အခန်း ၂၀၄

အခန်း(၂၀၄) မဟာဗျူဟာမှူး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် သေမင်းတမန် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး မစ်ရှင်

တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ချူးရှန့်သည် သူ၏ မမှန်မကန်ဖြစ်နေသော အသက်ရှူနှုန်းကို ငြိမ်သက်သွားစေရန် ထိန်းချုပ်လိုက်ခါစပင် ရှိသေး၏။

သူက တံခါးကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်တွင် အပြင်ဘက်၌ ရပ်နေသူမှာ ခွေးရူးဖြစ်နေ၏။

ထိုသူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဖားယားမှုနှင့် အရူးအမူးဖြစ်မှုတို့မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ကြွက်သားများ တင်းမာနေသော လေးနက်မှုနှင့် ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တို့ဖြင့် အစားထိုး နေရာယူထားလေသည်။

"အစ်ကိုကေက တွေ့ချင်နေတယ်..."

သူ၏ အသံမှာ တစ်စုံတစ်ရာကို အနှောင့်အယှက်ပေးမိမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည့်အလား အလွန်တိုးတိတ်နေ၏။

"မဟာဗျူဟာမှူးလည်း ရှိတယ်..."

ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် အဖြူရောင်စစ်စစ် အခန်းတစ်ခန်းအတွင်း၌ ဖြစ်၏။

၎င်းမှာ ရေတွက်၍မရနိုင်အောင် အကြိမ်များစွာ ချဲ့ထွင်ထားသော သီးသန့်လူနာခန်းတစ်ခုနှင့် တူညီနေပြီး နံရံများ ကြမ်းပြင်နှင့် မျက်နှာကြက်တို့အားလုံးမှာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု ကင်းမဲ့နေသော အဖြူရောင်ဖြစ်နေကာ မျက်နှာကြက်မှ ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်များက ညီညာစွာ ကျဆင်းနေသဖြင့် အရိပ်ဟူ၍ လုံးဝ မရှိပေ။

လေထုထဲတွင် ပိုးသတ်ဆေးနံ့က အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် နှာခေါင်းကိုပင် စူးရှသွားစေ၏။

အခန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အနက်ရောင် အစည်းအဝေးစားပွဲကြီးတစ်ခုနှင့် သတ္တုကုလားထိုင်သုံးလုံး ရှိနေလေသည်။ မျက်နှာကြက်၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် သတိပြုမိရန် ခက်ခဲသော အနက်ရောင် ကမ္ဘာခြမ်းပုံစံ တစ်ခုကို မြှုပ်နှံထားပြီး ၎င်းမှာ သုံးရာ့ခြောက်ဆယ်ဒီဂရီ စောင့်ကြည့်ကင်မရာဖြစ်ကာ အခန်းတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို အေးစက်သော မျက်လုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ စောင့်ကြည့်နေ၏။

မဟာဗျူဟာမှူးမှာ ရောက်ရှိနေနှင့်ပြီးဖြစ်ကာ မတ်မတ် ထိုင်နေလေသည်။ သပ်ရပ်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ရွှေရောင်ကိုင်း မျက်မှန်ကို တောက်ပနေအောင် တိုက်ချွတ်ထားသဖြင့် သူသည် လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်း အစည်းအဝေးတစ်ခုထက် စီးပွားရေး ဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုကို တက်ရောက်နေသူနှင့် ပိုတူနေ၏။

သူက ချူးရှန့် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းတစ်ချက်သာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး အခြားမည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ခဲ့ချေ။

ခွေးရူးက အမြန်ရှေ့တိုးသွားကာ ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်၍ ချူးရှန့်ကို ထိုင်ရန် နှိမ့်ချစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် အလွန်သစ္စာရှိသော သက်တော်စောင့်တစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏နောက်တွင် ခြေတစ်လှမ်းဝက်ခန့် ခွာ၍ ရပ်နေလိုက်သည်။

ချူးရှန့်က အစွမ်းထက်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အငွေ့အသက်ဖြင့် ထိုင်ချလိုက်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အေးစက်သော သတ္တုကုလားထိုင်နောက်ကျောတွင် မှီထားပြီး လက်များကိုမူ စားပွဲပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တင်ထားလိုက်၏။

သူက ဘာမှလည်းမပြောသလို ဘာမှလည်း မလုပ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ၏ ရှိနေမှု တစ်ခုတည်းကပင် ဤသန့်စင်ပြီး ပိုးမွှားကင်းစင်သော အခန်းထဲသို့ သံချေးနှင့် သွေးနံ့များကို ယူဆောင်လာခဲ့လေသည်။

"အားလုံး စုံပြီပဲ..."

အခန်းထဲတွင် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုအသံမှာ လက်ရှိရောက်နေသူ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်နှင့်မျှ မသက်ဆိုင်ဘဲ ၎င်းသည် အီလက်ထရောနစ်နည်းဖြင့် ဖန်တီးထားပြီး အေးစက်ကာ တည်ငြိမ်၍ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်ဘဲ နံရံပေါ်ရှိ အနက်ရောင် စက်ဝိုင်းပုံ စပီကာတစ်ခုမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

အဘိုးကြီးကေ ဖြစ်၏။

မဟာဗျူဟာမှူးက ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ လေးစားမှု အပြည့်ရှိနေလေသည်။

"ကေ..."

"မနေ့ညက မြေအောက်ဓာတ်ခွဲခန်းရဲ့ လုံခြုံရေးစနစ်မှာ ခေတ္တမျှ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်..."

အဘိုးကြီးကေ၏ အသံမှာ ပြားချပ်ပြီး တိုက်ရိုက်ကျကာ သူနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်သော လူသေအလောင်း စစ်ဆေးချက် အစီရင်ခံစာတစ်ခုကို ဖတ်နေသည့်အလားပင် ဖြစ်၏။

"သုံးစက္ကန့်လောက် ကြာခဲ့ပြီး အချက်ပြရင်းမြစ်ကို မသိရသလို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တဲ့ နည်းလမ်းကိုလည်း ခွဲခြားလို့ မရဘူး..."

ခွေးရူး၏ ကျောပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားလေသည်။

သူက ချူးရှန့်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သော်လည်း ချူးရှန့်မှာ အဘိုးကြီးကေက ရာသီဥတုအကြောင်း ပြောနေသည့်အလား မျက်ခုံးတစ်ချက်မျှ မလှုပ်ရှားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရ၏။

မဟာဗျူဟာမှူး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က မသိသာလောက်အောင် ကွေးတက်သွားပြီး လှောင်ပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ သူ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော အခိုက်အတန့်ပင် ဖြစ်၏။

"ကေ..."

မဟာဗျူဟာမှူးက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး စပီကာဘက်သို့ လှည့်ကာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါက မတော်တဆဖြစ်မှု လုံးဝ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်..."

သူက သူ၏ မျက်မှန်ကို နေရာတကျ ပြင်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာနှင့် စနစ်တကျ စကားဆိုလိုက်ကာ သူ၏အသံမှာ မကျယ်သော်လည်း စကားလုံးတိုင်းမှာ ရှင်းလင်းနေပြီး ခွဲစိတ်ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ တိကျနေ၏။

"အဖွဲ့ထဲမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေနိုင်တယ်..."

"အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီက ကျွန်တော်တို့ သူငယ်ချင်းသစ်တစ်ယောက်ကို ကြိုဆိုခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာပေါ့..."

မဟာဗျူဟာမှူးက ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ရန်လိုသော အကဲခတ်မှုကို မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ ချူးရှန့်ကို တည့်တည့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မစ္စတာယမက ဇာစ်မြစ်ကိုလည်း မသိရသလို နောက်ခံသမိုင်းကလည်း ပဟေဋ္ဌိတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရောက်လာတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြဿနာတွေ ဖန်တီးခဲ့တာပဲ..."

"ပြီးတော့ ဒီစနစ်ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဖြစ်ရပ်က သူ ဓာတ်ခွဲခန်းကို သွားရောက်လည်ပတ်ပြီးပြီးချင်းမှာပဲ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာလေ..."

"ဒီကမ္ဘာပေါ်တွင် တိုက်ဆိုင်မှုတွေ ဒီလောက် များပြားနေမယ်လို့ ကျွန်တော် မယုံကြည်ဘူး..."

ဤစကားများမှာ သူ၏အပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သော အဆိပ်လူးထားသည့် ကွန်ရက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ခွေးရူး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားကာ သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးသွားပြီး ကျိန်ဆဲတော့မည့်ဟန် ပြင်လိုက်လေသည်။

"မဟာဗျူဟာမှူး မင်းက သူ့ကို ချောက်ချနေတာပဲ..."

"တိတ်တိတ်နေစမ်း..."

အဘိုးကြီးကေ၏ ခံစားချက်မဲ့နေသော အသံမှာ အေးစက်သော ဂိတ်တံခါးတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး ခွေးရူး၏ ဒေါသကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်၏။

ခွေးရူး၏ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး ပြောမည့်စကားများကို အတင်းအကျပ် မျိုချလိုက်ရကာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဝက်အသည်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မဟာဗျူဟာမှူးကို ကြမ်းကြုတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

အခန်းတစ်ခန်းလုံး အသက်ရှူကျပ်မတတ် တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားလေသည်။

ဖိအားများအားလုံးနှင့် ထိတွေ့နိုင်သော မထိတွေ့နိုင်သော အကြည့်များအားလုံးသည် ချူးရှန့်အပေါ်သို့ စုဆုံကျရောက်လာ၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူ လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။

ကျွီခနဲ ပွတ်တိုက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

စူးရှသော ပွတ်တိုက်သံတစ်ခုက အခန်း၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ရိုက်ချိုးလိုက်လေသည်။

ချူးရှန့်က တကယ်ပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

သူ၏ အရပ်ရှည်ရှည် ကိုယ်ထည်ကြီးက တောင်တန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖိအားများကို သယ်ဆောင်ထားပြီး စားပွဲထောင့်ကို ပတ်ကာ မဟာဗျူဟာမှူးထံသို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ မလောမလောဖြင့် လျှောက်သွားလေသည်။

မဟာဗျူဟာမှူး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တည်ငြိမ်မှုမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး သူက မသိစိတ်မှ ခြေတစ်လှမ်းဝက်ခန့် နောက်ဆုတ်သွားကာ သူ၏ ရွှေရောင်ကိုင်း မျက်မှန်နောက်ကွယ်ရှိ သူငယ်အိမ်များမှာ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွား၏။

ချူးရှန့်က သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အရပ်အမောင်းဖြင့် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်လေသည်။

[ဒင်... အတွင်းစိတ်... ထပ်လာပြန်ပြီ တော်တော်ဒုက္ခပေးတာပဲ အရှင်းလင်းဆုံး နည်းလမ်းနဲ့ ဖြေရှင်းလိုက်မယ်... လူမိုက်ဘာသာစကားသို့ ဘာသာပြန်ဆိုခြင်း... ဘာသာပြန်ဆိုမှု ပြီးစီးပါပြီ…]

ချူးရှန့်က စကားမပြောပေ။ သူက လက်လှမ်းလိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်မှ စတီးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လေးလံသည့် ပြာခွက်တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်မြှောက်ကစားနေလိုက်၏။

သတ္တု၏ တုံးတိတိ ထိခိုက်သံများက ရောက်ရှိနေသူတိုင်း၏ နှလုံးသားများကို တစ်ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်နေလေသည်။

"ငါ့ကို စမ်းသပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

ချူးရှန့်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ၎င်းက မဟာဗျူဟာမှူး၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်ရှိ ကြက်သီးမွေးညင်းများကို ထသွားစေ၏။

"ငါက အဲ့သံတိုသံစပုံကြီးကို ကလိခဲ့တယ်လို့ မင်း ဆိုလိုချင်တာလား..."

သူက ပြာခွက်ကို ကစားရင်း နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း ထပ်တိုးလိုက်ရာ မဟာဗျူဟာမှူး၏ မျက်နှာနှင့် ထိလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။

"သက်သေဘယ်မှာလဲ..."

ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်အောက်တွင် မဟာဗျူဟာမှူး၏ အသက်ရှူသံများ ရပ်တန့်သွား၏။ သူက တည်ငြိမ်အောင် အတင်းကြိုးစားရင်း လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါက ယုတ္တိရှိတဲ့ ကောက်ချက်တစ်ခုကို ချနေရုံပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ရဲတွေထဲက တစ်ယောက်လားဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးလေ..."

"ကောင်းပြီလေ..."

ချူးရှန့်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးလိုက်၏။

သူက ပြာခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ အသံကျယ်လောင်စွာဖြင့် ဆောင့်ချလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် ငါလည်း ယုတ္တိရှိတဲ့ ကောက်ချက်တစ်ခု ချရတာပေါ့..."

"မင်းက တမင်သက်သက် သွေးခွဲနေတဲ့ သူလျှိုလို့ ငါ သံသယရှိတယ်..."

သူက လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ဆန့်ထုတ်ကာ မဟာဗျူဟာမှူး၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် မာကျောသော စားပွဲမျက်နှာပြင်ကို ပုတ်ပြလိုက်၏။

"ဒီလိုလုပ်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ မင်းရဲ့ခေါင်းကို ဒီနေရာမှာ တင်လိုက် ငါ ဒါနဲ့ ခွဲကြည့်ပြီး မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ သစ္စာရှိမှုတွေ ပြည့်နေလား ကျည်ဆန်တွေ ပြည့်နေလားဆိုတာကို ကြည့်ရအောင်လေ..."

"မင်း..."

မဟာဗျူဟာမှူး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ခရမ်းရင့်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

ဘေးမှ ကြည့်နေသော ခွေးရူးမှာ သူ၏ သွေးများ ဆူပွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် ချူးရှန့်အား ဒူးထောက် ရှိခိုးချင်စိတ် ပေါက်သွားလေသည်။

ဤသည်မှာ တကယ့် အစ်ကိုယမ အစစ်ပင် ဖြစ်၏။

ရိုးရှင်း၏။ ရိုင်းစိုင်း၏။ ထိရောက်လှပေသည်။

"တော်လောက်ပြီ..."

အဘိုးကြီးကေ၏ အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးထွက်သံယို ဖြစ်တော့မည့် ပဋိပက္ခကို ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

"ငါ သက်သေမလိုချင်ဘူး ပြီးတော့ ကောက်ချက်ချတာတွေကိုလည်း နားမထောင်ဘူး..."

"ငါက ရလဒ်တွေကိုပဲ ကြည့်တာ..."

သူက အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်၏။

"နောက်သုံးရက်နေရင် အဖြူရောင်မုဆိုးမနဲ့ လုပ်မယ့် အရောင်းအဝယ်အတွက် နေရာပြောင်းသွားပြီ ကြိုတင်ပြီး ဆိပ်ခံတံတား ဂိုဒေါင်ကို ပို့ဆောင်ရမယ့် ပစ္စည်းသစ် တစ်သုတ်ရှိတယ်..."

"မဟာဗျူဟာမှူး..."

"ဟုတ်ကဲ့ ကေ..."

"ဒီသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကို မင်း အပြည့်အဝ တာဝန်ယူရမယ်..."

"ခွေးရူး မင်းက သူ့ရဲ့ ဒုတိယအဆင့်အနေနဲ့ သူ့ကို ကူညီပေးရမယ်..."

အဘိုးကြီးကေ၏ အသံက ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မမြင်ရသော အကြည့်များက နံရံများကို ဖောက်ထွင်းကာ ချူးရှန့်အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည့်အလားပင် ဖြစ်၏။

"ယမအတွက်ကတော့... မင်းက ခွေးရူးဘေးမှာနေပြီး လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ပါဝင်ရမယ်..."

"ဒီသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကာလမှာ ဘာအမှားအယွင်းမှ ဖြစ်တာကို ငါ မလိုချင်ဘူး..."

"နားလည်ပြီလား..."

ခွေးရူးနှင့် မဟာဗျူဟာမှူးတို့က ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

"နားလည်ပါပြီ..."

ချူးရှန့်က စကားမပြောခဲ့ပေ။ သူက လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခုံသို့ ပြန်လှည့်ကာ နောက်သို့ ပြန်မှီချလိုက်လေသည်။

သူ၏ တိတ်ဆိတ်မှုမှာ သဘောတူညီမှုပင် ဖြစ်၏။

"သွားပြီး ပြင်ဆင်ကြတော့..."

စပီကာမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နံရံများမှာလည်း အဖြူရောင်စစ်စစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသူမှာ လုံးဝ ပေါ်မလာခဲ့သည့်အလားပင်ဖြစ်၏။

မဟာဗျူဟာမှူးက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေသော ဝတ်စုံကို ဆွဲဆန့်လိုက်ကာ ချူးရှန့်ထံသို့ လျှောက်သွားလေသည်။

သူက ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်တည်းသာ ကြားနိုင်သော အသံကျယ်ဖြင့် စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်၏။

"ယမ ဒီပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက သာယာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်..."

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနိုင်ရသူ၏ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူက လက်လှမ်းကာ ချူးရှန့်၏ ပခုံးကို ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်လေသည်။

"လမ်းမှာ အရမ်းသတိထားပါ..."

"မသေစေနဲ့ဦး..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက မတ်မတ်ပြန်ရပ်လိုက်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ခွေးရူးက ချူးရှန့်၏အနားသို့ အမြန်လျှောက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အရုပ်ဆိုးနေ၏။

"အစ်ကို ဟိုမြေးလေးက ကေ့ရဲ့လက်ကိုသုံးပြီး အစ်ကို့ကို သတ်ချင်နေတာ ကေကလည်း အစ်ကို့ကို သတိပေးနေတာ သူ အစ်ကို့ကို မယုံဘူး..."

"ဒီသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးက သေချာပေါက် ထောင်ချောက်ပဲ မြွေဟောက်လို မဟာဗျူဟာမှူးက အစ်ကို အမှားလုပ်မိဖို့ စောင့်နေရင်း ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ပိုက်ကွန်တစ်ခုကို သေချာပေါက် ဖြန့်ကျက်ထားမှာပဲ..."

ချူးရှန့်က သူ၏ မရပ်မနား ပြောဆိုနေမှုများကို လျစ်လျူရှုလိုက်လေသည်။

သူက လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး မဟာဗျူဟာမှူး ပုတ်သွားခဲ့သော ပခုံးပေါ်မှ တစ်စုံတစ်ခုကို လက်ညှိုးနှင့် လက်မ သုံးကာ ကောက်ယူလိုက်၏။

၎င်းမှာ ဆန်တစ်စေ့ထက် သေးငယ်သော အနက်ရောင် အရာဝတ္ထုလေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖျော့တော့သော သတ္တုအရောင်အဆင်း ရှိနေကာ ခြေရာခံကိရိယာလေးတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။