အခန်း ၆၈၅
Vol. 46 Ch. 685
အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း
အပိုင်း ၆၈၅
ဝါးကျည်တောက်ထမင်း ကျက်ရန်အတွက် အချိန်အနည်းငယ် ထပ်၍လိုအပ်နေသေးသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ နှပ်ထားသော မျှစ်များမှာမူ ယခုအခါ ချက်ပြုတ်ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နျဉ်ယွိယွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် မျှစ်များအပေါ်သို့ နှမ်းဆီအနည်းငယ် ဆမ်းပေးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ကို သမအောင် မွှေနှောက်ပြီးနောက် ပန်းကန်အသေးလေးတစ်လုံးထဲသို့ ခပ်ထည့်ကာ မော့ချူးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
မော့ချူး၏ တာမီနယ်မှတစ်ဆင့် အင်တာနက်အသုံးပြုသူများသည် 'မျှစ်နှပ်ကြော်' ၏ တကယ့် အသွင်အပြင်ကို မြင်တွေ့ခွင့် ရရှိသွားကြသည်။
ဂလု–
ဒါကတော့ သံသယဝင်စရာမလိုဘဲ လူတိုင်း သွားရည်မြိုချလိုက်ကြတဲ့ အသံပဲ ဖြစ်သည်!
မျှစ်အပိုင်းအစလေးများမှာ ဖြူစင်နုနယ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အရသာများမှာ အတွင်းထဲအထိ နက်ရှိုင်းစွာ စိမ့်ဝင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် နှမ်းဆီအလွှာလေး တစ်ထပ် ဖုံးလွှမ်းနေသည့်အခါ ၎င်းက အေးမြပြီး အရောင်အဝါလေး တောက်ပနေကာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် တကယ့်ကို အစာစားချင်စိတ်ကို နှိုးဆွပေးနိုင်လောက်သည်။
"ဒီမှာ!"
နျဉ်ယွိယွမ်က ရှောင်ချူးထံသို့ တူတစ်စုံ ကမ်းပေးရင်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အရင်ဆုံး မြည်းစမ်းကြည့်ပါဦး။ အရသာ ရှိရဲ့လားလို့"
ရှောင်ချူး၏ ပြင်းထန်သော ကိုယ်ဝန်ဆောင် အော့အန်ခြင်း ဝေဒနာအကြောင်းကို လူတိုင်း အတိုင်းအဆတစ်ခုအထိ နားလည်ထားကြသည်။ ရှောင်ချူး ခံစားနေရသည့် ဒုက္ခအတွက် သူတို့ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင်မူ မအော်ဘဲ မနေနိုင်ကြချေ —
"ကိစ္စမရှိပါဘူး! ရှောင်ချူးသာ စားလို့မရရင် ကျွန်တော်တို့ ရှိသေးတာပဲ!"
သူတို့သည် ရှောင်ချူး စားကြွင်းစားကျန်များကို ကောက်စားရန်ပင် နည်းနည်းမျှ စိတ်ထဲမထားကြချေ။ အခြားသူများကို ကူညီရခြင်းက ကောင်းမွန်လှပြီး သူတို့က ထိုမျှလောက်အထိ အတ္တကင်းမဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်!
သူမ၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေသော ကျိုးလင်မှာမူ မော့ချူးအတွက် အထူးပြင်ဆင်ထားသော အော့အန်ခွက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ အခြေအနေ မဟန်သည်ကို မြင်သည်နှင့် သူ ချက်ချင်းပင် ကူညီရန် ပြေးဝင်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။
လူအုပ်ကြီးက သူမကို စိုက်ကြည့်နေကြသဖြင့် ရှောင်ချူးတွင် ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တူကို ကိုင်ထားသော သူမ၏ လက်ကလေးပင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။
ဤမျှစ်နှပ်တစ်ပန်းကန်တည်းတင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် သုံးစွဲနိုင်မည့် အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်! အကယ်၍ ၎င်းကို ဖက်ဒရယ်ဒင်္ဂါးများနှင့်သာ လဲလှယ်မည်ဆိုပါက သူမ ရေတွက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ!
ဤအချိန်တွင် မော့ချူးသည် 'ကောင်းကင်ထိမြင့်သော စျေးနှုန်း' ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုတာကို အမှန်တကယ် နားလည်သွားခဲ့ရသည်။
နျဉ်ယွိယွမ်သည် ရှောင်ချူးအပေါ် မည်မျှပင် ဂရုစိုက်ပူပန်ပေးပါစေ၊ သူကတော့ လုံလောက်သည်ဟု မည်သည့်အခါမျှ မထင်ချေ!
ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရှောင်ချူး၏ အခြေအနေ တစ်ခုခု မူမမှန်ဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။ သူက ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကာ အခြားသူများကို လျင်မြန်စွာ မျက်စိမှိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကဲ၊ သူမကို ဝိုင်းမနေကြနဲ့တော့။ ဒီဘက်ကို လာပြီး ငါ့ကို ကူညီကြဦး..."
ဒီဆင်ခြေက တကယ့်ကို အတတ်ပညာ မပါလှချေ!
နျဉ်ယွိယွမ်ကလွဲလို့ ကျန်တဲ့လူတွေအားလုံးက မီးဖိုချောင်ထဲ ဝင်သွားတာနဲ့ မီးဖိုချောင်ဖျက်ဆီးသူတွေ ဖြစ်သွားကြမယ့်လူတွေ မဟုတ်ပါလား။ 'ကူညီရမယ် ဟုတ်လား? လာပြီး နောက်မနေပါနဲ့!'
သို့သော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ လိမ္မာပါးနပ်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် နျဉ်ယွိယွမ်၏ မျက်ရိပ်မျက်ကဲကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပြီ၊ ငရုတ်သီးတွေ မဆေးရသေးဘူး မဟုတ်လား။ ထားခဲ့လိုက်ပါ!"
"ဒါဆို... ကျွန်တော် အစားအစာတွေရဲ့ အပူချိန်ကို သွားကြည့်လိုက်မယ်။"
…
စောစောက မော့ချူးကို တင်းကြပ်စွာ ဝိုင်းအုံထားကြသော လူအနည်းငယ်မှာ ယခုအခါ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆုတ်ခွာသွားကြသဖြင့် သူမ နောက်ဆုံးတွင် ပို၍စိတ်သက်သာရာရသွားတော့သည်။
သူမသည် လက်ထဲမှ တူကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း မျှစ်အပိုင်းအစလေးတစ်ခုကို အသာအယာ ညှပ်လိုက်သည်။ သူမ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ၎င်းကို ပါးစပ်ထဲသို့ ခွံ့လိုက်သည်...
နျဉ်ယွိယွမ်နှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားကြသော်လည်း သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် အာရုံမစိုက်ဘဲ နေပါမည်နည်း။ သူတို့အားလုံးသည် သူခိုးများကဲ့သို့ပင် မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ မော့ချူးကို ခိုးကြည့်နေကြသည်!
မျှစ်အပိုင်းအစလေးမှာ မော့ချူး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် ဗုံတီးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အလွန်အမင်း ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြရသည်!
… အောင်မြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရှုံးနိမ့်ခြင်းက ဤလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုတည်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေပေသည်!
၎င်းက သီအိုရီအရ တော်တော်လေး ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသော်လည်း လက်တွေ့တွင် အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါ မည်သို့သော ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာမည်ကို မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။
သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။
အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်လှသော အဘိုးလျိုပင်လျှင် ယခုအခါ မသိစိတ်ကနေ သူ၏ လက်ကြီးဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ဖိထားမိသည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံများမှာ မြန်ဆန်နေပြီး သူ၏ နှာခေါင်းပေါက်များ ရှုံ့ပွ၊ ရှုံ့ပွ ဖြစ်နေသည်ကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ရသည်။
နျဉ်ယွမ်ယွမ်ကမူ ပို၍ပင် လွန်ကဲလှသေးသည်!
သူသည် လက်ရှိတွင် အဖြူရောင် ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ အားအလွန်အမင်း စိုက်ထုတ်မိသွားသောကြောင့် သူသည် ပန်းကန်လုံး၏ အစွန်းတစ်ဖက်တွင် နက်ရှိုင်းသော လက်ဗွေရာတစ်ခုကိုပင် ထင်ကျန်စေခဲ့သည်!
အမှန်တော့ မော့ချူးကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအချိန်က စိတ်မအေးဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ သူမ၏ ဖျားနာမှု ဝေဒနာ ထပ်မံ ဖြစ်ပွားလာမည်ကို သူမ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့မိသည်... သူမသည် ဤအဖိုးတန်လှသော မျှစ်တစ်ပန်းကန်ကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။
သို့သော်လည်း ဤမျှစ်လေးက ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မော့ချူး၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားခဲ့ရသည်!
သူမ၏ ယခင်က စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် တိမ်တိုက်များထဲသို့ လွင့်ပျံပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်!
ဝါး!
တကယ့်ကို အရသာ ရှိတာပဲ!
ဤမျှစ်၏ အရသာမှာ အလွန်ပင် လန်းဆန်းစေလှသည်!
တစ်ချက်ကိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ဂျွတ်ကနဲ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက ကြွပ်ဆတ်ပြီး လတ်ဆတ်လှသည်!
ရိုးရှင်းသော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် အနည်းငယ်က မျှစ်၏ ဖန်ခါးသော အရသာကို ဖယ်ရှားပေးရုံတင်မကဘဲ မျှစ်၏ မူလလတ်ဆတ်မှုကိုပါ လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်!
မျှစ်ကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ရတဲ့ ပထမဦးဆုံး ခံစားချက်ကတော့ နုနယ်လှခြင်းပင်!
ခုနတင် တူးထုတ်လာခဲ့တဲ့ မျှစ်ကို အဆင့်တစ်ဆင့် သို့မဟုတ် နှစ်ဆင့်မျှဖြင့်သာ ၎င်း၏ မူလအရသာကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်!
၎င်းအပြင် ဤပုံမှန်အပင်ထဲရှိ စွမ်းအင်မှာ ပိုမို၍ ဖြူစင်သန့်ရှင်းလှသည်။ ပါးစပ်ထဲရှိ အရသာပင်လျှင် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် လှပဆန်းကြယ်လှသည်!
ပို၍ ရှားပါးလှသည်မှာ ဤအရသာက အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် အရသာထူးများကိုပါ ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်!
လတ်ဆတ်နုနယ်မှု၏ နောက်ကွယ်တွင် အနည်းငယ် ချဉ်စူးစူး အရသာလေး ရှိနေပြီး ၎င်းက အစာစားချင်စိတ်ကို ချက်ချင်း နှိုးဆွပေးလိုက်သည်။
မျှစ်တစ်ခုလုံးကို မျိုချပြီးနောက်တွင် အရသာကို အနည်းငယ် ပြန်လည် ခံစားကြည့်နိုင်သည်။ နှုတ်ခမ်းအစွန်းတွင် ချိုမြိန်သော အရသာ အရိပ်အယောင်လေးပင် ကျန်ရှိနေခဲ့သဖြင့် လူကို ပို၍တောင့်တသွားစေသည်။
တကယ့်ကို အရသာ ရှိလှတာပဲ!
မော့ချူး၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသော ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုများမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြေပျောက်သွားခဲ့ရပြီး သူမသည် အားပါးတရ စတင် စားသောက်တော့သည်!
သူမ၏ ပါးစပ်မှာ ဘယ်တော့မှ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ!
…
ပန်းကန်ထဲရှိ မျှစ်များ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး လျော့နည်းသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ချူးတွင် အော့အန်ခြင်း လက္ခဏာများ ထပ်၍ဖြစ်ပေါ်မလာတော့ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူမသည် ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းလေးများမှာပင် လခြမ်းကွေးလေးကဲ့သို့ ပြုံးယောင်သန်းနေခဲ့သည်...
နျဉ်ယွိယွမ် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းအစွန်းများလည်း အပေါ်သို့ ကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်...
"အဆင်ပြေသွားပြီ! ပုံမှန်အပင်ကနေ လုပ်ထားတဲ့ ဒီစိတ်ဝိဉာဉ်အစားအစာက တကယ်ပဲ အသုံးဝင်တာပဲ!"
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်လှသော ကျုံးဝမ်ပင်လျှင် ပျော်ရွှင်လွန်းသဖြင့် သူ၏ လက်သီးများကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။ ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှပေသည်! ယခုအခါ ရှောင်ချူး ကိုယ်ဝန်ဆောင် အော့အန်ခြင်း သက်သာသွားပြီဖြစ်၍ သူ အချက်အလက်များ ရှာဖွေရန်အတွက် တစ်ညလုံး အိပ်ရေးပျက်ခံနေစရာ မလိုတော့ချေ။ သူ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းမွန်စွာ အိပ်စက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်... တကယ့်ကို ပင်ပန်းခဲ့ရတာပဲ။
"မှန်တာပေါ့!"
အဘိုးလျိုက သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဒါတွေအားလုံးက နျဉ်ယွိယွမ်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်သည်!
သူသာ မရှိခဲ့ရင်...
"နေဦး! ဗိုလ်ချုပ်နျဉ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ လက်ထဲက အဲဒါက ဘာကြီးလဲ... "
အဘိုးလျို၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော စကားသံနှင့်အတူ လူတိုင်းက ခေါင်းလှည့်ကာ သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်ကြသည်!
တောက်!
နျဉ်ယွိယွမ်ရဲ့ လက်ထဲက အဲဒီအရာက ဘာကြီးလဲ။
၎င်းက ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိနေသည်။ အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများမှာ ချိုင့်ဝင်နေပြီး အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများမှာမူ လန်ထွက်နေသည်။ ၎င်းအပြင် ထင်ရှားလှသော လက်ဗွေရာများစွာလည်း ရှိနေသေးသည်။
၎င်းကို အနုပညာလက်ရာတစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုရန်မှာ အလွန်ပင် စိတ္တဇဆန်လွန်းလှသည်။ ၎င်းက လက်တွေ့အသုံးချ အိမ်သုံးပစ္စည်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းက ဘာကြီးလဲဆိုတာကိုမူ သူတို့ မခွဲခြားနိုင်ကြချေ...
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ နျဉ်ယွိယွမ် ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ အေးခဲသွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် သူက ထိုအရာကို သူ၏ လက်ကြီးဖြင့် အသာအယာ ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး မရေမရာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
"အော်... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး..."
ဤသို့ ပြောဆိုရင်း သူသည် ထိုအရာကို အမှိုက်ပုံးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်တော့သည်!
Live အခန်း၏ ပြင်ပတွင်မူ ၃၆၀ ဒီဂရီ ပတ်လည်ကနေ စောင့်ကြည့်နေကြသော အင်တာနက်အသုံးပြုသူများမှာ ရယ်မောလွန်းသဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြရသည်!
ဟာဟာ! ဒါက ဗိုလ်ချုပ်နျဉ် အစကတည်းက လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့ အဖြူရောင် ပန်းကန်လုံးကြီးဆိုတာ ထင်ရှားလှပေသည်!
သို့သော်လည်း သူသည် ရှောင်ချူးကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သဖြင့် အားစိုက်မိကာ ပန်းကန်လုံးကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်!
၎င်းကို ပစ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် သူသည် ဝါးကျည်တောက်ထမင်းဆီသို့ တမင်တကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သေးသည်။ ကျွတ် ကျွတ်! ဒီပုံစံလေးက တကယ့်ကို ချစ်စရာမကောင်းဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
"ဝါး! တကယ့်ကို မွှေးပျံ့နေတာပဲ!"
နျဉ်ယွိယွမ်သည် ဝါးကျည်တောက်၏ ထိပ်ဝတစ်ဖက်ကို ပိတ်ထားသော ဝါးရွက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ရုံရှိသေးသည်၊ ပေါ့ပါးပြီး ကြာရှည်ခံလှသော ရနံ့မွှေးမွှေးလေးက လူတိုင်း၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ချက်ချင်းပင် တိုးဝင်လာခဲ့တော့သည်!
အစားသရဲလေး ဖြစ်သော ကျိုးလင်သည် အရင်ဆုံး မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ နှာခေါင်းကို အားရပါးရ ပွတ်သပ်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်မိသည်!
ခေတ္တမျှအတွင်းမှာပင် မော့ချူးသည် ပန်းကန်ထဲရှိ မျှစ်နှပ်များကို ကုန်လုနီးပါး စားသောက်ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ ဝါးကျည်တောက်ထမင်း၏ ရနံ့မွှေးမွှေးကို ရရှိလိုက်သည့်အခါ သူမ၏ ခေါင်းက ဝှူးကနဲ လှည့်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းလေးများမှာလည်း အရောင်တောက်နေခဲ့သည်!
အခြားနည်းလမ်း မရှိချေ။ သူမ ယခင်က အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆာလောင်နေခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား... ယခုအခါ သူမ နောက်ဆုံးတွင် အဝစားနိုင်ပြီဖြစ်၍ သဘာဝအတိုင်းပင် ဗိုက်ကို ပွင့်လင်းစွာ ထားရှိကာ စားသောက်ရပေလိမ့်မည်!
အကယ်၍ မော့ချူးသာ စားချင်သည်ဆိုပါက နျဉ်ယွိယွမ်သည် လက်နှစ်ဖက် ခြေနှစ်ဖက်လုံး မြှောက်ကာ သေချာပေါက် ထောက်ခံမည့်သူ ဖြစ်သည်!
ဝါးကျည်တောက်ထမင်း လုံးဝ ကျက်သွားသည်ကို မြင်သည်နှင့် သူ ချက်ချင်းပင် ရှောင်ချူးထံသို့ သယ်ဆောင်လာပေးပြီး နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မြန်မြန် စားလိုက်ဦး။"
"အာ၊ အင်း!"
မော့ချူး၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်ပင် ပြတ်သားလှပေသည်!
နျဉ်ယွိယွမ်သည် ပိတ်ထားသော ဝါးရွက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရနံ့မွှေးမွှေးလေးမှာ အခန်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မော့ချူးသည် လက်ထဲတွင် ဇွန်းအသေးလေးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူမ စတင် စားသောက်တော့မည့် အချိန်တွင် နျဉ်ယွိယွမ် ရုတ်တရက် တန့်သွားပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
"အော် ဒါနဲ့၊ ကျွန်မ ဒါကို မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်!"
ဤသို့ ပြောဆိုရင်း မော့ချူးသည် အချက်ပြစက်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် နှိပ်လိုက်သည်။
တစ်စက္ကန့် သို့မဟုတ် နှစ်စက္ကန့်ပင် မပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် Live အခန်းထဲရှိ အင်တာနက်အသုံးပြုသူများသည် ဝါးကျည်တောက်ထမင်း၏ ရနံ့မွှေးမွှေးကို အမှန်တကယ် ရရှိခံစားလိုက်ကြရသည်။
"ရှုးရှုးရှဲရှဲ!"
သွားရည်မြိုချလိုက်ကြသော အသံများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြတော့သည်!
အင်တာနက်အသုံးပြုသူများမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြရပြီး သူတို့၏ နှာခေါင်းများမှာလည်း အလိုလို ရှုံ့ပွရှုံ့ပွ ဖြစ်သွားကြရသည်!
အိုး အိုး! တကယ့်ကို မွှေးပျံ့လှတာပဲ!
ရှောင်ချူးက တကယ်ပဲ 'ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်မုဒ်' ကို ဖွင့်လိုက်တာပဲ!
၎င်းက ခြောက်ဆင့်ရှိသော Live အခန်းများသာ ရရှိနိုင်မည့် အထူးလုပ်ဆောင်ချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိထားကြသည်။
လက်ရှိတွင် လူဦးရေ အများဆုံး ရှိနေသော ရှောင်ချူး၏ Live အခန်းသည် သဘာဝအတိုင်းပင် ဤအမျိုးအစားထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။
ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်မုဒ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက်တွင် Live အခန်းထဲရှိ အခြားသော အွန်လိုင်းကြည့်ရှုသူများသည် Live လွှင့်သူ၏ ရနံ့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရရှိခံစားနိုင်ကြရပြီး၊ အစာစားနေရသော ခံစားချက်ကိုပင် အနည်းငယ် တူညီစွာ ခံစားရစေသည်။ ရုပ်ပုံများနှင့် အသံများ၏ ကြည်လင်ပြတ်သားမှု အဆင့်ပင်လျှင် အဆင့်များစွာ မြင့်တက်သွားခဲ့ရသည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာသို့ ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ခံစားချက်ကို ရရှိစေသည်!
ဝါး!
အမှန်တော့ အင်တာနက်အသုံးပြုသူ အများစုသည် အဆင့်မြင့် Live အခန်းများတွင် ဤလုပ်ဆောင်ချက် ရှိနေသည်ကို သိရှိထားကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး ရှောင်ချူးကို သတိမပေးခဲ့ကြချေ။
ဤကဲ့သို့ ကုတ်ခြစ်ခံရသလို ခံစားချက်မျိုးက လူကို တကယ့်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်လွန်းလှသည်!
သူတို့သည် ရနံ့ကို ရရှိနိုင်ပြီး ဝါးစားနေသော လှုပ်ရှားမှုကိုပင် ခံစားနိုင်ကြသော်လည်း၊ ၎င်းကိုမူ မြည်းစမ်းခွင့် မရှိကြချေ... ပြောပြစမ်းပါဦး၊ ဤခံစားချက်က လူတစ်ယောက်ကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား!
သူတို့ လက်ရှိတွင် ရှောင်ချူးကို တကယ့်ကို ချစ်လည်းချစ်မိသလို၊ မုန်းလည်း မုန်းမိကြတော့သည်!
အမှန်တော့ အင်တာနက်အသုံးပြုသူများသည် ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်မုဒ်ကို မိမိတို့ဘာသာ တစ်ဖက်သတ် ပိတ်ပစ်ရန် ရွေးချယ်နိုင်ကြသော်လည်း၊ ဝါးကျည်တောက်ထမင်း၏ ဝေးကွာလှသော ရနံ့မွှေးမွှေးကို ရရှိလိုက်သည်နှင့် သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ဤမျှလောက်အထိ ရက်စက်နိုင်ပါတော့မည်နည်း။
ထားလိုက်ပါတော့! ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ပစေတော့!