← Chapters

အခန်း ၆၉၃

Vol. 47 Ch. 693

အခန်း ၆၉၃

Vol. 47 Ch. 693

အနာဂတ်ရဲ့ အစားပုပ်ကလေးကို ချုပ်ချယ်ခြင်း

အပိုင်း ၆၉၃

သို့သော်လည်း ယခုအခိုက်အတန့်တွင် လူအများစုမှာ မော့ချူး၏ ဖောင်းကြွနေသော ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့သာ မသိစိတ်ကပင် အာရုံစိုက်မိသွားကြတော့သည်...

ချူးလေးသည် ဤကိစ္စမတိုင်မီက ကိုယ်ဝန်ဆောင်လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ခြင်း မရှိသဖြင့်၊ လူတိုင်းအနေဖြင့် 'ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင် ဝတ်စုံ' ဟူသော အကြောင်းအရာကို ထည့်သွင်းမစဉ်းစားမိခဲ့ကြပါချေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူတို့၌ ဤကဲ့သို့သော အသိပညာမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်!

စုန့်ချင်းစုန့်က ထိုအကြောင်းအရာကို ဦးစွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ပြီးနောက်မှသာ လူတိုင်း သတိပြုမိသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဝတ်စုံ၏ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းနှင့် ဒီဇိုင်းပုံစံများအကြောင်းကို ဘာမျှမသိရှိကြသဖြင့်၊ ကျန်ရှိနေသော အချက်အလက်များထဲတွင်သာ ရှာဖွေစုံစမ်းခဲ့ကြရသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ အချိန်အနည်းငယ် ပိုကုန်ဆုံးသွားရန် သေချာပေါက် လိုအပ်ခဲ့ပေသည်။

ထို့ကြောင့် မော့ချူးအနေဖြင့် သူမအတွက် သီးသန့်ချုပ်လုပ်ထားသော ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်နိုင်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး လဝက်ခန့် အချိန်ယူရမည်ဟု ခန့်မှန်းရပေသည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ထက် အနည်းငယ် ပိုကြီးမားပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိသော အထည်အလိပ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် အဝတ်အစားများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားရသည်။

ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား သူမ၏ ဖောင်းကြွနေသော ဝမ်းဗိုက်မှာ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ဆဲ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွေးနွေးနေကြမှုများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်တွင်မူ၊ နျဉ်ယွိယွမ်က တည်ငြိမ်လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပါးစပ်ဟလိုက်တော့သည်။

"လူတိုင်း မြင်တွေ့ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ အခု ရှောင်ချူးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပါပြီ။ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုက အရေးကြီးဆုံးဖြစ်တာကြောင့်၊ သူမအနေနဲ့ အရင်ကလို လူတိုင်းနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် ထိတွေ့ဆက်ဆံနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ဒါကို လူတိုင်း နားလည်ပေးနိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

မော့ချူး၏ ဖန် အများစုမှာ အကျိုးအကြောင်း သိမြင်တတ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ နားလည်မှုရှိစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပါတယ်!"

အမှန်တကယ်တော့ ရှောင်ချူးကို ဤကဲ့သို့ မြင်တွေ့ရရုံမျှဖြင့်ပင် သူတို့ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်!

အခြားသော နာမည်ကျော် အနုပညာရှင်များနှင့် မတူသည်မှာ၊ သူတို့သည် မော့ချူးနှင့်အတူ တစ်ပြိုင်တည်း ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ မထင်မရှားဘဝမှသည် အလွန်အမင်း ကျော်ကြားလာခဲ့သည့် အခြေအနေအထိကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် မျက်ဝန်းဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်သည်!

အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြောရလျှင် မော့ချူး၏ တည်ရှိမှုမှာ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ရေးရာ မဏ္ဍိုင်နှင့် လမ်းပြကြယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်!

ထို့ကြောင့်မို့လို့လည်း မော့ချူး၏ ဖန်များသည် အခြားသော အနုပညာရှင်များ၏ ဖန်များထက် ပို၍ သစ္စာရှိကြပြီး စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာကြခြင်း ဖြစ်သည်!

ဤကဲ့သို့ နွေးထွေးလှသော ဖန်ထုကြီးကို ကြည့်ရင်း မော့ချူး၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်... သူမ၏ လက်ထဲတွင် အခြားအရာများ မရှိသဖြင့်၊ သူမ ခုနကတင် ဝယ်ယူခဲ့သော ကလေးကစားစရာလေးများကို ထုတ်ယူကာ တစ်ယောက်လျှင် တစ်ခုစီ လိုက်လံဝေငှပေးလိုက်တော့သည်!

သူမ၏ လက်ထဲရှိ သပ်ရပ်လှပလှသော ကလေးကစားစရာလေးများကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း တကယ်ပဲ ရယ်ရမလား ငိုရမလား ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်! ဤမိန်းကလေး ရှောင်ချူးမှာ တကယ်ကို ကြင်နာလွန်းလှပေသည်။

"ဟီး... ဟီး..."

လူတိုင်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်ဆောင်များကို လက်ခံရရှိနေကြစဉ်မှာပင်၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ကလေးကစားစရာကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလိုက်တော့သည်!

သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲနေခဲ့ပြီး အသံမှာ ငိုရှိုက်သံဖြင့် တုန်ရင်နေခဲ့သည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးပင် အနည်းငယ် တုန်ရီနေခဲ့ရသည်...

ဒါ... ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။

မော့ချူးတင်မကဘဲ အခြားသော ဖန်များပါ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့ကြရသည်။ ဤလူက နေမကောင်းဖြစ်လို့လား။

မဖြစ်နိုင်တာ! သူမ၏ တာမီနယ်က ဘာသတိပေးသံမှ မြည်မလာခဲ့ပါချေ!

၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ နျဉ်ယွိယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူက ဘေးနားရှိ သက်တော်စောင့်များကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ၊ သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်လျက် ထိုအမျိုးသမီးထံသို့ ချက်ချင်း လှမ်းလျှောက်သွားကြတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ချူး၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုက အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ မည်သူ့ကိုမျှ အခွင့်ကောင်းယူခွင့် လုံးဝ ပေး၍မဖြစ်ပါချေ!

"ရှင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ။ နေလို့မကောင်းလို့လား"

မော့ချူးက ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာမှနေ၍ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

အခြားသူများကလည်း သူမကို စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

မော့ချူး၏ အသံတွင် စိတ်အပန်းပြေစေသော စွမ်းအင်အချို့ ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ ငိုသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ကလေးကစားစရာကိုမူ သူမ၏ လက်ထဲတွင် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်...

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ လူအများရှေ့မှာ အရှက်ခွဲမိသွားပြီ။"

သူမ၏ မျက်နှာထက်မှ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်သော်လည်း၊ အသံတွင် ငိုရှိုက်သံများ စွဲကပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အကြည့်များက မော့ချူး ပေးအပ်ခဲ့သော ကစားစရာလေးထံမှ လုံးဝ ရွေ့လျားမသွားခဲ့ပါချေ။ အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ သူမ ရုတ်တရက် ပါးစပ်ဟလာခဲ့သည်။

"အမှန်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်တုန်းက ကျွန်မမှာလည်း ကိုယ်ပိုင်ကလေးလေးတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်..."

"အဲဒီမတိုင်ခင်တုန်းက ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မအမျိုးသားဟာ 'မွေးကင်းစကလေးငယ် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနည်းပညာ' ကို အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ဖူးပါတယ်။ ကျွန်မ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုတွေကိုတောင် ခံစားခဲ့ရဖူးတယ်! ဒါက မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ကျွန်မ အစက ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူက ကျွန်မတို့ကို သန္ဓေသားလေး အောင်အောင်မြင်မြင် ဖြစ်တည်လာပြီလို့ ပြောလာလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိဘူး!"

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါတွင်မူ၊ ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်ရည်စိုစွတ်နေသော မျက်နှာထက်တွင် တောက်ပလှသော အပြုံးတစ်ခု ပွင့်လန်းလာခဲ့တော့သည်!

၎င်းမှာ မုန်တိုင်းအပြီးတွင် သက်တံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား၊ သို့မဟုတ် ကမ်းပါးယံထက်တွင် ပန်းတစ်ပွင့် ပွင့်လန်းလာသည့်အလား ရှိနေခဲ့ပြီး၊ လှပလွန်းသဖြင့် မည်သူမျှ စိုက်မကြည့်ဝံ့လောက်အောင် ဖြစ်ရသည်။

"သိကြလား။ သူက ယောက်ျားလေး။"

"ကျွန်မ သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတုန်းက သူက ဒီလောက်ပဲ ရှိသေးတာ..."

အမျိုးသမီးက သူမ၏ လက်ကို အသုံးပြု၍ အရှည်ပမာဏကို ပြသလိုက်သည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း၊ မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ နှလုံးသားကြေကွဲဖွယ်ရာ နာကျင်မှုများ ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်!

"သူက အရမ်း နုနယ်သေးတာ။ သူက ဖန်ပေါင်းချောင်ထဲမှာ လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ နေထိုင်ပြီး တိတ်တိတ်လေး အသက်ရှူနေခဲ့တာ... တစ်ခါတလေကျရင် သူ့ကို ဒီအတိုင်း ကြည့်နေရုံနဲ့တင် တစ်နေ့တာလုံး ကုန်ဆုံးသွားတတ်တယ်။ ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ မပျင်းရိခဲ့ဘူး။"

"နောက်တော့ သူ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကြီးပြင်းလာခဲ့တယ်။ သူ အသက်တစ်နှစ် ပြည့်ခါနီးအချိန်မှာ... ရှင်တို့ မသိပါဘူး၊ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူက အခြားလူတွေရဲ့ တွဲခေါ်မှုကိုတောင် ခံနိုင်နေပြီ။ သူ လမ်းကို ယိုင်တိုင်တိုင်နဲ့တောင် လျှောက်နိုင်နေပြီလေ။ သူ့ရဲ့ ယိမ်းထိုးနေတဲ့ ပုံစံလေးက ကမ္ဘာဦးငှက်လေးလိုပဲ၊ ကျွန်မရဲ့ နှလုံးသားကို အရည်ပျော်ကျမတတ် ဖြစ်စေခဲ့တာ!"

အမျိုးသမီး၏ မျက်ဝန်းထဲရှိ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများမှာ ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်ရှိ အပြုံးမှာမူ ပိုမို၍ နူးညံ့လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မှုန်ဝါးနေသော မျက်ရည်စများကြားမှနေ၍ ထိုဖြူစင်နုနယ်ပြီး လိမ္မာလှသော ကလေးငယ်လေးကို မြင်တွေ့နေရဆဲ ဖြစ်သည့်အလားပင်!

"သူက သွားမရှိတဲ့ ပါးစပ်လေးနဲ့ ပြုံးပြတတ်ပြီး မသိစိတ်ကနေ တံတွေးတွေတောင် စီးကျလာတတ်သေးတယ်... သူ့ရဲ့ မျက်ဝန်းလေးတွေ ပြုံးလိုက်ရင် လှုပ်ရှားနေတဲ့ လမင်းကွေးလေး နှစ်စင်းလိုပဲ..."

"ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့!"

အမျိုးသမီး ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလိုက်တော့သည်။ အင်္ကျီလက်စအတွင်းရှိ သူမ၏ လက်ဖဝါးမှာ လက်သီးပွင့်အဖြစ် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ လက်သည်းများက အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်ကာ သွေးများ စီးကျနေခဲ့သည်မှာ ဤမိခင်ဖြစ်သူ၏ နှလုံးသားကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မတို့ သူ့ကို အိမ်ကို ခေါ်လာမယ့်နေ့မတိုင်ခင်... သူ ရုတ်တရက် မတော်တဆမှုတစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်! သေးငယ်တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာလေးက နာကျင်မှုကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ရီနေခဲ့တာ။ သူ စကားမပြောနိုင်ပေမဲ့ အော်ဟစ်နေခဲ့တာ.. ကျွန်မ ဘေးနားမှာ ရပ်နေခဲ့ပေမဲ့ သူ့ကို ဘာမှမကူညီပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မ ဒီအတိုင်းပဲ ကြည့်နေခဲ့ရတာ..."

အမျိုးသမီးသည် ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားခဲ့ပြီး လက်ထဲရှိ ကလေးကစားစရာကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားလိုက်တော့သည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ ကံကြမ္မာပါသော ကလေးငယ်ကို ပွေ့ဖက်ထားသည့်အလား ရှိနေခဲ့သည်။ သူမ၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးညှင်းသွားခဲ့ပြီး လုံးဝ မကြားရလောက်တော့ပါချေ။

"ကျွန်မတို့ သူ့အတွက် အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာပါ။ လှပတဲ့ ကလေးအခန်း၊ သပ်ရပ်တဲ့ ကစားစရာတွေ၊ ချစ်စရာ အဝတ်အစားတွေ... ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့ သူ ဒါတွေကို ဘယ်တော့မှ မြင်တွေ့ခွင့်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!"

"သူ မရှိတော့ဘူး! ဒီအတိုင်းပဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ..."

"ကျွန်မရဲ့ ကလေးလေး! ကျွန်မရဲ့ ကလေးလေး မရှိတော့ဘူး!"

နောက်ဆုံးအသံတွင် အမျိုးသမီးသည် အန်ထွက်တော့မည့်အလား ရုတ်တရက် အော်ဟစ်ငိုကြွေးလိုက်တော့သည်!

သူမ၏ မျက်ဝန်းထောင့်စွန်းများမှ မျက်ရည်များမှာ ဝေါခနဲ စီးကျလာခဲ့ပြီး တားဆီး၍ မရနိုင်တော့ပါချေ...

ထိုမြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများက တိတ်တဆိတ် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တော့သည်... မည်သူမျှ စကားမပြောကြတော့ဘဲ၊ လေထုထဲတွင် တိုးညှင်းလှသော ငိုရှိုက်သံများသာ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့ရတော့သည်။

All Chapters