အခန်း (၂၆၆၃-၂၆၆၄)

အခန်း (၂၆၆၃) - ငါ့ကိုယ်စား ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကို နှုတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါ

​ဖန့်ချန် ပေါ်လာပုံမှာ အလွန် ရုတ်တရက်ဆန်လှသည်။ ပို၍တိတိကျကျဆိုရလျှင် ထို ဘိုးဘေးကြီး နှင့် ဇောင်ဟွေ တို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတွက်ဆိုလျှင် ဖန့်ချန် ၏ ပေါ်လာပုံမှာ အလွန်ပင် ရုတ်တရက်နိုင်လွန်းလှသည်။

​အတွင်းနယ်မြေ သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် သွားလာနေပါက ဟင်းလင်းပြင်၏ လှိုင်းဂယက်များ ထွက်ပေါ်လာမြဲဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အလွန်မြင့်မားသူများအနေဖြင့် ထိုစွမ်းအင်နှင့် လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိကြစမြဲဖြစ်သည်။

​အကယ်၍သာ ထိုသူသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ လာခဲ့ပါက တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး ခံစားလိုက်ရသည့် စွမ်းအင်အရ ဖန့်ချန် သည် ပထမအဆင့် ဟင်းလင်းပြင် မှသာ လာခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ အဘယ်ကြောင့် ကြိုတင် သတိမထားမိခဲ့ပါသနည်း။

​သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဖန့်ချန် သည် ယခုအခါ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ သွားလာရာတွင် အတွင်းနယ်မြေ ကို အတင်းအကျပ် မောင်းနှင်နေစရာ မလိုတော့ကြောင်း မသိရှာကြပေ။

​အတွင်းနယ်မြေ ကို သူ ပေါင်းစပ်ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ သူကိုယ်တိုင်ပင် အတွင်းနယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်နေပြီး ဟင်းလင်းပြင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေစွာ ရှိနေသည်။ အနည်းငယ်သော လှုပ်ရှားမှု ရှိလျှင်ပင် ယခင်ကထက် များစွာ သေးငယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​သူ၏ စွမ်းအင်ကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်နေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

​"ဖန့်ချန်၊ ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာပြီလား"

​ဇောင်ဟွေ ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းမြောက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

​"ဒီတစ်ခေါက် ကျင့်ကြံမှုမှာ တိုးတက်မှု ရှိရဲ့လား"

​"အနည်းငယ်တော့ တိုးတက်မှု ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မများလှပါဘူး။ အတွင်းနယ်မြေ ကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဆိုတာက စိတ်ရှည်လက်ရှည် လေ့ကျင့်မှ ရမယ့်အရာမို့လို့ပါ။ အခုတော့ နည်းလမ်းကို နားလည်ထားပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ထပ်ပြီး သေချာ လေ့ကျင့်ဖို့ လိုအပ်နေပါသေးတယ်။"

​ဖန့်ချန် က လက်ယှက်၍ ပြောလိုက်သည်။

​ဇောင်ဟွေ က ခေါင်းညိတ်ကာ -

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အခု ကောင်းကင်ငါးပါး ထဲက ကျင့်စဉ်ရထားတဲ့ သူတော်စင်တွေလည်း ဒီအချက်ကို သဘောတူညီချက် တစ်ခု ရထားကြတယ်။ အဲဒီကျင့်စဉ်က အတွင်းနယ်မြေ ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပေါင်းစပ်နိုင်တာ မှန်ပေမဲ့ အချိန်အကြာကြီး ဂရုတစ်စိုက်လေ့ကျင့်ဖို့ လိုတာတော့ အမှန်ပါပဲ။"

​ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက် သူမက ထို ဘိုးဘေးကြီး ဘက်သို့ ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်သည်။

​"ဘိုးဘေးကြီး၊ ဖန့်ချန် ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာပြီဆိုတော့ ဘိုးဘေး ပြန်လို့ရပါပြီ။"

ဘိုးဘေးကြီး မှာ ပြန်မသွားဘဲ မျက်မှောင်သာ ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန် ကို ရုတ်တရက် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

​"ဖန့်ချန်၊ ငါက ဇောင်မျိုးနွယ်စု က ဇောင်ဂူချီ ပဲ။"

​ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်

"ခင်ဗျား ဘာကြောင့်လာတယ်ဆိုတာ ကျုပ် သိပြီးပါပြီ၊ ပြန်သွားရင် ကျုပ်ကိုယ်စား ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေး ကို နှုတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါဦး။"

​ဇောင်ဂူချီ ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဖန့်ချန်၊ မင်းက လူသားမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်ဖြစ်လျက်နဲ့ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေး အပေါ် လေးစားမှု တစ်စက်လေးတောင် မရှိဘူးလား"

​ဖန့်ချန် ၏ လေသံမှာ အလွန်ပေါ့ဆနေသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရပြီး ဤအရာမှာ မဖြစ်သင့်ပေ။

​ဖန့်ချန် ကမူ ပြုံးသာပြုံးနေပြီး ဘာမှ မပြောပေ။

​ဇောင်ဂူချီ ၏ အမူအရာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီးမှ အသံကို တိုးလျော့စွာဖြင့် -

​"မင်းနဲ့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စု ကြားမှာ အဆင်မပြေမှုတချို့ ရှိခဲ့ဖူးတာကို ငါ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေပါ။ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေး က လူသားကျောင်းသားတွေကို ရာထူးတိုးတက်တဲ့ လမ်းကြောင်း မလျှောက်စေချင်တာကို မင်း သိလျက်နဲ့ လျှောက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေး က ထွက်ပြီး တားဆီးခဲ့လား "

​"မတားခဲ့ဘူး။ အဲဒါက သူက လူငယ်တွေကို သဘောထားကြီးလို့ပဲ။"

​ဖန့်ချန် က ဆက်လက်၍ ပြုံးနေပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။

​ဇောင်ဂူချီ က ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်

"ငါ လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မင်း သိပြီးပြီ၊ အခု ငါ မေးချင်တာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်၊ အတွင်းနယ်မြေ ရတနာ တစ်ခုခုကို ငါ့ကို ပေးပြီး ပြန်ယူသွားခွင့် ပြုမလား"

​"ပေးစရာ ဘာအကြောင်းမှ မရှိဘူး၊ ခင်ဗျားကရော အင်အားသုံးပြီး လုယူတော့မလို့လား "

​ဖန့်ချန် က ရယ်မောလျက် မေးသည်။

​ဇောင်ဂူချီ က ဖန့်ချန် ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး စကားမပြောတော့ပေ။ ကြာမြင့်စွာ ကြည့်နေပြီးနောက် သူက ခပ်လှောင်လှောင် ရယ်လိုက်သည်။

​"လုယူမယ် ဒီနေရာက ရွှေဟွေး ပဲ၊ ငါက ဒီနေရာမှာ ရွှေဟွေး ကျောင်းသားပစ္စည်းကို အင်အားသုံး လုယူရလောက်တဲ့အထိ မိုက်ရူးရဲ မဆန်သေးဘူး။ ဒီနေ့လာတာကလည်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် တိုင်ပင်ဖို့ လာတာပါ၊ မပေးချင်လည်း နေပါစေ။ ငါ ပြန်သွားတဲ့အခါ ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေး ကို ဖြစ်တဲ့အတိုင်းပဲ အမှန်အတိုင်း တင်ပြလိုက်ပါ့မယ်။"

​"သူ့ကို ကျုပ်ကိုယ်စား နှုတ်ဆက်ပေးဖို့ မမေ့ပါနဲ့ဦး၊ ဒါဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားကို မလိုက်ပို့တော့ဘူးနော်။"

​ဖန့်ချန် က လက်ယှက်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

​ဇောင်ဂူချီ က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ နောက်လှည့်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။

​သူ ထွက်သွားပြီးနောက် ဇောင်ဟွေ က သက်ပြင်းအနည်းငယ် ချလိုက်သည်။

​"ဇောင်မျိုးနွယ်စု က ကဏ္ဍတော်တော်များများမှာ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စု နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေ ရှိတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံလို ဖြစ်နေတာ ပိုမှန်လိမ့်မယ်၊ မင်း စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့။"

​"ဇောင်ဟွေ ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ကျွန်တော် ကြိုတွေးထားပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ အထက်က ကောင်းကင်အရှင် ပို့လိုက်တဲ့ အတွင်းနယ်မြေ ရတနာ ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ပိုသိချင်မိတယ်"

​ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် မေးသည်။

​ဇောင်ဟွေ ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလေးအနက် ထားသည့် ပုံစံ ပေါ်လာသည်။

​"ဒီတစ်ခေါက် ပို့လိုက်တဲ့ အတွင်းနယ်မြေ ရတနာ မျိုးသုံးမျိုး ရှိတယ်။ ကျင့်စဉ် ရရှိတဲ့ ကျောင်းသားတိုင်း တစ်ယောက်ကို တစ်ပုံစီ ရကြတယ်လို့ ကြားတယ်။ အတွင်းနယ်မြေ ပေါင်းစပ်မှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်ပြီး အတွင်းနယ်မြေ တစ်ခုကို နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ နဲ့ ပေါင်းစပ်နိုင်တဲ့ အဆင့်အထိ ရောက်သွားစေမှာ။"

​နှစ်ပေါင်း ၁ သောင်းကျော် ကနေ နှစ်ပေါင်း ၂ ထောင်အထိ လျော့ချလိုက်တာလား။

​ဖန့်ချန် လည်း အံ့ဩသွားမိသည်။ ဒီရတနာတွေက တကယ်ကို ကောင်းလွန်းတာပဲ။

​ဒီနှစ်ပေါင်း ၂ ထောင် ဆိုတဲ့ ကိန်းဂဏန်းကလည်း လေထဲက ရလာတာ မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်အရှင် တွေ စမ်းသပ်ပြီးမှ အရှိန်မြှင့်နှုန်းကို ခန့်မှန်းထားတာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​"ဒီရတနာ သုံးမျိုးကတော့ ယွမ်ရွှီရေ ဆိုတာ တစ်ကျပ်သား ပါတယ်၊"

​"နောက်တစ်ခုက ကောင်းကင်မီးသီး တစ်လုံး "

​"နောက်ဆုံးတစ်ခုက မရဏသားရဲသွေး တစ်ကျပ်သားပဲ။"

​"ဒီယွမ်ရွှီရေ ဆိုတာ ဟင်းလင်းပြင် အလွှာဆယ်လွှာကျော်အထိ နက်တဲ့ အတွင်းနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေ တွေမှာပဲ တွေ့နိုင်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။"

​"ကောင်းကင်မီးသီး ကိုတော့ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး၊ ဘယ်ကနေ ရလာလဲလည်း မသိဘူး။"

​"ဒီမရဏသားရဲသွေး နဲ့ ပတ်သက်ရင် မင်း ပုရွက်ဆိတ်အသိုက် တွေမှာ တစ်ခါတလေ တွေ့ရတတ်တဲ့ သားရဲကြီးတွေကို သိလား "

​ဇောင်ဟွေ က ပြောရင်းဆိုရင်းပင် ထိုရတနာ သုံးမျိုးကို ဖန့်ချန် ထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။

​ဖန့်ချန် လှမ်းယူကြည့်လိုက်ပြီး -

"သားရဲကြီးတွေ ဟင်းလင်းပြင်သားရဲ တွေလား"

​ဇောင်ဟွေ က ရယ်မောရင်း ခေါင်းညိတ်သည်

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီ ဟင်းလင်းပြင်သားရဲ တွေပဲ။ မရဏသားရဲ ဆိုတာ ဟင်းလင်းပြင်သားရဲ တွေထဲမှာ အလွန်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရာတွေပါ။ သာမန် ကောင်းကင်အရှင် တစ်ယောက်တောင် သူတို့ကို တွေ့ရင် ဝေးဝေးရှောင်ရပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ မဝံ့ရဲကြဘူး။"

​"ဟင်းလင်းပြင်သားရဲ တွေရဲ့ မတည်ငြိမ်မှု ကြောင့် ကောင်းကင်ငါးပါး နယ်မြေ ထဲမှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ အသီးသီးက ကောင်းကင်အရှင် တွေက သူတို့ကို ရှိနေခွင့် မပြုကြဘူး။"

​"ဒါကြောင့် ပုရွက်ဆိတ်အသိုက် တွေမှာပဲ သူတို့ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို တွေ့နိုင်တယ်။ မရဏသားရဲ ကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ လွယ်တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် ဒီရတနာတွေကို ရှာဖို့ ကောင်းကင်ငါးပါး အထက်က ကောင်းကင်အရှင် တွေ အတော်လေး ပင်ပန်းခဲ့ရတယ်၊ လူမျိုးစု အသီးသီးက ကောင်းကင်အရှင် တွေ အားလုံး ဝိုင်းကူပေးထားတာပါ။"

​ဖန့်ချန် လည်း နားလည်သွားသည်။ ဒါကြောင့် သူ ကောင်းကင်ငါးပါး ဘက်မှာ ဟင်းလင်းပြင်သားရဲ တွေကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးတာကိုး။

​"ဒီရတနာ သုံးမျိုးကို အတူတူ သုံးစွဲမှပဲ ထူးခြားတဲ့ အာနိသင် ရမှာ။ အချိန်ကို တွက်ကြည့်ရင် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ က ပြန်ဖွင့်တော့မှာပါ။ ဒီတစ်ခေါက် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သွားပြီးရင် ပြန်လာပြီး အဲဒါတွေကို သုံးစွဲပြီး ကျင့်ကြံလိုက်ပါ။"

​"အတွင်းနယ်မြေ တစ်ခုကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပေါင်းစပ်ဖို့ အမြန်ဆုံး ကြိုးစားကြည့်ပါ၊ ဒါမှပဲ ဘယ်လောက် ထူးခြားသလဲဆိုတာ ငါတို့ ကြည့်ရမှာ။"

​ဇောင်ဟွေ က ပြောသည်။

​ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​သူလည်း သူကိုယ်တိုင် ဒီတစ်ခေါက် ကျဲနယဲ့ ဘွဲ့တံဆိပ် ကို ရနိုင်မရနိုင် ဆိုတာကို စမ်းကြည့်ချင်နေသည်။

​ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခါ ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်မြင့် ဘွဲ့ရခဲ့တာက သူ အပြည့်အဝ အဆုံးထိ မရောက်သေးကြောင်း ပြသနေတာပဲ။

​"ဒီတစ်ခေါက် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ သွားပြီးရင် အတွင်းနယ်မြေ တစ်ခု ထပ်ပြီး စုစည်းဖို့ လိုလိမ့်မယ်။"

​ဤသို့ တွေးမိရင်း ဖန့်ချန် လည်း ဇောင်ဟွေ နှင့် စကားပြောပြီးနောက် နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

​ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်။

​ထိုင်ဟောက်ရှန်း မှာ ကျောင်းတော်၏ ရှုပ်ထွေးလှသော ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရင်း ခေါင်းကိုက်နေရသည်။

​အရင်က ကျောင်းအုပ် မလုပ်တုန်းက ကျောင်းအုပ် ရဲ့ အလုပ်တွေ ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးမှန်း သူ မသိခဲ့ပေ။

​တပည့်တချို့ရဲ့ အငြိုးအတေး ကိစ္စတွေအထိ နောက်ဆုံး သူ့ဆီရောက်လာပြီး သူကိုယ်တိုင် ရှင်းပေးရသည်။

​ကံကောင်းတာက သူ တစ်ခါရှင်းပြီးရင် နောက်နှစ်အနည်းငယ်အထိ အေးဆေးနေလို့ ရသေးသည်။

​"ခေါင်းကိုက်နေတာလား၊ ကျောင်းတော် တစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲရတာ မလွယ်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရပြီလား"

​ဖန့်ချန် က ထိုက်ဟောင်ရှန်း အနားကို အသံတိတ် ရောက်လာပြီး သူ့စားပွဲပေါ်က စာရွက်တွေကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

​ထိုက်ဟောင်ရှန်း အံ့ဩသွားပြီးနောက် ဖန့်ချန် ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

​"မင်း ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာပြီလား လမ်းလျှောက်တာ ဘာသံမှ မကြားရပါလား။ ပြီးတော့ မင်းက ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော် ရဲ့ ကျောင်းတော်အုပ်ပါ။ မင်းက အလုပ်တွေ ပစ်ထားပြီး ကျင့်ကြံဖို့ သွားနေတာ၊ ငါက ဒီအလုပ်ရှုပ်တဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ပဲ လွတ်မရတော့ဘူး။"

​"ဒါက ယာယီ ကျောင်းတော်အုပ် ပါ။"

​ဖန့်ချန် က ပြင်ပြောလိုက်ပြီးနောက် -

​"ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ စစ်ဆေးရေးဌာန မှာ ဘာကိစ္စမှ မရှိဘူးမလား ငါ ကူညီပေးရမယ့် ကိစ္စတွေ ရှိသေးလား"

​သူ့ရဲ့ အဆင့် (၆) စစ်ဆေးရေးမှူး ဂုဏ်ပုဒ် ကြောင့် ချုပ်နှောင်ခြင်းပညာ ကလည်း အဆင့်တစ်ဆင့် တိုးတက်လာပြီး ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်အဆင့် ကိုပါ ချုပ်နှောင်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

​အကယ်၍ အဆင့် (၅) သို့မဟုတ် အဆင့် (၄) အထိ တိုးတက်နိုင်လျှင် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

​ဒီနည်းလမ်းက လူကို မသတ်နိုင်ပေမဲ့ တစ်ဖက်ကကြည့်ရင် သူ့ရဲ့ တခြားသော ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတွေထက် ပိုအသုံးဝင်နေသည်။

​"ဒီအကြောင်း ပြောမှပဲ သတိရတယ်၊ ဆွေ့ဟုန်ကျူး က အရင်က အမှုတွဲ အဟောင်းတွေ အများကြီး ပုံနေတယ်လို့ ပြောတယ်၊ မင်း အားရင် သွားရှင်းပေးလိုက်ပါဦး။ အခုတလော စစ်ဆေးရေးဌာန ရဲ့ အင်အားအကုန်လုံးက မင်းတို့အတွက် ရတနာ ရှာပေးတဲ့ ကိစ္စမှာပဲ သုံးနေရလို့ပါ။"

​ထိုက်ဟောင်ရှန်း က ငြီးငြူသလို ပြောလိုက်သည်။

အခန်း (၂၆၆၄) - သူတို့စိတ်ကူးမသေကြသေးဘူး

​"စစ်ဆေးရေးဌာန ကပါ အတွင်းနယ်မြေ ရတနာတွေကို လိုက်ရှာပေးနေတာလား ဒါဆိုရင်တော့ ဒီကိစ္စက ကောင်းကင်ငါးပါး ရဲ့ လက်ရှိ အဓိက ဦးတည်ချက် ဖြစ်နေပုံပဲ။"

​ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်တချို့ ပေါ်လာသည်။

​ထိုက်ဟောင်ရှန်း က သက်ပြင်းချကာ -

​"ငါသာ ကမ္ဘာကြီးအဆင့် မဟုတ်ရင် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကို သွားလို့ရမှာ။ 'လင်နယဲ့' အဆင့်မြင့် ဘွဲ့တံဆိပ် မရရင်တောင် 'လင်နယဲ့' အစောပိုင်းအဆင့် ဘွဲ့တံဆိပ် တစ်ခုလောက် ရဖို့က မခက်ခဲလောက်ဘူး မဟုတ်လား "

​"အင်း၊ မင်းမှာ လင်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် အဆင့်အတန်း ရှိပါတယ်။"

​ဖန့်ချန် က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောသည်။

​ထိုက်ဟောင်ရှန်း က ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် -

"အဓိကက မင်းက အသိအမှတ်ပြုပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ငါ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကို သွားလို့မှ မရတာ။"

​ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက် သူက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးသည်။

​"မင်း ဒီရက်ပိုင်း ဂူအောင်းကျင့်ကြံနေတာ၊ အတွင်းနယ်မြေ ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဘယ်လို ခံစားရလဲ ဘာတွေများ တိုးတက်လာလဲ"

​"မင်းကို တိတိကျကျ ပြောပြရရင်တော့ တစ်ခါတည်းနဲ့ အတွင်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပေါင်းစပ်လိုက်နိုင်တဲ့အခါ မင်းကပဲ အရှင်သခင် ဖြစ်သွားပြီး အတွင်းနယ်မြေ က အစေခံ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဘယ်သွားသွား အတွင်းနယ်မြေ ရဲ့ စွမ်းအင်တွေ ကုန်သွားမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။"

​ဖန့်ချန် က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။

​ထိုက်ဟောင်ရှန်း မှာ ပို၍ပင် မနာလိုဖြစ်မိသည်။ ထို့နောက် သူက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကာ အလေးအနက် ပြောသည်။

​"ငါ သတင်းတချို့ ကြားထားတယ်။ မင်း ဖိနှိပ်ထားတဲ့ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်ဟောင်းတွေက အခု အစီစဥ်တွေစဖို့အတွက် ပြင်ဆင်နေကြတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ မှာ မင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြံစည်နေကြတာ။"

​"သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း ကို သူတော်စင်််််််ဘိုးဘေး စီမံကိန်း က အစားထိုးလိုက်ပေမဲ့ သူတို့က အကြီးကဲငါးပါး တို့ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ စုစည်းမိသွားကြတယ်။ 'ကျန်းဝမ်ထန်း' ဆိုတဲ့ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုကိုပါ အသစ် တည်ထောင်လိုက်ကြတယ်။အကြီးကဲ ငါးပါး ကပဲ ကျန်းဝမ်ထန်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေပေါ့။ အခု ကျန်းဝမ်ထန်း ရဲ့ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် သူတော်စင်တွေတောင် အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် ကို ရောက်နေကြပြီ၊ ဒါတောင် သူတို့က အဆင့်တွေကို ဖိနှိပ်ထားသေးတာနော်။"

​"ကျန်းဝမ်ထန်း"

​ဖန့်ချန် က ရယ်ရုံသာ ရယ်နိုင်သည် ။

"သူတို့က စိတ်ကူးတွေက မသေကြသေးပါလား။ အရင် သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း က ပေးတဲ့ အာဏာရှိတဲ့ အထက်လူကြီး ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို သူတို့ မစွန့်လွှတ်နိုင်ကြဘူးပေါ့။"

​"ငါဆိုလည်း မစွန့်လွှတ်နိုင်ပါဘူး။ သူတော်စင် ဧကရာဇ် စီမံကိန်း ရှိနေတာကို ပထမဆုံး သိလိုက်ရတုန်းက ငါတောင် ငါသာ အဲဒီထဲမှာ ပါဝင်ခွင့်ရရင် ကောင်းမှာပဲလို့ တွေးမိခဲ့တာ။ ကောင်းကင်ငါးပါး ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို မျှဝေခံစားခွင့် ရတယ်ဆိုတာ သူတော်စင် တစ်ယောက်အတွက် ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ မင်း သိတယ် မဟုတ်လား သူတို့ အနိမ့်ဆုံး လင်နယဲ့ အဆင့်မြင့် အဆင့်ကို ရောက်နေတာ ဒီစီမံကိန်းကနေ အကျိုးအမြတ် အများကြီး ရထားလို့ မဟုတ်လား။ အခု သူတို့လက်ထဲမှာ ကျင့်စဉ်တွေလည်း ရှိနေပြီဆိုတော့ ရှေ့ဆက်ပြီး ဘဝကို စနစ်တကျနဲ့ လျှောက်သွားရင် တစ်နေ့ကျရင် ကောင်းကင်အရှင် ရာထူးကို ရသွားမှာလေ၊ ဒါဆိုရင် သူတို့က တကယ်ကို ကြီးကျယ်တဲ့သူတွေ ဖြစ်လာမှာပေါ့။"

​ထိုက်ဟောင်ရှန်း က သက်ပြင်းချကာ -

​"ဒါပေမဲ့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အခု ငါလည်း သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်သွားပြီ၊ မင်း နောင်မှာ တစ်ခုခု ကောင်းတာ ရလာရင် ငါ့ကို မမေ့နဲ့ဦး။"

​"မင်းလည်း သူတော်စင်််််််ဘိုး‌ဘေး စီမံကိန်း အဖွဲ့ဝင်လား ငါ ဘာလို့ မသိရတာလဲ "

​ဖန့်ချန် အံ့ဩသွားသည်။

​ထိုက်ဟောင်ရှန်း က ရယ်မောလျက် -

"သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း က လူမျိုးစုံကို လက်ခံတယ်လို့ ပြောကြတယ်လေ၊ မင်း ကျင့်ကြံနေတုန်းက ငါ ငါတို့မျိုးနွယ်စု ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးဆီ ခွင့်တောင်းလိုက်တာ၊ သူ ခွင့်ပြုပေးလိုက်တယ်။"

​"ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် လား"

​ဖန့်ချန် နားလည်သွားသည်။ သို့သော် သူ သိပ်အလေးမထားပါ။ ဤစီမံကိန်း ပေါ်လာရခြင်းကပင် ထို အကြီးကဲငါးပါးကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေရန် ဖြစ်သည်။ နောင်တွင် ဤစီမံကိန်း မည်မျှအထိ ဖွံ့ဖြိုးလာမည်ကို သူ စိတ်မဝင်စားပါ။ သူ စိတ်ဝင်စားသည်မှာ သံသရာမသေမျိုး ကျင့်စဉ်ကို မည်သည့်အခါမှ ကျင့်ကြံပြီးမြောက်မည်နည်း ဆိုသည့်အချက်သာ ဖြစ်သည်။

​အတွင်းနယ်မြေ ၈၁ ခုကို ပေါင်းစပ်ရန်မှာ…

​……

​……

​ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော် မှ ထွက်လာပြီးနောက် ဖန့်ချန် သည် ယန်တန်းကျောင်းတော် သို့ သွား၍ ဆွေ့ဟုန်ကျူး ကို ရှာသည်။ စကားပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် ကျန်ရှိနေသော အမှုတွဲဟောင်းများကို တာဝန်ယူဖြေရှင်းပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

​"ဖန့်ချန်၊ အခု သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း က သူတော်စင်တွေက နင့်ကို ဘယ်လို ခေါ်နေလဲ သိလား ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး လို့ ခေါ်နေကြတာ။"

​ဆွေ့ဟုန်ကျူး က ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် -

"နင့်ရဲ့ စိတ်တွေက ကျင့်စဉ်မှာ မရှိဘဲနဲ့ ဘာလို့များ အမှုတွဲဟောင်းတွေ လိုက်ရှင်းပေးဖို့ အချိန်အားနေရတာလဲ "

​"အဲဒါ သူတို့ လျှောက်ခေါ်နေကြတာပါ။"

​ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် -

"ကျုပ်က အသက်ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် ဘိုးဘေး လို့ ခေါ်လို့ ရမှာလဲ။ ကျင့်စဉ်ကတော့ အရေးတကြီး မဟုတ်သေးပါဘူး၊ နောက်တစ်ခေါက် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ က မကြာခင် စတော့မှာ မဟုတ်လား၊ ဒီကြားထဲမှာ အလုပ်ပြောင်းလုပ်ပြီး ဦးနှောက်ကို အနားပေးလိုက်တာပါ။"

​"နင်က အဆင့် (၅) စစ်ဆေးရေးမှူး အဆင့် တိုးချင်လို့ ဖြစ်မှာပါ။"

​ဆွေ့ဟုန်ကျူး က ရယ်မောလျက် -

"နင့်ရဲ့ အသက်အမဲလိုခြင်း နည်းလမ်းက တကယ်ကို ထက်မြက်ပါတယ်။ အဆင့် (၅) ဖြစ်ဖို့က အချိန်တန်ရင် ဖြစ်လာမှာပါ။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ကျင့်စဉ်ကိုပဲ ပိုအာရုံစိုက်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

​"ရာထူးမတိုးချင်တဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူး က ကောင်းတဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူး မဟုတ်ဘူးလေ။"

​ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။

​"ဟုတ်ပြီ၊ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် မှာတော့ အမှုတွဲဟောင်း သိပ်မကျန်တော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျန်းနန် ရုံး မှာတော့ အသက်အမဲလိုက်ခြင်း နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အမှုတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်။ အဲဒီ အပြစ်ရှိတဲ့ သူတော်စင်တွေရဲ့ အသက်စွမ်းအင် ကို ငါတို့ အကုန်မရှာနိုင်သေးတော့ သူတို့က သတ္တိရှိရှိနဲ့ တည်ငြိမ်နေကြတယ်။"

​ဆွေ့ဟုန်ကျူး က -

"မင်း သစွာစကား ဆွေးနွေးပွဲ ခန်းမ ကို သွားပါ။ ဒီနှစ်တော့ အောက်ကျိုချုံ တာဝန်ယူထားဦးမယ် ထင်တယ်။ သူ့ကို နင့် ရည်ရွယ်ချက် ပြောပြလိုက်၊ သူ မနင့်ကို ကျန်းနန် ရုံး ကို ပို့ပေးလိမ့်မယ်။"

​ဖန့်ချန် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် -

"စစ်ဆေးရေးဌာန မှာ ဌာန ၃ ခု နဲ့ ရုံး ၉ ခု ရှိတယ် မဟုတ်လား ကျုပ်က ကျန်းနန် ရုံး ကိုပဲ သွားလို့ ရတာလား ကျန်းနန် ရုံး မှာ အသက်အမဲလိုက်ခြင်း အမှု ဘယ်လောက် ကျန်နေသေးလို့လဲ "

​"ကျန်းနန် ရုံး တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မလောက်ဘူးလား ကျန်းနန် ရုံး မှာတင် တင်ထားတဲ့ အပြစ်ရှိ သူတော်စင် ၃,၀၀၀ ကျော်ရဲ့ အသက်စွမ်းအင် ကို အကုန်မရှာနိုင်သေးဘူး။"

​ဆွေ့ဟုန်ကျူး က အံ့ဩဟန်ဖြင့် -

"နင်သာ အဲဒီအမှု ၃,၀၀၀ ကျော်ကို ဖြေရှင်းနိုင်ရင် အဲဒီ ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်း က နင့်ကို အဆင့် (၅) အထိ တိုးပေးဖို့ လုံလောက်သွားလိမ့်မယ်။ ရုံး ၉ ခုလုံးက အမှုတွေကိုသာ နင် အကုန်ရှင်းနိုင်ရင် အဆင့် (၄) အထိတောင် ရောက်သွားနိုင်တယ်။ အဓိကကတော့ အဆင့် (၄) ဆိုတာ 'စစ်ဆေးရေးအရာရှိ' ဖြစ်သွားပြီ၊ နင်က အထွတ်ထိပ်တာအို အဆင့် မဟုတ်သေးတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နောက်ပြီး အဆင့် (၅) အတွက်ဆိုရင် အနည်းဆုံး ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင် အဆင့် ဖြစ်ဖို့ လိုတယ်။ နျဲ့ချင် ကို ကြည့်လေ၊ သူက ကမ္ဘာကြီး အဆင့် ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်း က အဆင့် (၅) အတွက် လုံလောက်နေပေမဲ့ သူတော်စင်အဆင့် မပြည့်မီသေးလို့ တိုးမရတာ။"

​"……"

​ဖန့်ချန် ဒီအချက်ကို မေ့သွားသည်။ အဆင့် (၅) အတွက်ဆိုလျှင် သူတော်စင်အဆင့် နှင့် လိုက်လျောညီထွေ ရှိဖို့ လိုအပ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ အဆင့်နှင့်ဆိုလျှင် အဆင့် (၆) ဖြစ်နေခြင်းမှာပင် စံချိန်တင်နေပြီဖြစ်သည်။

​"ဒါပေမဲ့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ နင်အားနေရင် အဲဒါတွေကို သွားရှင်းလိုက်ပါ။ နောင်မှာ နင် အဆင့်တက်လာရင် အဲဒီ ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်း တွေက အလိုလို အဆင့်တက်ပေးသွားမှာပါ။ အဲဒီ ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်း တွေက ပျောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး၊ စစ်ဆေးရေးဌာန က နင့်အတွက် မှတ်တမ်းတင်ထားပေးလိမ့်မယ်။"

​ဆွေ့ဟုန်ကျူး က ပြောသည်။ ဖန့်ချန် လည်း ခေါင်းညိတ်၍ နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

​ထွက်ခွာပြီးနောက် သူသည် တစ်ယောက်တည်း သစွာစကား ဆွေးနွေးပွဲ ခန်းမ သို့ သွားခဲ့သည်။

​"ဖန့်ချန် မင်း ကျင့်ကြံနေတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒီကို ဘာလို့ လာတာလဲ"

​သစွာစကား ဆွေးနွေးပွဲ ခန်းမ အတွင်းတွင် အောက်ကျိုချုံ က အံ့ဩစွာဖြင့် မေးသည်။ ဖန့်ချန် သည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း ပြောပြလိုက်သည်။

​"ဟားဟားဟား၊ မင်းက ရာထူးတပ်မက်နေတဲ့ အရာရှိလေး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။"

​အောက်ကျိုချုံ က ရယ်မောလျက် -

​"ရပါတယ်၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကလည်း မကြာခင် စတော့မှာပဲ၊ ငါ မင်းကို ကျန်းနန် ရုံး ကို ပို့ပေးလိုက်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ က ကျန်းနန် ရုံး ကို ဖြတ်သွားတဲ့အခါ မင်းကို ခေါ်ပြီး နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ကို အတူတူ သွားလိုက်ပေါ့။"

​"အရှင်၊ မုန့် အရှင် က အခုထိ ကျန်းနန် ရုံး မှာပဲ ရှိနေသေးလား "

​ဖန့်ချန် က မေးသည်။ အောက်ကျိုချုံ က မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းသွားသည်။

​"သူက စစ်ဆေးရေးဌာန ရဲ့ အရာရှိ မဟုတ်တော့ဘူး။ အခုတော့ ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ဒေသ ဘက်ကို သွားနေတယ်၊ ဘာတွေ လုပ်နေမှန်းလည်း မသိဘူး။"

​ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်သည်။ မု့န်ထျန်းရှု က အရင်ကတည်းက ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ဒေသ ကို သွားချင်နေတာဖြစ်သည်။ အခုတော့ အဲဒီကိစ္စကို အကြောင်းပြုပြီး လွတ်လပ်ခွင့် ရသွားပြီ ဖြစ်သည်။

​……

​……

​ကျန်းနန် ရုံး။

​အောက်ကျိုချုံ နှင့် ဖန့်ချန် ရောက်လာခြင်းကို ဤနေရာရှိ စစ်ဆေးရေးအရာရှိ များမှာ အံ့ဩမိကြသည်။ အရင်ကဆိုလျှင် အဆင့် (၄) စစ်ဆေးရေးအရာရှိ တစ်ယောက်လောက်သာ လာရောက် နှုတ်ဆက်လေ့ ရှိသည်။ သို့သော် ယခုမူ အဆင့် (၄) အရာရှိ လေးယောက်လုံး ရောက်လာကြသည်။ အောက်ကျိုချုံ က ထိုသူများကို မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက် ဖန့်ချန် ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြလိုက်သည်။

​"ဖန့်ချန်၊ မင်း ကျောင်းတော် မှာ ကောင်းကောင်း မကျင့်ကြံဘဲ ဘာလို့ ဒီ ကျန်းနန် ရုံး မှာ အမှုလိုက်ဖို့ လာရတာလဲ "

​စကားပြောသူမှာ ဆွေ့ရှင်း ဖြစ်ပြီး ယန်တန်းမျိုးနွယ်စု မှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သည်။

​"တစ်ချက်က ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အခက်အခဲ ရှိနေလို့ပါ၊ နောက်တစ်ချက်က နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ က မကြာခင် စတော့မှာမို့လို့ပါ။ တတိယ အချက်ကတော့ အချိန်ကို အလကား မဖြုန်းချင်ဘဲ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ မသွားခင် ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်း တွေ အများကြီး စုဆောင်းထားချင်လို့ပါ၊ နောင်မှာ အဆင့် (၅) ဖြစ်ဖို့ လွယ်သွားအောင်လို့ပါ။"

​ဖန့်ချန် က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။

​စစ်ဆေးရေးအရာရှိ လေးယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ထင်သည့်အတိုင်းပင်၊ ဤသူမှာ ရာထူးတပ်မက်သူလေး ဖြစ်သည်။ သို့သော် စစ်ဆေးရေးဌာန အတွက်တော့ ကောင်းသည့်အရာပင် ဖြစ်သည်။

​ဆွေ့ရှင်း က ခေါင်းညိတ်ကာ -

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငါပဲ တာဝန်ယူမယ်။ မင်းနဲ့အတူ အပြစ်ရှိတဲ့ သူတော်စင်တွေကို စစ်ဆေးပေးမယ်။ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။"