အခန်း ၆၈၈

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၈၈

"ဘာ... သန္ဓေသား နှစ်ခု ဟုတ်လား"

နျဉ်ယွိယွမ် တစ်စုံတစ်ရာ မပြောနိုင်မီမှာပင်၊ သူ၏ဘေး၌ မတ်တပ်ရပ်နေသော အဖိုးလျိုက စတင်အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ထိုဆူညံသံမှာ ကမ္ဘာမြေကြီးပင် တုန်ဟည်းသွားမတတ် အလွန်ကျယ်လောင်လှသည်။

အဖိုးအိုလျိုသည် မျက်လုံးများကို အဝိုင်းသား ဖွင့်လျက် ကျုံးဝမ်ကို ဒေါသတကြီး ဆွဲဖယ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

၎င်းကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သန္ဓေသားနှစ်ခုဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည့်အခါ၊ အဖိုးလျိုသည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ တဟားဟားရယ်မောခြင်း သံသရာထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး လုံးဝ ရပ်တန့်၍ မရတော့ပါချေ။

"မှန်တယ်! နှစ်ခု! သန္ဓေသား နှစ်ခုပဲ!"

အစောပိုင်းလများတွင် သန္ဓေသား၏ အရွယ်အစား သေးငယ်လွန်းလှသဖြင့် သူတို့ ဤပြဿနာကို သတိမထားမိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ သူတို့အနေဖြင့် အမြွှာပူးရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မတွေးရဲခဲ့ကြခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုကဲ့သို့သော ခေတ်ကာလတွင် ကလေးတစ်ယောက် ကိုယ်ဝန်ဆောင်နိုင်ခြင်းကပင် ထူးခြားဆန်းပြားလှသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်ကို သိထားရမည်။ ၎င်းမှာ အဖွဲ့ချုပ်အစိုးရ တစ်ခုလုံးက သင့်ကို လက်ဖျားပေါ်တင်၍ အလိုလိုက်ထားရန် ထိုက်တန်လှပေသည်။

သို့သော် ယခုမူ ရှောင်ချူး၌ အမှန်တကယ်ပင် အမြွှာကိုယ်ဝန် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအကြိမ်တွင် သူမ၌ နုနယ်လှသော ကလေးငယ် နှစ်ဦးရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ... သုတေသနလုပ်ငန်းများတွင်သာ အမြဲတမ်း စိတ်နှစ်ထားတတ်သော အဖိုးလျိုပင်လျှင် နျဉ်ယွိယွမ်ကို မနာလိုသော မျက်လုံးများဖြင့် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ဒီကောင်လေးရဲ့ ကံတရားကတော့ အလွန်ကောင်းလွန်းလှသည်။

နျဉ်ယွိယွမ်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်သည့်အခါတွင်မူ၊ သူသည် လုံးဝ ဆွံ့အမှင်သက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ အချိန်အတော်ကြာ ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက်တွင်မှ စကားလုံး နှစ်လုံး သုံးလုံးခန့်ကို မနည်းထုတ်ပစ်လိုက်နိုင်သည်။ ထိုသို့ပြောရာတွင်လည်း သူ၏အသံမှာ တုန်ရင်နေဆဲ ဖြစ်သည် -

"နှစ်... နှစ်ယောက် ရှိတာလား... "

ကောင်းပြီ... နျဉ်ယွိယွမ်၏ ထိုကဲ့သို့ တုံးအလှသော ပုံစံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါမှသာ အဖိုးလျို၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် ပိုသက်တောင့်သက်သာ ရှိသွားတော့သည်။

သူသည် သူ့ကို တိကျပြတ်သားသော စကားတစ်ခွန်းဖြင့် အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။

"မှန်တယ်၊ ရှောင်ချူးရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ ကလေးနှစ်ယောက် ရှိနေတာ!"

ဂျလွတ်!

နျဉ်ယွိယွမ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စားပွဲကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိရာ ၎င်းမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားခဲ့တော့သည်။

"အာ!"

ခေတ္တမျှ ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် ဘေးနားရှိ မော့ချူး မှာ အလျင်အမြန်ပင် အသိစိတ် ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ လက်ဖဝါးလေးဖြင့် မိမိ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို အသာအယာ ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ရင်၊ ဒီအမြွှာလေးတွေရဲ့ အလေးချိန်က ကလေးတစ်ယောက်တည်းထက် သေချာပေါက် ပိုလေးမှာပဲ။ ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်အလေးချိန်က ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းအောင် တက်လာရလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ဘူး။ ဒါကြောင့်ကိုး။"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျုံးဝမ်နှင့် အခြားသူများမှာ မျက်နှာထက်တွင် အမည်းစက်လိုင်းများ ဖြတ်ပြေးသွားသလို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ဒါက ဘာကြီးလဲ။

ယခုအချိန်က ကိုယ်အလေးချိန်အကြောင်း ပြောရမည့် အချိန်လား။ ရှောင်ချူးရယ်... မင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုက သိသိသာသာကြီး မှားယွင်းနေပြီ။

သို့သော် နျဉ်ယွိယွမ်ကတော့ မျက်နှာချိုသွေးသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်း လုံးဝ မဝပါဘူးလို့ ကိုယ် အစကတည်းက ပြောသားပဲ။ တက်လာသမျှ ကိုယ်အလေးချိန်တွေက ကလေးတွေရဲ့ အလေးချိန်တွေချည်းပဲ!"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မော့ချူးသည် ပို၍ ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။ မှန်ပေသည်၊ နျဉ်ယွိယွမ်သည် အမှန်တရားကိုသာ ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တောက်!

ရှောင်ချူး ပြုံးလိုက်သည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖောင်းအိလှသည့် ပါးပြင်လေးကို လူတိုင်း မကြည့်ရက်နိုင်ကြတော့ပါချေ။

အို ဘုရားသခင်! နျဉ်ယွိယွမ် တစ်ယောက်တည်းသာ မျက်နှာအမူအရာ မပျက်ဘဲ ဤကဲ့သို့ ချိုသာလှသော စကားလုံးများကို ပြောဆိုနိုင်ပေလိမ့်မည်... ဤပြင်ပလူစုကြီးမှာမူ ၎င်းကို ကြားရုံမျှဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးများပင် ထသွားခဲ့ရသော်လည်း၊ ကာယကံရှင် နှစ်ဦးမှာမူ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် တကယ့်ကို လိုက်ဖက်ညီလှသော ဖူးစာဖက်များပင် ဖြစ်ကြတော့သည်။

"နေဦး... ဒါက မဟုတ်သေးဘူး!"

နျဉ်ယွိယွမ်သည် 'အမြွှာ' ဟူသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာသည့်အခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ရှောင်ချူးက သူမရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲက ကလေးက လှုပ်ရှားနေတယ်လို့ ပြောတယ်မလား။ တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့လို့လား"

ကလေးတစ်ယောက်တည်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်ပင် ဤမျှ ခက်ခဲလှသည်ကို၊ ယခုအခါ ရှောင်ချူး၌ အမြွှာကိုယ်ဝန် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ရာ... အနည်းငယ်မျှ မှားယွင်းသွားခဲ့လျှင်ပင် မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားသွားနိုင်ပေသည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိလိုက်သည့်အခါ နျဉ်ယွိယွမ် မည်သို့ ဆက်၍ ပျော်ရွှင်နိုင်တော့မည်နည်း။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်တံ့လေးနက်သွားခဲ့တော့သည်။

သူသည် ခေါင်းကို လှည့်၍ မော့ချူးကို မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ရှောင်ချူးနှင့် သူတို့၏ ကလေးများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မိမိ၏ အစွမ်းအစရှိသမျှ အားလုံးကို အသုံးပြုမည်ဟု နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် သစ္စာဆိုလိုက်မိသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ ငါတို့တွေ စစ်ဆေးမှုကို ဆက်လုပ်ရဦးမယ်!"

အဖိုးလျိုသည်လည်း သူ၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးကို အချိန်မီ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

သူတို့သည် စောစောက ရှောင်ချူးတွင် အမြွှာကိုယ်ဝန် ရှိနေသည်ဟူသော အံ့အားသင့်စရာ ကိစ္စကြောင့် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ဤမျှ အရေးကြီးလှသော ကိစ္စရပ်ကို အမှန်တကယ်ပင် မေ့လျော့နေခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ နျဉ်ယွိယွမ်က ယခုအချိန်တွင် ထုတ်ဖော်မပြောခဲ့လျှင်၊ သူတို့ တကယ်ပဲ မေ့သွားကြပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ဤအကြောင်းကြောင့် ရှောင်ချူး၏ ကလေးအပေါ် တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင်၊ သူတို့ အကြိမ်ပေါင်း တစ်သောင်း သေဆုံးခဲ့လျှင်ပင် ပြန်လည်ပေးဆပ်နိုင်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

ဤအချက်ကို တွေးမိလိုက်ကြသည့်အခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး၊ လှုပ်ရှားမှုများမှာပင် ပိုမို၍ သတိကြီးစွာ ထားလာခဲ့ကြတော့သည်။

ဆယ်မိနစ်ကျော် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ရှောင်ချူး၏ စစ်ဆေးမှုများ အားလုံး နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ။

အဖိုးလျိုနှင့် အခြားသူများသည် ၎င်းပေါ်ရှိ စကားလုံး တိုင်းကို သေသေချာချာ ဖတ်ရှုလိုက်ကြသည်။ သူတို့ အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး မျက်မှောင်များကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိကြသည်။

သူတို့၏ သိမ်မွေ့လှသော အမူအရာများမှာ နျဉ်ယွိယွမ်၏ ထက်မြက်လှသော မျက်ဝန်းများမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပါချေ။ သူ၏ နှလုံးသားမှာ မသိစိတ်ကပင် တင်းကြပ်သွားခဲ့ရသည်။

"... စစ်ဆေးမှု ရလဒ်က ဘာထွက်လဲ"

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အဖိုးလျိုက ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ပြောကြားလိုက်သည်။ "ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ! ရှောင်ချူးရဲ့ စစ်ဆေးမှု ရလဒ်တွေအရ သူမမှာ ဘာပြဿနာမျှ မရှိဘူးလို့ ပြနေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကလေးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

သူတို့၏ လက်ရှိ စက်ပစ္စည်းများသည် ပြဿနာအချို့ကို လျစ်လျူရှုမိလောက်အောင် တိကျမှု မရှိတာကြောင့်လား။ အဖိုးအိုလျိုသည် တစ်စုံတစ်ခုကို လွဲချော်သွားခဲ့မှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သေသေချာချာ စဉ်းစားနေမိသည်။

"သန္ဓေသားရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက... ပုံမှန်ပဲ ဖြစ်နေတာလား" အဖိုးလျိုက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မော့ချူးက ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။"ကျွန်မ ထင်တာတော့ ကျွန်မ ဝမ်းဗိုက်ထဲက ကလေးက အရမ်းကျန်းမာနေတာပဲ။ ဘာပြဿနာမျှ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဘယ်လိုလုပ် ပုံမှန်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"အဖိုးလျို ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကလေးသူငယ် ပြုစုပျိုးထောင်ရေး နည်းပညာကတစ်ဆင့် ကလေးထိန်းကျောင်းမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတဲ့ ကလေးတွေထဲမှာ ဒီလိုလုပ်ငန်းစဉ်မျိုး ရှိခဲ့ဖူးတာ မဟုတ်ဘူး!"

ဤကဲ့သို့သော နှိုင်းယှဉ်ချက်ကြောင့်ပင် မော့ချူး၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသည်ဟု သူတို့ သေချာပေါက် ကောက်ချက်ချနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက အခု သဘာဝအတိုင်း ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားတာလေ!"

မော့ချူး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှ အမှန်တရားကို တန်းတန်းမတ်မတ် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အဖိုးလျိုနှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် အမြင်ပွင့်သွားခဲ့ကြတော့သည်။ သူတို့၏ အတွေးအမြင်များလည်း များစွာ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ရသည်။

မှန်ပေသည်!

ရှောင်ချူး၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို 'ကလေးသူငယ် ပြုစုပျိုးထောင်ရေး နည်းပညာ' ကတစ်ဆင့် မွေးဖွားလာသော ကလေးတစ်ယောက်နှင့် မည်သို့ သွားရောက် နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။ ထိုနှစ်ခုမှာ အစကတည်းကပင် ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။

သန္ဓေသား လှုပ်ရှားမှုမှာ ပုံမှန် ကိုယ်ဝန်ဆောင်မှု တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကို သူမ တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်မပြောနိုင်မှန်း မော့ချူးကိုယ်တိုင် သိရှိလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဖိုးလျိုကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူပင် မသိရှိသည့် အရာကို သူမက ဇွတ်အတင်း ပြောဆိုနေပါက၊ ၎င်းမှာ ပြဿနာကို ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်... သူတို့ကို သွယ်ဝိုက်သော နည်းလမ်းဖြင့် ပြောပြ၍ မရသည်တော့ မဟုတ်ပါချေ။

"မှန်တယ်! စဉ်းစားကြည့်ကြလေ။ ကျွန်မ ဝမ်းဗိုက်ထဲက ကလေးက လုံလောက်အောင် ကျန်းမာပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေလို့သာ သူတို့ လှုပ်ရှားနိုင်ကြတာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်မက သန္ဓေသား လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားရတာ မဟုတ်ဘူးလား"

အင်း... မော့ချူး ပြောဆိုသည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျုံးဝမ်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း အတန်ငယ် အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ကြရသည်။

"တကယ်ပဲ အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ကျုံးဝမ် ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။ သူ ပို၍ တွေးတောလေလေ၊ မော့ချူး ပြောဆိုချက်မှာ ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်ဟု ခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။

သူ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ "သဘာဝအတိုင်း ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်အတွင်း မွေးဖွားလာတဲ့ ကလေးတွေရဲ့ ရှင်သန်နှုန်းက ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ မြင့်မားနေရလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ဘူး။ သူတို့က သန္ဓေသားဘဝ ကတည်းက ဒီလောက်အထိ ကျန်းမာပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေကြတာကိုး!"

"နေဦး... ထပ်ပြီး လှုပ်ပြန်ပြီ!"

မော့ချူး၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားခဲ့ပြီး၊ သူမသည် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

လူတိုင်း အလျင်အမြန် ခေါင်းမော့၍ သူမကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုအတောအတွင်း မော့ချူးသည် နျဉ်ယွိယွမ်၏ လက်ဖဝါးကြီးကို လှမ်း၍ ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်သည်... မှန်ပေသည်! ကလေးလေးမှာ ထပ်၍ လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ခံစားမိလား"

မော့ချူး နျဉ်ယွိယွမ်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပါချေ။ သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

တကယ်ကို ပြောရမည်ဆိုလျှင်၊ ဤကလေးငယ် နှစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ်ပင် သန်မာလှပေသည်။

၎င်းက လက်သီးလေးလား သို့မဟုတ် ခြေထောက်လေးလား ဆိုတာကိုတော့ မသိရပါချေ။ ဤအတိုင်းပင်၊ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထက်တွင် သေးငယ်လှသော ဖောင်းကြွမှုလေးတစ်ခုကို မထင်မရှား မြင်တွေ့နေရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နျဉ်ယွိယွမ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ပြန်သည်... သူ၏ လက်ဖဝါးထက်သို့ ရိုက်ခတ်မှု ခံစားချက်တစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ခု၏ အသာအယာ ကန်ကျောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းနှင့်အတူ နျဉ်ယွိယွမ်၏ နှလုံးသားမှာလည်း ကန်ကျောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ရေပြင်ကဲ့သို့ နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသွားခဲ့ရကာ... မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ကြင်နာယုယမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

အဖိုးလျို ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းစနစ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် မော့ချူး၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲရှိ ကလေးငယ်နှစ်ဦးမှာ ဟိုဟိုဒီဒီ လှုပ်ရှားသွားလာနေကြသည်ကို မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြသလာခဲ့တော့သည်။ သူတို့သည် စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

ကျုံးဝမ်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ၎င်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားမိသွားကြသည်... သက်ရှိအသစ်လေးများ၏ ပုံရိပ်မှာ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် လှပလွန်းလှသည်။

သဘာဝကျစွာပင်၊ အမြင်အာရုံသက်သက်ဖြင့် မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထိတွေ့ရခြင်းနှင့် မည်သို့မျှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပါချေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ မျက်လုံးများ အားလုံးမှာ နျဉ်ယွိယွမ်ထံသို့သာ စုပြုံကျရောက်သွားကြတော့သည်။

"ဘောစ့်! ဘယ်လို ခံစားရလဲ။ မြန်မြန် တစ်ခုခု ပြောပါဦး!"

ကျုံးဝမ်နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်ပင် မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် နျဉ်ယွိယွမ်၏ နေရာတွင် အစားဝင်၍ ကလေးငယ် လှုပ်ရှားသည့် မြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခံစားကြည့်ချင်စိတ် ပေါက်နေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ ခေတ်သစ်တစ်ခုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးမည့် အခိုက်အတန့် ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

နျဉ်ယွိယွမ်ကတော့ သူတို့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါချေ။ သူသည် ခေါင်းကို အောက်သို့ ငုံ့ထားဆဲဖြစ်ပြီး ထိုထူးခြားလှသော ထိတွေ့မှုကိုသာ ဆက်၍ခံစားနေမိသည်။

"ဟို... ဘောစ့်၊ ကျွန်တော်တို့ကိုလည်း နည်းနည်းလောက် ထိခွင့်ပေးပါလား"

ကျုံးဝမ်သည် အလွန်ပင် မနာလိုဖြစ်နေသဖြင့် ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် သူ၏ ဘောစ့်ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာပင် အရောင်တောက်နေခဲ့သည်။

စိတ်မကောင်းစရာကောင်းသည်မှာ နျဉ်ယွိယွမ်သည် ကျုံးဝမ်၏ ချစ်စနိုး ပြုမူမှုကို မြင်တွေ့သော်လည်း မျက်နှာသာ လုံးဝ မပေးခဲ့ပါချေ။ သူသည် အေးစက်လှသော အသံဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"မရဘူး!"

'တစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ ဇနီးဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ ကလေးပဲ။ ငါက ဘာလို့ မင်းတို့လို ပြင်ပလူတွေကို ထိခွင့်ပေးရမှာလဲ။ အိပ်မက်မက်နေလိုက်။'

"ဘောစ့်ရယ်... ဘောစ့်အနေနဲ့ သိပ္ပံနည်းကျ သုတေသနလုပ်ငန်းတွေအတွက် ပံ့ပိုးကူညီပေးနေတဲ့ ပုံစံမျိုး ရှိရမယ်လေ!"

ကျုံးဝမ်သည် နာကျင်ခံရခက်သော ပုံစံဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ဘောစ့်ကို ဆွဲခေါ်၍ သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေမိသည်။

"အစိုးရ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် အနေနဲ့၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရ ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်..."

အဲဒါအပြင် ၎င်းက ရှောင်ချူး၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိတွေ့ရုံမျှသာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဤမျှလောက်အထိ အပေါ်ယံဆန်စွာ ငြင်းပယ်နေရန် လိုအပ်လို့လား။

ကျုံးဝမ် သူ၏ တရားမျှတလှသော စကားများကို မပြောဆိုနိုင်မီမှာပင်၊ နျဉ်ယွိယွမ်က သူ့ကို အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး စကား ဆက်မပြောနိုင်အောင် တားဆီးလိုက်တော့သည်။