အခန်း ၅၀၀

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ

အခန်း (၅၀၀) - ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်း ပြည်တွင်းစစ်ပွဲကြီးနှင့် နှစ် ၂၀ ကြာ အဖြစ်အပျက်များ

ဒန်ရှား တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ယခင်က မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော အဖွဲ့၏လေထုမှာ တိုတောင်းလှသည့်အချိန်အတွင်း အေးချမ်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် အဖွဲ့သည် အဓိကမဏ္ဍိုင်ကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် တိုက်ခိုက်ရေးနန်းဆောင်အတွင်းသို့ လော့ဝမ် (ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့၏ လျှို့ဝှက်နာမည်) ကျင့်ကြံသူများ အဆက်မပြတ် ဝင်ထွက်နေကြသည်။ ထိုသူတို့၏ အရေးတကြီးဖြစ်နေသော အမူအရာများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အဖွဲ့အတွင်း တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေမှန်း သိသာလှသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေကြတာလဲ"

"လော့ဝမ် ကျင့်ကြံသူတွေ ဒီလောက်ထိ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာတာ ရှားတယ်နော်"

သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေကြသည့် မေးခွန်းများကြားတွင် သတင်းအချက်အလက် စုစည်းရေး တာဝန်ယူထားသည့် လော့ဝမ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သိန်းငှက်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"မသိသင့်တာကို မမေးနဲ့"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် အစီရင်ခံစာ တစ်ပုံကြီးကို ပိုက်ကာ တိုက်ခိုက်ရေးနန်းဆောင်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်သွားလေသည်။

....

"ဒါတွေက အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင် ထွက်သွားပြီးနောက်ပိုင်း တစ်နှစ်ခွဲအတွင်းရတဲ့ နောက်ဆုံးသတင်းတွေပါ"

"ဒီအစီရင်ခံစာပုံကြီးက လော့ဝမ် စတင်တည်ထောင်ပြီးနောက် ငါးနှစ်အတွင်း စုဆောင်းထားတဲ့ ထျန်းလန် နတ်ဘုရားမြို့တော်ရဲ့ အခြေအနေတွေပါ"

"နောက်ဆုံး အစီရင်ခံစာပုံကြီးကတော့ အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင် မှာလိုက်တဲ့အတိုင်း စုရှောင်လင်း အစွမ်းကုန် စုဆောင်းလာတဲ့ အစီရင်ခံစာတွေပါ၊ အရေးပေါ် ပြင်ဆင်ထားရလို့ နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေပေမဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ စစ်ပွဲနဲ့ ပတ်သက်တာတွေတော့ အကုန်ပါပါတယ်"

တိုက်ခိုက်ရေးနန်းဆောင်အတွင်း၌ စီမာဟွေ့နန်က အစီရင်ခံစာ ဝါးပြားများကို လော့ချန်ရှေ့တွင် စနစ်တကျ ခွဲခြား၍ ချပေးလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်ရေးနန်းဆောင်၏ အကြီးအကဲ စီမာရှန့် နှင့် လော့ဝမ်၏ အကြီးအကဲ စုရှောင်လင်းတို့က လော့ချန်၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ရပ်ကာ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

အစီရင်ခံစာပုံကြီးကို ကြည့်ရင်း လော့ချန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝါးပြားတစ်ပြားကို ဖြန့်လိုက်ပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည် အာရုံစိုက် ဖတ်ရှုလိုက်တော့သည်။

[ တောင်နှင့်သမုဒ္ဒရာ ပြက္ခဒိန် သက္ကရာဇ် (၃၄၀၈) ခုနှစ်၊ (၁၀) လပိုင်း။

တိမ်ပြိုဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ ဟန်ကျန်းက အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းက ချုပ်ကိုင်ထားသော ဈေးမြို့တော်ကြီး သုံးခုနှင့် မြို့တော်ငယ် ခုနစ်ခုကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ထိုလုပ်ရပ်မှာ အလွန်ကြမ်းတမ်းသဖြင့် ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်း၏ ကန့်ကွက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းသားများ ဆုတ်ခွာသွားခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ဤအဖြစ်အပျက်သည် ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေ ပြည်တွင်းစစ်ပွဲကြီး၏ အစပျိုးချက် ဖြစ်လာခဲ့သည် ]

လော့ချန် ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။ အချိန်ကို ပြန်တွက်ကြည့်လျှင် ထိုအချိန်က သူသည် ချီသန့်စင်အဆင့် (၉) တွင် ရှိနေပြီး ဖန်ရင်ရှုံ သေဆုံးကာ တာဟဲဈေးမြို့တော်သည် တစ္ဆေမြို့အဖြစ် စတင်ပြောင်းလဲနေချိန် ဖြစ်သည်။

[ ထိုနှစ် (၁၁) လပိုင်းတွင် တိမ်ပြိုဂိုဏ်းမှ အခြေတည်အဆင့် ဂိုဏ်းသားတစ်ဦး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းကလည်း သူတို့၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် စီရင်စုသခင်တစ်ဦး သေဆုံးမှုတွင် တိမ်ပြိုဂိုဏ်း ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ဟု သံသယရှိခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းနှစ်ခု၏ အငြင်းပွားမှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ဂိုဏ်းချုပ်များ ကိုယ်တိုင် ဆွေးနွေးခဲ့သော်လည်း အဆင်မပြေခဲ့ပေ ]

[ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းက တတိယအဆင့် သတ္တုတွင်းတစ်နေရာကို ပြန်တောင်းခဲ့ရာ ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းက ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ မည်သူက စတင်လိုက်သည်ကို မသိရသော်လည်း ထိုသတ္တုတွင်းအနီးတွင် အခြေတည်အဆင့်ရှိသူများအကြား တိုက်ပွဲငယ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဤတိုက်ပွဲမှာ မြန်ဆန်စွာ ဖြစ်ပွားပြီး အဆုံးသတ်သွားသော်လည်း ကျောက်စိမ်းအိုးပြည်တွင်းစစ်ပွဲကြီး၏ အစဟု မှတ်တမ်းတင်ခံခဲ့ရသည် ]

[ စစ်ပွဲကြီး၏ စတင်ရာမှာ အိုက်လောင်တောင်က ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းအတွက် မြို့တော်ကို ပြုပြင်ပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ခြင်းကြောင့် တပည့်တစ်ဦး သတ်ဖြတ်ခံရပြီးနောက် စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တပည့်ဖြစ်သူ၏ ဆရာက အမျက်ထွက်ကာ မြို့တော်၏ အဓိကနေရာကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရာ တောရိုင်းသားရဲများ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။ ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းက မကျေနပ်သဖြင့် ဓားသမား သုံးရာကို စေလွှတ်၍ အိုက်လောင်တောင်ကို မေးမြန်းစေခဲ့သည်။ အိုက်လောင်တောင်က တိမ်ပြိုဂိုဏ်းထံ အကူအညီတောင်းခဲ့ရာမှ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြား ပထမဆုံး အဓိကစစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့သည် ]

လော့ချန် အချိန်ကို ပြန်တွက်ကြည့်သည်။ ထိုစစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ထျန်းရှင်းကျီသည် တာဟဲဈေးမြို့တော်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဒုတိယနှစ်၏ နွေဦးပိုင်း ကာလ၌ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင် လော့ချန်နှင့် နန်ကုန်းကျင်း ပူးပေါင်းကာ ရှောင်ဟွမ်းတောင်ပေါ်သို့ ချီတက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး တွမ်မျိုးနွယ်စုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ လော့ချန် ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် အခြေတည်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး တာဟဲဈေးမြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ထိုကာလအတွင်း ကျောက်စိမ်းအိုးဓားနယ်မြေရှိ အဓိက ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုကြားမှ ပဋိပက္ခမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

စစ်ပွဲများမှာ နေရာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ စစ်မြေပြင်မှာလည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ ဓားဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူ ပါရမီရှင် အမြောက်အမြားကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်း၏ အားကောင်းလှသော ရွှေအမြုတေစီရင်စုသခင်များက ဓားကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ကာ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းအား တိုက်ခိုက်လာသော်လည်း တိမ်ပြိုဂိုဏ်း ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူများ၏ ပြန်လည်တွန်းလှန်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

စောင့်ကြည့်သူများက တိမ်ပြိုဂိုဏ်းအနေဖြင့် ဓားဂိုဏ်း၏ မိုးကြိုးအလား ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကို တောင့်ခံနိုင်မည့် အခြေခံအုတ်မြစ် မရှိဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်လာခဲ့သည့် အရာကမူ မည်သူမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြသည့် အရာဖြစ်သည်။ အမြဲ လှောင်ပြောင်ခံခဲ့ရသော တိမ်ပြိုဂိုဏ်း၏ ရုပ်သေးအတတ်ပညာသည် စစ်ပွဲအစောပိုင်း ကာလများ၌ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်အရမူ ၎င်းတို့သည် ဓားဂိုဏ်း၏ ဓားကျင့်ကြံသူများထက် မည်သို့မျှ လျော့နည်းမနေခဲ့ပေ။ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရုပ်သေးရုပ် ငါးရုပ်ကို ဆက်တိုက် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဆဋ္ဌမမြောက် ရုပ်သေးရုပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အသားစိုင်များ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရသည့် ဖြစ်ရပ်မျိုးပင် ရှိခဲ့သည်။

ခြုံငုံကြည့်လျှင် ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းမှာ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းထက် ပို၍ အားကောင်းသည်။ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းနှင့် အိုက်လောင်တောင်တို့ ပူးပေါင်းကာ ခုခံခဲ့သော်လည်း အင်အားနည်းနေခဲ့သည်။ ကနဦး တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းလုံးများကို တွန်းလှန်ပြီးနောက် တိမ်ပြိုဂိုဏ်းသည် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ကာလကြာရှည် တောင့်ခံထားနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းမှ စစ်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ပါလာကာ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းဘက်မှ ရပ်တည်ပေးခဲ့ကြသည်။

အရှုံးမပေးလိုသော ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းကလည်း အခြားသော အားကောင်းသည့် လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းများကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ထိုမျှသာမက မီးလျှံမဟာမိတ်သည်လည်း ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းဘက်မှ ရပ်တည်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် စစ်ပွဲမှာ ဂိုဏ်းကြီးငါးခုနှင့် အခြားသော အဆင့်နိမ့် ဂိုဏ်းဆယ်ခုကျော်အထိ ပါဝင်လာခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုလုံးမှာလည်း ဤကိစ္စရပ်များကို အထိန်းအကွပ်မရှိ ပြန့်နှံ့သွားစေခြင်းမှာ ပညာရှိရာမရောက်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပုံ ရသည်။ ထို့ကြောင့် စစ်ပွဲကို အဓိက စစ်မျက်နှာပြင် သုံးခုအတွင်းသို့သာ သွတ်သွင်းလိုက်ကြတော့သည်။ သိန်းငှက်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၊ ရွှံ့နွံတောနှင့် မိုးကြိုးတောင်တန်းဟူ၍ နေရာသုံးခုတွင် အဓိကထား တိုက်ခိုက်ကြသည်။

စစ်မျက်နှာပြင် သုံးခု ရှိနေခဲ့သော်လည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကွဲပြားသည်။ တိုက်ပွဲ၏ ဗဟိုချက်မှာ သိန်းငှက်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖြစ်သည်။ ပျံ့နှံ့နေသော ကောလာဟလများအရ ထိုနေရာသည် ရှေးဟောင်း နယ်မြေပျက်ကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းက တစ်ဦးတည်း နှစ်ပေါင်းရာချီ လက်ဝါးကြီးအုပ် စိုးမိုးထားခဲ့သော နယ်မြေဖြစ်သည်။ အချို့ကမူ ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းအနေဖြင့် နှစ်ပေါင်းရာချီအတွင်း ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းထက် ပိုမိုအားကောင်းလာခြင်းမှာ ထိုနေရာမှ အကျိုးအမြတ်များ ရရှိသောကြောင့်ဟုပင် ဆိုကြသည်။

ထို့ကြောင့် တိမ်ပြိုဂိုဏ်းက ထိုနေရာကို သိမ်းပိုက်၍ အိုက်လောင်တောင်၊ ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းတို့နှင့် အတူဝေမျှရန် ရွှေအမြုတေ စီရင်စုသခင်များစွာ စေလွှတ်၍ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သဘာဝကျစွာပင် ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းက ငြင်းဆန်ပြီး အားကောင်းသည့် ဓားသမားများကို စေလွှတ်၍ ထိုနေရာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်စေခဲ့သည်။

အခြားစစ်မြေပြင်နှစ်ခုမှာမူ ကွဲပြားသည်။ ရွှံ့နွံတောမှာ ရှားပါးလှသော အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြား ထွက်ရှိရာ နေရာဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အိုက်လောင်တောင်က ဓားဂိုဏ်းထံမှ ဈေးကြီးပေး၍ ဝယ်ယူနေရသော မိစ္ဆာနက်သစ်စေးများ ထွက်ရှိရာ နေရာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အိုက်လောင်တောင်၏ အဓိက စစ်မြေပြင်မှာ ထိုနေရာဖြစ်ပြီး တိမ်ပြိုဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများ၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ထိုနေရာကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

အခြားစစ်မျက်နှာပြင်ဖြစ်သည့် မိုးကြိုးတောင်တန်းမှာမူ ပို၍ ရှုပ်ထွေးသည်။ ထိုနေရာတွင် အလွန်ကြီးမားသည့် စတုတ္ထအဆင့် မိုးကြိုးဝိညာဉ်သတ္တုတွင်းကြီး ရှိနေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်စားမှုကြောင့် သဲကန္တာရကြီးဖြစ်သွားခဲ့သည်။ မည်သူမဆို မိုးကြိုးတောင်တန်းကို လိုချင်သော်လည်း မည်သူမျှ မသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။ နှစ်ဖက်စလုံးက အဆင့်နိမ့် တပည့်များကို စေလွှတ်၍ မြေတစ်လက်မချင်းစီအတွက် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဤစစ်မျက်နှာပြင်သည် လူဦးရေ အများဆုံးနှင့် အင်အားစု အများဆုံး ပါဝင်ပတ်သက်ရာ နေရာဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းကြီးများ၊ ဂိုဏ်းငယ်များ၊ လက်အောက်ခံအင်အားစုများနှင့် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး ရောထွေးပါဝင်နေကြသည်။

ထို့နောက် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်တွင် သိန်းငှက်လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီး ရုတ်တရက် ပိတ်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ကြီးမြတ်လှသော စစ်မျက်နှာပြင် သုံးခုထဲမှ တစ်ခုမှာ လျော့သွားလေတော့သည်။ ၎င်း၏ ရလဒ်အနေဖြင့် ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုမှ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများ တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည့် စစ်မြေပြင် မရှိတော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ပိုမို၍ ထိန်းသိမ်းလာခဲ့ကြပြီး ကိုယ်တိုင် ပါဝင်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ပေ။ ထိုအစား လက်အောက်ခံ အင်အားစုများနှင့် မဟာမိတ်များကိုသာ ရွှံ့နွံတောနှင့် မိုးကြိုးတောင်တန်းတို့တွင် ကာလရှည်ကြာ စစ်ပွဲဆင်နွှဲရန် ညွှန်ကြားခဲ့ကြသည်။

"ဒါကြောင့်မို့ အခုနှစ်တွေမှာ ဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ စစ်ပွဲပြင်းအား လျော့ကျသွားတယ်လို့ လူတိုင်း ခံစားနေရတာကိုး"

လော့ချန် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အားကောင်းမှုနှင့် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုကြောင့် တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် "ကျောက်စိမ်းအိုးပြည်တွင်းစစ်" အစီရင်ခံစာအားလုံးကို ဖတ်ရှုပြီးစီးခဲ့သည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ် အချက်များ များစွာရှိသော်လည်း အဓိက မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံး သူနှင့် တိုက်ရိုက် မသက်ဆိုင်ချေ။

သူ နားထင်ကို နှိပ်နယ်လိုက်ပြီး စုရှောင်လင်းထံမှ နောက်ဆုံးရ သတင်းအချက်အလက်များကို ယူလိုက်သည်။ ယခင် အကျဉ်းချုပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤမှတ်တမ်းများမှာ ပိုမို၍ အသေးစိတ်လှပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အိုက်လောင်တောင်သည် ရွှံ့နွံတောစစ်မြေပြင်တွင် အားကောင်းပုံရသော်လည်း ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံ မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အတော်လေး အထိနာနေသည်။ ကျဆုံးမှုများထဲတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးပင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး တစ်ဦးသေဆုံးကာ တစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုးကြိုးတောင်တန်းစစ်မြေပြင်၌ ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းနှင့် မီးလျှံမဟာမိတ်တို့၏ စစ်ပွဲမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်။ တပည့်ရင်းအမြောက်အမြား အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး၊ ကျဆုံးသွားသော ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာလည်း စာရင်းဇယားအရ သိသိသာသာ များပြားလာခဲ့သည်။ အခြားသော ဂိုဏ်းငယ်များမှာလည်း ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ တားဆီးမရနိုင်သော စစ်ပွဲလှိုင်းလုံးကြီးများအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြရသည်။ ဥပမာအားဖြင့် နတ်တစ္ဆေတောင်ကြားဂိုဏ်း မျိုးဆက်များမှာ မျိုးနွယ်စုဝင်များ ဆက်တိုက်သေဆုံးမှုကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုရှုပ်ထွေးမှုများကို အခွင့်ကောင်းယူလျက် ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘွားပိုင်မြေများကို အကုန်အစင် လုယက်ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့သော နမူနာများစွာ ရှိသည်။

"ငါက ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်မှာတောင် ရှုပ်ထွေးပြီး ရှင်သန်ရခက်တယ်လို့ ထင်နေတာ၊ ဒီလိုမျိုး စစ်ပွဲတွေ နေရာတိုင်းမှာ ဖြစ်ပျက်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဂိုဏ်းကြီးတွေက အထိအခိုက်နည်းအောင် ထိန်းချုပ်နေတာဖြစ်မယ်၊ ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းကတောင် သူတို့ တပည့်တွေကို ဂိုဏ်းမျိုးဆက်ပြိုင်ပွဲအကြောင်းပြပြီး စစ်မြေပြင်ကနေ ပြန်ခေါ်ခဲ့တာ"

အကြောင်းအရာများကို ကြည့်ရင်း လော့ချန် အသေးစိတ် အချက်အလက်များစွာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အချို့သော ဂိုဏ်းများသည် ဤစစ်ပွဲတွင် ဆက်လက်မပါဝင်လိုတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် လော့ချန်သည် သူ ထျန်းလန်မှ ထွက်ခွာသွားသော တစ်နှစ်ခွဲအတွင်း လော့ဝမ်စုဆောင်းထားသော အချက်အလက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

[ တောင်နှင့်သမုဒ္ဒရာ ပြက္ခဒိန် သက္ကရာဇ် (၃၄၂၅) ခုနှစ်။

တိမ်ပြိုဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းဘိုးဘေး ဟန်ကျန်းနှင့် ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းဘိုးဘေး ကျောက်စိမ်းအိုးသခင်တို့သည် ချင်းဟွာမြစ်ကမ်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့သော်လည်း သဘောထားကွဲလွဲစွာဖြင့် လမ်းခွဲခဲ့ကြရသည် ]

ထိုစာကြောင်းကို ဖတ်လိုက်ရချိန်တွင် လော့ချန်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။ သူ မရှိခိုက်အတွင်း မည်သည့်အရာများ မှားယွင်းသွားခဲ့ပြီး ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်ကို သူ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်းဟွာမြစ်ကမ်းဘေးတွင် ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုသည် ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲအတွက် စုဝေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတော်စင်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦး တွေ့ဆုံခဲ့ကြသော်လည်း သဘောထားကွဲလွဲစွာဖြင့် လမ်းခွဲခဲ့ကြရသည်။ ၎င်းက မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်ကို လူတိုင်း သိကြသည်။

မှန်ပေသည်။ ဤနေရာရှိ ချင်းဟွာမြစ်မှာ ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော် အနီး မဟုတ်ပေ။

ချင်းဟွာမြစ်မှာ ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသော မြစ်ကြီးဖြစ်သည်။

ဆွေးနွေးသည့်နေရာကို အသေးစိတ် မဖော်ပြထားသလို ဆွေးနွေးသည့်အကြောင်းအရာကိုလည်း မသိရပေ။ သို့သော် "သဘောထားကွဲလွဲစွာဖြင့် လမ်းခွဲခဲ့ကြရသည်" ဆိုသည့် စကားလုံးကြောင့် ကိစ္စတစ်ခုကိုမူ ကျိန်းသေပေါက် အတည်ပြုပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ကျောက်စိမ်းအိုး ပြည်တွင်းစစ်ကြီးမှာ ပြေလည်သွားရန် ဝေးစွ၊ ပိုမို၍ ကြီးကြီးမားမား ဆက်လက်ဖြစ်ပွားဦးမည်ဖြစ်သည်။ ပဋိပက္ခများ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး စစ်ပွဲ၏ ပြင်းအားမှာလည်း မြင့်တက်လာပေတော့မည်။

၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ခန့်က ဖြစ်သည်။ ကွက်တိပင် ဂိုဏ်းမျိုးဆက်ပြိုင်ပွဲ စတင်ခဲ့သည့် အချိန်ကာလ ဖြစ်သည်။ လော့ချန်သည် ကောင်းကင်နန်းတော်တွင် တွေ့ခဲ့ရသော ရွှေအမြုတေစီရင်စုသခင်များကို ပြန်တွေးမိသည်။ ထောင်ရိရှန်း လာရောက်ကြသော ရွှေအမြုတေစီရင်စုသခင်များထဲတွင် တိမ်ပြိုဂိုဏ်း၊ ဘုရင်မပန်းဂိုဏ်း၊ ရေခဲခံတပ်၊ အိုက်လောင်တောင်တို့မှ အရှင်သခင်များ ပါဝင်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ကောင်းကင်နန်းတော်တွင် တိမ်ပြိုဂိုဏ်းမှ စီရင်စုသခင်ကို သူ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

"ရောက်လာပေမဲ့ မပြသတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ရောက်ပြီးတာနဲ့ ပြန်သွားတာလား"

"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ၊ အကြောင်းကြားတာ၊ ဟုတ်တယ်…. ရလဒ်ကို အကြောင်းကြားပြီး တရားဝင်ဖြစ်အောင် လုပ်တာပဲ"

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ဂိုဏ်းမျိုးဆက်ပြိုင်ပွဲပြီးနောက် တိမ်ပြိုဂိုဏ်း၏ စစ်ယန္တရားကြီး ပြန်လည် လည်ပတ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းနှင့် အိုက်လောင်တောင်တို့ကလည်း ကူညီရန် သဘောတူခဲ့သည်။ ရေခဲခံတပ်ကလည်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းဘက်သို့ တိမ်းညွတ်ကာ စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

လော့ချန် အရာအားလုံးကို နားလည်ပြီးနောက်တွင်မူ အချိန်မှာ ညဉ့်နက်နေပြီဖြစ်သည်။

သူ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မှီချရင်း စိတ်ပင်ပန်းစွာဖြင့် အနားယူလိုက်သည်။

သူ မျက်လုံးပင် မဖွင့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ သွားလို့ရပြီ၊ ဟွေ့နန် ကျန်ခဲ့ပါ"

တစ်နေ့လုံး ရပ်နေခဲ့ရသော စီမာရှန့်နှင့် စုရှောင်လင်းတို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်ကာ လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ပင်ပန်းနေသော လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း စီမာဟွေ့နန် ထရပ်ကာ သူ့နောက်တွင် ရပ်ပြီး အကြောများကို နှိပ်ပေးလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်.... ရှင် ဒီလို စိုးရိမ်ပူပန်နေတာမျိုး ကျွန်မ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး၊ အရင်က ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘဲ ဒီနေ့မှ ဘာလို့ ဒီစစ်ပွဲကို စိတ်ဝင်စားနေတာလဲ"

"ဂရုမစိုက်ဘဲ နေလို့မရတဲ့ အခြေအနေမို့လို့ပေါ့"

လော့ချန် မျက်လုံးမှိတ်ရင်း လေးလံစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မကြာခင်မှာ ငါတို့လည်း ဒီစစ်ပွဲကြီးထဲ ပါဝင်ရတော့မှာ"

"ရှင်.... ဘာပြောလိုက်တယ်"

စီမာဟွေ့နန်၏ လက်များမှာ နှေးကွေးသွားပြီး နားကြားမှားသည်အလား ဖြစ်သွားသည်။

လော့ချန် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ရေခဲခံတပ်က ကရုဏာမဲ့နတ်သမီးက လော့ထျန်းအဖွဲ့ရဲ့ ချီသန့်စင်အဆင့် (၇) နဲ့အထက် အဖွဲ့သား အားလုံးကို စစ်ပွဲကြီးထဲဝင်ပါခိုင်းလိုက်တယ်၊ ဒန်ရှားတောင်ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ အခြေတည်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ ချန်ထားလို့ ရမယ်"

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ နားထင်များကို နှိပ်နယ်ပေးနေသော လက်ချောင်းများမှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့ရသည်။ စီမာဟွေ့နန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လော့ချန်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"တကယ်.... တကယ်ပြောနေတာလား"

"ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နောက်နေမှာလဲ"

စီမာဟွေ့နန် ခြောက်ကပ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ ဒီလိုတွေ...."

မှန်ပေသည်၊ မည်သို့မည်ပုံ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာနိုင်ရသနည်း။ သို့သော် စဉ်းစားကြည့်လျှင် ရှေ့ပြေးလက္ခဏာများ ရှိနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ လော့ထျန်းအဖွဲ့သည် အစောပိုင်း ကာလများကကဲ့သို့ အခြေတည်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှစ်ဦးသာ ရှိလျှင် ရေခဲခံတပ်က စိတ်ဝင်စားမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် နွေဦးမိုးရွာပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာသော မျှစ်စို့များအလား အခြေတည် ကျင့်ကြံသူများ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြချိန်တွင်မူ သူတို့ အဘယ်မှာ သတိမပြုမိဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

အခြေတည် ဂုဏ်ပြုပွဲလော။ မဟုတ်ပေ။ လော့ထျန်းအဖွဲ့ ဂိုဏ်းအချို့ကို ဖျက်ဆီးပြီး အင်အားပြသချိန်မှာပင် သူတို့ သတိထားမိနေပြီဖြစ်သည်။ အဆင့်တက်ပွဲတွင် စီမာဟွေ့နန်အတွက် အသုံးမဝင်သော အခြေတည်ဆေးကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းမှာပင် လော့ထျန်းအဖွဲ့တွင် အခြေတည်ကျင့်ကြံသူ များလေ ကောင်းလေဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလော။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စီမာဟွေ့နန်သည် လော့ထျန်းအဖွဲ့အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခံရပါက မည်ကဲ့သို့သော အကျိုးဆက်များ စောင့်ကြိုနေမည်ကို ကျိန်းသေပေါက် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မကြုံဖူးသော ထိတ်လန့်မှုမျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် စိုးရိမ်မှုများလည်း ရှိနေသည်။ သို့သော် သူမ၏ အကြည့်များ လော့ချန်ထံ ရောက်သွားသောအခါ မည်သည့်အတွက်ကြောင့်မှန်းမသိ ငြိမ်းချမ်းသွားသည်။

အမျိုးသမီးသည် ဆံပင်ကို သပ်တင်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို လက်ခံလိုက်သည့်အလား ပြောလိုက်သည်။

"အခြေအနေတွေက ထိန်းချုပ်လို့ ရတဲ့အထဲမှာ မရှိတော့ဘူး.... နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ကျွန်မတို့က ရေခဲခံတပ်ရဲ့ လက်အောက်ခံအဖြစ် အကျိုးအမြတ်တွေ ရယူခဲ့ကြတာပါ၊ အခု သူတို့က ပြန်ပေးဆပ်ဖို့ ပြောလာတော့လည်း လုပ်ပေးရမှာပဲလေ"

လော့ချန်က ရေခဲခံတပ်၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်လာရခြင်းမှာ သူ၏ ဆေးလုံးများဖြင့် လဲလှယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောချင်သည်။ သို့သော် စကားလုံးများမှာ ပါးစပ်ဖျားတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ရေခဲခံတပ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်များက ဆေးကို အလကား ယူခဲ့ကြခြင်းမဟုတ်ဘဲ များပြားသော ငွေကြေးပေး၍ ဝယ်ယူခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တွက်ချက်ကြည့်လျှင် ရွှေအမြုတေစီရင်စုသခင်၏ ဖိအားပေးမှု မရှိခဲ့လျှင်ပင် လော့ထျန်းအဖွဲ့အနေဖြင့် ရေခဲခံတပ်အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။ ဤလောကတွင် အပေးသာရှိပြီး အယူမရှိသော အရာမျိုး မရှိချေ။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်မျိုးမှာ မိမိကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် လက်ခံရ ခက်နေသည်။

စီမာဟွေ့နန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ချက်ကျလက်ကျ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ တကယ်ပဲ စစ်ပွဲထဲ ဝင်ရတော့မယ်ဆိုရင် လော့ထျန်းအဖွဲ့ရဲ့ လုပ်ငန်းစဉ် အမြောက်အမြားကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရလိမ့်မယ်၊ နန်းဆောင်အားလုံး ပိတ်သိမ်းရမယ်၊ တစ်ကိုယ်တော် အခြေတည်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းမှုကို ရပ်တန့်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ရှုပ်ထွေးသွားလိမ့်မယ်၊ တခြားအင်အားစုတွေနဲ့ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတွေကိုလည်း အမြန်ဆုံး ပြန်ဆွေးနွေးရမယ်၊ တောက်ပစမ်းရေဈေးမြို့တော်ထဲက ပိုင်မျိုးနွယ်စုနဲ့ပက်သက်တဲ့ အစ်ီအစဉ်တွေကိုလည်း ဖျက်သိမ်းရမယ်၊ နောက်ပြီး...."

လော့ချန်၏ အကြည့်များမှာ သူ့ရှေ့မှ ကျော့ရှင်းလှသော အမျိုးသမီးအပေါ် ကျရောက်နေခဲ့သည်။ သူမသည် လက်ရှိ အခြေအနေမှန်ကို အလျင်အမြန် လက်ခံရုံမျှမက၊ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် မြင်ကွင်းများကိုပါ လျင်မြန်စွာ ပုံဖော်တွက်ချက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ ယခု တွေးတောလုပ်ဆောင်နေသမျှ အရာအားလုံးသည် အနာဂတ်အတွက်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းမှာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင်။

"ရေခဲခံတပ်က လော့ထျန်းအဖွဲ့ကို အခြေတည်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ချန်ထားခွင့်ပေးမယ်ဆိုတော့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကျန်ခဲ့လိုက်ပါ၊ စစ်မြေပြင်ကိုတော့ ကျွန်မ တာဝန်ယူပါမယ်၊ အားလုံးကို အသက်ရှင်လျက် ပြန်ခေါ်လာနိုင်အောင် ကြိုးစားပါမယ်"

စကားပြောအပြီးတွင် စီမာဟွေ့နန်၏ အသံမှာ တိုးလျသွားသည်။ သို့သော် သူမ၏ စကားလုံးများအတွင်းရှိ ခိုင်မာလှသော ယုံကြည်ချက်များထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ ရှိမနေခဲ့ပေ။

လော့ချန် ပြုံးလိုက်မိပြီး သူမ၏ အံ့ဩမှင်သက်နေသော အကြည့်များအောက်မှာပင် လက်လှမ်းလိုက်ကာ သူမ၏ နူးညံ့လှသော နှာခေါင်းလေးကို အသာအယာ ဆွဲလိမ်လိုက်ရင်း

"အရူးမလေး"

“မင်း လော့ထျန်းအဖွဲ့ကို အုပ်ချုပ်တာက တစ်ကဏ္ဍလေ၊ ဒါပေမဲ့ အခုလို အန္တရာယ်များလှတဲ့ နေရာမျိုးကို ငါက မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်တဲ့လား...."

စီမာဟွေ့နန်မှာ အသားမကျသေးပေ။ လော့ချန်၏ ဤကဲ့သို့သော အပြုအမူမျိုးမှာ ပုံမှန် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ နွေးထွေးသွားသည်။

စစ်မြေပြင်တွင် ကြုံတွေ့ရမည့် အခြေအနေများကိုမူ သူမ စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့...."

"ဘာမှ ဒါပေမဲ့ မရှိဘူး"

လော့ချန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကရုဏာမဲ့ နတ်သမီး ပြောတာက တစ်ယောက်ပဲ ကျန်ခဲ့ရမယ်တဲ့၊ ငါ့ကိုတော့ အစတည်းက မပါခိုင်းပါဘူး၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက နာမည်ကျော် ဆေးဖော်ဆရာလေ၊ ဒီလို ဆရာမျိုးကို စစ်မြေပြင်မှာ ဘယ်လိုလုပ် သုံးလို့ရပါ့မလဲ...."

စကားပြောနေရင်း လော့ချန်၏ အသံမှာ တိုးလျသွားသည်။

‘ဆေးဖော်ဆရာ.... သုံးတာ....’

အတွေးတစ်ခုသည် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။