← Chapters

အခန်း ၆၇၉

Vol. 46 Ch. 679

အခန်း ၆၇၉

Vol. 46 Ch. 679

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၇၉

စုန့်ထျန်းချန် ခေါ်ဆောင်လာသော လူငါးဦးစလုံးမှာ ဤနယ်ပယ်တွင် နာမည်ကျော်ကြားလှသည့် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။

စုန့်ချင်းစုန့်နှင့် မော့ယန်တို့ မည်မျှပင် ထူးချွန်ထက်မြက်ပါစေဦးတော့၊ သူတို့အနေဖြင့် အများဆုံး နှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦးကိုသာ ရင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်... ထို့ကြောင့် ထိုသူများ သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ အမြန်ဆုံး လှုပ်ရှားနိုင်မည်ဆိုပါက စုန့်ချင်းစုန့်ကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်ရန် ရာခိုင်နှုန်း ကိုးဆယ်ခန့် သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်!

ထို့ကြောင့် စုန့်ထျန်းချန်ကို 'မြေခွေးအိုကြီး' ဟု တင်စားကြခြင်းမှာ အလွန်ပင် ကိုက်ညီလှပေသည်... အဆုံးတွင်တော့ သူက ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုး၌ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက မျှော်လင့်ထားပါမည်နည်း?!

သူသည် စုန့်ချင်းစုန့်နှင့် အခြားသူများ သတိမမူမိခိုက်ကို ကောင်းကောင်းကြီး အမိအရ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ခြင်းပင်!

သို့သော်လည်း သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှု အရှိန်အဝါမှာလည်း အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။ ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်တော့သည်!

သို့သော် နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားကွာဟချက်က ဤနေရာတွင် ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်လွင်နေသည်။ မကြာမီမှာပင် စုန့်ချင်းစုန့်နှင့် အခြားသူများထံမှ မောပန်းနွမ်းနယ်သည့် အရိပ်အယောင်များ စတင် ပြသလာတော့သည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စုန့်ထျန်းချန် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ!

ဒီလို ကောင်ငယ်လေးနှစ်ယောက်နဲ့တင် သူ့ကို ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်ချင်နေကြသေးတာလား။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အထင်ကြီးလွန်းနေကြတာပဲ!

ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ဘေးဘက်မှ လူအချို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်! ထို့အပြင် သူတို့သည် စုန့်ချင်းစုန့်တို့ဘက်မှ ကူညီပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်!

သူတို့ ပါဝင်လာမှုကြောင့် ကွင်းပြင်အတွင်းရှိ အခြေအနေမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်!

သန်မာသော ကူညီသူအချို့ ရရှိသွားသဖြင့် စုန့်ချင်းစုန့်နှင့် မော့ယန်တို့၏ ပခုံးပေါ်မှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါ့ပါးသွားပြီး ယခင်က အခြားသူများ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရသည့် အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်!

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...

ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ရလဒ်မှာမူ... စုန့်မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြပြီး မတ်တတ်ပင် မရပ်နိုင်ကြတော့ချေ!

၎င်းက စုန့်ထျန်းချန်နှင့် စုန့်ထျန်းရှန်တို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးကို ပို၍ပင် အကူအညီမဲ့သလို ခံစားရစေသည်...

လေပြေတစ်ချက် အဝှေ့တွင် သူတို့၏ အဝတ်အစား အနားသတ်များမှာ လွင့်ပျံနေပြီး ခြောက်သွေ့ အထီးကျန်ဆန်မှု အရိပ်အယောင်များပင် လွှမ်းမိုးနေတော့သည်!

"မင်းတို့... မင်းတို့တွေက ဘယ်သူတွေလဲ"

သေချာပေါက် နိုင်ရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်သော်လည်း ဤလူများ၏ ကြားဖြတ် ပါဝင်လာမှုကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရခြင်းပင်! စုန့်ထျန်းချန်အနေဖြင့် ဒေါသမထွက်ဘဲ ဘယ်လိုနေနိုင်ပါ့မည်နည်း!

အမှန်တကယ်တော့ စုန့်ထျန်းချန်တစ်ဦးတည်းသာ စူးစမ်းချင်နေသည်မဟုတ်ဘဲ အကျိုးကျေးဇူး ခံစားလိုက်ရသည့် စုန့်ချင်းစုန့်နှင့် မော့ယန်တို့ပင်လျှင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်... အဓိကအချက်မှာ ဤလူများက ဘယ်သူတွေမှန်း သူတို့လည်း မသိကြခြင်းပင်။ ပြီးတော့ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် လာကူညီရတာလဲ။

ထိုလူများကလည်း သူတို့၏ အမှတ်အသားကို ဖုံးကွယ်ထားရန် စိတ်ကူးမရှိကြပေ။ အရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသော အမျိုးသားက အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တက်လာပြီး စုန့်ထျန်းချန်ကို ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့က... အကြီးအကဲ နျဉ် လွှတ်လိုက်တဲ့ လူတွေပါ။ ခင်ဗျားတို့ စုန့်မိသားစုရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်ဖို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်ပဲလေ!"

ဘာလဲ။ စုန့်ထျန်းချန် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မှင်သက်သွားရသည်!

ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားတော့သည်! နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူတို့ကို တမင်သက်သက် နှိပ်စက်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားပြီ!

ပထမဦးစွာ သူတို့၏ လက်နက်မှောင်ခိုမှု သတင်းကို ကြိုတင် အရိပ်အမြွက် ပြောပြခဲ့သည်။ သူတို့ စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး အိပ်မပျော်၊ စားမဝင် ဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်... ထို့နောက် သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားမိသည့်အခါကျမှ ကိစ္စအားလုံးကို နောက်ကွယ်ကနေ စောင့်ကြည့်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လူလွှတ်လိုက်ခြင်းပင်!

သူက သူတို့ကို မည်သည့် အကူအညီမျှ ရှာမရအောင် ပြုလုပ်ပြီး သေမည့်နေ့ကိုသာ ထိုင်စောင့်နေစေချင်တာ ဖြစ်သည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုက တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းလှသည်!

သူ ယခင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်နေခဲ့သမျှ အလဟဿ ဖြစ်သွားရပြီ။ စုန့်ချင်းစုန့်ကိုသာ ရရှိထားလျှင် ဤဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုစဉ်းရင်ကွဲကို ဖမ်းရန် ကြံရွယ်ထားသည့် ပုရစ်ဖမ်းငှက်၏ နောက်ကွယ်တွင် သိန်းငှက်က စောင့်နေသည်ကို သူ မမျှော်လင့်မိခဲ့ပေ။ နျဉ်ယွိယွမ်က ဤအရာအားလုံးကို အကွက်ကျကျ တွက်ချက်ထားပြီးသားဖြစ်ရာ သူတို့အတွက် ရှင်သန်ခွင့် အခွင့်အရေး မည်သို့ ချန်ထားပါတော့မည်နည်း။

ဤအရာအားလုံးကို တွေးတောမိပြီးနောက် စုန့်ထျန်းချန်မှာ ခါးသီးစွာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ!

ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူတို့ တကယ်ပဲ... ဒီဘေးဒုက္ခကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ပုံပဲ...

"သွားကြစို့။"

စုန့်ချင်းစုန့်သည် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေမှန်း အသေးစိတ် မသိသော်လည်း စုန့်ထျန်းချန်၏ ဖြူလျော့နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ အတွင်းရေးအချို့ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူသည် စုန့်မိသားစု၏ ရှုပ်ထွေးလှသော ကိစ္စရပ်များကို ထပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ချင်တော့ပေ။ စုန့်ချင်းစုန့်က မော့ယန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နှစ်ဦးသား အိမ်ထဲသို့ တူတူ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားကြတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် မော့ယန်၏ မျက်နှာထက်၌ အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် တောက်ပသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ပင် အလွန်တရာ စူးရှလွန်းလှသဖြင့် မည်သူကမျှ သူ့ကို စိုက်မကြည့်ဝံ့ကြချေ!

ဦးလေးဝမ်သည် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ထူးခြားသော ဆက်ဆံရေးကို စောစီးစွာကတည်းက ရိပ်မိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့နှစ်ဦး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှိသွားကြပြီဖြစ်ရာ သူသည် သဘာဝကျကျပင် အလိုက်တသိ နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ပြီး အခန်းတွင်းရှိ တိတ်ဆိတ်မှုကို သူတို့နှစ်ဦးအတွက် ချန်ထားပေးလိုက်တော့သည်။

"ဒီလောက်တောင် ပျော်နေတာလား"

အားအင်များ ပြည့်နှက်နေသော မော့ယန်၏ ပြုံးရွှင်နေသည့် မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း စုန့်ချင်းစုန့်၏ နှုတ်ခမ်းအစွန်းများမှာ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များ ဆုံမိကြသည့်အခါ ထိုခန့်ညားသော မျက်နှာနှစ်ခုမှာ ပို၍ပင် တောက်ပသွားရသည်။

"ဒါပေါ့!"

မော့ယန်က စုန့်ချင်းစုန့်၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်နေသည်။

"ဒီနေ့ရက်ကို ရောက်ဖို့အတွက် မနည်း စောင့်ခဲ့ရတာ။ ဘယ်လိုလုပ် မပျော်ဘဲ နေမလဲ"

"တကယ်လို့ အချိန်တန်တဲ့အခါ စုန့်မိသားစုက ငါတို့ကို လာပြီး ပြဿနာရှာမှာ မင်း မကြောက်ဘူးလား"

နှစ်ဦးသား ဆိုဖာပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကြရင်း စုန့်ချင်းစုန့်က မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်ကာ တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

ယခင်က သူသည် ဤကဲ့သို့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကြောင့် မော့ယန်၏ ခံစားချက်များကို တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်ဝံ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်... သူ၏ လူငယ်ဘဝ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အနိမ့်အမြင့်များက စုန့်ချင်းစုန့်၏ စရိုက်ကို ပို၍ပင် သတိကြီးစေခဲ့သည်!

"ဘာလို့ ကြောက်ရမှာလဲ"

မော့ယန်က မေးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပြတ်သားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက် တူတူ လက်တွဲထားရင် သူတို့ကို မကိုင်တွယ်နိုင်စရာ အကြောင်းရှိလို့လား"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စုန့်ချင်းစုန့် ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"ဟုတ်တယ်! မှန်တာပေါ့!"

သူ့ဘက်ကသာ အတွေးတွေ အရမ်း ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်!

စုန့်မိသားစုသည် နျဉ်ယွိယွမ်၏ ကိုင်တွယ်ခြင်းကို ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်ကို မပြောပါနှင့်ဦး၊ နျဉ်ယွိယွမ် မရှိလျှင်ပင် သူတို့နှစ်ဦးက စုန့်မိသားစု၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ငြိမ်ခံနေမည့် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြပေ။

နှစ်ဦးသား ရင်ဖွင့်လိုက်ကြသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ ချက်ချင်းပင် နီးကပ်သွားတော့သည်။ ဤကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ အတူတူ မှီတွဲနေထိုင်ရုံမျှနှင့်ပင် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အေးချမ်းပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ။

မော့ချူး၏ အခြေအနေမှာ ထိုမျှလောက် မကောင်းမွန်ချေ!

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ စတင် ပျို့အန်နေရပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်!

ယခင်က နျဉ်ယွိယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးညှီနံ့ကြောင့် သူမ အနည်းငယ်သာ ပျို့အန်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက်တွင်မူ ဤကဲ့သို့သော တုံ့ပြန်မှုမျိုး မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ခေတ္တမျှ နျဉ်ယွိယွမ်လည်း စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် စုန့်မိသားစု၏ အချက်အလက်များကို အထက်လူကြီးများထံ လွှဲပြောင်းပေးပြီးနောက် သူ၏ ဇနီးသည်ကို အဖော်ပြုရန်အတွက် အိမ်သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်!

မျှော်လင့်မထားဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးညှီနံ့ အနည်းငယ်ကြောင့်ပင် မော့ချူးသည် တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လခန့် ကြာမြင့်မည့် ကိုယ်ဝန်ဆောင် ပျို့အန်ခြင်း ဝေဒနာကို တရားဝင် စတင် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

အော့— အော့—

မော့ချူး၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပြင်းထန်လှသည်။ သူမသည် ခွက်အသေးလေးတစ်ခုကို ပွေ့ပိုက်ကာ အသည်းအသန် ပျို့အန်နေရှာသည်!

သူမ၏ နုနယ်သော မျက်နှာလေးမှာ လုံးဝ ဖြူလျော့နေသဖြင့် နျဉ်ယွိယွမ်မှာ အလွန်ပင် ရင်ကွဲမတတ် ခံစားရသည်!

သူသည် အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ပြီး ရေမိုးချိုးကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ထူးခြားသော အနံ့မျှ မရှိတော့သည်ကို သေချာအောင် လုပ်ပြီးမှသာ ရှောင်ချူး အနီးသို့ ကပ်ဝံ့တော့သည်။

"နေလို့ မကောင်းသေးဘူးလား။ ဒါတွေအားလုံး ကိုယ့်အပြစ်တွေပါ။ ကိုယ်သာ ပိုပြီး သတိထားခဲ့ရင် ဒီလိုပြဿနာမျိုး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး!"

"ရ... ရပါတယ်... အော့!"

သူမ စကားနှစ်ခွန်း သုံးခွန်းမျှသာ ပြောရသေးသည်။ မော့ချူး ပြန်လည် ပျို့အန်လာပြန်သည်!

နျဉ်ယွိယွမ်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်စိတ်များဖြင့် သူမ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေမိသည်။ သူမ အသက်ရှူရ ပိုလွယ်ကူစေရန်အတွက် သူ၏ လက်ဖြင့် သူမ၏ ကျောပြင်ကို ဂရုတစိုက် ပွတ်သပ်ပေးနေမိသည်...

မော့ချူး အန်ပြီးသွားသည့်အခါ နျဉ်ယွိယွမ်က ချက်ချင်းပင် ရေနွေးနွေးလေး ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သူက ရေခွက်ကို ရှောင်ချူး၏ နှုတ်ခမ်းနားသို့ ရွှေ့ပေးရင်း နာကျင်ခံစားရသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လာပါ၊ အရင်ဆုံး ပလုတ်ကျင်းလိုက်ဦး။"

ဂလု၊ ဂလု... မော့ချူး၏ မျက်နှာလေးမှာ ပေါက်စီလေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖောင်းကားနေသည်။ သူမသည် ပါးစပ်ထဲရှိ ထူးဆန်းသော အနံ့အသက်များကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် ပလုတ်ကျင်းလိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင်လည်း မျက်ရည်စများ ဝဲနေရှာသည်။ သူမ တကယ့်ကို နေရထိုင်ရ ခက်ခဲနေပုံရသည်!

"ဘယ်လိုလဲ နည်းလမ်း ရှာတွေ့ပြီလား"

ကျုံးဝမ်နှင့် အဘိုးအိုလျူတို့ လမ်းလျှောက်လာကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နျဉ်ယွိယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပလာသည်။ သူက အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် ရှောင်ချူးကို သက်သာစေမယ့် ဆေးတစ်ခုခု တိုက်ရမလား"

"မရဘူး။"

ကျုံးဝမ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါက သာမန် ကိုယ်ဝန်ဆောင် တုံ့ပြန်မှုပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိရတဲ့ အချက်အလက်တွေအရ ဒီလိုအခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အထူးဆေးမျိုး မရှိသေးဘူး!"

ရှိခဲ့လျှင်ပင် သူတို့သည် မော့ချူးအပေါ် သဘောအလျောက် မသုံးစွဲဝံ့ကြပေ။ တကယ်လို့ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့ရင် ဘယ်သူက တာဝန်ယူနိုင်ပါ့မည်နည်း။

"ကျွန်မ ဆေးမသောက်ချင်ဘူး၊"

မော့ချူးက နျဉ်ယွိယွမ်ကို မှီထားရင်း အားနည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဗိုက်ထဲမှာ ကလေးရှိနေတာလေ! ဘယ်လိုလုပ် ဆေးတွေကို စည်းကမ်းမဲ့ သောက်လို့ ဖြစ်မလဲ။ ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ပါ၊ ခဏကြာရင် သက်သာသွားမှာပါ!"

အားလုံးလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်ရုံမှတစ်ပါး အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော်လည်း မော့ချူး ပြောခဲ့သော 'ခဏကြာရင်' ဆိုသည့် အချိန်မှာ အမှန်တကယ်တော့ တစ်ပတ်တိတိ ကြာမြင့်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ!

သူမ၏ အခြေအနေမှာ လုံးဝ တိုးတက်မလာခဲ့ချေ။ မော့ချူး၏ ပျို့အန်နှုန်းမှာ တစ်နေ့ သုံးနပ် စားသည်ထက်ပင် ပိုစိတ်ကူးရခက်လှသည်! မူလက ဗိုက်ထဲတွင် ရှိနေသော အစားအစာများမှာ စားပြီး မကြာမီမှာပင် အကုန် ပြန်အန်ထွက်သွားရသည်!

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက မည်သို့ အာဟာရ ရရှိနိုင်ပါတော့မည်နည်း။ ထို့အပြင် ဗိုက်ထဲရှိ ကလေးကလည်း သူမ၏ စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရလဒ်မှာမူ ထင်ရှားလှပေသည်!

သူမသည် ကိုယ်ဝန်ရှိနေခြင်းဖြစ်ရာ ဝဖြိုးပြီး အသားအရေ စိုပြည်နေသင့်သည် မဟုတ်လား! သို့သော်လည်း မော့ချူးမှာ ယခင်ကထက် ပိုပိန်သွားပြီး သူမ၏ ရုပ်သွင်မှာလည်း အနည်းငယ် နွမ်းနယ် စုတ်ချာနေတော့သည်!

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နျဉ်ယွိယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း နာကျင်ရသည်! သူသည် တစ်နေ့လုံး ကျုံးဝမ်နှင့် အဘိုးအိုလျူတို့ နောက်သို့ လိုက်ကာ နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားပေးရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေတော့သည်။

ကျုံးဝမ်နှင့် အခြားသူများလည်း စိုးရိမ်ပူပန်နေကြရသည်!

ယခင်ကမူ ဆေးမသောက်ဘဲ စောင့်ကြည့်ရုံသာ ဟု သူတို့ ပြောနိုင်သေးသော်လည်း ယခုအခါ မော့ချူး ဤမျှအထိ ပိန်သွားပြီဖြစ်ရာ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် မပြာယာဘဲ နေနိုင်ပါ့မည်နည်း။

ယခင်က အဘိုးအိုလျူသည် ဘယ်ကမှန်းမသိသော ရှေးဟောင်း အရပ်သုံးနည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ချဉ်သော အရာများက ကိုယ်ဝန်ဆောင် ပျို့အန်ခြင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ သူသည် လူတိုင်းကို ချဉ်သော အစားအစာများ ရှာဖွေရန် စေခိုင်းထားတော့သည်!

ပြောစရာပင် မလိုတော့ဘဲ သူတို့ တကယ်ပဲ ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်!

၎င်းမှာ 'ပင်စည်တုတ်အပင်' ပေါ်မှ အသီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လုံးဝန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး အဝါရောင် အခွံတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

အကယ်၍ အခွံကို မခွာပါက ၎င်း၏ အရသာမှာ အလွန် ဖန်လှသည်။ သို့သော် အခွံခွာလိုက်လျှင်မူ အတွင်းရှိ အသီးအသားမှာ ချဉ်ချဉ်ချိုချို အရသာ ရှိလှသည်။

အပြင်ဘက်ရှိ အဝါရောင်အခွံ ပိုရင့်လေလေ အရသာ ပိုချိုလေလေ ဖြစ်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အရောင်နုလျှင်မူ ပို၍ ချဉ်လေ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အရောင်ဖျော့ဖျော့ အဝါရောင် ရှိသော အသီးကို မော့ချူးအား မြည်းစမ်းကြည့်ရန် ပေးလိုက်ကြသည်။ လူတစ်စုလုံးက ဘေးကနေ စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

လူအများ၏ ပြင်းပြသော အကြည့်များအောက်တွင် မော့ချူးသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အသီးခွံကို ခွာပြီး အသားကို တစ်ချက် ကိုက်လိုက်သည်။ ချဉ်စူးသော ဖျော်ရည်များမှာ သူမ၏ ပါးစပ်အတွင်း ချက်ချင်းပင် လျှံထွက်သွားတော့သည်!

အသီး နှစ်လုံးတိတိ စားပြီးနောက် အသက်ရှူအောင့်ကာ စောင့်ကြည့်နေသော နျဉ်ယွိယွမ်က စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ။ အန်ချင်သေးလား။"

မော့ချူး ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူမ အံ့ဩတအံ့နှင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ထင်ရတာတော့... မအန်ချင်တော့ဘူး!"

ဒီကာလအတွင်း သူမသည်လည်း ကိုယ်ဝန်ဆောင် ပျို့အန်ခြင်းကြောင့် အကြီးအကျယ် နှိပ်စက်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတရံ ညဘက် အိပ်ပျော်နေစဉ် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော ပျို့အန်ချင်စိတ်က ရင်ဘတ်ကို တိုးဝှေ့လာကာ နိုးလာတတ်သည်! ၎င်းက တကယ့်ကို ဆိုးရွားလှသော ခံစားချက်ပင်!

နျဉ်ယွိယွမ်လည်း ကောင်းကောင်း မအိပ်ရချေ။

သူမဘက်မှ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ရှိရုံမျှနှင့် နျဉ်ယွိယွမ် ချက်ချင်း နိုးလာကာ သူမအတွက် ရေခွက် ကမ်းပေးတတ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် ညသန်းခေါင်ယံအထိ အလုပ်ရှုပ်နေတတ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး အားလုံး အဆင်ပြေသွားသည့် အချိန်တွင် ညဉ့်နက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်...

နျဉ်ယွိယွမ်အနေဖြင့် မကြာမီ နာရီပိုင်းအတွင်း အလုပ်သွားရန် စောစောထရဦးမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် မော့ချူး နွမ်းနယ်ပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားနေရချိန်တွင် နျဉ်ယွိယွမ်သည်လည်း သူမနှင့်အတူ တူတူ ပင်ပန်းဆင်းရဲ ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်!

မော့ချူးက ဆက်ပြီး မကြည့်ရက်တော့သဖြင့် နျဉ်ယွိယွမ်အား အခန်းခွဲအိပ်ရန်ပင် ပြောခဲ့သေးသည်။ အဆုံးတွင်တော့ ထိုလူက သဘောမတူဘဲ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သူသည် ညတိုင်း သူမ၏ ဘေးတွင် လာအိပ်ပြီး ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နေရာမရွှေ့ဘဲ နေခဲ့သည်!

ယခုအခါ ဤအဝါရောင်အသီးလေးက အလုပ်ဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်း ပျော်ရွှင်သွားကြတော့သည်!

ကံမကောင်းစွာဖြင့်... ဤအရာ၏ အာနိသင်မှာ သူတို့ ထင်ထားသလောက် မကြာရှည်ခဲ့ပေ။ နှစ်ရက် သုံးရက်အတွင်းမှာပင် ဤအသီးသည် ၎င်း၏ အာနိသင်ကို ထပ်၍ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။

မော့ချူးသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မကြာခဏ ပျို့အန်တတ်သော အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ!

၎င်းက နျဉ်ယွိယွမ်ကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်စေသည်!

သူသည် အရပ်သုံးနည်းလမ်းများကို စုံစမ်းရန်အတွက် လူများကို အထူးပင် စေလွှတ်ထားခဲ့သည်။ တစ်ခါတရံ အလုပ်လုပ်နေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပျို့အန်ခြင်းကို ကာကွယ်သည့် အကြောင်းအရာကို ပြောဆိုသံ ကြားလိုက်ရုံမျှနှင့် သူ ချက်ချင်း စိတ်ဝင်တစား ရှိလာတတ်သည်။ သူက ထိုလူကို ပြုံး၍ ကြည့်ကာ သက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေများကို အသေးစိတ် မေးမြန်းတတ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤမျှ ကြာမြင့်သွားခဲ့သော်လည်း သူသည် လက်တွေ့ကျသော ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို ရှာမတွေ့နိုင်သေးပေ!

ရှောင်ချူးသည် တစ်ရက်ထက်တစ်ရက် ပိုနွမ်းနယ်ပြီး ပိန်လှီသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် နျဉ်ယွိယွမ် တကယ်ပဲ ပျာယာခတ်နေရပြီ ဖြစ်သည်! သူသည် ကျုံးဝမ်နှင့် အခြားသူများကိုသာ အဆက်မပြတ် ဖိအားပေးနေတော့သည်!

"ဘောစ့်! ကျွန်တော်တို့ဘက်မှာလည်း တကယ်ပဲ ဘာမှလုပ်လို့ မရတော့လို့ပါ!"

ကျုံးဝမ်က ငိုမဲ့မဲ့ဖြင့် ပြောရှာသည်။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူတို့သည် အချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုရန် ညဉ့်နက်သည်အထိ မအိပ်ရသဖြင့် သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ဝိုင်းဝိုင်း ကဲ့သို့ပင် နီရဲနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။ သူတို့၏ အကြီးအကဲက သူ့ကို အသေဖိအားပေးလျှင်ပင် သူ ဘာမှမလုပ်ပေးနိုင်တာ အမှန်ပင်!

"မင်းတို့ ဆက်ရှာကြစမ်း။ သေသေချာချာ ရှာ!"

နျဉ်ယွိယွမ်က လုံးဝ အလျှော့မပေးပေ။ အဓိကအချက်မှာ ထိုသူများကို အားကိုးခြင်းမှတစ်ပါး နျဉ်ယွိယွမ်အနေဖြင့် အခြားနည်းလမ်း မစဉ်းစားမိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်!

ကျုံးဝမ်သည် ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်ကာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ရှုပ်ထွေးနေတော့သည်။ သို့သော် သူ၏ ဘောစ့်က သူ့ကို ဖိအားပေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျုံးဝမ် သူ့အရှေ့တွင် ဒူးထောက်မိတော့မတတ်ပင် ဖြစ်ရသည်!

သူသည် ကောင်းကင်ကြီးကိုသာ အော်ဟစ်လိုက်ချင်တော့သည် — ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါတော့!

"ဘောစ့်၊ ဒီလိုပြောရရင် ဒါတွေအားလုံးက ဘောစ့်ရဲ့ အပြစ်ပဲ!"

ကျုံးဝမ်က ခေါင်းခါရင်း ခံစားချက်ပြင်းထန်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ အကြီးအကဲသာ အဲဒီတုန်းက သွေးစွန်းတဲ့အနံ့တွေနဲ့ ပြန်မလာခဲ့ရင် ဖြစ်နိုင်တာက ရှောင်ချူးလည်း ဒီလိုမျိုး ပျို့အန်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

ဒါဆို သူတို့လည်း အခုလို စိုးရိမ်ပူပန်နေကြရမှာ မဟုတ်ပေ!

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ နျဉ်ယွိယွမ် တကယ်ပင် ပြန်မချေပနိုင်တော့ချေ!

ဤကာလအတွင်း သူ၏ ရင်ထဲမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်စိတ်များက သူ့ကို နစ်မွန်းလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်!

အမှန်ပင်၊ အဆုံးတွင်တော့ ၎င်းမှာ သူ၏ အမှားသာ ဖြစ်သည်!

အကယ်၍ သူသာ အစပိုင်းတွင် ပိုသတိထားခဲ့မည်ဆိုပါက ဤကိစ္စကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်လား။ ရှောင်ချူးအနေဖြင့်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားနေရတော့မည် မဟုတ်ချေ!

All Chapters