်တိုးရင် ငါတို့ ကံဆိုးတာကိုပဲ အပြစ်တင်ရတော့မယ်!"

"မင်းတို့ဘာသာ စဉ်းစားကြည့်ကြ..."

စုန့်ထျန်းချန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရာ သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ ရုတ်တရက် အိုမင်းသွားသကဲ့သို့ပင်။

"မော့ချူးက ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်၊ စုန့်မိသားစုရဲ့ စစ်ဘက်ဆွေမျိုးတွေထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီက လူတွေက သူမကို ခေါ်သွားချင်နေကြတယ်။ တခြားလူတွေက ဘယ်လိုတွေးမလဲ။ ငါတို့က ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သူမကို ဟိုဘက် ပို့ပေးချင်နေတယ်လို့ မထင်ကြဘူးလား"

ဤသို့ ပြောလိုက်မှတော့ ကျန်တဲ့သူတွေ ဘာကို နားမလည်ဘဲ နေပါတော့မည်နည်း။

အစပိုင်းတွင် သူတို့၌ ထိုကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ယခုအခါ မော့ချူးက ကိုယ်ဝန်ရှိနေသဖြင့် သူမက ကိုယ်ကျင့်တရားအရ အသာစီးရနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စုန့်မိသားစုမှာမူ လှောင်ပြောင်ကဲ့ရဲ့စရာ အရာဝတ္ထုတစ်ခုသာ ဖြစ်လာတော့မည်!

ဤကဲ့သို့သော မိသားစုမျိုးတွင် မည်သည့် ကောင်းမွန်သော အနာဂတ် ရှိနိုင်ပါတော့မည်နည်း။ စုန့်ထျန်းချိန် ဤမျှ စိုးရိမ်နေသည်မှာ မဆန်းပေ!

ခေတ္တမျှ ဧည့်ခန်းအတွင်း ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်...

"ဒါဆိုရင်..."

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က မသေချာသော အသံဖြင့် စကားပြောလာသည်။

"တကယ်လို့ မော့ချူးရဲ့ ကလေးက... သန္ဓေမအောင်ဘဲ ပျက်သွားရင်ကော"

"မင်းက... "

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စုန့်ထျန်းချန်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး အရောင်များ တောက်ပလာခဲ့သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက အဲဒါ မဟုတ်ပါဘူး!"

ထိုအမျိုးသားက သူသည် မကောင်းသော အကြံအစည် စဉ်းစားနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း အမြန် လက်ခါပြလိုက်သည်။

မော့ချူး၏ သန္ဓေသားမှာ အဖွဲ့ချုပ် တစ်ခုလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရသည်ကို သိထားရမည်! ထိုကဲ့သို့သော ကံဆိုးမှုကို ဖန်တီးရလောက်အောင် သူ မမိုက်မဲပေ။ တစ်ခါတည်းသာ လူမိသွားပါက လူတိုင်း၏ တံတွေးနှင့်ပင် သူတို့မိသားစု နစ်မွန်းသွားနိုင်သည်!

"ကျွန်တော် ခံစားရတာက..."

ထိုအမျိုးသားက နှုတ်ခမ်းကို ဖိပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မော့ချူးမှာ လက်ရှိ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ် ဆိုပေမဲ့ သူမက ပုံမှန်အတိုင်း ကိုယ်ဝန်မြဲပါ့မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ချောချောမွေ့မွေ့ မွေးနိုင်ပါ့မလားဆိုတာ မသေချာဘူးလေ!"

အဆုံးတွင်တော့ အဖွဲ့ချုပ်၏ သားသမီးရနိုင်စွမ်း အခြေအနေကို လူတိုင်း သိကြသည် မဟုတ်လား။

အကယ်၍ မော့ချူးသာ ကိုယ်ဝန်မရှိခဲ့ပါက ဘာမှဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။ အားလုံးက ကလေးမွေးမြူရေး နည်းပညာကိုပင် ယဉ်ပါးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ အခြေအနေက ကွဲပြားသွားပြီ။ မော့ချူးက လူတိုင်းကို ခိုင်မာသော မျှော်လင့်ချက် ပေးထားသည်။ အကယ်၍ သူမသာ အနာဂတ်တွင် ကလေးကို အောင်မြင်စွာ မမွေးနိုင်ခဲ့ပါက ဤမျှော်လင့်ချက်မှာ စိတ်ပျက်မှုအဖြစ် အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် ဆုန့်မိသားစုမှာ လူတိုင်း၏ ဝေဖန်မှု ဗဟိုချက် ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအမျိုးသားက ဤသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် စုန့်မိသားစုဝင် အားလုံး ချက်ချင်းပင် သတိဝင်လာကြသည်!

ဟုတ်သည် မဟုတ်လား!

မော့ချူး ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်မှာ အခုလောလောဆယ်တွင် ကောင်းသော အရာဖြစ်သော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်သွားသည်နှင့် ဤကောင်းသော အရာမှာ ချက်ချင်း ဆိုးကျိုး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်! စုန့်မိသားစုအနေဖြင့်လည်း သဘာဝကျကျပင် ဤပြဿနာမှ ရုန်းထွက်နိုင်လိမ့်မည်။

"ကောင်းတယ်! ကောင်းကောင်း ပြောနိုင်တယ်!"

စုန့်ထျန်းချန်သည်လည်း မော့ချူး ကိုယ်ဝန်ရှိသည့် သတင်းကြောင့် မှင်သက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အလှည့်အပြောင်းကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ယခု သတိပေးခံလိုက်ရမှ သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်!

သူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အရေးအကြောင်းများပင် ပြေလျော့သွားသယောင် ရှိသည်။

"မှန်တယ်! တကယ်လို့ မော့ချူးရဲ့ သန္ဓေသားကို တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင်... ငါတို့ စုန့်မိသားစုကတော့..."

"ရှောင်ချူးရဲ့ ကလေးက ဘာမတော်တဆမှု ဖြစ်ရမှာလဲ"

ရုတ်တရက် ဧည့်ခန်းအပြင်ဘက်မှ ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်!

ပြင်းထန်စွာ ဆွေးနွေးနေကြသော စုန့်မိသားစုဝင်များမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ဤအသံက... ဖြစ်နိုင်တာက...

ဒေါက်၊ ဒေါက်။

တိတ်ဆိတ်နေသော အခန်းအတွင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ စစ်ဖိနပ်ဖြင့် နင်းလိုက်သော အသံမှာ အထူးပင် ထင်ရှားနေသည်။

မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ရှည်လျားသော ခြေတံတစ်စုံက အရင်ဆုံး ဝင်လာသည်။ အပေါ်သို့ ဆက်ကြည့်လိုက်လျှင် နျဉ်ယွိယွမ်သည် ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်!

သူ၏ နောက်မှ လိုက်လာသော ကျိုးလင်သည် အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ကာ နျဉ်ယွိယွမ်နှင့် သင့်တော်သော အကွာအဝေးတွင် နေလိုက်သည်။

'တောက်! ဒီခွေးမသားပဲ!' ဤသည်မှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော စုန့်မိသားစုဝင် အားလုံး၏ အတွေးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်!

သူတို့က ဒီစကားကို ပြောနေတုန်းမှာမှ ဘာလို့ နျဉ်ယွိယွမ်နဲ့ လာထိပ်တိုက်တိုးရတာလဲ။ သူတို့ ကံတရားက အနည်းငယ်တော့ ဆိုးလွန်းနေပြီ မဟုတ်လား။

"အကြီးအကဲ နျဉ်... ရောက်လာတာလား"

အခြေအနေက မည်မျှပင် အနေရခက်နေပါစေ စုန့်ထျန်းချန်သည် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ရပေဦးမည်။ သူသည် နျဉ်ယွိယွမ်ကို အတင်းအကျပ် ပြုံးပြကာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"လာပါ၊ လာထိုင်ပါဦး။"

"မထိုင်ဘူး!"

နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူနှင့် ယဉ်ကျေးနေရန် အစီအစဉ် လုံးဝမရှိပေ။ သူက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ စုန့်မိသားစုရဲ့ နေရာမှာ ကျွန်တော် မထိုင်ဝံ့ပါဘူး။ မတ်တတ်ပဲ ရပ်နေလိုက်မယ်!"

နျဉ်ယွိယွမ်၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စုန့်ထျန်းချန်၏ မျက်နှာမှာ ကြည့်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်! ဤကောင်လေးက အတော်လေးကို ဘဝင်မြင့်နေတာပဲ! ဒါက ဘယ်သူ့နယ်မြေလဲဆိုတာ သူ မသိဘူးလား။

အိမ်စေမှာလည်း အမောတကောဖြင့် ပြေးလိုက်လာပြီး သတင်းပို့သည်။

"သခင်ကြီး၊ အကြီးအကဲ နျဉ်က လူအချို့ကို ခေါ်ပြီး အတင်းဝင်လာတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ တားလို့ မရလိုက်ဘူး..."

မှန်သည်! နျဉ်ယွိယွမ်၏ အရည်အချင်းနှင့်ဆိုလျှင် သူသွားချင်သည့် နေရာမှန်သမျှကို သွားနိုင်သည် မဟုတ်လား!

"တော်တော့!"

စုန့်ထျန်းချန်က အိမ်စေကို စိတ်မရှည်စွာဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် ဤစကားကို ပြောနေ၍ ဘာထူးမည်နည်း။ အချိန်နှောင်းသွားပြီ!

အားလုံးက အသုံးမကျတဲ့ လူတွေပဲ!

"ဒါနဲ့၊ ကျွန်တော် စုန့်သခင်ကြီးရဲ့ စကားတွေကို သဲသဲကွဲကွဲ မကြားလိုက်ရဘူး။"

နျဉ်ယွိယွမ်၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း တည်ကြည်သွားခဲ့ကာ သူ၏ စကားလုံးတိုင်းမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်နေသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး အဲဒီစကားကို နောက်တစ်ခေါက်လောက် ပြန်ပြောပြပေးပါဦး?!"