အခန်း ၂၀၂

အခန်း(၂၀၂) ဒါက တိုက်ခိုက်နိုင်သလား

သူ၏ကျောဘက်ရှိ လေးလံသော သတ္တုစပ်တံခါးကြီးများသည် တစ်ချပ်ပြီးတစ်ချပ် ပိတ်သွားခဲ့ပြီး လေးလံသော တံခါးပိတ်သံတစ်ချက်စီသည် ကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို နှုတ်ဆက်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေ၏။

နောက်ဆုံးတံခါးချပ် ပိတ်သွားသောအခါ ညစာစားပွဲခန်းမထဲမှ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော အလင်းရောင်နှင့် အသံတို့က လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် အမှောင်ထုထဲသို့ ကျဆင်းသွားတော့၏။

ဤအချိန်တွင် သူသည် အဆက်အသွယ်အားလုံး ပြတ်တောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ချူးရှန့် သိလိုက်သည်။

အသံဖမ်းစနစ်နှင့် တည်နေရာပြစနစ် လုပ်ဆောင်ချက်များပါဝင်သော လက်သီးကြယ်သီးသည် စစ်တပ်အဆင့် လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်း ကာကွယ်ရေးစနစ် အလွှာများအောက်တွင် အသုံးမဝင်သော သတ္တုတုံးလေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

နောက်ဘက်ရှိ ကွပ်ကဲရေးယာဉ်ထဲတွင် ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းနှင့် အခြားသူများမှာ ယခုအချိန်တွင် ပြာယာခတ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

အကူအညီမဲ့ကာ အထီးကျန်နေခြင်းမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

သူက ဤအခြေအနေမျိုးကို အသားကျနေပြီ ဖြစ်၏။

"ကလစ်..."

ခွေးရူးက မီးခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ စူးရှသော မီးရောင်က အမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

သူက ဓာတ်ခွဲခန်း၏ အဆုံးရှိ ရိုးရှင်းသော မီးခံသေတ္တာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး ထိန်းချုပ်မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့၏။

"အစ်ကို... ဒါပဲ..."

သူက အိတ်ကပ်ထဲမှ ဆေးပြင်းလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူကာ အဘိုးကြီးကေ၏ ပုံစံကို အတုခိုးလျက် အခက်အခဲဖြင့် မီးညှိလိုက်သည်။

သူက ဆေးလိပ်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ဖွာလိုက်ပြီးနောက် မီးခံသေတ္တာအပေါ်ရှိ သတိမထားမိနိုင်သော အာရုံခံကိရိယာဆီသို့ မီးခိုးငွေ့များကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။

အာရုံခံကိရိယာပေါ်ရှိ မမြင်ရသလောက်ဖြစ်နေသော အနီရောင်အစက်လေးတစ်ခုသည် တစ်ချက်လက်သွားပြီးနောက် အစိမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ကလစ်..."

တိုးညင်းသော အသံတစ်သံနှင့်အတူ မီးခံသေတ္တာ၏ မျက်နှာပြင်သည် လင်းလက်လာပြီး ရှုပ်ထွေးသော စကားဝှက်ရိုက်ထည့်ရမည့် မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။

ခွေးရူးက ရတနာတစ်ခုကို ဆက်သနေသည့်အလား ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော မျက်နှာဖြင့် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သူက မှတ်စုစာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အတွင်း၌ ရေးခြစ်ထားသော မှတ်စုများကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြည့်... ဒါက အစီအစဉ်ပဲ... အသံအမှတ်အသား... ပြီးတော့ လက်ဗွေ... ဖိအားက အစ်ကိုကေရဲ့ပုံစံအတိုင်း အတုခိုးရမယ်... အစမှာ ပေါ့ပေါ့လေး... ပြီးမှ ခပ်ပြင်းပြင်း ဖိရမှာ..."

ချူးရှန့်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ သူ၏ လုပ်ရပ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ခွေးရူးက သူ၏ အကြည့်ကြောင့် အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားကာ အမြန်ကပ်သွားပြီး လည်ချောင်းဟန့်လျက် အဘိုးကြီးကေ၏ သြရှရှအသံကို အတုခိုးလိုက်၏။

"အမြင့်ဆုံး လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို ဖွင့်ပါ..."

"ဘီ... အသံအမှတ်အသား ကိုက်ညီမှု အောင်မြင်သည်..."

သူက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်မကို မှတ်သားရေးဧရိယာပေါ်သို့ ဂရုတစိုက် ဖိချလိုက်သည်။

မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လုပ်ငန်းစဉ်ပြသသည့် အတန်းလေးက စတင်အလုပ်လုပ်လာခဲ့၏။

ခွေးရူး၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ထွက်လာပြီး လုပ်ငန်းစဉ်အတန်းလေးကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ဆုတောင်းနေသည့်အလား တီးတိုးရေရွတ်နေတော့သည်။

"ကလစ်..."

စက်ယန္တရားသော့ခလောက် ပွင့်သွားသည့် ပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ခွေးရူး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြေလျော့သွားပြီးနောက် ချူးရှန့်ဘက်သို့ လှည့်ကာ အသိအမှတ်ပြုခံလိုသော အပြုံးဖြင့် ရယ်မောပြလိုက်သည်။

သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အစွမ်းကုန်အားယူလျက် လေးလံသော မီးခံသေတ္တာတံခါးကြီးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲဖွင့်လိုက်၏။

အတွင်း၌ ရွှေချောင်းများ မရှိသလို အမေရိကန်ဒေါ်လာများလည်း မရှိဘဲ သေနတ်များ သို့မဟုတ် ခဲယမ်းမီးကျောက်များလည်း လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။

အချက်အလက်များ၏ သီးသန့်ဖြစ်သော အေးစက်သည့် အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူတို့ဆီသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

တံခါးနောက်ကွယ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော ကုဒ်နံပါတ်များ တပ်ဆင်ထားသည့် ပြင်ပဟာ့ဒ်ဒရိုက်များကို သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားသည်ကို တွေ့ရ၏။

ချူးရှန့်သည် ရပ်နေသည့်နေရာတွင်ပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများသည် ဆူပွက်လုမတတ် ဖြစ်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ရဲအရာရှိတစ်ဦး၏ အလိုသိစိတ်သည် နိုးထလာသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်နေခဲ့သည်။

သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ပစ္စည်းများသည် မြေခွေးနက်ဂိုဏ်း၏ နှလုံးသားများဖြစ်ပြီး ဤမကောင်းဆိုးဝါး အင်ပါယာတစ်ခုလုံး၏ အုတ်မြစ်ပင်ဖြစ်ပေသည်။

ဤအရာများကို ရရှိသရွေ့ သူသည် ကျန်းချန်မြို့ပေါ်တွင် လွှမ်းမိုးနေသော ဧရာမကင်ဆာဆဲလ်ကြီးဖြစ်သည့် အဘိုးကြီးကေကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းနိုင်ပြီး တရားခွင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မည်ဖြစ်၏။

ဤအတွေးက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများကို တစ်စက္ကန့်မျှ မသိစိတ်ဖြင့် တင်းမာသွားစေခဲ့သည်။

သူက ချက်ချင်း ရှေ့သို့ပြေးသွားပြီး အရာအားလုံးကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ချင်နေမိ၏။

"အစ်ကို..."

ခွေးရူး၏ အသံက သူ့ကို ဆူပွက်နေသော အတွေးများထဲမှ လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။

ချူးရှန့်က မော့ကြည့်လိုက်ရာ စိုးရိမ်နေသည့် ခွေးရူး၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသော်လည်း ထိုမျက်လုံးများ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် အကဲခတ်လိုသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူက စမ်းသပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်း၏ အမြင့်ဆုံးအာဏာကို ကိုယ်စားပြုသော ဤအရာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ချူးရှန့်၏ ရင်ထဲရှိ ပူပြင်းလှသော စိတ်ဆန္ဒများသည် ရေခဲရေတစ်ပုံးဖြင့် လောင်းချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ငြိမ်းအေးသွားခဲ့သည်။

သူ လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်ချေ။

သူ ယခု လှုပ်ရှားရန် မဖြစ်သေးပေ။

သူ၏ ဇာတ်ကောင်မှာ သူ့လက်သီးကိုသာ ယုံကြည်သော ရူးသွပ်သူ၊ အကြံအစည်များနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို အထင်အမြင်သေးသော အကြမ်းဖက်စက်ရုပ်ဖြစ်သည့် ယမပင် ဖြစ်၏။

[ ဒင်... အတွင်းစိတ်အတွေး... တည်ငြိမ်အောင်ထားရမည်... မိမိကိုယ်ကို ဖော်ထုတ်၍ မဖြစ်ပေ... လူမိုက်ဘာသာစကားသို့ ပြောင်းလဲနေသည်... ပြောင်းလဲခြင်း ပြီးစီးပါပြီ... ]

ချူးရှန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခံစားချက်ကို နှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရသည့်အလား ပြင်းထန်သော စိတ်မရှည်မှုများကို မျက်နှာပေါ်တွင် ပြသလိုက်သည်။

သူသည် မီးခံသေတ္တာကို ဒုတိယအကြိမ်ပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ဓာတုဗေဒဆေးရည်များ ပြည့်နှက်နေသော စင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားကာ အမည်မသိ အပြာရောင်အရည်တစ်ပုလင်းကို ကောက်ကိုင်၍ လှုပ်ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအခါမှသာ ဟာ့ဒ်ဒရိုက်များနှင့် စာရွက်စာတမ်းများကို မျက်လုံးထောင့်မှ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံတွင် အစစ်အမှန် ရွံရှာမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ဒီအမှိုက်တွေလောက်ပဲလား..."

ခွေးရူး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ အေးခဲသွားခဲ့၏။

"အမ်.. အစ်ကို... ဒီအရာက..."

ချူးရှန့်က လှည့်လာပြီး ပြင်ပဟာ့ဒ်ဒရိုက်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ကိုင်ကာ လက်ထဲတွင် အလေးချိန်ချိန်ကြည့်လိုက်ပြီး သူက အုတ်ခဲတစ်လုံးကို အဆင်ပြေမပြေ စမ်းသပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

"မင်းကို ငါ မေးမယ်..."

သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖိအားကြောင့် ခွေးရူးမှာ မသိစိတ်ဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားမိ၏။

"ဒါနဲ့ မြေကြီးပေါ်က အုတ်ခဲတစ်လုံး... လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခေါင်းကို ရိုက်ခွဲဖို့ ဘယ်ဟာက ပိုကောင်းလဲ..."

ခွေးရူး၏ ဦးနှောက်သည် အသံမြည်လျက် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ရိုက်ခွဲဖို့... လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခေါင်းကို ရိုက်ခွဲဖို့လား..."

"အုတ်ခဲလား..."

"ဘယ်လို သောက်ကျိုးနည်း မေးခွန်းမျိုးလဲ…”

သူက ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သော်လည်း လည်ချောင်းထဲတွင် ဂွမ်းများ ဆို့နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ ထွက်မလာခဲ့ချေ။

တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေသော ခွေးရူး၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ချူးရှန့်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဟာ့ဒ်ဒရိုက်ကို မီးခံသေတ္တာထဲသို့ ပြန်ပစ်ထည့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်ရန် လှည့်ထွက်သွားတော့၏။

"အချိန်ဖြုန်းတာပဲ..."

"ဟေး... အစ်ကို... အစ်ကို မသွားပါနဲ့..."

ခွေးရူးမှာ လုံးဝ ပြာယာခတ်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ပင် လွင့်စင်သွားမတတ်ဖြစ်ကာ သူ့ကို တားဆီးရန် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

"အစ်ကို... အစ်ကို နားမလည်လို့ပါ... ဒါက လက်သီးတွေ ဒါမှမဟုတ် အုတ်ခဲတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးတယ်..."

ဤအရှင်သခင် အမှန်တကယ် ထွက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ခွေးရူးက မီးခံသေတ္တာကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဒီဟာ့ဒ်ဒရိုက်တွေထဲမှာ အစ်ကိုကေရဲ့ သုတေသန အချက်အလက်တွေ ဖော်မြူလာတွေနဲ့ နတ်ဆေးအတွက် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှု မှတ်တမ်းတွေ အားလုံး ပါဝင်တယ်... ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ငွေစာရင်းတွေနဲ့ အရောင်းကွန်ရက်တွေကိုတော့ ပြောစရာတောင် မလိုဘူးပေါ့..."

သူက စက္ကူညိုရောင် စာအိတ်တစ်ခုကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆွဲဖြဲကာ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ဒီဟာတွေ... ဒီဟာတွေက အစ်ကိုကေက ထိပ်တန်းလူကြီးတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အသုံးပြုတဲ့ ဩဇာအာဏာတွေပဲ... ဓာတ်ပုံတစ်ပုံတည်းနဲ့တင် မြို့တော်ဝန်တစ်ယောက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်..."

"အစ်ကို... ဒီဟာက အစ်ကိုကေရဲ့ အသက်သွေးကြောပဲ... ဒီဟာတွေကို ရတဲ့သူက အစ်ကိုကေရဲ့ နေရာကို အခိုင်အမာ ရနိုင်တယ်... ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက သူ့စကားကို နားထောင်ရလိမ့်မယ်..."

ခွေးရူး၏ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာခဲ့၏။

အရာအားလုံးကို ဤမျှရှင်းလင်းစွာ ပြောပြလိုက်ခြင်းဖြင့် ဤအစ်ကိုယမသည် သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်ခံရလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ချူးရှန့်က စာရွက်စာတမ်းများကို အေးစက်စက် တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းတို့အပေါ်ရှိ ဓာတုဗေဒ ဖော်မြူလာများနှင့် ရှုပ်ထွေးသော ပုံကြမ်းများသည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

ပြစ်မှုမြင်ကွင်းကြည့်မျက်မှန်၏ ဓာတ်ပုံမှတ်ဉာဏ် လုပ်ဆောင်ချက်သည် အရှိန်အဟုန်မြင့် စကင်နာတစ်ခုကဲ့သို့ အလိုအလျောက် ပွင့်လာပြီး အရာအားလုံးကို သူ၏ စိတ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရူးသွပ်စွာ ထွင်းထုမှတ်သားနေတော့သည်။

သူက မည်သည့်စိတ်ဝင်စားမှုကိုမျှ မပြသခဲ့ချေ။ ထို့အစား စာရွက်စာတမ်းများကို ခွေးရူး၏ လက်ထဲသို့ အတင်းပြန်ထိုးထည့်လိုက်ရာ ခွေးရူးမှာ ယိမ်းယိုင်သွားလုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"အဲဒါ သူ့ပစ္စည်းတွေလေ... ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..."

ချူးရှန့်၏ လေသံမှာ ရာသီဥတုအကြောင်း ဆွေးနွေးနေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။

သူက လုံးဝ ကျောက်ရုပ်ဖြစ်နေသော ခွေးရူးကို ကြည့်ကာ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ အသက်သွေးကြော ဖြစ်နေမှတော့ သူ့ဘာသာသူ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပါစေပေါ့..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အံ့အားသင့်နေသော ခွေးရူးကို လျစ်လျူရှုကာ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ တည့်တည့် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ခွေးရူးမှာ ကျန်းချန်မြို့တွင် သွေးချောင်းစီးစေနိုင်သော စာရွက်စာတမ်းများကို ကိုင်ဆောင်လျက် နေရာတွင်ပင် အေးခဲသွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားတော့၏။

"သူ... သူက တကယ်ပဲ ဂရုမစိုက်တာလား..."

"သူက ဒီအရာတွေကို အထင်သေးနေတာလား..."

"မဟုတ်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုက သူ၏ ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများကို ရုတ်တရက် ဖြတ်တောက်သွားပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤအစ်ကိုယမ လိုချင်နေသည်မှာ ဤအရာများ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

"အာဏာလား... စည်းစိမ်ဥစ္စာလား... ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုလား..."

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဤအရာများသည် အဘယ်နည်း။ ၎င်းတို့သည် ကန့်သတ်ချက်များ ဖြစ်သည်။ ခြေကျင်းများဖြစ်သည်။ အားနည်းသူများက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ထိန်းညှိရန် အသုံးပြုသော အမှိုက်များသာ ဖြစ်ပေ၏။

သူလိုချင်သည်မှာ စစ်မှန်သော အကြမ်းဖက်မှုသာဖြစ်ပြီး ကစားသမားအားလုံးနှင့်အတူ စားပွဲကို မှောက်ချပစ်နိုင်သော စွမ်းအား၊ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

သူက ကိတ်မုန့်ကို လာခွဲဝေယူခြင်း မဟုတ်ဘဲ မုန့်တိုက်တစ်ခုလုံးကို လာရောက် ဖျက်ဆီးခြင်းသာဖြစ်၏။

ဤအချက်ကို သူ သဘောပေါက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချူးရှန့်၏ တောင်တန်းကြီးကဲ့သို့သော ကျောပြင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ခွေးရူး၏ မျက်လုံးများထဲရှိ နောက်ဆုံးကျန်နေသော စမ်းသပ်လိုစိတ်များသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

၎င်း၏ နေရာတွင် ပိုမို ရူးသွပ်ပြီး သစ္စာရှိသော ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုတစ်ခုက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဒါကမှ စစ်မှန်တဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ရဲ့ ပုံစံပဲ..."

"အောက်တန်းကျတဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုတွေကို ကျော်လွန်သွားတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ..."

"အစ်ကို... အစ်ကို... ကျွန်တော့်ကို စောင့်ပါဦး..."

ခွေးရူးက မီးခံသေတ္တာကို အလျင်အမြန် သော့ခတ်လိုက်ပြီး အမီလိုက်ရန် ကမန်းကတမ်း ပြေးသွားခဲ့သည်။

သူ မမြင်လိုက်ချေ။

ရှေ့မှ လျှောက်သွားသော ချူးရှန့်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင် ကွေးညွတ်နေသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်ကိုပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စာရွက်စာတမ်းထဲမှ အဓိက အချက်အလက်များစွာကို ပြစ်မှုမြင်ကွင်းကြည့်မျက်မှန်က ပြန်လည်ပြသပေးနေပြီး အက္ခရာနှင့် အချက်အလက်တိုင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်သားထားလိုက်သည်။

C17H21NO4 ။

မက်သဖက်တမင်းမျိုးကွဲ။

နျူရွန်ဆဲလ်ချိတ်ဆက်မှု ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး မော်ဒယ်...။

လုံလောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့ နောက်ဆုံးတံခါးမှ ထွက်လာပြီး ညစာစားပွဲခန်းမသို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ခွေးရူး၏ သဘောထားမှာ မိုးနှင့်မြေကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူသည် လမ်းပြတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘဲ လုံးဝ လက်ပါးစေတစ်ယောက် ဖြစ်နေတော့သည်။

"အစ်ကို... ထိုင်ပါ... ထိုင်ပါ..."

သူက ရှေ့သို့ အမြန်ပြေးသွားပြီး ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ သူ၏ တန်ဖိုးကြီး ဝတ်စုံလက်ဖြင့် ထိုင်ခုံကို ဂရုတစိုက် သုတ်ပေးလိုက်၏။

"အစ်ကို... ကျွန်တော်တို့ နောက်ဘယ်သွားကြမလဲ... အစ်ကို အနားယူဖို့ ကောင်မလေး နည်းနည်းလောက် ခေါ်ပေးရမလား..."

ခွေးရူးက ခါးညွှတ်ကာ မြှောက်ပင့်ပေးနေသော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ချူးရှန့်က ထိုင်ချလိုက်ပြီး အေးစက်နေပြီဖြစ်သော လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို ငဲ့လိုက်၏။

"အဖြူရောင်မုဆိုးမ ဘယ်တော့ ရောက်မှာလဲ..."

ယခုအချိန်တွင် ဤအရာက သူ၏ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု ဖြစ်ပေသည်။

ခွေးရူးက ခေတ္တရပ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အစ်ကိုကေက နောက်သုံးရက်နေရင်လို့ ပြောတယ်... တိကျတဲ့ အချိန်နဲ့ နေရာကိုတော့ မကြေညာရသေးဘူး..."

သူက ပိုမိုနီးကပ်စွာ တိုးလာပြီး သူ၏ အသံကို နှိမ့်လိုက်ကာ အကြံဉာဏ်တောင်းခံလိုသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... အစ်ကိုကေက ရဲတွေ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်လို့ ပြောတယ်... ဒီကိစ္စကို... အစ်ကို ဘယ်လိုထင်လဲ..."

ချူးရှန့်က လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကို မှုတ်ထုတ်နေသကဲ့သို့ ညင်သာစွာ မှုတ်လိုက်၏။

"သူတို့ကို ရှာပြီး သတ်ပစ်လိုက်..."

ရိုးရှင်းသော စကားစုတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက ခွေးရူး၏ သွေးများကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် နှစ်သိမ့်မှုတို့ဖြင့် ဆူပွက်လာစေခဲ့သည်။

"အတိအကျပဲ..."

ဤသည်မှာ အစ်ကိုယမ၏ စတိုင်ပင် ဖြစ်၏။

အကြံအစည်များနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များ၊ လျှို့ဝှက်သူလျှိုများ အားလုံးသည် လုံးဝ အကြမ်းဖက်မှု၏ ရှေ့မှောက်တွင် အမှိုက်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ကို ရှာပြီး သတ်ပစ်ရုံပင်။ ထိုမျှ ရိုးရှင်းလှ၏။

ခွေးရူးက ပို၍ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်...

"ဘီ... ဘီ.."

တိတ်ဆိတ်နေသော ညစာစားပွဲခန်းမထဲတွင် အရေးပေါ် တုန်ခါသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ခွေးရူး၏ ဖုန်းမဟုတ်သလို ချူးရှန့်၏ ဖုန်းလည်း မဟုတ်ပေ။

ခွေးရူး၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူက ထောင့်ရှိ ဗီဒိုတစ်ခုဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားပြီး မည်သည့် အမှတ်အသားမျှ မရှိသော အနက်ရောင် ဂြိုဟ်တုဖုန်းတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဖုန်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တောက်ပနေသော သွေးရောင် "K" အက္ခရာတစ်ခုသာ ရှိနေခဲ့၏။

၎င်းမှာ အဘိုးကြီးကေ၏ ကိုယ်ပိုင်လိုင်း ဖြစ်ပေသည်။

ခွေးရူးသည် အချိန်ဆွဲရန် မဝံ့ရဲချေ။ သူက ဖုန်းဖြေဆိုသည့် ခလုတ်ကို အလျင်အမြန် နှိပ်လိုက်ပြီး သူ၏ နားတွင် ရိုသေလေးစားစွာ ကပ်ထားလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကေ..."

သူ စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောရသေးသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း အေးခဲသွားခဲ့၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ နဖူးပေါ်၌ ချွေးအေးများ ထွက်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ အမြန်နှုန်းဖြင့် ဖြူရော်သွားတော့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..."

သူက ဖုန်းချလိုက်၏။ မီးရဲနေသော သံတုံးတစ်တုံးကို ကိုင်ထားရသကဲ့သို့ သူ၏ လက်များ တုန်ယင်နေပြီး ဖုန်းကို ချူးရှန့်ဆီသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေပြီး ရိုသေမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"အစ်ကို... အစ်ကိုကေ မဟုတ်ဘူး..."

"အဲဒါ... အဲဒါ အဖြူရောင်မုဆိုးမဆီက ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုပါ... သူ... သူမက အစ်ကိုနဲ့ လူကိုယ်တိုင် စကားပြောဖို့ အထူးတောင်းဆိုထားတယ်..."