အခန်း ၆၈၀

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၈၀

စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသော်လည်း အားလုံးက နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားနိုင်ရန်အတွက် သူတို့၏ ဦးနှောက်ကို ဆက်၍ ညှစ်ထုတ်နေကြရဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စ မတိုင်မီအထိ အဆင့်အတန်း မြင့်မားပြီး ထူးခြားသော စွမ်းရည်များ ရှိကြသည့် ဤကဲ့သို့သော လူတစ်စုသည် 'ကိုယ်ဝန်ဆောင် ပျို့အန်ခြင်း' ဆိုသည့် ရိုးရှင်းသော စကားလုံးလေးတစ်ခုကြောင့် အကျပ်ရိုက်နေရလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ တွေးမိခဲ့ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ!

သို့သော်လည်း လက်ရှိ အခြေအနေကိုမူ လျစ်လျူရှုထား၍ မရပေ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မော့ချူး၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင် ပျို့အန်ခြင်း ဝေဒနာမှာ တစ်ရက်ထက်တစ်ရက် ပိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်..

အစပိုင်းတွင် သူမသည် ပျို့အန်ရုံသာ ရှိခဲ့ပြီး စားချင်စိတ်မှာလည်း တော်တော်လေး ကောင်းမွန်နေသေးသည်။

သို့သော် ယခုမူ သူမသည် အစားအစာများ၏ အနံ့ကိုပင် မခံနိုင်တော့ချေ!

ပြင်ဆင်ထားသော စိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ရုံရှိသေးသည်၊ မျိုပင်မချရသေးမီမှာပင် သူမသည် ပြန်လည် ပျို့အန်ချင်လာတော့သည်! ထို့နောက် ထိုထူးခြားသော ခွက်အသေးလေးကို ကိုင်ကာ ကောင်းကင်ကြီး တစ်ပြင်လုံး မှောင်မိုက်သွားပြီး နေနှင့်လတို့ ကွယ်ပျောက်သွားတော့မတတ် အသည်းအသန် အန်တော့သည်...

"ရှောင်ချူး၊ ဒါလေးကို နောက်တစ်ခေါက်လောက် ထပ်ပြီး မြည်းစမ်းကြည့်ပါဦးလား?"

နျဉ်ယွိယွမ်သည် ခြေဖွဖွနင်းကာ မီးဖိုချောင်ထဲမှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဟင်းလျာအချို့ကို ယူဆောင်လာပြီး ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည်။

စဉ်းစားကြည့်စမ်းပါ၊ သူမ ဘယ်လိုလုပ် အစားမစားဘဲ နေနိုင်ပါ့မည်နည်း။

ရှောင်ချူးက ဗိုက်ထဲတွင် ကလေးတစ်ဦး လွယ်ထားရသည်ကို မပြောပါနှင့်ဦး၊ သာမန်လူတစ်ယောက်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ!

ဤကိစ္စအတွက် နျဉ်ယွိယွမ်သည် 'အိမ်ရှင်ထီး' အဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။ အလုပ်ချိန်မှလွဲ၍ သူသည် သူ၏ အချိန်အများစုကို မီးဖိုချောင်ထဲတွင်သာ ကုန်ဆုံးစေပြီး ဟင်းလျာအမျိုးမျိုးကို လေ့လာနေခဲ့သည်!

ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ ဟင်းချက်စွမ်းရည်မှာ အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ဆရာကြီးဖြစ်သော မော့ချူးနှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မယုံဘူးလား။ ကြည့်လိုက်စမ်း!

ထမင်းစားပွဲ၏ အလယ်တွင် ကြက်စွပ်ပြုတ်တစ်ခွက် ရှိနေသည်။ ဆီများကို အကုန် ဖယ်ရှားထားပြီးဖြစ်ရာ သင်းပျံ့သော အနံ့နှင့် နူးညံ့သော အရသာတို့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤသင်းပျံ့သော အနံ့အသက်များက နှာခေါင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာသဖြင့် လူကို သွားရည်ကျမတတ် ဖြစ်စေသည်!

ကျန်ရှိသော ဟင်းလျာအနည်းငယ်မှာလည်း အရသာ အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသော်လည်း သေသေချာချာ မြည်းစမ်းကြည့်ပါက လတ်ဆတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်! ဟင်းလျာတစ်ခုချင်းစီမှာ အလွန်ပင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပုံရရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် စိတ်ချမ်းမြေ့စရာ ကောင်းလှသည်!

အရောင်၊ အနံ့နှင့် အရသာတို့အရ ဆိုရလျှင် ဤစားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာများသည် သေချာပေါက် ရမှတ် ၉၀ ကျော် ရရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုပါက အလွန်အကျွံ ပြောခြင်း မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ အခြားသူတစ်ဦးဦးသာဆိုလျှင် သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ဟင်းလျာများကို လုယူရန် အရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြပေလိမ့်မည်!

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ရှောင်ချူးသည်လည်း နှာခေါင်းကို ရှူလိုက်မိပြီး ဗိုက်ဆာသလို ခံစားလိုက်ရသည်...

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူမ တကယ်ပဲ ဗိုက်ဆာနေတာ ဖြစ်သည်!

သူမ၏ ဗိုက်ထဲတွင် ဘာတစ်ခုမှ မကျန်တော့ချေ။ ဤဟင်းလျာအချို့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားရသည်!

သို့သော်လည်း သူမ၏ လက်များကမူ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပျို့အန်ခြင်းကို ကြိုဆိုရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့်အနေဖြင့် ခွက်အသေးလေးကို မသိစိတ်က တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားမိဆဲ ဖြစ်သည်!

ရှောင်ချူး၏ မသိစိတ်က လှုပ်ရှားမှုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နျဉ်ယွိယွမ်၏ နှာခေါင်းထဲတွင် ခါးသီးသော ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရသည်!

ကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး၊ ၎င်းက သူ၏ ဇနီးလေးအပေါ် မည်မျှအထိ နှိပ်စက်ထားသနည်းဆိုလျှင် ဒါက အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီ!

"... ဒါဆို ကျွန်မ နည်းနည်းလောက် မြည်းစမ်းကြည့်ရမလား"

မော့ချူးက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်သည်။ သူမ အလွန်အမင်း ဗိုက်ဆာနေသော်လည်း ယခင်က ပျို့အန်ခဲ့သော ခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလှသဖြင့် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်!

သို့သော် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်ကို သိထားသည် မဟုတ်လား! ဘယ်လိုလုပ် အာဟာရဓာတ်များ ဖြည့်တင်းမှု မရှိဘဲ နေနိုင်ပါ့မည်နည်း။

သူမ ပြန်အန်ဦးမည်ဆိုလျှင်ပင် သူမအနေဖြင့် စားရန် ကြိုးစားရမည် ဖြစ်သည်!

"ဒီလိုလုပ်၊ ကိုယ် မင်းကို ခွံ့ကျွေးမယ်။"

နျဉ်ယွိယွမ်အနေဖြင့် မော့ချူးကို မည်သို့လျှင် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစေနိုင်ပါမည်နည်း။

သူသည် သူမ၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူမအား ပြုစုပေးတော့သည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် ကြက်စွပ်ပြုတ်တစ်ဇွန်းကို ခပ်လိုက်ပြီးနောက် ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးကို ယူကာ မော့ချူး၏ နှုတ်ခမ်းနားသို့ ဂရုတစိုက် ယူဆောင်လာခဲ့သည်...

မွှေးကြိုင်လှသော ကြက်စွပ်ပြုတ်ထံမှ အငွေ့များ တထောင်းထောင်း ထွက်ပေါ်နေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့်ပင် စားချင်စဖွယ် ကောင်းလှသည်ကို သိနိုင်သည်! သို့သော်လည်း ထိုအနံ့က မော့ချူး၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ မည်သို့ကြောင့်မသိ အလွန်ပင် အီလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် မော့ချူးက ပါးစပ်ကို ဖွင့်ပြီး သောက်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ကြက်စွပ်ပြုတ်၏ အရသာရှိမှုကို မခံစားရသေးမီမှာပင် နောက်ထပ် ရင်းနှီးပြီး ပြင်းထန်လှသော ပျို့အန်ချင်စိတ်က သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုးဝှေ့လာပြန်သည်!

မော့ချူးသည် နျဉ်ယွိယွမ်၏ လက်ကို အလောတကြီး တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး ခွက်အသေးလေးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ သူမ ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

"အော့—"

သူမသည် ကြီးစွာသော ခဲယဉ်းမှုဖြင့် ကြက်စွပ်ပြုတ်တစ်ငုံ၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို မျိုချလိုက်ရုံရှိသေးသည်၊ ယခုမူ ၎င်းကို အကုန် ပြန်အန်ထုတ်လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်!

၎င်းတင်မကသေးဘဲ မော့ချူးသည် ဤကာလအတွင်း ဘာမှ မစားနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဗိုက်မှာ အခြေခံအားဖြင့် အလွတ် ဖြစ်နေသည်။ သူမ အန်ပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းမှာ သာမန် အန်ချင်ယောင်ဆောင်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ သည်းခြေရည်များပင် ထွက်လာတော့မတတ် ဖြစ်ရသည်!

"တောက်! ဘာလို့ အစားစားလို့ မရရတာလဲ"

နျဉ်ယွိယွမ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရင်ကွဲမတတ် ခံစားချက်ဖြင့် မော့ချူး၏ ကျောပြင်ကို ပွတ်သပ်ပေးပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို သုတ်ပေးရန် တစ်ရှူးစတစ်ခုကိုပင် ယူလိုက်သည်။

ဤကာလအတွင်း မော့ချူးကို အစားတစ်ခုခု စားစေရန်အတွက် နျဉ်ယွိယွမ်သည် သူ၏ ဟင်းချက်စွမ်းရည် အားလုံးကို အသုံးချခဲ့သည်။ သူ ချက်ပြုတ်သော အရသာမှာ လေးလေးပင်ပင်မှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အရသာအထိ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း မော့ချူးက မစားနိုင်ချေ။ သူမ အစားအစာ၏ အနံ့ကို ရလိုက်သည်နှင့် စတင် ပျို့အန်တော့သည်။ ဤအရာကြောင့် သူမ၏ စားချင်စိတ် ပျောက်ဆုံးသွားရုံသာမက ဆင်းရဲဒုက္ခများစွာကိုလည်း ခံစားခဲ့ရသည်!

"ဘယ်လိုလဲ။ သက်သာသွားပြီလား"

နျဉ်ယွိယွမ်က ရှောင်ချူးကို ရေနွေးနွေးတစ်ခွက်လုံး တိုက်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ သူမ ပြန်လည် သက်သာလာတော့သည်။

"အခုထိ... နေလို့ မကောင်းသေးဘူး..."

မော့ချူး၏ လေသံတွင် ဝမ်းနည်းမှုအချို့ ပါဝင်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ဆိုဖာပေါ်၌ အားနည်းစွာ မှီတွဲနေမိသည်။

စဉ်းစားကြည့်စမ်းပါဦး၊ ဤအရာက ဘယ်လိုလုပ် နေလို့ကောင်းပါ့မည်နည်း။

မော့ချူးသည် မူလကတည်းက အစားအသောက် မက်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူမသည် ဤမျှလောက် များပြားလှသော အစားအစာများကို ချက်ပြုတ်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ!

သို့သော် ယခုမူ သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေချိန်တွင် ကိုယ်ဝန်ဆောင် တုံ့ပြန်မှုမှာ ပြင်းထန်လှသည်! မိမိရှေ့မှောက်ရှိ အရသာရှိသော အစားအစာများကို ကြည့်ရင်း သူမ မစားနိုင်ဘဲ တောင့်တနေရုံသာ ရှိတော့သည်!

ဤခံစားချက်က တကယ့်ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုပင် ဖြစ်သည်!

နျဉ်ယွိယွမ်က ဘေးကနေ ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေရသည်!

အစပိုင်းတွင်မူ မော့ချူး၏ စားချင်စိတ်က အလွန်ကောင်းမွန်လွန်းလှသဖြင့် သူ စိုးရိမ်ခဲ့ရပြီး သူမကို အလွန်အကျွံ မစားရန်ပင် တားဆီးခဲ့သေးသည်!

ခဏအတွင်းမှာပင် အခြေအနေက ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ ရှောင်ချူး အလွန်အကျွံ စားခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူမ လုံးဝ မစားနိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်!

ဤအကြောင်းကြောင့် မူလက မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင် ရှိခဲ့သော အိမ်တော်ဟောင်းကြီးမှာ ရုတ်တရက်ပင် မှုံမှိုင်း သုန်မှုန်သွားတော့သည်..

အမြဲတမ်း မောက်မာဟန်ဆောင်တတ်သော အဘိုးနျဉ်ပင်လျှင် မပျော်ရွှင်နိုင်တော့ချေ! ၎င်းကို မြင်သည့်အခါ သူသည် သူ၏ မိတ်ဆွေများထံ ဆက်သွယ်ပြီး ပျို့အန်ခြင်းကို ရပ်တန့်စေမည့် အရာတစ်ခုခု ရှာဖွေပေးရန် အကူအညီ တောင်းခဲ့သည်။

သို့သော် အဓိကအချက်မှာ ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်အတွင်း မည်သူကမျှ ကိုယ်ဝန်မရှိခဲ့ကြသဖြင့် မည်သူက ဤအရာကို အချိန်ပေးပြီး ဂရုစိုက်နေပါမည်နည်း။

အကယ်၍ သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် ပျို့အန်ခြင်းကို ရပ်တန့်စေမည့် အရာတစ်ခုခုကို ရှာဖွေမည်ဆိုပါက မည်သည့်နေရာက စတင်ရမည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့ချေ...

"နျဉ်ယွိယွမ်၊ ဒီဟင်းတွေကို... ယူသွားလိုက်ပါ၊ အကုန်လုံးကို ယူသွားလိုက်တော့!"

မော့ချူးက နျဉ်ယွိယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် သူမ၏ ခေါင်းကို မြှုပ်ထားရင်း သူမ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် ဗလုံးဗထွေး ဖြစ်နေသည်။

သူမသာ အစားအစာများကို ထပ်ကြည့်မိပါက... ထိုအရသာက အလွန်ပင် ခံရခက်လွန်းလှသည်!

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ အောက်ကို ယူသွားလိုက်မယ်။ အခုချက်ချင်း ယူသွားခိုင်းလိုက်မယ်!"

နျဉ်ယွိယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဘေးရှိ ကျုံးဝမ်အား လျင်မြန်စွာ မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် စားပွဲပေါ်ရှိ အငွေ့တထောင်းထောင်း ထွက်နေသော ဟင်းလျာအချို့မှာ အောက်သို့ အမြန် ယူဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။ ဟင်းတွေအားလုံးကို ယူသွားပြီ။ စိတ်မကောင်းမဖြစ်နဲ့တော့နော် ဟုတ်ပြီလား"

နျဉ်ယွိယွမ်က မော့ချူးကို နူးညံ့စွာ ချော့မြှူလိုက်သည်။ သူသည် အရုပ်ကြီးတစ်ရုပ်ကို ပွေ့ပိုက်ထားသကဲ့သို့ သူမအား ပွေ့ချီထားပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် သူမ၏ ကျောပြင်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်ပင် နူးညံ့ပြီး ကြင်နာယုယမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်!

ကျုံးဝမ်နှင့် အခြားသူများမှာမူ ၎င်းကို အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း စုန့်ချင်းစုန့်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့် ဦးလေးဝမ်မှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မျက်တွင်းထဲမှ ပြူးထွက်လာတော့မတတ် ဖြစ်ရသည်!

အမေရေ! အဖွဲ့ချုပ်တစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားလှသည့် အကြီးအကဲ နျဉ်သည် အိမ်တွင်မူ တကယ့်ကို သစ္စာရှိသော ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေတာလား?!

ဤကွာဟချက်က သိသာလွန်းလှသည် မဟုတ်လား။ သူ အလွန် ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် အသက်ပင် ရှူရခက်ခဲသွားမတတ် ဖြစ်ရသည်!

မော့ချူးသည် မသိစိတ်ကပင် ဦးလေးဝမ်၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာကို ဖျတ်ခနဲ မြင်လိုက်ရသဖြင့် မရှက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူမသည် နျဉ်ယွိယွမ်၏ ရင်ဘတ်ကို အမြန် တွန်းလိုက်ပြီး တိုးညင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မကို ထပ်ပြီး မချီထားနဲ့တော့။ ခဏလောက် မတ်မတ် ထိုင်ပါရစေ။"

"... ကောင်းပြီ။"

နျဉ်ယွိယွမ် ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် အမြန် သဘောတူလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်ဝန်းများက အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဦးလေးဝမ်အား ဖျတ်ခနဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤအကြည့်တစ်ချက်နှင့်တင် ဦးလေးဝမ်အနေဖြင့် ဘာကို နားမလည်ဘဲ နေပါမည်နည်း။

သူသည် သူ၏ ခံစားချက်များကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး တည်ကြည်သော ပုံစံကို ဖော်ဆောင်လိုက်တော့သည်။

နျဉ်ယွိယွမ်က မော့ချုူးကို ဆိုဖာပေါ်တွင် မှီ၍ ထိုင်စေလိုက်သည်။ သူမ ခေါင်းမော့လိုက်ရုံရှိသေးသည်၊ သူမ၏ အစ်ကိုကြီးနှင့် စုန့်ချင်းစုန့်တို့၏ လက်များမှာ သူတို့၏ လက်အင်္ကျီအောက်တွင်... တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်!

အင်း... ဖြစ်နိုင်တာက သူမ ဗိုက်ဆာလွန်းလို့ မျက်စိဝေပြီး မှားမြင်တာများလား။

မော့ချူးသည် သူမ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများကို အားကုန် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြည့်လိုက်ပြန်သည်!

အမေရေ! သူမ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ!

ဤလူနှစ်ဦး၏ လက်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆုပ်ကိုင်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်!

မော့ချူး၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ခတ်သွားရပြီး သူမ၏ မျက်နှာထက်၌ ထူးခြားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုနဲ့ စုန့်တို့ကြားမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။ ရှင်းပြဖို့ မလိုဘူးလား"

ဒီလူနှစ်ယောက်က ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိစေဘဲ တိတ်တဆိတ် လက်တွဲနေခဲ့ကြတာပဲ!

အကယ်၍ သူမသာ မျက်စိမလျှင်ပါက သူတို့တွေ ဘယ်လောက်အထိ ထပ်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားကြဦးမည်ကို မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။

"ရှင်းပြရမယ်လား။ ဘာကို ရှင်းပြရမှာလဲ"

မော့ယန် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက စုန့်ချင်းစုန့်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ လေသံမှာလည်း နူးညံ့သွားသည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက် တူတူ ရှိနေကြတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

အလိုလေး! သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်တဲ့ ပုံစံကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး၊ တကယ့်ကို စေးကပ်နေတာပဲ!

မော့ချူးက ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"အခုထိ ရယ်နေတုန်းပဲလား"

မော့ယန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မော့ချူး၏ အမူအရာ အနည်းငယ်ကို မိသွားသည်။

"မင်း... မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ပြဿနာကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်သင့်တယ်နော်။ ဘာမှ စားလို့မရတာ၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

စကားအဆုံးတွင် မော့ယန်လည်း မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ!

"ကျွန်မလည်း ဒီလို မဖြစ်ချင်ပါဘူး။" ဤအကြောင်းအရာကို ပြောဆိုလိုက်သည့်အခါ မော့ချူးက သက်ပြင်းအသာချလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အဓိကအချက်က ခန္ဓာကိုယ်က ပုန်ကန်ချင်နေတာလေ!"

ဤမျှ ပြင်းထန်လှသော သဘာဝ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုကို သူမ ဘယ်လိုလုပ် ထိန်းချုပ်နိုင်ပါ့မည်နည်း။ သူမလည်း နေရထိုင်ရ ခက်ခဲနေတာ ဖြစ်သည်!

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကိုယ်တို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားမှာပါ။"

နျဉ်ယွိယွမ်က လက်လှမ်း၍ မော့ချူး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးကာ နူးညံ့စွာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

သို့သော် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ဤမျှလောက် များပြားလှသော လူများထဲတွင် အစိုးရိမ်ဆုံးသူမှာ သေချာပေါက် နျဉ်ယွိယွမ် ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်!

"အင်း။"

မော့ချူး ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရှစ်လ သို့မဟုတ် ကိုးလတိတိ အသည်းအသန် ပျို့အန်နေရသည်ဟူ၍ သူမ မကြားဖူးချေ။ အများဆုံးဆိုလျှင် ဤကာလအပိုင်းအခြားကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရုံမျှသာ ရှိလိမ့်မည်!

နေပါဦး! တစ်ခုခု... မှားယွင်းနေသလိုပဲ။

မော့ချူး ရုတ်တရက် သတိဝင်လာပြီး နျဉ်ယွိယွမ်နှင့် ကျုံးဝမ်တို့ကို အနည်းငယ် အံ့ဩသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဘာကြောင့် ဤလူများသည် မော့ယန်နှင့် စွမ်းအားရှင်ဆုန့်တို့၏ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဤမျှအထိ တည်ငြိမ်နေကြရတာလဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက...

"အစ်ကိုနဲ့ စုန့်ချင်းစုန့်အကြောင်းကို ရှင်တို့ ကြိုတင် သိထားကြတာလား"

"ဟုတ်တယ်။"

နျဉ်ယွိယွမ်၊ ကျုံးဝမ်နှင့် အခြားသူများက သာမန် အမူအရာများဖြင့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

"အစ်ကိုက ရှင်တို့ကို ပြောပြတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ရှင်တို့ဘာသာ ရှာတွေ့ခဲ့ကြတာလား။"

"သူတို့က ဒီလောက်အထိ ထင်ထင်ရှားရှား ပြသနေတာကို မမြင်ဘဲ ဘယ်လိုနေနိုင်ပါ့မလဲ" ကျုံးဝမ် ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မော့ချူး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ကွက်ခနဲ မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။

သွားပါပြီ၊ သွားပါပြီ၊ သူမ လုံးဝ မမြင်မိခဲ့တာ အမှန်ပင်! ကိုယ်ဝန်ရှိတာက တကယ်ပဲ သူမကို ငတုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တာများလား။